《I hate you Kim Taehyung! (დასრულებული)》მეჩვიდმეტე💚
Advertisement
-რა?-ვითომ ვერ გავიგე, ისე შევტრიალდი მისკენ.
-ა...არაფერი-ამბობს და მანქანისკენ მიდის.
-თეჰიონ-ახლა მე ვაჩერებ, მასთან მივდივარ, ლოყაზე ვკოცნი და ჩემს ადგილას სწრაფად ვჯდები.
თეჰიონი რამოდენიმე წამი ერთ ადგილას გაშეშებული იდგა, მერე კი დაბნეული და აწითლებული სახით,მანქანაში ჩაჯდა.
მანქანა არ დაუძრავს,უბრალოდ იჯდა და ერთ წერტილს უყურებდა.
-ეს რისთვის?-ისე თქვა,რომ თვალი იმ წერტილისთვის არ მოუშორებია.
-მადლობის ნიშნად.მაგრა. არ გეგონოს,რომ გაპატიე ან რამე.უბრალოდ ის გაითვალისწინე,რომ ხასიათი ხშირად მეცვლება ორსულობის გამო. თან უბრალოდ ჩახუტება მომინდა.და ლოყაზე იმიტომ გაკოცე,რომ მინდა ჩვენს შორის დაძაბულობის და უხერხულობის ბარიერი ჩამოვშალო,რადგან მალე შვილი გვეყოლება და ერთად მოგვიწევს მისი აღზრდა,ასე კი ვერ ავღზრდით-ჩუმად ვუთხარი. ნაწილობრივ სიმართლეც ვთქვი.
-მართალი ხარ-წერტილს თვალი მოაშორა და ოდნავ გამიღიმა.
-დედას დავურეკავ.
აღმოჩნდა,რომ ყველა ისევ იქ არიან,ამიტომ ჩვენც იქ წავედით.
თეჰიონის მშობლების სახლში ისე მივედით, რომ არცერთს ხმა არ ამოგვიღია.
სახლში შესვლის თანავე, ვიკითხე, სად იყო სამზარეულო.სუჰა ადგა და სამზარეულოში მიმიყვანა. სამზარეულო ისეთივე დიდია,როგორც ჩვენთან.სუჰას დახმარებით მალევე ვიპოვე კოვზი და იქვე სკამზე ჩამოვჯექი საჭმელად, სუჰაც გვერდით მომიჯდა.
-აბა,რა მოხდა ასეთი, თეჰიონი გაბრუებული და გამოშტერებული, რომ ზის მდივანზე?-იკითხა უცებ და გამახსენდა, თუ როგორ ვაკოცე ლოყაზე,რის შედეგადაც ნაყინი გადამცდა და ხველება ამიტყდა.
-ეიი,კარგად ხარ?-მკითხა მას შემდეგ, რაც წყალი დამალევინა.
-კი კი-ვუპასუხე და კიდევ მოვსვი წყალი.
-ელა,სუჰო.სად ხართ?-მომესმა ტასოს ხმა, რაზეც სუჰო ადგა და ტასო სამზარეულოში შემოიყვანა.
-მოყევი რა-თქვა ტასომ და ჩემ წინ დაჯდა.
-რა მოვყვე?
-ის, თუ,რატომ ზის თეჰიონი ასე გამოშტერებული.
-ღმერთოო,ერთმა კოცნამ, ასე გადარია?-ვთქვი,რაზეც სუჰოს და ტასოს თვალები გაუფართოვდათ.
-მალე,მოყევი-დაიყვირეს ერთად.
-მოკლედ-ვთქვი და ნაყინი ჩავიდე პირში, ამიტომ მომიწია რამოდენიმე წამიანი პაუზა გამეკეთებინა.ძალით ვაკეთებ და გოგონებს ნერვებს ვუშლი-გზაში ჩაირთო სიმღერა, თეჰიონმა კი თქვა,რომ ეს სიმღერა უყვარს და ხშირად მღერის,როცა მარტოა,მე კი ასე ვუთხარი "მე და ჩვენ პატარას გვიმღერეთქო" ამაზე კი თქვა, რომ მოსწონს სიტყვა "ჩვენი პატარა" მერე იმღერა და მე ტირილი დავიწყე...მას ძალიან კარგი ხმა ჰქონდა და უბრალოდ ემოციები ვერ შევიკავე. მერე ნაყინი, რომ მიყიდა,ისე მომინდა,რომ ჩავხუტებოდი,რომ მივედი და ჩავეხუტე-ამაზე პირი დააღეს ორივემ.
