တစ်​ယောက်နှင့်တစ်​ယောက် မ​တွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြသည်မှာ အချိန်ကြာလွန်းလှပြီဖြစ်ပြီး ​နောက်ဆုံးအကြိမ်​တွေ့ခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းကလည်း အဆက်အသွယ်ဟူ၍မရှိ။ ဝိန်းရိဖန်အတွက် ဤလူ၏တည်ရှိမှုကိုပင် ​​ရေး​တေး​တေး​ဖြင့်မေ့​ပျောက်လုနီးနီးပင်ဖြစ်သည်။

သို့သည့်တိုင် မှတ်မိ​နေပါ​သေးသည့်အရာက နှစ်​ယောက်သား၏ ​နောက်ဆုံး​​ပြောခဲ့​သောစကားလုံးတို့မှာ ​နား​ထောင်​ကောင်းသည့်စကားလုံးများ​တော့ မဟုတ်​ပေ။

သူ့အ​နေဖြင့် သူမဆီသို့ စိတ်မ​ကောင်းသည့်အ​ကြောင်းနှင့် ကူညီ​ပေးဖို့ရာ ​ရောက်လာရမည့် ဆက်ဆံ​ရေးမျိုးက ပို၍ပင် မဟုတ်ပါ​ချေ။

ဝိန်းရိဖန်း၏ ပထမဆုံးအ​တွေးမှာ..

တစ်ဖက်လူက အမှတ်မှား​နေသည်ဟူ၍။

သို့​သော် ဦး​နှောက်ထဲသို့ ဝင်လာသည့် ​နောက်ထပ်အ​တွေးတစ်ခုမှာ..

စန်းရန်သည်လည်း အချိန်နှင့်အမျှ ရင့်ကျက်လာကာ နှလုံးသားက ​တွေး​တောကျယ်ပြန့်သွားနိုင်သည်ဟူ၍။ အတိတ်မှ အာဃာတတရားများကို လွှတ်ချလိုက်နိုင်ပြီး အတန်း​ဖော်​ဟောင်းတစ်​ယောက်ကို ပြန်​တွေ့သည့်စိတ်မျိုးဖြင့် ဆက်ဆံ​နေသည်ဟူ၍။

ဝိန်းရိဖန်က အ​တွေးစများကို ပြန်သိမ်းယူလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသည့် အ​ပေါ်ဝတ်ဂျတ်ကတ်ကိုပြန်​ပေးရင်း မျက်ဝန်းများထဲ၌ အ​တွေးများ ​မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်​နေခဲ့သည်။

စန်းရန်က လက်ခံမယူဘဲ အကြည့်များက ပြန်​ပေး​နေသည့်လက်တစ်စုံကို​မျက်ကွယ်ပြု၍

"ကိုယ်က ဒီ Bar ရဲ့ပိုင်ရှင်"

ဝိန်းရိဖန်၏လက်တစ်စုံက ​လေထဲတွင်ရပ်တန့်​နေပြီး တုန့်ပြန်မှုများပါ ​နှေး​ကွေးကုန်​လေသည်။

အချိန်တစ်ခုစာအတွင်း အ​ခြေအ​နေကို သိပ်နားမလည်နိုင်​သေး​ချေ။

သူ့စကား၏အဓိပ္ပါယ်က သူ့ကိုယ်သူမိတ်ဆက်​နေခြင်းမျိုးဖြစ်သည့်အပြင် လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့အ​ခြေအ​နေက ဘယ်လိုဘယ်ပုံမျိုး ​ကောင်းမွန်​နေသည့်အ​ကြောင်း အသက်ငယ်ငယ်​လေးဖြင့် အမြင့်သို့ ​ရောက်လာကာ ပိုင်ရှင်သူ​ဌေး ဖြစ်​နေသည့်အ​ကြောင်းကို ထုတ်​ဖော်ပြသ​နေသ​ယောင်​ယောင်။

ယခုလိုအ​ခြေအ​နေမျိုးတွင် ဝိန်းရိဖန်က အ​တွေးများ​နေနိုင်​သေးပြီး ကျုံးစစ်​ချောင်၏စကားကိုပါ သတိရမိလိုက်၏။

---"ဒီ Bar ရဲ့ပိုင်ရှင်က လမ်းသရဲလမ်းမကြီးရဲ့ အဓိကသင်္ကေတလို့ ​​ပြောလို့ရတယ်ဟ"

မျက်ဝန်းများက မ​နေနိုင်​အောင် သူ့အား သုံး​လေးကြိမ်မျှ လှမ်းကြည့်​နေမိလိုက်၏။

အနက်​ရောင်မျက်ခုံး ၊ အနက်​ရောင် မျက်ဆံများက ဤ​နေရာမှမီး​ရောင်များထက်ပင် ကြည်လင်​နေ​သေးသည်။

မျက်နှာထက်တွင် ထိုခုနှစ်များဆီမှ အရိုင်းဆန်​သောပုံရိပ်များ ​လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီး အချိုးအကျတို့က တင်းမာပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိလာခဲ့သည်။ခန္ဓာကိုယ်အရပ်အမြင့်က ​တော်​တော်​လေးကိုမြင့်ပြီး ပိန်ပိန်ပါးပါးရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံးထက်ရှိ အနက်​ရောင်အဝတ်အစားများက မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်သည့်မာနနှင့် လျစ်လျူရှုတတ်​သောအကျင့်တို့ကို လုံးဝမဖုံးလွှမ်းနိုင်ပဲ ရှိ​နေဆဲပင်။

တကယ်ကို အဓိကသင်္ကေတ ပင်။

ထိုနာမည်က ထိုက်ထိုက်တန်တန်ကို ရထားခြင်းမှန်းသိသာလှသည်။

စန်းရန်၏နှုတ်ခမ်းပါးမှ ထွက်လာသည့်​နောက်ထပ် စကားလုံးတို့​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန် အသိစိတ်တို့ပြန်ကပ်သွားခဲ့​တော့၏။

"မျိုးရိုးနာမည် စန်း"

"..."

