ကိုယ်ဝန် လရင့်လာလေ ဂျီကျလာလေဖြစ်တဲ့ထယ်ယောင်းကြောင့် ဂျောင်ကု အခက်တွေ့ရ၏

‌အခုလဲ ပေါင်ပေါ်ထိုင်ချင်လို့ပါဆိုပီး ငိုနေလို့

ခေါ်တင်ထားရသည်။ ပေါင်ပေါ်မှာလဲ ငြိမ်ငြိမ်မထိုင် ဖင်တလှုပ်လှုပ်နဲ့ စတော်ဘယ်ရီကိတ်လေးကို စားနေတာများ ပေပွနေတာပဲ လူကို တရားပေါက်နေတဲ့သူ ထင်နေသလားပဲ အန္တရာယ်

ကို မမြယုန်ပေါက်လေးလိုပဲ ကိုယ်လုပ်ထားလို့သာ ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပေးနေတာ

တော်ကြာ ကိုယ့်အိမ်မှာ လာသေနေမှာဆိုးလို့သာ

Jeon-ကျစ် ကင်မ်ထယ်ယောင်း!!

‌ခပ်မာမာခေါ်လိုက်တော့ သူ့ကိုယ်လေးက တချက် တုန်သွားပီး မျက်ဝန်းဝိုင်းလေးတေနဲ့ မော့ကြည့်လာတယ်။

Tae-ဘာ..ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟင်

Jeon-မင်းထိုင်ရင် ငြိမ်ငြိမ်ထိုင် ထပ်လှုပ်နေရင်

မင်း-င်ကွဲအောင် -ိုးမိတော့မယ်

Tae-ကို.ကိုကိုကလဲ ထယ် အောက်..အောက်မှာပဲ

ထိုင်ပါတော့မယ်

အောက်ဆင်းထိုင်ရင်း စတော်ဘယ်ရီ ကိတ်နဲ့ စတော်ဘယ်ရီဖျော်ရည်ကို သောက်နေတဲ့ သူက

ချစ်စရာကောင်းလွန်းတယ် မုန့်ကို ငုံ့ပီးခပ်လိုက်တိုင်း လစ်ဟာသွားတဲ့ အင်္ကျီလေးကြောင့်

ရင်ဘတ်သား ဖြူဖြူလေးတေနဲ့ နီတာရဲ ချယ်ရီသီးလေး နှစ်လုံးက သူ့အား ဖိတ်ခေါ်နေသလို

ကင်မ်ထယ်ယောင်းက တကယ်ပင် စိတ်ရှုတ်‌စရာကောင်းလွန်းတယ် ငါမင်းကို မုန်းလိုက်တာ

ဒါမဲ့ အခု‌ချိန် မင်းကို ဆွဲလုပ်လိုက်ရင်

ဘာမှမဖြစ်လောက်ဘူးမလား နဲနဲလေးပဲဖြစ်ဖြစ်

အသိစိတ်ဝင်လာချိန် သူက ထယ်ယောင်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းတေကို စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်ပီးနေပြီ

ထယ်ယောင်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းတေက နွံလိုပဲ ရုံးမထွက်နိုင်အောင် ဆွဲထားပြန်တယ်။ အံ့ဩမှုရဲ့အဆုံးမှာ ထယ်ယောင်းဟာ အသိဝင်လာတာလား

အသက်ရှူကြပ်လို့လားတော့ မသိပေ။

မသိမသာလေး ရုံးကန်လာတယ်။

သူ့မှာ လွှတ်ပေးဖို့အစီစဉ်ရှိမနေခဲ့ပါ။

ရုတ်တရတ် ထယ့် နှုတ်‌ခမ်းတေကို ထနမ်းလိုက်တဲ့ ကိုကို့ကြောင့် ကြောင်အသွားမိတယ်။

ကိုကို့အနမ်းတေက မကြမ်းတမ်းသော်လည်း

နူးညံ့နေခြင်းအလျင်းမရှိခဲ့ပါ။ သူက စိတ်သွားရာ ကိုယ်ကိုလွှတ်ပေးလိုက်သလိုမျိုး စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်နေသည်။ ဖြည်းဖြည်းအသက်ရှုကြပ်လာတာကြောင့် ရုံးကန်မိသည်။ သို့သော် အလွတ်မပေးခဲ့ပါ သူစိတ်ကျေနပ်သည့်အခါမှ အောက်နှုတ်ခမ်းကို အားမပြင်းသော်လည်း နူးညံ့ခြင်း မပါသော ပုံစံမျိုးနဲ့ ကိုက်ပီး လွှတ်ပေးသည်။

