ရှားရှားပါးပါးရထားသည့် အားလပ်ရက်​တစ်ရက်ဖြစ်၍ 'ဝိန်းရိဖန်' က ညနက်သည့်အချိန်ထိ သရဲကားကြည့်ရင်း အချိန်ကုန်ဆုံး​နေလိုက်သည်။

​​ခြောက်ခြားစရာ​ကောင်း​အောင်လုပ်​နေသည့်အရာအားလုံးက ​နောက်ခံတီးလုံးနှင့်​အော်သံများသာဖြစ်ပြီး ဇာတ်လမ်းအစကတည်းက ​ကြောက်စရာ​ကောင်းသည့်ပုံရိပ်ဟူ၍ တစ်ခုမျှမပါ​သေး။ နှစ်သက်​သောအရာတစ်ခုကို မဖြစ်မ​နေလုပ်ယူတတ်သည့်အကျင့်ရှိ၍လည်း မျက်ခွံကို အတင်းဖွင့်ထားရင်း ဇာတ်လမ်းအဆုံးထိ ကြည့်​နေ​လေသည်။

ဇာတ်သိမ်းသွား​ကြောင်း စာတန်းထိုးလာသည့်အချိန်တွင်မှ ဝိန်းရိဖန် စိတ်​လျော့ချလိုက်နိုင်ကာ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို မှိတ်ပြီး အ​တွေးများကြား နှစ်​မျောစီးဝင်ပစ်လိုက်​​တော့၏။အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ​မျောပါလုနီးနီးအချိန်တွင် ရုတ်တရက် တံခါးထုရိုက်သံပြင်းပြင်းကို ကြားလိုက်ရ၏။

'ဘန်း'ဆိုသည့် အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု။

ပြန်ဖွင့်လာသည့် ဝိန်းရိဖန်၏မျက်လုံးများက ဆတ်ခနဲ။

လိုက်ကာစကြားမှ တိုးဝင်လာသည့် လ​ရောင်က ကျိုးတိုးကျဲတဲ ၊ အပြင်ဘက်မှ​နေ၍ အရက်မူး​နေသည့်​ယောက်ျားတစ်​ယောက်၏​အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရကာ ​ခြေသံများက အခြားဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ သွား​နေသည့်ခပ်ရှပ်ရှပ်အသံများ။

ထို့​နောက်တွင် တံခါးဖွင်သံတစ်ခုနှင့် ပြန်ပိတ်သွားသည့်အသံတစ်ခု။

လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်​နေသည့်အသံများအားလုံး ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွား​တော့၏။

အခန်းတံခါးကို စက္ကန့်ပိုင်းမျှစိုက်ကြည့်​နေရင်း အရာအားလုံးပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားပြီးသည့်​နောက်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန် လည်း သတိကြပ်ကြပ်ထား​နေသည့်စိတ်ကို ​လျော့ချပစ်လိုက်သည်။နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်း​စေ့ထားရင်းက ​ဒေါသက ​ထောင်းခနဲ ထွက်လာပြန်​​တော့၏။

ဒီတစ်ပတ်ထဲ၌ကို ဘယ်နှကြိမ် ရှိ​နေပြီမှန်းမသိ။

အိပ်​ပျော်ခါစစိတ်​လေးက ​နှောက်ယှက်ခံလိုက်ရကာ ဝိန်းရိဖန် အတွက် ပြန်အိပ်​ပျော်သွားဖို့ရလည်း မလွယ်ကူ။ အိပ်ရာ​ပေါ် လူးလိမ့်ရင်း မျက်လုံးကိုတဖန်ပြန်မှိတ်လိုက်ကာ အခု​လေးတင်ကြည့်ထားသည့်ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းအ​ကြောင်း ပြန်​တွေးမိလိုက်သည်။

ဟွန့်

သရဲကားလို့​တောင် ​ခေါ်လို့ရ​သေးလို့လား?

လူ​တွေကိုခြောက်လန့်ဖို့သပ်သပ် ဘတ်ဂျက်နည်းနည်း​နဲ့ လျှောက်ရိုက်ထားတဲ့ ဇာတ်ကားကများ..

​ယောင်​တောင်​ပေါင်​တောင်​ကြောင်ကြည့်​နေရင်းက ဝိန်းရိဖန်း၏စိတ်ထဲတွင် ဇာတ်လမ်းထဲမှသရဲမျက်နှာကြီးက မသိလိုက်ဘာသာ မြင်​ယောင်လာမိ​၏။

​နောက်ထပ် သုံးစက္ကန့်တွင် အိပ်ရာထဲမှ ထခုန်မိလိုက်ပြီး ​​ဘေးမှ မီးအိမ်ကို လှမ်းဖွင့်​လေ​တော့သည်။

ကျန်​​နေသည့် ညတစ်ဝက်တာအချိန်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန် ​ကောင်း​ကောင်းအိပ်မ​​ပျော်​တော့ဘဲ နိုးတစ်ဝက် အိပ်တစ်ဝက်ဖြစ်​နေသည့်အပြင် ​ဘေးနား၌လည်း ရှုံ့တွ​နေသည့်သရဲမျက်နှာကြီးရှိ​နေ​သည်ဟုသာ ထင်​ယောင်ထင်မှားဖြစ်​နေခဲ့သည်။

မနက်မိုး​သောက်လင်းခါနီးမှသာ ခက်ခက်ခဲခဲအိပ်​ပျော်သွားခဲ့​၏။

​နောက်တစ်​နေ့တွင် ဖုန်း​ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန် နိုးလာခဲ့သည်။ အိပ်ရာဝင်​နောက်ကျလွန်းသည့်အပြင် ​ကောင်း​ကောင်းအိပ်မ​ပျော်ခြင်း​ကြောင့် နိုးလာသည့်အချိန်တွင် ​ခေါင်းတစ်ခုလုံးက အပ်များဖြင့်ထိုးခံ​နေသည့်အလား နာကျင်ထုံထိုင်း​နေ​တော့သည်။အနည်းငယ် မကြည်မသာဖြစ်​နေသည့်ကြားမှ ဖုန်းကို ​လှမ်းယူပြီး ​ဖြေဆိုလိုက်၏။

အခြားတစ်ဖက်မှ 'ကျုံးစစ်​ချောင်' ၏ အသံ​ခပ်​သေး​​သေးတစ်ခုထွက်လာပြီး

"ငါ ခဏ​နေမှ တစ်​ခေါက်ထပ်​ခေါ်လာခဲ့မယ်"

"...."

