Скайлор Крүс намайг үнссэн.

Энэ үнэхээр...

Гайхалтай байсан.

Түүний бие намайг бүрхэн авч гар нь бэлхүүсээр минь тэнүүлчлэнэ.Би нэг гараа түүний хүзүүн дээр тавин нөгөө гараараа үсийг нь оролдож байлаа. Би энэ амьдрал дээр байдаг хамгийн төгс зүйлийг мэдэрсэн.Энэ үнсэлт багадаа л арван секунд үргэлжилсэн байх.Түүнээс уруулаа салгаад золтой л амьсгаадсангүй.

Би амьсгаа авчхаад "Яагаад?" гэж түүнээс асуув.

Тэр жуумалзсанаа "Би үүнийг маш удаан хүлээсэн."

"Тэгсэн байх нь ээ!" гээд би инээгээд мөрийг нь хөнгөхөн цохилоо.

Бид хэсэгхэн зуур чимээгүй байсны дараа Скайлор хоолойгоо засаад "Тэгэхээр.. чи маргааш явах бил үү?"

Би толгой дохив.

"Сүүлчийн удаа хамт байгаа байх нь ээ." гээд тэр гараа халаасандаа хийлээ.

"Тэгж л бодож байна." гэсээр би үсээ чихнийхээ ардуур хийв.

Тэр "Хэрвээ чи үлдэх байсан бол бидний харилцаа улам гүнзгийрэх байсан байх."

Би инээмсэглээд "Зүгээр дээ.Бүх зүйл зүгээр."

Хэрвээ Кэйси эргэж ирээгүй байсан бол би Скайлортой хамт энд зогсож байхгүй байсан ч юм уу хэн мэдлээ.Эндээс нүүнэ гэдэг хамгийн муухай зүйл юм.Эсвэл, эсвэл хамгийн зөв сонголт ч байж магадгүй.

"Бид хэзээ нэгэн өдөр дахиад заавал уулзах болно оо, Скай."

• • •

"Өө үгүй ээ, тэд Холливүүдийг өөрчлөөгүй, Холливүүд тэднийг өөрчилсөн гэсэн үг үү?" гэсээр Бонни инээв.

Жон "Би тэдний нэг болохыг хүсч байна."

Жон, Бонни, Брэтт гуравтай хамт би оройн хоол идэхээр сууж байна.Хоёр долоо хоногийн дараа би дахиад л шинэ охин болно.Тэнд намайг хүлээж авах ганц ч найз байхгүй шүү дээ.

"Хаврын амралтаар бүгдээрээ уулзацгаая" гэж би санал болголоо.

Брэтт "Мэдээж тэгье"

Жон хамгийн эхэнд тааралдсан хүнээсээ бидний зургийг аваад өгөөч гэж асуув.

"Тэгэлгүй яахав." гэж тэр эмэгтэй хэллээ.

Бид бүгдээрээ нэгэндээ ойртоод зургаа авцгаав.Би сандал дээр сууж байсан болохоор бусад маань яаж гарсныг сайн мэдэхгүй нь.Дараа нь зурагнаас харвал Жон хажууд минь зогсоод хэлээ гаргачихсан яг нүүр долоох гэж байгаа юм шиг гарчхаж.Үнэхээр инээдтэй юм.

"Би та нарыгаа санах байх даа." гээд би бүгдийг нь өөртөө татаад чангаар тэврэлдэцгээлээ.

• • •

"Скайлин, би чамд хайртай.Намайг дэлхийн хамгийн жаргалтай залуу болгож миний эхнэр болооч!" гээд өвдгөн дээрээ сууж байгаад жижиг бөгж гаргаж ирэв.

"Тийм ээ, мэдээж.Би чамд хайртай-"

"СКАЙ!! Сэрээч ээ." гэж Морган орилоход би зүүднээсээ сарнилаа.

Би дэрэндээ толгойгоо шигтгээд "Дахиад тавхан минут." гэж амандаа бувтнав.

Морган "Цагийн дараа онгоц хөдөлнө ш дээ."

Би гараараа түүнийг гар гэж дохиход тэр ч гарлаа.Хэдэн минутын дараа эвшээсээр орноосоо босон ороо хураав.Тэгээд шүршүүрт орж, шүдээ угаан, үсээ дээш шуугаад өөртөө байх хамгийн сайхан хувцсаа нислэгэндээ зориулж өмслөө.

Намайг доошоо буухад бүгд бэлэн болсон байх бөгөөд бүх баглаагаа авцгаасан байв."Бүгд бэлэн болсон уу, Скай?" гэж аав асуулаа.

"Тийм ээ." гээд Би үүргэвчээ үүрээд гэрийнхэнтэйгээ хамт гарав.

