《Line without a hook || Darlentina》Chapter 12
Advertisement
Napagpasyahan ni Narda na mag-ibang bansa para magbagong buhay. Naiisip nya na isang way yun para makamove on kay Regina.
Since nagstay muna sya sa apartment ni Ding after nya kumanta nung naging official na ang relasyon ni Brian at ni Regina, sinabi nya na ito kay Ding.
Mukhang tatanggi pa si Ding pero hinayaan nya nalang ang ate nya dahil nasasaktan ito, at kapag nagstay pa dito ay baka masaktan pa lalo.
May one week pa sya para magpaalam sa mga kaibigan nya at sa mga relatives nya. Gusto nyang pumunta sa America para magtrabaho at manirahan dun temporarily.
Nagbook na sya ng flight at naisipang pumunta sa bahay ng lola nya. Sumama naman si Ding sa kanya, since gusto rin ng kapatid nya na dalawin ito.
"Lola!!" Sigaw nilang dalawa at niyakap ang lola nila.
"Mga apo ko! Buti naman at naisipan nyong dumalaw dito." Masayang sabi ng lola nila.
"Eh lola, pupunta po kasi ako sa ibang bansa. Dun muna ako maninirahan ng ilang taon." Sabi ni Narda.
"Mag-iingat ka doon ha? Lalo pa't medyo delikado ngayon dun."
"Opo lola." Nakangiting sagot nito at niyakap ulit ang lola nya.
"Ikaw naman batang makulit, anong pumasok sa isip mo at dumalaw ka rito?" Tanong ng lola nila kay Ding.
"Pagod na po kasi ako maging pogi sa apartment, gusto ko po makakita ng maganda."
"Nako! Eh ayan naman ang ate mo ah?" Napailing na sabi ng lola nila.
"Dyan nga po ako nagmana ng kapogian, kaya gusto namin maganda naman ang makita namin. Diba ate?"
"Oo naman, si Lola yung pinakamaganda ngayon dito sa bahay." Pagsang-ayon ni Narda.
"Alam nyo, nagugutom lang yata kayo eh. Tara na at kumain." Natatawang sabi ng lola nila.
Buong maghapon silang masayang nagkwentuhan at napagpasyahan ng dalawa na magpalipas ng gabi don.
Habang nakahiga si Narda ay nagring ang phone nya.
"Hello, Regina?"
"Narda, where are you?" Nag-aalalang tanong ni Regina.
"Here."
"Where?"
"Bahay ni lola." Wala sa mood na sagot ni Narda.
"You're not going home?"
"Yeah, you can let brian sleep there, mawawala ako for 5 days." Sabi ni Narda kay Regina.
Advertisement
"Ang tagal naman yata?"
"Hindi pa matagal yan, Regina." Sabi nya at pilit na pinipigilan ang sarili na sabihin ang about sa pag-alis nya ng bansa.
"5 days ay matagal na, Narda. So sa saturday ka uuwi?"
"Yeah." Sagot ni Narda.
"Okay then, take care. Goodnight."
"Goodnight." Sabay patay na ni Narda sa call nilang dalawa.
"Should I confess my feelings for her before I leave this country?" Tanong nya sa kanyang sarili.
"Alright, may karapatan syang malaman." Bumuntong hininga nalang sya at natulog na.
Paggising nya ay nakaamoy agad sya ng mabango. Paglabas nya ay nakita nya ang kanyang lola na nakangiti habang naglalagay ng plato sa lamesa.
"Goodmorning, la." Masayang bati nya rito.
"Goodmorning, apo. Gisingin mo na ang kapatid mo, sabihin mo ay kakain na."
Tumango naman sya at ginising na si Ding.
"Ding, gising na, kakain na." Sabi nya habang tinatapik ang braso nito.
"5 minutes."
"Anong 5 minutes, uubusan kita ng ulam."
Bigla namang napaupo si Ding at kinusot ang kanyang mga mata. "Tara kain na."
Tumawa na lang si Narda at pumunta na sa lamesa para kumain.
"Yehey! Namiss ko ito, parang naaalala ko ang pagkabata ko dito." Masayang sabi ni Narda.
"Parang kanina lang eh bata pa kayo at palaro laro lang sa labas, ngayon baka ang mga anak nyo na ang maglaro sa labas." Sabi ng lola nila at agad na nabulunan ang dalawa.
"Oh eto tubig, ayaw kasing magdahan dahan sa pagkain eh." Sermon ng lola nila sa kanila.
"La, ang aga pa yata masyado para mag-anak si Ding."
"Hala bat ako? Ikaw rin naman ah, malay mo sa America makahanap ka ng true love." Pang-aasar ni Ding sa kanya.
"Tumigil ka nga, di ako papatol sa mga amerikano noh!"