ဝိန်းရိဖန်၏ မျက်ခွံများလှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ်ဖြစ်သွားကာ ဦး​​နှောက်တစ်ခုလုံး နှစ်စက္ကန့်မျှ ဗလာကျင်းသွားခဲ့၏။

သူမ နှိုးဖို့ ဖုန်းဆက်တာလား?

ဇာတ်လမ်းမပြခင် ​ကြေငြာဝင်သလိုမျိုး​လေ..

အိပ်ရာနိုးခါစ ​ဒေါသများကို စုပြုံလိုက်ရင်း

"နင် ​​ကျေးဇူးပြုပြီး...."

စကားပင် ဆုံး​အောင်မ​ပြောရ​သေးခင် တစ်ဖက်က ဖုန်းချသွားနှင့်​၏။

လက်သီးတစ်ချက်က ဂွမ်း​စောင်နုနုအ​ပေါ်ကျသွားခဲ့ပြီး​နောက် ဝိန်းရိဖန် မျက်လုံးကိုဖွင့်လိုက်ကာ မ​ကျေမနပ်ဖြစ်​နေခဲ့၏။အိပ်ရာထက်တွင် တစ်ခဏကြာကြာလှဲ​နေပြီးမှ လက်ကိုင်ဖုန်းကိုယူပြီး နာရီအားတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

​နေ့လည်ခင်း နှစ်နာရီထိုးလုနီးနီးပင် ဖြစ်သည်။

ဝိန်းရိဖန် အိပ်ရာထဲတွင် လူးလိမ့်မ​နေနိုင်​တော့ဘဲ အနားမှ အင်္ကျီအားဆွဲယူပြီးဝတ်ကာ ​​ရေချိုးခန်းဆီသို့ ​ပြေးလာခဲ့သည်။

သွားတိုက်​နေစဥ် ဖုန်းက ​နောက်တစ်ကြိမ်မြည်လာပြန်၏။အား​နေသည့်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကိုပွတ်ဆွဲပြီး စပီကာဖွင့်လိုက်၏။

'ကျုံးစစ်​ချောင်' ၏ အသံက ​ရှေ့​ပြေးအ​နေဖြင့် ​ပြေးဝင်လာပြီး

"လခွမ်းပဲ..အခု​လေးတင် အထက်တန်း​ကျောင်းတုန်းကသူငယ်ချင်းနဲ့ပြန်​တွေ့တာ..ငါ့မျက်နှာကြီးတစ်ခုလုံး အဆီ​တွေပြန်ပြီး မိတ်ကပ်မလိမ်းထားရ​သေးဘူး..ရှက်လွန်းလို့​သေချင်တယ်!"

"လွယ်လွယ်​သေချင်တယ်​ပေါ့"

ဝိန်းရိဖန်၏စကားသံတို့က ပါးစပ်ထဲမှ အမြှုပ်များ​ကြောင့် ဝိုးတိုးဝါးတား

"နင် မ​တော်တဆ​တွေ့တာပဲမလား"

"..."

ကျုံးစစ်​ချောင်က သုံးစက္ကန့်ခန့်မျှငြိမ်သက်​နေပြီး စကားယှဥ်မ​ပြော​ချင်တော့​လောက်​အောင် ပျင်းရိ​နေခဲ့ကာ

"ဒီ​နေ့ည အပြင်သွားမှာလား မသွားဘူးလား..သတင်း​ထောက်ဝိန်း..လူကြီးမင်းက တစ်ပတ်လုံးလုံး အချိန်ပိုဆင်း​နေခဲ့တာ​နော်..နည်းနည်းပါးပါး​လေးမှ အ​ပျော်ထွက်မရှာ​တော့ရင် လူကြီးမင်း ရုတ်တရတ်​သေသွားမှာကို ကျွန်​တော်မျိုးမ စိတ်ပူ​နေလို့ပါ"

"အင်း..ဘယ်သွားမှာလဲ"

"နင်တို့ဘက်ကို သွားကြမလား..နင် သွားဖူးလား​တော့မသိ​ပေမယ့် ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်​ယောက်​​ပြောတာ အဲ့နားမှာ Bar တစ်ခုရှိတယ်တဲ့..ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ​အရမ်း..."

ကျုံးစစ်​ချောင်က ဆက်၍

"​အမ်..နင့်ဘက်က​နေ ​ရေကျသံ​တွေကြား​နေရတယ်​ရော..ပန်းကန်​ဆေး​နေတာလား"

ဝိန်းရိဖန် ; "မျက်နှာသစ်​နေတာ"

ကျုံးစစ်​ချောင် ; "နင် အခုမှနိုးတာလား"

ဝိန်းရိဖန်က အင်းဆိုသည့် အသံတစ်ခုပြုလိုက်၏။

"နှစ်နာရီ​တောင်ထိုး​နေပြီဟ..​နေ့လည်စာစားချိန်​တောင် ​ကျော်​နေပြီ​"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ထူးထူးဆန်းဆန်းခံစားမိလိုက်ရင်း

"နင် မ​နေ့ညကဘာ​တွေလုပ်​​နေတာလဲ"

"သရဲကားကြည့်​နေတာ"

"ဘာကားလဲ"

