မှောင်မိုက်လွန်းတဲ့ ညတစ်ည အချိန်၁၀နာရီခန့်..

ကျိုင်းတုံ-တာချီလိတ် အဝေးပြေး လမ်းမပေါ်တွင် မီးရောင်မှိန်ပျပျနှင့် မော်တော်ကား တစ်စီး ပြေးလွှားနေလျက်။

ထိုယာဉ်လေးကို မောင်းနှင်လာသူမှာတော့ အကြောက်အလန့်ကင်းတဲ့ အသက်၂၀အရွယ် ကောင်မလေး

"တိမ်တိုက်ရွှေငယ်.”.။

(နာမည်ကို ၅၈ပိုင်းမှာမှ ရုတ်တရက်ပြောင်းလိုက်ရတာမို့ ကြားပိုင်းတွေမှာ ရွှေခေတ် လို့ရေးထားရင် ရွှေငယ်လို့ ဖတ်ပေးလို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်ရှင်🙏)

လွန်ခဲ့သော ၅နာရီ ခန့်က..

"ဟဲလို..မှာထားတဲ့ ပစ္စည်း ရောက်ပါပြီရှင့်

အိမ်ရှေ့မှာ ဘဲလ်တီးနေတာ အိမ်ရှင် ထွက်မလာလို့

လိပ်စာများမှားနေတာလားရှင့်

"...

"ဟဲ..ဟဲလို ကြားရလားရှင့်

ခဏအကြာမှာတော့..

"ခြံတံခါး ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ စာတိုက်ပုံးရှိတယ်

အဲအောက်မှာချထားလိုက်

အသံအောအောကြီးနဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်..

"ဟို..ဒါပေမဲ့ ပစ္စည်းက တန်ဖိုးကြီး..

ရွှေခေတ်စကားတောင်မဆုံးသေး..

"တီ..တီ

ဖုန်းချသွားပြီ!

"...လို့ စိတ်မချရဘူးလေ

ရွှေခေတ် တယောက်ထဲရေရွတ်နေမိ။

'ဟာ ဒီလူတော့..တော်တော်မိုက်ရိုင်းတာပဲ ယဥ်ကျေးမှုတစ်စက်ကလေးတောင်မရှိဘူး!'

စိတ်ထဲမှာ အော်ဆဲနေမိသည်။ သူမလေးမှာ online shopဖွင့်နေတဲ့ စျေးသည်မလေး။နိုင်ငံပေါင်းစုံက.

မိတ်ကပ်ပစ္စည်းတွေ တင်သွင်းပြီး တစ်နိုင်ငံလုံး ဖြန့်ဝေရောင်းချနေတဲ့ little Boss လေးဖြစ်ကာ အင်မတန်မှအလုပ်ကြိုးစားသူ။

စဖွင့်တဲ့တစ်လအတွင်း တနေ့ကိုအိပ်ချိန် ၄နာရီ ခန့်သာပေးထားသည်။ အစားတွေကိုတောင် နှပ်မှန်အောင်မစားဘဲ ခေါက်ဆွဲခြောက်နှင့်သာ နစ်ပါးနေလို့

မျက်ကွင်းတွေညိုပြီး ချုံးချုံးပိန်ကျသွားသည်အထိ။

အရင်ကကိုယ်အလေးချိန် 50kg နဲ့ဝဝကစ်ကစ်သူမလေး 45kgထိ ကျသွားလို့ သူငယ်ချင်းတွေကတောင်...

"ရွှေခေတ်... နင်ဘဝကို အလုပ်ထဲစုန်းစုန်းမြုပ်ထားတာ လွန်သွားပြီ ကြည့်အုံး အရိုးတွေပဲကျန်တော့တယ် တော် ကြာ မအောင်မြင်သေးဘဲ ငါတို့မုန့်ဟင်းခါးစားနေရအုံးမယ်

(မုန့်ဟင်းခါး စားရတဲ့ပွဲက ဘာလဲ သိတယ်မို့လား😂)

သို့ပေမဲ့..

