-Намайг гэх хайр чинь хаашаа алга болчих нь энэ вэ? Хатуу үгсээр зүрхийг чинь сийчиж байхад цааш харж эвлүүлж наачихаад нааш эргэж харан дахин бүтэн зүрхээ над руу гар сунгадаг байсан хүн шүү дээ чи чинь. Гэтэл одоо үг унагах нь битгий хэл харах төдийд л надаас зүрхээ нуух шиг дөлөх нь юунийх вэ?

-Бодол дотроо төөрсөн би өөрийн заяагаа энэ л хэмээн андуурч тэвчсээр ирсэн. Гэвч удах тусам зүрхний минь хэлтэрхий улам жижгэрч хурууны минь өндгөнд илүү гүнзгийгээр зоогдож, өөрийн минь ч анзаараагүй тэр улаан цусыг танихгүй нэгэн тогтоож өгөхөд халамж гэдгийг анх удаа л мэдэрсэн болохоор эргэж харахыг яарах байтугай өмнөх зүйлээ ор тас мартсан минь энэ.

-Өөдгүй урвагч юм даа чи! Өчүүхэн түүний төлөө сэтгэл чинь хувьсаж, Өөр тийш хараж байгаа чинь яалт ч үгүй Өсийн шинжтэй агаар нэг буйза!

-Өөрийн чинь хүн гэх нэр зүүж чадаагүй юм болохоор 'Урвагч' гэх нэр нь надад ахдах бизээ. Өчүүхэн ч гэлээ өөрөөс чинь мэдэрч чадаагүй зүйл юм шүү тэр чинь. Өөдөө дээшээ үргэлж хараад явбал өлмийд минь буй эрдэнэ дээр гишгээд гарах биш үү. Өстөн болох хэмжээ ч багадахаар өөдгүй зан гаргасан нь чи атал өөрийн бурууг одоо надад чихээд яанам.

-Өршөө намайг уучил. Өлмийд чинь тэгээлдэх чулууг өөрийн гараар түүе, Өнгөрсөн бараан болгоныг өнгөт болтол нь зүтгэе. Өрхийн минь хатан болвол өөр чамаасаа юуг ч хүсэхгүй.

-Уучлал чинь дэндүү орой над дээр иржээ. Угтаа чи чинь чадахгүй шүү дээ. Урьтаад нэгэн нь умартуулж өгсөн. Учраад удаж байна даа өөрийн хаантайгаа.

-Гялтганаж байсан одыг гараараа дарж хаачихаад гэрэл хаана вэ? гээд хайж явж байжээ би. Гал руугаа ус цацаж хаячихаад даараад сууж байжээ би. Гэмтэй намайг хайрласанд гялайлаа. Гэгээхэн чамдаа жаргал хүсэн чөлөөлж өгөөд мөргөе би чинийхээ араас.

-Бараан ч гэсэн дурсамж минь. Халтар ч гэсэн дурсгал минь юм даа чи. Бүхний дээдэд хүрэхээр би явж байна чи ч мөн хичээгээрэй. Хазгайж би одоо гишгэхгүй болохоор чи ч мөн сайн амьдраарай. Сүүлийн захих захиас минь 'Өвтгөж шархлуулсан нэгэн чинь ингээд надаар дуусаг. Өрөөл нэгэнтэй учирвал уйлуулж бүү зовоогоорой.'

-Мунхаг би ухаарлаа. Уйлуулах нь битгий хэл Угнаас нь ширхэг үс унагаахгүй гэдгээ тангараглая.

Хажуудаа байгаа эрдэнийг харсаар байгаад алддаг мунхаг нэгэн нь хүн ажээ.