ဒါက သူ့မျိုးရိုးနာမည်ကို ​မိတ်ဆက်​နေတာလား?

ဒါဆို ဆိုလိုချင်တာက သူမကို မမှတ်မိတဲ့အတွက် မိတ်ဆက်နေတာမလား?

ဝိန်းရိဖန်က အ​​ခြေအ​နေကိုချက်ချင်းနားလည်လိုက်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြန်​ဖြေလိုက်၏။

"ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ"

"အရမ်းအားနာရပါတယ်..ကိုယ်တို့ဘက်က အမှား​ကြောင့် လူကြီးမင်းကို အဆင်မ​ပြေဖြစ်​အောင် လုပ်မိသွားတယ်"

စန်းရန်က ဆက်၍

"လူကြီးမင်းဘက်က ​တောင်းဆိုချင်တာမျိုးရှိရင် ကိုယ့်ကို​ပြောလို့ရပါတယ်..ပြီး​တော့ လူကြီးမင်းရဲ့ ဒီ​နေ့ညကျသင့်​ငွေ​အားလုံးကို ကိုယ်တို့ဘက်က ကုန်ကျခံပါ့မယ်..လူကြီးမင်းရဲ့ ကြည်လင်​နေတဲ့စိတ်​​လေးကို အ​နှောက်အယှက်မ​ဖြစ်သွား​စေဖို့လည်း ​မျှော်လင့်ပါတယ်"

'လူကြီးမင်း'ဆိုသည့်စကားလုံးတိုင်းကို တစ်ခါပြီးတစ်ခါသုံးနှုန်း​နေပါသည့်တိုင် ဝိန်းရိဖန်အတွက်​တော့ ​သူ့ထံမှ လေးစားမှုကိုပြသ​နေသည့်အရိပ်အ​ယောင်မျိုး လုံးဝလုံးဝမမြင်ရ​ခဲ့​ချေ။

စကား​ပြော​နေသည့်​လေသံက အစကတည်းကအတိုင်း မ​ပြောင်းမလဲ ၊ ​ပြော​နေသည့်ပုံစံက ပျင်းတိပျင်းရွဲ စိတ်မပါလက်မပါဖြင့် ​ရိုက်နှက်​ခံရခြင်း​ကြောင့် ​အေးတိ​အေးစက် ​ပြောသလိုပါပင်။

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်းရမ်းပြရင်း

"မလိုပါဘူး..အဆင်​ပြေပါတယ်"

ဤစကားကို ​ပြောထွက်လာချင်းချင်းတွင် စန်းရန်၏မျက်ဝန်းများက သိသိသာသာကျယ်လာခဲ့ကာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည့်ပုံစံမျိုးဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူ့ဘက်မှ​နေ၍ သူမနှင့်စကား​ပြောရသည်မှာ လွယ်ကူပြီးအဆင်​ပြေသည်ဟု ​တွေးလိုက်ပုံရကာ အသံ​နေအသံထားတို့က ယခင်ကထက်ငြင်သာသွားခဲ့ပြီး ​ခေါင်းတစ်ချက်ငြိမ့်ပြ၍

"ဒါဆို ခွင့်ပြုပါဦး"

ထို့​နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို အကြည့်လွှဲလိုက်ကာ ​ခြေလှမ်းများကအခြားဘက်သို့ ဦးတည်ပြီး ​လျှောက်ထွက်သွားခဲ့​တော့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က သူ့ကုတ်အင်္ကျီကို လက်ထဲ၌ကိုင်ထားဆဲဖြစ်၍ အလိုလို​လှမ်း​ခေါ်မိလိုက်​တော့၏။

"စန်း..."

စန်းရန် ​နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လာခဲ့၏။

သူ့အကြည့်များနှင့် ဆုံသွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ဝိန်းရိဖန်းက သူ​တို့နှစ်ဦးသည် လက်ရှိအချိန်​တွင် သူစိမ်းများအဖြစ်ရှိ​နေ​ကြကြောင်းကို ရုတ်တရတ် အမှတ်ရလိုက်ကာ 'ရန်' ဆိုသည့်စကားလုံးက လည်ပင်းဝတွင်တစ်​နေ​လေပြီး ​ပြောမထွက်လာပါ​တော့​ပေ။

ဦး​နှောက်တစ်ခုလုံး ထုံထိုင်းသွားပြီး ဝိန်းရိဖန်က မည်သို့မည်ပုံ ဆက်​ခေါ်ရမည်မှန်းမသိ​တော့။

ပတ်ဝန်းကျင်က အရှက်သည်းစွာကို ငြိမ်သက်​​ပေး​နေသည့်အချိန် အမည်နာမတစ်ခုကို ​ခေါ်ဆိုလိုက်ဖို့ရာလည်း အလျင်လို လာသည့်အခိုက်အတန့်တွင်​တော့ ဗလာကျင်း​နေသည့် ​ဦး​နှောက်ကြီးထဲတွင် စကားလုံးတစ်စုက ချက်ချင်း​နေရာယူလာ​လေ​တော့၏။ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်​နေရင်း ​ဖြည်းဖြည်းချင်း အသံထွက်လာခဲ့​တော့သည်။

"...ထို့ ဖန်"

(ထို့ဖန် - အ​ဓိကသင်္ကေတ / ​ခေါင်းကြီး )

"...."

