မင္းရဝိန္တစ္ေယာက္ ကိဝီ၏ၿခံေရွ႕၌ ေရာက္ေနျခင္းပင္။ ကိဝီသည္ စိုက္ပ်ိဳးၿခံအတြင္း၌သာ ေနထိုင္သည္ကို ရဝိန္သိၿပီးၿပီးျဖစ္သည္။ ၿခံတံ ခါးသည္လည္း ေသာ့ခတ္မထား။ ထို႔ေၾကာင့္

အသာတြန္းဖြင့္၍ ရဝိန္ဝင္ခဲ့လိုက္သည္။ ဒူးရင္း ပင္တစ္ပင္ေအာက္အေရာက္တြင္ ကိဝီ၏အသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။

" ေအာက္ကလူ ေအာက္ကလူ ဖယ္ ဖယ္ ဝုန္း... အား..."

ကိဝီ ဒူးရင္းပင္ေပၚ မွ အျမန္ဆင္းၿပီး အသီးျဖင့္

အဖိခံလိုက္ရသူကို လွမ္းကူထူလိုက္သည္။ မ်က္ ႏွာကို​ေတြ႕လိုက္ခ်ိန္မွာ မထင္မွတ္ထားသူ ျဖစ္ေနျပန္သည္။

" ရဝိန္ ! မင္းရဝိန္ ဘာလို႔ေရာက္လာ "

ေက်ာဘက္မွျခစ္ရာ အမ်ားအျပားရသြား​ေသာ ရဝိန္ကို ​ေဆးလိမ္းေပးေနရာမွ အားနာစိတ္ဝင္ရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အသံမေပးဘဲ သူ႔မ်ားၿခံထဲဝင္မွေတာ့ ဒီေလာက္ထိတာေတာင္ နည္းေသး ၏။ ေခါင္းထိမသြား၍ ေတာ္ေသးသည္ဟု ဆိုရမည္။ အသီးပင္မ်ားေအာက္ ရဝိန္ကိုထားခဲ့၍

ကိဝီေရခဲေသတၱာထဲမွ အခ်ိဳရည္တစ္ဗူးသြားယူေပးလိုက္သည္။

" ေရာ၊ ငါမွာ ဒါပဲရွိတယ္၊ မင္းေသာက္မလား "

" ေပး "

" မင္းငါၿခံထဲ ဘာလာလုပ္တာလဲ "

" မင္းဆီလာတာ၊ ငါ မင္းကို ခ်စ္တယ္ "

အဆုံးအစမရွိေသာစကားကို ဆိုလာသည္ ရဝိန္ အား ကိဝီေသခ်ာၾကည္လိုက္လွ်င္ ဒင္းကအညိဳဆင္ handsome type ျဖစ္ေပသည္။

" ဘာေျပာလိုက္တာ၊ ရွင္းရွင္လင္းလင္းျပန္ေျပာ ရဝိန္ "

" ငါ ရဝိန္က မင္း ကိဝီကို ခ်စ္တယ္လို႔ ရၿပီးလား "

" ေမာင္မဲေရ... ေမာင္မဲ "

" ဟာ... "

ရင္ထဲ ေပ်ာ္မိ၏။ ဘယ္လိုေတာင္လဲ။ ခ်က္ခ်င္း လိုက္ခဲ့ေတာ့မလို႔မ်ားလား။ အလုပ္သမားေလးကို ၿခံအပ္ထားခဲ့မည္ထင္၏။ ရဝိန္မ်က္ႏွာထက္ အၿပဳံးပန္းဆင္ၿပီး ေစာင့္ေနလိုက္သည္။

ကိဝီ ေရွ႕ကၿပဳံးတုံးတုံးလုပ္ေနေသာ ရဝိန္ကို ၾကည္၍ ဘယ္အခ်ိန္ထိဆက္ၿပဳံးေနႏိုင္မလဲဟူေသာအၿပဳံးျဖင့္ ျပန္ၾကည္လိုက္သည္။ ရဝိန္ မွာေတာ့ ကိဝီၿပဳံးျပေနသည္ကို သေဘာအက်ႀကီးက်ေနေပသည္။

" ဝုတ္ဝုတ္ ဝုတ္ ဂီး... "

" ေဖ့သား ၿခံထဲထိလာေျပာင္တဲ့ အေကာင္ကိုကိုက္ "

" ဂီး... ဝုတ္ဝုတ္ဝုတ္ ...."

