-ვსო, მზად ხარ-ამბობს დედა და მათვალიერებს.

-დედა, არ მინდა ასე გამოწყობააა-ვწუწუნებ.

-აბა ეხა-ისე ამიბრიალა თვალები, იმ წამსვე დავემორჩილე.

-კაი ჰო.

-ელაა, მზად ხაარ?-ყვირი ქუქი.

-კიი მარა არ მინდა წამოსვლააა.

-რატო?

-აი ამიტომ-ვამბობ და მისაღებში გავდივარ.

-ვაუ დაო, რა ლამაზი ხარ.

-ო კაი, რაა ნუ ღადაობ. მამა უთხარი დედას, რამე რო წესიერი ტანსაცმილს ჩაცმის უფლება მომცეს.

-არა შვილო, ასე უფრო კარგია

-მამა ასე ვერ გავერთობი, შარვლის ჩაცმა მინდაა-ვამბობ და სარკეში ვიყურები.

-არა თქო 18 სწლის გახდი ბოლოს და ბოლოს-ამბობს დედა.

(გეფიცებით,რაღაც ძაან მაგარი ფოტო მქომდა აქ. მარა,როგორც ჩანს წაიშალა🥺არადა განსხვავებულ კაბას ვეძებდი წჯდბწჯსკქ)

-აბა წადით, დაგაგვიანდებათ-ამბობს მამა და ქუქის აწვდის მანქნის გასაღებს.

-მოიცაა, ეს, რისი გასაღებია?

-შენი მანქნის.

-ჩემიიი???-ყვირის ქუქი.

-დიახ, გადი გარეთ შენი ოცნების მანქანა დგას. შენია თავიდან ბოლომდე(:დ)-ამბობს მამა და ჯონგუკიც თავქუდმოგლეჯილი გარბის გარეთ.

-ო ღმერთოო-იკეცება მანქანასთან

(წარმოიდგინეთ საღამოა :დ)

-ვაუ ძმაო გილოცავ-ვამბობ და მაქანასთან მივდივარ.

-მამა დიდი მადლობა-ამბობს და მამას ეხუტება.

-არაფრის შვილო-ამბობს ღიმილით-შენკი, ჩემო პრინცესა 1000 დოლარს გჩუქნი გული, რომ არ დაგწყდეს-მეუბნება და ახლა მე მეხუტება, თან პაკეტს მაწვდის, რომელშიც ალბათ, ფულია.

-მადლობა მაა....ეს გამომართვით, შეინახეთ და მერე ავიღებ, ახლა სად წავიღო-ვიცინი და ორივეს ვეხუტები-მალე დავბრუნდებით.

-აბა წადით და ფრთხილათ იარეთ-ამბობს დედა და მანქანაში გვსვამს.

-რა მაგარიაა-ყვირის ქუქი და მანქანას ქოქავს.

-წავედით?-ვეუბნები.

-წავედით-ამბობს და ადგილიდან წყდება.

-აუუ რა მაგარიაა-ვყვირი.

-ძაან-ყვირის ქუქიც და სიჩქარეს უმატებს.

5 წუთში, თეჰიონის სახლთან ვიყავით.

დიდი მყუდრო სახლია.

ჩვენ უბანთან ახლოს ცხოვრობს. ამ უბანში და ჩვენს უბანაში, სულ მდიდრები ვცხოვრობთ, როგორც ჩანს თეჰიონიც მდიდარია.

-აბა შევიდეთ?-მეკითხება ქუქი.

-კი-ვეუბნები და ერთად შევდივართ დიდ სახლში.

თავს არაკომფორტულად ვგრძნობ ამ კაბაში.

-სად არიან?-ვამბობ, როცა ვამჩნევ, რომ ირგვლივ არავინ არის და სახლშიც შუქი ჩამქვრალია.

-არ ვიცი, სახლი ხო არ შეგვეშალა?

-ქუქი მოგკლავ იცოდე, ისედაც ვაგვიანებთ-ვუღრენ ქუქის.

-მოიცადე, ვნახოთ ეგება და ესაა ის სახლი-ამბობს და კარებზე, ზარს რეკავს.

-შემოდიით-ისმის თეჰიონის ხმა.

მე და ქუქი სახლში შევდივართ და თეჰიონი გვხვდება სპორტული შარვლით, წელს ზემოთ შიშველი, თმები აჩეჩილი აქვს და ხელში ჭიქით წყალი უკავია.

ო, რა კუნთები აქვს.

რამოდენიმე წამი მათვალიერებს და ეშმაკურათ იცინის, მაგრამ მერე სახე ეცვლება.

-ო არა-ყვირის.

-რა მოხდა?

-სულ დამავიწყდა წვეულება-თავს აქნევს.

-კიმ თეჰიონ აქედან გამასწარი-ყვირის ქუქი-ნუთუ ამდენი, ტყუილ უბრალოდ ვიწვალეთ?მთელი დღე ვემზადებოდი-ყვირის ქუქი.

-დამშვიდდი, დამშვიდდი-ამბობს სიცილით და უკან, უკან იწევა.

(ასე რო დამმართონ ხო გავბდღენი :დ)

მალე, მთელი სახლი ნათთდება და ხალხი გამოდის ყვირილით სხვადა სხვა ოთახებიდან.

