Эхлээд өөрийгөө танилцуулсан нь дээр байх. Миний нэрийг У Мина гэдэг. Сөүлийн хамгийн том компанийн ерөнхийлөгч. Мөн өөрийгөө энэ дэлхий дээрх хамгийн азтай эмэгтэй гэж боддог. Учир нь намайг өөрөөсөө илүү хайрлаж хэцүү үед минь дэмждэг гайхалтай эр нөхөр байдаг учраас.

Хэрвээ хүмүүс хамгийн гайхалтай мөчийг минь асуувал "Түүнийг анх харсан өдөр" гэж нүүр бардам хэлэх байх. Хэдий бидний учрал гайхалтай байгаагүй ч, бид өөрсдийнхөө ертөнцийг хамтдаа бүтээсэн юм.

...

Өглөөнөөс хойш өрөөгөөрөө гүйж сандарсны эцэст 3 цагийн дараа гарж амьнаасаа илүү хайртай найз залуутайгаа уулзахаар бэлэн болов. Түүнийг минь Пак Чанёол гэдэг. Үргэлж ажилтай завгүй байдаг болохоор сардаа ганц хоёрхон уулздаг тул өнөөдрийг тэсэн ядан хүлээсэн юм.

Замбараагүй болгосон өрөөгөө янзлан сүүлийн удаа өөрийгөө толинд харчихаад доошоо буулаа. Зочны өрөөнд орон ээж аавд гарах гэж буйгаа хэлтэл сонин орчин угтав. Ээж аавын насны гэмээр хоёр хүмүүс ширээний ард тэдэнтэй минь цай уун сууж байлаа.

Хараад байхнээ эцэг эхээс минь ч баян хүмүүс шиг. Өмссөн хувцас зүүсэн цаг нь тэр хэрнээ олдоод байдаггүй брэндийн зүйлс харагдана.

Удалгүй гэрийн хаалга хаах чимээ гарах бөгөөд арагшаа харвал нэг залуу өөдөөс алхан ирж байлаа. Хэрвээ найз залуугүй байсан бол түүнд дурлах байсан байх. Өргөн мөр, төгс царай гээд л охидын хүсдэг залуу өөдөөс минь алхаж ирж байлаа. Өмссөн хувцас нь хүртэл түүнийг ямар хүн болохыг илтгэнэ. Олон охидын хараанд байдаг болохоор олон хүмүүсээр тоглож хаядаг байх.

Түүнийг хэн гэдгийг дотроо ургуулан бодон зогсож байтал ээж бодлыг минь таслан

"Мина охин минь танилц! Эдгээр хүмүүс бол ноён У болон түүний эхнэр" гээд ширээний ард цай уун сууж байсан хоёр хүнийг танилцуулав.

"Харин чиний ард зогсож байгаа залуу бол тэдний хүү У Сэүн"

Тэгэхээр түүнийг Сэүн гэдэг байх нь. Би түүний эцэг эхтэй мэндлэн доош бөхийн "Сайн байцгаана уу? Намайг Ким Мина гэдэг. Уулзсандаа таатай байна" гэж хэлээд инээмсэглэв.

Хатагтай У надруу харан "Мина үнэхээр хөөрхөн охин юмаа. Манай хүүтэй нас адил бололтой" гээд дулаан инээмсэглэл нүүрэндээ тодруулна. Мэдээж би боловсон байх хэрэгтэй учир дахин бөхийн "Баярлалаа. Харамсалтай нь хатагтай У болон ноён У гаас уучлал хүсье. Би одоо яаралтай ажилтай учраас явах хэрэгтэй болчихлоо. Намайг үнэхээр уучлаарай" гээд эргэж хартал Сэүн гэх залуу одоо ч ард минь зогссоор л байлаа.

"Уучлаарай би явах хэрэгтэй байгаа болохоор зам тавиад өгч болохсон болов уу?" Түүний өөдөөс инээмсэглэн хэлэхэд тэрээр хүйтэн гэгч нь над руу ширтсээр хажуу тийш нэг алхан зам тавьж өгөв.

Чамайг анх харсан мөчид хөгийн хүйтэн залуу гэж бодож байсан ч миний амьдралд чамтай холбоотой болно гэж хэзээ ч төсөөлж байсангүй.