Unicode

....

မင်းကိုချစ်မဝသေးလို့

အပိုင်း(၃၃): နှစ်သစ်ကူးကြိုဆိုပွဲ

...

ချွဲအိမ်တော်တွင် ချွဲယုံ၊ချွဲယုံ၏ခယ်မ ချွဲကျိကျန်း၊ချွဲကွေ့၊ချွဲဆုန်နှင့် အခြား ချွဲမိသားစုဝင်တွေသည် စုဝေး၍ခေါင်းချင်းဆိုင်နေကြ၏။ချွဲဇီချီရဲ့ သေဆုံးမှုနှင့်ပတ်သက်လို့ ချွဲမိသားစုမှ အချိန်အတော်ကြာအောင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေကိုပြုလုပ်နေခဲ့ပါသော်လည်း ဘာ သဲလွန်စမှကိုရှာမတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ချွဲကွေ့ကတော့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် စကားဝိုင်းမှထွက်သွားလေသည်။သူ့ရဲ့အကိုကြီး ချွဲယုံရဲ့အာဏာလွှမ်းမိုးမှုကလဲ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ယိုယွင်းလာခဲ့ပြီထင်ပါရဲ့..။မယ်မယ်ကြီးမရှိတော့တာက ချွဲကွေ့တို့အတွက်အကြီးမားဆုံး,ဆုံးရှုံးမှုပါပဲ!

ချွဲယုံ က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး

"နောက်ရက်တွေကျရင် မိသားစုထဲက တူ,သားတွေကို တစ်နေရာရာကိုပို့ဖို့တိုက်တွန်းရတော့မယ်။တကယ်လို့ ဒီအတိုင်းသာဆက်သွားနေရင်တော့ အမြဲတမ်းစိုးရိမ်ကြောင့်ကြနေရမှာပဲ....''

"အဖေ..!ဆိုလိုတာက..." ချွဲဇီယိဆက်မပြောပဲ နှုတ်ဆိတ်၍နေ၏။

"ဇီယိ, အိမ်ရှေ့စံမင်းသားလီ ဆီကိုစာရေးတစ်စောင်ရေးလိုက်!တကယ်လို့ မြေးတော်နှစ်ယောက် လီကျန်းကိုရောက်လာရင် စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ပြောလိုက်''

လီကျန်းဆိုတာက သူတို့ချွဲမိသားစုရဲ့ နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်နယ်မြေဆိုလဲမမှားဘူး။ဧကရာဇ်မင်းက ချွဲအိမ်တော်ကို နှိမ်နင်းဖို့ဆိုတာက အနှေးနဲ့အမြန်ပဲဖြစ်မည်ကို လီဝမ်အနေနဲ့လဲ သိနေခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည်။အရင်က သူတို့ကို အတိုက်အခံလုပ်ဆန်ကျင်ခဲ့တဲ့အိမ်တော်ကို ဘယ်ဧကရာဇ်မင်းကများ အသာတကြည်နဲ့သည်းခံပြီး ချမ်းသာပေးဖူးတာရှိလို့လဲ!

အခုလဲ ချွဲအိမ်တော်က ဒီလမ်းကိုလိုက်ရတော့မှာပေါ့။ဧကရာဇ်မင်းက သူ့ရဲ့ထီးနန်းကို တဖြည်းဖြည်းအခြေတည်ခိုင်မာလာအောင် တည်ဆောက်လာနိုင်တဲ့အပြင် သူ့မှာ အလွန်ကိုအရည်ချင်းပြည့်ဝလှတဲ့ ထီးမွေနန်းမွေဆက်ခံမည့်သားတော်တစ်ပါးလဲရှိနေသေးသည်။

သူတို့အိမ်ကလီလီ့သည်လဲ မျှော်လင့်ချက်မရှိဘူးဆိုတာကို ချွဲယုံအနေနဲ့ကောင်းကောင်းသိနေပါ၏။အဲ့လိုဆိုရင်တောင်မှ လီလီ့ဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ချွေးမဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ဒါကြောင့် လီလီ့သာ ဘာအမှားမှမလုပ်ပဲ လိမ္မာပါးနပ်စွာသာနေနိုင်နေသရွေ့ ဧကရာဇ်သည်လဲ နီးကပ်သည့်ဆက်ဆံရေးတစ်ခုတည်ဆောက်ထားပြီးဖြစ်သည့် သူတို့ချွဲအိမ်တော်ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ကြီးသတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး....။

