note: yung mga active sa comments, send address padalhan ko kayo chimken, chariz. again, tysm!! malapit na tayo sa exciting part, kapit lang! tumitindi bawat chapter at pati ako ay kinakabahan sa mangyayari HAHAHAHA and take note, pati ako inis kay miguel. anw, a reminder lang na alalahanin niyong lahat silang magkakapatid ay J (makakasalamuha n'yo maya maya yung reason why ko sinabi 'to) hihi ingat kayong lahat lalo't maulan. bring your payong always kapag lalabas and enjoy, readers!

"So, sino nga 'yon?"

Tricia keep on asking me sino yung tinutukoy ko kanina.

"Bakit? Sinabi mo ba kung sino 'yong sayo?"

"Hindi,"

"Oh, edi hindi rin ako,"

She pouted and crossed her arms. She's now squinting her eyes. Trying to read my mind.

"Stop it, wala kang makukuha sa akin."

"Sige na kasi! It's not like kilala ko naman kung sino 'yan!" Pag pipilit n'ya. "And hindi ko s'ya i-bash, promise!" She raised her right hand pa.

"Still, no."

"Okay, sige sino na lang nakipagbreak?"

"Ako, sumuko ako,"

I suddenly felt my heart ached after I said that. It's true tho, ako ang sumuko. Pero nilaban ko. Nilaban ko hanggang sa kinailangan na lang talagang bumitaw.

The real definition of "ayaw, pero kailangan" for me.

Thankfully, I've moved on. It was not an easy process, but nalampasan naman.

"Why? And sino 'yan?" Pasimpleng tanong niya.

Hindi ko s'ya sinasagot kahit anong pilit n'ya hanggang sa dumating na 'yong order namin. Doon lang s'ya tumigil at nag simula kumain.

"Slow down, hindi naman tatakbo 'yang pagkain," saway ko dahil ang bilis n'ya sumubo.

She's saying something pero hindi ko 'yon maintindihan dahil puno ang bibig niya.

"Eat first before talking,"

Nilunok n'ya muna 'yong nasa bibig niya bago nag salita ulit. "I said, si Jill ba nadala mo na rito? Mukhang magugustuhan n'ya food here,"

Napatingin ako sa kaniya. "No,"

"Why? Feeling ko talaga gusto n'ya rito,"

"Sa bahay kami madalas kumakain ni Jill, Inay and.. me sometimes nag luluto ng food namin." I answered at sinubo 'yong isang piece ng steak ko.

"Oh! Nag luluto ka?"

I nodded at nag tuloy sa pagkain habang nag tatanong s'ya.

"Si Toffee, you said Jill gave you that dog, diba?" She asked at tumango lang ako. "How old is he?"

"Turning 2, very big baby na,"

"Indeed, and oh! Kaedad n'ya si Lian?"

Uminom ako ng tubig bago sumagot sa kaniya. "Yes, Jill gave me Toffee kasabay ng pagdating ni Lian sa mundong 'to,"

"So, hmm that was two years ago. Hindi ba nasa New York kayo last last year? Doon n'ya rin ba binili si Toffee?" She curiously asked.

Tumango tango ako. "Eat while asking, hindi ka na nakakain n'yan,"

"Random gift lang n'ya si Toffee sayo?"

"Yeah, I don't know why also. It's just that nung mga oras na 'yon, masyado niyang gusto ang mga aso, so bumili siya ng isa for me instead na for her, ang gulo ng kapatid mo, right?"

Natawa kami pareho. "Daig pa n'ya ang buntis."

Umiling iling s'ya at halatang madami pang gustong itanong pero hindi na sinasabi dahil alam n'yang wala siyang makukuhang sagot sa akin. Nag patuloy na lang s'ya sa pagkain. Kinuha ko ang phone ko at pinicturean s'ya.

"Trish, look at me," pag tawag pansin ko.

She looked at me and smiled nang makita n'yang nakatutok 'yong camera sa kaniya. Tinignan ko 'yong picture, she looks pretty good.

What a beauty.

Nang matapos kami kumain, ilang staff pa ng resto na 'yon ang nag papicture kay Tricia bago kami tuluyang nakalabas. Nag padala pa sila ng ilang regalo para kay Tita.

Lumabas kami na tuwang tuwa si Tricia. Ikaw ba naman mabusog sa dami ng kinain n'ya, sinong hindi matutuwa?

Nauuna s'yang maglakad nang bigla niya ako lingunin. "Saan na tayo?"

"Do you want ice cream?" Alok ko.

"Sure! May 711 tayong nadaanan kanina ron, oh!" Tinuro n'ya 'yong daan na dinaanan namin kanina. "Meron dun, pagikot natin sa kanan, don na lang tayo!"

She looks excited. Basta pagkain sobrang ganado n'ya.

Habang nag lalakad ay biglang tumunog ang cellphone ko. Nang makita ko kung sino 'yon, agad kong sinagot ito.

"Tita? Hello po," bati ko.

It's Tita Vp.

"Hi, Y/N anak, I'll ask lang sana ano oras kayo uuwi ni Trish?"

I looked at my watch, gabi na rin at delikado kung babalik pa si Tricia mula bahay papuntang condo nila mag isa.

"Tita, mag ice cream po kami now and I think medyo delikado na po for Tricia to go home at this hour,"

"Ah, yes gabi na at hindi 'yan sanay mag drive mag isa. Saan kayo mag stay then?"

"Can Tricia stay sa house po muna? I'll let her sleep sa room ko po and sa couch na lang ak—"

"Ma! Is that Y/N?" I heard someone shouted, it's Jill this time.