သူမတော့ ဂရုမစိုက်...။

အသက်၁၈နှစ် သာရှိပေမဲ့ မိသားစုမရှိတော့တဲ့ သူမလေးဘဝကသနားစရာ။ သူ့မအဖေက သူမမွေးကတည်းကပင် မတွေ့ဖူး။အမေ့ကို အဖေ့အကြောင်းမေးရင် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ အခြားစကားတွေကိုလမ်းကြောင်းလွှဲကာ မပြောပြခဲ့။ နေ့တိုင်းလိုလို မေးနေ၍ တနေ့မှာ...

"အမေ ဒီမေးခွန်းကို ထပ်မကြားချင်ဘူး သမီး..

သမီးရဲ့ဒီအမေက သမီးအမေဖြစ်သလို သမီးအဖေလဲဖြစ်တယ် ဒါကြောင့် အဖေဆိုတဲ့ စကား အမေ့ရှေ့မှာ ထပ်မထွက်လာစေနဲ့..တစ်ခုမှတ်ထားရမှာက သမီးရဲ့အဖေကြောင့် အမေတို့သားအမိ ဒီဘဝရောက်ရတာကိုပဲ!

ထိုနေ့မှစပြီး ရွှေခေတ် ယောက်ျားတွေကို သေလောက်အောင် မုန်းခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်းတွေဆိုလည်း ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်မှမပါ။

သူမ လေး တို့ရဲ့ သားအမိဘဝလေးမှာတော့..

သူမလေး အမေ ဒေါ်ရွှေဥ မှာ စက်ချုပ်ဆိုင်လေးဖွင့်ပြီး သူမလေးကို ပညာရေးထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ အသက်၁၈နှစ် တက္ကသိုလ်first year

တက်နေတုန်းမှာပင် အဆုတ်တီဘီရောဂါ နှင့်

သူမလေးကို ထာဝရခွဲခွာ သွားရှာသည်။

အသက်၁၈နှစ် နှင့် ဆွေမျိုးမဲ့ တစ်ကောင်ကြွက် ဘဝရောက်သွားရှာတဲ့ သူမ။

အသက် သာ ငယ်ပေမဲ့ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ဆုံးမသွန်သင် မှုတွေ ကြောင့် လမ်းဘေးမရောကျခဲ့။

ပညာရေးကို ခဏရပ်ထားကာ အလုပ်တွေ ကိုအပတ်တကုတ်ကြိုးစား တော့သည်။ ကော်ဖီဆိုင်တွင်

စားပွဲထိုးဖြင့် အလုပ်သင် ခဲ့ပေမဲ့ မန်နေဂျာဦးလေး ကြီး၏ အပြုအမူတွေ ကို ရွံရှာလို့ တစ်ပတ်လောက်သာခံခဲ့သည်။ အရင်ကတည်းက ယောက်ျားတွေ ကိုကြည့်မရ တဲ့ သူမလေး မဟုတ်လား... ။

သူမ သူငယ်ချင်းရဲ့နိုင်ငံခြားကဆွေမျိုး တစ်ယောက် အကူအညီကြောင့် cosmetics တွေ စတင်ရောင်းချခဲ့သည်။ သူမ၏ အလုပ်ဇွဲကြီးမှုနှင့် ဝေဖန်ပိုင်းခြား တတ်မှုများကြောင့် ၂နှစ်အတွင်း နိုင်ငံရဲ့ cosmeticians rating မှာ TOP.1 စံချိန် ချိုးနိုင်ခဲ့တဲ့ အသက်အငယ်ဆုံးသောအမြိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ ရခြင်းပင်။

သူမရဲ့ ဆောင်ပုဒ်မှာတော့..

"ယောက်ျားတစ်ယောက်လုပ်နိုင်တာကို ဘာလို့မိန်းမတစ်ယောက်က မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ

ဆိုသည်ပင်။

..........

ဒီနေ့မှာတော့ စနေနေ့မို့ delivery သမားတွေ အကုန်အလုပ်နားကုန်ပြီ။ သို့ပေမဲ့ တာချီလိတ်မြို့သို့ ပိုဆောင်ရမည့် order တစ်ခု ကျန်နေသေးသည်ကို သူမမေ့နေသည်။

ဖောကျသညျဆီမှ မရောက်သေးဘူး စကားပါးလိုက်မှသာ ကပျာကပြာ ကားသော့ဆှဲပွီး ကိုယ်တိုင်ထွက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