"Oh tama na yan, kumakain kayo." Pagsaway naman ng lola nila sa kanila.
"Sorry la." Sabay nilang sabi.
Pagkatapos nilang kumain ay naligo na sila at nagpaalam na para umalis.
"Alis na kami la, mamimiss ka namin." Malungkot na sabi ni Narda at niyakap ang lola nila.
"Mag-iingat ka sa America apo." Sabi ng lola nila sa kanya. "At ikaw, Ding. Mag-iingat ka rin ah? Wag nyong pabababayaan ang mga sarili ninyo."
Advertisement
"Opo la." Sabay nilang sabi at nagpaalam na sa lola nila.
"Namiss ko si Lola." Sabi ni Narda nang makarating na sila sa bus.
"Ako rin, parang naging bata ulit yung pakiramdam ko."
"Same. Ang saya lang kagabi." Bumuntong hininga naman sya.
"Ate, mag-iingat ka sa America. Lagi mo akong tawagan okay?" Sabi ni Ding.
"Oo, Ding." Sagot naman ni Narda at hinalikan ang ulo ng kanyang kapatid.
Nakauwi na si Ding, habang si Narda naman ay papunta na kila Leslie.
"Narda?" Gulat na sabi ni Leslie.
"Leslie."
Nagyakapan silang dalawa at pinapasok ni Leslie si Narda sa kanyang apartment.
"Kamusta ka?" Tanong ni Narda rito.
"Okay lang, ikaw ba? Okay ka lang?"
"Oo, may sasabihin pala ako." Seryosong sabi ni Narda.
"Ano yun?"
"Pupunta ako sa ibang bansa, maninirahan ako don temporarily." Sabi ni Narda.
"Hala! Mamimiss kita bakla." Sabi ni Leslie at niyakap ito ng mahigpit. "Mag-iingat ka don ah?"
"Oo naman, since aalis na ako sa sunday. Pwede bang dito muna matulog?"
"Sure! No problem." Masayang sabi ni Leslie.
Napagpasyahan nilang umorder ng mga pagkain at magvideoke.
Nagvideo naman si Narda kasama si Leslie ay inistory nya ito sa instagram.
"Ang cute natin dito bakla." Nakangiting sabi ni Narda at ipinakita kay Leslie.
"Ang pogi mo naman tol!"
"Ako lang to! Kung hindi ako pumunta dito baka wala kang makitang pogi." Nakasmirk na sabi ni Narda.
"Wait, parang lumakas ang aircon."
"Loko loko!" Natatawang sabi ni Narda at hinampas ng mahina si Leslie. "Men samahan mo akong bumili ng beer sa pito labing-isa."
"Walang magbabantay dito."
"Sige, ako nalang. Peram ako bike mo men."
"Sige lang." Sabi naman ni Leslie.
Nagsimula nang magbike si Narda papunta seven eleven. Pagpasok nya ay agad syang kumuha ng pitong beer. Balak nya kasing painumin din si Leslie, dahil minsan lang naman ito.
Habang sya ay nakapila, nakita nya na parang familliar ang amoy ng nasa harapan nya. Bigla naman syang kinabahan dahil kilala na nya kung sino ito.
Naghanap sya ng mask sa mga bulsa nya pero wala syang nakita.
"Nako, patay, bakit dito pa." Bulong nya.
Pagalis ng babaeng nasa harap nya ay tumingin ulit ito sa cashier, agad na tumalikod si Narda sa kanya at nang tawagin sya ng cashier ay wala na syang takas.
"A-ah, eto po." Kinakabahang sabi ni Narda at kinuha ang sukli, pati narin ang mga beer na binili nya.
Nagmamadali syang umalis nang may tumawag sa kanya.
"Eto na nga ba ang sinasabi ko." Bulong nya at bumuntong hininga.
"R-regina."
"Ang dami mo naman yata ng binili mong beer?" Nakataas na kilay na sabi ni Regina.
"A-ah kase iinom k-kami ni Leslie."
Tumango naman si Regina at ngumiti, pero hindi abot sa kanyang mga mata.
"Okay, enjoy." Sabi ni Regina at pumasok na sa kotse nya.
Nakahinga naman sya ng maluwag at inilagay na sa basket ang beer na binili nya.
"Buti nalang." Sabi nya at pumunta na sa apartment ni Leslie.
"Bakla, ang tagal mo yata?"
"Nakita ako ni Regina na bumibili ng beer."
Natawa naman si Leslie. "Bakla ka, sesermonan ka nanaman nun pag-uwi mo. Ayaw nyang nag-iinom ka diba?"
"Oo, eh kaso nakita nya ako na umiinom. At nasabi ko pa na kasama ka sa iinom."
"Well, iinon naman din ako eh." Nakangiting sabi ni Leslie.
"Ayos! Yes!"
