_ᴘʟᴇᴀsᴇ ᴀɴᴅ ᴛʜᴀɴᴋ ʏᴏᴜ_

"ပတ်ခ်ဆောင်ဟွန်းရယ် ဘတ်စ်ကားနဲ့ဆိုအိမ်ပြန်နောက်ကျမှာစိုးလို့ မင်းကားနဲ့လမ်းကြုံလိုက်ပါတယ်ဆို ကစားကွင်းကိုဘာဝင်လုပ်မလို့လဲ။ ကားလေးတစ်ခါပျက်ရတာလည်း မလွယ်ပါ့လားနော်"

"ဂျယ်ယွန်းရာ ကစားကွင်းရောက်ရင် ငါဆင်းနေခဲ့ပါ့မယ် မင်းငါ့ကားယူသွားလိုက် ဟုတ်ပြီလား။ အလုပ်ဆင်းတာစောတော့ သားတို့နဲ့ကစားကွင်းမှာအချိန်လိုက်ဖြုန်းပေးမလို့။ ခုတော့ တိတ်တိတ်လေးနဲ့ငြိမ်ငြိမ်လေးလိုက်ခဲ့"

ထင်ထားတာထက်အဆင်ပြေပြေပြီးသွားတဲ့အမှုကိစ္စကြောင့် ဆောင်ဟွန်းအချိန်မီတာမို့ ကစားကွင်းကိုလိုက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟော ဟိုမှာ သူတို့"

"အွန်း Liamက မတွေ့ရတဲ့သုံးလလောက်အတွင်း အရပ်ကြီးရှည်လာတယ်နော် ထွားလည်းထွားလာတယ် ကြည့်ရတာမင်းယောက္ခမရှာထားတဲ့သူကအဆင်‌‌ေပြတဲ့ပုံပဲ"

"အဆင်ပြေတာမှမပြောနဲ့ ဂျုံဆောင်းနဲ့တောင်တည့်သွားပြီ ကဲ ရော့ကားသော့ ငါသွားပြီဂျယ်ယွန်း "

ဂျယ်ယွန်းနောက်လှည့်မသွားခင်မှာ ရေခဲမုန့်တွေမနိုင်မနင်းသယ်လာတဲ့ဟီဆွန်းက ဂျုံဆောင်းနဲ့Liamဆီပြေးလာလေသည်။

"နေဦး သူ့တို့ဘေးက?"

"ဟီဆွန်းလေအဲ့ဒါ သားသားရဲ့အသည်းစွဲ

မင်းသိလို့လား"

"အာ အာ လူမှားသွားတာ ဆောင်ဟွန်းရဲ့။ ကဲပါ ငါပြန်ပြီ မနက်ဖြန်တွေ့မယ်နော်"

"အင်းအင်း ကားဂရုစိုက်မောင်း"

"ဟာ ပါပါးလာတယ်"

Liamက Banana milkဗူးလေးကိုင်ကာဆောင်ဟွန်းဆီပြေးလာတော့ ဆောင်ဟွန်းကအားရပါးရလွှဲပြီးချီလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်အနားကလေထုဟာ နေရခက်ခြင်းအငွေ့အသက်တွေနဲ့ပြည့်နှက်လို့သွားတော့တယ်။

ပြီးတော့ ဂျုံဆောင်းကလည်း ဆောင်ဟွန်းကိုကြည့်နေလိုက်တာများ အဝေးကိုလွင့်သွားစေချင်တဲ့အမှိုက်တစ်စလိုမျိုး။

ဆောင်ဟွန်းဟာမမြင်ရတဲ့စက်ကွင်းတွေရဲ့အဖျားခတ်မှုကိုခံစားလိုက်ရတော့ ရင်ထဲကျင်ခနဲ။

ဪ....နောက်ဆုံးတော့လည်း ဂျုံဆောင်းက ဂျုံဆောင်းပါပဲလား။

_ᴘʟᴇᴀsᴇ ᴀɴᴅ ᴛʜᴀɴᴋ ʏᴏᴜ_

"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလားဆောင်ဟွန်းရေ နောက်ဆယ်မိနစ်ဆိုပွဲစပြီနော် သေချာလေ့ကျင့်ခဲ့ရဲ့လား"

"အင်းပါကွာ ငါ့ဘဝရဲ့ အမှတ်တရအခိုက်အတန့်လေးကို အလှဆုံးဖန်တီးရမှာပေါ့"

ဂျယ်ယွန်းကဆောင်ဟွန်းကို ကမ္ဘာ့အထူးဆန်းဆုံးသတ္တဝါတစ်ကောင်လိုကြည့်နေတာကို ဆောင်ဟွန်းနေရခက်ခက်နဲ့ မသိကျိုးကျွံပြုလိုက်သည်။

"မင်း မို့လို့ကွာ!"

"တော်တော့ ဂျယ်ယွန်း မင်းကပါငါ့ကိုဒီလိုပြောမှဖြစ်မှာလား"

ဂျယ်ယွန်းစကားတွေမကြားရရင်တောင် ဆောင်ဟွန်းအတွက်‌ဒီနေ့ကလုံလောက်နေပြီ။ နာကျင်ဖို့လေ.....

"ဖိတ်စာအဟောင်းကြီး အိတ်ကပ်ထဲထည့်လာတာ မမိုက်ဘူးနော်"

ဆောင်ဟွန်းမှာ နာနာကျင်ကျင်ပြုံးပြရုံကလွဲ၍ ပြောစရာစကားများရှိမနေပါ။

"Liamရော"

"ဒီပွဲကိုခေါ်လာလိုက်ရင် သူမေးတဲ့မေးခွန်းတွေကို ငါမဖြေတတ်ဘူး ဂျယ်ယွန်း။ ပြီးတော့ ငါ့သားအတွက်အမှတ်တရဆိုးကြီး ငါမဖန်တီးချင်ဘူး"

Wedding dress - Taeyang

"ငါကလေ သတို့သားညီဝမ်းကွဲမို့သာလာရတာ မင်းကိုအားနာမဆုံးဘူး မင်းကတော့ pianoလာတီးခွင့်ပေးဖို့တောင်းဆိုသတဲ့ ငါဖြင့်ကြားကြားချင်းမယုံနိုင်ဘူး"

"ဂျယ်ယွန်းရာ ငါကအောင်နိုင်သူလေ ဒီပွဲမှာငါနိုင်တယ်။သူတို့ကတော့ ငါ့ကိုအားနာနေတဲ့စိတ်နဲ့နေထိုင်သွားရတော့မှာ။ဒီတော့ငါမျက်နှာလာမပြရင် ငါရှုံးတယ်ထင်ကြမှာစိုးလို့ပါ"