"ဟုတ်ကဲ့!တော်ဝင်အိမ်ရှေ့မင်းသားလီ ထံကို စာရေးပြီးပို့လိုက်ပါ့မယ်"

လီဝမ် အခြေစိုက်ရာအိမ်တော်,လီဝမ်သည် ဘေဂျင်မှ အမြန်မြင်းတပ်သားနှင့်ပို့ပေးလိုက်သည့် လျှို့ဝှက်စာတစ်စောင်ကိုဖွင့်ဖတ်နေလေသည်။ချွဲယုံရေးထားသည့် လီကျန်းသို့ သူ့ရဲ့သွေး သားအဆက်နွယ်အချို့ပို့လိုက်မည်ဖြစ်တာကြောင့် အကူညီပေးပါရန်တောင်းဆိုထားသည့် စာကြောင်းကိုဖတ်လိုက်ပြီးနောက် လီဝမ်,စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ် တဆိတ်လှောင်ရယ်နေမိလေသည်။

''ဒီအဘိုးကြီးချွဲယုံကတော့ တဖြည်းဖြည်း ပိုပိုပြီးကြောက်တတ်လာတာပဲ....!''

နောက်သူ,ဆက်ပြီးဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားငယ်က ဒွိလိင်ကောင်းလေးတစ်ယောက်ကို အလေး ပေးဆက်ဆံနေပါတယ်ဆိုတဲ့သတင်းကိုသာတွေ့ရလေသည်။ဒီမင်းသားငယ် မမာမကျန်းဖြစ်လို့ အိပ်ရာထဲလဲနေပြီဆိုတဲ့သတင်းကတော့ မပါလာခဲ့ဘူး...။

ရွှမ်းရန်ကျောက်မုန်တစ်ယောက် နဖူးတွေတွန့်ချိုးသွားတဲ့အထိ မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်မိတော့သည်။ထူးဆန်းလိုက်တာ.....!သူနဲ့ချင်ယိ ရဲ့နှစ်ကိုယ် ကြား လျှို့ဝှက်ဆက်ဆံရေးကိုပြန်လည်တွေးတောနေမိလေသည်။

သူ့အနေနဲ့ ချီယိကိုမဆက်သွယ်ဖြစ်တာ တော်တော်လေးကြာနေပါပြီ။မကြာသေးမှီကတော့ အရင်ကပို့ဖူးတဲ့ဆေးမှုန့်တွေကို တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ပို့ပေးလိုက်သေး၏။ဒါပေမဲ့ ပန်းပင်ရဲ့သတ်တမ်းဟာ သိပ်ပြီးကြာရှည်မခံသလို ဆေးမှုန့်ရဲ့အာနိသင်ကလဲ သိပ်မခံတတ်တာကြောင့် သူ့အနေနဲ့ပန်းပင်ကိုအခုလူလွှတ်ပြီး ထပ်ရှာခိုင်းထားပြီးဖြစ်သည်။

ရွှမ်းရန်ကျောက်မုန် သူ့ရဲ့နောက်လိုက်အချို့ကို မြို့တော်ကိုစေလွှတ်လိုက်ပြီးအိမ်ရှေ့စံရဲ့နန်းဆောင်က သူသျှိုတွေနှင့်ဆက်သွယ်ခိုင်းရမည်။ဒါမှ ချင်ယိ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကိုသိနိုင်မှာ...!သူမ တကယ်ပဲနေမကောင်းဖြစ်နေတာလား....

ဒါမှမဟုတ်.........။

ချွဲဇီချီ သေဆုံးသွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို မဖော်ထုတ်နိုင်သေးဘူးဆိုပေမဲ့ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး အနာကျင်ရဆုံးသူမှာ ချွဲဇီချီ ၏ မိခင်ကျုံးအမျိုးသမီးကြီးသာဖြစ်လေသည်။သားဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားရသည့်အကြောင်းကို တွေးမိလေလေ ပိုပိုပြီးမခံမရပ်နိုင်အောင်ခံစားရလေဖြစ်တာကြောင့် ဘာလုပ်ရမည်ဆိုတာကို သူ့ရဲ့လူယုံတွေနဲ့အချိန်တိုင်းဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။

..