"Minsan lang to noh! Hindi na ulit to mauulit agad dahil pupunta kana ng ibang bansa."
"True, kaya sulitin na natin." Masayang sabi ni Narda.
Buong gabi ay nagsaya lamang sila. Nagpatugtog sila ng masasayang kanta at sila ay sumayaw, tumalon at kumanta.
Hanggang sa naubos na ang beer nila at pulutan. Doon na natigil ang pagpaparty party nila.
"Salamat, Leslie ah?" Sabi ni Narda.
"Salamat rin. Mamimiss kita, Narda."
"Mamimiss din kita, Leslie."
Ilang sandali din silang nagiyakan at nagyakapan, hanggang sa nagdecide na silang matulog.
"Kailangan na nating matulog, Leslie." Sabi ni Narda.
"Goodnight." Sabi ni Leslie.
"Goodnight."
Nagyakapan ulit sila ng sandali at pumunta na sa kani-kanilang mga higaan at natulog.
Advertisement
- In Serial47 Chapters
Lorian Ellins [Dropped]
Lorian found himself in the medieval European style world, thinking he went back in time. However, upon inquiring, he realized history, customs and as such were different. This was a whole new world he knew nothing about. A place where powerful were respected and feared, a place where monsters and different races existed. After a lucky encounter, Lorian manages to secure a job, home and survival. However, the world is large and ready to be explored. Lorian won't be lost in mediocrity. This is his destiny. Nonetheless, everyone starts at a low point in life. Fast growth and OPness seemed impossible even with the help of the system. , Life is neither a game nor a bunch of numbers. It's far more complex and unpredictable. We don't know where we stand in the future, or is there even future prepared for us? I always thought that overused motto in wuxia novels, '' I want to control my destiny '' was cliche and we had less control over our lives as they are dictated by many other factors. This world taught me otherwise, thus this place shall be my new beginning. '' PS: The cover is not mine. It was randomly found on the internet. The cover was edited by Nefarious. https://www.royalroad.com/fiction/20337/the-pale-orphan - Link to his fiction
8 147 - In Serial9 Chapters
I Want To Die, Let's Isekai!
"Today will be my final day in this dull world." Our delusional main character wants to die to escape reality! Aoki Kaito, a young Japanese student and also the self-proclaimed number one fan of his favorite anime, "Bane of Tartaros" suddenly started to question his existence and reality itself. Things start to go wild as he, alongside the school idol, Ueno Sana, are sent to the very same world of "Bane of Tartaros"! Now, our delusional main character wants to become that world's greatest adventurer ever! Will things go smoothly for him?
8 192 - In Serial22 Chapters
Templar's Oath
After a fight with a witch leaves Arlyn mortally wounded, the newly appointed templar knight unexpectedly awakens in the village he was sent to save. His wounds healed, he continues his search for other dark creatures lurking in the forest. His investigation will start with this mystery healer.
8 102 - In Serial10 Chapters
Astral Projection
From rural Austria, pre-World War I astronomer Gustav Silber has located the singular, finite "origin point" from whence all that exists once emerged. Emil Weiss, the apprentice of Gustav Silber himself, doubts his mentor's theory, believing it might be Silber's attempt to proclaim himself a god.
8 143 - In Serial186 Chapters
Mushoku Tensei: That one forgotten Mob
Life is filled with the unexpected. Today is another normal day in life, as I passed the time with my friends to bully the cursed superd child feared in the village to show our might to her. A water ball suddenly hit us. The kid from the knight's office was unleashing his spell to attack us, the bully. Never would I expect that simple water ball to create a trigger for memories to fill my brain. I was 5 at that time, and the memories were jumbled. I don't know whether it’s mine or another's. I just know that this is not a memory of a single person. And, from that memory, I know that I’m actually a mob... I’m one of Sylphiette’s bullies. You won’t know me since I am not named in any of the works, whether they were manga, novels, or even anime. Heck, I only say one word and I'm dead in the next part. an actual mob, where I don’t even appear in either the opening or the ending of the anime. The thing happened so suddenly. I don’t know whether I am reincarnated, transmigrated, or just receiving some memories from someone in the real world. The deadline is 5 years from now, the day the Metastasis incident happened. Can I be another prodigy in the Mushoku Tensei world, or will I still be another slightly better mob? Disclaimer! *I’m not a native, so please do tell me if you find any grammar mistakes or better word choices. *!!! There'd be a lot of web novel parts and less Claude's POV, but it'll get focused over time, so be patient and skim if you don't like some parts. I made it So other reader Can Understand where they are in the Story. It's also my timeline note! *Thank you very much for reading and your feedback. *R-18 tags for gore and profanity.
8 245 - In Serial9 Chapters
langeweile
pupsfcvvvvvvvvvvv
8 124

