"Санасан уу?" Жонгүг Тэхёныг ажлаасаа гарч ирэхэд нь чангаар тэврэн авсаар асуухад Тэхён хамраа үрчийлгэсээр толгой дохин

"Маш их" хэмээлээ.

"Яахаараа ийм эгдүүтэй байдаг байна аа. Миний Тэхён." Жонгүг түүний саяхан үрчийгээд байсан хамар дээр нь үнсээд удалгүй үргэлжлүүлэн Тэхёны нүүрний инч бүрийг хайрлангуй үнсэх аж.

"Одоо болно оо. Хүн амьтан хараад байна шүү дээ" Тэхён олон хүмүүсийн нүднээс ичсэндээ ийн хэлвэл Жонгүг чангаар инээгээд сүүлийн удаа уруул дээр нь удаанаар үнсээд холдов.

"Дургүй байна уу даа? Мм?" Хэдий Жонгүг түүнийг үнсэхээ зогсоосон ч одоо хүртэл тэвэрсэн хэвээр уруулаа хазлан асуухад нь Тэхён бушуухан толгой сэгсрэн

"Зүгээр ичээд л. . ." хэмээвэл Жонгүг дахин нэг инээд алдаад түүний чихэнд хэдэн үгс шивнэчихээд машинд суулгалаа.

"Тэгвэл одоо очоод үргэлжлүүлцгээе"

Тэхёны царай улаа бутарч, болдог бол хаа нэг нүхэнд шургаад орчиход ч бэлэн харагдана.

"Гэхдээ бид албан ёсоор үерхээд тийм ч удаагүй шүү дээ"

"Үүнд хугацаа хамаагүй ээ. Хайртай байхад л болно. Тэгээд ч бид хэдийнээ үзчихээ биз дээ" хэмээн Жонгүг сүүлийн үгээ ёжилсон маягаар хэлээд Тэхён руу харвал Тэхён хацраа дарсан чигтээ нүдээ эргэлдүүлээд

"Тэр чинь чи л өөрөө ангасан чоно шиг дайраад бас анхны удаагийнх болохоор л зөвшөөрсөн хэрэг" гээд ер бууж өгөх шинжгүй тайлбар тавьсанд нь Жонгүг инээн

"Одоо хоёр дох удаагийнх юм чинь дахиад зөвшөөрөөрэй" гэсээр урдах замаа хараад нүүрнээсээ огт инээмсэглэл салгахгүйгээр явж эхэллээ.

Хэдий Тэхён зөвшөөрмөөргүй байвч сэтгэлд нь тээглээд байсан тэрхүү бул чулуу арилсан учраас Жонгүгийн энэ санал ч тийм муу санагдсангүй. Бас одоо бол Тэхён өөрийгөө хангалттай Жонгүгт татагддаг гэдгээ ч хүлээн зөвшөөрөөд байгаа юм.

Жонгүгийн гэр Тэхёны ажлын газартай тийм ч ойрхон биш, мөн хол ч биш. Гэсэн ч үүнд багагүй хугацааг зарцуулж Тэхён ч ажлынхаа ядаргааг энэхүү богино хугацаанд унталтаараа бага ч болов тайлаад авлаа.

"Ир--" Жонгүг Тэхёнд сануулахаар хажуу тийш харвал Тэхён хэдийн гүн нойронд автжээ. Хошуугаа унжуулахаас гадна хацрынхаа бяцхан буланд өөрийн шүлсээ үлдээсэн нь Жонгүгийг хангалттай жаргалтай болгохын зэрэгцээ энэ Тэхёныг өөрийн болгосондоо дахин дахин баярлаад ханашгүй тийм л нандин хормыг түүнд өгөв.

Ийм байдалтай удаан суусан Жонгүг хүртэл нойр нь хүрэв үү гэлтэй нүдээ аажмаар анин байсан ч Тэхёны сэрэлтэнд тэр дороо сэргээд ирэх нь тэр.

"Ядарсан бол хэлэхгүй дээ. Машинд хүртэл унтаад. Одооноос ажлаа жаахан багасгах хэрэгтэй байх. Ер нь чиний ажил үргэлж л хүнтэй ярилцдаг байж яагаад өдөржин компьютер, цаас мэтийн зүйл ширтэж суудаг байна аа?" гэсээр Жонгүг хөмсгөө зангидсан чигтээ асуухад Тэхён инээмсэглээд Жонгүгийн духан дээр зөөлөн үнсэн

"Битгий хөмсгөө зангид аа. Бас зүгээр дээ. Надад ажил минь хангалттай таалагддаг учраас хичнээн ядарсан ч зүгээр" хэмээлээ.

