《•Stay With Me• |✔︎|》[13]
Advertisement
"Юу гэж байна? Биш ээ. Хэн юм?" Тэхёныг инээмсэглэнгүй асуухад Жонгүг доторх олон асуудлуудтайгаа тэмцэж ядсаар хүчээр инээмсэглэн
"Тийм ч чухал зүйл биш дээ. Зүгээр л. . Юу ч гэсэн хэрэггүй учраас та одоо амар даа. Би түр ганцаараа байх хэрэгтэй бололтой" гэсээр өөрийн өрөөг зүглэх гэхэд нь Тэхён гайхан харсан чигтээ
"Гэхдээ-" хэмээх гэж байсан ч Жонгүгийн байдлыг ажигласан аятай санаа алдаад
"Ойлголоо. Би саад болохгүй учраас энгийн болсог цагтаа надад хэлээрэй" гэвэл Жонгүг өрөөнд орох бус Тэхён дээр очин уруул дээр нь шоб шоб хийтэл хэд хэд үнсэж аваад
"Ямар ч хэцүү зүйл байсан би чамтайгаа хамт даван туулна аа. Санаа зоволтгүй" хэмээсээр Тэхёноос холдоход Тэхён ч мөн инээн толгой дохисоор
"Би бэлэн" гэлээ.
○○○
"Пак Ина байна уу?" Эмч өрөөнөөс орилсоор гарч ирэн үүдэндээ суух олныг гүйлгэн харахад тэр дундаас Жонгүг болон нөгөө эмэгтэй хоёул босон ирж
"Байна" гэсээр өрөөг зүглэлээ.
"За эхлээд тайвнаар жирэмсэн эсэх, юу үзүүлэх гэсэн зэргээ яриарай" эмч эмэгтэй бичих цаас гарган ирсээр асуувал Ина гэгч нэг зангирах хоолойгоо засан аваад
"4 долоо хоногтой. Бас. . . Абортонд орно" хэмээж, эмч ч тэдэн рүү шилнийхээ дээгүүр харан балаа ширээн дээр буцан буулгасаар
"Тэгвэл ч яриатай даа. Үнэхээр л тийм шийдвэр гаргасан юм бол. . Эхлээд миний та хоёрт харуулах зүйлийг нэг үз. Тэгээд дараа нь шийдээ хэлээрэй" гээд Инаг дагуулан орон дээр зөөлөн хэвтүүлж, гэдсийг нь ил гаргахад л бүх юм тодорхой болов.
"Энэ тэгэхээр-" Жонгүг өөрт харагдах дэлгэцийг заан асуувал эмч толгой дохиод
"Тийм ээ. Та нарт ургийг харуулах болно" хэмээлээ.
"Ураг одоохондоо их жоохон учраас бидэнд харагдах зүйл ч бас бага байна. Энэ...харж байна уу? Жижигхэн хар зүйл. Энэ бол ураг. Нялхаараа учир ердөө ийм л хар зүйл харагдах болно. Мөн ураг маш сайн бойжиж байгаа ч та нар хэдийн ийм шийд гарга--" Инаг орноос босгох Жонгүг эмчийн үгийг ч гүйцээлгүй өрөөнөөс чирэн гарах агаад нүдэнд нь багахан нулимс мэлтэлзэн харагдан буйг дурдах хэрэгтэй.
Advertisement
"Яаж байгаа юм! Чи өөрөө л хүсээ биз дээ! Тэгчихээд одоо гэнэт-"
"Авхуулахгүй. Түүнийг төрүүл. Гуйж байна. Би чиний хүссэнийг өгнө" Жонгүгийн гуйж буй мэт харцанд хэдийнээ дийлдсэн Ина санаа алдсаар доош харан
"Миний хүсэж буй зүйл бол ердөө чи. Би чамаас өөр зүйл хүсэхгүй байна. Зүгээр л...минийх бай" хэмээн шийдэмгий гэгч нь хэлэхэд Жонгүг зангирах хөмсгөө тэнийлгэсээр
"Би чамд хэлсэн шүү дээ. Эмэгтэй хүн сонирхохгүй ээ гэж. Чи хичнээн надтай үерхэж, бүр цаашлаад гэрлэвч би чамайг хайрлаж чадахгүй. Ойлгож байна уу?" гэвэл Ина толгойгоо дээшлүүлэн
"Хэрэв тэгж байгаа бол зүгээр л. . . Хүүхэддээ баяртай гэж хэл" гэсээр буцан эмчийн өрөөг зорихыг зэхвэл Жонгүг бушуу түүнийг барин авч
"Ойлголоо. Чинийхээр болъё. Ойлгов уу. Би чинийх болно. Тиймээс одооноос хүүхдэд минь л анхаарлаа бүрэн хандуул" хэмээн ширүүнээр хэлчихээд Инаг орхин эмнэлгийн гарах хаалгыг зүглэх нь тэр.
