အုတ်ဂူဖြူဖြူလေးကိုကြည့်ရင်း သူကြည့်နေမိသည်။ လက်ထဲက သမီးကို ကြည့်ရင်းလဲ သူယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးလိုက်မိသေးသည်။ အို...

မင်းကို မုန်းလိုက်တာ ဒါမဲ့ ကျေးဇူးလဲတင်ပါတယ်လေ။ မင်းကို ငါမမုန်းတော့ပါဘူးလေ။

ဘာမှမသိတဲ့ သမီးငယ်လေးကို အကြောင်းမဲ့

စိုက်ကြည့်နေရင်း အတိတ်တေစီ တဝဲလည်လည်

"ကျွီ ဒုန်း ခွမ်း" "ထယ်!!!"

ထယ့်ဆီအပြေးသွားချင်ပင်မဲ့ သူမမှီခဲ့ပါ

ကလေးငယ်နဲ့သူဟာ အလှမ်းဝေးလွန်းသည်။

အရှိန်နဲ့တိုက်သွားတဲ့ ကားသံကိုကြားသည်။

သူမကြည့်ရဲခဲ့ဘူး။ မျက်ဝန်းတို့ကို မှိတ်ထားမိ၏

Tae-ဘယ်..ဘယ်လိုလို့

ကလေးငယ်ရဲ့အသံကိုကြားလို့ ကြည့်မိချိန်

ကလေးငယ်ဟာ သွေးအလှိမ့်လှိမ့်နဲ့လဲနေတဲ့

အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပိုက်ထားလို့။

သူအပြေးလေးသွားကြည့်မိတော့သည်။

Jeon-sara မင်းကဘယ်လို

"ဂျွန် တို့လေ ဂျွန့်ကို ဟ့! သိပ် အင့်! သိပ်ချစ်တယ် ဂျွန်..နာကျင်မှာ ဟင့်! မမြင်ချင် အ့! ဘူး

အဲ့တာကြောင့် ဂျွန်မမုန်းပါနဲ့တော့"

သူမက သွေးတေကျလို့ မျက်ရည်တေနဲ့

ပြောနေတဲ့စကားတေကို ကြားနေရသည်။

သူမကို မမုန်းချင်တော့ပါ။ သူမက သူ့နှလုံးသားကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည်လေ။

Jeon-ကိုယ် သိတယ်နော် ကိုယ်ဆေးရုံပို့ပေးမယ်

Tae-ကိုကို လုပ်ပါအုံး ထယ့်ကြောင့် ဟင့်! ထယ်မကောင်းတာပါ ထယ့်ကြောင့်ဖြစ်တာ အီးဟီး

Jeon-ဆေး..ဆေးရုံကားခေါ်လိုက်အုံးမယ်နော်

"တော်ပြီ တို့အခြေအနေ အ့ တို့သိတယ် တို့ကို အင့်! မမုန်း..ဘူးလို့ ပြော ပြောပေးပါလား"

Jeon-ကိုယ် မင်းကို မမုန်းပါဘူး

"ဒီလောက်ဆို ဟ့! တန်နေပါပြီ ဂျွန်"

ပြောကာ စောင်းကျသွားတဲ့ ခေါင်းလေး

ထယ်ကတော့ သူ့ကြောင့်ဆိုပြီး ငိုကျွေးလို့

သူတို့အားလုံး နာကျင်နေခဲ့ရတာပဲ။

Tae-ကိုကို

ထယ်ယောင်းငယ်အသံကြားမှ အသိတို့ ဝင်လာခဲ့တော့သည်။ သမီးလေးကို ချီရင်း ထယ်ဝယ်လာတဲ့ ပန်းဆီးလေးအား သူတို့ အုတ်ဂူပေါ်တင်လိုက်သည်။သူတို့ရဲ့ကျေးဇူးရှင်ပဲမို့လို့လေ။

ပြီးတော့ အိမ်သို့သာ ပြန်လာခဲ့မိတော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~

Saraရဲ့ ဈာပနကို သူတို့ သေချာပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ သူမလဲ ကောင်းရာမွန်ရာ ရောက်လောက်ရောပေါ့လေ။ အဆင်ပြေပြေပြီးဆုံးသွားတဲ့

