Чанёолд хүрсэн уураа гаргахын тулд такси барихын оронд алхан явна. Хөл минь өвдөж арьс минь хуулран цус гарч байсан ч дотор минь мэдрэгдэх энэ өвдөлтийн хажууд юу ч биш байх.

Гэхдээ яаж тийм амархан "Эхнэрээсээ сална" гэж хэлж чаддаг байна аа!!!!!

Хотын төвөөр байх дүүрэн аз жаргалтай хосууд болон гэр бүлийг харан өөрийн эрхгүй атаархан зөөлөн инээмсэглэл тодруулна. Гэртээ орж ирэн хувцсаа тайлан гал тогоо руу ороод "Ээжээ би ирлээ" гэсээр хормогч зүүн хоол хийх ээжийнхээ араас тэвэрлээ. Ээж минь баян айлын хадагтай гээд хэзээ ч хүмүүстэй хүндэтгэлгүй харьцаж байгаагүй. Өөрт байх зүйлээ бусдад хуваалцан аз жаргал бэлэглэж түүнээсээ эрч хүч авдаг тийм л гайхалтай хүн.

Яг одоо надад хэрэгтэй байгаа ганц зүйл бол ээжийн минь дулаан тэврэлт байх.

Ээж надруу эргэж харан "Өө миний охин. Чи минь өнөөдөр их оройтож ирж байх чинь? Ямар нэгэн зүйл болоо юу?" гээд хацарнаас минь барин асууна.

Би уртаар амьсгаа аван "Ээжээ би У Сэүнтэй гэрлэх болно оо" гээд доошоо харан хэллээ. Тиймээ би Чанёолыг хүлээгээд байж чадахгүй нь. Түүнд өөрийн гэсэн эхнэр болон амьдрал байгаа шүү дээ. Магадгүй бид үүнээс цааш дахиж уулзахгүй байх.

Ээж минь надруу их л баярласан харцаар харан "Үнэн гэж үү? Яасан юм? Зүгээр биз дээ?" гэхэд нь зүгээр л толгой дохьлоо.

Ээж рүү харан "Та минь л баяртай байвал би бүх зүйлийг тэсч чадна аа" гээд инээлээ.

"Ойлголоо охин минь, би Хатагтай У руу залгах хэрэгтэй байна. Гар нүүрээ угаагаад эрт унтаарай" гэж хацар дээр минь үнсэн гал тогооноос гарав. Ээжийнхээ баярласандаа болоод хөл нь газар хүрэхгүй байгааг харан өөрийн эрхгүй баярлана. Энэ олон жил нойр хоолоо хасан байж өсгөн хүмүүжүүлж байсан ачыг нь хэзээ ч хариулаад дуусахгүй байх. Ээж минь л жаргалтай байвал би тэр хүнтэй гэрлэнэ ээ.

Ээж хатагтай У-д хэлтэл тэрээр их л дуртай хүлээж авсан бөгөөд тэд одоо хамтдаа хуримын төлөвлөгөөгөө гаргаад үнэхээр завгүй байгаа. Тэд бидний бал сарыг тэмдэглэх газар болон хурим болох газар гээд л бүгдийг нь шийдэх гээд үнэхээр завгүй байгаа гэх үү дээ. Тэдэнд туслья гэсэн боловч

"Зүгээр л хуримандаа өөрийгөө бэлдээд байж бай" гээд огт туслуулахгүй байгаа.

Заримдаа, би У Сэүний тухай боддог. Юу хийж байгаа бол? Хуримын тухай сонсоод хэрхэн хүлээж авсан бол? гээд л.... Гэхдээ бүх л амьдарлынхаа турш танихгүй бүр үг сольж ч үзээгүй залуутайгаа гэрлэж амьдрана гэхээр аймар ч юм шиг. Бид хуримаа хийн бал сарын аялалаа дуусгаад шууд л хамт нэг гэрт амьдарна. Бүр ээж болон хадагтай У хоёр бидний амьдрах газрыг хүртэл бэлдчихсэн байгаа...

----------------------------------------------------------------------------------------

Тиймээ эцэг эхийн минь хүссэн өдөр буюу өнөөдөр У овогтон болж өөрийн танихгүй хүнтэйгээ мөн сэтгэлгүй хүнтэйгээ хамт амьдрана. Тэр ч гэсэн надтай адилхан зүйл мэдэрч байгаа байх. Сандарсан мөн айсан. Толины өмнө байх өөрийгөө харан бодолдоо автан сууж байтал ээж араас минь тэврэх агаад баярын нулимс үе үе унагана.

"Ээжээ та битгий уйл даа! Өнөөдөр чинь инээж бялхаж явах өдрүүдийн нэг шүү дээ"

"Би яаж уйлахгүй байж чадах юм? Газар дээрх ганц энхрийлж бөөцийлж өсгөсөн жаахан охин минь одоо аль хэдийн хүнтэй суугаад удахгүй хүүхэд гаргах гэж байна шүү дээ. Цаг хугацаа үнэхээр хурдан юм. Өчигдөр л чамайгаа үнсээд сургуульд чинь хүргэж өгсөн санагдаж байна" гээд нулимсаа арчин хэлэв.

"Мина-ши, бэлэн байгаарай! Хурим удахгүй эхлэх гэж байна"

Зохион байгуулагчын хэлсэн зүйлийг сонсоод сандаран зүрх минь үнэхээр хүчтэй цохилох агаад яг энэ мөчид санаа сэтгэлээ тайвшруулж чадахгүй бололтой. Урт амьсгаа аван гаргаад ширээн дээрх цэцгээ арай хийн аваад өрөөнөөс гарахаасаа өмнө ээжийгээ чангаас чанга тэврээд хүлээлгийн танхим руу гарлаа.