○○○
"Хоол гал тогоонд байгаа шүү" Жонгүгийг үүдээр оров уу үгүй юу орилох Тэхён хэдийнээ үзэж буй кинондоо улайран оржээ. Түүний энэ байдал Жонгүгт хичнээн өхөөрдөм харагдавч өнөөдөр түүний хувьд хэцүү өдөр байсандаа ч тэр үү, шууд л зурагтыг унтрааж орхив.
"Яаа! Яаж байгаа юм бэ!" Тэхёны орилоонд Жонгүг өөрийн уруулаараа амыг нь даран хамхиулж чадахын зэрэгцээ эцэст нь тэдний энэ үнсэлт унтлагын өрөөг хүртэл үргэлжилж чадлаа.
"Бид өмнө нь хийгээгүй байх аа" Жонгүгийн асуух буй мэт үгсэд Тэхён орон дээр хэвтсэн чигтээ толгой дохисон ч гэнэт гар луу нь зөөлөн алгадаад
"Чи чинь өөрөө л тэр үед--" гэсээр тайлбар тавих гэж байсныг гадарласан Жонгүг инээмсэглээд
"Ойлголоо. Миний буруу. Би дахиж хэзээ ч...чамаас татгалзах үйл хийхгүй учраас уучлаарай. За юу?" хэмээн бяцхан гэлжийлгэлт хийсэнд Тэхён хүртэл инээгээд түүний хүзүүнээс татан уруулыг нь дахин амтлах аж.
○○○
"Бэлэн үү?" Тэхён түүний асуултанд ичингүйрэн толгой дохиод харц зөрүүлвэл Жонгүг инээмсэглэсээр нэг уруул дээр нь үнсэж аваад эхлүүлэх гэж байсан ч гэнэтийн утас дуугаралтаар түр үүнийгээ азначихав.
Advertisement
"Яах гээд байгаа юм! Би чамд хэлээ биз дээ!!" Жонгүг дуудлагыг авсан даруйдаа чангаар орилоход Тэхён хүриэл бондгос хийтэл цочиж орхилоо.
"Харин, би ууг нь чам руу ярихгүй ээ гэж бодсон ч хүүхэд маань надаас маш олон жимсийг нэхээд, тэгээд хэрэв авч өгөхгүй бол хүүхэд нь төрөөд ээж, аавдаа дургүй болдог гээд. За за, чи өөрөө мэд дээ. Гол нь надад мөнгө байхгүй бас. . Яг одоо миний хажууд жимсний дэлгүүр байгаад" түүний гуншаа ярианд Жонгүгийн өнөөх анд нь хүртэл бууж орхив.
"Хараал идсэн. . . Тэгээд хаягаа явуулаач дээ" уурссаар шидсэн үгсэд нь Инагийн чангаар инээх сонстож, удалгүй
"Одоо явуулах учраас хурдан ирээрэй. Хонгор минь" хэмээж, үүнд нь ч Жонгүг хөмсгөө зангидан амандаа хараал урсгана.
"Зүгээр үү? Юу болсон юм? Хэн юм?" Тэхён сандарсаар олон асуулт тавин суухад Жонгүг түүнийг харан нэг тайвширчихаад эргэн утсанд нь ирсэн зурвасаас үүдэн
"Би хурдхан гарчихаад ирье. За юу? Хүлээж байгаарай" хэмээчхээд хувцсаа түүн гэрийг орхилоо.
○○○
"Жимин. Битгий хүнээр тоглоод бай. Чи намайг энэ дэлгүүрээр бараг арав эргэлдүүллээ. Одоо зүгээр хаана байгаагаа хэл. Эсвэл би яг одоо буцаад гэр лүүгээ-"
"Урд чинь байна" Жимин утсаар нэмж хэлээд дуудлага тасрахад Тэхён өөрийн урдаа харагдах дүр зураглалыг харан гүн шоконд орчихсон зогсож байв.
"Ж-Жонгүг" хоолой нь наана цаана орж, арай хийн дуултсанд нь Жонгүг түүнийг хэмээн тааж ядан одоог хүртэл хацраас нь татан уруулыг нь үмхэх нэгнийг чангаар түлхэж орхилоо.
