《Line without a hook || Darlentina》Chapter 1
Advertisement
Gabi na at madilim na. Wala na masyadong taong naglalakad lakad. Ang paligid ay tahimik lang, dinadama ang hangin na yumayakap sa kanya-kanyang mga balat.
Kung marami ang gustong pumunta sa baywalk ng hapon, meron parin naman sa gabi. Hindi nga lang masyadong marami, kumbaga, bilang lang.
Habang naglalakad si Narda ay may nakita syang babae at lalaking nagaaway. Mukhang lasing ang lalaki, samantalang iyak lang ng iyak ang babae.
Tumakbo sya ng mabilis ng nakita nya na sinasaktan ng lasing na lalaki ang babae, kaya naman pinuntahan nya agad ito.
Nagtago sya sa puno ng saglit para makahanap ng tyempo kung susugod na ba sya o hindi.
Paglingon nya ay akmang sasampalin na sana nang tumakbo sya ng mabilis at pinigilan ang kamay ng lalaki. Sinipa nya ito, dahilan ng pagkabagsak nito.
Hinawakan nya ng marahan ang babae at hinila ito kung saan man sila dalhin ng kanilang mga paa.
Lumingon si Narda sa likod at nakita nyang sumusunod ang lalaki sa kanila.
"Sumusunod sya sa atin Miss, kaya mo pa bang bilisan ang takbo mo?" Tanong ni Narda sa babae.
"Nanghihina na ang mga paa ko. I don't think kaya ko pa."
Nagisip ng paraan si Narda. Lumingon sya sa paligid at nakita ang bike nya.
"Yung bike ko! Punta tayo dun, tapos umangkas ka okay?" Sabi ni Narda.
"Okay!"
Malapit na silang makarating kung nasaan ang bike nang biglang madapa ang babae.
Lumingon si Narda at agad na tinulungan ang babae. "Miss! Sakay ka sa likod ko."
Sumunod na lamang ang babae at dali daling sumakay sa likod ni Narda. Ngunit, pag lingon nila ay malapit na ang lalake sa kanila at nakangiti na parang walang bukas.
Dali daling inupo ni Narda ang babae sa angkas at inilagay ang maliit na bag ng babae sa basket ng bike nya habang natataranta dahil sobrang lapit na ng lalaki sa kanila.
"Heto na ako!" Sigaw ng lalaki at hahablutin na sana ang buhok ng babae nang paandarin na ni Narda ang bike.
Advertisement
Nang makalayo layo na sila ay hindi na nila nakita ang lalaki na sinusundan sila. Kaya naman, medyo nakahinga na ng maluwag si Narda. Naisip nyang, gamutin muna ang babaeng nasa likod nya sa condo na tinitirhan nya ngayon.
"Miss, kaya mo ba maglakad?" Tanong ni Narda bago nya pababain ang babae.
"Yes, kaya ko."
Kahit na sinabi ng babae na kaya nya ay kailangan parin ni Narda alalayan ito dahil for sure masakit ang paa nito.
Pagbaba ng babae ay napagroan ito, kaya hinawakan nya ang kamay nito at nakita nya na hindi maituon ng babae ang paa nito.
"Halika, sumakay ka sa likod ko."
Sumunod na lang ang babae at pumunta sa condo ni Narda. Binaba nya ang babae sa malambot nyang kama at binigyan ng tubig.
"Gamutin natin ang mga sugat mo." Sabi ni Narda at kinuha ang kit.
Tumango nalang ang babae at kumuha na ng bulak si Narda.
"Ikaw lang ang nakatira dito?" Tanong ng babae.
"Hmm, yeah."
Pagkatapos non ay binalot na sila ng katahimikan.
"Ayan, tapos na." Sabi ni Narda at ibinalik na ang kit.
"Salamat ah? Salamat kase tinulungan mo ako makatakas sa boyfriend ko, at dito sa pag gamot ng sugat ko."
"Walang anuman. I'm glad na matulungan ka." Sabi ni Narda at nag-ngitian sila.
"Ano nga pala ang name mo?"
"Narda, Narda Custodio." Pagpapakilala nya at nagoffer ng handshake.
"Regina, Regina Vanguardia." Pagpapakilala nya at nakipagkamay.
Pakiramdam ni Narda ay bumagal ang paligid nang titigan nya si Regina habang magkahawak ang kanilang kamay.
"Uh, Narda?" Pagtawag ni Regina dahil nakatulala ito. "Narda? My hand."
