《•Stay With Me• |✔︎|》[13]
Advertisement
"Юу гэж байна? Биш ээ. Хэн юм?" Тэхёныг инээмсэглэнгүй асуухад Жонгүг доторх олон асуудлуудтайгаа тэмцэж ядсаар хүчээр инээмсэглэн
"Тийм ч чухал зүйл биш дээ. Зүгээр л. . Юу ч гэсэн хэрэггүй учраас та одоо амар даа. Би түр ганцаараа байх хэрэгтэй бололтой" гэсээр өөрийн өрөөг зүглэх гэхэд нь Тэхён гайхан харсан чигтээ
"Гэхдээ-" хэмээх гэж байсан ч Жонгүгийн байдлыг ажигласан аятай санаа алдаад
"Ойлголоо. Би саад болохгүй учраас энгийн болсог цагтаа надад хэлээрэй" гэвэл Жонгүг өрөөнд орох бус Тэхён дээр очин уруул дээр нь шоб шоб хийтэл хэд хэд үнсэж аваад
"Ямар ч хэцүү зүйл байсан би чамтайгаа хамт даван туулна аа. Санаа зоволтгүй" хэмээсээр Тэхёноос холдоход Тэхён ч мөн инээн толгой дохисоор
"Би бэлэн" гэлээ.
○○○
"Пак Ина байна уу?" Эмч өрөөнөөс орилсоор гарч ирэн үүдэндээ суух олныг гүйлгэн харахад тэр дундаас Жонгүг болон нөгөө эмэгтэй хоёул босон ирж
"Байна" гэсээр өрөөг зүглэлээ.
"За эхлээд тайвнаар жирэмсэн эсэх, юу үзүүлэх гэсэн зэргээ яриарай" эмч эмэгтэй бичих цаас гарган ирсээр асуувал Ина гэгч нэг зангирах хоолойгоо засан аваад
"4 долоо хоногтой. Бас. . . Абортонд орно" хэмээж, эмч ч тэдэн рүү шилнийхээ дээгүүр харан балаа ширээн дээр буцан буулгасаар
"Тэгвэл ч яриатай даа. Үнэхээр л тийм шийдвэр гаргасан юм бол. . Эхлээд миний та хоёрт харуулах зүйлийг нэг үз. Тэгээд дараа нь шийдээ хэлээрэй" гээд Инаг дагуулан орон дээр зөөлөн хэвтүүлж, гэдсийг нь ил гаргахад л бүх юм тодорхой болов.
"Энэ тэгэхээр-" Жонгүг өөрт харагдах дэлгэцийг заан асуувал эмч толгой дохиод
"Тийм ээ. Та нарт ургийг харуулах болно" хэмээлээ.
"Ураг одоохондоо их жоохон учраас бидэнд харагдах зүйл ч бас бага байна. Энэ...харж байна уу? Жижигхэн хар зүйл. Энэ бол ураг. Нялхаараа учир ердөө ийм л хар зүйл харагдах болно. Мөн ураг маш сайн бойжиж байгаа ч та нар хэдийн ийм шийд гарга--" Инаг орноос босгох Жонгүг эмчийн үгийг ч гүйцээлгүй өрөөнөөс чирэн гарах агаад нүдэнд нь багахан нулимс мэлтэлзэн харагдан буйг дурдах хэрэгтэй.
Advertisement
"Яаж байгаа юм! Чи өөрөө л хүсээ биз дээ! Тэгчихээд одоо гэнэт-"
"Авхуулахгүй. Түүнийг төрүүл. Гуйж байна. Би чиний хүссэнийг өгнө" Жонгүгийн гуйж буй мэт харцанд хэдийнээ дийлдсэн Ина санаа алдсаар доош харан
"Миний хүсэж буй зүйл бол ердөө чи. Би чамаас өөр зүйл хүсэхгүй байна. Зүгээр л...минийх бай" хэмээн шийдэмгий гэгч нь хэлэхэд Жонгүг зангирах хөмсгөө тэнийлгэсээр
"Би чамд хэлсэн шүү дээ. Эмэгтэй хүн сонирхохгүй ээ гэж. Чи хичнээн надтай үерхэж, бүр цаашлаад гэрлэвч би чамайг хайрлаж чадахгүй. Ойлгож байна уу?" гэвэл Ина толгойгоо дээшлүүлэн
"Хэрэв тэгж байгаа бол зүгээр л. . . Хүүхэддээ баяртай гэж хэл" гэсээр буцан эмчийн өрөөг зорихыг зэхвэл Жонгүг бушуу түүнийг барин авч
"Ойлголоо. Чинийхээр болъё. Ойлгов уу. Би чинийх болно. Тиймээс одооноос хүүхдэд минь л анхаарлаа бүрэн хандуул" хэмээн ширүүнээр хэлчихээд Инаг орхин эмнэлгийн гарах хаалгыг зүглэх нь тэр.