တနေ့မှာတော့ ချစ်သင့်လို့ချစ်ရပါတယ်။မုန်းသင့်လို့မုန်းရပါတယ်ဆိုတာမျိုးတွေမရှင်းပြရဘဲ။ ချစ်ချင်လို့ချစ်တယ်၊မုန်းချင်လို့မုန်းတယ်ဆိုတာမျိုး ဆောင်ဟွန်းပြောချင်ပါရဲ့။

"ငါတော့ မင်းကိုပဲကိုင်ပေါက်ချင်တာ ဒါပဲ ငါသွားပြီ"

ဂျယ်ယွန်းထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် မိနစ်ပိုင်းလေးအကြာမှာ အခန်းထဲဝင်လာတဲ့တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် ဆောင်ဟွန်းပြုံးသည်ဆိုရုံထက်မပိုသောအပြုံးဖြင့်ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ခင်ပွန်းဟောင်းနဲ့မင်္ဂလာပွဲအတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်နော် အီဟီဆွန်း"

_ᴘʟᴇᴀsᴇ ᴀɴᴅ ᴛʜᴀɴᴋ ʏᴏᴜ_

"Liamက သဘက်ခါရုံတင်မယ့် ကာတွန်းကားကြည့်ချင်လို့တဲ့ငါတို့လိုက်ပြဦးမယ်"

"သဘက်ခါလားဂျုံဆောင်း မနက်ဖြန်ကပိတ်ရက်လေ ငါလည်းအားရဲ့သားနဲ့။ ဘာလို့သဘက်ခါလဲ"

"လက်မှတ်က မနက်ဖြန်အတွက်ကုန်သွားပြီ မင်းမအားလည်း ငါနဲ့အကိုဟီဆွန်းလိုက်ပို့လိုက်မယ်လေ"

"အင်း အင်း ကောင်းကောင်းအချိန်ကုန်ခဲ့ကြနော်"

မျက်စိမျက်နှာပျက်တာကို ဖြတ်ခနဲပြန်သတိထားပြီးပြင်လိုက်တဲ့ ဂျုံဆောင်းကြောင့် ဆောင်ဟွန်းလည်း နာနာကျင်ကျင်နဲ့ ဟက်ခနဲရယ်မိခါနီးကိုထိန်းလိုက်ရသည်။

"အပြန်ဘာစားချင်လဲ ဟွန်း

ငါဝယ်ခဲ့ပေးမယ်လေ"

အင်း ဂျုံဆောင်းလိမ်တဲ့အခါသိပ်သိသာတာပဲ။

_ᴘʟᴇᴀsᴇ ᴀɴᴅ ᴛʜᴀɴᴋ ʏᴏᴜ_

"သွားတဲ့သူတွေလည်းသွားကြပြီ ရှင်နေခဲ့တဲ့သူကတော့အကောင်းဆုံးနေထိုင်သွားရမှာပေါ့ အချိန်လိုအပ်မှာနားလည်ပါတယ် အဲ့တော့ငါနဲ့သားသား အမေတို့ဆီခဏသွားလည်ဦးမယ်နော်"

ဂျုံဆောင်းဟာ ခန်းမထဲကခုံတန်းလျားပေါ် ကဆိုဂျူပုလင်းတွေကြားမှာ ခေါင်းမထူလာခဲ့။

လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က နယ်ဘက်ကိုအပန်းဖြေသွားကြတဲ့ ဂျုံဆောင်းမိဘနှစ်ပါးကားအက်စီးဒင့်ဖြင့်ဆုံးကြသည်။ ဆောင်ဟွန်းလည်း နှစ်နှစ်ကာကာဝမ်းနည်းသည်။ ဒါပေမယ့် ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးတည်းသောသားဂျုံဆောင်းနှင့်အပြိုင်ငိုရင်လည်းအိုဗာတွေလုပ်တယ်ပဲ အပြောခံရမှာလေ။ ဒီတော့ သူကပဲဖြစ်ဖြစ် ဂျုံဆောင်းမှီခိုလို့ရအောင်သန်မာပေးရမှာပေါ့။

သူသန်မာပေးခဲ့ပေမယ့်လည်း

"ဂျုံဆောင်း အဆင်ပြေရဲ့လား ငိုချလိုက်နော်"

"အကို့ကိုမျှော်နေတာ အကို့ရင်ခွင်ထဲငိုချချင်လို့ ကျွန်တော်လုံးဝအဆင်မပြေဘူး"

သေသွားတဲ့သူတွေကသူ့အမျိုးတွေဖြစ်နေသလိုပုံနဲ့ ပြေးဝင်လာတဲ့ဟီဆွန်းနဲ့ ဂျုံဆောင်းရဲ့ဖြစ်ပုံကို ခန်းမထဲကမပြန်သေးတဲ့ဧည့်သည်တွေက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောသည်။ဆောင်ဟွန်းလည်းထူးပြီးဝမ်းနည်းမနေတော့ပါဘူးလေ။

ဂျုံဆောင်းကစိတ်မတည်ငြိမ်လို့ဆိုရင်တောင် အီဟီဆွန်းကတော့ တရားလွန်ပါရဲ့။

"ဒယ်ဒီသနားပါတယ် ပါပါးကဖက်ထားပေးလိုက်ပါလား"

"ဒယ်ဒီကပါပါးဖက်ထားပေးလည်း ဝမ်းနည်းမပြေဘူး Liamရဲ့"

"ဒါဆို ဦးဦးဖက်ပေးမှအငိုတိတ်မှာပေါ့"

"သားနဲ့မဆိုင်တာကို စိတ်မဝင်စားနဲ့Liam ပါပါးမေးတာပဲဖြေ။ အကယ်၍ ဒယ်ဒီနဲ့ပါပါးတူတူမနေကြတော့ရင် သားဘယ်သူ့ဆီလိုက်နေမှာလဲ"

"ဒယ်ဒီ့အတွက်က ဦးဦးရှိဦးမှာထင်တယ်။ အဲ့တော့ပါပါးနဲ့ပဲနေမှာ Liamက"

