Бид өдөржин ой моддоор зугаалж цасан дээр гулгасаар орой болгосон тул байрлаж буй байрлуугаа буцлаа.

Бид маргааш өглөө гэрлүүгээ буцна.

Гэрт орж ирээд өрөөндөө ороод л тэрийгээд хэвтчихэв. Ядраад ч байгаа юм уу үгүй ч юм уу?

Нэг сэртэл аль хэдийнээ орой болчихсон цонхоо хаагаагүй тул яг өөдөөс минь цэлгэр том цонхоор сарны туяа орж ирэн байлаа. Харцаа доошлуулсаар өөдөөс харсан сандал руу хартал өдөр өмсөж байсан хувцас минь цэвэрхэн эвхээстэй байна. Юу билээ би орж ирээд хувцасаа тайлсан бил үү?

Бодолд дарагдах төдийд л бэлхүүсээр минь гар ороосон байхыг мэдэрч тэр гар улам чангарч толгой доор минь байсан гар бас хөдлөн намайг өөрлүүгээ харуулах нь тэр. Би чинь хэнтэйгээ унтаад байна аа!

Хашхирах гэтэл толгой доор байсан гар нь хурдан хөдлөн амыг минь даран

Жошуа: Чшш. Би байна аа.

Би: Чи энд юу хийж байгаа юм?

Жошуа: Маргааш буцна шт ээ. Сүүлийн өдөр хамт унтмаар байсан юм. Жонхан Жүн бид гурав та хоёрт зориулж их юм бэлдсэн ч Сүёон та хоёр хоёулаа унтчихсан байсан тэгээд л би орж ирээд чамайг гадуур хувцасаа ч тайлаагүй-

Би:Байз даа. Тэгээд чи миний хувцасыг сольж бүр унтлагын хувцасыг минь өмсүүлсэн юм уу!?

Би бачимдан уурлаж мөн ичсэндээ орноосоо өндийтөл Жошуа буцааж татан өөртөө наагаад

: Тэгсээн. Сүртэй гэдэг нь. Тэгтээ тэргүй угаасаа минийх биз дээ энэ бие?

Би: Юу гэнээ! 😳

Жошуа: Үгүй хэрэг үү?

Би: Ээ Будда, Аллах тэнгэр, Есүс Христос минь гэж! Өрөөрүүгээ яв Хун Жисү! Ичмээр юм. Яаж!

Тэгтэл Жошуа чимээгүйхэн хөхрөөд

: За тоголсон юм Сун Киюүн. Би тийм гаж донтон биш. Би Сүёоныг сэрээгээд тэгээд солиулсан. Тэгээд л өөрөө орж ирсэн. Сүртэй хүүхэд шүү. Саяных чинь лав хэзээ ч нүднээс салахгүй байхаа!

Киюүн: Инээдтэй биш байна!

Жошуа: Ойлголоо ойлголоо одоо унт. Ядарчихлаа.

Киюүн: Би яаж ийм юм сонсчихоод-

Жошуа Киюүнийг өөртөө татан үнссэнийнхээ дараагаар нүүрнийх нь урдуур орох үсийг хойшлуулан

: Унтацгаая.

Киюүн хэт их цочирдсоноосоо болоод зүгээр л толгой дохиод Жошуад тэврүүлэн хэвтэнэ.

Юун унтах бүр нойр сэргэчихлээ Хун Жисү!

☕☕☕

Өглөө сэрэхэд Жошуа хажууд байгаагүй тул түүний хэвтэж байсан газар гараа хүргэн илээд инээмсэглэсээр бослоо. Өчигдөр орой бид хамт унтсан гэж бодохоор л...

Тэнэг хүн шиг инээмсэглээд сууж байтал Жошуа хаалга нээж орж ирээд намайг сэрсэн байгааг хараад

: Бяцхан хатагтай жаргалтай байх чинь ээ.

Би: Зүгээр л.

Жошуа: Цайгаа уучихаад бос доо. Хувцасаа бэлд үдийн хойно буцна гэсэн.

Би: За бослоо.

Намайг орноосоо өндийх гэтэл Жошуа буцааж суулган "Орондоо ид" гэсээр урд минь ширээн дээр тавьсан шарсан өндөг гахайн мах каппучино моча тавив. Гайхан түүнрүү хартал инээмсэглэсээр толгойг минь илэн "Иддээ" гэж хэлчихээд л орон дээр хажуугаар минь орон хэвтэж утсаа гаргалаа.

Нүүр ам улайгаад яг таг улаан лооль шиг болчихсон гэдэгт би өөрөө өөртэйгөө 100мянган вонд барьсан ч яахав!

Хувцас хунараа баглаад гэрээс гартал үүдэнд нөгөө 3 маань бид хоёрыг хүлээж байх бөгөөд гарч ирснээс хойш л жуумалзаад бие биенийгээ цохиод ерөөсөө явж өгсөнгүй.

Би: Хөөе та гурав яагаад маяглаад байгаа юм!

Намайг чангахан дуугарсанд ч тэр үү Жисү хүртэл цочиж тэгснээ инээмсэглэн гараас минь атгаад автобусанд суулаа.

Автобусанд суугаад удаагүй байтал хөдлөн би ч яагаад ч юм нойр хүрсээр унтаад өгсөн юм.

✨✨✨

: Киюүн аа. Киюүн.

Намайг зөөлхөн татан нэр дуудахад нь сэрэхэд би машин дотор гадаа харанхуй болчихсон аль хэдийн гэрийн хажууд ирсэн байх бөгөөд хажуунаас Жисү намайг татан сэрээж байлаа.

Би: Ирчихээ юу? Сэрээхгүй дээ. Намайг яаж машиндаа суулгасан юм?

Жисү: Ахх чи ч хүнд байсан шүү. Жүн Жонхан бид 3 нийлээд ч чү ай өргөж оруулж ирсэн. Яасан юм гэмээр бөх унтаж байсан болохоор чинь сэрээгээгүй юм.

Би: Тэр олон хүүхдүүдийн дэргэд намайг машинруугаа та 3 өргөж оруулаа юу! Зүгээр сэрээчихгүй яасан юм! Өө нүдний булай! Ичмээр юм!

Би машинаас нь буусан ч үгэлсээр байсан тул Жисү уруул дээр минь хуруугаа тавиад

: Хатагтай Киюүн. Одоо болно. Юу ч болохгүй дээ. Одоо орж амар.

Би: Ичмээр байна!

Намайг уурласанд Жисү гараа урдаа бариад "Сalm down" гэсээр хаалганы минь хонхыг дарчихаад машиндаа суугаад яваад өглөө. Араас нь харан хаашаа харж үхэхээ бодож байх зуур ээжийн хоолой дуугаран гэртээ орлоо. 7 хоногийн дараа тэр өргөж оруулсан нь мартагдчихна л гэж найдъя!