ဈာပနပွဲလေး သူတို့အိမ်သာပြန်လာခဲ့သည်။

Tae-ကိုကို

ရေချိုးပြီးထွက်လာချိန်မှာ ကြားလိုက်ရတဲ့ အသံ

သူငဲ့ကြည့်ရင်း ပြုံးပြကာ

Jeon-ပြောလေ ထယ်

Tae-ဖြေရှင်းချက်လေးတောင် ပေးဖို့မကြိုးစားတော့ဘူးလား ‌ထယ်က ‌အရေးမပါလို့လား

Jeon-ကိုယ်ရှင်းပြချင်ခဲ့တာပါ ဒါမဲ့ saraရဲ့ ဈာပနနဲ့အလုပ်ရှုတ်နေခဲ့လို့ပါ ကိုယ်ပြောပြမယ်

ဂျောင်ကုက ထယ်ယောင်း‌ထိုင်နေတဲ့ ကုတင်စီကိုသွားကာ ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်သည်။ ပြီးတော့

Jeon-သူရဲ့ နာမယ်က ဂူဆယ်အွန်းတဲ့

သူက ကိုယ့်ရဲ့လက်ဖော်ကိုင်ဖက် ရှယ်ရာရှင်

တစ်ယောက်ဆိုရင်လဲ မှန်တယ်။ အဲ့နေ့က အသစ်ထုတ်မဲ့ ဒီဇိုင်းနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ဆွေးနွေးနေခဲ့တာ

သူက ရုတ်တရပ်ကိုယ့်ကို ထနမ်းတယ် အဲ့အချိန်မှာ ထယ်က ရောက်လာတာနဲ့ တိုးသွားခဲ့တာ

ကိုယ်ရုံးလိုက်ပင်မဲ့ ထယ်က မြင်သွားခဲ့ပြီလေ

ကိုယ်ပြေးလိုက်ပြီး ရှင်းပြချင်ခဲ့ပင်မဲ့ ထယ်က

ကားလမ်းမှာ ကားကလဲ အရှိန်နဲ့လာနေခဲ့တယ်

ကိုယ်ပြေးပြီး ထယ့်အစားဝင်ခံပေးချင်ပင်မဲ့

ဝေးလွန်းနေခဲ့တယ်။ ထယ်တိုက်ခါနီးမှာ ကိုယ့်မျက်လုံးတေကို မှိတ်ထားမိတာ တကယ်ပဲ ထယ်လို့ထင်ထားခဲ့တာ ကိုယ်လေ သူ့ကိုကျေးဇူးတင်တယ် ကိုယ့်ရဲ့ ဘဝရီးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့လို့

သူ့နေရာမှာ ထယ်သာဆို ကိုယ်သေမလားပဲ

ကိုယ့်ဘဝကြီး ပြတ်သွားသလို ခံစားခဲ့ရတာ

ကိုယ် ထယ့်ကို သိပ်ချစ်တယ် ကိုယ်နားလည်သွားပြီ အချစ်ဆိုတဲ့အရာကနေ ကိုယ်ပြေးမလွတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ဝောာ်သေးတာပေါ့ ‌ကိုယ်အချိန်မှီနောင်တရခဲ့လို့ မဟုတ်ရင် ကိုယ်သေမလားပဲ။

ကိုကိုဟာ မျက်ရည်တေကျနေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ အနဲငယ် ပြုံးနေခဲ့သေးတယ်။

ကိုကိုက သူ့ရဲ့မျက်ရည်တေကို အပြုံး‌တုတေနဲ့ ဖုံးထားချင်နေပုံပါပဲ။ ကိုကို့ကို ဖတ်ရင်း

Tae-တောင်းပန်ပါတယ် ထယ် အထင်လွဲခဲ့မိလို့

ထယ်သာ ကလေးမဆန်ခဲ့ရင် ဒီအရာတေမဖြစ်လာလောက်ဘူး ဟင့်! ထယ်တခါလောက် လှည့် အင့်! ကြည့်ခဲ့သင့်တာ ကိုယ်ရှင်းပြတာကို ‌နားထောင်ခဲ့ရမှာ ထယ်မှားတာပါ ဟင့်! အီးဟီး!