"Yes, nak ipinapaalam lang na hindi makakauwi si Ate Trish mo,"

I heard footsteps, lumapit s'ya kay Tita. "Saan.. daw po sila mag stay?"

"Hey, Jill it's me. Your Ate Trish is safe with me, don't worry," I assured her. "I'll let her stay sa house muna and iuuwi ko rin s'ya tomorrow morning."

"You'll be with her for one whole night?"

I was about to answer when suddenly I heard Tricia shouted at nang tingnan ko kung anong nangyari, muntik na s'yang masagasaan nung bike na kasalubong n'ya. Nakatumba na 'yong bike and Tricia is helping the guy stand up.

"Trish!" Sigaw ko.

Nawala na sa isip ko na may kausap ako sa cellphone. I immediately run papunta kay Tricia. Tinulungan ko s'yang itayo 'yong bike bago ko s'ya tiningnan.

"Are you okay?" I asked, worried.

I checked her arms para masigurado na okay siya and I found one bruise, mukhang nagasgas 'yon. Napaaray s'ya nang mahawakan ko ito.

"It's fine, okay lang 'yan," she said at pinuntahan 'yong lalaki. "Sir, are you ok—Miguel?"

Agad akong napatingin nang marinig ko 'yong pangalan na 'yon.

Nang makita ko ang mukha nung nag bibike ay si Miguel nga 'yon.

Kahit saan talaga 'to nakakarating. Nakadisgrasya pa.

"What are you doing here? Hanggang dito ba naman hindi mo tigilan si Tricia?" Inis na tanong ko.

"Nag bibike lang po, Arki,"

"Who the hell do bike na walang ilaw sa ganito kadilim?"

"Y/N," saway ni Tricia.

I tried my best to calm at hinayaan s'yang gamutin 'yong Miguel na 'yon dahil may galos din. Mukha naman s'yang tuwa tuwa. Umaaray na sa sakit pero nakangiti pa rin dahil hawak s'ya ni Tricia.

Kung wala lang rito si Tricia, baka nadagdagan pa 'yang galos mo.

Naalala kong hindi pa nabababa 'yong call at mukha narinig nina Tita yung nangyari.

"What happened, Y/N?" Agad na tanong ni Tita.

"Bubby, are you both fine?"

"Where's Tricia? Ano nangyari?" Maging si Ate Aiks ay nasa call na rin.

"Tricia is fine po, may konting galos lang. The guy po na nagbibike muntik na s'ya masagasaan," kwento ko. "Wala po kasi s'yang ilaw din,"

"Nasaan kayo? Gusto n'yo ba mag padala ako ng security d'yan?" Tita worriedly asked.

"No na, Tita. We're both fine po and inaayos na ni Tricia 'yong lalaki," paliwanag ko. "I'll let Tricia rest po once makauwi kami,"

"Please do, Y/N. Pakitingnan na lang din ng sugat n'ya, kahit Doctora 'yan ay need din n'ya ng mag aalaga," Ate Aiks reminded me.

"I will, Ate Aiks no worries. I'll take care of Tricia,"

"Ingat kayo, bub. Si Ate Trish, check her sugat, ha. Text me once you're home, alright?"

"Update me, nak okay?"

"Yes, Tita and Jill. You all rest well d'yan po."

Tita dropped the call at bumalik ako sa kung nasaan sina Tricia.

Saktong katatapos lang n'ya gamutin si Miguel. Nang makita ako ni Tricia, she was about to stand up when Miguel suddenly held her hand.

What the fuck?

"Doc Tricia, parang hindi pa po ako okay,"

Mukha mo hindi okay, what if sapakin kita para maging totoo 'yang hindi ka pa okay?

Dahan dahang inalis ni Tricia ang pagkakahawak ni Miguel sa kaniya. She looks uncomfortable.

"I do think you're okay na, you just need to rest your knee and linisan ulit mamaya," Tricia explained.

Nang mag lalakad na ulit si Tricia ay muli s'yang hinawakan ni Miguel, sa wrist this time. Hindi ko na napigilan ang sarili ko at nilapitan sila. Ako ang nag alis ng pagkakahawak n'ya kay Tricia.

"Dude, hindi ka ba marunong umintindi at makiramdam? Tricia is uncomfortable around you,"

He smirked. "Arki, parang sumusobra ka na. Bakit ka ba nangingialam?"

"Excuse me?"

"Kanina ka pa, e. Napupuno na ako sayo, akala mo naman kung sino ka," he said at tumayo. "Ah, maybe you like her also?"

"Mas napupuno ako sayo. You should be thanking the universe now na nandito si Tricia, kasi kung wala.." lumapit ako at bumulong sa kaniya. "Nakaratay ka na at totoong hindi okay sa ospital,"

Matapos kong sabihin 'yon ay tinulak n'ya ako.

Ayokong gumanti, hindi ako gaganti physically. Ayaw ni Tricia ng ganon.

"Nakikiusap ako sayo nang maayos, lumabayan mo si Tricia hanggat nakakapagtimpi pa ako sayo,"

He held my collar. "Arki, masyado ka naman yatang nang babakod?"

"I'm just protecting her from someone harmful," Nilabanan ko ang titig n'ya. "Like you."

He punched me. It was a light punch pero naramdaman kong nanakit ang panga ko ron.

Still, I did nothing. I looked at Tricia, she's looking at me too.

Lumapit siya sa akin at umaawat. "Miguel, stop please. Just go,"

"Makukuha rin kita," he warned. Lumapit s'ya sa aking muli kahit na nasa harap ko si Tricia. Dinuro n'ya ako. "At ikaw, Arki tigilan mo pangingialam,"

"Hindi ikaw ang mag dedesisyon para sakin," I answered.

"Stop it." I said trying to control my temper.

"Arki, sayo ba?"