မေ့နေရတဲ့ အကြောင်းမှာ

သူမကိုယ်တိုင်ကြောင့်ပင်..။မှာထားသော ပစ္စည်းမှာ

တန်ဖိုးကြီးရုံ သာမက အရေအတွက်များပြားနေလို့

"အပိုလက်ဆောင် တွဲထည့်ပေးမယ်ဆိုသော

သူမရဲ့ ထိပ်တန်းစျေးသည် ပီသလွန်းခြင်းကြောင့်ပင်။

ကျိုင်းတုံ နှင့် တာချီလိတ်မှာ သိပ်မဝေးပင်မဲ့ အချိန်လင့်ဟသွား မှုကြောင့် ဖောက်သည်အိမ်ရောက်လျှင်ပင် ညနေစောင်းနေပြီ။

တာချီလိတ်မှာရှိသော သူငယ်ချင်းများထံ တစ်ညအိပ်ရန် တွေးမိသောလည်း အိမ်မှာ တောင်လိုပုံနေတဲ့

စာရင်းဇယားတွေ စုနေသော စားပွဲခုံ ကြီးကို မြင်ယောင်မိပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ မောင်းလာခဲ့လေသည်။

လမ်းတစ်ဝက်ရောက်ခါမှ ကားကဆီကုန်တော့မည်ကို

သိရလေခြင်း..။

"ငါဒီနေ့ တော်တော်ကံဆိုးပါလား..လူမတူတဲ့ ဘီလူးကြီးနဲ့ တွေ့တာတောင်မကသေး အခုဆီဖြည့်ဖို့တောင်မေ့ပြန်ပြီ..ဟုတ်တယ် ဆီထည့်ဖို့မေ့တာ ဟိုလူ့ဘီလူးကြောင့် ။သူကို စိတ်တိုလွန်းလို့ ထည့်ဖို့မေ့သွားတာ!!

(ရွှေခေတ်ပြောတဲ့ လူ့ဘီလူးက ဘယ်သူလဲ

ခန့်မှန်းကြည့်😛)

သူမပြောတဲ့ အတိုင်းပင်.. အပြန်လမ်းမှာထည့်ဖို့

တွေးထားပေမယ့် ထိုဘီလူးကြီးကြောင့် စိတ်တိုပြီး

ဒုန်းစိုင်းမောင်းလာခဲ့မိပြီ။

ပြန်မောင်းသွားပြီး ထည့်ဖို့လည်း မရောက်နိုင်တော့။

ဆီက အနီရောင်ပြနေပြီ။

အနီးအနားမှာ ဆီဆိုင်လည်းမရှိ..

မြို့ထဲက ဆီဆိုင် ဖုန်းကိုဆက်ပြီး ဆီလာပို့ခိုင်းပေမဲ့

နာရီပိုင်းလောက် ကြာမှ ရောက်လာသဖြင့်..

ဆီလာပို့သော ကောင်လေးကို အော်လိုက်မိသည်။

"နင့်တို့ ယောက်ျားတွေက လုံးဝမကောင်းဘူး

ဆီလာပို့သောကောင်လေး..;

"....

"အမ အမကောင်လေးကို စိတ်တိုနေတယ် ဆိုလည်း အမ ကိုယ်အမကောက်နေပါ. ..တခြားယောက်ျားလေးတွေကို ဆွဲ ဆွဲမထည့်ပါနဲ့

"နင်...နင်..

ရွှေခေတ် ပြောမလို့သာရှိသေး..

"ဟုတ်ကဲ့ ဆီဖြည့်ပြီးပြီအမ ကျွန်တော်ပြန်တော့မယ်

လမ်းခရီးဂရုစိုက်အုံး..

ပြောပြီး ဆိုင်ကယ်ကို မောင်းထွက်သွားတော့သည်။

နောက်မှာ "ဟွန်.ခနဲ တစ်ချက် သာပြောနိုင်ပြီး

ကားထဲကို ဝင်သွားခဲ့ရသောသူမ။

မှောင်ရီပျိုးစနေပြီ မို့ လမ်းသွားလမ်းလာတွေ မရှိသလောက်..

