Ажилдаа эргэн шамдан орсон Тэхён одоогоор тийм ч их завтай биш байх ба хааяа нэг Жонгүгийн гуйлтаар тэд хамтдаа хоолны газар ордог, эсвэл бүр ганц юм ууж суудаг болсон байв.

"Гараад ир ээ. Би ирчихлээ" Жонгүгийн утсаар хэлсэнд Тэхён харагдахгүй ч толгой дохисоор

"Одоохон" гээд утсаа тасаллаа. Үнэндээ тэдний харилцаа өмнөхөөсөө хавь илүүгээр дотно болсон ч Тэхён одоог хүртэл Жонгүгийн сэтгэлийг хүлээж аваагүй хэвээр байхаас гадна Жонгүг ч түүний энэ ядаргаат байдалд үг хэлж чаддаггүй юм.

"Өө явах гэж байна уу? Тэхён" түүнээс арай дээгүүр албан тушаал хаших нэгэн эмэгтэй хэлвэл Тэхён ч түүнд бөхийсөөр

"Явлаа" хэмээчхээд зөрөх гэж байсан ч өнөөх эмэгтэй түүний гарнаас барин авч үлдээд

"Манай өрөөнд овоорсон олон хэрэггүй цаас байгаа юм. Чи гарахдаа нэг мөсөн аваад гарах юм уу?" гэвэл Тэхён толгой дохиод

"Тэгье дээ" гэсээр түүнийг даган алхах нь тэр.

"Хаана?" Тэхёныг өрөөнд ороход хаана ч, ямар ч газар овоорсон цаас, бүр цаашлаад ил орших ганц цаас хүртэл байсангүйд гайхсаар асуувал эмэгтэй түүнийг гэнэт л буйдан руу шидэж орхиод өөрөө ч бас дээр нь дараад хэвтчихэв.

"Та чинь?"

"Гуйя. Тэхён. Надад ийм зүйл их хэрэгтэй байна" тэр Тэхёны хүзүүгээр уруулаа гүйлгэсээр хэлэх бол Тэхён эмэгтэй хүнийг яаж өвтгөхгүйгээр холдохыг бодсоор удалгүй өнөөх эмэгтэйн нүүрийг холдуулаад дараагаар нь гарыг нь шидлэх шиг болоод доороос нь босвол эмэгтэй түүн рүү муухай харцаар ширтсээр

"Би цалинг чинь нэмье" гэх нь тэр.

Гэсэн хэдий ч Тэхён Жонгүгаас бусдад ер алдаж үзээгүй тул доош нэг бөхийгөөд

"Надад их цалин хэрэггүй ээ. Энэ цалин минь хангалттай таалагддаг. Бас үүнийг болоогүй гэж үзэх учраас та ч бас мартаарай" гэсээр гаран явах бол түүний хойно өнөөх эмийн орилон хараал тавих дуу тодоор сонсогдоно.

○○○

"Хөөх! Их удлаа шүү!" Тэхёны барааг харав уу, үгүй юу Жонгүг түүнийг өнөөдөр урьсан рестораны цагаас хоцорсонд багахан уцаартай байгаагаа хоолойгоо бага зэрэг өндөрлөн хэлэх бол Тэхён ч түүнийг ойлгосон аятай инээсээр гарыг нь барьвал Жонгүг тэр дороо л чангаар инээчихэв.

"Шударга бус юм аа" одоог болтол Тэхёны өөрийнх нь гарыг барьсаны үр дүнг ажих Жонгүг инээсэн хэвээр түүнд гомдоллон машин руугаа алхална.

"Одоо ч тэр ресторан өнгөрсөн байх л даа. Ууг нь их үнэтэй авсан юмсан" түүнийг жүжиглэсээр харамсахыг харах Тэхён өнөөх эмэгтэйг дотроо буудаж унагаагаад Жонгүгт хандан

"Уучлаарай" гэсээр доош харж, Жонгүг ч түүний ийм эгдүүтэй төрхийг харсандаа зүрхнийхээ бөмбөр нүдэх чимээг мэдэрсээр инээд алдаад Тэхёныг нэг бүрчлэн өхөөрдөн харсан ч хаа нэг газраас олж үзсэн зүйлдээ итгэж ядсаар тэр дороо машинаа зогсоолоо.