Машиндаа суусны дараа цонхоор байшингаа гүйлгэн хараад сүүлчийн удаа салах ёс хийлээ.

• • •

Бид онгоцны буудалд ирээд тэнд байдаг нэгэн кафед оров.

"За охидоо, аав нь тэндхийг судлахад манай хөршүүдийн хүүхдүүд бүгд Lockwood- д сурдаг байсан.Тэгэхээр найзтай болох тийм ч хэцүү биш байгаа биз." гэж аав кофегоо балгасаар хэллээ.

"Чи хичээл эхлэхээс өмнө сургуулийнхантайгаа танилцах үдэшлэгт явж болно шүү." гэсээр ээж миний тохойг нудрав.

Тэр үүнийг өмнө нь зөвшөөрдөггүй байсан ш дээ.

Морган "Тийм шүү."

Аав ээж хоёр шинэ байшингийн талаар ярилцах зуур Морган бид хоёр ч бас юм ярьж эхэллээ.

"Чейндлэр та хоёрын дунд юу болсныг чи надад хэлээгүй байх аа?" гэсээр би хөмсгөө өргөв.

"Бид бие биендээ эхлээд таалагдсан л даа.Гэхдээ дараа нь би түүнд өөрийг нь сонин байна гэж хэлснээс болоод тэр надтай харьцахаа больчихсон.Тэглээ ч одоо тэр өөр сургуульд сурдаг болсон юм байна лээ." гэсээр тэр шарсан төмснөөсөө авч идэж байлаа. "Тэгвэл өнөө өглөө таны нөгөө залуу чинь ирчхээд байхад та яагаад ногоороод унтаад байснаа хэлэхгүй юм уу?"

"Юу гэсэн үг юм?" гэж би будилсаар асуув.

Тэр намайг мэдэхгүй байгаад гайхсан бололтой.

"Скайлор өнөө өглөө манайд ирсэн." гээд тэр хөмсгөө өргөөд "Ээж танд хэлээгүй юм уу?"

"Үгүй ээ." гээд би ээж рүү хараад "Ээж ээ та надад Скайлор ирсэн гэдгийг хэлэхгүй яасан юм?"

"Скайлор гэж хэн юм?" гэж аав асуулаа.

"Миний...найз байгаа юм аа." гэж би хариулав. "Ээжээ та яагаад түүнийг ирсэн гэж хэлээгүй юм."

"Өө." гээд тэр аягаа ширээн дээр тавиад "Би хэлэхээ мартчихаж.Уучлаарай, Скай.Түүнийг ирэхэд чи унтаж байсан болохоор тэр өөрөө чамайг сэрээхийг хүсэхгүй байна гээд захиа бичиж үлдээсэн." гээд тэр нэгэн захиа гаргаж ирээд "Энэ"

Би захиаг удаанаар нээгээд харвал

Намайг ирэхэд чи унтаж байсан болохоор сэрээж чадсангүй.Чамд хэлэх нэг л зүйл байна.Өөртөө анхаарал тавиарай, Скай.

"Хөөх, энэ зургийг хэзээ авахуулсан юм?" гээд тэр жижиг зургийг гаргаж ирээд асуув.

"Halloween" гээд би инээмсэглэлээ.

• • •

Тэгэхээр Манхаттан үнэхээр тансаг хот юм.Бүх зүйлс нь өндөр зэрэглэлийнх, хүмүүс нь ч цэгцтэй, завгүй.Хотын дуу чимээ нь ч тайван.Тал талаас зам дээр гэрэл тусаад үнэхээр нүд унагам.

"Саяны зочид буудал үнэхээр гайхалтай юмаа." гэж би биширсэн өнгөөр хэлнэ.

"Манхаттан!!"гэж Морган машины цонхноос хашхирлаа.

Би түүнийг ар талын суудлаас нь хараад инээх бөгөөд хүмүүс түүн рүү гайхсан харцаар харсныг нь бодон дооглон сууна.

Энд бүх газар цасаар хучигдсан байгаа нь Канадад байсан үеийг минь санагдуулж байв.Гэхдээ Калифорнийн цаг агаар ч гэсэн үнэхээр гайхалтай.

"Ингээд бид ирлээ." гээд аав машинаа зогсоолоо.Манай цоо шинэ байр энд байх бөгөөд удахгүй хүмүүс тавилга зөөж оруулна.

Би машинаас буугаад биеэрээ суниав.Манай байшины хажууд Зул сарын чимэглэлүүд байх нь үнэхээр сайхан харагдаж байлаа.

"Бидний шинэ амьдрал эхлэх нь.Бэлэн үү?" гээд тэр над руу харав.

Би уртаар амьсгаа аваад "Бэлээн"