《မောင့်ကိုချစ်ဖို့ မွေးဖွားလာပါသည်။》🌈ဇာတ်သိမ်းပိုင်း🌈
Advertisement
မျက်လုံးဖွင့်လိုက်လျှင် ကိဝီ၏ပွေ့ဖက်ထားမှုကို သိလိုက်ရသည်။ မျက်နှာကို ကိဝီဘက်လှည့်၍ သေချာကြည်လိုက်လျှင် ကိဝီသည် အသားရည်၊ မျက်နှာပေါက်၊ အရပ်မောင်းတို့ အားလုံးလှ၏။ ဆံပင်ကိုလည်း ပုံမသွင်းဘဲ တိုတိုသာထားတတ် ၏။ စကားပြောလည်း ပြတ်သား၏။ ထိုသို့
ပြည့်စုံသည် ကိဝီအားပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရ၍ ရဝိန်အ တိုင်းထက်လွန်ကျေနပ်မိသည်။
" ဝှား...နိုးပြီးလား၊ ကိုယ်ပူကျသွားပြီးလား "
အမေးနှင့်အတူ ကိဝီလက်သည် နဖူးပြင်ထက်သို့ရောက်လာလျှင် ရဝိန်၏မနက်ခင်းမှာ ပိုသာယာသွားရ၏။
" ကိဝီ ငါအိမ်မက်မက်နေတာလား "
" ဘယ်လို့ထင်လို့လဲ "
" ချစ်တယ် ကိဝီ "
" အင်း၊ ငါလည်းချစ်တယ် ရဝိန် "
ရင်ခွင်ထဲမှီထားသော ရဝိန်နဖူးကို ပြန်စမ်းကြည်မိသည်။
" ကိုယ့်နွေးနေသေးတယ်၊ မင်းဟာလေ... ရေအကြာကြီးမချိုးဖို့ မှာလိုက်တာကိုတောင် "
" နောက်မဖြစ်စေရဘူး "
အကြည်တို့အား နေရာပြောင်းလိုက်လျှင် မြင်လိုက်သောမြင်ကွင်းကြောင့် ပြုံးမိ၏။ လူက
နေမကောင်းသော်လည်း ညီလေးမှာမူ တတ်ကြွလန်းဆန်းနေပုံပင်။
" ရဝိန်နိုးပြီးလား "
" နိုးပြီလေ "
" ပုံမှန်ပဲလား "
" ဘာကိုလဲ "
မရှင်းသောအမေးကို သေချာအောင်ပြန်မေးလိုက်၏။
" အောက်မှာ "
ကိဝီမေးဆတ်ပြရာကိုကြည်လိုက်လျှင် ဖောင်း ကြွနေသော အထုပ်အထည်။ ညက အတွင်းခံ ဝတ်ထားမိ၍ တော်သေး၏။
" မဟုတ်ဘူး ကိဝီ "
" ရှက်နေတာလား၊ ဘာရှက်စရာရှိလို့လဲ၊ ယော ကျာ်းချင်းပဲကို "
မျက်နှာမမြင်စေရန် ခေါင်းငုံအကြည်လွှဲနေသော
ရဝိန်သည် ချစ်စရာကောင်းပေသည်။ အညိုပြေးအသားရောင်နှင့် မင်းရဝိန်သည် ခန့်ညားပေ၏။ သို့သော် လက်ရှိရဝိန်အမူအရာတို့သည် ကိဝီအတွက်တော့ ချစ်စဖွယ်အတိ။
" ငါကူပေးရမလား ရဝိန် "
" မလို မလိုဘူး "
အပြောနှင့်ထပ်တူ အိပ်ခန်းအပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသူကိုကြည်၍ က်ိဝီအသံထွက် ရယ်(ရီ)မိ သည်။
" ဟားဟားဟားဟား "
" မရယ်(ရီ)နဲ့တော့ "
နောက်ဖေးဘက်မှ ပြန်အော်ပြောလာသူကြောင့်
အသံကိုပိတ်ထားလိုက်သည်။ သို့သော် ရယ်(ရီ) ချင်စိတ်သည်တော့ မကုန်သေး။
ရဝိန်၏စောင်တစ်ထည်မှလွဲ၍ ကျန်စောင်များကိုခေါက်သိမ်းလိုက်သည်။ ပြီးလျှင် အခန်းထဲပြန်
ဝင်မလာသေးသော ရဝိန်အား လှမ်းအော်ခေါ်လိုက်သည်။
" အပြင်မှာ အေးတယ်၊ အထဲမှာလာနေ ရဝိန် "
ခဏကြာတော့ ရဝိန်တစ်ယောက် အခန်းထဲပြန်ဝင်လာလေသည်။ မျက်နှာထက် ရေစက်တချို့ကိုပါ တွေ့လိုက်ရတော့ စိတ်ပူရပြန်သည်။
" ဘေးမှာလာထိုင်၊ ဘယ်သူ့မျက်နှာသစ်ခိုင်းလို့ သစ်လိုက်တာလဲ "
".........."