"Энэ юу юм? Ким Тэхён?" Хүзүү рүү нь ойртон нухацтай нь аргагүй ширтэх Жонгүгаас болж Тэхён ч сая санав гэлтэй дотроо олон бодлууд давхцуулсаар түүнээс бага зэргээр холдон сууж, үүнд нь ч Жонгүг бүр ч ихээр уурлаад хүзүүнээс нь зуурсаар өөр лүүгээ татчихав.

"Би асуугаад байна? Энэ юу юм?"

"Нөгөө--" гацаж түгдрэн юу ярихаа олж ядах Тэхён толгойгоо хүртэл хойш татах нь хангалттай Жонгүгийг тэсрэхэд хүргэж, Жонгүг өөрийн зуурах гараа хүчтэйгээр Тэхёны хүзүүнээс салгаад

"Ийм учиртай байсан байх нь ээ. Миний сэтгэлийг хүлээж авахгүй, бүр өөр хүнд хайртай гэсэн чинь. Хангалттай. Би хэдий чамд хайртай, хүлээнэ гэсэн ч намайг гадаа нь хүлээж байгааг нь мэдсээр байж өөр хүнтэй унтаж чадах ийм сэтгэлгүй хүн хэрэггүй. Магадгүй би долоо хоног, эсвэл зүгээр л түр завсарлага авах хэрэгтэй бололтой" гэсээр зөвхөн урагш харан сууж, Тэхён ч түүний дохиог ойлгон машинаас санаа алдсаар буулаа.

○○○

"Жин ах аа, Жин ах" шивнэх төдий сэрээх гэсэн үгсэд нь Жин ч сая нэг сэрэн нүдээ нээгээд өнөөх залууг гайхан ажвал залуу түүнд өөрийн хүрэм, өмд, гутал зэргийг өгөөд

"Одоо зугтах болно. За юу? Би таныг гаргаж өгөх учраас хурдан эднийг өмсчих" гэсээр хойш харан зогсож, Жин ч түүний хэлсэн зугтана гэсэн үгсэд нь итгэж ядсаар бушуу хувцсыг өмсөв.

"Хурдлаарай. Ах аа" залуу нэгэн нүхийг онгойлгон тийш Жин ахыг чихэн оруулсаар

"Энүүгээр цааш яваад байвал гол зам руугаа орно. Тэгэхээр тэнд нэг машин түлхүүртэйгээ бэлэн байж байх учраас та үүгээр хурдан хот руу ороорой. За юу? Бас ийм зүйлээр явуулж байгаад уучлаарай. Камер энд тэндгүй байсан болохоор өөр арга олдсонгүй" гээд толгой гудайлган зогсвол Жин толгой сэгсэрсээр амнаасаа ердөө

"Баярлалаа" гэх үг л гаргаж чадлаа.

"Одоо хурдан яв даа. Ах аа. Аа бас намайг Жон Хусог гэдэг. Дараа нь дурсвал энэ нэрээр минь санаж яваарай"

"Баярлалаа. Жон Хусог"

○○○

Цагийн зүү шөнийн 2 цагийг заахад Тэхёны гэрийн хаалга хүчтэйгээр цохигдож, Тэхён ч гүн нойрноосоо салж ядсаар хаалгыг онгойлговол түүний бүтэн гурван жилийн хугацаанд санаж, дурсаж явсан нэгэн нь өөдөөс нь амьд мэнд харж зогссон байхаас гадна нүүр, бие дүүрэн шарх сорвийг агуулсан нь хангалттай Тэхёныг гайхан цочирдоход хүргэх аж.

"Ах аа? Та мөн үү?" Үүнээс төд удалгүй Жин инээмсэглэсээр түүнийг тэврэх гэсэн ч уруулных нь багахан сэтэрхийгээс үүдэн ярвайсаар ойртох бөгөөд хөлнийх нь дахин шинэ шархнаас болж сүүл рүүгээ бүр Тэхён дээр нураад ирэв.

"Та яачихсан юм бэ? Яагаад ингэж ихээр--" Түүний ийм байдлыг харсан Тэхён тэр үедээ л чангаар орилон уйлж эхлэх бол Жин арай хийн хөл дээрээ тогтон Тэхёны нулимсыг арчсаар

"Би зүгээр ээ" хэмээн аргах хоолойгоо дарж ядсаар хэлж чадсан ч гэнэтхэн л толгой эргэлтээсээ үүдэн ухаан алдаад уначих нь тэр.

"Ах аа, ах аа. Сэргээрэй" Тэхён чангаар орилсоор Жинийг тэврэн газар суух агаад бушуу л утас руугаа гүйн түргэн дуудлаа.