သားကတော့သဘောရိုးနဲ့ပြောတာပါပဲ။ ဆောင်ဟွန်းကတော့ ချုံးပွဲချငိုချင်စိတ်တောင်ပေါက်သည်။ သားကငါးနှစ်တောင်မပြည့်သေးတဲ့ကလေးမို့တော်တော့သည်။ မဟုတ်ရင် ဒီကလေးက သူ့အဖေနဲ့ဟီဆွန်းကိုဘယ်လောက်တောင်စိတ်နာသွားမလဲမသိ။

_ᴘʟᴇᴀsᴇ ᴀɴᴅ ᴛʜᴀɴᴋ ʏᴏᴜ_

လျှို့ဝှက်နံပါတ်သိနေတာမို့ တံခါးမခေါက်တော့ဘဲ ဆောင်ဟွန်းအိမ်ထဲဝင်လာခဲ့သည်။ သူ့မိဘအိမ်ပြန်တုန်းဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေမယ်ထင်တဲ့အိမ်က သေသပ်ရှင်းလင်းလို့ရယ်။ အင်း တစ်ယောက်ယောက်ကဂရုစိုက်ထိန်းသိမ်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ။

ဒီလိုတွေဖြစ်နေမှာလည်း ကြိုသိလို့ သားကိုမခေါ်ဘဲတစ်ယောက်တည်းအရင်ပြန်လာတာ။

လော့ခ်ချထားမှာမဟုတ်တဲ့အိပ်ခန်းတံခါးကို တိတ်တိတ်လေးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဂျုံဆောင်းအားရင်ခွင်ထဲထည့်ကာအိပ်နေသောဟီဆွန်းကိုတွေ့ရသည်။ သိပ်ကိုပြောင်မြောက်တာပါပဲ။ ဘေးလူမြင်ရင် လက်ထပ်ထားကြတာကဆောင်ဟွန်းနဲ့မဟုတ်ဘဲ ဟီဆွန်းနဲ့လို့တောင်ထင်ရမှာ။

"ကွာရှင်းမယ်ဂျုံဆောင်း"

ဆောင်ဟွန်းပုံစံကအတော်လေးသွေးအေးသည့်ပုံပေါ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်နိုးလာတဲ့အထိ ဧည့်ခန်းထဲမှာလက်ပိုက်ထိုင်စောင့်နေတဲ့ဆောင်ဟွန်းကိုမြင်လိုက်ရတဲ့ဟီဆွန်းနဲ့ဂျုံဆောင်းကတော့ သွေးပျက်လျက်ရှိသည်။

"ဆောင်ဟွန်း မျက်နှာပြောင်တယ်ပဲပြောပြောပါ

ဂျုံဆောင်းမိဘတွေဆုံးထားတာ ဆယ်ရက်မပြည့်သေးပါဘူး။အဲ့ဒါကြောင့် ခုလိုလုပ်တာက--"

"အဲ့ဒါကြောင့် အခုလိုလုပ်ပေးတာလေ ဟီဆွန်းရဲ့။ သူပျော်သွားအောင်လို့။ ငဲ့စရာမိဘတွေလည်းမရှိတော့ဘူးမလား အခု ရပ်ပစ်လိုက်လို့ရပြီ"

"ဆောင်ဟွန်း မင်းဘယ်အချိန်တည်းက ငါနဲ့ကွာရှင်းချင်နေတာလဲ။ မင်းကဟန်မဆောင်နိုင်တဲ့အထိကို ငါ့မိဘတွေသေတာနဲ့တန်းကွာရှင်းချင်နေတာပဲ ဟမ် "

"အေး တကယ်ကအဲ့လိုဖြစ်သင့်တာလေ ဒါပေမယ့် ငါကခုထိမင်းကိုမကွာချင်သေးဘူးသိရဲ့လား။ ငါမင်းကိုမုန်းတယ် ဒါပေမယ့်ငါ့ကိုယ်ငါပိုမုန်းတယ်။ မင်းဖောက်ပြန်တာသိသိကြီးနဲ့ အကန်းလိုမသိဟန်ဆောင်ပေးနိုင်ပေမယ့် ငါတို့သားကအရွယ်ရောက်လာမှာ။ မင်းကကတိဖျက်ပြီးသူ့ကိုမငဲ့ပေမယ့် ငါကငဲ့တယ်။ အဲ့တော့ ငါ့သားစိတ်မထိခိုက်ဖို့အရေး၊ သူ့အမြင်မှာမင်းလည်း အဖေကောင်းမဟုတ်တောင် သိက္ခာရှိတဲ့အဖေတစ်ယောက်ဆက်ဖြစ်ဖို့အရေး ငါတို့ကွာရှင်းမယ်ဂျုံဆောင်း နော် ကျေးဇူးပြုပြီး။ မင်းငါ့ကိုပျော်အောင်မထားနိုင်ရင်လည်း ထပ်ဆွဲမထားနဲ့တော့လေကွာ ငါလည်းပင်ပန်းတယ်။ ငါကရရင်တောင် ငါတို့သားအတွက်တော့ ငါတို့လမ်းခွဲမှဖြစ်မယ်"

"ဆောင်ဟွန်း တော်ပါတော့ ကျွန်တော်ပဲထွက်သွားပါ့မယ် ကျွန်တော်မှားတာ"

"အင်း ဒီလိုထွက်သွားလိုက်ဖို့ ခင်ဗျားကုမ္ပဏီကြီးကိုလနဲ့ချီပစ်ထားပြီး ဒီအိမ်မှာအလုပ်လာလုပ်တာလား။ စီးပွားရေးသမားပဲဟာ ခင်ဗျားအရှုံးပေါ်ရင် သိပ်နစ်နာသွားမှာပေါ့"

"ဆောင်ဟွန်းဒါတွေသိနေတာလား"

"ခင်ဗျားတစ်ကွက်လိုသွားတယ်။ ရှင်းမ်ဂျယ်ယွန်းကကျွန်တော့်တွဲဖက်လေ။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်ရူးပြီတောင်ထင်တာ။ ဒါပေမယ့်ဝဋ်ကြွေးမကုန်သေးလို့ဖြစ်မယ် ခုထိမရူးနိုင်ဘဲသောကပင်လယ်ဝေနေရတယ် ကျွန်တော်တကယ်ကိုပဲ တကယ်ပဲ..."