Bigla namang natauhan si Narda. "Ay, sorry." Binawi nya ang kamay nya at nagtanong. "Nagugutom ka ba?"
"Hindi eh." Pagkasabi na pagkasabi nya palang ay biglang kumulo ang tyan nya.
Napatawa naman silang dalawa, at napansin ni Regina na nakakaattract ang mga ngiti at tawa ni Narda.
"Hindi marunong makipagparticipate ang tyan mo, Ma'am." Pagbibiro ni Narda.
Advertisement
Napatawa nalang si Regina. "Oh please, just call me Regina."
"Osige, anyways, anong gusto mong kainin R-regina?"
"Kung anong meron dyan." She simply said.
Narda sighed. "Walang meron dito eh, hindi pa pala ako nakakapag-grocery."
Nagkatinginan sila ng matagal at walang gustong sumira ng eye contact. Suddenly, Regina's phone vibrated, at doon lang nasira ang eye contact nila.
"Smart lang naman pala ang nagtext." Regina sighed habang tawang tawa naman si Narda.
"Happy?" Regina rolled her eyes.
Narda gave her a wide smile. "Ang cute mo kasi."
Nanlaki ang mata ni Narda nang marealize nya ang sinabi nya. Habang ang pisngi naman ni Regina ay sobrang pula.
"Uh, bibili muna ako ng pagkain natin." Sabi nya at mabilis na nagsuot ng hoodie.
Ipipihit nya na sana ang door knob nang magsalita bigla si Regina.
"Please don't leave me, Narda."
Napatigil si Narda habang tinititigan ang door knob. Bumuntong hininga ulit sya at ngumiti.
"Okay, order nalang tayo online."
Agad namang tumango si Regina at ngumiti. She's starting to feel comfortable to the person who saved her earlier.
"Anong gusto mo? Order kana, eto phone ko." Binigay ni Narda ang cellphone nya at hinayaang pumili si Regina ng kakain nila.
After a few minutes, nakapagdecide na si Regina ng kakainin nila.
"Narda, I ordered us a pizza."
Nginitian sya ni Narda. "Okay! Magkano yun?"
"Ako na ang magbabayad."
"Pero—"
"No buts, you have done enough. Let me pay for this one, please?"
Again, bumuntong hininga ulit si Narda. Hindi na nga nya alam kung pang ilan na yun sa maghapon eh.
"Alright, hindi na ako makikipagtalo, gutom kana eh." Sabi ni Narda, dahilan para matawa nanaman silang dalawa.
Humiga si Narda sa tabi ni Regina. Medyo umusod sya habang pinapanood lang sya ng isa.
"Saan ka ba nakatira, Regina?"
"I am living with my boyfriend."
Tumaas ang isang kilay ni Narda sa narinig nya. "Hindi kayo magkaayos ng boyfriend mo ngayon. Paano yan? Saan ka tutuloy?"
"Hindi ko nga alam eh."
"Wala ka bang kakilala or kaibigan na pwedeng mong matuluyan na pansamantala lang?" Tanong ni Narda.
Kita sa mata nito ang pag-aalala kay Regina.
"Wala eh, wala ako masyadong kaibigan because I don't trust people that much."
"So, hindi mo pa ako pinagkakatiwalaan?"
"I trust you, but still, not fully. Mamaya kase baka may ipainom ka sakin—"
"Ay grabe ka teh, mabait akong tao oh. Bait bata." Bigla namang nagpacute si Narda.
"Wait! Wag ka gagalaw, just stay in that position and your pose." Dahan dahang kinuha ni Regina ang phone nya at pinicturan si Narda.
Napakunot naman ang noo nito nang marealize na pinipicturan na pala sya.
Pinakita ni Regina ang picture nya. "Ang cute mo dito!"
"Dyan lang?"
"Huh—"
"A-ako na." Dali daling binuksan ni Narda ang pinto at kinuha ang nangangamoy na pizza. Binigay nya ang bayad at nagpasalamat sa rider.
Kumuha sya ng plato at naglagay ng dalawang pizza para kay Regina.
"Here is your order, Miss."
Regina smiled. "Thank you so much."
"You're welcome."
"I have never been comfortable with someone na kakakilala ko palang. Ikaw palang." Regina sincerely said.
"Eh parehas pala tayo eh. Ikaw palang din yung taong komportable akong kasama kahit kanina lang tayo nagkakilala."
"Trinanslate mo naman yung sinabi ko eh." They laughed.
"Sabi mo, wala kang pansamantalang matutuluyan? So, you can stay here for a while." Narda said while taking a bite.