"Тэхён аа, энэ чиний бодож байгаа шиг биш шүү. Үнэхээр-"
"Юу ч битгий хэл. Би өөрөө тунгааж, бодож чадахаар ухаантай байгаа учраас" Тэхёны нулимс сая нэг урсаж эхлэхэд л Жонгүг сандарсаар түүн рүү очих гэж байсан ч хойноос нь зулгаах Ина, мөн... хэн нь ч мэдэгдэхгүй эрийн шанаа түүний хацарт буусанд Тэхёны араас гүйхэд хэтэрхий оройтож орхив.
"Дүү, бас болоогүй найзаар минь хүртэл тоглоод. Муу новш"
Advertisement
- In Serial6 Chapters
Jalan Suram : The 100 Fire Holders
"Why us?" Still staring at the unusually stationary fire of the candle he was holding, Agung voiced the questions in our mind. "Out of 2 million people living in this city, why are we the chosen ones?" As if on cue, the eerie laughter of children could be heard above us. Holding our own candle tightly, we resolved to ignore them and continued our discussion. It was a matter of life or death after all. More than half of the initial participants had fallen and the building became more crowded as the result. There were now more ghosts than the living and each step was filled with danger from the unknown. Either we solved all the questions now or we would become another addition to the ghost camp. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- There was one thing Novita found out after she accepted an invitation to a suspicious event from a seemingly legal company. Crowded didn't exactly mean safe. As more and more variables were added to the dangerous ritual, the higher the risk of death. At the same time, the higher the risk was, the better the rewards for it. But in the end, was it worth it? Note : This series was posted on scribblehub.com under the same name. Jalan Suram : The 100 Fire Holders | Scribble Hub
8 207 - In Serial41 Chapters
The Elemental Swords - Book One: Sunder
Present war fast approaching its climax. This is a series of books featuring a boy named Zilian. Living in a time of war, anything could happen and that it does. Everything ends up falling apart around him, life as he knew it was not the truth, living a life obscure of what was the truth of his father and in turn of not knowing the truth, he loses his father. Friendships are forged, closer ones are lost. Allies are made, enemies retaliate. The responsibility of the sword rests upon him.
8 348 - In Serial166 Chapters
The Rude Time Stopper
Year 2048 A story about a boy with the ability to control time not in the way of traveling through time but using time itself for his advantage has mature content and swearing included a lot.I edited the previous chapters on this site ! https://kakemonoko.wordpress.com/
8 158 - In Serial12 Chapters
JOURNEY
I want a father who scolds me when I did wrong. I want a mother who loves me unconditionally I want a brother or sister who plays with me. If there is another life, I just want a family. See, the journey of a boy who challenges god to seek what he wants. A tale you never heard off. A tale with joy and sadness of life.
8 167 - In Serial17 Chapters
SCIAMACHY - the conjuring
As time goes by, everyone settles down. Content about the life they lived, and the family they've created. This story, is exactly that. Except, your parents aren't known on condemning demons or performing exorcisms'.We've heard about the cases of the infamous Ed and Lorraine Warren. From dolls to witches to anything you can imagine haunting this very world, demonic presences as they would call it. Though, what if I tell you, that the case they are about to take, is much more than denouncing the devil. But saving the life of their daughter, Lia Warren.
8 60 - In Serial34 Chapters
The Island Princess (Edmund Pevensie x Reader)
EDMUND X READER"Edmund, I... I like you" I confessed. Fiddling with my fingers. My eyes were looking at everything. Anything. Anything but him. "I just wanted to know how... how you feel... what you feel about... me. Us."It was silent for a few moments. I finally looked at him to find out why he was so quiet.The moment my eyes landed on his face, I was able to see his expression. He had the biggest smile and his cheeks were red. Like red red."Y/N," He said my name. That alone made me feel butterflies. He chuckled, "You really are clueless."Edmund stood up and took my hands. He stood me up gently. We were now standing in front of each other with the sunset behind us, hitting the right features. Our eyes were fixated on each other."This whole time," he said, "did you not even have one passing thought that I maybe have liked you too?"I blushed. Redder than cherries."I never got to think about it" I answered. "Why?""Because," he said as he cupped my chin gently, "I like you too."You, move into a new town in England and meet the four Pevensies. You accidentally enter an enchanting new world you've never been to.ALL CHARACTERS BELONG TO DISNEY. I DONT KNOW HOW THIS WORKS BUT THE CHARACTERS AND NARNIA BELONG TO DISNEY. THE STORY BELONG TO ME.
8 209