ဆောင်ဟွန်းလုံးဝမငိုချင်ပါဘူး။ဒါပေမယ့် မျက်ရည်တွေကတားမရအောင်ကျလာပြီး စကားပြောနေရင်းတောင် သူ့အသံတွေပျောက်သွားသည်။ထို့နောက်သူဟန်တောင်မဆောင်နိုင်ပါဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ ဒူးနှစ်ဖက်ပေါ်ခေါင်းမှောက်ရင်း အသံတိတ်ငိုခဲ့ရတော့သည်။

"ကျွန်တော်အားလုံးရှင်းပြမယ် ဒီကိစ္စမှာဂျုံဆောင်းအပြစ်မရှိပါဘူး။ ပါတီတစ်ခုမှာတစ်ဖက်သတ်တွေ့ခဲ့ရာကနေ ကျွန်တော်သူ့ကိုစွဲစွဲလမ်းလမ်းတွေဖြစ်ခဲ့ပြီးသူ့နားရောက်အောင်လာခဲ့မိတာ။ ဆောင်ဟွန်းနဲ့ဂျုံဆောင်းရဲ့အိမ်ထောင်ရေးက အစစ်အမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာသိရတော့ ကျွန်တော်တအားမိုက်မဲမိလိုက်တာပါ။ ဒီအိမ်ကိုကျွန်တော်ရောက်လာတဲ့အထိ ကျွန်တော့်ရဲ့ဂျုံဆောင်းက ဘာမဟုတ်တာမှမလုပ်ခဲ့တဲ့သူပါ။ အကုန်ကျွန်တော်လုပ်တာ။ အဲ့အတွက်လည်း ဆောင်ဟွန်းနဲ့ Liamအပေါ်လည်း တကယ့်ကိုသေတဲ့အထိအားနာသွားရမှာပါ"

သိပ်ကိုလှပတဲ့အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးပါပဲ။ နည်းနည်းချဉ်စရာကောင်းရုံကလွဲလို့ပေါ့။ ဆောင်ဟွန်းဂျုံဆောင်းအပေါ်ထားတဲ့အချစ်တွေကလည်း အီဟီဆွန်းနဲ့ယှဉ်လို့မသာစရာမရှိ။ဒါပေမယ့် မယှဉ်ရဲပါဘူး အဓိကက ဂျုံဆောင်းချစ်တာဟီဆွန်းလေ။

"အဲ့ဒါ‌ကြောင့် ထပ်ပြောမယ် ကွာရှင်းကြမယ်လို့ ပတ်ခ်ဂျုံဆောင်း။ ငါ့ကိုမင်းတို့တောင်းဆိုစရာမလိုခင်ငါလိုက်လျောပေးထားတယ်။ အဲ့တော့မင်းတို့တောင်းဆိုစရာလည်းမလိုဘူး ကျေးဇူးတင်စရာလည်းမလိုဘူး။ ဒီတိုင်းပဲကွာရှင်းရအောင်ဂျုံဆောင်းရာ ငါမင်းတို့ကိုသည်းမခံနိုင်တော့ဘူး"

_ᴘʟᴇᴀsᴇ ᴀɴᴅ ᴛʜᴀɴᴋ ʏᴏᴜ_

'သတို့သားနှစ်ယောက် လက်စွပ်လဲလှယ်လို့ရပါပြီ'

တရားဟောဆရာစကားအဆုံးမှာ ဟီဆွန်းနဲ့ဂျုံဆောင်းဟာ အပြန်အလှန်လက်စွပ်လေးတွေစွပ်ပေးကြသည်။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား အနမ်းချင်းဖလှယ်ကြတဲ့အခါ ဆောင်ဟွန်းဟာ အံကြိတ်ရင်း သူ့လက်တွေကို pianoပေါ်ပြေးလွှားစေကာ အမြင့်ဆုံးတေးသွားကို တီးခတ်ပြီး ဖြည်းငြင်းစွာအဆုံးသတ်လိုက်သည်။

ပြီးသွားပြီ။ အရာအားလုံးပြီးသွားပြီ။

သူ့ဝဋ်ကြွေးတွေလည်းအဆုံးသတ်သွားပြီ။ ဂျုံဆောင်းဆီက သူရခဲ့တဲ့တစ်ခုတည်းသောအရာက Liamပဲလေ။ ဒါပေမယ့်သူအသက်ထက်မြတ်နိုးပြီးတော့ကို တန်ဖိုးထားထိန်း‌သိမ်းသွားမှာပါ။

"အစစအရာရာအတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဆောင်ဟွန်း ငါအမှန်တိုင်းပြောရရင် မင်းမျက်နှာကိုစေ့စေ့မကြည့်ရဲဘူး။ သားသားရောနေကောင်းရဲ့လား"

"အင်း သူပျော်နေတယ် ရှေ့လျှောက်ငါတို့သားအဖနဲ့ဘယ်လိုမှမပတ်သက်တော့ဘူးဆိုတဲ့အတွက်လည်း ငါကကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းကိုသားရဲ့ဖခင်အဖြစ်အမြဲသတ်မှတ်ထားတယ်ဂျုံဆောင်း။အဲ့အတွက်စိတ်ချ"

ဆောင်ဟွန်း နှစ်နှစ်ကာကာပြုံးရင်းဂျုံဆောင်းကိုပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ကံပါသလောက်ပဲပေါ့။ အမှန်တရားကိုလက်ခံလိုက်တာထက် ကောင်းတဲ့ကုစားခြင်းထပ်မရှိတော့ပါဘူး။ နာကျင်ရပေမယ့် ဒဏ်ရာကပျောက်လွယ်ပါတယ်။

"လိမ်လိမ်မာမာနေနော်ဂျုံဆောင်း

အစစအရာရာပျော်ရွှင်ကြပါစေ စိတ်ရင်းနဲ့ဆုတောင်းပါတယ်"

တကယ်စိတ်ရင်းနဲ့ပါ။ ကိုယ်ခံစားရတာကိုယ်သာသိတာမို့ဆောင်ဟွန်း ဒီလိုမျိုးဘယ်သူ့ကိုမှမကြုံစေချင်တော့ဘူး။ ကျေးဇူးပြုတောင်းဆိုရတာတွေ နာနာကျင်ကျင်ကျေးဇူးတင်ရတာတွေ ချစ်ရသူရဲ့ဘဝမှာ ဘယ်သောအခါမှမကြုံတွေ့ရပါစေနဲ့ကွယ်

_ᴘʟᴇᴀsᴇ ᴀɴᴅ ᴛʜᴀɴᴋ ʏᴏᴜ_

အဆုံးထိဖတ်ပြီးရင် တစ်ခုခုတော့ပြောသွားလေနော်။ အမြင်ကတ်စရာဇာတ်လမ်းကြီးကိုရေးရတဲ့အတွက် မိုတီလေးပေးခဲ့ပါလား။ နောက်တစ်ခါ Heejayဖတ်မလား ချိုချိုလေးရေးပေးမယ် ဒီဟာရဲ့အောက်မှာ>