သို့ပေမဲ့...သူမအတွက်တော့ မစိမ်းတော့ပေ။

အကြောက်အလန့်ကင်းသဖြင့်လည်း ဒီလိုသွားလာနိုင်နေသည် ဖြစ်ကာ သူမ မိခင် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးလျှင် တရားတွေအစီလိုက် အတန်းလိုက် ချခံရမည်ကို တွေးမိရင်း မိခင်ကို လွမ်းမိကာ နူးညံ့လှတဲ့

ပါးပြင်ပေါ်ကို ပုလဲရေကြည်လုံးလေးတွေ တပေါက်ပေါက် ကျလာခဲ့သည်။

တစ်နေရာအရောက်..

လမ်းဘေးမှာ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မကျစွာ ထိုးရပ်ထားသော ကားတစ်စီး တွေ့မိ၍ သူမ မျက်ရည်တွေ ကပျာကယာသုတ်ရင်း သတိကပ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဥ်းကပ်လာ၏။

မြင်သာ လောက်တဲ့ နေရာအရောက်..

ထိုကားမှာ မီး မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် လင်းနေပြီး

သစ်ပင်ကြီးတပင်ကို မျက်နှာမူကာ ကားရဲ့ဦးခေါင်းပိုင်းမှာကြေမွလျက်..

"အက်ဆီးဒန့် ဖြစ်တာလား!!!

သူမလွှတ်ခနဲ အော်ထည့်မိလိုက်ခြင်း..။

.....................

အပိုင်း(2)ဆက်ရန်

sat, 18sep, 2021

ေမွာင္မိုက္လြန္းတဲ့ ညတစ္ည အခ်ိန္၁၀နာရီခန႔္..

က်ိဳင္းတုံ-တာခ်ီလိတ္ အေဝးေျပး လမ္းမေပၚတြင္ မီးေရာင္မွိန္ပ်ပ်ႏွင့္ ေမာ္ေတာ္ကား တစၥီး ေျပးလႊားေနလ်က္။

ထိုယာဥ္ေလးကို ေမာင္းႏွင္လာသူမွာေတာ့ အေၾကာက္အလန႔္ကင္းတဲ့ အသက္၂၀အ႐ြယ္ ေကာင္မေလး

"တိမ္တိုက္ေ႐ႊလႊာ။

(နာမည္ကို ၅၈ပိုင္းမွာမွ ႐ုတ္တရက္ေျပာင္းလိုက္ရတာမို႔ ၾကားပိုင္းေတြမွာ ေ႐ႊေခတ္ လို႔ေရးထားရင္ ေ႐ႊငယ္လို႔ ဖတ္ေပးလို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ရွင္🙏)

..လြန္ခဲ့ေသာ ၅နာရီ ခန႔္က..

"ဟဲလို..မွာထားတဲ့ ပစၥည္း ေရာက္ပါၿပီရွင့္

အိမ္ေရွ႕မွာ ဘဲလ္တီးေနတာ အိမ္ရွင္ ထြက္မလာလို႔

လိပ္စာမ်ားမွားေနတာလားရွင့္

"...

"ဟဲ..ဟဲလို ၾကားရလားရွင့္

ခဏအၾကာမွာေတာ့..

"ၿခံတံခါး ဘယ္ဘက္ျခမ္းမွာ စာတိုက္ပုံးရွိတယ္

အဲေအာက္မွာခ်ထားလိုက္

အသံေအာေအာႀကီးနဲ႕ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္..

"ဟို..ဒါေပမဲ့ ပစၥည္းက တန္ဖိုးႀကီး..

ေ႐ႊေခတ္စကားေတာင္မဆုံးေသး..

"တီ..တီ

ဖုန္းခ်သြားၿပီ!

"...လို႔ စိတ္မခ်ရဘူးေလ

ေ႐ႊေခတ္ တေယာက္ထဲေရ႐ြတ္ေနမိ။

'ဟာ ဒီလူေတာ့..ေတာ္ေတာ္မိုက္ရိုင္းတာပဲ ယဥ္ေက်းမႈတစ္စက္ကေလးေတာင္မရွိဘူး!'

စိတ္ထဲမွာ ေအာ္ဆဲေနမိသည္။ သူေမလးမြာ online shopဖြင့္ေနတဲ့ ေဈးသည္မေလး။နိုင္ငံေပါင္းစုံက.