Advertisement
-ელა, ეს შენ ხარ?-მეკითხება გაოცებული ტასო,რაზეც გავუცინე და თავი დავუქნიე.
-მოკლედ,მერე რომ მოვშორდი და მანქანაში უნდა ჩავმჯდარიყავი,დამიძახა და მითხრა, კიდევ შეიძლება ჩაგეხუტოო? და მე ვითომ ვერ გავიგე რათქო ვკითხე მან კი, არაფერიო. მერე კი მე გავაჩერე და ლოყაზე ვაკოცე. უბრალოდ ხომ გესმით,ორსულად ვარ და ასეთი რამ ბუნებრივია-ვთქვი და პირში ნაყინი ჩავიტენე, რადგან, როცა გამახსენდა, როგორ ვაკოცე სულ ავწითლდი და სულ დამცხა.
-ღმერთო, ელა შენ მე გადამრევ-თავი გააქნია ტასომ და დავინახე,როგორ ჩაეღიმა.
-ელა,წამოდი მივდივართ-სამზარეულოში დედა შემოვიდა.
-კარგი-ვუთხარი და ყველა კარებისკენ დავიძარით.
მალევე დავემშვიდობეთ ყველას და მანქანაში ჩავჯექით.
დედას და მამას თხოვნით მათთან წავედით.
მისაღებში ვიჯექით,როცა სახლში თეჰიონი შემოვიდა.
-ელას ტელეფონი დარჩა და მისი ტანსაცმელები-თქვა, ჩემი ტელეფონი და პარკა მომაწოდა
-მადლობა თეჰიონ-ვუთხარი და გავუღიმე.
-დაჯექი თეჰიონ-უთხრა დედამ ნერვიული სახით,რაზეც თეჰიონი ჩემს გვერდით დაჯდა.
რა ხდება?
-მოკლედ,ახლა ვიცი,რომ არ არის ამის დრო,მაგრამ რაღაც მინდა გითხრათ-დაიწყო დედამ სერიოზული ტონით.
-სჯობს მე წავიდა-წამოდგა თეჰიონი.
-არა,მინდა შენც იყო აქ და გაიგო ეს ამბავი,რადგან შენ უკვე ჩვენი ოჯახისწევრი ხარ-გააჩერა მამამ.
-ხომ გახსოვთ, თქვენი ტყუპისცალი ემა?-იკითხა დედა.(ვაედითებდი ფიკს რა :დ ხოდა ტყუპისცალის მაგივრად, ტყემალი წავიკითხე.🤦♀️ღმერთო შენ გადმომხედე)
-რათქმაუნდა-დავეთანხმეთ მე და ჯონგუკმა.
-ემა რამოდენიმე წლის წინ გარდაიცვალა....სინამდვილეში, მინდა გითხრათ, რომ იგი არ მომკვდარა-გავქვავდი. ასეც ვფიქრობდი,მაგრამ მაინც მიჩქარებს გულს ეს სიტყვები.
-რას გულისხმობ?-იკითხა ჯონგუკიმ
ჩემმა გულმა საშინლად სწრაფად დაიწყო ძგერა.
-ადრე,ჩვენ ბევრი ვალები გვქონდა...ის ადამიანი, რომელთანაც ვალი გვქონდა ცნობილი ბიზნესმენი იყო,როგორც ვიცით ბანდაც ჰქონდა რაღაც,ის გვაშანტაჟებდა იმით, რომ რომელიმე ტყუპს მოიპარავდა... ჩვენ კი, ვერანაირად გადავუხადეთ ფული.გვინდოდა ბანკიდან გამოტანა ფულის,მაგრამ რადგანაც ბანკიდანაც გვქონდა ფული აღებილი,არ გვაძლევდნემ-მამამ გაჩერდა, როგორც ჩანს ვეღარ აგრძელებდა საუბარის, ამიტომ დედამ გააგრძელა.