"《အိပ်မက်ကအနိုးမှာ သရဲအ​တွေ့》"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ထိုဇာတ်လမ်းကိုကြည့်ဖူးသည့်ဖြစ်၍

"အဲ့ကားကို သရဲကားလို့​တောင် ​ထည့်​မ​ခေါ်သင့်ဘူး"

"ကြည့်ပြီး​တော့ ငါ အိပ်​ပျော်သွားခဲ့တာ"

ဝိန်းရိဖန်က တစ်ဖက်လူ၏စကားကို လျစ်လျူရှုပြီး ​ဘေးနားမှ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကိုဆွဲယူကာ ​ရေစက်များကို သုတ်​နေရင်း

"​နောက်​တော့ ညသန်း​​ခေါင်ကြီးမှာ ငါ နိုးလာ​တော့တာပဲ..ပြီး​တော့ ဇာတ်လမ်းထဲက သရဲကို မြင်​ယောင်နေ​တော့တာ"

"...."

"ငါနဲ့ သရဲနဲ့ တစ်ညလုံး လုံး​ထွေးထားကြတာ​လေ"

ကျုံးစစ်​ချောင် ​ပြောစရာစကားမဲ့​နေ​ရင်းက

"နင် ဘာလို့ ဒီလိုကန့်သတ်ထားရမယ့်စကားမျိုးကို ​စည်းမရှိကမ်းမရှိ​လျှောက်​​ပြော​နေရတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်၍

"ဒီ​လောက်​လေး​ပြောတာနဲ့ကို ကန့်သတ်ထားတဲ့စကား​တွေဖြစ်​နေပြီလား"

"ဘယ်လို..တစ်ညလုံး လုံး​ထွေး​နေတယ် ဟုတ်လား"

"...."

"ထားပါ​တော့..သရဲ​တွေ တ​စ္ဆေ​တွေကို ဖယ်ထားစမ်းပါ..မမက ကောင်​လေး​တွေကို စားဖို့​ခေါ်သွား​ပေးမယ်"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ရယ်သံစွက်လာပြီး

"​ခပ်​ချော​ချော..လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်..ပူပူ​နွေး​နွေး..​ကောင်​လေးမျိုး​လေ"

"​တော်ပြီ ငါ​တော့ သရဲနဲ့ပဲ လုံး​ထွေး​တော့မယ်"

လက်ကိုင်ဖုန်းကို ယူပြီး ဝိန်းရိဖန်းက ​ရေချိုးခန်းထဲမှထွက်လာခဲ့ကာ

"အနည်းဆုံး​တော့ တစ်ပြားမှမကုန်ဘူး..အလကား စားရမှာ"

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"ဘယ်သူက ပိုက်ဆံ​ပေးရမယ်လို့​ပြော​နေလို့လဲ..​ကောင်​လေး​တွေကိုလည်း အလကား စားလို့ရပါတယ်​နော်"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဟမ်?"

"မျက်လုံးနဲ့ စားမှာလေကွာ"

"...."

ဖုန်းချပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က Wechat မှတဆင့် မ​နေ့ညမှကိစ္စအား အိမ်ခန်းပိုင်ရှင်ထံ အ​ကြောင်းကြား​ပြောပြလိုက်၏။ထပ်၍လည်း စာချုပ်သက်တမ်းကုန်သွားလျှင် အိမ်ခန်းဆက်ငှားမယ့်ကိစ္စအား ချိတုံချတုံဖြစ်လာခဲ့ကာ ဆက်၍လည်း မငှားဖြစ်​တော့မည့်ရာခိုင်နှုန်းက ပို​နေခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်လက သူမ 'ယီဟဲ' မြို့မှတဆင့် 'နန်းဝူ'မြို့သို့ ​ပြောင်းလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အိမ်ခန်းက ကျုံးစစ်​ချောင် ကူညီ၍ရှာ​ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ပြဿနာအကြီးအကျယ်ဟူ၍မရှိ။

တစ်ခုတည်း​သောအဆင်မ​ပြေသည့်အချက်က ဤအိမ်ခန်းက စု​ပေါင်းငှားရမ်းထားသည့်ပုံစံမျိုးဖြစ်​နေခြင်းပင်။ အိမ်ခန်းပိုင်ရှင်က မီတာ ၈၀ ပတ်လည်ကျယ်ဝန်းသည့်အခန်းကို အခန်းသုံးခန်းကန့်ထားပြီး အခန်းတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ​ရေချိုးခန်းနှင့်သန့်စင်ခန်းများပါပြီး မီးဖို​ချောင်နှင့်ဝရံတာများ​တော့ မရှိ​။

သို့​သော် ​အိမ်ခန်းတန်ဖိုးစျေးက အ​တော်​လေးသင့်တင့်၍ တန်သည်ဟုဆိုရမည်။

ဝိန်းရိဖန်အတွက်​မူ ​​နေထိုင်ရမည့်​နေရာအတွက် ​တောင်းဆိုချက်များကသိပ်မများလှ၊ ထို့အပြင် ဤအိမ်ခန်းပတ်ဝန်းကျင်က သွား​ရေလာ​ရေးလွယ်ကူသည့်အပြင် စည်စည်ကားကားလည်းဖြစ်​သေးသည်။ထို့​ကြောင့် နှစ်ရှည်ငှားရမ်းဖို့ရန်ပါ ​တွေးထားခဲ့ဖူးသည်။

သို့​သော် တစ်​နေ့တွင်​တော့ သူမ အပြင်ထွက်ခါသည့်အခိုက်တွင် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ​ဘေးကပ်ရပ်အိမ်ခန်းမှလူကြီးနှင့် ဆုံ​လေသည်။ထိုမှတဆင့် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ယခုလက်ရှိအ​ခြေအ​နေထိ ​ရောက်လာရခြင်းမျိုးပင်။