အရွိန္ႏွင့္ ေျပးဝင္လာေသာ ေခြးမဲမဲေကာင္

ေၾကာင့္ ရဝိန္ထေျပးရသည္။ ပါးစပ္ကလည္း

ကိဝီကိုေအာ္ေခၚၿပီး အကူညီေတာင္းမိသည္။

သို႔ေသာ္ ဒီအတိုင္းသာ ဆက္ရပ္ၾကည္ေနသူေၾကာင့္ ရဝိန္ ၿခံဝသို႔ေျပးရေလ၏။

" ေဟာဟဲ ေဟာဟဲ ေမာလိုက္တာ ေမရယ္၊ ငါမွတ္ထားမယ္၊ ငါအလွည့္က်မွ မင္းကိုဒီထက္ပိုေမာေအာင္လုပ္ပစ္အုန္းမယ္ ေဟာဟဲ "

... ဝွါး...

ကိဝီမ်က္လုံးတို႔ကို ဖြင့္ႏိုင္သြားသည္ႏွင့္ အသီးပင္တို႔ကို မနက္ပိုင္းေရတစ္ခါေပးလိုက္သည္။ ေရလည္းေပး မ်က္ႏွာလည္းသစ္ၿပီး ၿခံဝဆီကို အၾကည္ေရာက္သြားလွ်င္ ကားႀကီးကို ဟန္ပါပါ မွီ၍ ကိဝီအား ရႈိးေနေသာ မင္းရဝိန္ကို ေတြ႕လိုက္သည္။ ရဝိန္ကို ကိဝီသတိထားမိသည္။ အရင္ကဲ့သို႔ မဟုတ္ေတာ့။ မ်က္ႏွာပို႐ူးလာ၏။ ႐ုပ္ခံေလးႏွင့္ ထိန္းထားလို႔သာ ေတာ္ေသးသည္။

ကိဝီလည္း ဟန္ပါပါေလွ်ာက္သြား၍ ရဝိန္ကား

ရပ္ထားသည္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေနရာမွ ၿခံစည္း႐ိုးျခားရပ္ၿပီး စကားစလိုက္သည္။

" မင္း ဘာလုပ္ေနတာလဲ "

" ပိစိကို လာေစာင့္ေနတာ "

"ပိစိ"လား။ ကိဝီကိုယ့္ဟာကို ျပန္ငုံ႔ၾကည့္မိလိုက္ သည့္အထိ ျဖစ္ရ၏။

" ေဟ့ေကာင္ ငါဘယ္ေနရာေသးေနလို႔လဲ၊ နာ မည္ကိုေခၚ "

" ေမ "

" ဘာလို႔ ေမျပန္လဲ၊ မိန္းမဆန္လိုက္တာ၊ အတိတ္ ကို အတိတ္မွာထားခဲ့လိုက္၊ အခုငါအရပ္က ၆ ေပျပည့္လုရွိတယ္၊ ေမာင္မဲေရ...ေမာင္မဲ "

ဒါဆို ကိဝီသည္ သူ႔ကိုယ္သူ ရဝိန္၏အတိတ္ဘဝမွခ်စ္သူဆိုသည္ကို လက္ခံထားတယ္ေပါ့။ လက္ ရွိဘဝမွာလည္း ကိဝီသည္ ဆုေတာင္းေကာင္းခဲ့ပုံပင္။ ေယာက်ာ္းေလးျဖစ္လာတာေတာင္ အလွေလးျဖစ္ေနတုန္း။ အသားလည္း ဝင္းသည္။ အရပ္သာပုသြားလို႔ျဖင့္ မိန္ကေလးႏွင့္ပင္