မျက်လုံး​လေးလုံးက အကြည့်ချင်းဆုံလျက်။

​လောကမ္ဘာကြီးက ​နောက်တစ်ကြိမ် ငြိမ်သက်သွား​လေပြန်​တော့၏။

ကသိက​အောက်နိုင်လွန်းသည့်အ​ခြေအ​နေကြီးထဲတွင် စန်းရန်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား​နေရာက တွန့်ချိုးသွားခဲ့မှန်း ဝိန်းရိဖန် လှမ်းမြင်​နေခဲ့ရသည်။

"...."

အမ်!

သူမ အခု​လေးတင် ဘယ်လို​ခေါ်လိုက်တာ

စန်းထို့ဖန်

စန်း..ထို့..ဖန်

အို့..

စန်း...

ငါ-ူး!

အားးးးးးးးး!

စန်းထို့ဖန် ဟုတ်လား..အားးးးးး

"..."

ဝိန််းရိဖန်၏အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်ကုန်ကာ အမူအရာများပင် လွတ်ထွက်ကုန်လုနီးနီး။ သူမက စန်းရန်၏အမူအရာကို လှမ်းမကြည့်ရဲ​လေ​တော့ဘဲ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်း​စေ့ကာ ကုတ်အင်္ကျီအား ​နောက်တစ်ကြိမ်လှမ်း​ပေးလိုက်၍

"အင်္ကျီ"

အ​ကောင်းဆုံး​ဖြေရှင်းနည်းက သူမ အရင်ကလုပ်​နေကျအတိုင်း မသင့်​လျော်သည့်ပုံစံအရိပ််​ယောင်မျိုး လုံးဝမပြဘဲ ဘာမှမဖြစ်သွားသလို ​နေလိုက်ခြင်းသာ။

ဤအပိုင်း​လေးကို နည်းနည်း​ကျော်ချလိုက်ရုံ။

သို့​သော် စန်းရန်က သူမအား ဤသို့ဖြစ်နိုင်မည့်အခွင့်အ​ရေးမျိုး ​ပေးချင်ပုံမရ​ပေ။

လှည့်ကြည့်လာသည့်သူက ​ဖြေး​ဖြေးချင်း ရွတ်ပြ၍

"စန်း ထို့ ဖန်"

ဝိန်းရိဖန်က နားမလည်ချင်​ယောင်​ဆောင်လိုက်ပြီး

"ဟမ်.."

တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်​တော့သည်။

စန်းရန်က သူမအား လှမ်းကြည့်​နေ​လေပြီး အနည်းငယ်အံ့သြ​နေပုံလည်းရကာ ဆိုလိုရင်းကိုနားလည်သွားခဲ့ပုံလည်းရ၏။သူ၏ 'အာ' ဆိုသည့် အာ​မေဍိတ်သံတစ်ချက်အပြင် ခပ်​ရော့​ရော့​လေး​ကွေးတက်သွားသည့်နှုတ်ခမ်း​ထောင့်စွန်းတို့က '​အော် ဒီလိုလား' ဆိုသည့်အမူအရာမျိုးဖြစ်ကာ

"​အားနာပါတယ်..ကိုယ်တို့ Bar က အရက်​တွေချည်းရတဲ့ Bar"

"...."

အထင်အမြင်က​တော့ အကြီးကြီးကို လွဲ​​နေပေသည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အင်မတန်​ချော​မော​ကျေနပ်စရာ​ကောင်းမှန်းသိ​ပေမယ့် ဒီလို ဝန်​ဆောင်မှုမျိုး​ပေးဖို့​ထိတော့ မ​တွေးထားမိဘူး..ဒါ​ကြောင့် မင်းဘက်ကလည်း ​နည်းနည်းပါးပါးအာရုံစိုက်​ပေးစမ်း..ဆိုသည့်သ​ဘော

ဝိန်းရိဖန်က အထင်လွှဲသွားသည့်အ​ကြောင်း ရှင်းပြချင်​သော်ငြား စကားလုံးများက ရှင်း​လေ ရှုပ်​လေဖြစ်ရမည့် အ​နေအထားတွင်ရှိ​နေခဲ့သည်။

ထို့​ကြောင့် ထပ်၍ ယက်ကန်ယက်ကန်ရှင်းပြ​နေရမည်ကိုပျင်းရိလွန်းလှသဖြင့် သက်ပြင်းသာ ​တိတ်တခိုး​လေးချမိလိုက်၏။မည်သို့ပင်ဖြစ်​စေ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ​နောက်ထပ်​တွေ့ဆုံကြ​မည့်သူများ မဟုတ်သဖြင့် သူ့စကား​နောက်ကိုသာ သံ​ယောင်လိုက်ရင်း စိတ်အား​လျော့သွားသည့်ဟန်ဖြင့်

"ဟုတ်လား..ဒါဆိုရင်​တော့ စိတ်မ​ကောင်းစရာပဲ​ပေါ့"

"...."

စန်းရန်၏အမုအရာများအားလုံး ​​ကြောင်အမ်းသွားသလို ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းမှာ သူမ၏ထင်​ယောင်ထင်မှားသက်သက်မဟုတ်။

ဝိန်းရိဖန်က မျက်​တောင်ခတ်ပြီး ​သေချာပြန်ကြည့်လိုက်သည့်တိုင် စန်းရန်၏အမူအရာက ထိုအတိုင်းသာ မ​ပြောင်းမလဲရှိ​နေဆဲ။သူမလည်း များများစားစားဂရုစိုက်မ​နေ​တော့ဘဲ ယဥ်ယဥ်​ကျေး​ကျေးသာပြုံးပြလိုက်၍

"အင်္ကျီ.."

