Хоорондоо тэс ондоо хоёр эмэгтэй шүүлтийн хэсэгт уулзаж гэнэ.

-Чи яагаад амиа хорлочихсон юм?

-Харин чи? Би хүмүүсээс л болсон гэж бодож байна.

-Минийх ч бас адилхан. Надад анхаарах хэн ч байгаагүй. Одоо ингээд намайг үхсэн гашуудах хүн надад алга.

-Би дуучин байсан юм. Хүн бүр миний хэрэгт хошуу дүрж, унтаж байхдаа хүртэл камерт сахиулж унтана гэдэг миний хувьд там шиг л байсан. Дуучин болчихвол бүх зүйл сайхан болно гэж бодсон ч бүх зүйл бараан олсон. Би тэдний өмнө уйлж болохгүй, би өвдөж болохгүй, би хэн нэгнийг хайрлаж болохгүй, би өөрийн жинхэнэ ааш зангаа гаргаж болохгүй, би далий ч гишгэж болохгүй. Тэд надад хэтэрхий их анхаарал хандуулдаг хувийн орон зай гэж юу ч үлдээдэггүй.

-Гэхдээ ядаж л чамайг үгүй болоход араас чинь уйлах хүмүүс байна. Чамд тэд хайртай. Харин намайг хардаа би хэн ч биш. Намайг нэгэн нь ч хайхардаггүй. Хараал идсэн хэнд ч хэрэггүй новш. Одоо би сэтгэл амар байж болно.

-Би тэдэнд нэг ч гэм хийгээгүй байхад тэд намайг газар ортол минь муулж бусдыг үнэмштэл цуурхдаг. Би тэднээс гуйсан. "Болиод өгөөч" гээд. Харин ч тэд цааш тоглоом тохуу хийсээр байсан. Харин одоо... би энд байна.

-Миний хувьд чи бусдын анхаарал халамжинд дэндүү жаргалтай байжээ. Жаргалаа л олж хардаггүй байж шүү дээ.

-Новш гэж! Би үгүй гэж байна! Би дуучин болох эхний өдрөө л инээсэн. Чи сэтгээлээсээ. Дараагаас нь үргэлж би багны ард нуугдах болсон. Энэ жаргал уу? Чи ядаж л өөрийнхөөрөө байсан. Чөлөөтэй. Хэн нэгэн чамд дарамт учруулахгүй. Сайхан чи ч гэсэн тэгвэл жаргалтай байж!

-Ганцаардлын гиеүүрэл юу нь жаргал байх вэ? Ганцаардал хийгээд гуниг гэдэг жаргалын доод зурааснаас л зүүгдээстэй. Харин тэрхүү зураас дээр ямагт зовлон оршино гэдэг харуусал.

-Idol. Тэд дэндүү хэцүү замыг туулдаг. Харин тэр хэцүү замыг өгсүүр, хурц үзүүртэй хад болтол нь өөрчилдөг гол хүчин зүйл нь хүн. Хүн? Ганц тоон дээр?

-Тийм ээ. Idol болсон цагаас нэг хүний хэлсэн бараан үг ч урт гэгчийн хад үүсгэнэ. Хааяа бүр түлхэж унагаана. Хүнийг гүтгэх гэдэг "Нүдээ аниад нээхийн хооронд, гарт буу бариулаад АЛУУРЧИН" хэмээн орилж байгаа шиг л амархан зүйл. Хүн бай. Хүн хүнээ хайрлая.

Ингэхэд энэ хоёр эмэгтэйгийн аль нь илүү жаргалтай байсан бэ?