"Чи тэгж байгаа бол би одоо юу гэх вэ дээ. Гэхдээ үнэхээр ядарч болохгүй шүү"

"Ойлголоо доо" Тэхён инээсээр машинаас буухыг зэхэхэд Жонгүг ч бас машиныг орхин түүний гарнаас хөтлөөд авав.

"Ёстой нэг" түүний үйлдэлд чанга инээх Тэхён толгой сэгсэрсээр явах бол Жонгүгт харин ч түүнийг инээлгэх нь таалагдаж байгаа аятай хажууд нь цавуу мэт л наалдан явна.

Гэсэн ч тэдний энэхүү гайхалтай мөчийг эвдсэн дуу хоолой хажууханд нь дуулдаж тэд хоёул эргэн харлаа.

"Жонгүг аа" алдартай од гэмээр юм уу үзэсгэлэн болсон нэгэн эмэгтэй тэдний урдаас хачин царайлсаар зогсох агаад удаа ч үгүй бөхийгөөд

"Сайхан мөчийг чинь алдагдуулсанд уучлаарай. Гэхдээ надад Жонгүгтай ярих зүйл байна л даа" гэсээр Тэхён руу харвал Тэхён дохиог нь ойлгов бололтой инээмсэглэсээр

"Тэгвэл би түрүүлээд орж байя" гэчхээд цааш гэр лүүгээ оров.

"Юугаа ярих гээд байгаа юм?" Жонгүг хөмсгөө зангидсаар эмэгтэйгээс асуухад өнөөх эмэгтэй яг л хэрэг хийсэн мэт доош хараад

"Нөгөө. . . Би. . Жирэмсэн болчихож" хэмээн гацаж түгдэрсээр арай ядан хэллээ. Үүнийг сонссон Жонгүг хүртэл таг хөлдөж орхив. Нүд нь ийш тийш гүйхийн хажуугаар толгойд нь түүний бяцхан үр болоод Тэхён эргэлдэнэ.

"Яг миний хүүхэд гэдэг нь баттай юм уу? Худал ярьсан байх юм бол чамд юу болохыг мэдэж байгаа биз дээ?" заналхийлэл юм уу, сүрдүүлэг юм уу гэдэг нь мэдэгдэхгүй Жонгүгийн үгсэд эмэгтэй толгой дохисоор

"Би чамаас өөр хүнтэй тиймэрхүү харилцаанд орж байгаагүйгээ сайн мэднэ" хэмээв. Үүнд нь ч Жонгүг хэсэг үг дуугарсангүй. Нилээд хугацаа өнгөрсөний дараагаар л

"Хэдэн сартай юм?" гэлээ.

"4 долоо хоног"

"Харьцангуй бага байгаа юм байна. Тэгэхээр. . . Магадгүй авхуулахад. . . Асуудал бага бололтой" Жонгүгийн хөмсгөө зангидан хэлсэнд эмэгтэй нүдээ томруулсаар түүний нүд рүү гайхах, урам хугарах хослуулсаар харвал Жонгүг санаа алдаад

"Сонс, чи залуухан. Бас. . . Хамгийн гол нь би эмэгтэй хүн сонирхдоггүй. Тиймээс хайр тогтоогүй хуурамч гэр бүл байгуулж байхаар зүгээр л зам замаа хөөгөөд энэ асуудлыг ингээд өнгөрөөсөн нь дээр. Тэгээд ч чи үнэхээр үзэсгэлэнтэй. Чамд надаас илүү сайхан нь олдоно" хэмээн тайлбарлах, гуйх хослуулан хэлэхэд эмэгтэй гэнэт л нулимс дуслуулан

"Чамд найдсан минь буруу байж. Ойлголоо. Би маргааш энэ хүүхдийг, чиний мах цусны тасархайг хорвоо дээрээс үгүй хийхээр явах учраас чи ч бас хамт яваарай." гэсээр эргэж харан алхах бол Жонгүг дэмий л хүндээр санаа алдан үлдэнэ.