Nanlaki naman ang mga mata ni Regina. Hindi sya makapaniwala dahil sa sinabi ni Narda.
"Nako Narda, but—"
"No buts, Regina." She smirked.
"Alright, but let me pay your bills for this month."
"Eh—"
Dinilaan na lang ni Regina si Narda na walang choice kundi umoo nalang.
Bago sila matulog ay nagpost muna si Regina sa instagram ng picture nila ni Narda.
Thank you bebe girl, for saving me
Advertisement
- In Serial11 Chapters
Rising of Voltigod
Mark's life was a hard one. He almost died before he was born, his father left him and his mother when he was 3, when he was 5, his brother died right after he was born, which left a deep scar on Mark's soul. After that, many things happened, and at age of 18, he died saving his girlfriend Unexpectedly, he was reincarnated into the world of Treskiri, as a DRAGON ?!?!? Note: This is my first novel, and I am not a native english speaker, so there WILL be mistakes, if there are some, please comment below the chapter and say what they might be and I will fix them ! I also accept criticism, since this is my first novel there will be bad writing and if you find such example please point them out and suggest what can I improve regarding my writing Saying that have a good day and good luck. Credit to the artist who made the cover. If they wish for it to be removed, please DM me and I will remove it immediately
8 160 - In Serial14 Chapters
Whatever End
The fight is over, the enemy destroyed, the world is saved… technically. “Stand Fast!” The general called over the din of battle. “We will hold this line! The future depends on us! To whatever end!” Richard believed him, and that’s why he had bound his soul to the Arcstone, in hopes of containing the rift forever. If only he had learned more before making that final sacrafice. When the battle is done, and the world is ‘saved’ what happens to those left behind? And.. what should he do, now that it’s over? Cover art by gej302
8 189 - In Serial18 Chapters
Begin the End
The legend of Alexander Wren, was a tale passed down through generations. Telling of a hero's quest to pull his love back from the gate of death. The story told is always a happy one.The hero slays the beast, saves the girl, lives happily ever after. However this is merely a folk tale, a story told to children. The truth is much more sinister This is the true story of Alexander Wren, the beginning of the end.The very thing that led us here, to the day the mortals die.
8 100 - In Serial27 Chapters
Powerless
Eighteen-year-old Carson Adachi has lived his entire life believing he was the only powerless person in a world of superhumans. However, when an unfamiliar power begins to manifest, he quickly learns there are worse things than being powerless. The leaders of the known world – the Council – take an interest in Carson and his unique power. As his strength continues to grow, the Council’s stance on his usage of it shifts, and Carson finds himself fighting to keep his right to keep his power. Questioning his leaders, Carson finds his finds himself not only battling for not only his rights – but for his very life itself.
8 106 - In Serial26 Chapters
Dancing with the Devil
To move on from her past, an extraordinary girl must tear down the walls she has built to protect herself.Mackenzie Douglas seems to have it all: good looks, a great boyfriend, a passion for biking, and a little sister who worships her. But under the veneer of perfection lie the emotional scars of her childhood, inflicted by her father. Though her memories have faded with time, the wounds on Mac’s subconscious remain.Having vowed to never be a victim again, Mac focuses on a journey she’s always wanted to take: a summer bike trip on her amazing new RoadCap bike. But as the excursion finally gets underway, memories Mac long ago buried start to claw their way back to the surface, forcing her to confront a past she has done everything she can to forget.To prevent her sister from enduring the same trauma, Mac must let go of everything in which she’s found refuge. To break a cycle that needs to be broken, Mackenzie summons her strength and risks shattering the world she has so carefully built, exposing hidden secrets, long-told lies, and a horrific crime.Hello, Readers!It took me nine years (seriously!) to finish this YA, Dancing With the Devil, and Diversion Books has published it both digitally and in paperback versions. But guess what? I'm also putting it up here on Wattpad, free. Serialized, so it might make you crazy, but still, cool, right? And the whole thing will be here. I'm serializing twice a week every Sunday and Wednesday and the completed story will be one of the Wattpad Featured Stories starting on June 6th. You'll just have to wait to read the whole thing. After it's all up, I get to answer questions in a LIVE Q&A book club! Talking to readers will be a dream come true. Sign up here to make sure you don't miss the event: http://katiedavis.com/devilbookclub
8 92 - In Serial9 Chapters
KuroxReader (Another One)
You are Kuro's Eve. Do you think there's something going on between you and your SerVamp?
8 142