Jeon-ထယ်မမှားဘူး ကံစီမံရာပဲလေ ထယ်ရယ်

ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့နော်

Tae-ဟင့် ဟုတ်

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖတ်ထားရင်း

ပြုံးနေခဲ့သည်...မျက်ရည်တေနဲ့လေ

အိပ်ပျော်နေတဲ့သမီးလေးဟာလဲ အိပ်မောကိုကျလို့ အပြစ်ကင်းစွာ အိပ်စက်နေခဲ့သည်။

သူတို့ဟာလည်း တစ်ယောက်ကိုယ် တစ်ယောက် တင်းကျပ်စွာ ဖတ်ရင်း အိပ်ရာဝင်ခဲ့သည်

အိပ်မက်တေကတော့ လှချင်မှလှလိမ့်မည်။

~~~~~~~~~~~~~~~

မနက် အိပ်ရာနိုးလာချိန် အရင်ဆုံးကြားလိုက်ရတဲ့ အသံလေးတခု

Jeon-လာလာ ဖေဖေ့စီလာခဲ့ မြန်မြန် အား တော်လိုက်တာ ဖေဖေ့ချစ်လေးက တော်လိုက်တာကွာ

Tk-ခိ ခိ ဟီး

Tae-ဂျွန်ထယ်ကုလေးက ဖေဖေနဲ့ဆော့နေတာပေါ့လေ ပါးပါးစီလာပါအုံး

Tk-နိုး နိုး ပါး အော့‌ အော့ ဖေ့ ချီ

တစ်နှစ်ကျော်ရုံသာရှိသေးတဲ့ သမီးလေးက

အရမ်းလည်သလို စကားလဲ တော်တော်တတ်သည်။ လမ်းကိုလဲ လျှောက်တတ်စပြုနေပြီ

ခုလဲ ထယ်က မျက်နှာမသစ်ရသေးလို့

သူ့ဖေဖေကို ကပ်တယ်တဲ့လေ လိုချင်တာရှိရင်

ပါးပါး ချစ် ဆိုပြီး ချွဲပြမှာဆိုတာ

Jeon-ထယ်နိုးရင်ရေချိုးတော့လေ

ထယ့်သမီးအကြောင်းလဲ သိရက်သားနဲ့

ဘယ်တုန်းက မျက်နှာမသစ်ပဲ အကပ်ခံလို့လဲ

Tae-ကိုကို့သမီးက ကိုကိုနဲ့ တူတာလေ ဟွန့်! အ!

ကိုကို့ကို ရွဲ့ပြီး တခါထဲထလိုက်တာ ဆူးအောင့်လာတဲ့ ခါးအောက်ပိုင်းနဲ့အတူ ကုတင်ပေါ်

ထိုင်ရက်ပြန်ကျသွားခဲ့ရသည်။

Jeon-ထယ် ကယ်ကြည့် ကိုယ့်ကို ရွဲ့ချင်တာ

ခုတော့ နာပြီမလား

Tae-အဲ့တာ ကိုကို့ကြောင့်လေ

Jeon-ကိုကို ဘာလုပ်လို့လဲ

Tae-ကိုကိုပဲ တညလုံးပေးမအိပ်..ဟာ တော်ပြီ သွားပြီ ဘာမှန်းမသိဘူး မသိဟန်ဆောင်နေတယ်

ပွစိ ပွစိနဲ့ထွက်သွားတဲ့ ကောင်လေး

တကယ့်ကလေးအတိုင်းပါပဲလား ကလေးက

ကလေးမွေးထားသလိုမျိုး

Jeon-ထယ်ကချစ်ဖို့ကောင်းနေလို့ 4နာရီလောက်

ဆိုးမိသွားတာကို

Tae-ကိုကို့!!!

သူအော်ပြောလိုက်တော့ ကြားလိုက်ရတဲ့ အသံဆာဆာလေးက အသဲယားစရာလေးပင်။

ဂျောင်ကုကလဲ သူ့သမီးလေးနဲ့ ဆော့နေခဲ့သည်။

ရေချိုးပြိးထွက်လာတဲ့ ထယ့်ကို သားဖနှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး စချင်စနေလိမ့်မသည်။

ထယ်ကလဲ အသံစွာစွာလေးနဲ့ ရန်တွေ့ချင်တွေ့မည်။ သမီးလေးက သူ့ဖေဖေကို အလုပ်လိုက်ပို့ချင်ပို့လိမ့်မည်။ဖခင်နှစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တစ်မျိုးချွဲချင်ချွဲနေလိမ့်မည်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့

သမီးလေးဟာလဲ အသက်ကြီးလာလိမ့်မည်။

သေချာတာတစ်ခုကတော့.....

သူတို့ အိမ်လေးဟာ ဒီလိုပဲ ပျော်စရာတေ

ပြည့်နေတော့သည်။ ကံတရားရယ်

ထပ်မရက်စက်ပါနဲ့တော့။

~~~~~~~~~~~~~~~

ရာသီဥတုလဲ အေးလာပြီ ငယ်လေးတို့လဲ

ဂရုစိုက်ကြပါ

thanks for voting and reading

Love you my reader

See you next part