ကျန်းယင်ရှင်းသည် သူ့ဖခင်၏ ညွှန်ကြားဆုံးမမှုကိုနာခံပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် အိမ်အပြင်မထွက်ပဲနေခဲ့လေသည်။အမြဲအပြင်မှာသာ အချိန်ကုန်နေတတ်တဲ့သူ့အဖို့ ဘယ်မှမထွက်ရပဲ အိမ်ထဲမှာပဲ ရက်အကြာကြီးပိတ်မိနေခဲ့တာကြောင့် သူ,ထပ်ပြီးသည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ပြီးတော့ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အေးချမ်းနေတာပဲလေ!ချွဲမိသားစုက သူ့ကိုအိမ်မှာ ၂ခေါက်လောက်တော့လာမေးကြသေးပေမဲ့ နောက်ထပ်ပြီးတော့လာမမေးကြတော့ဘူး။

ကျန်းယင်ရှင်းတစ်ယောက် အိမ်ကနေခိုးထွက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ရောက်သွားတတ်သည်။ သူအဲ့လိုခိုးထွက်ပြီးသွားလာနေပေမဲ့လဲ ဘာမှထူးထူးခြားခြားဖြစ်မလာခဲ့ပေ။အရာအားလုံးက သူ့ဟာနဲ့သူ အဆင်ပြေနေတာပါပဲ။ဒါကြောင့် သူလဲ အတင့်ရဲလာပြီး သူ့ရဲ့ဆန်ကုန်မြေလေးတေလေဂျပိုး အလေလိုက်ဖော် ခွေးသူငယ်ချင်းများနဲ့ အရင်အတိုင်းပျော်ပါး၍နေ,နေတော့သည်။

တစ်ညတွင်တော့ ကျန်းကျဟယ်သည် သူ့ရဲ့ဆန်ကုန်မြေလေးသူငယ်ချင်းများနှင့်ပျော်ပါးနေရာမှ ဧည့်ရိပ်သာရဲ့အပြင်ဖက် လမ်းထောင့်နားသို့လျှောက်သွားပြီး အညောင်းပြေလမ်းလျှောက်နေခဒ့လေသည်။အဲ့ဒီ့အချိန်မှာပဲ လူတစ်ချို့က သူ့ရဲ့ခေါင်းပေါ်မှနေ၍ ဂုံနီအိတ်ကြီးတစ်လုံးစွတ်ချလိုက်လေရာ သူ့ရဲ့လောကကြီးရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

အဲ့ဒီ့နောက်မှာတော့ ထိုလူတစ်စုကသူ့ကိုတုတ်တွေ

နှင့် သူ့ရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးကို အပြိုင်အဆိုင်ဝိုင်းရိုက်ကြလေရာ သူ့မှာလူတွေကြားအောင် အော်ဟစ်အကူညီတောင်းရလေသည်။ဒါပေမဲ့လဲ ခြေတွေလက်တွေကနေ အပြင်းထန်ဆုံး ခံစားနေရတဲ့နာကျင်မှုကြောင့် သူ့ရဲ့ကိုယ်လုံးကြီးဟာ မြေကြီးထဲတွင် ဘောလုံးတစ်လုံးလိုလုံးကွေး၍ မရှုမလှဖြစ်နေလေ၏။

⭐⭐⭐⭐⭐⭐

Zawgyi

...

မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၃၃): ႏွစ္သစ္ကူးႀကိဳဆိုပြဲ

...