○○○
"Хоол гал тогоонд байгаа шүү" Жонгүгийг үүдээр оров уу үгүй юу орилох Тэхён хэдийнээ үзэж буй кинондоо улайран оржээ. Түүний энэ байдал Жонгүгт хичнээн өхөөрдөм харагдавч өнөөдөр түүний хувьд хэцүү өдөр байсандаа ч тэр үү, шууд л зурагтыг унтрааж орхив.
"Яаа! Яаж байгаа юм бэ!" Тэхёны орилоонд Жонгүг өөрийн уруулаараа амыг нь даран хамхиулж чадахын зэрэгцээ эцэст нь тэдний энэ үнсэлт унтлагын өрөөг хүртэл үргэлжилж чадлаа.
"Бид өмнө нь хийгээгүй байх аа" Жонгүгийн асуух буй мэт үгсэд Тэхён орон дээр хэвтсэн чигтээ толгой дохисон ч гэнэт гар луу нь зөөлөн алгадаад
"Чи чинь өөрөө л тэр үед--" гэсээр тайлбар тавих гэж байсныг гадарласан Жонгүг инээмсэглээд
"Ойлголоо. Миний буруу. Би дахиж хэзээ ч...чамаас татгалзах үйл хийхгүй учраас уучлаарай. За юу?" хэмээн бяцхан гэлжийлгэлт хийсэнд Тэхён хүртэл инээгээд түүний хүзүүнээс татан уруулыг нь дахин амтлах аж.
○○○
"Бэлэн үү?" Тэхён түүний асуултанд ичингүйрэн толгой дохиод харц зөрүүлвэл Жонгүг инээмсэглэсээр нэг уруул дээр нь үнсэж аваад эхлүүлэх гэж байсан ч гэнэтийн утас дуугаралтаар түр үүнийгээ азначихав.
Advertisement
"Яах гээд байгаа юм! Би чамд хэлээ биз дээ!!" Жонгүг дуудлагыг авсан даруйдаа чангаар орилоход Тэхён хүриэл бондгос хийтэл цочиж орхилоо.
"Харин, би ууг нь чам руу ярихгүй ээ гэж бодсон ч хүүхэд маань надаас маш олон жимсийг нэхээд, тэгээд хэрэв авч өгөхгүй бол хүүхэд нь төрөөд ээж, аавдаа дургүй болдог гээд. За за, чи өөрөө мэд дээ. Гол нь надад мөнгө байхгүй бас. . Яг одоо миний хажууд жимсний дэлгүүр байгаад" түүний гуншаа ярианд Жонгүгийн өнөөх анд нь хүртэл бууж орхив.
"Хараал идсэн. . . Тэгээд хаягаа явуулаач дээ" уурссаар шидсэн үгсэд нь Инагийн чангаар инээх сонстож, удалгүй
"Одоо явуулах учраас хурдан ирээрэй. Хонгор минь" хэмээж, үүнд нь ч Жонгүг хөмсгөө зангидан амандаа хараал урсгана.
"Зүгээр үү? Юу болсон юм? Хэн юм?" Тэхён сандарсаар олон асуулт тавин суухад Жонгүг түүнийг харан нэг тайвширчихаад эргэн утсанд нь ирсэн зурвасаас үүдэн
"Би хурдхан гарчихаад ирье. За юу? Хүлээж байгаарай" хэмээчхээд хувцсаа түүн гэрийг орхилоо.
○○○
"Жимин. Битгий хүнээр тоглоод бай. Чи намайг энэ дэлгүүрээр бараг арав эргэлдүүллээ. Одоо зүгээр хаана байгаагаа хэл. Эсвэл би яг одоо буцаад гэр лүүгээ-"
"Урд чинь байна" Жимин утсаар нэмж хэлээд дуудлага тасрахад Тэхён өөрийн урдаа харагдах дүр зураглалыг харан гүн шоконд орчихсон зогсож байв.
