《Adult ✅》part 10
Advertisement
დილით როდესაც ვიღვიძებ მარტო ვარ ... ოთახში არავინა ნეტა ნიკი სადა ? მისი ხსენება და ოთახში შემოსვლა ერთი იყო
-გაიღვიძე გოჭო ?
-ხო
-დღეს მივფრინავთ 5 საათზე
-ეხლა რომელია ?
-3 საათია
-კაიი ავდგები და ჩაალაგებ
-იწექი ჩაგილაგე უკვე !
-ვაიმე როგორ მიყვარხარ შენ არ იცი
-ვიცი და მეც მიყვარხარ
მაინც მომწია ადგომა რადგან მშიოდა მე და ნიკი დაბლა ჩავედით და საჭმელი შევუკვეთეთ მალე მოგვიტანეს და ჭამა დავიწყეთ ... ცოტა ხანში ჰარიც შემოგვიერთდა გაგიკვირდათ არა ? მეც არ მოველოდი თუ ჩვენთან დაჯდებოდა ... ათას რამეზე ვისაუბრეთ ბოლოდ კი ისევ ნომრებში დავბრუნდით იმ განსხვავებით რომ ჰარის ნომერში ვუყავით ყველა ... ჰარიმ და ნიკმა კარგად გაუგეს ერთმანეთს მაგრამ არ ვიცი ეს კარგია თუ ცუდი... დრო იწელებოდა წუთები საათებად მეჩვრნებოდა როგორც იქნა დადგა ის დრო როცა უნდა ჩავფრინდეთ ლონდონში ... იცით ეხლა რა ვიფიქრე ? ყველაფერი ისევ ძველრბრურად იქნება ? არამგონია რატომ ? იქნებ იმიტომ რომ ჩემს უფროს შეუსწარი როგორ ჟიმავდა ვიღაც ძუკნას .... ეხლაც ვერ ვხვდები რაზე ვეჭვიანობ მაგრამ ფაქტია რომ მე მას შევუსწარი .... მოკლედ ვნახოთ რა მოხდება ...
დაა აიი უკვრ თვითფრინავში ვართ და მივფრინავთ ჩემს გვერდით ჰარი ზის რადგან ნიკდ სხვა ადგილი ჰქონდა ჩვენ სხვა ... ჰარიმ თავი ჩემს კალთაზე დადე მეც ინსტიქტურად თავზე დავუწყე ფერება როცა გაბიაზრე რას ვაკეებდი ხელი ავიღე მან კი ერთი ამიოხრა და ჩემი ხელი ისევ თავის თმებზე დაააბუნა ... ისეთი ჯიუტია ამას ვერ აჯობებ ხოდა მეც დანებდი და მაზე ვეფერებოდი ძალიან მსიამოვნებდა მის თმაზე მოფერება ....
ჩამეძინა ... როდესაც გამომეღვიძა თითმფრინავი უკვე ეშვებოდა , სტუარდესა აცხადებდა რომ ღვედი შეგვეკრა... თავი როცა ამოვწიე მერე მივხვდი რომ ჰარის გულზე მედო თავი მაგრამ როგორ აღმოვჩნდი მანდ არ ვიცი ... ჩეულებრივად გავსწორდი და ისე
ვიქცეოდი ვითომ არც არაფერი მომხდარა ... თითმფრინავი დაეშვა ჩვენც ჩამოვედით , ჰარის დავემშიდობეთ მე და ნიკი სახლში წამოვედით გზაში ხმა არცერთს არ ამოგვიღია ... სახლში როგორც კი მივედი მაშინვრ ხარბად ჩაისუნთქე სახლის ჰაერი ... მერე კი პირდაპირ მეორე სართულზე ჩემი
ოთახსიკენ წავედი ... არაფერი შეცლილა ყველაფერი ისე იყო როგორც დავტოვე....
კედელთან საწოლი დგას მის გვერდით პატარა ტუმბო სადაც საოჯახო ფოტო მიდევს საწოლის თავზე დიდი ნახატი მაქვს გარული ხოლო მეორე მხარეს მერლინ მორნო ფოტოები ჰო როგორც მიხვდით მერლინ მორნო მომწონს ასევე პრადა ... ოთახის მეორე მახარეს დიდი კარადა მიდგას სადაც წიგნები მილაგია და პატარა მაგიდა სადაც მხოლოდ სანათი დგას იქვე ფანჯარასთან ადგილი მაქვს გაოყფილი სადაც ვკითხულობ ხოლმე ... ოთახი შავ-თეთრ ფერებშია მართალია არ მიყვარს ეს ფერები მაგრამ ოთახი მომწონს...
Advertisement
ლოგინზე დავაგდე ჩანთა და იქვე მდგარ პუფში ჩავესვენე ... ისე ჩამეძინა ვერ მივხვდი ... აღარც გამიღვიძია გავაგრძელე ძილი დილამდე ....
