မင်းရဝိန်တစ်ယောက် ကိဝီ၏ခြံရှေ့၌ ရောက်နေခြင်းပင်။ ကိဝီသည် စိုက်ပျိုးခြံအတွင်း၌သာ နေထိုင်သည်ကို ရဝိန်သိပြီးပြီးဖြစ်သည်။ ခြံတံ ခါးသည်လည်း သော့ခတ်မထား။ ထို့ကြောင့်

အသာတွန်းဖွင့်၍ ရဝိန်ဝင်ခဲ့လိုက်သည်။ ဒူးရင်း ပင်တစ်ပင်အောက်အရောက်တွင် ကိဝီ၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

" အောက်ကလူ အောက်ကလူ ဖယ် ဖယ် ဝုန်း... အား..."

ကိဝီ ဒူးရင်းပင်ပေါ် မှ အမြန်ဆင်းပြီး အသီးဖြင့်

အဖိခံလိုက်ရသူကို လှမ်းကူထူလိုက်သည်။ မျက် နှာကို​တွေ့လိုက်ချိန်မှာ မထင်မှတ်ထားသူ ဖြစ်နေပြန်သည်။

" ရဝိန် ! မင်းရဝိန် ဘာလို့ရောက်လာ "

ကျောဘက်မှခြစ်ရာ အများအပြားရသွား​သော ရဝိန်ကို ​ဆေးလိမ်းပေးနေရာမှ အားနာစိတ်ဝင်ရသည်။ သို့သော်လည်း အသံမပေးဘဲ သူ့များခြံထဲဝင်မှတော့ ဒီလောက်ထိတာတောင် နည်းသေး ၏။ ခေါင်းထိမသွား၍ တော်သေးသည်ဟု ဆိုရမည်။ အသီးပင်များအောက် ရဝိန်ကိုထားခဲ့၍

ကိဝီရေခဲသေတ္တာထဲမှ အချိုရည်တစ်ဗူးသွားယူပေးလိုက်သည်။

" ရော၊ ငါမှာ ဒါပဲရှိတယ်၊ မင်းသောက်မလား "

" ပေး "

" မင်းငါခြံထဲ ဘာလာလုပ်တာလဲ "

" မင်းဆီလာတာ၊ ငါ မင်းကို ချစ်တယ် "

အဆုံးအစမရှိသောစကားကို ဆိုလာသည် ရဝိန် အား ကိဝီသေချာကြည်လိုက်လျှင် ဒင်းကအညိုဆင် handsome type ဖြစ်ပေသည်။

" ဘာပြောလိုက်တာ၊ ရှင်းရှင်လင်းလင်းပြန်ပြော ရဝိန် "

" ငါ ရဝိန်က မင်း ကိဝီကို ချစ်တယ်လို့ ရပြီးလား "

" မောင်မဲရေ... မောင်မဲ "

" ဟာ... "

ရင်ထဲ ပျော်မိ၏။ ဘယ်လိုတောင်လဲ။ ချက်ချင်း လိုက်ခဲ့တော့မလို့များလား။ အလုပ်သမားလေးကို ခြံအပ်ထားခဲ့မည်ထင်၏။ ရဝိန်မျက်နှာထက် အပြုံးပန်းဆင်ပြီး စောင့်နေလိုက်သည်။

ကိဝီ ရှေ့ကပြုံးတုံးတုံးလုပ်နေသော ရဝိန်ကို ကြည်၍ ဘယ်အချိန်ထိဆက်ပြုံးနေနိုင်မလဲဟူသောအပြုံးဖြင့် ပြန်ကြည်လိုက်သည်။ ရဝိန် မှာတော့ ကိဝီပြုံးပြနေသည်ကို သဘောအကျကြီးကျနေပေသည်။

" ဝုတ်ဝုတ် ဝုတ် ဂီး... "

" ဖေ့သား ခြံထဲထိလာပြောင်တဲ့ အကောင်ကိုကိုက် "

" ဂီး... ဝုတ်ဝုတ်ဝုတ် ...."

အရှိန်နှင့် ပြေးဝင်လာသော ခွေးမဲမဲကောင်

ကြောင့် ရဝိန်ထပြေးရသည်။ ပါးစပ်ကလည်း

ကိဝီကိုအော်ခေါ်ပြီး အကူညီတောင်းမိသည်။

သို့သော် ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ရပ်ကြည်နေသူကြောင့် ရဝိန် ခြံဝသို့ပြေးရလေ၏။

" ဟောဟဲ ဟောဟဲ မောလိုက်တာ မေရယ်၊ ငါမှတ်ထားမယ်၊ ငါအလှည့်ကျမှ မင်းကိုဒီထက်ပိုမောအောင်လုပ်ပစ်အုန်းမယ် ဟောဟဲ "

... ဝှါး...