-ეს საუბარი ემამ მოისმინა და გამოგვიცხადა, რომ ის მათ წაყვებოდა...ჩვენ რათქმაუნდა უარზე ვიყავით,რადგან ჩვენ ვერცერთის დაკარგვას ვერ გადავიტანდით...ემა ძალიან ჯიუტია, ისევე როგორც ელა და ქუქი. მან მისი გაიტანა და გვთხოვა,რომ როცა ისინი მას წაიყვანდნენ სახლი გადაგვეწვა და თქვენთვის-მე და ქუქის შემოგვხედა-გვეთქვა,რომ ამ ხანძარს შეეწირა...ძალიან გაგვიჭირდა ამაზე დათანხმება, მაგრამ ყოველ დღე მოდიოდა მევალისგან მუქარა და როცა ბოლოს მოკვლით დაგვემუქრა სხვა გზა აღარ დაგვრჩა და ყველაზე ცუდი ნაბიჯი გადავდგით.ამის შემდეგ ის წავიდა...-ტირილით ჩაეხუტა დედა მამას (როცა სახლი გადაიწვა,ახალი ვერ იყიდეს რათქმაუნდა. ამიტომ მამამისმა გადაწყვიტა მის მშობლებთან ეცხოვრათ დროებით.)
Advertisement
გავშეშდი. ნუთუ ჩემი ტყუპისცალი,ჩემი იდენტური ტყუპისცალი მართლა ცოცხალია? გამოდის, რომ ჩემი სულის ნაწილი ცოცხალია? გამოდის, რომ მე შემეძლება ისევ ვნახო ის? გამოდის,რომ მე შემეძლება ისევ ჩავიკრა იგი გულში?ახლა ყველა ტკივილი და დარდი გამიქარწყლდა,დამავიწყდა ყველაფერი. მალე,გთხოვ ღმერთო მალე შეგვახვედრე. როგორ მენატრება.
არ მჯერა, არ მჯერა, არა.
ტირილუ დავიწყე.სახე ხელებში ჩავრგი. თეჰიონი მიყურებდა. რაღაცას ფიქრობდა. მერე კი მკერდზე მიმიხუტა და დამამშვიდებელ სიტყვებს მეუბნებიდა,თან ზურგზე ხელს მისვავდა.
-როგორ გვიმალავდით ამას?-თქვა მაღალი და გაბრაზებული ტონით ჯონგუკიმ
-ეს-ეს,ემას თხოვნა იყო.
-მაგრამ ხომ შეგეძლოთ,რომ გეთქვათ? ხომ შეგეძლოთ არა?-დაიყვირა.
-მან დაგვაფიცა, რომ მანამ არ გვეთქვა თქვენთვის,სანამ 18 წლისები არ გახდებოდით...არ ვიცი, რატომ გვთხოვა ეს, მაგრამ მისი თხოვნა შევასრულეთ...მინდოდა თქვენთვის მეთქვა, მაგრამ არ წავიდა საქმეები,ისე როგორც ჩვენ გვეგონა ამიტომ ვერ გითხარით.
-გამოდის,რომ ემა ცოცხალია?
-კი, იგი ცოცხალია.
-და სად არის ის?
-როგორც ვიცი.მხოლოდ ის გვითხრეს, რომ მათ ემა ამერიკაში წაიყვანეს.
