《Line without a hook || Darlentina》Chapter 2
Advertisement
Nagising si Regina dahil sa sikat ng araw na tumatama sa kanyang maamong mukha.
Lumingon sya sa gilid nya at nakita si Narda na nakapout habang tulog. Kinuha nya ang phone nya at pinicturan ito, hindi nya mapigilan na ngumiti dahil sa nakikita nya. It's just too cute to handle.
Mabilis nyang tinago ang phone nya nang gumalaw si Narda at lalong niyakap ang unan na nakaharang sa gitna nila.
Ang sabi kasi ni Narda, baka daw hindi pa masyadong komportable si Regina sa kanya kaya nilagyan nya ng unan sa gitna.
Habang tinitignan ni Regina si Narda ay may kaiba itong nararamdaman, hindi nya alam kung ano yun pero basta kakaiba sya.
Her eyes, her lips, her cute little nose that you want to kiss the tip of it, her hair, her cheek—
"Ano ba yan, nakakailang naman, Regina." Biglang sabi ni Narda na medyo husky pa ang boses.
Bigla namang napaatras si Regina sa sobrang gulat nito.
"Oh gosh! You're awake na pala."
Narda smiled at her. "Oo, gising na ako. Ikaw kasi eh."
"H-huh? Ano naman ginawa ko?" Takang tanong ni Regina.
"Ang ganda mo kasi eh, aga aga, crush na tuloy kita."
Regina laughed. "Ang aga aga mo naman dyan, Narda."
"Just stating facts." She smirked.
"Tanggalin mo na nga yang unan na yan." Utos ni Regina.
"Ay, boss kita?"
"I mean, yeah, kung gusto mo." Regina winked.
Napailing-iling nalang si Narda habang nakangiti. "Okay na ba ang paa mo?"
"I don't know, masakit kapag ginagalaw eh."
"Edi wag mong galawin."
Hinampas naman sya ni Regina at tinignan ito ng seryoso.
"Sakit naman non, joke lang eh." Sabi nya habang hinihimas himas ang braso nya. "But seriously, hilutin natin mamaya. Lagyan natin ng beks."
Napakunot naman bigla ang noo ni Regina. "Anong beks?"
Kinuha naman ni Narda ang vicks na nasa table at biglang tumawa ng malakas si Regina.
"Akala— ko kung anong— beks. Vicks lang— pala." Tawang tawang sabi ni Regina.
Masyadong nakakahawa ang tawa nito kaya napatawa nalang din si Narda.
Nagcr muna si Narda habang tumatawa parin si Regina. Paglabas nya ng cr ay tumatawa parin ito.
Advertisement
"Hoy! Baka maihi kana dyan sa kakatawa mo."
"Sorry, natawa lang kasi ako sa pagsabi mo ng vicks." Maluha-luhang sabi ni Regina.
"Alam mo, gutom lang yan. Tara kain tayo sa labas."
"Hindi ako makalakad."
"Edi ngayon na natin hilutin at lagyan ng beks." Sabi ni Narda at napatawa nalang sila.
Kinuha ni Narda ang vicks at ipinahid kung saang part ang masakit.
"Dito ba?" Tanong ni Narda habang hinihilot ang muscle na part sa binti ni Regina.
"Ah! Ayan ayan."
Hinilot na ni Narda iyon. Di naman mapigilan ni Regina na mapaungol sa sakit. Kaya naman biglang pinagpawisan si Narda at namumula ang mukha nito.
"Omygosh, Narda. Ah! Dahan dahan lang."
Tumingin si Regina kay Narda at nakitang namumula ito.
"Teka, okay ka lang ba? Namumula ka."
Napatigil naman si Narda sa ginagawa nya at iniwasan ang tingin ni Regina.
"A-ah, okay lang ako, medyo mainit lang siguro." Sagot nya habang pinagpapawisan.
Tumingin si Regina sa paligid. "Nakaaircon naman ah, bat pinagpapawisan ka?"
"Sobrang init lang." Sabi ni Narda at tumango nalang si Regina.
Natapos nang imasahe ni Narda ang binti ni Regina. Medyo masakit parin ito pero nabawas bawasan na at she thanks Narda for that.
"Natutuon mo na?" Narda asked.
"Yes! Thank you." Regina said and hugged Narda.
Nabigla naman ito sa payakap ni madam kaya medyo naglag sya. Yumakap sya nang namumula ang pisngi nya.
Inalalayan ni Narda si Regina papasok sa cr, pinahiram nya ito ng kanyang damit na nagkasya naman sa kanya.