_s _

"ပတ္ခ္ေဆာင္ဟြန္းရယ္ ဘတ္စ္ကားနဲ႕ဆိုအိမ္ျပန္ေနာက္က်မွာစိုးလို႔ မင္းကားနဲ႕လမ္းႀကဳံလိုက္ပါတယ္ဆို ကစားကြင္းကိုဘာဝင္လုပ္မလို႔လဲ။ ကားေလးတစ္ခါပ်က္ရတာလည္း မလြယ္ပါ့လားေနာ္"

"ဂ်ယ္ယြန္းရာ ကစားကြင္းေရာက္ရင္ ငါဆင္းေနခဲ့ပါ့မယ္ မင္းငါ့ကားယူသြားလိုက္ ဟုတ္ၿပီလား။ အလုပ္ဆင္းတာေစာေတာ့ သားတို႔နဲ႕ကစားကြင္းမွာအခ်ိန္လိုက္ျဖဳန္းေပးမလို႔။ ခုေတာ့ တိတ္တိတ္ေလးနဲ႕ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးလိုက္ခဲ့"

ထင္ထားတာထက္အဆင္ေျပေျပၿပီးသြားတဲ့အမႈကိစၥေၾကာင့္ ေဆာင္ဟြန္းအခ်ိန္မီတာမို႔ ကစားကြင္းကိုလိုက္လာျခင္းျဖစ္သည္။

"ေဟာ ဟိုမွာ သူတို႔"

"အြန္း Liamက မေတြ႕ရတဲ့သုံးလေလာက္အတြင္း အရပ္ႀကီးရွည္လာတယ္ေနာ္ ထြားလည္းထြားလာတယ္ ၾကည့္ရတာမင္းေယာကၡမရွာထားတဲ့သူကအဆင္ေပြတဲ့ပုံပဲ"

"အဆင္ေျပတာမွမေျပာနဲ႕ ဂ်ဳံေဆာင္းနဲ႕ေတာင္တည့္သြားၿပီ ကဲ ေရာ့ကားေသာ့ ငါသြားၿပီဂ်ယ္ယြန္း "

ဂ်ယ္ယြန္းေနာက္လွည့္မသြားခင္မွာ ေရခဲမုန႔္ေတြမနိုင္မနင္းသယ္လာတဲ့ဟီဆြန္းက ဂ်ဳံေဆာင္းနဲ႕Liamဆီေျပးလာေလသည္။

"ေနဦး သူ႕တို႔ေဘးက?"

"ဟီဆြန္းေလအဲ့ဒါ သားသားရဲ႕အသည္းစြဲ

မင္းသိလို႔လား"

"အာ အာ လူမွားသြားတာ ေဆာင္ဟြန္းရဲ႕။ ကဲပါ ငါျပန္ၿပီ မနက္ျဖန္ေတြ႕မယ္ေနာ္"

"အင္းအင္း ကားဂ႐ုစိုက္ေမာင္း"

"ဟာ ပါပါးလာတယ္"

Liamက Banana milkဗူးေလးကိုင္ကာေဆာင္ဟြန္းဆီေျပးလာေတာ့ ေဆာင္ဟြန္းကအားရပါးရလႊဲၿပီးခ်ီလိုက္သည္။

ခ်က္ခ်င္းပင္အနားကေလထုဟာ ေနရခက္ျခင္းအေငြ႕အသက္ေတြနဲ႕ျပည့္ႏွက္လို႔သြားေတာ့တယ္။

ၿပီးေတာ့ ဂ်ဳံေဆာင္းကလည္း ေဆာင္ဟြန္းကိုၾကည့္ေနလိုက္တာမ်ား အေဝးကိုလြင့္သြားေစခ်င္တဲ့အမွိုက္တစ္စလိုမ်ိဳး။

ေဆာင္ဟြန္းဟာမျမင္ရတဲ့စက္ကြင္းေတြရဲ႕အဖ်ားခတ္မႈကိုခံစားလိုက္ရေတာ့ ရင္ထဲက်င္ခနဲ။

ဪ....ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း ဂ်ဳံေဆာင္းက ဂ်ဳံေဆာင္းပါပဲလား။

_s _

"အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီလားေဆာင္ဟြန္းေရ ေနာက္ဆယ္မိနစ္ဆိုပြဲစၿပီေနာ္ ေသခ်ာေလ့က်င့္ခဲ့ရဲ႕လား"

"အင္းပါကြာ ငါ့ဘဝရဲ႕ အမွတ္တရအခိုက္အတန႔္ေလးကို အလွဆုံးဖန္တီးရမွာေပါ့"

ဂ်ယ္ယြန္းကေဆာင္ဟြန္းကို ကမၻာ့အထူးဆန္းဆုံးသတၱဝါတစ္ေကာင္လိုၾကည့္ေနတာကို ေဆာင္ဟြန္းေနရခက္ခက္နဲ႕ မသိက်ိဳးကြၽံျပဳလိုက္သည္။

"မင္း မို႔လို႔ကြာ!"

"ေတာ္ေတာ့ ဂ်ယ္ယြန္း မင္းကပါငါ့ကိုဒီလိုေျပာမွျဖစ္မွာလား"

ဂ်ယ္ယြန္းစကားေတြမၾကားရရင္ေတာင္ ေဆာင္ဟြန္းအတြက္ဒီေန႕ကလုံေလာက္ေနၿပီ။ နာက်င္ဖို႔ေလ.....

