-ელააააა, გაიღვიძე თორე წყლით დაგადგები თავზე-დედაჩემის ჭყიპინი მაღვიძებს.

-არ მინდა წასვლაა-გავყვირე და ბალიში თავზე დავიდე.

-ელაა, ვფიცავ შევასრულებ, რაც ვთქვი-ყვირის ისევ.

-აუუუუ-ვბუზღუნებ და ლოგინიდან ვდგები-მალე დაგიბრუნდები ჩემო კარგო-შევსტირი ჩემს ლოგინს და დედასთან, სამზარეულოში ჩავდივარ

-დილამშვიდობისა სიხარულო-მეუბნება და საჭმელს მილაგებს.

-მშვიდობიანს ვერ ვიტყოდი, მაგრამ დილამშვიდობის-ვამბობ და ჭამას ვიწყებ.

-ჯონგუკ,გაიღვიძეეე-დაიწყო ისევ ყვირილი.

-არა-გადმოყვირა ჯონგუკმაც.

-იცოდეე დაემშვიდობები ყველაფერს-ყვირის და ორ წუთში, ჯონგუკი ჩემს გვერდით ჯდება.

-რამის თქმა ხო არ გავიწყდება?-წარბ აწევით ეკითხება დედა.

-დილამშვიდობის-ამბობს და ჭამას იწყებს.

-მალე გაემზადეთ, დაგაგვიანდებათ სკოლაში-ამბობს დედა და თვითონაც მიდის, მოსამზადებლად.

-ხო გახსოვს წესები? სკოლიდან 100 მეტრში ჩამოგსვავ და ფეხით წამოხვალ სკოლაში,არ მინდა ყველამ გაიგოს, რომ ტყუპები ვართ-ამბობს ჩემი ძმა, რაზეც მობეზრებით ვდგები და მოსამზადებლად ოთახში ავდივარ.

დღეიდან ისე ჩავიცმევ, როგორც სხვა გოგონები იცმევენ, ანუ მოწესრიგებულად და მოდურად. ამომივიდა ყელში ჩემი ძმის დაცინვა ჩემს ჩაცმულობაზე და ისიც,რო ჩემი სცხვენია.

20 წუთი ვარჩევდი ტანსაცმელს.

-ელა, მალე ჩამოდი-იყვირა ჯონგუკმა.

-ფეხით მოვდივარ მე-გავყვირე და მაკიაჟის გაკეთებას შევუდექი.

ბოლოს ასე ჩავიცვი.

პირველ სართულზე ჩავედი.

-ვაუუ ეს...ჩემი გოგოა?-მეუბნება დედა და მათვალიერებს.

-კარგად გამოვიყურები?

-საოცრად-მეუბნება და სახეზე მაკვირდება-მაკიაჟიც გაიკეთე? რახდება? ვინმე შეგიყვარდა?

-არააა, წავედი მე. მაგვიანდება-ვთქვი და სახლიდან გამოვვარდი.

13 წუთში სკოლაში ვიყავი, მაგრამ დავაგვიანე 2 წუთით.

-შეიძლება?-ვამბობ და კლასში შევდივარ. ვამჩნევ ყველას მზერას და ასევე ჩემი ძმის, რომელიც პირღია მიყურებს.

-ელა? კი შემოდი-ამბობს გაკვირვებული მასწავლებელი.

-ბოდიშს ვიხდი-თავს ვხრი და ჩემი ძმის გვერდით ვიკავებ ადგილს.

-რა ჯანდაბა გეცა?-მეკითხება ჩემი ძმა.

-რაიყო არ მოგწონს?-ვეკითხები იმ იმედით, რომ მოეწონება

-არა ძალიან მომწონს, გიხდება ასეთი ჩაცმულობა...მაგრად გამოიყურები დაიკო-მეუბნება და მიღიმის.

-ვაუ ჩემი ძმისგან კომპლიმენტი მივიღე-ვამბობ და ვიცინი.

-იცი დაიკო, რაღაცაზე დავფიქრდი-მიბრუნდება შუა გაკვეთილში.

-მეც არ მიკვირდა,რატო იყო ასე ჩუნადთქო.გისმენ-ვამბობ.

-თუ ასე ჩაცმას დაიწყებ, სიამაყით გამოვაცხადებ, რომ ჩემი ტყუპისცალი ხარ-ამბობს, რაზეც ვიცინი-რაგაცინეებს, მართლა გეუბნები. დაიწყე ესე ჩაცმა და ყველა შენ დაგაკვირდება, ბოლოს და ბოლოს სკოლაში ყველაზე სიმპატიური ბიჭის და ხარ.

-კარგი, კარგი-ვამბობ სიცილით.

არ გაგიკვირდეთ ჩვენი ასეთი ურთიერთობა. საშუალო სკოლაში ყველამ იცოდა ჩვენ, რომ ტყუპები ვიყავით, თანაც ძალიან ცნობილებიც. მაგრამ ერთი ტრაგედიის შემდეგ, ძალიან შევიცვალეთ და ერთმანეთთან ისეთი თბილი ურთოერთობა, აღარ გვაქვს, როგორც ადრე გვქონდა. ჩვენ ერთმანეთის მესაიდუმლეები ვიყავით.

გაკვეთილი გამოვიდა და ყველამ გავიდა კლასიდან, როგორც მე.

გზად ჩემ მეგობარს, ანასტასიას შევხვდი( ჰელოუ :დდ)

-უკაცრავად,რატომღაც მეცნიბით-თვალებ მოჭუჭული მიყურებს ტასო(ზედმეტსახელი)

-გეყოს, რაა-ვამბობ და შემდეკი გაკვეთილისთვის ვემზადები.