မိတ္ကပ္ပစၥည္းေတြ တင္သြင္းၿပီး တစ္နိုင္ငံလုံး ျဖန႔္ေဝေရာင္းခ်ေနတဲ့ little Boss ေလးျဖစ္ကာ အင္မတန္မွအလုပ္ႀကိဳးစားသူ။

စဖြင့္တဲ့တစ္လအတြင္း တေန႕ကိုအိပ္ခ်ိန္ ၄နာရီ ခန႔္သာေပးထားသည္။ အစားေတြကိုေတာင္ ႏွပ္မွန္ေအာင္မစားဘဲ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ႏွင့္သာ နစ္ပါးေနလို႔

မ်က္ကြင္းေတြညိုၿပီး ခ်ဳံးခ်ဳံးပိန္က်သြားသည္အထိ။

အရင္ကကိုယ္အေလးခ်ိန္ 50kg နဲ႕ဝဝကစ္ကစ္သူမေလး 45kgထိ က်သြားလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာင္...

"ေ႐ႊေခတ္... နင္ဘဝကို အလုပ္ထဲစုန္းစုန္းျမဳပ္ထားတာ လြန္သြားၿပီ ၾကည့္အုံး အရိုးေတြပဲက်န္ေတာ့တယ္ ေတာ္ ၾကာ မေအာင္ျမင္ေသးဘဲ ငါတို႔မုန႔္ဟင္းခါးစားေနရအုံးမယ္

(မုန႔္ဟင္းခါး စားရတဲ့ၿပဲက ဘာလဲ သိတယ္မို႔လား😂)

သို႔ေပမဲ့..

သူေမတာ့ ဂ႐ုမစိုက္...။

အသက္၁၈ႏွစ္ သာရွိေပမဲ့ မိသားစုမရွိေတာ့တဲ့ သူေမလးဘဝကသနားစရာ။ သူ႕မအေဖက သူမေမြးကတည္းကပင္ မေတြ႕ဖူး။အေမ့ကို အေဖ့အေၾကာင္းေမးရင္ ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ အျခားစကားေတြကိုလမ္းေၾကာင္းလႊဲကာ မေျပာျပခဲ့။ ေန႕တိုင္းလိုလို ေမးေန၍ တေန႕မွာ...

"ေအမ ဒီေမးခြန္းကို ထပ္မၾကားခ်င္ဘူး သမီး..

သမီးရဲ႕ဒီအေမက သမီးေအမ်ဖစ္သလို သမီးအေဖလဲျဖစ္တယ္ ဒါေၾကာင့္ ေအဖဆိုတဲ့ စကား အေမ့ေရွ႕မွာ ထပ္မထြက္လာေစနဲ႕..တစၡဳမြတၳားရမြာက သမီးရဲ႕အေဖေၾကာင့္ အေမတို႔သားအမိ ဒီဘဝေရာက္ရတာကိုပဲ!

ထိုေန႕မွစၿပီး ေ႐ႊေခတ္ ေယာက္်ားေတြကို ေသေလာက္ေအာင္ မုန္းခဲ့သည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုလည္း ေယာက္်ားေလး တစ္ေယာက္မွမပါ။

သူမ ေလး တို႔ရဲ႕ သားအမိဘဝေလးမွာေတာ့..

သူေမလး ေအမ ေဒၚေ႐ႊဥ မြာ စက္ခ်ဳပ္ဆိုင္ေလးဖြင့္ၿပီး သူေမလးကို ပညာေရးေထာက္ပံ့ေပးခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ သူမ အသက္၁၈ႏွစ္ တကၠသိုလ္first year

တက္ေနတုန္းမွာပင္ အဆုတ္တီဘီေရာဂါ ႏွင့္

သူေမလးကို ထာဝရၿခဲျခာ သြားရွာသည္။

အသက္၁၈ႏွစ္ ႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးမဲ့ တစ္ေကာင္ႂကြက္ ဘေဝရာက္ၾသား႐ြာတဲ့ သူမ။

အသက္ သာ ငယ္ေပမဲ့ မိခင္ျဖစ္သူ၏ ဆုံးမသြန္သင္ မႈေတြ ေၾကာင့္ လမ္းေဘးမေရာက်ခဲ့။

ပညာေရးကို ခဏရပၳားကာ အလုပ္ေတြ ကိုအပတ္တကုတ္ႀကိဳးစား ေတာ့သည္။ ေကာ္ဖီဆိုင္တြင္

စားပြဲထိုးျဖင့္ အလုပ္သင္ ခဲ့ေပမဲ့ မန္ေနဂ်ာဦးေလး ႀကီး၏ အျပဳအမူေတြ ကို ႐ြံရွာလို႔ တစ္ပတ္ေလာက္သာခံခဲ့သည္။ အရင္ကတည္းက ေယာက္်ားေတြ ကိုၾကည့္မရ တဲ့ သူေမလး မဟုတႅား... ။