Pagkatapos ni Regina ay siya naman, simple lang ang suot nila. Hindi bongga, at hindi naman yung kung ano ano nalang.
"Sakay kana sa bike kong magara." Sabi ni Narda na may ngiti sa labi.
Sumakay na nga si Regina at pinaandar na ni Narda ang bike.
"Saan ba tayo pupunta?" Tanong ni Regina na nakayakap kay Narda.
"S-sa magarang restaurant."
"May ganoon bang restaurant?" Takang tanong ni Regina.
Narda chuckled. "Meron naman, gusto mo mag-jollibee tayo or Mcdo, chowking?"
"Mang Inasal."
"Jusko po, pinahirapan pakong magisip ng restaurant, may exact restaurant naman palang want." Pagbibiro ni Narda na nagpatawa kay Regina ng malakas.
Advertisement
"Sorry naman."
Maya maya pa ay nakarating na sila sa Mang Inasal. Nagpaalam si Narda na ipapark muna at ilalock ang bike nya kaya nauna na si Regina sa loob.
"Anong gusto mo?" Tanong ni Regina at hinawakan ang kamay ni Narda.
Tinignan sya ni Narda sa kanyang mga mata at natigilan nanaman sya. Napatulala nanaman sya at napatitig kay Regina.
"A-ah." She stuttered at iniwas ang tingin kay Regina. "You. I— I mean, ikaw, kung ano ang gusto mo."
Kumunot naman ang noo si Regina. "Ikaw nga ang tinatanong ko eh."
"Eh, wala naman akong maisip na oorderin kaya ikaw na ang bahala. O kaya, kung ano ang sayo yun nalang sakin. Hahanap nako ng upuan bye."
Napabuntong hininga nalang si Regina at umorder para sa kanilang dalawa.
Nakangusong naghihintay si Narda ng order. Nakita naman ito ni Regina at kahit may dala ito ay napicturan nya parin.
"Gutom ka na noh?"
Tumango na lang si Narda at ngumiti.
Maya maya pa ay may dumating na waiter at ibinigay ang order nila. Nagpasalamat sila dito at nagpicture taking.
Iniswitch ni Regina sa back cam ang cellphone nito at pinicturan si Narda nang walang ka-alam alam.
"Narda." Pagkatawag nya ay lumingon agad si Narda kaya pinindot nya agad ang capture button.
"Ano ba yan, another pangit na picture of me." Narda pouts.
Regina giggled. "Ang cute mo kaya, tsaka di ka pangit noh!"
Bigla naman namula ang pisngi nito. "Hay nako, gutom lang yan."
Napatawa naman sila pareho at kumain na. Pagkatapos nila kumain ay naggala pa sila.
Nakakita si Narda ng ice cream kaya naman tinigil nya ang bike at humarap kay Regina.
"Regina." She used her cute voice. "I want ice cream."
Ngumiti naman si Regina. "Osige, asan ba?"
"Ayun oh!" Tinuro nya kung nasaan ang ice cream vendor at agad silang pumunta.
"Kuya dalawa pong bente na ice cream." Sabi ni Regina at dumekwat ng 40 sa wallet
Pinasalamatan nila ang Ice cream vendor at kinain ang ice cream sa isang tabi. Nakita ni Narda na ang amos ng mukha ni Regina kakakain ng ice cream.
Pinicturan nya muna ito bago punasan ang bibig.
"Hoy bata, ang amos mo naman kumain." Sabi ni Narda at pinunasan na nito ang bibig.
Hindi naman mapigilan na mapansin ni Regina kung gaano kalapit ng kanilang mga mukha. Nakatingin lang sya sa attractive na mukha ni Narda na busy sa pagpunas ng amos.
"Oh ayan bata, mukha kanang fresh. At yung ice cream mo, natutunaw na."
Nabalik naman sya sa realidad at tumawa nalang.
Kung meron man silang iniisip ngayon, parehas lang ang iniisip nila.
Sana laging ganito.
Biglang nagring ang phone ni Regina at nakita nya na tumatawag ang boyfriend nya.
"Excuse me." She said to Narda.
Sinagot nya ang tawag nang may blank expression.
"Hey, Regina. I am really sorry for last night, please forgive me."
"If I am going to forgive you, maybe not now." Regina said.
"Please, I am sorry, Regina."
"Look, what if I also did that to you? Are you going to forgive me na ganun ganun nalang?" She weakly asked.
Walang sagot na nakuha si Regina at expected nya na.
She sighed. "You know what, let's talk about this later. I will be at the house at night, wait me there."