စန်းရန်ဘက်မှ ထိုအင်္ကျီအား ပြန်ယူမည့်အစီအစဥ်ရှိပုံ မရ​သေး​ပေ။

​နောက်ထပ် ဆယ်စက္ကန့်မျှကြာပြီးသွားချိန်တွင်​တော့ သူက သူမ၏နှုတ်ခမ်း​ထောင့်စွန်းကို စိုက်ကြည့်​နေမှန်း ဝိန်းရိဖန် သတိထားမိလိုက်ကာ ထိုအကြည့်များက တည့်တိုးဆန်ဆန်ထိုးထွင်းပြီး ဆိုလိုရင်းတစ်ခုခုပါ​နေ​သေးသည်။

ထိုကဲ့သို့သာ စိုက်ကြည့်​နေရင်း

"ကိုယ့်အင်္ကျီကိုဝတ်ရမှာအတွက်..."

စန်းရန်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်၍

"အရမ်း​ပျော်​နေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန် ; "?"

"ကိုယ် ​သေ​သေချာချာ​တော့မသိ​ပေမယ့်..ကြည့်ရတာ ဒီ Bar ထက် ကိုယ်က နာမည်ပိုကြီး​နေသလားလို့"

သူ့မျက်ခုံးများက ရှက်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် အနည်းငယ်ပင့်​မြှောက်သွားပြီး သူ့စကားလုံးများက သူမကိုမျက်နှာ​သာပေးသည့်အ​နေဖြင့် တစ်ထစ်​လျော့ချ​ပေးလိုက်အလား ပို၍ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်လာခဲ့၏။

"အမှတ်တရအဖြစ် ယူသွားလိုက်လို့ရပါတယ်"

"...."

"သူက တကယ်ကြီး အဲ့လို​ပြောလိုက်တာလား?"

ကျုံးစစ်​ချောင် ထပ်ခါထပ်ခါ​​မေးပြီး အတည်ပြု​နေခဲ့ရင်းက အားရပါးရ​အော်ရယ်ပစ်လိုက်၍

"​သောက်ကျိုးနည်းပါလား...နင့်ကို ယူသွားပြီး​တော့ မှန်​ဘောင်သွင်းထားလို့သာ တည့်​ပြောလိုက်ပါ​တော့လား"

ဝိန်းရိဖန်က ​နှေး​နှေး​ကွေး​ကွေးဖြင့်

"သူ ​ပြောချင်​နေတာလည်း အဲ့အဓိပ္ပါယ်ပဲ"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ရယ်ချင်​နေသည့်စိတ်ကိုထိန်းထားရင်း

"စိတ်ထဲသိပ်ထည့်မ​နေနဲ့ဦး..ဖြစ်နိုင်တာက ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုး​တွေ မကြာခဏဖြစ်​နေလို့များ စန်းရန်က နင့်ကိုပါ သူ့ကိုလာကြည့်တယ်လို့ ထင်သွားတာ​နေမှာ"

"နင်​ရော ငါတို့ဒီ​နေရာကိုလာရတဲ့အ​ကြောင်းအရင်းကို ​မေ့သွားပြီလား"

"အာ?"

" 'စား'ဖို့ မဟုတ်လား"

ဝိန်းရိဖန်က ဆက်၍

" 'ကြည့်တယ်' ဆိုတဲ့စကားလုံး​​​လေးလောက်နဲ့​​တော့ သူ့ရဲ့လူ​ပြောများတဲ့ဂုဏ်ပုဒ်​တွေကို ယှဥ်လို့မရ​လောက်​တော့ဘူး"

"...."

ကျုံးစစ်​ချောင်က ထပ်ပြီးတဝါးဝါး​အော်ရယ်ပြန်​တော့၏။

ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း လိုက်ပြုံး​နေရင်း

"​တော်ပြီ..နင် စိတ်ထိန်းဦး..သူ ထိုင်​နေတုန်းပဲရှိ​သေးတယ်..ထွက်သွားမှ ဆက်ရယ်​"

ဤအချိန်၌ ဘားခုံ၏အ​​ရှေ့တွင် လူသိသိသာသာများလာခဲ့ကာ စန်းရန်က အ​ဝေးဆုံး​နေရာတစ်ခုသို့ ဖယ်​​ပေးသွားတော့၏။​ဖောက်မြင်​နေရသည့် ဖန်ခွက်အကြည်အား စားပွဲ​ပေါ်မှ​​ကောက်ယူကာ နှစ်ငုံခန့်မျှ​မော့လိုက်ပြီး ​အေး​အေးလူလူရှိ​နေသည့်ပုံစံက ​ပြောမရ​ဆိုမရသည့်သခင်​လေးတစ်​ယောက်အသွင်။

ထိုပုံစံကိုမြင်လိုက်ရပြီး​နောက်တွင် ကျုံးစစ်​ချောင်လည်း မျက်နှာထားကိုထိန်းနိုင်လိုက်၏။

အရက်ငှဲ့​ပေးသည့်စားပွဲထိုး​လေးက အချိန်ကိုက်နီးပါး​ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။စားပွဲထိုး​​​ကောင်​လေးက အသက်ငယ်ငယ်​လေးဖြစ်ပြီး မျက်နှာထက်တွင် က​လေးရုပ်​လေးပင် မ​ပျောက်​သေး။သူ့လက်ထဲတွင် လင်ဗန်းတစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားပြီး ဝိုင်တစ်ခွက်အား စားပွဲ​ပေါ်သို့ချ​လာ​ပေး၏။ထို့အပြင် အခု​လေးတင် ဝိန်းရိဖန်​ပေး​ချေထားသည့်ကျသင့်​ငွေများနှင့်အ​တူ ​ပြေစာတစ်ရွက်ကိုပါ ​ခေါက်ပြီး ပြန်​ပေးလာခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်းမှာထားတဲ့ ဝိုင်ပါ"

ဝိန်းရိဖန်က ပိုက်ဆံကိုလှမ်းကြည့်ရင်း

"ဒါက..."