သတိမထားမိလိုက်ပါဘဲနှင့် ​နေမင်းကြီးက ​အ​​​နောက်အရပ်သို့ဝင်သွားခဲ့သည့်အချိန်တွင် အခန်းငယ်​လေးထဲ၌ ​အ​မှောင်ထုက တစ်လွှာချင်းစီ ​နေရာယူလာခဲ့သည်။​ထောင်​​ပေါင်းများစွာ​သော အလင်း​ရောင်တို့က တစ်ခုပြီးတစ်ခု တစ်​နေရာပြီးတစ်​နေရာမှ လင်းလက်လာခဲ့ကာ မြို့ကြီးတစ်ခုလုံးက ပုံစံ​ပြောင်းသွားသည့်အလားသဏ္ဍာန်ဖြင့် ည​စျေးတန်းသည်လည်း စတင် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာ​တော့သည်။

ချိန်းထားသည့်အချိန်​ရောက်ခါနီးဖြစ်၍ ဝိန်းရိဖန်က အဝတ်အစားလဲပြီး မိတ်ကပ်ပါးပါး ပြင်လိုက်၏။

ကျုံးစစ်​ချောင်က Wechat မှတဆင့် စာများကို မနားတမ်းဆက်တိုက်ပို့​နေ​သေးသည်။

အ​ပေါ်ထပ်ကုတ်အင်္ကျီကိုဝတ်လိုက်ပြီး​နောက် လက်ကိုင်အိတ်ခပ်​သေး​သေးကို ဆွဲယူကာ ဝိန်းရိဖန်က အသံမက်​ဆေ့ဖြင့်စာပြန်လိုက်၏

"အခုပဲ ထွက်လာပြီ"

အပြင်သို့ထွက်ပြီး ထိုအခန်း​ရှေ့မှဖြတ်ရသည့်အချိန်တွင် မသိလိုက်ဘာသာ ​ခြေလှမ်းများက အလိုလိုမြန်သွားခဲ့ရင်း ​လှေကားမှတဆင့် ​အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

နှစ်​ယောက်သားက ​မြေ​အောက်ရထားဂိတ်တွင် အချိန်းအချက်ပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကျုံးစစ်​ချောင်ဘက်မှ ယ​နေ့ သွားရန်စီစဥ်ထားသည့် Bar က 'ရှန့်အန်း' ရပ်ကွက်၏ အ​ရှေ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ဖြစ်ကာ လမ်းတစ်ခုစာချိုး​ကွေ့ပြီးလျှင် ​​​ရောင်စုံမီးဆိုင်းဘုတ်များ တသီတသန်းဖြင့်လင်းထိန်​နေသည့်​နေရာသို့ ​ရောက်မည်ဖြစ်သည်။

ဤ​နေရာက ညဘက်တွင် ပိုစည်ကားသည့်​နေရာ။

'နန်းဝူ' မြို့၏ နာမည်ကြီး Bar များရှိသည့် လမ်းဖြစ်သည့်အပြင် လမ်းသရဲများရှိသည့်​နေရာဟုလည်း ​ခေါ်​ဝေါ်ကြ​သေး၏။

တစ်ခါမှမ​ရောက်ဖူး​သည့်အတွက် နှစ်​ယောက်သားက အချိန်​တော်​တော်ကြာ​အောင် ရှာလိုက်ရပြီးမှ ​ထောင့်တစ်​နေရာတွင်ရှိ​နေသည့် Bar ကို မြင်လိုက်ရ၏။

နာမည်သည်ကား ​တော်​​တော်​လေးကို ထူးထူးဆန်းဆန်းဖြင့် 'Overtime' ဟူ၍။

ဆိုင်းဘုတ်အပြင်အဆင်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း။ အ​နောက်ခံအ​ရောင်က အနက်​ရောင် ၊ စာလုံးပုံစံက ​လေး​ထောင့်သဏ္ဍာန်ဖြစ်ပြီး မီး​ရောင်က ကြည်ရှင်း​နေသည့် အဖြူ​ရောင်။ ပျိုးပျိုးပျက်ပျက်​တောက်ပ​နေသည့်မီး​​​ရောင်များကြားတွင် ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်​လေးတစ်ခုသဖွယ် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်​တည်ရှိ​နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။

"​​တွေးထားတဲ့ပုံစံက ​တော်​တော်​လေး​မိုက်တာပဲ"

ဝိန်းရိဖန်က မီး​​ရောင်များကြား ​ငေးကြည့်ရင်း မှတ်ချက်တစ်ခုပြုလိုက်၏။

"အရက် Bar ​တွေချည်းရှိတဲ့လမ်းထဲမှာ ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်​ ဖွင့်ထားတယ်ဆို​တော့ ဒီ​နေရာလာပြီး မိန်းက​လေး​တွေကို မဆွဲစားခင် အရင်ဆုံး ဆံပင်​ကေ ပြင်ဖို့များလား"

ကျုံးစစ်​ချောင်က စုတ်တစ်ချက်သပ်လိုက်ပြီး ဝိန်းရိဖန်အား ဆိုင်ထဲဆွဲ​ခေါ်လာရင်း

"​ပေါက်ကရ​တွေ ​လျှောက်​ပြောမ​နေနဲ့"

မ​မျှော်လင့်ထားစွာဖြင့် ဝိန်းရိဖန် ​တွေး​ထားသလို ​ခြောက်ကပ်ပြီး လူနည်း​နေခြင်းမျိုးမရှိ။

သူတို့​ရောက်လာသည့်အချိန်မှာ ​စော​နေ​သေးသည့်အပြင် တကယ့်လူစည်ကားသည့်အချိန်မျိုး မဟုတ်​​သေးပါသည့်တိုင် အတွင်းထဲရှိ ဝိုင်း​တော်​တော်များများတွင် လူပြည့်​နေကြပြီဖြစ်သည်။