မွားေလာက္မည္ အလွပိုင္ရွင္ပင္။ အခုလည္း အရပ္ျမင့္ျမင့္၊ က်ားက်ားယားယားႏွင့္ အလွေလးျဖစ္ေနျပန္သည္။

" မဟုတ္ မဟုတ္ဘူး။ မင္းက အရမ္းေခ်ာေနလို႔ မွားေခၚမိတာ "

" ငါကိုယ္ငါ့ဘယ္ေလာက္ေခ်ာမွန္း ငါသိတယ္၊ မင္းေျပာစရာမလိုဘူး "

ရဝိန္ ေရွ႕မွကိဝီကိုၾကည္၍ တစ္ခ်ိန္က တည္ၿငိမ့္ခဲ့ေသာ ပိစိမွဟုတ္ရဲလားဟုပင္ သံသယဝင္မိ သည္။

" ငါမင္းနဲ႔ေနတိုင္းေတြ႕ခ်င္တယ္ "

မ်က္ႏွာေလးညႇိဳးလ်က္ေျပာလာေသာ အေရွ႕က အမဲေကာင္ကိုၾကည္၍ ကိဝီ အလင္းတစ္ခ်က္ပြင့္ သြားခဲ့သည္။

" ငါနဲ႔အတူ မနက္ခင္းတိုင္းႏိုးထခ်င္လား "

" ထခ်င္တယ္ အတူတူ ဟီးဟီး "

" အထုတ္ျပန္ေကာက္လိုက္အုန္း၊ ၿပီးမွ ျပန္လာခဲ့၊ မင္းကိုေစာင့္ေနမယ္ ကားမယူလာနဲ႔ "

" Yes sir မွားလို႔၊ Yes ကိဝီ "

ရဝိန္အိမ္ကို ခ်က္ခ်င္းျပန္၏။ အဝတ္ထုတ္ပိုက္၍ ဒါ႐ိုက္ဘာျဖင့္ကိဝီၿခံသို႔ အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ ျပန္လာခဲ့သည္။

" ကိဝီ ေမာင့္ေရာက္ၿပီး "

​ကိဝီ ၾကက္ေမာက္​ပင္ပင္ေအာက္ေျခတို႔တြင္ ေပါင္းတင္ေနခ်ိန္ ငမဲေကာင္မွာ အထုတ္ေလးဆြဲၿပီးေရာက္ခ်လာသည္။ ငမဲေကာင္က သူကိုယ္သူ႔ ေမာင္တဲ့။

" ေမာင္ မေမာင္ ခဏထား၊ မင္းေမွာင္တဲ့အထိေတာ့ ျမက္ေတြရွင္းရမယ္ "

" ေမာင္ကိုေခၚတာ ျမက္ရွင္းဖို႔လား "

ရဝိန္ မ်က္ႏွာငယ္ေလး ႏွင့္ ေမးခြန္းထုတ္လိုက္လွ်င္ ရွင္းလင္းျပတ္သားေသာ အေျဖကို ကိဝီထံမွ ျပန္ရလိုက္သည္။

" ဟုတ္တယ္ေလ၊ မင္းကို ျမက္ဝိုင္းရွင္းဖို႔ ေခၚလိုက္တာ၊ ငါအလုပ္သမားဖိုး သက္သာတာေပါ့၊ မင္းပဲငါနဲ႔အတူႏိုးထခ်င္တယ္ဆို၊ မင္းျဖစ္ခ်င္တာလဲျဖစ္၊ ငါလည္းၿခိဳၿခဳံမိသြားတာေပါ့ မဟုတ္လား "

စီးပြားေရးအျမင္ရွိေသာ ကိဝီ၏စကားေၾကာင့္ ရဝိန္စကားတစ္ခြန္းသာ ျပန္ေျပာႏိုင္ေလေတာ့ ၏။

" ဟုတ္တာေပါ့၊ မွန္တယ္ မွန္တယ္ "