-რა გეტაკა?-მეკითხება.

-რადა მომბეზრდა ყველაფერი, ამიტო დღეიდან ასე ჩავიცმევ ხოლმე. და ასევე,ქალბატონო შენც-ვეუბნები, გამაფრთხილებელი ტონით.

-ხოხო-ამბობს და იცინის-ყველა შენ გიყურებს-ჩაახველა.

-მართლა?

-ჰოო-ამბობს და იცინის-გოგო ბარბი და მისი ბანდა მოდიისსს-ამბობს და სიცილი უტყდება.

-რამე მოწიე? რა ყველაფერზე იცინი?

-ვაიმე გოგო, ბარბი და მისი სასტავი მოდისსს-ამბობს და ჩემს უკან იყურებ, მეც იქით გავიხედე და ო არაა, სკოლის bitch-ები.

-ოჰ გამარჯობა, ელა-ამბობს მინა, სკოლის ყველაზე დიდი bitch-ი

-გამარჯობა-ვუღიმი ყალბი ღიმილით-რამე გინდა?

-კიი-ამბობს მისი დაწვრილებული ხმით,რაც სააშინლად გამაღიზიანებელია.

-გისმენ.

-ეგ შორტი სად იყიდე? თუ შეგიძლია მეც მითხრა, ძალიან მომეწონა და თუ აქვეა ვიყიდი.

-აჰჰ სამწუხაროა,მაგრამ აქ არ არის ამერიკიდანაა, მამამ ჩამომიტანა-ვამბობ ვითომ გულდაწყვეტილი.

მართლაც,მამა ამერიკაში ძალიან ხშირად დადის, იქედან კი სულ ჩამოაქვს ჩემთვის ბევრი ტანსაცმელი, მე მათ არც ვხსნი და კარადაში ვყრი.

ადრე სულ ერთიდაიგივე ტანსაცმელს ვიცმევდი, რის გამოც ჩემი ძმა დამცინოდა. ახლა კი ყველა ტანსაცმელი გადავყარე და გარდერობი განვაახლე.

-აჰჰ კარგი მაშინ-ამბობს და მიდის, თან მისი ბადნა უკან მიყვება, გვრდების ქნევით. ფუუ.

-ვაი, როგორ აკლიათ-სინანულით აქნევს თავს ტასო.

-წამო კლასში-ვამბობ და ერთად მივდივართ კლასისკენ.

2 გაკვეთილი ჩვეულებრივად ჩაიარა, ხოლო დიდ დასვენებაზე მე და ტასო ერთად ჩავედით კაფეტერიაში, სადაც მთელ სკოლას მოეყარა თავი.

-ელა მოდით აქ-ხელს მიქნევს ჩემი ძმა.

მე ტასოს ვუყურებ გაკვირვებული და ჯონგუკისკენ მივდივარ.

-რა უნდა შენ ძმას?

-არვიცი.

-რაიყო?-ვეკითხები ჩემ ძმას.

-მოდით, ჩვენთან დაჯექით-ამბობს და მაგიდისკენ მიგვანიშნებს სადაც, 6 ბიჭი ზის.

ეს სკოლოს ექვსეულია ჩემი ძმის ჩათვლის.

კიმ ნამჯუნი(მონი)-უძალიანესად საყვარელი ბიჭი, რომელიც ძაან მაგრად სწავლობს და ასევე ფლეიბოიცაა

კიმ სოკჯინი(ჯინი)- worldwide handsome, მხოლოდ ეს უწოდე და ჩათვალე საუკეთესო მეგობრად გთვლის. ძალიან საყვარელი და კეთილი ბიჭია. არამგონია ფლეიბოი იყოს.

მინ იუნგი(შუგა)-ერთ დროს ჩემი ქრაში, ძალიან სიმპატიური, საყვარელი და ძილისგუდა ბიჭია, ყველგან ძინავს და სულ მობეზრებული სახით დადის.

სად ცალია ფლეიბოიობისთვის, სულ ძინავს :დ

ჯონგ ჰოსოკი(ჰობი)-სკოლის მზე და იმედი,ძალიან სიმპატიური ბიჭია. ასევე სკოლის ყველაზე მაგარი მოცეკვავე. ტასოს ქრაში.

არ არის ფლეიბოი.

პაკ ჯიმინი(მოჩი)-სკოლაში, ყველაზე სიმპატიური ბიჭი და ასევე მაგარი მოცეკვავე. მზრუნველი და კეთილი ბიჭია, მაგრამ ფლეიბოია.

და ჯონ ჯონგუკი(ქუქი)-ჩემი ძმა, რომელიც ამ ჯგუფში, ყველაზე ახალგაზრდაა. ძალიან ჰგავს კურდღელს, მისი კბილები გამო. სკოლაში ერთ-ერთი უსიმპატიურესი ბიჭი და ასევე უსაყვარლესიც. კარგად ცეკვავ და არის თბილი და ბავშვური. დიდი ფლეიბოია.

მეშვიდე არ ვიცი ვინაა, ალბათ ახალია.

-კაი-ვამბობ მაგიდისკენ მივდივართ-ვინმე ახალია?-ვეკითხები ჩემს ძმას.

-კი, კიმ თეჰიონი.

ამ ფანფიკში შეხვდებით, ისეთ მომენტებს, როგორიც ფილმ "after"-ში და ნუ იფიქრებთ, რომ ამ ფილმის მიხედვით შევქმენი ეს ფანფიკი.ყველაფერი, რასაც აქ კითხულობთ, არის ჩემი ნამუშევარი😊.ამას პლიუს ისიც, რომ ფიკი, მანამ დავწერე, სანამ ფილმი გამოვიდოდა..❤