သူမ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕နိုင္ငံျခားကေဆြမ်ိဳး တစ္ေယာက္ အကူအညီေၾကာင့္ cosmetics ေတြ စတင္ေရာင္းခ်ခဲ့သည္။ သူမ၏ အလုပ္ဇြဲႀကီးမႈႏွင့္ ေဝဖန္ပိုင္းျခား တတ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ၂ႏွစ္အတြင္း နိုင္ငံရဲ႕ cosmeticians rating မြာ TOP.1 စံခ်ိန္ ခ်ိဳးနိုင္ခဲ့တဲ့ အသက္အငယ္ဆုံးေသာအၿမိဳးသမီး တစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ ရျခင္းပင္။

သူမရဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္မွာေတာ့..

"ေယာက္်ားတစ္ေယာက္လုပ္နိုင္တာကို ဘာလို႔မိန္းမတစ္ေယာက္က မလုပ္နိုင္ရမွာလဲ

ဆိုသည္ပင္။

..........

ဒီေန႕မွာေတာ့ စေနေန႕မို႔ delivery သမားေတြ အကုန္အလုပ္နားကုန္ၿပီ။ သို႔ေပမဲ့ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕သို႔ ပိုေဆာင္ရမည့္ order တစၡဳ က်န္ေနေသးသည္ကို သူမေမ့ေနသည္။

ေဖာက်သည်ဆီမွ မေရာက္ေသးဘူး စကားပါးလိုက္မွသာ ကပ္ာက်ပာ ကားေသာ့ဆွဲပြီး ကိုယ္တိုင္ထြက္လာခဲ့ျခင္းပင္။

ေမ့ေနရတဲ့ အေၾကာင္းမွာ

သူမကိုယ္တိုင္ေၾကာင့္ပင္..။မွာထားေသာ ပစၥည္းမွာ

တန္ဖိုးႀကီး႐ုံ သာမက အေရအတြက္မ်ားျပားေနလို႔

"အပိုလက္ေဆာင္ တြဲထည့္ေပးမယ္ဆိုေသာ

သူမရဲ႕ ထိပ္တန္းေဈးသည္ ပီသလြန္းျခင္းေၾကာင့္ပင္။

က်ိဳင္းတုံ ႏွင့္ တာခ်ီလိတ္မွာ သိပ္မေဝးပင္မဲ့ အခ်ိန္လင့္ဟသြား မႈေၾကာင့္ ေဖာက္သည္အိမ္ေရာက္လွ်င္ပင္ ညေနေစာင္းေနၿပီ။

တာခ်ီလိတ္မွာရွိေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံ တစ္ညအိပ္ရန္ ေတြးမိေသာလည္း အိမ္မွာ ေတာင္လိုပုံေနတဲ့

စာရင္းဇယားေတြ စုေနေသာ စားၿပဲခုံ ႀကီးကို ျမင္ေယာင္မိၿပီး စိတ္ပိုင္းျဖတ္ကာ ေမာင္းလာခဲ့ေလသည္။

လမ္းတစ္ဝက္ေရာက္ခါမွ ကားကဆီကုန္ေတာ့မည္ကို

သိရေလျခင္း..။

"ငါဒီေန႕ ေတာ္ေတာ္ကံဆိုးပါလား..လူမတူတဲ့ ဘီလူးႀကီးနဲ႕ ေတြ႕တာေတာင္မကေသး အခုဆီျဖည့္ဖို႔ေတာင္ေမ့ျပန္ၿပီ..ဟုတ္တယ္ ဆီထည့္ဖို႔ေမ့တာ ဟိုလူ႕ဘီလူးေၾကာင့္ ။သူကို စိတ္တိုလြန္းလို႔ ထည့္ဖို႔ေမ့သြားတာ!!

