လည်ပင်းမှာမျှော်ရလွန်း၍ ရှည်ထွက်တတ်လျှင် သစ်ကုလားအုပ်နှင့် နင်လားငါလား ဖြစ်တော့မည်။ စာလေးလုပ်လိုက် ပိစိလေးအားစိတ်ဆိုးအောင်စနောက်လိုက်ဖြင့် အခုဆို ပိစိစာလာစစ်ပေးသည်မှာ လဝက်ကျော်ပြီးဖြစ်သည်။

📱....(ဖုန်းသံ)..📱...

" Hello ပိစိ၊ ဘာလို့မလာသေးတာလဲ၊ ၄ ခွဲ ကျော်နေပြီး "

" ဒီနေ့မလာဖြစ်တော့ဘူးဆိုတာ ဖုန်းဆက်ပြောတာ၊ ဒါပဲနော် "

" ပိစိ၊ Hello ပိစိ "

" ဟင်း..."

သက်ပြင်းရှိုက်မိ၏။ ဒီနေ့၌ ပိစိကိုမတွေ့ရတော့။ ရဝိန်ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်သတိထားမိ၏။ တစ်နေ့ တစ်နေ့ ပိစိကိုမြင်လိုက်ရမှ နေသာထိုင်သာရှိ

သလို့ခံစားနေရသည်။

ကိဝီ စာတမ်းတွေကို ဒီတစ်ပတ်အတွင်း အမှီထပ်ရန် ရှိသည်။ စာတမ်းမှာ ၄ ခု တောင်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဒီနေ့စာသွားပြရန်အတွက် နားလိုက်သည်။ ပိတ်ရက်မှ အချိန်ပိုအစားသင်ပေးလိုက်မည်တွေး၍ ဒီနေ့စာလာမစစ်ဖြစ်ကြောင်း ရဝိန်ထံ ဖုန်းဆက်အသိပေး​ဖြစ်သည်။

ရဝိန်ရှေ့ရောက်သွားတိုင်း ကိဝီရင်ခုန်သံတွေမြန်လာခဲ့သည်မှာ အိမ်မက်ထဲမှကောင်လေးသည် ရဝိန်နှင့် ရုပ်တူသည်ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည့်အချိန်လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်လောက်ခန့်က စပေ သည်။

ဒါဆို မိန်းကလေးငယ်သည် ကိဝီလား။ အမှန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ကိဝိီတို့အဖြစ်သည် အတိတ်ကချစ်သူတွေပေါ့။ ဒီဘဝတော့ ချစ်သူထပ်မဖြစ်နိုင်​တော့ဘူး ထင်ပါရဲ့။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိဝီသည် မှားယွင်းစွာယောကျာ်းလေးအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့နေလေပြီး မဟုတ်ပါလား။

ကိဝီ အိမ်မက်မက်လေတိုင်း ရင်ခုန်ရ၏။ ရင်နာရ၏။ နိုးထလာတိုင်းလည်း ကြည်နူးမှုများသည်

ပစ္စုပ္ပန်ထိ ကပ်ပါလာ၏။ သို့သော် မကြာပါ။ လက်ရှိဘဝတွင် ယောကျာ်းတစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ရပ်တန့်သွားရသည်။ ယောကျာ်းလေးအဖြစ်

မွေးဖွားလာခဲ့သောအဖြစ်ကို ယခုမှ အားငယ်စိတ်ဝင်မိသည်။ ကိဝီသည် မိန်းကလေးတစ်​ယောက်အဖြစ်သာမွေးဖွားခဲ့လျှင် ကြိုးစားခွင့်တော့ရနိုင်သေးသည်။ အခုတော့ဖြင့် ...

ရဝိန် စာဆက်ကြည်ရန် စိတ်မပါတော့။ ဒီနေ့၌

ပိစိကိုမမြင်ရ၍ စိတ်ထဲ၌တစ်ခုခုလိုနေသည်ဟု ခံစားနေရ၏။ သို့သော် အိပ်ချိန်မှာတော့ ရဝိန်အိပ်ဖြစ်အောင် အိပ်ရမည်။ ထိုမှသာ အိမ်မက်

ထဲမှ အလှလေးနှင့် တွေ့ရပေမည်။ အိမ်မက်ထဲမှ ယောကျာ်းပျိုသည် ရဝိန်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ခဲ့လျှင်

ထိုမိန်းမပျိုသည် မည်သူနည်း။ အိမ်မက်ထဲက ကြည်နူးမှုတို့ကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ခံစားမိသည်။ ထိုမိန်းကလေးနှင့် ယခုဘဝ၌တွေ့ခဲ့လျှင် ဘယ်လို့ ဆက်ဖြစ်မှာလဲ။ ရဝိန်၏ဖူးစာရှင်များ ဖြစ်လေမလား။

"အဟွတ် အဟွတ် "

ချောင်းတဟွတ်ဟွတ်ဆိုးပြီး ကုတ်ငြိမ်နေသူကို ကြည်လျက် စိုးသက်နောင်စိတ်တိုရသည်။ အချိုတွေမစားဖြစ်အောင် အတန်တန်သတိပေး၍ စားစရာအပြည်နှင့် ကျောင်းသွားခိုင်းခဲ့ပါတယ်

