Крис гэнэт зогссоноо цаглуу гаа хараад одоо үйчилж эхлнэ гэж хэлчихэд сандал дээр суугаад өгчихөв. Миний нүд бүрэлзэж толгой эргээд эхлэв. нэг нүдээ нээсэн крис миний дээр хэвтчихсэн хувцасыг минь тайлж байв. Би болиулах гэж хичээсэн ч миний бие надад захирагдахгүй байсан юм.

Түүний гар биеийн минь бүх хэсгүүдэд хүрж байв. Би дотроо хашигчид орилж байсан гадна огт дуу гарахгүй байв. Зүгээр л нүднээс нулимс дусалж байсан юм. Тэрнээс хойш би юу болсоныг огт санахгүй байсан юм. Өглөө нь би орон дээр ганцаараа хэвтэж байв. Гэхдээ өөрийнхөө өрөөнд би босож суухад хамаг бие минь хүндүүр болчихсон байв. Би үнэхээр юу ч санахгүй байв. Утасаа авна Юнги лүү залгатал Юнги утсаа авахгүй байв. Доош буутал ээж буйдан дээр уйлчихсан сууж байв. Би очиж юу болсоныг асуутал ээж надлуу харж байснаа намайг тэвэрч аваад ~ээжийгээ уучлаарай. Гэж хэлээд уйлаад байв би үнэхээр юу болоод байгааг огт ойлгохгүй байв.

Гаднаас аав орж ирэв. Гартаа баахан тортой юм авчихсан. Баяр хийх гэж байгааа мэт л

Ину: надаа юу болоод байгааг хэлээд өгөөч гэхэд аав юу ч болоогүй ээ гээд инээмсэглэв. Гэхдээ энэ инээмсэглэл худлаа харагдаж байв.

Аав ширээгээ засаж дуусчхаад ээж бид хоёрыг дуудав. Би ээжийг дагуулан гал тогоо орж бид инээлдэн хоолоо идцгээв. Гэхдээ аав ээж хоёрын инээмсэглэл худлаа байсан нь илт мэдэгдэж байсан юм. Би угаалгын өрөө орох гэж босоод угаалгын өрөөний хажууд байх тавиур дээр ipad байхыг хараад аваад угаалгын өрөө оров. Сургуулийн page луу ороод байж байсан нэг бичлэг гараад ирэв. Түүнийг үзтэл би нүдэндээ ч итгээгүй юм. Өчигдөр шөнийн миний санахгүй байсан үйл явдал байсан юм. Крис гэхдээ бага зүүчихсэн байсан юм. Тэр бичлэг дээр би л харагдаж байсан зөвхөн би....

Би саянаас хойш юу болоод байгааг одоо л ойлголлоо. Аав ээж хоёр миний төлөө...... Тэр явдалаас хойш би захирал дээр дуудагдаж захирал намайг хүчиндүүлсэн гэж бодно намайг тайтгаруулаад сургуулийн page дээр бичлэгийг устгасан гэдгийг хэлсэн тэр бичлэг дээр би ямарч хөдөлгөөнгүй байсан болхоор хүчиндүүлсэн гэж харагдахаар байсан юм. Юнги ч тэр явдалаас хойш ор сураггүй алга болж хүмүүс намайг хөөрхийллийн харцаар харцгааж , нэг хэсэг нь намайг өөрөө. Хүсээд хийсэн гэх ч бодолтой байсан юм . Тэгээд л тухайн хичээлийн жил дууссан юм. Тийм болохоор л би одоо энэ бараан дурсамжийг мартахын тулд шинэ. ГаЗАР ирж амьдралаа шинээр эхлүүлэхыг хүсэж байгаа хэрэг. Тэгсэн... Намжүүн ......