ခၽြဲအိမ္ေတာ္တြင္ ခၽြဲယုံ၊ခၽြဲယုံ၏ခယ္မ ခၽြဲက်ိက်န္း၊ခၽြဲေကြ႕၊ခၽြဲဆုန္ႏွင့္ အျခား ခၽြဲမိသားစုဝင္ေတြသည္ စုေဝး၍ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ေနၾက၏။ခၽြဲဇီခ်ီရဲ့ ေသဆုံးမွုႏွင့္ပတ္သက္လို့ ခၽြဲမိသားစုမွ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ စုံစမ္းစစ္ေဆးမွုေတြကိုျပဳလုပ္ေနခဲ့ပါေသာ္လည္း ဘာ သဲလြန္စမွကိုရွာမေတြ႕ရွိခဲ့ေခ်။

ခၽြဲေကြ႕ကေတာ့ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ႏွင့္ စကားဝိုင္းမွထြက္သြားေလသည္။သူ႔ရဲ့အကိုႀကီး ခၽြဲယုံရဲ့အာဏာလႊမ္းမိုးမွုကလဲ ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပင္ ယိုယြင္းလာခဲ့ၿပီထင္ပါရဲ့..။မယ္မယ္ႀကီးမရွိေတာ့တာက ခၽြဲေကြ႕တို့အတြက္အႀကီးမားဆုံး,ဆုံးရွုံးမွုပါပဲ!

ခၽြဲယုံ က သက္ျပင္းခ်လိုက္ၿပီး

"ေနာက္ရက္ေတြက်ရင္ မိသားစုထဲက တူ,သားေတြကို တစ္ေနရာရာကိုပို့ဖို့တိုက္တြန္းရေတာ့မယ္။တကယ္လို့ ဒီအတိုင္းသာဆက္သြားေနရင္ေတာ့ အျမဲတမ္းစိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကေနရမွာပဲ....''

"အေဖ..!ဆိုလိုတာက..." ခၽြဲဇီယိဆက္မေျပာပဲ ႏွုတ္ဆိတ္၍ေန၏။

"ဇီယိ, အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားလီ ဆီကိုစာေရးတစ္ေစာင္ေရးလိုက္!တကယ္လို့ ေျမးေတာ္ႏွစ္ေယာက္ လီက်န္းကိုေရာက္လာရင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို့ေျပာလိုက္''

လီက်န္းဆိုတာက သူတို့ခၽြဲမိသားစုရဲ့ ေနာက္ဆုံးလြတ္ေျမာက္နယ္ေျမဆိုလဲမမွားဘူး။ဧကရာဇ္မင္းက ခၽြဲအိမ္ေတာ္ကို ႏွိမ္နင္းဖို့ဆိုတာက အေႏွးနဲ႔အျမန္ပဲျဖစ္မည္ကို လီဝမ္အေနနဲ႔လဲ သိေနခဲ့ၿပီးသားျဖစ္သည္။အရင္က သူတို့ကို အတိုက္အခံလုပ္ဆန္က်င္ခဲ့တဲ့အိမ္ေတာ္ကို ဘယ္ဧကရာဇ္မင္းကမ်ား အသာတၾကည္နဲ႔သည္းခံၿပီး ခ်မ္းသာေပးဖူးတာရွိလို့လဲ!

အခုလဲ ခၽြဲအိမ္ေတာ္က ဒီလမ္းကိုလိုက္ရေတာ့မွာေပါ့။ဧကရာဇ္မင္းက သူ႔ရဲ့ထီးနန္းကို တျဖည္းျဖည္းအေျခတည္ခိုင္မာလာေအာင္ တည္ေဆာက္လာနိုင္တဲ့အျပင္ သူ႔မွာ အလြန္ကိုအရည္ခ်င္းျပည့္ဝလွတဲ့ ထီးေမြနန္းေမြဆက္ခံမည့္သားေတာ္တစ္ပါးလဲရွိေနေသးသည္။

သူတို့အိမ္ကလီလီ့သည္လဲ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္မရွိဘူးဆိုတာကို ခၽြဲယုံအေနနဲ႔ေကာင္းေကာင္းသိေနပါ၏။အဲ့လိုဆိုရင္ေတာင္မွ လီလီ့ဟာ ဧကရာဇ္ရဲ့ေခၽြးမျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။ဒါေၾကာင့္ လီလီ့သာ ဘာအမွားမွမလုပ္ပဲ လိမၼာပါးနပ္စြာသာေနနိုင္ေနသေရြ႕ ဧကရာဇ္သည္လဲ နီးကပ္သည့္ဆက္ဆံေရးတစ္ခုတည္ေဆာက္ထားၿပီးျဖစ္သည့္ သူတို့ခၽြဲအိမ္ေတာ္ကို ေပၚေပၚထင္ထင္ႀကီးသတ္နိုင္မွာမဟုတ္ဘူး....။