ဆိုမှ အခုတော့ချောင်းဆိုး၍ အိပ်မရသည်အထိဖြစ်လာသည်။

" သူများကျွေးတာမစားဖို့ ငါမှာထားတယ်လေ၊

စကားနားမထောင်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား "

" မဟုတ် "

ဆင်ခြေပေးရန် စကားစလိုက်သော်လည်း

စိုးနောင်၏အကြည်စူးစူးကြောင့် ဆက်မပြောဖြစ်တော့။

" ပိုက်ဆံအိတ်ရော "

" လွယ်အိတ်ထဲမှာ "

ပိုက်ဆံအိတ်ယူ၍ ပိုက်ဆံထပ်ထည့်ပေးရန် ကြည်လိုက်လျှင် ပိုက်ဆံတို့သည် နဂိုထည့်ပေးထားသည်အတိုင်း ပုံမပျက်ရှိနေ၍ ပိုပြီးစိတ်တိုရပြန်သည်။ ဘယ်သူ ဝယ်ကျွေးလိုက်တာလဲ။

သက်ပိုင်မှာ သူငယ်ချင်းရှိတယ်လို့လည်း

တစ်ခါမှ မကြားမိပါ။

" သက်ပိုင် ဆေးလာသောက် "

" ဟင့်အင်း၊ မသောက်ချင်ဘူး "

" မသောက်လို့ မရဘူး "

" အဟင့် ခါးတယ် စိုးနောင် "

စိုးသက်နောင်စိတ်သိပ်မကြည်သဖြင့် မချော့​​ဘဲထားလိုက်လျှင် သက်ပိုင်သည် မျက်နှာလေးမဲ့လျက်သာဖြင့် လိုက်ကြည်နေသည်။ ထိုမျက်နှာဘေးတို့​ဖြင့် စိုးသက်နောင် စိတ်မချရအောင် လုပ်နေပေသည်။

" လာခဲ့၊ မအိပ်ဘူးလား "

မျက်နှာတည်နေသော စိုးနောင်ကြောင့် မြန်မြန် မွေ့ယာထက်တတ်ပြီး စောင်ခြုံလိုက်သည်။

" အိပ်ပြီး Good night "

" အင်း "

Good night ပြန်မပြောလာသော စိုးနောင်

ကြောင့် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နောက်အခါ အချိုလျော့စားရမည်။ အခုတော့ ဝမ်းနည်းစွာနှင့် အိပ်စက်ခဲ့ရတော့သည်။

အိပ်ပျော်သွား​ပြီးဖြစ်သော သက်ပိုင်၏ပါးဖောင်းလေးကို စိုးသက်နောင် ညင်သာစွာနမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

" Good night ဝက်ကလေး "

​ပြီးလျှင် သက်ပိုင်ကိုစောင်လုံအောင် ပြင်ခြုံ့ပေး လိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲသို့ထည့်၍ အိပ်စက်လိုက်သည်။

➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡

" မောင့် မေကိုဘဝဆက်တိုင်း ချစ်မယ်မလားဟင် "

" မေကရော "

" မေကတော့ ဘဝဆက်တိုင်းမှာ မောင့်ကိုပဲ အမြဲ

ချစ်မှာ "

" ဘဝဆက်တိုင်းဆိုတာ ဘယ်မှာဘာဖြစ်မသိနိုင်ဘူးလေ မေ၊ မောင့်အတွက်တော့ ခုလက်ရှိဘဝ

အချိန်ကိုပဲ ပိုတန်ဖိုးထားချင်တယ် "

" မေရုပ်ဆိုးသွားရင်ရော ချစ်မှာလား မောင့်၊ အိုကွယ် ဘာဖြစ်ဖြစ်ချစ်မှာလား "

" မေဖြစ်နေသ၍ မောင့်ချစ်နေမှာ၊ ဒါပေမယ့် မေ

...မောင့်ကို ထားသွားခွင့်မရှိဘူး၊ ထားသွားရင်တော့ မောင့်မေကိုမုန်းလိုက်မှာ "

" အမယ်လေးကွယ် မေကထားသွားစရာလား မောင့်ရယ် "

အိမ်မက်တစ်ခုတည်းကို မြင်မက်သူသုံးယောက် ရှိခဲ့၏။ နိုးထချိန်မှာ ကြည်နူးမှုကို ခံစားရသူ၊ အားငယ်မှုကို ခံစားရသူ့၊ ဝန်တိုစိတ်တို့ဖြင့် ခံ​ပြင်းနေသူ။ ကမ္ဘာပေါ်် ရှိ မတူညီသော

အရပ်ဒေသတို့မှ မတူညီသော လူသားတို့သည်လည်း မတူညီ​သော ခံစားမှုတို့ဖြင့် မလွဲမသွေ

နေ့တစ်နေ့ကို အစပြုကြရမှာပင် မဟုတ်ပါလား။