Түүнийг чирсээр явж байхад хэн нэгэн хаалга тогших нь сонсогдлоо

Яахаа мэдэхгүй сандран зогсож байхад босс "наёон аа би байна" гэхэд нь л тайвшран хаалгыг нь тайллаа.

Босс очин түүнийг үүрсээр диван дээр нь хэвтүүлэн надруу харан дохиход би дээш гарсаар аавых нь ажлын өрөөрүү орон хайж эхэллээ. Шүүгээг нь ухан хар дугтуутай зүйлийг тэвэрсээр доош буун түүнд өгөхөд тэр" гарцгаая " гэж хэлэн гарахаасаа өмнө хаалганы завсараар хүн байгаа эсэхийг шалгаж байгаа бололтой хоёр тийш харсаар гарав.

Босс утсаа гаргаж ирэн нэг хүн рүү залган "бид авчихлаа" гэж хэлэн таслан надруу харан "гэр чинь хаана байдаг юм"

-эндээс ойрхоон би эндээс алхчихья

-Эмэгтэй хүн харанхуй шөнө ийм хувцастай явах нь аюултай. Би хүргээд өгье гэхэд нь яагаад ч юм гоё санагдана.Би ч бууж өгөн гэрийн хаягаа хэлж өглөө.

Удалгүй гэрийн гадаа ирэхэд босс"мөнгийг чинь дансруу чинь хийчихсэн бас чи халагдсан" гэж хэлэн яваад өгөв

Халагдсаан?Байзаарай. Тиймдээ

би одоо тэдэнд хэрэггүй шүү дээ бас тийм их хэмжээний мөнгө авчихсан байхад ингэж болохгүэ Наёонаа тайвшир. Гэхдээ л энэ мөнгө дуус ч л таарна өөр ажил олохуу? Эсвэл дахиад асуугаад үзэхүү? Ямартай ч аав ээж хоёрдоо мөнгө шилжүүлэх хэрэгтэй гэж бодсоор гэрлүүгээ орон дансаа шалагтал мөнгө орж ирсэн байлаа аав ээж 2т хагасыг нь шилөүүлээд шүршүүрт орлоо "ингэхэд тэд яг юу хийдэг хүмүүс юм бол бас яаж ийм залуугаараа баян болдог байнаа" гэж амандаа бувтнасаар шүршүүрнээсээ гаран үсээ хатаачихаад орондоо орон хэвтэн бодол болсоор нэг мэдэхэд л унтсан байв.

________

Амралтын өдрүүдийн дараа сургуульруугаа яван ангируугаа орлоо. Ангид нээх их хүүхэд ирээгүй байх ба өөрийн суудалдаа суун ширээгээ дэрлэн хэвтэнэ. Нэг мэдхэд ч ангийн ихэнх хүүхдүүд ирсэн байх ба юу ч юм дор бүрнээ шивнэлдэн ярилцана. Ина Тэхён гэх нэр л сонсгдож байлаа. Удалгүй босс Инагийн бэлхүүсээр тэвэрсээр орж ирэх ба араас нь багш орж ирснээр хичээл эхэлсэн юм. Яагаад надад таагүй мэдрэмж төрөөд байгаа юм бол? Тэр 2ч бие биенэсээ салан босс наашаа ирэн хажууд суулаа. Хичээл ороход түүний үе үе надруу харах нь таагүй санагдаж байлаа. Харахыг нь мэдэж байгаа ч мэдээгүй юм шиг царайлан хичээлдээ төвлрөх гэж хичээж байлаа. Хичээл ар араасаа орсны эцэст хичээл таран гэрлүүгээ алхаж байхад урд нэг машин ирж зогсох нь тэр. Сайн харвал захиралын хүү Сэүн байх ба надад "суучих" гэлээ.

-чи намайг энд байгааг яаж мэдсэн юм.

-би чамайг харсан юм

Эргэлзэн зогсож байхад тэр аль хэдийн машинаасаа буун намайг суулгасан байлаа. Явах замд хэн хэн нь л чимээгүй явна.

-бид хаашаа явж байгаа юм гэж түүнээс асуухад тэр юу ч хэлэлгүй урдахь замаа л харж байлаа. Нэлээн удаан явж байж нэгэн хуучны саарал байшингийн өмнө ирсэн байв. Түүнрүү харах гэхэд гуяанд өвдөлт мэдрэгдэн ухаан минь балартаж нүд минь харанхуйлж байлаа.

...