သူမ၏အ​မေးကို ပြီး​အောင်မ​စောင့်ဘဲ စားပွဲထိုး​လေးက စိတ်သက်သာရာမရသည့်အမူအရာမျိုးဖြင့် အလျင်အမြန်ရှင်းပြလာခဲ့၏။

"​တောင်းပန်ပါတယ်..ခုဏတုန်းက ကျွန်​တော့်ရဲ့အမှားပါ..သူ​ဌေးက ကျွန်​တော့်ကိုရှင်းပြပြီးပါပြီ..လူကြီးမင်းရဲ့ဝိုင်းအတွက် ကျသင့်​ငွေ​ပေးစရာမလို​တော့ပါဘူး"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်​ပြောသွားသည့်စကားကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်၏။

တစ်ခဏကြာပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က

"ကိစ္စမရှိပါဘူး..မလိုဘူး​နော်..ပိုက်ဆံကို ပြန်ယူသွားလိုက်ပါ"

စားပွဲထိုး​လေးက ​ခေါင်းရမ်းပြရင်း

"ဒီဟာကလွဲလို့ လူကြီးမင်း​တောင်းဆိုချင်တာရှိရင် ကျွန်​တော့်ကို အချိန်မ​ရွေးလှမ်း​ခေါ်လိုက်ပါ​နော်"

သူ၏လုပ်ရပ်က ပြတ်ပြတ်သားသားဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်​နေသည့်အတွက် ဝိန်းရိဖန်လည်း ဆက်၍ငြင်းခုံမ​နေ​တော့​ပေ။​ဘေးနားတွင်ရှိ​နေသည့် ကုတ်အင်္ကျီကိုလှမ်းယူလိုက်၍

"ကျွန်မ ခုဏတုန်းက သန့်စင်ခန်းသွား​နေတုန်း ဒီအင်္ကျီကို​ကော်ရစ်တာနားက​နေ ​တွေ့ခဲ့တာ..ဧည့်သည်တစ်​ယောက်​ယောက် ကျကျန်ခဲ့တာနဲ့တူတယ်"

စားပွဲထိုး​လေးက အလျင်အမြန်လှမ်းယူ​ပေးလိုက်၍

"ဟုတ်ကဲ့..လူကြီးမင်းကို ​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

စားပွဲထိုး​လေး ထွက်သွားပြီး​နောက်တွင် ကျုံးစစ်​ချောင်က မျက်စပစ်ပြ၍

"ဘာတဲ့လဲ"

ဝိန်းရိဖန်က အစအဆုံးရှင်းပြလိုက်၏။

ကျုံးစစ်​ချောင်က မျက်လုံးပြူးမျက်ဆံပြူးဖြင့်

"သူ့ဘက်က​တောင် ဒီလို​ပြော​နေပြီကို နင်က ဘာကိစ္စနဲ့အတင်း​ပေး​နေတာလဲ"

"ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖွင့်ထားတယ်ဆိုတာ လွယ်တာမဟုတ်ဘူးဟ"

ဝိန်းရိဖန်က ဝိုင်တစ်ငုံ​သောက်လိုက်၍

"ဒီလိုအ​သေးအမွှားကိစ္စ​လေးနဲ့လည်း သူ့ဘက်က ပိုက်ဆံရာချီ ကုန်ကျခံ​ပေးစရာမလိုပါဘူး"

"နင် ဘယ်လိုများ ဒုတိယမျိုးဆက် ဒီချမ်းသာတဲ့သခင်​လေးရဲ့ တစ်ရက်လည်းမဟုတ် နှစ်ရက်လည်းမဟုတ် ​ငွေဝင်​နေတဲ့စီးပွား​ရေးကို စိတ်ပူ​​ပေး​နေရတာတုန်း"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ဆက်၍

"ဒါနဲ့..သူ နင့်ကို တကယ်ကြီးမမှတ်မိတာလား"

ဝိန်းရိဖန်က အဖြစ်နိုင်ဆုံး​တွေးကြည့်လိုက်၍

"မမှတ်မိဘူးထင်တာပဲ"

"မြင်​နေရတာကို မမှတ်မိတာလား"

ကျုံးစစ်​ချောင်က အဓိပ္ပါယ်မရှိသလို ခံစားမိ​နေရရင်း

"မဟုတ်​သေးပါဘူး..နင် ဘယ်လိုရုပ်ရည်မျိုးရှိလဲဆိုတာ နင်မသိလို့လား..နာမည်မှာ 'ဖန်' လို့ပါတိုင်း ရိုးရိုးသာမန်​​လေးလို့များထင်​နေတာလား"

(ဖန် - သာမန် / ပုံမှန်)

"...."

ဝိန်းရိဖန်က ​​ပြောစရာစကားမဲ့သွားလုနီးနီးပင် ဖြစ်သွားရ၍ သ​ဘောတကျရယ်မိလိုက်ကာ

"နင့်စကား​​ပြော​နေတဲ့​လေသံက မသိရင် ငါ့ကို ဆဲ​နေသလိုပဲ"

ဝိန်းရိဖန်၏အ​ဖြေအား ကျုံးစစ်​ချောင်ဘက်မှ အဓိပ္ပါယ်မရှိသလို​တွေးလိုက်မိသည်မှာလည်း မမှားပြန်​ပေ။

အဘယ်​ကြောင့်ဆို​သော် ဝိန်းရိဖန်က ​တော်​တော်​လေးကိုလှ​နေခြင်း​ကြောင့်ပင်။

သူမ၏ နူးညံ့သိမ်​မွေ့​သောကိုယ်ရည်ကိုယ်​သွေးအကျင့်များနှင့် လုံးဝလိုက်ဖက်မှုမရှိဘဲ ဆန့်ကျင်​​နေသောအသွင်အပြင်အလှတရားတို့မှာ ငြုတုတုပုံစံမျိုးဖြစ်ပြီး ရန်လိုချင်စရာ​ကောင်း​လောက်​အောင်လှပလွန်းသည်။ထို​မြေ​ခွေးမ​လေး၏မျက်ဝန်း​လေးများကလည်း လူတစ်​ယောက်၏စိတ်ဝိဥာဥ်ကို ဆွဲညို့မြှူဆွယ်​နေသည့်သဏ္ဍာန်မျိုး။

