《O porão: volume 02》05
Advertisement
Nuvens negras se formavam no céu de Duskwood a uma velocidade anormal. Um arrepio percorreu a nuca de Phil enquanto ele adentrava floresta adentro em busca da caixa.
Phil: " Isso não pode ser uma simples tempestade" - Disse a si mesmo, torcendo para estar errado.
À medida que ele caminhava mais para dentro da floresta, as nuvens pareciam ficar mais negras e o vento, mais gelado. Após alguns minutos, ele pôde avistar três corpos cobertos por lençóis brancos. Cuidadosamente, Phil se aproximou de um dos corpos e descobriu apenas a face da vítima. Ele quase caiu sentado com o que viu: o defunto estava com a boca escancarada e sem os olhos. O estado de decomposição estava avançado.
Escola Primária de Duskwood
As crianças estavam no pátio, olhando curiosas para a caixa metálica depositada no chão. O que lhes chamava a atenção, era o fato do artefato trepidar e emitir pequenos feixes de luz. O efeito era hipnótico e o que viria a seguir, extremamente catastrófico. Como moscas atraídas pelo fedor putrefato da morte, mais e mais crianças se juntavam ao redor da Dibbuk, alimentando e fortalecendo Abyzou, que agora tinha em seu alcance um pequeno exército de hospedeiros.
Phil saiu frustrado da cena do crime por estar de mãos vazias. Alguém havia colocado as mãos na caixa antes dele, e agora ele não fazia ideia de onde começar a procurar. Quando ele avistou Jessy e Sn, que estavam ansiosas, ele logo as desanimou com sua feição de derrota.
Jessy: " A caixa não estava lá?"
Phil: " Não "
Sn: " Acha que a polícia está em posse dela?"
Phil: " Eu não sei, Sn" - Havia um misto de frustração e medo nos olhos dele.
Jessy se aproximou dele e pôs a mão em seu ombro.
Advertisement
Jessy: " Nós vamos encontrar "
Phil: " Eu espero que sim "
Casa do desafio - Floresta de Duskwood - Algumas horas depois.
Havia uma movimentação suspeita nos arredores e isso não era um bom sinal. O barulho de sirenes e alguns gritos chegavam até o interior da silenciosa casa abandonada.
Em silêncio e com muito cuidado, Jake juntava alguns poucos pertences pessoais em sua mochila, pronto para fugir mais uma vez. Ele havia conseguido passar despercebido por semanas, escondendo-se na casa esquecida na floresta.
Quando Jake avistou a rua que dava continuidade à estrada e início à Duskwood, um cenário tenebroso e caótico estava formado: havia pequenos focos de incêndio espalhados; carros abandonados e vitrines depredadas. O mais assustador, era o silêncio. A sensação que ele teve foi de que a cidade estava morta.
Caminhando pelo meio daquele cenário macabro, Jake tentava entender o que estava havendo. Foi então que ele notou o quão negro estava o céu.
Jake: " Mas o que é isso?" - Perguntou para si mesmo, conferindo as horas. Não passava das 16:00 horas. Foi então que ele se viu cercado por uma névoa densa. Um alarme alto e insistente soou, fazendo com que o hacker cobrisse os ouvidos, atormentado.
Uma figura feminina se aproximou lentamente, mas parou antes de ficarem muito próximos. Apesar da névoa, Jake pôde reconhecer o semblante sereno dela. Sua mãe. Ela usava um suéter rosa claro, como no último dia. Uma camisa branca de botões perolados e uma saia longa de linho na cor cinza.
Lentamente, ele começou a caminhar em direção à ela, que virou-se e saiu correndo, desaparecendo na névoa.
Jake: " Mãe! Espera!" - Gritou, acelerando o passo para tentar alcançá-la. Por algumas quadras, ele a seguiu, até que ela desapareceu em um beco sem saída.
Advertisement
Tateando a parede suja do beco, Jake tentava entender o que havia acabado de acontecer. Foi então que ele notou que havia sangue escorrendo pelas rachaduras do concreto.
Ele deu alguns passos para trás, quando deparou-se com alguém menor do que ele.
Era um garotinho de olhos brancos e leitosos. Ele não se movia.
Jake: " Olá? Você está bem?"
Não houve resposta. Então, ele viu que o garotinho não estava só: havia um considerável número de crianças, igualmente estranhas, o encarando, um pouco atrás do menino.