***
დილით მაღვიძარა მაღვიძებს ერთს ვიგინები და ლოგინიდან ვდგები მერე აბაზანაში შევდივარ და ვფხიზლდები თავს ვიწესრიგებ და გამოვდივარ ....
ტანსაცმლის არჩევას ვიწყებ რაზეც ბევრი დრო არ არის მეხარჯება მუქ ლურჯ ქვედაბოლოდ და ამავრ ფერის ტოპს შავ მოსაცმელს ვიღებ თმებს გაშლილს ვიტოვებ ცოტა მაკიაჟს ვიკეთებ და სახლიდან გავდივარ ...
ცოტას ვღელავ რადგან არ ვიცი ჰარი როგორ შემხვდება მაგრამ მე ვაპირებ ისგან თავი შორს დავიჭირო რათქმაუნდა ვეცდები მაინც... მალე მივედი ოფისთან ტაქსის დამსახურებით ნიკს ბერვი საქმე ჰქონდა საერთოდ მითხრა რომ არ წავსულიყავი სამსახურში მაგრამ მე ხომ
დამჯერი გოგო ვარ ხედავთ სადაც ვარ! ოფისში შევედი თუ არა მასინვე ლუიმოვიდა ჩემთან და მაგრად ჩამეხუტა მერე კომპლიმრნტი მითხრა და მალღა ავედით საკმაოდ ბევრი საქმე მქონდა ამიტომ ყავა დავისხი მარკერი მოვიმარჯვე და ჩემს საქმეში მთლიანად ჩავძვერი ...
დრო ისე გავიდა ვერ მივხვდი თავი როცა ამოვწიე ჰარი დავინახე რომელიც მომღიმარი მიყურებდა ჯერ გაკირებულმა შევხედე მერე კი ლაპარაკი დავიწყე
-დიდი ხანია აქ ხართ ბატონო სტაილს ?
-არა
-რამე გნებავთ ?( ვკითხე ცინიზმით)
-ჯიჯი გეყოფა ესე ლაპარაკი -მითხრა ვითომ მკაცრი ხმით
-როგორ ბატონო სტაილს ?
-ჯიჯი
-გისმენთ ?
-რა გჭირს ?
-არაფერი რა უნდა მჭირდეს ?
-ნუ ლაპარაკობ ესეთი ცინიზმით !
-არ ვლაპარაკობ !
ვგრძნობდი როგორ ღიზიანდებოდა და ესახარებდა
-ერთი ზიზიღიანი მზერით შემომხედა და ოთახიდან ცეცხლივით გავარდა მე ჩემთვის ცოტა ჩავიცინე ... ეგრე მოგივა სტაილს ! ჯერ სად ხარ ეხლა დაუეყო სამაგიეროს გადახდა .... საათს დავხედე 9 საათი იყო მიკვირს ნიკი რო არ მირეკავდა მაგრამ მერე გამახსენდა რომ ტელეფონი არ მაქვს სათვალე მოვიხსენი ( ხო წიგნის კითხვის ან მუშაობის დროს ვიკეთებ ) ჩანთაში ჩავიდე მოსაცმელი მოვიცვი ყველაფერი გამოვრთე ოთახს თვალი მოვავლე და გამოვედი მერე კი გამოვდიოდი წინ არ ვიხედებოდი და რაღაცა მკვრივს შევეჯახე მაღლა ავიხედე რომ დამენახა ვინ იყო მაგრამ უცბად ჩემს ტუჩებს დაეწაფა მე არ ავყოლივარ პირიქით ხელებს ვურტყავდი რომ მომშორებოდა
-ჯიჯი მაკოცე კოცნებს შორის ამოილაპარალა
-არა
-ჯიჯი
ძან უხეშად მკოცნიდა და ქვედა ტუჩზე მკბენდა მეც ვეღარ მოვითმინე და ავყევი კცნაში ვიგრძენი როგორ ჩაიცინა მისმა სხეულმა გასცა .... არ ვიცი რამდენი ხანი ვკოცნიდით ... მინდოდა დრო გაჩერებულიყო მაგრამ არა .... ჰაერის უკმარისობის გამო დავშორსით ერთმანეთს მერე ყურთან დაიჩურულა და წავიდა
-შენ მხოლოდ ჩემი ხარ!'
ვერ გავიაზრე ცოტა ხანი ვფიქრობდი მაგრამ ბოლოს გავიაზრე და მერე ჩემს თავს დავუსვი კითხვა
რა ჯანდაბა იყო ეს ?!