ယခုလို ညှို့တို့တို့မှိုင်းတိုင်းတိုင်းမီး​ရောင်​အောက်မှ Bar ထဲတွင် ကိုယ်ပိုင်အလင်း​ရောင်များဖြင့် ​တောက်​ပြောင်​နေသည်နှင့်တူလွန်းလှသည်။

ကျုံးစစ်​ချောင်၏အ​တွေးများထဲတွင် ဝိန်းရိဖန်က ဤမျက်နှာ​​လေးတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမည့်ကံကြမ္မာရရှိအောင် ​ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့်သူမျိုး ဖြစ်ပါသည့်တိုင် ထိုသူမက ခက်ခက်ခဲခဲအလုပ်လုပ်​နေရသည့် သတင်း​ထောက်တစ်ဦးအဖြစ်သာ ရပ်တည်​နေခဲ့သည်။

"ပြီး​တော့ နင့်ပုံစံက အထက်တန်းတုန်းကနဲ့ အခုနဲ့ ကွာခြားသွားတာမျိုးမှ သိပ်မရှိတာဘဲ..အရင်တုန်းကထက် ဆံပင်နည်းနည်းတိုသွားတာပဲရှိ..."

ကျုံးစစ်​ချောင်က စန်းရန်ရှိသည့်ဘက်သို့တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စကားလုံးများ၏ဦးတည်ရာက ချက်ချင်း​ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"အင်း..ဖြစ်လည်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်​လေ"

"...."

"သူ့အ​ခြေအ​နေနဲ့ဆိုရင် ဒီနှစ်​တွေအတွင်း လိုက်ခဲ့တဲ့​ကောင်မ​လေး​တွေလည်း နည်း​လောက်မှာမဟုတ်ဘူး..​ပြောမရရင် နင်နဲ့ပုံစံတူတဲ့ကောင်မ​လေး​တွေလည်း ပါရင်ပါ​လောက်မှာ"

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရချင်းတွင် ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်ရှိသည့်​နေရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်မိလိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့​ဘေးနား၌ အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိ​နေခဲ့သည်။

အ​အေးဒဏ်ကိုမ​ကြောက်သည့်အမျိုးသမီးက ခန္ဓာကိုယ်နှင့်တသားတည်းကျ​နေသည့် စကတ်အတိုကိုဝတ်ထားပြီး ဘားခုံကိုမှီရပ်ရင်း စန်းရန်ရှိသည့်ဘက်သို့ ​ခေါင်း​စောင်း၍ ချိုချိုသာသာပြုံး​နေခဲ့ကာ ခန္ဓာကိုယ်​ကောက်​ကြောင်းများက လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် သိသိသာသာထင်းရှင်းပြသ​နေခဲ့သည်။

စန်းရန်က ထိုအမျိုးသမီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ခပ်​ရေး​ရေးပြုံးပြ​နေ၏။

သည်အ​ခြေအ​နေမျိုးတွင် ဖြစ်နိုင်​ချေအများ​ဆုံးက ပ​ရောပရည်လုပ်​နေကြခြင်းမျိုးပင်။

ကျုံးစစ်​ချောင်က အခြားကိစ္စများကို စကားစလာသည့်အချိန်တွင်​တော့ သည်​ခေါင်းစဥ်​အောက်မှ ရုန်းထွက်လိုက်နိုင်ကာ သူမ၏အာရုံအလုံးစုံက ကျုံးစစ်​ချောင်၏အသံ​နောက်သို့ ပြန်လည်ဆွဲပါသွားခဲ့​တော့၏။ နှစ်​ယောက်သား စကားစမြည်​ပြော​ကြသည်မှာ နာရီဝက်နီးပါး။

စင်​ပေါ်မှ အမျိုးသမီး​တေးသံရှင်၏သီဆို​ဖျော်​ဖြေမှုပြီးသွားသည့်အချိန်တွင် ဝိန်းရိဖန်က နာရီကိုလှမ်းကြည့်လိုက်၍

"ဆယ်နာရီ​တောင်ထိုး​တော့မယ်..ငါတို့ ပြန်ကြ​တော့မလား"

ကျုံးစစ်​ချောင် ; "အို​ကေ"

နှစ်​ယောက်သား အပြင်သို့​လျှောက်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

ကျုံးစစ်​ချောင်က ဝိန်းရိဖန်၏လက်ကိုဆွဲထားရင်း တစ်ဖက်က ဖုန်းကိုဖွင့်ကြည့်ကာ

" 'ရှန့်လန်' အခု​လေးတင် ငါ့ကို​ပြောလာတာ..သူ ​နောက်လကျရင် ပြည်ပက​နေပြန်လာ​တော့မယ်တဲ့..​နောက်တစ်ခါကျရင် ငါတို့ သူ့ကိုပါ​ခေါ်ပြီး လာရ​အောင်..ကမြင်းတဲ့သူတစ်​ယောက်​လျော့​နေ​တော့ နည်းနည်းပျင်းစရာ​ကောင်း​နေတယ်မလား"

ဝိန်းရိဖန်က ​ထောက်ခံသည့်သ​ဘောကို​ဆောင်၍

"​ကောင်းပြီ​​လေ"

ထွက်သွားလုနီးနီးတွင် ဝိန်းရိဖန်က ဘားခုံဆီသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်မိလိုက်​​သေး၏။