" အေးကအေးနဲ့၊ သစ်ချင်လည်း ငါပြောလေ၊ ရေ စပ်ပေးမှာပေါ့ "
" ငါမှားပါတယ်၊ နောက်မသစ်တော့ဘူးနော် "
" အခုတော့ သစ်ပြီးပြီမလား ရဝိန် "
"........"
" ခုအေးနေပြီးမလား "
စောင်ခြုံ့၍ပြန်ကွေးနေသူကို ကြည်လျက်ပြောလိုက်သည်။
" ချွေးထွက်အောင်လုပ်ကြမလား "
" အခုလား "
" အခု "
" မင်းအောက်မှာနေပေး ရဝိန် "
"မဟုတ်ဘူးလေ "
"မချစ်ဘူးလား၊ ငါကိုမချစ်ဘူးမလား "
စကားတို့ကိုဆုံးအောင်ပြောခွင့်မပြောဘဲ ဖြတ်ပြောလာသော ကိဝီ။ ချစ်မှန်းသိ၍ အကျပ်ကိုင်
လျက်အပေါ်တတ်ချင်သူ ကိဝီကြောင့် မင်းရဝိန်
အခက်တွေ့ရလေ၏။
" ဖြေလေ၊ ငါကို မချစ်ဘူးလား "
" ချစ်တယ်၊ ငါ မင်းကို ချစ်တယ် "
" ဒါဆိုရင် "
" သဘော "
ချစ်တော့လည်း ချစ်သူအလိုကျသဘောတူရ
ပေသည်။ ရဝိန်ထံမှအဖြေရသည်နှင့် ဘေး၌အိပ်လျက်စကားဆိုနေသူအား ငုံ့၍အနမ်းချွေလိုက်လျှင် လှဲ့အိပ်နေသည် ရဝိန်သည်လည်း က်ိဝီလည်တိုင်အားပြန်ဖက်လာသည်။ နှုတ်ခမ်းနွေးနွေးနှင့် ထိတွေ့လိုက်ပြီး အပေါ်ဘက်နှုတ်ခမ်း သားကို နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားစုပ်ယူလိုက်၍
အပေးယူမျှမျှဖြင့် အနမ်းဖလှယ်ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမှ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာသည်ကွာခွဲမှုမရှိဘဲ ပူးကပ်သွားလေတော့သည်။ ပြီးလျှင် တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့်...
" ချွေးထွက်ပြီးလား "
" အင်း... ကြည်အုန်း ၉ နာရီထိုးတော့မယ် "
ရဝိန်ပြောလာ၍ အခန်းနံရံမှ သံကပ်နာရီဆီသို့ ကြည်လိုက်လျှင် လက်တံတိုသည် ၈ ကို ညွှန်းပြနေပြီး လက်တံရှည်မှာ ၁၁ ကို ညွှန်းပြနေလေ၏။
" အမောပြေပြီးလား "
" အင်း "
" ဒါဆို နောက်တစ်ခေါက် "
" တော်ပြီး။ မောင့်မောပြီး နားပါရစေ "
နောက်တစ်ခါတောင်းဆိုသည်ကို အကြောင်းပြချက်ပေး၍ ရှောင်ထွက်နေသည် ရဝိန်ကြောင့်
ကိဝီစကားလမ်းကြောင်းသစ်ပြောင်းလိုက်သည်။
" မင်းရည်စားဘယ်နှစ်ယောက်ထားခဲ့ဖူးလဲ "
ရင်ခွင်ထဲမှ ရဝိန်၏ချွေးနံသင်းနေသော ဆံပင်တို့ကိုနမ်းရှိုက်၍ မေးလိုက်လျှင်
" သုံးယောက် "
လိုချင်သောလမ်းကြောင်းအတိုင်း စကားလိုက် ပါလာ၍ ရဝိန်မမြင်အောင် ပြုံးလိုက်မိ၏။ ထို့ နောက် ရဝိန်အကြိုက်နာမ်စားအား သုံး၍စကားဆိုလိုက်သည်။
" ဒါဆို မေသုံးချီပြီးမှ ကျေနပ်မယ် "
" မေ ! ! ! "
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ပြီးပါပြီး။
[smiling-Onion ဖန်တီး ရေးသားသည်။]
Advertisement
- In Serial25 Chapters
The Forgotten Hero
Long ago, in the world of Thyne, the Alliance of the Free Races, a name they had given themselves, summoned a hundred humans from another dimension. Praised as heroes by the people, they rejoiced that they had been able to acquire pure, mana deficient humans that wanted to aid them in their time of need, ignoring the black, archaic slave collars around their necks or the depressed, almost hate-filled expressions that they received when interacting with them. After Ten years of bloody war, the dark races were pushed back deep into their territories. Both sides were near breaking point and desperate to end the war once and for all. In a bargain, the twelve surviving heroes launched a high-risk mission, utilising advanced tactics from their home world to kill the Demon Lord. In exchange, they would be sent home, along with the magically preserved corpses of their comrades, though in truth, they knew that even if they returned, they would never be the same. Legends say that, upon ambushing the Demon Lord in his castle, they finally understood the plight of the world, and in the last act of heroism, sacrificed their lives, sealing him in an eternal prison so his essence would not be able to create another. With the loss of the Demon Lord, and no chance for another to be born, the dark races quickly surrendered and the free races celebrated, honouring the noble sacrifice of the heroes before quickly forgetting about them as they returned to their everyday lives. However, legends are rarely truthful, embellished by the victors in order to earn praise as well as hide the less desirable aspects of their deeds. Trapped in the Demon Lord's throne room inside the Demonic Palace, which even taking a single step on its desecrated grounds is punished by death, two figures remain motionless. They had long run out of insults and threats to trade and now they waited. For what, not even the Gods knew.