Hindi na nya ito pinasagot pa at pinatay na agad ang tawag.
"Let's go home, Narda." Regina coldly said.
Nagulat si Narda sa sudden na pagbago ng mood nito, pero inintindi nya na lang dahil alam nyang nasasaktan ito.
Hindi na nya muna kinulit si Regina habang pauwi, tahimik lang silang bumalik sa condo nito at nagpahinga.
Paggising nila ay gabi na, ibig sabihin, kailangan na ni Regina pumunta sa bahay nila ng boyfriend nya para magusap.
"Narda, thank you so much for letting me stay. I need to go, I will talk to him."
Narda nodded. "Basta tawagan mo lang ako kapag may nangyari ha? Mag ingat ka, hatid na kita."
Wala nang nagawa si Regina at sumakay na sya sa bike ni Narda.
Wala pang ilang minuto ay nakarating na sila.
"Maraming salamat sa paghatid."
Nginitian sya ni Narda. "Walang anuman. Just call me okay? Babye."
"Okay, take care. Bye."
At, pumasok na si Regina sa bahay nila.
Advertisement
- In Serial47 Chapters
Lorian Ellins [Dropped]
Lorian found himself in the medieval European style world, thinking he went back in time. However, upon inquiring, he realized history, customs and as such were different. This was a whole new world he knew nothing about. A place where powerful were respected and feared, a place where monsters and different races existed. After a lucky encounter, Lorian manages to secure a job, home and survival. However, the world is large and ready to be explored. Lorian won't be lost in mediocrity. This is his destiny. Nonetheless, everyone starts at a low point in life. Fast growth and OPness seemed impossible even with the help of the system. , Life is neither a game nor a bunch of numbers. It's far more complex and unpredictable. We don't know where we stand in the future, or is there even future prepared for us? I always thought that overused motto in wuxia novels, '' I want to control my destiny '' was cliche and we had less control over our lives as they are dictated by many other factors. This world taught me otherwise, thus this place shall be my new beginning. '' PS: The cover is not mine. It was randomly found on the internet. The cover was edited by Nefarious. https://www.royalroad.com/fiction/20337/the-pale-orphan - Link to his fiction
8 160 - In Serial61 Chapters
Heir of Wilberforce
A prisoner of war escapes. To find him, the creators of the world turns the six lower worlds into a labyrinthine ticking bomb. They didn’t hide it, and yet, none of the five million mages living on the lower worlds noticed. Armad has to find the escaper to save his mom. But just as he sets out to look for him, his soul is accidentally broken, and a part is sent out of the labyrinth. *** Disclaimer: cover picture is not mine. My target is a daily release one chapter up to the end of the first book.
8 233 - In Serial17 Chapters
Ambition [Indefinite Hiatus]
Hunger, poverty, and suffering rampages throughout the world of Terra, as its seven great nations remain locked in a draining stalemate. In the midst of all this, Eremus and Ducis, two insignificant boys born with nothing, to nothing, develop a grand ambition to conquer the world and rid it of the concept of war forever. Eremus is proud of his cunning, and is confident that it will serve him well in achieving his shared ambition with Ducis. However, now he must match wits with the greatest minds of the land, and he may find that he has bitten off far more than he can chew... Note: This is a story I wrote when I was in high school, and have only recently moved it here to Royal Road. It was my first stab at writing an original fiction of my own, and though I had many things planned for it, I don't think I'll be continuing this now or in the forseeable future.
8 199 - In Serial39 Chapters
The Hero's Prophecy
In a town in a world called the Imaginarium, a man appears to their aid. With his flaming courage and gleaming shall he face the evil of Prometheus' machinations. The people believe him to be the end to ultimate menace. For that is the Hero's Prophecy. Also on Wattpad. Updates Tue/Fri.
8 171 - In Serial12 Chapters
she's in the rain | jung jaehyun
[ COMPLETED ] our hearts are broken, but i'm willing to mend yours before mine.© sihoonz
8 218 - In Serial58 Chapters
Melody of Time -Naruto-
My name is Harmony Kakureta Merodi and to say it simply; my life is screwed up. Just a couple of days ago I was on my way to fight in the war with my teammates/friends, but today, I'm some how a genin again, with a different squad, but that's not the kicker. My best friend, who just turns out to be the only person left on our squad that's alive, is now 13 years older than me! Fate must either really hate me or really love messing with my mind because along with that little fact and some other shit that happens later one I'm surprised I haven't gone insane yet! Well, isn't my life just lovely... Or filled with lovely madness.--------------------Completed, but still editing
8 157

