"Цаг хэд болж байна?"гэж амандаа бувтнасаар нүдээ нээвэл аль хэдийнээ нар дээш хөөрсөн харагдана. Цаг харвал 12 болж байв. Хажуу талаа тэмтэрч үзвэл хоосон байв. Дээш өндийн нэг сайн сунайн орноосоо босвол орны хажууд байдаг жижиг ширээндээр жижиг том хоёр хайрцаг байх ба дээр нь захиа байв. Захиаг нь уншвал.

Яаралтай ажил гарчихлаа. Цайгаа уугаарай ширээндээр бэлдээд тавьчихсан шүү. Орой 6 цагаас төгсөлтийн үдэшлэгтэй шүүдээ. Энийг заавал өмсөөрөй. Чамд зориулж авсан юм. Орой 5:30аас ирж авна шүү бэлэн байж байгаарай. Хайртай шүү

-Тэхён гэсэн байв

Уншиж байхдаа инээмсэглэн угаалгын өрөөрүү орж усанд оров. Гал тогооруу орход ширээндээр өндөг зайдас шарчихсан байх ба хажууд нь хачир тавьсан байв.

Цайгаа уун өөрийгөө бэлдэж эхлэв.

Өрөөрүүгээ орон том хайрцагийг нь нээхэд ангайж орхив. Үнхээр чамин үзэсгэлэнтэй хөх өнгийн даашинз байв. Хайрцагнаас гаргавал шагай хүртэл урт байв. Жижиг хайрцагийг нь нээвэл даашинзтай хосолсон өсгийтэй гутал байв. Өмсөж үзтэл надад яг таарч байв толинд харвал үнэхээр их гоё зохиж байв.

Даашинзны өнгөтэй хослуулан нүүрээ будан цаг харвал 5 болж байв.

-бүх зүйл бэлэн биз?хэмээн өрөөний голд байрлах ширээний ард суух 50иад насны эрэгтэй хүн асуув.

-тиймээ захирлаа гэхэд өнөөх эрэгтэй хорон инээмсэглэн

-сайн байна. Залуусаа бэлд гэж хэлэн хэн нэгэнрүү залгав.

Доошоо буун буйдан дээр суун 30 минут хүлээлээ. Яг 5:30 болон хаалганы хонх дугаран инээмсэглэсээр хаалгаа онгойлогтол инээмсэглэл минь бага зэрэг арилав.

Жимин: наёонаа чи их үзэсгэлэнтэй харагдаж байна гээд инээв.

Тэхёныг ирэх байх гэж бодож байсан ч жимин хүрээд ирсэнд бага зэрэг гонсойв.

-баярлалаа. Тэхён яасан юм?

-ажилтай гэсэн тэгээд намайг чамруу явуулсан юм.

-аан тиймүү

-за явцгая гэж хэлэн намайг дагуулсаар машиндаа суулган сургуулийн зүг хөдлөв.

Сургууль дээр ирхэд ихэнх хүүхдүүд ирсэн байх ба бүгд л их үзэсгэлэнтэй харагдана. Тэр дундаас ина тэхён хоёрыг харан сэтгэлээр унав. Жимин ч бас тэр хоёрыг харсан бололтой санаа алдсаар хөтлөн оров.

Чанга хөгжим явж хүүхдүүд аянд нь тааруулан бүжиглэж байв.

Ширээндээр байх шилтэй ориглуун дарснаас нэгийг нь аван нэг амьсгаагаар уулаа.

-зүгээр үү?гэж хажууд зогсох жимин хэлхэд

-зүгээрээ гэж хэлэн инээмсэглэв.

-жонгүг ирж явна гэж хэлхэд нь тэр зүг рүү харвал жонгүг нааш ирж байгаа нь харагдав.

-яаа! Золиг минь хэзээ ирж байгаа юм?

-харин тиймээ гээд инээв.

-баяртай байна уу гэж жонгүг нааш харан хэлэв

-юу?гэж гайхан асуувал

-ингээд сургуулиа төгсчихлөө шүү дээ

-тиймээ. Эцэст нь чадчихлаа.

-болж дээ гэж хэлэн цааш явав.

-угаалгын өрөө орчихоод ирье гэж жиминд хандан хэлхэд тэр толгой дохив.

Угаалгын өрөөнөөс гарж ирхэд буланд хоёр хүн бие биенээ идэхнүү гэлтэй үнсэлцэж байлаа. Тэднийг тоолгүй явах гэсэн ч таг зогсчихов. Энэ тэхён байна.

Ина надруу 'сайн харж ав' гэсэн шиг л харж байв. Тэндээс түргэн холдон гадаа агаар амьсгалхаар гарав. Уур минь үнэхээр их хүрч байв. Тэр чинь одоо миний залуу шүү дээ. Гэхдээ би юу хийж чадна гэж. Угаасаа хийж болохгүй шүү дээ саад болж болохгүй. Гэхдээ тэхён надад хайртай гэсэн болохоор хүлээх хэрэгтэй. Хэрвээ надад худал хэлсэн бол яах вэ?...

Аашшш И Наёон тэнэг зүйл бодхоо больж үз гэсээр нэг мэдхэд сургуулиас жаахан холдчихсон байв. Нэг сайн гүнзгий амьсгаа аван эргэн явах гэсэн ч хэн нэгэн ам хамарыг минь даран эсэргүйцсэн ч удалгүй ухаан минь балартаж эхлэв.

...