Tae-ကိုကို

Jeon-ငါအခုမင်းကိုလုပ်ချင်တယ်

Tae-ဒါမဲ့ ကလေးက

Jeon-ရှူး ကိုယ်ညင်သာပေးမယ်

Tae-ဟုတ်

လည်တိုင်တေအား နမ်းလာတယ်။ ပီးတော့

ပုခုံး ရင်ဘတ် ဗိုက်သားတေကနေ ပေါင်တံတေအထိ စုတ်တလှည့် နမ်းတလှည့် တချက်ချက်

ကိုက်ခဲ့ပါသေးသည်။ ရင်ဘတ်က ချယ်ရီ‌သီးတေကို အားရအောင် စို့ပီးတဲ့အခါ ကိုကိုဟာ

ပေါင်တံတို့ရဲ့အလည်မှာ နေရာယူနေခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနစ်ဝင်လာတဲ့ အရာက ကြီးမားလွန်းတာကြောင့် မျက်ရည်တို့နဲ့ အော်ညီးမိသည်။

"အာ့! ဟင့်! အင်း"

မပြင်းထန်သော်လည်း နူးညံ့မနေပါသော

ဆောင့်‌ချက်တေကြားမှာ သူဟာ နာနာကျင်ကျင်။

‌သာယာမှု အထွတ်ထိတ်ရောက်လေ ပြင်းလာလေ ဖြစ်သလို ပိုလဲ နာကျင်လာရလေ။ သူ့ရဲ့ကလေးကိုတော့ ထိခိုက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။

"အရမ်း နာ ဟင့်! နာတယ် ရပ်ပေးပါ"

" အင့်! ကောင်းတယ် မင်းက လုပ်လို့ ကောင်းလွန်းတယ်"

သူမာန်ပါပါ ညီးညူရင်း ပျင်းပျင်းထန်ထန်

ထပ်ပီး လှုပ်ရှားပြန်ပါတယ်။

သူ့မှာ ရပ်တန့်ဖို့ ဆန္ဒမရှိခဲ့ပါလား။

"အင့်! နာလိုက်တာ ဟင့်"

"မင်းသိပ်လှတယ် ကျစ် ဟာ့! ငါ့ကိုညီးပေး"

"ကိုကို ဟင့်! နာလိုက်တာ မြန်မြန် ပြီးပါတော့"

ရပ်တန့်ပေးဖို့ ဆန္ဒမရှိမှန်း သိတဲ့အခါ

ပြီးဆုံးဖို့သာ ဆုတောင်းနေမိသည်။

"ပြီးတော့မယ် ဟာ့! အင့် ဟား ကောင်းလိုက်တာ"

ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်လာတဲ့အရည်နွေးနွေးတေ

သူ့ရင်ကိုတော့ မနွေးထွေးစေနိုင်ပါလား။

Jeon-အဆင်ပြေရဲ့လား

Tae-ပြေ..ပြေပါတယ် ဟိုလေ

Jeon-ဘာပြောချင်လို့လဲ

Tae-ထယ် ကိုကို့ရင်ခွင်ထဲမှာ အိပ်လို့ရလား ဟင်

Jeon-အင်း အိပ်လေ

ဒီလိုနဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ဝင်ပြီး အိပ်စက်ခဲ့တယ်။

မိုးလား ဟင့်အင်း မလင်းချင်ပါဘူး။

လှပနေတဲ့ အိပ်မက်လေးတေ ပျက်ပြယ်သွားမှာ

ထယ်ယောင်းငယ် သိပ်ကြောက်ပါသည်။

ချစ်လားလို့ မေးရင် ငါငြင်းမှာပါ။

Ommaအတွက် မင်းကို ငါသိပ်မုန်းတယ်။

အင်း မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ ငါသဘောကျမိသား။ မင်းရဲ့ အပြုံးတေကိုမြင်ချင်ပင်မဲ့

တခါတလေ ငါ့ကြောင့် ငိုနေမဲ့ မင်းကိုလဲ လိုချင်မိသေးတယ်။ဒါတေက ဘာကြောင့်လဲ မသိပင်မဲ့

ငါပြောနိုင်တာက မင်းကို ငါမချစ်ဘူးဆိုတာပဲ။

~~~~~~~~~~~~~~~

‌ကိုယ်နေမကောင်းလို့ upမပေးနိုင်ခဲ့တာ

ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကောင်မလေးတေကို အားနာလို့

အဆင်မပြေတဲ့ကြားက လာupပေးတာပါ

Completeထိ တူတူလိုက်ခဲ့ပေးကြပါအုံး

အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

Love you my reader

See you next part