"ဖိတ္စာအေဟာင္းႀကီး အိတ္ကပ္ထဲထည့္လာတာ မမိုက္ဘူးေနာ္"

ေဆာင္ဟြန္းမွာ နာနာက်င္က်င္ၿပဳံးျပ႐ုံကလြဲ၍ ေျပာစရာစကားမ်ားရွိမေနပါ။

"Liamေရာ"

"ဒီပြဲကိုေခၚလာလိုက္ရင္ သူေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြကို ငါမေျဖတတ္ဘူး ဂ်ယ္ယြန္း။ ၿပီးေတာ့ ငါ့သားအတြက္အမွတ္တရဆိုးႀကီး ငါမဖန္တီးခ်င္ဘူး"

Wedding dress - Taeyang

"ငါကေလ သတို႔သားညီဝမ္းကြဲမို႔သာလာရတာ မင္းကိုအားနာမဆုံးဘူး မင္းကေတာ့ pianoလာတီးခြင့္ေပးဖို႔ေတာင္းဆိုသတဲ့ ငါျဖင့္ၾကားၾကားခ်င္းမယုံနိုင္ဘူး"

"ဂ်ယ္ယြန္းရာ ငါကေအာင္နိုင္သူေလ ဒီပြဲမွာငါနိုင္တယ္။သူတို႔ကေတာ့ ငါ့ကိုအားနာေနတဲ့စိတ္နဲ႕ေနထိုင္သြားရေတာ့မွာ။ဒီေတာ့ငါမ်က္ႏွာလာမျပရင္ ငါရႈံးတယ္ထင္ၾကမွာစိုးလို႔ပါ"

တေန႕မွာေတာ့ ခ်စ္သင့္လို႔ခ်စ္ရပါတယ္။မုန္းသင့္လို႔မုန္းရပါတယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြမရွင္းျပရဘဲ။ ခ်စ္ခ်င္လို႔ခ်စ္တယ္၊မုန္းခ်င္လို႔မုန္းတယ္ဆိုတာမ်ိဳး ေဆာင္ဟြန္းေျပာခ်င္ပါရဲ႕။

"ငါေတာ့ မင္းကိုပဲကိုင္ေပါက္ခ်င္တာ ဒါပဲ ငါသြားၿပီ"

ဂ်ယ္ယြန္းထြက္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္ မိနစ္ပိုင္းေလးအၾကာမွာ အခန္းထဲဝင္လာတဲ့တစ္စုံတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ေဆာင္ဟြန္းၿပဳံးသည္ဆို႐ုံထက္မပိုေသာအၿပဳံးျဖင့္ႀကိဳဆိုလိုက္သည္။

"ကြၽန္ေတာ့္ခင္ပြန္းေဟာင္းနဲ႕မဂၤလာပြဲအတြက္ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္ေနာ္ အီဟီဆြန္း"

_s _

"Liamက သဘက္ခါ႐ုံတင္မယ့္ ကာတြန္းကားၾကည့္ခ်င္လို႔တဲ့ငါတို႔လိုက္ျပဦးမယ္"

"သဘက္ခါလားဂ်ဳံေဆာင္း မနက္ျဖန္ကပိတ္ရက္ေလ ငါလည္းအားရဲ႕သားနဲ႕။ ဘာလို႔သဘက္ခါလဲ"

"လက္မွတ္က မနက္ျဖန္အတြက္ကုန္သြားၿပီ မင္းမအားလည္း ငါနဲ႕အကိုဟီဆြန္းလိုက္ပို႔လိုက္မယ္ေလ"

"အင္း အင္း ေကာင္းေကာင္းအခ်ိန္ကုန္ခဲ့ၾကေနာ္"

မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္တာကို ျဖတ္ခနဲျပန္သတိထားၿပီးျပင္လိုက္တဲ့ ဂ်ဳံေဆာင္းေၾကာင့္ ေဆာင္ဟြန္းလည္း နာနာက်င္က်င္နဲ႕ ဟက္ခနဲရယ္မိခါနီးကိုထိန္းလိုက္ရသည္။

"အျပန္ဘာစားခ်င္လဲ ဟြန္း

ငါဝယ္ခဲ့ေပးမယ္ေလ"

အင္း ဂ်ဳံေဆာင္းလိမ္တဲ့အခါသိပ္သိသာတာပဲ။

_s _

"သြားတဲ့သူေတြလည္းသြားၾကၿပီ ရွင္ေနခဲ့တဲ့သူကေတာ့အေကာင္းဆုံးေနထိုင္သြားရမွာေပါ့ အခ်ိန္လိုအပ္မွာနားလည္ပါတယ္ အဲ့ေတာ့ငါနဲ႕သားသား အေမတို႔ဆီခဏသြားလည္ဦးမယ္ေနာ္"

ဂ်ဳံေဆာင္းဟာ ခန္းမထဲကခုံတန္းလ်ားေပၚ ကဆိုဂ်ဴပုလင္းေတြၾကားမွာ ေခါင္းမထူလာခဲ့။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ရက္က နယ္ဘက္ကိုအပန္းေျဖသြားၾကတဲ့ ဂ်ဳံေဆာင္းမိဘႏွစ္ပါးကားအက္စီးဒင့္ျဖင့္ဆုံးၾကသည္။ ေဆာင္ဟြန္းလည္း ႏွစ္ႏွစ္ကာကာဝမ္းနည္းသည္။ ဒါေပမယ့္ က်န္ရစ္သူတစ္ဦးတည္းေသာသားဂ်ဳံေဆာင္းႏွင့္အၿပိဳင္ငိုရင္လည္းအိုဗာေတြလုပ္တယ္ပဲ အေျပာခံရမွာေလ။ ဒီေတာ့ သူကပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂ်ဳံေဆာင္းမွီခိုလို႔ရေအာင္သန္မာေပးရမွာေပါ့။

သူသန္မာေပးခဲ့ေပမယ့္လည္း

"ဂ်ဳံေဆာင္း အဆင္ေျပရဲ႕လား ငိုခ်လိဳက္ေနာ္"

"အကို႔ကိုေမွ်ာ္ေနတာ အကို႔ရင္ခြင္ထဲငိုခ်ခ်င္လို႔ ကြၽန္ေတာ္လုံးဝအဆင္မေျပဘူး"

ေသသြားတဲ့သူေတြကသူ႕အမ်ိဳးေတြျဖစ္ေနသလိုပုံနဲ႕ ေျပးဝင္လာတဲ့ဟီဆြန္းနဲ႕ ဂ်ဳံေဆာင္းရဲ႕ျဖစ္ပုံကို ခန္းမထဲကမျပန္ေသးတဲ့ဧည့္သည္ေတြက တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာသည္။ေဆာင္ဟြန္းလည္းထူးၿပီးဝမ္းနည္းမေနေတာ့ပါဘူးေလ။

ဂ်ဳံေဆာင္းကစိတ္မတည္ၿငိမ္လို႔ဆိုရင္ေတာင္ အီဟီဆြန္းကေတာ့ တရားလြန္ပါရဲ႕။

"ဒယ္ဒီသနားပါတယ္ ပါပါးကဖက္ထားေပးလိုက္ပါလား"

"ဒယ္ဒီကပါပါးဖက္ထားေပးလည္း ဝမ္းနည္းမေျပဘူး Liamရဲ႕"

"ဒါဆို ဦးဦးဖက္ေပးမွအငိုတိတ္မွာေပါ့"