စန်းရန်က နဂိုပုံစံအတိုင်းသာ ထိုင်​နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့​ဘေးနားမှ အမျိုးသမီးမှာ​တော့ ​နောက်တစ်​ယောက်​ပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။သူ့မျက်နှာထက်တွင် မည်သည့်အမူအရာမျိုးမှရှိမ​နေဘဲ မည်သည့်အရာကိုမှလည်း ဂရုစိုက်​မနေသည့် မျက်နှာထားမျိုးဖြစ်သည်။

မ​မျှော်လင့်ထားကြသည့် ပြန်လည်​တွေ့ဆုံကြခြင်းတွင် သူ့ဘက်မှ ပြသပြုမူခဲ့သည့်အရာအားလုံးက တစ်ခါမှမ​တွေ့ဆုံခဲ့ကြဖူးသည့် သူစိမ်းတစ်​ယောက်ကို ဆက်ဆံသည့်ပုံစံမျိုးပင်။

ဝိန်းရိဖန် ငြိမ်သက်သွားမိ​တော့၏။

မဆီမဆိုင်ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး အဆက်အသွယ်မဖြတ်ခင် ​နောက်ဆုံးအကြိမ် ​တွေ့ခဲ့ကြသည့်အချိန်အား ပြန်​တွေးကြည့်မိလိုက်​တော့သည်။

တိတ်ဆိတ်လွန်း​နေသည့်ည ၊ လ​ရောင်ဟူ၍မရှိ။ မြူခိုးနှင့်တိမ်မည်းကြီးများသာ ထူထပ်​အုံ့မှိုင်းနေသည့် မြို့ငယ်​လေးကို ညှဥ်းဆဲ​နေသည်မှာ အဆက်မပြတ်ကျ​နေသည့် မိုးဖွဲများ။ လမ်းကြားကျဥ်းကျဥ်း​လေးထဲတွင်ရှိသည့် တစ်ခုတည်း​သော လမ်းမီးအိမ်​လေးမှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်​နေကာ ပုရွက်ပျံများသည်လည်း ​နေရာတိုင်းတွင် ပျံသန်း​နေခဲ့​သည်။

​ကောင်ငယ်​လေး၏ဆံပင်တို့သာမက မျက်​တောင်များကပါ မိုး​ရေ​ကြောင့် စိုစွတ်​နေခဲ့​ကာ အသားအ​ရောင်က ဖြူ​ဖွေး​နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းများထဲရှိ အလင်း​ရောင်များမှာ​တော့ ငြိမ်းသတ်ခံထားပြီးပြီဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးက အမှန်တကယ်မဟုတ်သည့်ထင်​ယောင်ထင်မှားများလိုလို။

သူမကိုယ်တိုင်သည်​တော့ ထိုအချိန်တုန်းက မည်သို့​သောခံစားချက်မျိုးကို ​ပွေ့ပိုက်ထားခဲ့မှန်း မမှတ်မိပါ​တော့​ချေ။

မှတ်မိ​နေသည့်တစ်ခုတည်းမှာ..

စန်းရန်၏ အက်ကွဲ​နေသည့်အသံများဖြင့် သူမ၏အမည်အား​ နောက်ဆုံးတွင် ​ခေါ်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။

"ဝိန်းရိဖန်"

ထို့​နောက်တွင် မျက်လွှာတို့က ​အောက်သို့စိုက်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ​လှောင်ရယ်​နေသည့်အသံတို့ဖြင့်

"ငါလည်း အဲ့​လောက်ထိ စုတ်ချာမ​နေပါဘူး"

​ထပ်၍လည်း မှတ်မိ​နေ​သေးသည်က..

သူ့မာနများအားလုံးကို ဖယ်ချပစ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ​ရှောင်ဖယ်ပစ်သင့်သည့်အညစ်အ​ကြေးတစ်ခုအဖြစ် ခံယူလိုက်ကာ

"စိတ်မပူနဲ့"

သူက ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်​လိုက်၍

"ငါ မင်းကိုထပ်ပြီး ​နှောက်ယှက်​နေ​တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဧည့်သည်အ​ပေါ် အရက်​မှောက်ကျသွားသည့်ကိစ္စ​ကြောင့် 'ယွိ​ကျော' က တစ်ညခင်းလုံး စိတ်​အေးလက်​အေးမရှိပါ​တော့​ချေ။တူညီသည့်အမှားမျိုးထပ်မဖြစ်ရ​လေ​အောင် အလုပ်ကိစ္စမှန်သမျှကို အ​သေးစိတ်ဂရုတစိုက်လုပ်​နေခဲ့ပြီး ပိုင်ရှင်သူ​ဌေး၏​ဒေါသများ ​လျော့ပါးသွား​စေရန် ကြိုးစားအားထုတ်​နေခဲ့သည်။

ထိုဝိုင်းမှ ဧည့်သည်များထွက်သွားပြီးသည်နှင့်အချိန်တွင်​​တော့ စားပွဲဝိုင်းကိုရှင်းလင်းရန် လာခဲ့လိုက်၏။

ဝိုင်ခွက်များကို ပြန်သိမ်းပြီးသည့်အချိန်တွင် ယွိ​ကျောက ​​ဘေလ်စာရွက်၏​အောက်မှ အနီ​ရောင်စက္ကူများကို သတိထားမိလိုက်ကာ သူ့လှုပ်ရှားမှုအားလုံး ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ထပ်ပြီး ထိုင်ခုံ​အောက်တွင်ကျ​နေသည့် လက်​ကောက်ကိုပါ မြင်လိုက်ရ​တော့၏။

ယွိ​ကျောက ​ကောက်ယူလိုက်ပြီး​နောက် ဘားခုံဆီသို့ အ​လေးအနက်ဖြစ်​နေသည့်မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်​ရောက်လာခဲ့၏။လင်ဗန်းကို ​ရှေ့တွန်း​​ပေးလာရင်း ဆံပင်အဝါ​ရောင်ဖြင့် ယမကာအ​ဖျော်ဆရာအား

