note: im gonna share a fun fact with u guys, well for me it's a fun one hehe whenever nag wwrite ako ng update, i always write it sa notes ko muna, then it's funny kasi instead na "reaching the sky" yung title ng kada note ko, it's "doc tricia" with the chapter number ajsjejf i just think it's cute. katulad n'yan nasa baba na picture hehe anw, dinaldal ko lang kayo saglit dahil medyo mabigat yata 'tong chap. we're slowly getting sa exciting part. sleep well and enjoy, readers!

ps: im still awake until morning so nababasa ko comments niyo hihi thankieee sm!! mwa <3

"Pakidala sa bahay 'yong mga hindi ko pa tapos, doon ko na ituloy,"

Inutos ko na lang na dalhin sa bahay 'yong iba pang kailangan kong pirmahan. Gutom na si Tricia at ako rin naman.

Nang makasakay kami sa elevator ay sasara na sana ang pinto nito nang biglang may kamay na humarang. The door opened again at bumungad samin si Miguel.

Ito na naman?

What if paalisin ko 'to rito? Nakakairita. Kung hindi lang mahalaga samin 'yong tatay niya.

Sa laki ng free space sa elevator ay sa side pa siya ni Tricia tumabi.

Inilapit ko ang mukha ko sa tenga ni Tricia at bumulong. "Let's palit,"

"Huh?"

She looked at me, confused pero hindi ko na ito pinansin. Dumaan ako sa likod niya at ako ang tumabi ron sa lalaki. Si Tricia na ngayon ang nasa dulo at nasa gitna ako.

"Hi, Architect," bati niya at ibinaling ang tingin kay Tricia. "Doc, hello po,"

Aba, ano ba 'to? Pacute, amp. Kala mo naman pogi.

Tricia just smiled at him at inalis din agad ang tingin.

Dasurb.

"Doc, kakain po ako. Baka po gusto niyo sumabay,"

The disrespect of this bit—Lord, pahingi po pasensya.

"Ah, no na but thank you for the offer. Kakain kami ni Architect n'yo," sagot ni Tricia at tumingin sakin.

Oh, pak! Uwi, Miguel.

"Saan po kayo? Baka doon din ako,"

"You can ask Architect, nandito rin naman s'ya."

I smirked. Tricia Robredo everyone. I love her answer. Kahit na alam kong iniiwasan ni Tricia ang makipagaway lalo na't inaalagaan niya rin ang pangalan ng Mama Leni niya at wala sa nature n'ya ang ganon talaga. I do like how she answered Miguel this time.

Ano ba naman kasi 'yon? Nandito rin ako pero si Tricia lang kinakausap? Papansin yorn?

"Arki?" Tawag sakin ni Miguel.

"Nag pareserve ako, for two lang."

"I think we can ask them for an extra, Arki,"

"I think no, can't you eat alone?" Irita kong tanong dahil pinipilit n'ya talaga.

I felt Tricia's hand sa likod ko. Slowly rubbing it. When I looked at her, she's looking at me softly. It's like her eyes are saying na I should calm down.

And I did. I sighed to let it all out.

Ano ba 'tong elevator na 'to? Ang tagal.

Tahimik kaming nag iintay na makababa dahil nasa pinakamataas na floor kami nang biglang umakto na parang may masakit 'yong Miguel.

Agad na napatingin si Tricia at nilapitan ito. Trying to check what's happening.

Hinayaan kong gawin ni Tricia ang kailangan niyang gawin bilang doctor. But when I saw Miguel smiling, I didn't hesitate to stop Tricia's hand from touching him.

"Tricia, stop it, there's nothing wrong with that guy,"

Hindi nag dalawang isip si Tricia at binitawan naman ito dahil tumigil din sa pag arte si Miguel. Nang makabalik siya sa tabi ko, I slowly wrapped my hands around her waist. She flinched a bit but eventually, I felt her body relaxed.

I saw Miguel looked at my hands na nakahawak sa waist ni Tricia. Tiningnan niya ako ng masama pero hindi ko pinansin 'yon. At sa wakas ay nag bukas na 'yong pinto.

Sabay kaming nag lakad ni Tricia palabas but when I remembered something, I stopped and looked back at Miguel.