"သားနဲ႕မဆိုင္တာကို စိတ္မဝင္စားနဲ႕Liam ပါပါးေမးတာပဲေျဖ။ အကယ္၍ ဒယ္ဒီနဲ႕ပါပါးတူတူမေနၾကေတာ့ရင္ သားဘယ္သူ႕ဆီလိုက္ေနမွာလဲ"

"ဒယ္ဒီ့အတြက္က ဦးဦးရွိဦးမွာထင္တယ္။ အဲ့ေတာ့ပါပါးနဲ႕ပဲေနမွာ Liamက"

သားကေတာ့သေဘာရိုးနဲ႕ေျပာတာပါပဲ။ ေဆာင္ဟြန္းကေတာ့ ခ်ဳံးပြဲခ်ငိဳခ်င္စိတ္ေတာင္ေပါက္သည္။ သားကငါးႏွစ္ေတာင္မျပည့္ေသးတဲ့ကေလးမို႔ေတာ္ေတာ့သည္။ မဟုတ္ရင္ ဒီကေလးက သူ႕အေဖနဲ႕ဟီဆြန္းကိုဘယ္ေလာက္ေတာင္စိတ္နာသြားမလဲမသိ။

_s _

လွ်ို႔ဝွက္နံပါတ္သိေနတာမို႔ တံခါးမေခါက္ေတာ့ဘဲ ေဆာင္ဟြန္းအိမ္ထဲဝင္လာခဲ့သည္။ သူ႕မိဘအိမ္ျပန္တုန္းျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနမယ္ထင္တဲ့အိမ္က ေသသပ္ရွင္းလင္းလို႔ရယ္။ အင္း တစ္ေယာက္ေယာက္ကဂ႐ုစိုက္ထိန္းသိမ္းထားတဲ့အတိုင္းပဲ။

ဒီလိုေတြျဖစ္ေနမွာလည္း ႀကိဳသိလို႔ သားကိုမေခၚဘဲတစ္ေယာက္တည္းအရင္ျပန္လာတာ။

ေလာ့ခ္ခ်ထားမွာမဟုတ္တဲ့အိပ္ခန္းတံခါးကို တိတ္တိတ္ေလးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဂ်ဳံေဆာင္းအားရင္ခြင္ထဲထည့္ကာအိပ္ေနေသာဟီဆြန္းကိုေတြ႕ရသည္။ သိပ္ကိုေျပာင္ေျမာက္တာပါပဲ။ ေဘးလူျမင္ရင္ လက္ထပ္ထားၾကတာကေဆာင္ဟြန္းနဲ႕မဟုတ္ဘဲ ဟီဆြန္းနဲ႕လို႔ေတာင္ထင္ရမွာ။

"ကြာရွင္းမယ္ဂ်ဳံေဆာင္း"

ေဆာင္ဟြန္းပုံစံကအေတာ္ေလးေသြးေအးသည့္ပုံေပၚသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္နိုးလာတဲ့အထိ ဧည့္ခန္းထဲမွာလက္ပိုက္ထိုင္ေစာင့္ေနတဲ့ေဆာင္ဟြန္းကိုျမင္လိုက္ရတဲ့ဟီဆြန္းနဲ႕ဂ်ဳံေဆာင္းကေတာ့ ေသြးပ်က္လ်က္ရွိသည္။

"ေဆာင္ဟြန္း မ်က္ႏွာေျပာင္တယ္ပဲေျပာေျပာပါ

ဂ်ဳံေဆာင္းမိဘေတြဆုံးထားတာ ဆယ္ရက္မျပည့္ေသးပါဘူး။အဲ့ဒါေၾကာင့္ ခုလိုလုပ္တာက--"

"အဲ့ဒါေၾကာင့္ အခုလိုလုပ္ေပးတာေလ ဟီဆြန္းရဲ႕။ သူေပ်ာ္သြားေအာင္လို႔။ ငဲ့စရာမိဘေတြလည္းမရွိေတာ့ဘူးမလား အခု ရပ္ပစ္လိုက္လို႔ရၿပီ"

"ေဆာင္ဟြန္း မင္းဘယ္အခ်ိန္တည္းက ငါနဲ႕ကြာရွင္းခ်င္ေနတာလဲ။ မင္းကဟန္မေဆာင္နိုင္တဲ့အထိကို ငါ့မိဘေတြေသတာနဲ႕တန္းကြာရွင္းခ်င္ေနတာပဲ ဟမ္ "

"ေအး တကယ္ကအဲ့လိုျဖစ္သင့္တာေလ ဒါေပမယ့္ ငါကခုထိမင္းကိုမကြာခ်င္ေသးဘူးသိရဲ႕လား။ ငါမင္းကိုမုန္းတယ္ ဒါေပမယ့္ငါ့ကိုယ္ငါပိုမုန္းတယ္။ မင္းေဖာက္ျပန္တာသိသိႀကီးနဲ႕ အကန္းလိုမသိဟန္ေဆာင္ေပးနိုင္ေပမယ့္ ငါတို႔သားကအ႐ြယ္ေရာက္လာမွာ။ မင္းကကတိဖ်က္ၿပီးသူ႕ကိုမငဲ့ေပမယ့္ ငါကငဲ့တယ္။ အဲ့ေတာ့ ငါ့သားစိတ္မထိခိုက္ဖို႔အေရး၊ သူ႕အျမင္မွာမင္းလည္း အေဖေကာင္းမဟုတ္ေတာင္ သိကၡာရွိတဲ့အေဖတစ္ေယာက္ဆက္ျဖစ္ဖို႔အေရး ငါတို႔ကြာရွင္းမယ္ဂ်ဳံေဆာင္း ေနာ္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး။ မင္းငါ့ကိုေပ်ာ္ေအာင္မထားနိုင္ရင္လည္း ထပ္ဆြဲမထားနဲ႕ေတာ့ေလကြာ ငါလည္းပင္ပန္းတယ္။ ငါကရရင္ေတာင္ ငါတို႔သားအတြက္ေတာ့ ငါတို႔လမ္းခြဲမွျဖစ္မယ္"

"ေဆာင္ဟြန္း ေတာ္ပါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ပဲထြက္သြားပါ့မယ္ ကြၽန္ေတာ္မွားတာ"