_______________________
Advertisement
- In Serial113 Chapters
Fleabag
In the deepest reaches of the Bone Pits, a canine seemingly like any other woke up in the ruined remains of a wooden box.With knowledge it shouldn't have, fleeting memories it couldn't reach, and the icy grasp of death crawling up its spine with every labored breath, it simply wished to live another day. Yet, in the bowels of a city built on metal corpses, nothing was ever simple. Of course, nobody said change would be simple, nor bloodless.And in the dark corners no one sees, in the shifting clouds of smog that none dare venture through, in the deepest reaches of the Dungeon that none but the mentally deranged dare challenge, the last wolf rakes its claws through steel and howls to a distant sky. Are you tired of fun monster evolution stories where the monster becomes increasingly less monstrous, and eventually they're just a more spicy version of a human and it stops being a monster evolution story?Well, i am.So- insert thanos meme where he says "fine, i'll do it myself"[Participant in the Royal Road Writathon challenge.](The art in the book cover was made by an extremely talented artist named Chloe Bt, and she allowed me permission to use one of her renders as the main ingredient to my book cover, because she's fucking awesome.)
8 329 - In Serial19 Chapters
Balancing of the world
Just as humanity reached the height of its power, it fell again. Mana was introduced into a previously balanced world, sending everything present into chaos. Humanity losing its technological advantages, fell back to the dark ages, back to when survival was all but guaranteed. Mana though useful for enhancing the body isn’t unlimited, and humanity fell behind fast. From experiments, a being of mana, born into this chaotic world. The first of its kind. Rather than thriving in a world to which it belongs, it has to model the world so it will suit its needs. As a lone being, it has to use its power over mana to influence beasts and humans alike to abide by its will and further its goals. It will manipulate intelligent lifeforms to do its bidding while believing that they are becoming stronger. It will help lower lifeforms and guide their lives until they fit into the world as envisioned by our being. Read how our protagonist starts in a small area, changing it to suit its needs, and then grows until the world is balanced and at peace again. This is my first story, and I don’t have an editor yet. My English should be good enough, but I expect to have to go back and do editing later on. I would classify this story as litRPG. There will be a type of system with blue boxes and all, though the perspective is the system itself and how it came to be and why it does what it does. As a single mighty being, there will be dungeon core influences such as expanding the area and influencing all within though there is no such thing as an actual dungeon. As humanity is trying to survive, there will also be some city/base building influences, and I will have some perspective changes to show how the forces are being perceived by the affected people. As I have a busy job, it will be hard to update consistently, but I am quite a bit ahead of what I have currently uploaded.
8 166 - In Serial18 Chapters
Re:Eclipse
Felix, an elite soldier, died in combat. He was one of the millions of people murdered every day by an unstoppable foe, who pushed mankind on the brink of extinction. His consciousness was stored in a secret bunker, but, by mistake, the transfer into a new body took five hundred years more than expected. Sadly, the only one available was of a short and weak teenager who died many years before. Many things changed in the meantime: magic, dragons, and other creatures that were once thought to be of fantasy are now common, and a new system rules on everyone and everything, allowing a person to enhance his body past human limits. He'll start again from scratch, trying to master it, but his time isn't infinite: mankind's worst enemy is yet to be defeated, and it's getting ready to finish the job once and for all.
8 90 - In Serial6 Chapters
Barter System (or BS like BullSh*it)
a young dark elve finds himself confronted with a dark reality, but he finds salvation in a system and tried to carve his own legend in a world that is not forgiving, so will he succeed or fail, that is what we are about to find out
8 159 - In Serial44 Chapters
Children Of The Deep
The last of humanity lives within cities surrounded by walls said to reach outer space. The Deep roams the outside, spewing out monsters and raising mountains. The only ones capable of hunting it and freeing humanity are called Rankers, but they refuse to do it, for on top of those mountains are Bosses. Killing them gives power. To kill the Deep is to kill their power. But everything changes when a child figures out how to use the Deep to destroy the most powerful city in what is known as the 4th Fall. Terror spreads. A senseless war is brewing. Nico's parents died in the 4th fall. Faced with the prospects of having what's left of his family evicted out of the city walls for not being able to pay rent anymore, he attempts to become a Ranker, only to fail because he refused to forfeit a match. Now, he must fight with the very person said to cause the 4th Fall for any chance at survival.
8 137 - In Serial10 Chapters
the red sunset: jihyo x Daniel story
the following scenes are not real .but some of them are .main characters:park jihyo kang Daniel twice wanna one don't mind please if u see any grammar mistakes. because English is not my native language soooooo hope u enjoy it (@,@)
8 237
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