စင်​ပေါ်တွင် ဂီတာတီး​နေသည့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မျက်လွှာချပြီး သီချင်းဆို​ဖျော်​ဖြေ​​ပေးနေကာ ​တော်​တော်​လေးငြိမ့်ပြီး ​အေး​အေးလူလူဖြစ်နေသည့် ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးပင်။ Bar ၏အ​ရှေ့ဘက်တွင် တစ်​ခေါင်းလုံးအဝါ​​ရောင်​ဆေးဆိုးထားသည့် ယမကာ​အဖျော်စပ်သည့်ဆရာက မျက်လှည့်ဆရာတစ်ဦးအတိုင်း သူ့အ​ဖျော်ခွက်များကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်ကစားပြ​နေ​သေးသည်။

ထိုင်​စရာ​နေရာရှာပြီးသည့်​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က ​စျေးအ​ပေါဆုံးဝိုင်ကိုသာ မှာလိုက်၏။

ကျုံးစစ်​ချောင်က အနည်းငယ်​ဝေ့ဝဲကြည့်ပြီး​နောက် စိတ်ပျက်အား​လျော့သွားသည့်ဟန်ဖြင့်

"ပိုင်ရှင် မ​ရောက်​သေးတာလားမသိဘူး..​ချောတယ်ဆိုတဲ့တစ်​ယောက်ကို ငါမ​တွေ့​သေးဘူး"

ဝိန်းရိဖန်က သာမန်ကာလျှံကာပုံစံဖြင့်

"အဲ့ဒီ အရက်စပ်​နေတဲ့အစ်ကို​လေး ဖြစ်ရင်ဖြစ်နေမှာ​ပေါ့"

"​သောက်ကျိုးနည်း ဟုတ်မ​နေဘူး"

ကျုံးစစ်​ချောင် လုံးဝလက်မခံနိုင်သည့်အလား

"ဒီလမ်းထဲမှာ အားရင်အားသလို လာ​နေကျ ငါ့သူငယ်ချင်း​​တစ်​ယောက်ပြောပြထားတာ..ဒီ Bar ရဲ့ပိုင်ရှင်က ဒီလမ်းသရဲလမ်းမကြီးရဲ့ အဓိကသ​င်္ကေတတဲ့"

"သူ့ဘာသာသူ ​ချဲ့ကား​​ပြော​နေတာ​လည်း ဖြစ်ရင်ဖြစ်​နေနိုင်တာပဲ"

"?"

ကျုံးစစ်​ချောင်၏ လက်မခံလိုသည့်အမူအရာကြီး​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်က ခပ်မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ရင်း

"ဖြစ်ရင်ဖြစ်​နေနိုင်တာပဲလို့ ​ပြောတာပါဟ"

ကျုံးစစ်​ချောင် နှာတစ်ချက်မှုတ်လိုက်၏။

နှစ်​ယောက်သား စကားစမြည်​ပြော​နေကြရင်း ကျုံးစစ်​ချောင်က ​နေ့လည်ခင်းတုန်းကကိစ္စအား ပြန်ဆိုလာခဲ့၏။

"ဒါနဲ့..ငါ ဒီ​နေ့​လေ အထက်တန်း ပထမနှစ်တုန်းက အတန်း​ခေါင်း​ဆောင်နဲ့​​တွေ့ခဲ့​သေးတယ်..သူလည်း တက္ကသိုလ်ကို နန်းဝူမှာပဲ တက်တာ..ကြည့်ရတာ 'စန်းရန်' နဲ့ အ​ဆောင်တစ်ခုတည်းထင်တယ်..ဒါ​ပေမယ့် သူ့ကို​တော့ ငါသိပ်မ​မြင်မိဘူး​"

ထိုနာမည်ကိုကြားလျှင်ကြားလိုက်ရခြင်းတွင် ဝိန်းရိဖန် မသိမသာတုန်လှုပ်သွားမိ၏။

"​ပြောရရင် နင် မှတ်မိ​သေး..."

​ပြော​နေရင်းဖြင့် ကျုံးစစ်​ချောင်က မျက်လုံးကစား​နေရင်း တစ်​နေရာအ​ရောက်တွင် ရုတ်တရက်

"​​အေ့..နင် နာရီလက်တံ ၁၀နာရီဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်..လမ်းသရဲလမ်းမကြီးရဲ့ အဓိကသ​င်္ကေတ လာပြီထင်တယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိန်းရိဖန်က 'ရန်​ကော' ဟု ​အော်​ခေါ်လိုက်သည့်အသံတစ်ခုကိုပါ ကြားလိုက်ရ၏။

သူမ လှမ်းကြည့်မိလိုက်​တော့၏။

ဘယ်အချိန်ကတည်းကမှန်းမသိ ​ယမကာ​အ​ဖျော်ဆရာ၏​ဘေးတွင် ​ယောက်ျား​လေးတစ်ဦး ရပ်​နေခဲ့သည်။

Bar အတွင်းရှိ မှိန်ပျပျမီး​ရောင်​အောက်တွင် သူက စားပွဲ​ထောင့်ကိုမှီ၍ရပ်​နေပြီး ​ခေါင်းသဲ့သဲ့​​စောင်းကာ ယမကာအ​ဖျော်ဆရာနှင့် စကား​ပြော​နေပုံရသည်။မည်းနက်​​နေသည့် အနက်ရောင်ဂျက်ကတ်ကိုဝတ်ထားပြီး ကိုယ်​နေဟန်ထားက ခပ်​ဖြောင့်​ဖြောင့်ဖြင့် အရပ်မြင့်​သေးသည်။ယခုအချိန်တွင် သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်ကိုင်းထားပါသည့်တိုင် ယမကာအ​ဖျော်ဆရာထက် ​တော်​တော်​လေးမြင့်​နေ​သေး၏။

မျက်ဝန်းအိမ်များက မည်းနက်ပြီး ​ကွေးတက်​နေသည့်နှုတ်ခမ်း​ထောင့်စွန်းတစ်ဖက်က မထီမဲ့မြင်ပြု​နေ​သေးသည်။

မီး​ရောင်စုံများကို အလှည့်ကျ ထွန်းလင်း​ပေး​နေသည့် မီးလုံး၏အ​ရောင်များကလည်း သူ့မျက်နှာကို ပို၍မြင်သာ​စေရန် ပံ့ပိုးထား​ပေး​နေ​၏။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း၌ပင် ဝိန်းရိဖန်က ထိုလူအား အမှတ်ရမိသွားခဲ့​တော့၏။

"ငါ-ူး!"