"အင္း ဒီလိုထြက္သြားလိုက္ဖို႔ ခင္ဗ်ားကုမၸဏီႀကီးကိုလနဲ႕ခ်ီပစ္ထားၿပီး ဒီအိမ္မွာအလုပ္လာလုပ္တာလား။ စီးပြားေရးသမားပဲဟာ ခင္ဗ်ားအရႈံးေပၚရင္ သိပ္နစ္နာသြားမွာေပါ့"

"ေဆာင္ဟြန္းဒါေတြသိေနတာလား"

"ခင္ဗ်ားတစ္ကြက္လိုသြားတယ္။ ရွင္းမ္ဂ်ယ္ယြန္းကကြၽန္ေတာ့္တြဲဖက္ေလ။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ကြၽန္ေတာ္႐ူးၿပီေတာင္ထင္တာ။ ဒါေပမယ့္ဝဋ္ေႂကြးမကုန္ေသးလို႔ျဖစ္မယ္ ခုထိမ႐ူးနိုင္ဘဲေသာကပင္လယ္ေဝေနရတယ္ ကြၽန္ေတာ္တကယ္ကိုပဲ တကယ္ပဲ..."

ေဆာင္ဟြန္းလုံးဝမငိုခ်င္ပါဘူး။ဒါေပမယ့္ မ်က္ရည္ေတြကတားမရေအာင္က်လာၿပီး စကားေျပာေနရင္းေတာင္ သူ႕အသံေတြေပ်ာက္သြားသည္။ထို႔ေနာက္သူဟန္ေတာင္မေဆာင္နိုင္ပါဘဲ ၾကမ္းျပင္ေပၚငုတ္တုတ္ထိုင္ကာ ဒူးႏွစ္ဖက္ေပၚေခါင္းေမွာက္ရင္း အသံတိတ္ငိုခဲ့ရေတာ့သည္။

"ကြၽန္ေတာ္အားလုံးရွင္းျပမယ္ ဒီကိစၥမွာဂ်ဳံေဆာင္းအျပစ္မရွိပါဘူး။ ပါတီတစ္ခုမွာတစ္ဖက္သတ္ေတြ႕ခဲ့ရာကေန ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကိုစြဲစြဲလမ္းလမ္းေတြျဖစ္ခဲ့ၿပီးသူ႕နားေရာက္ေအာင္လာခဲ့မိတာ။ ေဆာင္ဟြန္းနဲ႕ဂ်ဳံေဆာင္းရဲ႕အိမ္ေထာင္ေရးက အစစ္အမွန္မဟုတ္ဘူးဆိုတာသိရေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တအားမိုက္မဲမိလိုက္တာပါ။ ဒီအိမ္ကိုကြၽန္ေတာ္ေရာက္လာတဲ့အထိ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ဂ်ဳံေဆာင္းက ဘာမဟုတ္တာမွမလုပ္ခဲ့တဲ့သူပါ။ အကုန္ကြၽန္ေတာ္လုပ္တာ။ အဲ့အတြက္လည္း ေဆာင္ဟြန္းနဲ႕ Liamအေပၚလည္း တကယ့္ကိုေသတဲ့အထိအားနာသြားရမွာပါ"

သိပ္ကိုလွပတဲ့အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးပါပဲ။ နည္းနည္းခ်ဥ္စရာေကာင္း႐ုံကလြဲလို႔ေပါ့။ ေဆာင္ဟြန္းဂ်ဳံေဆာင္းအေပၚထားတဲ့အခ်စ္ေတြကလည္း အီဟီဆြန္းနဲ႕ယွဥ္လို႔မသာစရာမရွိ။ဒါေပမယ့္ မယွဥ္ရဲပါဘူး အဓိကက ဂ်ဳံေဆာင္းခ်စ္တာဟီဆြန္းေလ။

"အဲ့ဒါေၾကာင့္ ထပ္ေျပာမယ္ ကြာရွင္းၾကမယ္လို႔ ပတ္ခ္ဂ်ဳံေဆာင္း။ ငါ့ကိုမင္းတို႔ေတာင္းဆိုစရာမလိုခင္ငါလိုက္ေလ်ာေပးထားတယ္။ အဲ့ေတာ့မင္းတို႔ေတာင္းဆိုစရာလည္းမလိုဘူး ေက်းဇူးတင္စရာလည္းမလိုဘူး။ ဒီတိုင္းပဲကြာရွင္းရေအာင္ဂ်ဳံေဆာင္းရာ ငါမင္းတို႔ကိုသည္းမခံနိုင္ေတာ့ဘူး"

_s _

'သတို႔သားႏွစ္ေယာက္ လက္စြပ္လဲလွယ္လို႔ရပါၿပီ'

တရားေဟာဆရာစကားအဆုံးမွာ ဟီဆြန္းနဲ႕ဂ်ဳံေဆာင္းဟာ အျပန္အလွန္လက္စြပ္ေလးေတြစြပ္ေပးၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ႏွစ္ေယာက္သား အနမ္းခ်င္းဖလွယ္ၾကတဲ့အခါ ေဆာင္ဟြန္းဟာ အံႀကိတ္ရင္း သူ႕လက္ေတြကို pianoေပၚေျပးလႊားေစကာ အျမင့္ဆုံးေတးသြားကို တီးခတ္ၿပီး ျဖည္းျငင္းစြာအဆုံးသတ္လိုက္သည္။

ၿပီးသြားၿပီ။ အရာအားလုံးၿပီးသြားၿပီ။

သူ႕ဝဋ္ေႂကြးေတြလည္းအဆုံးသတ္သြားၿပီ။ ဂ်ဳံေဆာင္းဆီက သူရခဲ့တဲ့တစ္ခုတည္းေသာအရာက Liamပဲေလ။ ဒါေပမယ့္သူအသက္ထက္ျမတ္နိုးၿပီးေတာ့ကို တန္ဖိုးထားထိန္းသိမ္းသြားမွာပါ။

"အစစအရာရာအတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေဆာင္ဟြန္း ငါအမွန္တိုင္းေျပာရရင္ မင္းမ်က္ႏွာကိုေစ့ေစ့မၾကည့္ရဲဘူး။ သားသားေရာေနေကာင္းရဲ႕လား"

"အင္း သူေပ်ာ္ေနတယ္ ေရွ႕ေလွ်ာက္ငါတို႔သားအဖနဲ႕ဘယ္လိုမွမပတ္သက္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့အတြက္လည္း ငါကေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မင္းကိုသားရဲ႕ဖခင္အျဖစ္အၿမဲသတ္မွတ္ထားတယ္ဂ်ဳံေဆာင္း။အဲ့အတြက္စိတ္ခ်"