Jake se aproximou cuidadosamente do pequeno grupo, mas eles pareciam como sonâmbulos. Quando ele olhou mais de perto, viu que as crianças flutuavam. Isso foi o suficiente para que ele acelerasse o passo para longe dali.
Advertisement
- In Serial6 Chapters
Vertigo
Trading Card Games aren't quite the same in the virtual world. Cas decided she needed to take some time for herself. No following her best friend, Jupiter, on whatever hair brained idea he had. No jumping into danger in a fantasy virtual world. She wants to get back to basics. And what's more basic than a trading card game? But when you move a card game into virtual space there are some pretty big changes. Add in the natural greed of humanity and there might really be something to this Virtual Reality Trading Card Game. Welcome to Vertigo. Virtigo is a side quest story from The Hub World Series. You do not have to read The Hub World to enjoy Vertigo, but if you would like more with Cas you can check them out.
8 165 - In Serial11 Chapters
Abyssal Era
Planet earth seemed so very normal, but a strange dream heralded the mysteries that were to come. Follow alongside Alex, who soon gets transported against his will. Bloody battles and unseen creatures pave his way. His aptitude allows him to survive but not all do. Some may ask why the things had happened or why so many had to die in the tutorial. Yet, these questions became irrelevant as the very earth crumbles to dust. Now all the survivors fight for their survival in the abyss. Did the tutorial try to prepare them for this? Bloody battles become a norm, and striving onwards is the new goal in this harsh world. Alex fights and tries to help the people, only to lose it all. Authors Note: Abyssal Era is the first novel I´ve written that I find acceptable myself. Yet I keep learning with every new chapter. Please note that English is not my native language. Nonetheless, I hope it´s enjoyable to read. Any feedback is welcome, so please go ahead. The cover is from Stefan Keller (Pixabay)
8 164 - In Serial43 Chapters
Dark Necromancer: Lord of the Realms
Aron's parents left him when he was six years old. Around a decade had come to pass and they never returned. All this while he ended up as a slave at the best magic school. Volunteering for an experiment, he never knew how drastically his life will change afterwards.
8 163 - In Serial10 Chapters
Rainy Days
A long, rolling storm blankets Paris and a certain water fearing Cat curses it endlessly. However he had no way to know that from the very first drop the storm had started to change things.
8 192 - In Serial25 Chapters
Spark of Hope
The Resistance has been devastated. Only a few escaped the Battle of Crait, but General Leia Organa believes there are still supporters that will help renew their will to fight.As the last Jedi, Rey is looked up to as the Galaxy's final hope of being free of the First Order. She's the only one who can match Kylo Ren's power, and possibly defeat 'the Jedikiller'.Far in the Outer Rim Territories, Rey begins to train for the upcoming final battle, but as her power grows, so does the pull to the Dark Side. Another temptation grows as well-one she hadn't expected and couldn't have prepared for: love.The Fangirl Awards 3rd place [Star Wars fandom]The Chaos Awards 5 3rd place [Fanfiction]Star Wars Episode IX 2nd place
8 143 - In Serial92 Chapters
အချစ်ဝိုင် ( Complete )
မင်းမှတ်ထား ခရေဝိုင် ယောကျာ်းတစ်ယောက် မိန်းကလေးအများကြီးနဲ့တွဲနိုင်ရင် စော်ကြည်တယ်လို့ခေါ်ပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ယောကျာ်းလေးအများကြီးနဲ့တွဲရင် ပျက်စီးနေပြီလို့ခေါ်တယ်မင်းတစ်ယောက်ဆို ငါက ၂ယောက်ပဲ သူနိုင်ကိုယ်နိုင် အပြိုင်ကျဲမယ်ဆိုတာ ရုပ်ရှင်ထဲမှာပဲရှိတာမဟုတ်ဘူး လုပ်ရဲရင်လုပ်ကြည့်လေ~~~~~~~~~~~~မင်းကငါ့ရဲ့ကံကြမ္မာမင်းကငါ့ရဲ့ဘဝမင်းကငါ့ရဲ့အရာရာပါမျက်ရည်တွေသုတ်လိုက်ပါငါ့အနာဂတ်ကို ကယ်တင်ပေးပါငါမင်းနဲ့အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာနေချင်သေးလို့
8 65