"Ж-Жонгүг" хоолой нь наана цаана орж, арай хийн дуултсанд нь Жонгүг түүнийг хэмээн тааж ядан одоог хүртэл хацраас нь татан уруулыг нь үмхэх нэгнийг чангаар түлхэж орхилоо.
"Тэхён аа, энэ чиний бодож байгаа шиг биш шүү. Үнэхээр-"
"Юу ч битгий хэл. Би өөрөө тунгааж, бодож чадахаар ухаантай байгаа учраас" Тэхёны нулимс сая нэг урсаж эхлэхэд л Жонгүг сандарсаар түүн рүү очих гэж байсан ч хойноос нь зулгаах Ина, мөн... хэн нь ч мэдэгдэхгүй эрийн шанаа түүний хацарт буусанд Тэхёны араас гүйхэд хэтэрхий оройтож орхив.
"Дүү, бас болоогүй найзаар минь хүртэл тоглоод. Муу новш"
Advertisement
- In Serial53 Chapters
Empire of Salt
I just wanted to live my second life like I remembered my first, unbothered by the petty squabbles of the rich and powerful. Sadly life, and other humans don't care about one's dreams, so I'll have to make due. How do I plan to get back at them? Well, it all starts with a bucket of saltwater. [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 126 - In Serial30 Chapters
Guardians of Terra
A planet can only take so much abuse before it fights back, and with some help it does just that. Unfortunately this spell's serious trouble for the inhabitants of said planet. Join Aiden on his journey as he wakes up to this new reality. Watch Aiden and those who join him as they struggle for survival in this newly "Awakened" world which has danger and adventure in equal measure. This is a Litrpg story with Kingdom building and exploration aspects.
8 293 - In Serial29 Chapters
Author Vs Protagonist
Zhang Wei has always been average. His life was so average that he could well have been said to be the epitome of averageness. That all changed when he was caught one day in an accident. "From now on I will dictate your life and forge an epic saga." See the story of the shameless Protagonist and the abusive Author. Edit: The schedule currently is 2-3 chapters a day, each chapter being approx. 1000 words. Hope you guys enjoy. Special note: Guys forgive me, but there was a problem with my laptop that I used to write the chapters. I sent it in to repair and hopefully, by tomorrow or the day after it finishes. Very sorry. (15/4/2018) Note: Well, I still do not have my laptop yet. It seems that They haven't finished yet. Sorry guys but it will take a couple more days.
8 225 - In Serial13 Chapters
The monsters came once upon a time.
The world has been cast into the Ether nexus. Monsters from the Ether world swarm Earth hoping to destroy it. Read as the MC uses common sense and knowledge gained from novels to battle this threat. Will he overcome the odds of being from the weakest species of humans, or will he succeed using the player system and dominate all. You can find the FREE audiobook here which will be updated for every new chapter. The Monsters Came - YouTube This is my first novel so bare with the faults. I will appreciate advice and comments as everything helps. Enjoy :)
8 108 - In Serial11 Chapters
Modern Monsters
This is all a dream. This is what Dacker says to himself every day. That's the only way he could cope with this bizarre world he found himself in. currently no cover
8 228 - In Serial8 Chapters
How Far I'll Go
"It's just my family I guess." Tommy mumbled upset."What's wrong with your family?" Mr Awe asked, feeling confused. "I don't think it's what's wrong with them, I'm beginning to think it's what's wrong with me." Tommy answered, not looking up to meet his teacher's eyes. "What do you mean by that, Tommy?" The older asked, spinning around in his chair to show Tommy that he had his full attention and would be listened to. "It's just- like- I show them how well I'm doing in school and they don't even care! Like aren't parents meant to be proud of their children or something? That's what I hear but my dad is never proud of me! It's always 'Wilbur this' or 'Techno that' but it's never about Tommy! Am I not good enough for them or something?" Tommy blurted out before he could stop himself. It was like once he got one word out, the rest just came tumbling after. He had waited his whole life to get this off his chest and he had finally found a willing listener. OR, Tommy Craft is a neglected eleven year old who just wants somebody to listen to him. And he finds a few people while enjoying doing something he loves.
8 89