သူမနည်းတူ ချက်ချင်းမှတ်မိသွားခဲ့သည့် ကျုံးစစ်​ချောင်က အလန့်တကြားပင်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး

"ဟဲ့..ဒီအဓိကသင်္ကေတက စန်းရန်!"

"...."

"ငါ သူ့အ​ကြောင်း​လေး​ပြောမိလိုက်တာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူတစ်​ယောက်လုံးကိုပါ မြင်လိုက်ရ​တော့တာတုန်း..နင် သူ့ကို မှတ်မိ​သေးလား?..နင် ​ကျောင်းမ​ပြောင်းသွားခင်တုန်းက သူ နင့်ကို လိုက်ဖူးတယ်​လေ"

ထိုစကားလုံးများ​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်၏မျက်​တောင်များ မသိမသာတုန်ယင်သွားခဲ့ရသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် စားပွဲထိုး​လေးက အနားမှဖြတ်သွားသည့်အချိန် ဝိန်းရိဖန်ကလည်း စိတ်မသာမယာဖြစ်​နေရသဖြင့် လှမ်း​ခေါ်လိုက်မည်အပြုတွင် ရုတ်တရက် အာ​မေဍိတ်သံတစ်ခုက နားစည်အတွင်းရိုက်ခတ်လာ​တော့၏။ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် စားပွဲထိုး​လေးက တစ်​ယောက်​ယောက်နှင့် မ​တော်တဆတိုက်မိသွားပုံရကာ လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသည့် လင်ပန်း​ရော ဝိုင်ခွက်များပါ တစ်ဖက်သို့​စောင်းလာ​လေ​တော့၏။

​စောင်းလာသည့်ဦးတည်ရာက သူမဆီ...

​ရေခဲနှင့်​ရောထားသည့်အရက်များက သူမ၏ဘယ်ဘက်ပုခုံးထက်သို့ ​လျောကျလာခဲ့၏။ သူမက ခပ်ပွပွဆွယ်တာအင်္ကျီကိုဝတ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလို အင်္ကျီတစ်ခုလုံးစိုရွဲသွားပြီး အ​​အေးဓါတ်များက အတွင်းထဲထိကို ထိုးဝင်လာခဲ့ကာ ​အေးစိမ့်​နေမှုကြီးက ထုံသလိုလိုဖြစ်သွားရသည်အထိပင်။

ဝိန်းရိဖန်က အသံတစ်ချက်ပြုရင်း အလိုလိုတုန့်ပြန်ချက်အရ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်မိသည်။

Bar အတွင်းရှိအသံများက ကျယ်သင့်သ​​လောက်ကျယ်​နေပါသည့်တိုင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားသည့်အသံကလည်း မ​သေး။

​ကြောက်လန့်သွားသည့် စားပွဲထိုး​လေး၏မျက်နှာက ဖြူ​ဖျော့​နေကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ​တောင်းပန်​နေ​တော့၏။

ကျုံးစစ်​ချောင်သည်လည်း ချက်ချင်းမတ်တပ်ထရပ်၍ ဝိန်းရိဖန်၏အင်္ကျီ​ပေါ်မှ ​ရေခဲတုံးများကို ဖယ်​ပေး​နေကာ

"အဆင်​ပြေရဲ့လား"

"ရတယ် ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

ဝိန်းရိဖန်၏အသံတို့က သိသိသာသာတုန်ယင်​နေပါသည့်တိုင် ​ဒေါသထွက်​နေခြင်းမျိုးမရှိ ၊ စားပွဲထိုး​လေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်၍

"ထပ်ပြီး​တောင်းပန်​နေစရာမလို​တော့ပါဘူး..​နောက်ဆိုရင် ပိုပြီး သတိထား​ပေးပါ​နော်"

ထို့​နောက်တွင် ကျုံးစစ်​ချောင်ဘက် ပြန်လှည့်လိုက်၍

"ငါ သန့်စင်ခန်းထဲ သွားလိုက်ဦးမယ်"

စကား​ပြောပြီးပြီးချင်းတွင် မျက်လုံးကို အသာအယာပင့်ကြည့်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် အကြည့်တစ်ချက် တစ်ချက်တည်းဆိုသလို မည်းနက်ပြီးလျစ်လျူရှုတတ်​သောမျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့်တည့်တည့်ကြီး ဆုံလိုက်ရကာ နှစ်စက္ကန့်မျှ​အေးခဲရပ်တန့်သွားရ​တော့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က အကြည့်များကိုပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ရင်း အမျိုးသမီးသန့်စင်ခန်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

သန့်စင်ခန်းအလွတ်တစ်ခုကို ရှာ​တွေ့ပြီးသည်နှင့် ဆွယ်တာအင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ရာ အတွင်းထဲတွင် ကိုယ်ကျပ်အင်္ကျီတစ်ထည်သာ ကျန်​တော့၏။

ကံ​ကောင်းစွာဖြင့် ကိုယ်ကျပ်အင်္ကျီက သိပ်မစိုလိုက်​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်က ဆွယ်တာအင်္ကျီကို လက်တစ်ဖက်ကကိုင်ကာ လက်​ဆေးကန်ဆီသို့​လျှောက်လာပြီး တစ်သျှူး​​စအား ​ရေအနည်းငယ်စွတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်​ပေါ်မှ အရက်ဝိုင်များကို အ​သေအချာသုတ်​နေလိုက်၏။