(ေ႐ႊေခတ္ေျပာတဲ့ လူ႕ဘီလူးက ဘယ္သဴလဲ

ခန႔္မွန္းၾကည့္😛)

သူမေျပာတဲ့ အတိုင္းပင္.. အျပန္လမ္းမွာထည့္ဖို႔

ေတြးထားေပမယ့္ ထိုဘီလူးႀကီးေၾကာင့္ စိတ္တိုၿပီး

ဒုန္းစိုင္းေမာင္းလာခဲ့မိၿပီ။

ျပန္ေမာင္းသြားၿပီး ထည့္ဖို႔လည္း မေရာက္နိုင္ေတာ့။

ဆီက အနီေရာင္ျပေနၿပီ။

အနီးအနားမြာ ဆီဆိုင္လည္းမရွိ..

ၿမိဳ႕ထဲက ဆီဆိုင္ ဖုန္းကိုဆက္ၿပီး ဆီလာပို႔ခိုင္းေပမဲ့

နာရီပိုင္းေလာက္ ၾကာမွ ေရာက္လာသျဖင့္..

ဆီလာပို႔ေသာ ေကာင္ေလးကို ေအာ္လိုက္မိသည္။

"နင့္တို႔ ေယာက္်ားေတြက လုံးဝမေကာင္းဘူး

ဆီလာပို႔ေသာေကာင္ေလး..;

"....

"အမ အမေကာင္ေလးကို စိတ္တိုေနတယ္ ဆိုလည္း အမ ကိုယ္အမေကာက္ေနပါ. ..တျခားေယာက္်ားေလးေတြကို ႀဆဲ ဆြဲမထည့္ပါနဲ႕

"နင္...နင္..

ေ႐ႊေခတ္ ေျပာမလို႔သာရွိေသး..

"ဟုတ္ကဲ့ ဆီျဖည့္ၿပီးၿပီအမ ကြၽန္ေတာ္ျပန္ေတာ့မယ္

လမ္းခရီးဂ႐ုစိုက္အုံး..

ေျပာၿပီး ဆိုင္ကယ္ကို ေမာင္းထြက္သြားေတာ့သည္။

ေနာက္မွာ "ဟြန္.ခနဲ တစ္ခ်က္ သာေျပာနိုင္ၿပီး

ကားထဲကို ဝင္သြားခဲ့ရေသာသူမ။

ေမွာင္ရီပ်ိဳးစေနၿပီ မို႔ လမ္းသြားလမ္းလာေတြ မရွိသေလာက္..

သို႔ေပမဲ့...သူမအတြက္ေတာ့ မစိမ္းေတာ့ေပ။

အေၾကာက္အလန႔္ကင္းသျဖင့္လည္း ဒီလိုသြားလာနိုင္ေနသည္ ျဖစ္ကာ သူမ မိခင္ သက္ရွိထင္ရွား ရွိေနေသးလွ်င္ တရားေတြအစီလိုက္ အတန္းလိုက္ ခ်ခံရမည္ကို ေတြးမိရင္း မိခင္ကို လြမ္းမိကာ ႏူးညံ့လွတဲ့

ပါးျပင္ေပၚကို ပုလဲေရၾကည္လုံးေလးေတြ တေပါက္ေပါက္ က်လာခဲ့သည္။

တစ္ေနရာအေရာက္..

လမ္းေဘးမွာ ပုံပနြးသဏျဏ်ဏ္႑ာနမြကစွှာ ထိုးရပ္ထားေသာ ကားတစၥီး ေတြ႕မိ၍ သူမ မ်က္ရည္ေတြ ကပ်ာကယာသုတ္ရင္း သတိကပၠာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ခ်ဥ္းကပ္လာ၏။

ျမင္သာ ေလာက္တဲ့ ေနရာအေရာက္..

ထိုကားမြာ မီး မွိတ္တုတ္ မွိတ္တုတ္ လင္းေနၿပီး

သစ္ပင္ႀကီးတပင္ကို မ်က္ႏွာမူကာ ကားရဲ႕ဦးေခါင္းပိုင္းမွာေၾကမြလ်က္..

"အက္ဆီးဒန႔္ ျဖစ္တာလား!!!

သူမလႊတ္ခနဲ ေအာ္ထည့္မိလိုက္ျခင္း..။

.....................

အပိုင္း(2)ဆက္ရန္

sat, 18sep, 2021

..