"ဟုတ္ကဲ့!ေတာ္ဝင္အိမ္ေရွ႕မင္းသားလီ ထံကို စာေရးၿပီးပို့လိုက္ပါ့မယ္"

လီဝမ္ အေျခစိုက္ရာအိမ္ေတာ္,လီဝမ္သည္ ေဘဂ်င္မွ အျမန္ျမင္းတပ္သားႏွင့္ပို့ေပးလိုက္သည့္ လၽွို့ဝွက္စာတစ္ေစာင္ကိုဖြင့္ဖတ္ေနေလသည္။ခၽြဲယုံေရးထားသည့္ လီက်န္းသို့ သူ႔ရဲ့ေသြး သားအဆက္ႏြယ္အခ်ိဳ့ပို့လိုက္မည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ အကူညီေပးပါရန္ေတာင္းဆိုထားသည့္ စာေၾကာင္းကိုဖတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ လီဝမ္,စိတ္ထဲမွေန၍ တိတ္ တဆိတ္ေလွာင္ရယ္ေနမိေလသည္။

''ဒီအဘိုးႀကီးခၽြဲယုံကေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ပိုပိုၿပီးေၾကာက္တတ္လာတာပဲ....!''

ေနာက္သူ,ဆက္ၿပီးဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားငယ္က ဒြိလိင္ေကာင္းေလးတစ္ေယာက္ကို အေလး ေပးဆက္ဆံေနပါတယ္ဆိုတဲ့သတင္းကိုသာေတြ႕ရေလသည္။ဒီမင္းသားငယ္ မမာမက်န္းျဖစ္လို့ အိပ္ရာထဲလဲေနၿပီဆိုတဲ့သတင္းကေတာ့ မပါလာခဲ့ဘူး...။

ရႊမ္းရန္ေက်ာက္မုန္တစ္ေယာက္ နဖူးေတြတြန္႔ခ်ိဳးသြားတဲ့အထိ မ်က္ေမွာင္ၾကဳံ႕လိုက္မိေတာ့သည္။ထူးဆန္းလိုက္တာ.....!သူနဲ႔ခ်င္ယိ ရဲ့ႏွစ္ကိုယ္ ၾကား လၽွို့ဝွက္ဆက္ဆံေရးကိုျပန္လည္ေတြးေတာေနမိေလသည္။

သူ႔အေနနဲ႔ ခ်ီယိကိုမဆက္သြယ္ျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေနပါၿပီ။မၾကာေသးမွီကေတာ့ အရင္ကပို့ဖူးတဲ့ေဆးမွုန္႔ေတြကို တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ပို့ေပးလိုက္ေသး၏။ဒါေပမဲ့ ပန္းပင္ရဲ့သတ္တမ္းဟာ သိပ္ၿပီးၾကာရွည္မခံသလို ေဆးမွုန္႔ရဲ့အာနိသင္ကလဲ သိပ္မခံတတ္တာေၾကာင့္ သူ႔အေနနဲ႔ပန္းပင္ကိုအခုလူလႊတ္ၿပီး ထပ္ရွာခိုင္းထားၿပီးျဖစ္သည္။

ရႊမ္းရန္ေက်ာက္မုန္ သူ႔ရဲ့ေနာက္လိုက္အခ်ိဳ့ကို ၿမိဳ့ေတာ္ကိုေစလႊတ္လိုက္ၿပီးအိမ္ေရွ႕စံရဲ့နန္းေဆာင္က သူသၽွိုေတြႏွင့္ဆက္သြယ္ခိုင္းရမည္။ဒါမွ ခ်င္ယိ ဘာျဖစ္ေနလဲဆိုတာကိုသိနိုင္မွာ...!သူမ တကယ္ပဲေနမေကာင္းျဖစ္ေနတာလား....