အကြမ်းဖျင်း​သန့်ရှင်းပြီး​နောက်တွင်​တော့ သူမ ပြန်ထွက်လာလိုက်သည်။

မျက်ဝန်း​ထောင့်စွန်းမျှတဆင့် ​ကော်ရစ်တာထက်တွင် ရပ်​နေသည့်လူတစ်​ယောက်၏ပုံရိပ်အား လှမ်းမြင်လိုက်ရကာ ဝိန်းရိဖန်၏​ခြေလှမ်းများက အလိုလိုရပ်တန့်သွားမိလိုက်၏။

​ယောက်ျား​လေးက နံရံကိုမှီ၍ရပ်​နေရင်း ပါးစပ်ဖျားတွင် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ကိုက်ထားပြီး မျက်ဝန်းများက ပျင်းတိပျင်းရွဲဖြင့်​အောက်သို့စိုက်ထားကာ လူတစ်​ယောက်လုံး၏အသွင်အပြင်က မတက်ကြွဘဲ​မှေးမှိန်​နေဟန်ရှိသည်။ အခုက​​​လေးကနှင့်မတူညီ​တော့သည်မှာ အ​ပေါ်ထပ်ဂျက်ကတ်အင်္ကျီက ချွတ်ထားပြီး အလျင်းသင့်သလိုခပ်​လျော့​လျော့ပုံစံဖြင့် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ အနက်​ရောင်တီရှပ်အင်္ကျီသာ ကျန်​နေခဲ့၏။

​နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်​တွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြသည်မှာ ​ခြောက်နှစ်မျှပင် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက သူမအား မှတ်မိ​နေ​သေးမည့်အ​ကြောင်း မ​သေချာသည့်အတွက် ဝိန်းရိဖန်က နှုတ်ဆက်သင့်မသင့်ကို မ​ရေရာမ​သေချာ ချိတုံချတုံဖြစ်​နေခဲ့သည်။စက္ကန့်ပိုင်းမျှ ​တွေ​ဝေစဥ်းစား​နေပြီး​နောက်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်က မျက်လွှာကိုချလိုက်ကာ မသိချင်​ယောင်​ဆောင်ပြီး ဆက်​၍လျှောက်ထွက်လာခဲ့လိုက်၏။

အ​ဆောက်အဦးအပြင်အဆင်က ​မှောင်ပြီးရိုးရှင်းသည့်ဘက်သို့သွားသည်ဖြစ်ရာ စကျင်​ကျောက်ပြား​ပေါ်ရှိ အလင်း​ရောင်ကြိုးတန်းများက ​နေရာတိုင်းတွင် အလင်းပြန်​နေလျက်ရှိသည်။ထို့အပြင် အမျိုးသမီးသီချင်းဆိုသံကိုလည်း ခပ်​ပြေ​ပြေ​​လေးကြား​နေရ​သေးသည်။

နီးလာသည်နှင့်အမျှ

သူ့​ဘေးနားမှ ဖြတ်​လျှောက်သွားလုနီးနီး

ထိုအချိန်က​လေးတွင်

"​ဝေ့"

ပျင်းတိပျင်းရွဲဖြင့် ​ရေရွတ်လိုက်သည့်အသံတစ်ခု ထွက်လာခဲ့၏။

ဝိန်းရိဖန် လုံးဝရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး လှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။

ကြိုတင်သတိ​ပေးထားခြင်းမရှိပါဘဲ စန်းရန်က အ​ပေါ်ထပ်အင်္ကျီအား သူမ၏​ခေါင်း​ပေါ်သို့ပစ်​ပေးလိုက်ကာ သူမ၏အမြင်အာရုံကို ဖုံးကွယ်ပစ်လိုက်သည့်အလား။ ဝိန်းရိဖန်က ရုတ်တရက်​ကြောင်အမ်းသွားမိပြီး ​ခေါင်း​ပေါ်မှအင်္ကျီအား ချက်ချင်းဖယ်ပစ်လိုက်၏။

စန်းရန်က မျက်လွှာပင့်မကြည့်​သေး ၊ ​ဘေးနားရှိ အမှိုက်ပုံးထဲသို့သာ စီးကရက်ကို လွှင့်ပစ်​နေ၏။

နှစ်​ယောက်စလုံး မည်သူကမျှ စကားစ​ပြောခြင်းလည်းမရှိ။

အချိန်အကြာကြီးဟု ထင်မှတ်ရပါသည့်တိုင် တကယ်တမ်းတွင် စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာပြီးသွားမှ စန်းရန်က မျက်လွှာပင့်ကြည့်လာပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းများဖြင့် ဆုံ​စေလိုက်၏။ သူ့မျက်ဝန်းများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်လျစ်လျူရှုခြင်းများစွာရှိ​နေ​သေး၍

"စကား​ပြောရ​အောင်"

(Zawgyi)

ရွားရွားပါးပါးရထားသည့္ အားလပ္ရက္တစ္ရက္ျဖစ္၍ 'ဝိန္းရိဖန္' က ညနက္သည့္အခ်ိန္ထိ သရဲကားၾကည့္ရင္း အခ်ိန္ကုန္ဆုံးေနလိုက္သည္။

ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းေအာင္လုပ္ေနသည့္အရာအားလုံးက ေနာက္ခံတီးလုံးႏွင့္ေအာ္သံမ်ားသာျဖစ္ၿပီး ဇာတ္လမ္းအစကတည္းက ေၾကာက္စရာေကာင္းသည့္ပုံရိပ္ဟူ၍ တစ္ခုမွ်မပါေသး။ ႏွစ္သက္ေသာအရာတစ္ခုကို မျဖစ္မေနလုပ္ယူတတ္သည့္အက်င့္ရွိ၍လည္း မ်က္ခြံကို အတင္းဖြင့္ထားရင္း ဇာတ္လမ္းအဆုံးထိ ၾကည့္ေနေလသည္။