მე სიხარულისგან დავხტივარ და ქუქისთან ერთად სახლში შევდივარ.

-თეჰიონ, გადამირჩი-ამბობს ქუქი სიცილით.

-ვიცი-პასუხობს თეჰიონიც-ხო მართლა, ელა ულამაზესად გამოიყურები, აი მართლა-ამბობს და მატრიალებს.

-მადლობა-ვეუბნები ღიმილით.

-აბა ჩვენი იუბილარები, როგორ არიან?-მოდის ჩვენთან, ჩვენი ჰობი.

-ძალიან კარგად-პასუხიბს ქუქი.

-კარგია...ჰო მართლა, ტასო სად არის?-მეკითხება უცებ, მე ეშმაკურად ვიღიმი და ტასოს ვურეკავ.

-სად ჯანდაბაში ხარ?

-სახლი ამერია-ამბობს და კარგად ვიცი, რომ კეფა მოიფხანა და სახე დამანჭა.

-მერე, იპოვე?

-კი აქ ვარ-ამბობს და კარების იღება.

ოჰოო ეს, რა ზექსუალურობაა(what?)

ყველა, პირღია შევჩერებივართ ტასოს.

ტასო ჩემთან მორბის და უკან მეფარება, ცხვენია.

-საშინლად გამოვიყურები არა?-მიჩურჩულებს ყურში.

-რას იმალები, გამოდი აქით-ყვირის ქუქი და ტასოს აგდებს მის გვერდით.

-რა იყოო-ამბობს.

-რა ლამაზად გამოიყურები-ამბობს ჰობი.

-მადლობა-პასუხობს ტასო და დარცხვენილი, გვერდით მიდგება.

-ვაუ ტასო, ეს შენ ხარ?-ვუჩურჩულებ.

-გეყოს ეხა, ისედაც აწითლებული ვარ-მჩურჩულებს ისიც.

-მოდით წვეულება გავხსნათ-ყვირის თე-ჯონგუკ, ელა მოდით აქ-ამბობს და მაგიდაზე დგება.

ჩვენც მივდივართ და მაგიდაზე ფრთხილად ვდგებით.

-აბა, აიღეთ ეს ჭიქები, დალიეთ და წვეულებაც დაიწყება-ყვირის თე.

მე და ქუქი ჭიქებს ვიღებთ. მე ჭიქას ვუყურებ, რომელიც სავსეა სასმელით და ქუქისთან ერთად ჩქარა ვსვავ.

ვიმანჭები, რადგან არასდროს არ დამილევია, ღვინის გარდა არაფერი ეს, რაღაც კი ღვინისგან განსხვავდება.

თე მაგიდიდან ჩადის და ხელს მიწვდის, მე ბარბაცით ვაწვდი ხელს და ძირს ვხვტები.

-აბა, როგორ მოგეწონა სასმელი?-მეკითხება და ხალხში ჩემთან ერთად გადის.

-თუ გავითვალისწინებთ იმას, რომ პირველად ვსვავ საშინელი იყო-ვეუბნები და ვიჭყანები.

-პირველად სვავ?-მეკითხება და გაკვირვებულ სახეს მტყორცნის.

-კი...არა არა ღვინო მაქვს დალეული მხოლოდ, ისიც რაღაც საქმიანი შეხვედრა იყო და მამას, რომ გავყევი იქ მომიწია დალევა-ვეუბნები და მის სახეზე მეცინება.

-მოდი ვიცეკვოთ-მეუბნება და ახლა ვამჩნევ, რომ ცენტრში ვდგავართ და ირგვლივ ყველა გამწარებული ცეკვავს.

-კი-თავს ვუქნევ.

როგორც ჩანს, სასმელმა მთელი ჩემი ორგანიზმი მოიცვა, რადგან ასე გიჟურად არასდროს მიცეკვია.

-მოვალ ორ წუთში-ამბობს თე და სადღაც მიდის.

მართლაც ორ წუთში იგი ბრუნდება, ხელში ოთხი ჭიქით.

-მიდი დალიე-ამბობს და ერთ ჭიქას მაწვდის, მეც ვსვავ, მერე მეორეს მაწვდის, მესამესაც და ვჩერდები.

-შენაც დალიე-ვეუბნები უკვე სასმელისგან გაბრუებული.

-კარგი-მპასუხობს და მეოთხე ჭიქას ის სვავს.

აქედან ყველაფერი, ბუნდოვნად ხდება და არაფერი აღარ მახსოვს, რას ვაკეთებდი

პატარ, პატარა კადრებს ვხედავ,

ვიღაც მექაჩება და სადღაც მივყავარ მე კი მას მივყვები.

შემდეგ მახსოვს ჩემი განწირული ყვირი და ის, რომ შველას ვითხოვდი.

ბოლოს ვხედავ იმ ბიჭს, რომელიც მაისურს და შარვალს იხდის და ცუდად იღიმის, მაგრამ ვერ ვარჩევ ვინ არის.

ბოლოს კი ტკივილს ვგრძნობ და მეტ არაფერს.

ოოო, დაიძაბა სიტუაცია?? :დდ

ანუ, ეს სმათები და რაღაც არ იქნება :დდ არვწერ ეგეთებს, ამიტომ არიქნება და იცოდეთ❤