ဒါမွမဟုတ္.........။

ခၽြဲဇီခ်ီ ေသဆုံးသြားရသည့္ အေၾကာင္းရင္းကို မေဖာ္ထုတ္နိုင္ေသးဘူးဆိုေပမဲ့ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး အနာက်င္ရဆုံးသူမွာ ခၽြဲဇီခ်ီ ၏ မိခင္က်ဳံးအမ်ိဳးသမီးႀကီးသာျဖစ္ေလသည္။သားျဖစ္သူ ဆုံးပါးသြားရသည့္အေၾကာင္းကို ေတြးမိေလေလ ပိုပိုၿပီးမခံမရပ္နိုင္ေအာင္ခံစားရေလျဖစ္တာေၾကာင့္ ဘာလုပ္ရမည္ဆိုတာကို သူ႔ရဲ့လူယုံေတြနဲ႔အခ်ိန္တိုင္းေဆြးေႏြးေနခဲ့သည္။

..

က်န္းယင္ရွင္းသည္ သူ႔ဖခင္၏ ညႊန္ၾကားဆုံးမမွုကိုနာခံၿပီး ရက္အနည္းငယ္ေလာက္ အိမ္အျပင္မထြက္ပဲေနခဲ့ေလသည္။အျမဲအျပင္မွာသာ အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္တဲ့သူ႔အဖို့ ဘယ္မွမထြက္ရပဲ အိမ္ထဲမွာပဲ ရက္အၾကာႀကီးပိတ္မိေနခဲ့တာေၾကာင့္ သူ,ထပ္ၿပီးသည္းမခံနိုင္ေတာ့ေပ။ၿပီးေတာ့ ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ ေအးခ်မ္းေနတာပဲေလ!ခၽြဲမိသားစုက သူ႔ကိုအိမ္မွာ ၂ေခါက္ေလာက္ေတာ့လာေမးၾကေသးေပမဲ့ ေနာက္ထပ္ၿပီးေတာ့လာမေမးၾကေတာ့ဘူး။

က်န္းယင္ရွင္းတစ္ေယာက္ အိမ္ကေနခိုးထြက္ၿပီး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သို့ေရာက္သြားတတ္သည္။ သူအဲ့လိုခိုးထြက္ၿပီးသြားလာေနေပမဲ့လဲ ဘာမွထူးထူးျခားျခားျဖစ္မလာခဲ့ေပ။အရာအားလုံးက သူ႔ဟာနဲ႔သူ အဆင္ေျပေနတာပါပဲ။ဒါေၾကာင့္ သူလဲ အတင့္ရဲလာၿပီး သူ႔ရဲ့ဆန္ကုန္ေျမေလးေတေလဂ်ပိုး အေလလိုက္ေဖာ္ ေခြးသူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ အရင္အတိုင္းေပ်ာ္ပါး၍ေန,ေနေတာ့သည္။

တစ္ညတြင္ေတာ့ က်န္းက်ဟယ္သည္ သူ႔ရဲ့ဆန္ကုန္ေျမေလးသူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ေပ်ာ္ပါးေနရာမွ ဧည့္ရိပ္သာရဲ့အျပင္ဖက္ လမ္းေထာင့္နားသို့ေလၽွာက္သြားၿပီး အေညာင္းေျပလမ္းေလၽွာက္ေနခဒ့ေလသည္။အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ လူတစ္ခ်ိဳ့က သူ႔ရဲ့ေခါင္းေပၚမွေန၍ ဂုံနီအိတ္ႀကီးတစ္လုံးစြတ္ခ်လိုက္ေလရာ သူ႔​ရဲ့ေလာကႀကီး႐ုတ္တရက္ ေမွာင္မိုက္သြားေတာ့သည္။

အဲ့ဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ထိုလူတစ္စုကသူ႔ကိုတုတ္ေတြ

ႏွင့္ သူ႔ရဲ့တစ္ကိုယ္လုံးကို အၿပိဳင္အဆိုင္ဝိုင္းရိုက္ၾကေလရာ သူ႔မွာလူေတြၾကားေအာင္ ေအာ္ဟစ္အကူညီေတာင္းရေလသည္။ဒါေပမဲ့လဲ ေျခေတြလက္ေတြကေန အျပင္းထန္ဆုံး ခံစားေနရတဲ့နာက်င္မွုေၾကာင့္ သူ႔ရဲ့ကိုယ္လုံးႀကီးဟာ ေျမႀကီးထဲတြင္ ေဘာလုံးတစ္လုံးလိုလုံးေကြး၍ မရွုမလွျဖစ္ေနေလ၏။

⭐⭐⭐⭐⭐⭐