ဇာတ္သိမ္းသြားေၾကာင္း စာတန္းထိုးလာသည့္အခ်ိန္တြင္မွ ဝိန္းရိဖန္ စိတ္ေလ်ာ့ခ်လိဳက္နိုင္ကာ မ်က္လုံးႏွစ္ဖက္ကို မွိတ္ၿပီး အေတြးမ်ားၾကား ႏွစ္ေမ်ာစီးဝင္ပစ္လိုက္ေတာ့၏။အိပ္မက္ကမၻာထဲသို႔ ေမ်ာပါလုနီးနီးအခ်ိန္တြင္ ႐ုတ္တရက္ တံခါးထုရိုက္သံျပင္းျပင္းကို ၾကားလိုက္ရ၏။

'ဘန္း'ဆိုသည့္ အသံက်ယ္ႀကီးတစ္ခု။

ျပန္ဖြင့္လာသည့္ ဝိန္းရိဖန္၏မ်က္လုံးမ်ားက ဆတ္ခနဲ။

လိုက္ကာစၾကားမွ တိုးဝင္လာသည့္ လေရာင္က က်ိဳးတိုးက်ဲတဲ ၊ အျပင္ဘက္မွေန၍ အရက္မူးေနသည့္ေယာက္်ားတစ္ေယာက္၏ေအာ္ဟစ္သံကို ၾကားလိုက္ရကာ ေျခသံမ်ားက အျခားဦးတည္ရာတစ္ခုသို႔ သြားေနသည့္ခပ္ရွပ္ရွပ္အသံမ်ား။

ထို႔ေနာက္တြင္ တံခါးဖြင္သံတစ္ခုႏွင့္ ျပန္ပိတ္သြားသည့္အသံတစ္ခု။

လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္ေနသည့္အသံမ်ားအားလုံး ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္သြားေတာ့၏။

အခန္းတံခါးကို စကၠန့္ပိုင္းမွ်စိုက္ၾကည့္ေနရင္း အရာအားလုံးျပန္လည္တိတ္ဆိတ္သြားၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ေတာ့ ဝိန္းရိဖန္ လည္း သတိၾကပ္ၾကပ္ထားေနသည့္စိတ္ကို ေလ်ာ့ခ်ပစ္လိုက္သည္။ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းေစ့ထားရင္းက ေဒါသက ေထာင္းခနဲ ထြက္လာျပန္ေတာ့၏။

ဒီတစ္ပတ္ထဲ၌ကို ဘယ္ႏွႀကိမ္ ရွိေနၿပီမွန္းမသိ။

အိပ္ေပ်ာ္ခါစစိတ္ေလးက ႏွောက္ယွက္ခံလိုက္ရကာ ဝိန္းရိဖန္ အတြက္ ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားဖို႔ရလည္း မလြယ္ကူ။ အိပ္ရာေပၚ လူးလိမ့္ရင္း မ်က္လုံးကိုတဖန္ျပန္မွိတ္လိုက္ကာ အခုေလးတင္ၾကည့္ထားသည့္႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းအေၾကာင္း ျပန္ေတြးမိလိုက္သည္။

ဟြန့္

သရဲကားလို႔ေတာင္ ေခၚလို႔ရေသးလို႔လား?

လူေတြကိုေျခာက္လန့္ဖို႔သပ္သပ္ ဘတ္ဂ်က္နည္းနည္းနဲ႕ ေလွ်ာက္ရိုက္ထားတဲ့ ဇာတ္ကားကမ်ား..

ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္ေၾကာင္ၾကည့္ေနရင္းက ဝိန္းရိဖန္း၏စိတ္ထဲတြင္ ဇာတ္လမ္းထဲမွသရဲမ်က္ႏွာႀကီးက မသိလိုက္ဘာသာ ျမင္ေယာင္လာမိ၏။

ေနာက္ထပ္ သုံးစကၠန့္တြင္ အိပ္ရာထဲမွ ထခုန္မိလိုက္ၿပီး ေဘးမွ မီးအိမ္ကို လွမ္းဖြင့္ေလေတာ့သည္။

က်န္ေနသည့္ ညတစ္ဝက္တာအခ်ိန္တြင္ေတာ့ ဝိန္းရိဖန္ ေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္ေတာ့ဘဲ နိုးတစ္ဝက္ အိပ္တစ္ဝက္ျဖစ္ေနသည့္အျပင္ ေဘးနား၌လည္း ရႈံ႕တြေနသည့္သရဲမ်က္ႏွာႀကီးရွိေနသည္ဟုသာ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ေနခဲ့သည္။

မနက္မိုးေသာက္လင္းခါနီးမွသာ ခက္ခက္ခဲခဲအိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့၏။

ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ ဖုန္းေခၚဆိုမႈတစ္ခုေၾကာင့္ ဝိန္းရိဖန္ နိုးလာခဲ့သည္။ အိပ္ရာဝင္ေနာက္က်လြန္းသည့္အျပင္ ေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္ျခင္းေၾကာင့္ နိုးလာသည့္အခ်ိန္တြင္ ေခါင္းတစ္ခုလုံးက အပ္မ်ားျဖင့္ထိုးခံေနသည့္အလား နာက်င္ထုံထိုင္းေနေတာ့သည္။အနည္းငယ္ မၾကည္မသာျဖစ္ေနသည့္ၾကားမွ ဖုန္းကို လွမ္းယူၿပီး ေျဖဆိုလိုက္၏။

အျခားတစ္ဖက္မွ 'က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္' ၏ အသံခပ္ေသးေသးတစ္ခုထြက္လာၿပီး