"Don't you dare lay your hands or come near Tricia again, o sa kung sino mang taong mahalaga sakin. I swear to God, Miguel hindi lang ikaw ang babagsak," I looked sharply at him. "Pati tatay mo."

After I said that, I walked away, holding Tricia's hand.

"Anak 'yon nung ka-meeting mo kanina, diba?"

I nodded.

"Baka i-sumbong ka non sa tatay n'ya,"

"So what? As if hindi ko kayang wala 'yong tatay niya."

"Bakit ba ang init ng dugo mo ron? I heard he likes me raw,"

Napatingin ako sa kaniya. Paano nalaman nito?

"Your secretary told me kanina," she answered na as if naririnig niya 'yong tanong ko. Then she suddenly smiled. "Are you jealous?"

"What kind of question is that?"

"A yes or no question lang naman,"

"No."

"No?"

"Hindi, Tricia. Don't talk and just walk. Akala ko ba gutom ka na?" Sagot ko. Trying to change the topic.

Nang makalabas kami sa building, didiretso sana si Tricia sa parking nang bigla akong tumigil at nahila rin s'ya dahil hawak ko ang kamay niya.

"Why?"

"Let's not use kotse, mag lakad na lang tayo,"

I saw Tricia immediately smiled while nodding her head.

"Tara?"

We continued walking and she's swaying our hands while jumping like a happy kid.

"Nabigyan ka ba ng candy?" Asar ko.

"Huh?"

"Wala, you look excited,"

"I am! Kakain na tayo, plus nag walk pa tayo!"

Hinayaan ko lang s'yang gawin ang gusto niya. Binabati siya ng mga tao na nakakasalubong namin and she's doing the same. Kahit na may ibang nag papapicture pa, hindi n'ya binitawan ang kamay ko. Minsan pa ay isinasama n'ya ako.

Nang sa wakas ay nakarating kami sa kakainan namin, I saw how pawis Tricia is. Ikaw ba naman salubungin ng maraming tao sa labas at nag tatatalon pa s'ya, sinong hindi papawisan? Mukhang maling idea na mag lakad.

Kinuha ko 'yong panyo ko sa bulsa ko and I gently wiped her sweat sa noo. She looked at me, shocked pero hinayaan niya lang akong gawin 'yon.

Umupo kami sa pinareserve kong pwesto and looked at the menu.

"You can order whatever you want, I'll pay." I said while scanning the menu.

Wala akong natanggap na sagot. When I looked up to see anong ginagawa niya, I saw her very focused sa menu. Napangiti ako.

She's really hungry.

Nang makaorder kami ay nag papicture pa 'yong waiter kay Tricia at sakin. Hindi ko alam bakit nasama na naman ako na isang camera shy pero hindi na lang ako tumanggi.

"You are really famous," I said right after makaalis nung waiter.

"Hindi naman, I think it's because ngayon lang din nila ako nakita. Usually kasi it's always Ate Aiks and Jill, diba?"

"Hmm, yeah I see. You have the looks also, e."

"Sus, so maganda na ba ako sayo n'yan?"

"Oo."

Natahimik s'ya sa sagot ko. I mean, why do I need to deny that fact?

Parang halos lahat naman ay nagagandahan sa kaniya.

"Can I ask you something, Tricia?"

She nodded and waited na mag salita ako ulit.

I guess this is the right time to ask her this one.

"Have you.. ever been inlove?"

"Wow, pang showbiz ang tanungan," she said at natawa. "But seriously speaking, yes. With many things, especially my work and of course my family,"

"No, like sa isang tao. Naranasan mo na bang mag mahal at mahalin pabalik?"

"Hmm, yes. I have one ex," she admitted. "Why so random naman ng tanong mo?"

"Nothing, just a random question na nag pop sa head ko,"

"I see, how about you then?"

"Ako?"

"Yes, have you ever been in love, Architect?" She asked, showing interest sa isasagot ko.

One thing about Tricia, kapag kausap mo s'ya hindi mo mararamdaman na hindi siya interesado sa sinasabi mo. Palagi niyang pinapakita na interesado s'ya sayo, sa sinasabi mo, at sa isasagot mo.

I nodded slowly.

"You loved her naman?"

"And how about her? She loved you?"