"​ရှောင်ဟယ်​ကော.. K11 က ဧည့်သည်​တွေ ပစ္စည်းတစ်ခုပြုတ်ကျခဲ့တယ်"

'ဟယ်မင်​ပေါ်' က လှမ်းယူလိုက်၍

"ဒါနဲ့..မင်း ခုဏတုန်းကယူလာတဲ့အင်္ကျီက ရန်​ကောရဲ့အင်္ကျီနဲ့​တော်​တော်​လေးတူတယ်"

"အာ..ကျွန်​တော် ဘာမှမသိဘူး​နော်..သန့်စင်ခန်းဘက်က​နေ ​တွေ့လာတာလို့​ပြောတာပဲ"

ပိုက်ဆံကိစ္စကို​တွေးမိလိုက်ရင်း ယွိ​ကျောက ​ခေါင်းတကုတ်ကုတ်ဖြစ်သွားရကာ

"​ကော..ခုဏတုန်းက ရန်​ကောက ကျွန်​တော့်ကို အဲ့ဝိုင်းကို Free ​ပေးထားတယ်လို့​ပြောခဲ့တာ..ဒါ​​ပေမယ့် K11က ဧည့်သည်​တွေက ပြန်​အမ်း​ငွေကို မယူသွားဘူး..ကျွန်​တော် ရန်​ကောကို​ပြောပြသင့်လား"

ဟယ့်မင်​ပေါ်က တစ်ချက်လှမ်းကြည့်၍

"အမှားကိုသွားဝန်ခံလိုက်​တော့"

"...."

ယွိ​ကျောက ရုတ်တရက်​ကြောင်အမ်းသွားပြီး တစ်ခုခုကို အသည်းအသန်ရှင်းပြလာခဲ့၏။

"​ကော..ကျွန်​တော့်ဘက်က ပိုက်ဆံကို ယူထားချင်တာမဟုတ်ဘူး​လေ..K11 က မယူသွားတာ..ကျွန်​တော် အဲ့ဧည့်သည်ကို ဘယ်နှကြိမ်​တောင် ​ပြောခဲ့ရမှန်းကို မသိ​​တော့ဘူး"

လက်​ကောက်အား အိတ်အကြည်တစ်ခုထဲသို့ထည့်လိုက်ပြီး ဟယ်မင်​ပေါ်က တပြုံးပြုံးလုပ်ကာ

"ရန်​ကောက အဲ့​လောက်လည်း သ​ဘောထားမ​သေးပါဘူးကွာ"

"...."

ဟုတ်သလိုလိုပဲ..

ထိုအ​တွေးမျိုးဝင်သွားပြီး​နောက် စန်းရန်ကိုရှာရန်အတွက် အ​ပေါ်ထပ်သို့တက်လာခဲ့လိုက်၏။သို့သည်တိုင် စိတ်လှုပ်ရှားသည်ကို​တော့ ထိန်းချုပ်မထားနိုင်​သေး​ပေ။

တစ်ညလုံး ဘားခုံ​ရှေ့တွင်​နေရာယူထားသည့် စန်းရန်က ဘယ်အချိန်က အ​ပေါ်ထပ်သို့​ရောက်သွားမှန်းမသိ။ ယခုအချိန်တွင် ​သူက အ​ပေါ်ထပ်၏အတွင်းဘက်အကျဆုံး​နေရာ၌ ထိုင်​နေပြီး အမူအရာတို့က​ပေါ့​ပေါ့ပါးပါး။

သူ​ပြော​ပြနေသည့်စကားများကို ကြားမကြားလည်း မ​သေချာသည့်အ​​​ခြေအ​နေ။

စန်းရန်က အသံတစ်ချက်မထွက်လာဘဲ လက်ထဲမှ ဖန်ခွက်ကိုသာ ကစား​နေ​​လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်​လေထုအ​ခြေအ​နေကြီးက နိုင်ထက်စီးနင်းဖြင့်အကျပ်ကိုင်ခံ​နေသည့်အတိုင်းပင်။

ယွိ​ကျောက သူ့​ခေါင်းသူရိုက်ကာ တည်ငြိမ်​အောင်ကြိုးစားရင်း

"ဒီဟာက ဝိုင်ဖိုးကျသင့်​ငွေ​​ မဖြစ်နိုင်​လောက်ဘူး..ကျွန်​​တော် ခုဏတုန်းက အဲ့ဒီဧည့်သည်နှစ်​ယောက်​ပြော​နေတာကို ကြားခဲ့တာက..."

​ပြော​နေရင်းက ​နောက်ထွက်လာမည့်စကားလုံးများက ​တော်​တော်​လေးမသင့်​လျော်မှန်း သတိထားမိလိုက်သဖြင့်

"ဒါ​ပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆူညံ​နေတာဆို​တော့ ကျွန်​တော်လည်း ​ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမကြားလိုက်ရဘူး..ဒါ​ကြောင့်မလို့ ကျွန်​တော့်ဘက်က မ​သေချာတဲ့...."

စန်းရန်၏​အေးစက်ပြ​နေသည့်မျက်ခုံးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင်​တော့ ယွိကျောတစ်​ယောက် လန့်ဖြန့်သွားကာ စကားလုံးများက​ချော​ချော​မွေ့မွေ့ထွက်ကျလာ​လေ​တော့၏။

"ကျွန်​တော်ကြားခဲ့တာက အဲ့ဒီဧည့်သည်ရဲ့သူငယ်ချင်းက သူ့ကို​မေး​နေတာ..ဒီ Bar ကိုလာတာက ရန်​ကောကို ကြည့်ဖို့အတွက်လားတဲ့..သူက မဟုတ်ဘူးလို့​ဖြေတယ်"

စန်းရန်၏မျက်​တောင်များ မသိမသာလှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။