8 463 - In Serial55 Chapters
The Wrong Twin
"It was a mistake..." She said about to walk out but I caught her waist in my arms"Indeed a very bad mistake" I said devilish smile and concured her lips with mine,I felt her hand pound on my chest but later stopped and smiled when she started to respond***It was a mistake...indeed it was a very bad mistake...Sleeping with the wrong twin
8 270 - In Serial31 Chapters
My Naughty Princess Consort
Qian Jiujiu travelled back in time and woke up on the day of her wedding. She became the love child of a minister who grew up receiving no affection from her parents. At that point of time, her parents were forcing her to marry the Emperor's favorite prince. Notwithstanding that, she showed absolutely no resentment! She liked wealthy men, especially the prince! The prince was a cripple? She loved cripples too, for they would always comply with her requests. Thanks to her excellent medicine skills, she managed to heal his crippled limbs. However, the prince, whom she initially hoped to rely on, turned out to be a devious man! And now, they will have to find out who's the winner of this game...
8 187 - In Serial9 Chapters
My Beauty
Once a year, Rory gets to escape dreary village life and the strict care of her three dumpy godmothers and visit her Aunt for her birthday. For one week of the year, Rory gets to experience life as a princess when she visits Leah, her new husband, King Hubert and his son, Prince Phillip.A spirited young village girl, a handsome prince, a cup of poison and a witch with a grudge against their family. Excerpt:Out in the open, the sunlight reflected off her ebony horns which twisted cruelly upward, making the woman seem even taller, if that were possible.The dark stranger smiled pleasantly. The expression looked strange on her pallid face. Rory wasn’t fooled, her locket was a chip of ice against her collar, warning her about this malefic woman.
8 156 - In Serial37 Chapters
Arta - the last princess
"Who did you say she is?" Osman demanded from the man.The prisoner was shaking and pleading for his life but did not say anything as he got aware of the terrible blunder he had made."Answer me or I will end your miserable life right here right now" waves of anger was visible in Osman's eyes. He raised his sword intending to cut the man's throat."Stop" Arta shouted.Osman slightly turned his head to Arta's direction while his sword was still high above his head ready to strike. Arta's heart was beating so fast, she was frightened but at the same time, she couldn't see this monster kill one of her people and do nothing. "I am Shahzadeh Arta. The only daughter of King Darian." Arta confessed. Her voice was louder than normal and a bit shaky.Osman chuckled coldly. A devilish smile appeared on his face.In the blink of an eye, he cut the man's throat. Everyone was silent only a faint hysteric cry of a woman from the cage could be heard. Arta's body was numb. She was just gazing at the man's lifeless body with teary eyes.Osman turned back and after cleaning the blood on his sword with the prisoner's clothes he lowered his head and whispered into Arta's ear, "you are just a slave now".
8 88 - In Serial17 Chapters
Male OC/multiple personality Reader x Bully RWBY
This is gonna be different so bare with me.(Y/n) Hunter. A quiet boy who keeps to himself mostly. With No semblance or aura, he's pictured as the weakest hunter in Beacon and no one wants to befriend him. Well except for a few inner friends.
8 113
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