ကိဝီမျက်လုံးတို့ကို ဖွင့်နိုင်သွားသည်နှင့် အသီးပင်တို့ကို မနက်ပိုင်းရေတစ်ခါပေးလိုက်သည်။ ရေလည်းပေး မျက်နှာလည်းသစ်ပြီး ခြံဝဆီကို အကြည်ရောက်သွားလျှင် ကားကြီးကို ဟန်ပါပါ မှီ၍ ကိဝီအား ရှိုးနေသော မင်းရဝိန်ကို တွေ့လိုက်သည်။ ရဝိန်ကို ကိဝီသတိထားမိသည်။ အရင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့။ မျက်နှာပိုရူးလာ၏။ ရုပ်ခံလေးနှင့် ထိန်းထားလို့သာ တော်သေးသည်။

ကိဝီလည်း ဟန်ပါပါလျှောက်သွား၍ ရဝိန်ကား

ရပ်ထားသည်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်နေရာမှ ခြံစည်းရိုးခြားရပ်ပြီး စကားစလိုက်သည်။

" မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ "

" ပိစိကို လာစောင့်နေတာ "

"ပိစိ"လား။ ကိဝီကိုယ့်ဟာကို ပြန်ငုံ့ကြည့်မိလိုက် သည့်အထိ ဖြစ်ရ၏။

" ဟေ့ကောင် ငါဘယ်နေရာသေးနေလို့လဲ၊ နာ မည်ကိုခေါ် "

" မေ "

" ဘာလို့ မေပြန်လဲ၊ မိန်းမဆန်လိုက်တာ၊ အတိတ် ကို အတိတ်မှာထားခဲ့လိုက်၊ အခုငါအရပ်က ၆ ပေပြည့်လုရှိတယ်၊ မောင်မဲရေ...မောင်မဲ "

ဒါဆို ကိဝီသည် သူ့ကိုယ်သူ ရဝိန်၏အတိတ်ဘဝမှချစ်သူဆိုသည်ကို လက်ခံထားတယ်ပေါ့။ လက် ရှိဘဝမှာလည်း ကိဝီသည် ဆုတောင်းကောင်းခဲ့ပုံပင်။ ယောကျာ်းလေးဖြစ်လာတာတောင် အလှလေးဖြစ်နေတုန်း။ အသားလည်း ဝင်းသည်။ အရပ်သာပုသွားလို့ဖြင့် မိန်ကလေးနှင့်ပင်

မှားလောက်မည် အလှပိုင်ရှင်ပင်။ အခုလည်း အရပ်မြင့်မြင့်၊ ကျားကျားယားယားနှင့် အလှလေးဖြစ်နေပြန်သည်။

" မဟုတ် မဟုတ်ဘူး။ မင်းက အရမ်းချောနေလို့ မှားခေါ်မိတာ "

" ငါကိုယ်ငါ့ဘယ်လောက်ချောမှန်း ငါသိတယ်၊ မင်းပြောစရာမလိုဘူး "

ရဝိန် ရှေ့မှကိဝီကိုကြည်၍ တစ်ချိန်က တည်ငြိမ့်ခဲ့သော ပိစိမှဟုတ်ရဲလားဟုပင် သံသယဝင်မိ သည်။

" ငါမင်းနဲ့နေတိုင်းတွေ့ချင်တယ် "

မျက်နှာလေးညှိုးလျက်ပြောလာသော အရှေ့က အမဲကောင်ကိုကြည်၍ ကိဝီ အလင်းတစ်ချက်ပွင့် သွားခဲ့သည်။

" ငါနဲ့အတူ မနက်ခင်းတိုင်းနိုးထချင်လား "

" ထချင်တယ် အတူတူ ဟီးဟီး "

" အထုတ်ပြန်ကောက်လိုက်အုန်း၊ ပြီးမှ ပြန်လာခဲ့၊ မင်းကိုစောင့်နေမယ် ကားမယူလာနဲ့ "

" Yes sir မှားလို့၊ Yes ကိဝီ "

ရဝိန်အိမ်ကို ချက်ချင်းပြန်၏။ အဝတ်ထုတ်ပိုက်၍ ဒါရိုက်ဘာဖြင့်ကိဝီခြံသို့ အချိန်မဆိုင်းဘဲ ပြန်လာခဲ့သည်။

" ကိဝီ မောင့်ရောက်ပြီး "

​ကိဝီ ကြက်မောက်​ပင်ပင်အောက်ခြေတို့တွင် ပေါင်းတင်နေချိန် ငမဲကောင်မှာ အထုတ်လေးဆွဲပြီးရောက်ချလာသည်။ ငမဲကောင်က သူကိုယ်သူ့ မောင်တဲ့။

" မောင် မမောင် ခဏထား၊ မင်းမှောင်တဲ့အထိတော့ မြက်တွေရှင်းရမယ် "

" မောင်ကိုခေါ်တာ မြက်ရှင်းဖို့လား "

ရဝိန် မျက်နှာငယ်လေး နှင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လျှင် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အဖြေကို ကိဝီထံမှ ပြန်ရလိုက်သည်။

" ဟုတ်တယ်လေ၊ မင်းကို မြက်ဝိုင်းရှင်းဖို့ ခေါ်လိုက်တာ၊ ငါအလုပ်သမားဖိုး သက်သာတာပေါ့၊ မင်းပဲငါနဲ့အတူနိုးထချင်တယ်ဆို၊ မင်းဖြစ်ချင်တာလဲဖြစ်၊ ငါလည်းခြိုခြုံမိသွားတာပေါ့ မဟုတ်လား "

စီးပွားရေးအမြင်ရှိသော ကိဝီ၏စကားကြောင့် ရဝိန်စကားတစ်ခွန်းသာ ပြန်ပြောနိုင်လေတော့ ၏။

" ဟုတ်တာပေါ့၊ မှန်တယ် မှန်တယ် "