💜💜💜💜
Advertisement
- In Serial38 Chapters
The Stars Have Eyes
The universe was a vast, empty, dark, and uncaring place. Then life happened, and the universe was changed forever. Only a teeny-tiny bit, but definitely different. Then again, the universe changes a teeny-tiny bit every second of every day. For instance, if someone were to get off the couch and randomly drink a glass of milk? Bam! One less glass of milk in the universe. Changed forever. Well, excluding any time-travel shenanigans, but anyone who puts a big old hole in the time-space continuum just to un-drink a glass of milk should really reevaluate their priorities. Unless, of course, they were attempting to prevent some massive catastrophe vis-a-vis said glass of milk. Such a scenario is by no means impossible, as one should never underestimate the importance of calcium. Another important tip for any life forms out there is to keep things in perspective. Some look at the vastness of creation in relation to themselves and go, ‘Man, this sucks!’ These people really need to narrow their focus. Sure, they will never affect anything happening on the other end of the galaxy, but so what? That’s way the heck over there, where it doesn’t matter. Therefore, in order to maintain a healthy mindset, it is important to narrow one’s perspective to the things and people that affect them, and that they can affect in turn. But what happens if one is an unfathomable cosmic being from beyond the veil of reality? What happens when such an existence is capable of influencing entire swathes of the universe just by its presence? A creature such as Magh'rathlak the Observer? That particular entity is only about average as far as reality-warping creatures from the dawn of time go, so its influence over the fabric of reality is rather limited. And it still struggles to keep things in perspective. That, among other things, is why it decided to narrow its worldview a bit by compressing the maddening vastness of its being into a single corporeal form. Magh'rathlak had never tried such a feat, but that wasn't about to stop it. After all, how hard could being human possibly be?
8 205 - In Serial20 Chapters
Blade Mage (LitRPG)
A hardworking dude with a promising future. But one night took a bad turn. He almost died but a light saved him. Then he was there, in a new world with a new set of laws. It was a world full of monsters in appearance and also the heart. But who knows, perhaps his training in the sword might help him along the way.
8 139 - In Serial53 Chapters
The DT Journals
After his "death" Lee wakes up in a familiar yet unknown place alongside his friends who he knows died before him. After being introduced to their new lives and given a choice of helping or not, the group of misfit friends travel between dimensions doing random odd jobs for Eaxura's allies...that is until Lee starts to see the future, and how they really came to be [participant in the Royal Road Writathon challenge] Cover was done by: gej302
8 90 - In Serial27 Chapters
Brujas de la Noche
***Spanish Edition*** Pocos lo saben, pero, debajo de nuestras ciudades, en medio de los bosques y montañas y hasta bajo el océano, hay otro mundo, un mundo lleno de magia, lugares fantásticos y criaturas mitológicas e imaginarias. Por casualidad, me enteré de él, y mi curiosidad me llevó a explorarlo. Hoy, me arrepiento de no haberme controlado, de no haber ignorado ese conocimiento y continuado con mi vida normal. Porque, aunque haya visto cosas increíbles más allá de la imaginación de la mayoría de las personas, conocí también a las Brujas de la Noche y las terribles verdades sobre la condición humana y el lugar de la humanidad en el universo que trajeron con ellas. ¿Cómo volver a una vida normal después de todo lo que vi? No sé si es posible, pero este relato es un intento de paliar los terribles efectos de este conocimiento, un primer paso en dirección a la normalidad. Tal vez compartir todo lo que descubrí, la simple idea de que este conocimiento no es sólo mío, me pueda ayudar.
8 120 - In Serial8 Chapters
Villain as a Friend
What if your friend says that he wants to be a villain? Will you prevent your friend from falling into the circle of evil, or encourage him to do that? "I want to be a villain." My friend who has been accompanying me every day in my life said that. Only a few days after the launching of Realm Domination, a new VRMMORPG. At first, I thought he said that because he wanted to do role-playing in the game. But I didn't think he would truly be one of them. Become a real villain. He did some crimes like burning the village, murdering the whole cities, raping the women inside the elf forest, and do some massive magic sacrifice that needs mass murdering. Even if it's only in the game, I become to know my friend's true face is. I let him be for now because it's still inside a game. But it turned out to be worse than I thought.
8 217 - In Serial8 Chapters
El's Revenge
“Revenge is not for the dead- we, as the living, take revenge to relieve the burden we feel,” I whispered into the air. “Salvation for the people who suffered because of you,” I watched as the city burned in the flames. “Salvation for the people like me, who believed in the proclaimed heroes when in reality they were the devils.” I smiled faintly as the ‘holy land’ of those ‘saints’ was destroyed. I heard rustling sounds as Charlotte came to stand next to me, grabbing my hand. “El, are we the bad guys?” If I was still the same as I was before, I might’ve broken down and started crying. Now, it was different. “A villain is just another victim. They cry and mourn, it’s just that no one heard, leading them into madness. It’s one of the reasons why we know the most, but care the least.” I took a deep breath. “We may be the bad guys in other peoples’ eyes, but in my story, we’re the heroes.” Charlotte took in my words for a while and pondered, before nodding in agreement. “As children, we loved the heroes, as adults we understand the villains.” I looked at her and bonked her on the head, earning an angry glare from her. “Hey! You’re barely an adult yourself you know,” she grumbled. I laughed and ruffled her hair, before countering her. “At least I’m not 12. You can’t even be considered a teenager at that age.” After that, we silently watched the flames ravage the land, before leaving.
8 120
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
