!uncode!

"မယ်၊ မယ်၊ မယ်တော် မိစ္ဆာအတုထိတာခံလိုက်ရတယ်..."

အမျိုးသမီး၏အသံမှာတုန်ယင်လျက်ရှိပြီး သူမဟာအထိတ်တလန့်နှင့်ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်စွာပြောလာသည်။

"ဝမ်အာ၊ မယ်တော်ဘာလုပ်ရမလဲ။ မယ်တော်ဘာလုပ်ရမလဲ။"

သူမပြောရင်းဖြင့် သူမလက်ကိုသူမသားထံအလိုလိုဆန့်တန်းလိုက်မိသည်။

တတိယမင်းသားမှာအံ့အားသင့်မှုဖြင့်ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် အိပ်မက်မှနိုးလာသည့်နှယ် ယိမ်းယိုင်ကာဖြင့်ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်မိသည်။

ဝတ်ရုံနီနှင့်အမျိုးသမီးမှာခပ်မြန်မြန်လက်ပြန်ရုတ်ကာပြောလာသည်။

"အင်းပါ၊ မယ်တော် သားတော်ကိုမထိတော့ဘူး၊ မယ်တော့်ကိုအဝေးခေါ်သွားပေးလို့ရမလား။"

သူမစကားနောက်လိုက်၍ အနီရောင်အကွက်မှာလျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့လာပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့်သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးကိုဖုံးသွားလုနီးပါးပင်။ သူမ၏အသံကားတဖြည်းဖြည်းအက်ရှသထက်အက်ရှလာပုံမှာ သူမလည်ချောင်းထဲတွင်သားရဲကောင်ကဲ့သို့ခပ်နိမ့်နိမ့်ဟိန်းသံတစ်ခုရှိနေသည့်အလား။

အမေနှင့်သားနှစ်ယောက်အနက် တစ်ယောက်ကအရှေ့တိုးလာပြီး အခြားတစ်ယောက်မှာနောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက် အဆုံးတွင်တတိယမင်းသားကအော်ဟစ်ကာဖြင့်လှည့်ကာပြေးတော့သည်။

ဝတ်ရုံနီနှင့်အမျိုးသမီးကမှင်သေသေဆိုသည်။

"မင်းငါ့ကိုထားသွားချင်နေတာပဲ!"

သူမသည်အရူးတစ်ယောက်ပမာနောက်ကလိုက်ဖမ်းသော်လည်း တတိယမင်းသားမှာသူမထက်တစ်လှမ်းကြို၍ အခန်းထဲမှပြေးထွက်သွားပြီး တံခါးနှစ်ချပ်ကိုလက်နောက်ပြန်ဖြင့်တင်းကြပ်စွာပိတ်ထားလိုက်ပြီးဖြစ်ကာ အပြင်မှလုံးဝချိပ်ပိတ်ထားခဲ့သည်။

တံခါးကိုထုနေသည့်အသံထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။ အမျိုးသမီးဟာသူမ၏နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးကိုလက်လွှတ်မခံဘဲ တံခါးကိုဆက်တိုက်ထုကာကုတ်ခြစ်နေပေသည်။ အသံတစ်ခုချင်းစီတိုင်းကလူတိုင်း၏နှလုံးသားကိုရိုက်ခတ်နေသည့်နှယ်။

တတိယမင်းသားမှာတစ်ချိန်တည်းတွင်ကြောက်လန့်ကာဝမ်းနည်းနေမိပြီး ယိမ်းယိုင်နေသောခြေလှမ်းတို့ဖြင့်ခပ်သုတ်သုတ်လျှောက်ထွက်သွားမိသည်။

သူသည်လမ်းရှိအိပ်မက်ဆိုးတို့ကိုရှောင်ကာ သူ့ကိုလာကြိုဖို့ကြိုတင်စီစဥ်ထားသည့်သူ၏ငယ်သားတို့နှင့်ပေါင်းဆုံကာ နန်းတော်ဂိတ်ဝထံခပ်မြန်မြန်သွားခဲ့၏။

သူနန်းတော်ကထွက်ခွာဖို့ပြင်လိုက်ချိန်တွင် အစောင့်တစ်ယောက်ကသူ့ကိုခပ်သွက်သွက်နှုတ်ဆက်လာသည်။

"တတိယမင်းသား၊ အရှင်မင်းသားကဒီမှာရှိနေတာပဲ!"

အစောင့်ကလက်ထဲတွင်ချင်းကွမ်အိတ်ကိုင်ထားလျက်သားဖြင့် သူ့ကိုတွေ့သွားရာ အမြန်ပြေးလာပြီး ချင်းကွမ်အိတ်ကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကမ်းပေးလာသည်။

"ဧကရီကအရှင်မင်းသားကိုပေးခိုင်းလိုက်တာပါ၊ကျွန်တော်မျိုးအစိုးရိမ်လွန်ပြီး အရှင်မင်းသားကိုမရှာနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ဒါကိုနန်းတော်ထဲမြန်မြန်ယူသွားပါ!"

တတိယမင်းသားကချင်းကွမ်အိတ်ကိုယူကာဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အထဲတွင်အဆောင်စာရွက်နှင့်မှော်ဆေးလုံးများပါရှိပြီး ၎င်းတို့မှာလွတ်မြောက်ဖို့အတွက်လိုအပ်သည့်အရာများဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်မှာအေးခဲသွားကာ အချိန်အတန်ကြာမလှုပ်ရှားတော့ပေ။ သူကားရုပ်တုဖြစ်သွားသည့်ပမာ။ တစ်အောင့်ကြာသော် သူရုတ်ခြည်းလှည့်ကာနန်းတော်ထံပြေးသွားမိသည်။

သို့သော် အရမ်းနောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

နန်းတော်ထဲတွင်သုသာန်အလားတိတ်ဆိတ်လျက်ရှိပြီး လှုပ်ရှားမှုစိုးစဥ်းမျှမရှိလေဘဲ များပြားသောအနက်ရောင်စွမ်းအင်ထုကြီးသာလျှင်တံခါး၏အက်ကွဲကြောင်းများမှယိုဖိတ်ထွက်ကျလာကာ တတိယမင်းသားကိုဝန်းရံ၍ သူ့ကိုဝါးမျိုဖို့ရာစောင့်စားနေပြီး နောက်ဆုံးတွင်လက်ကောက်ဝတ်နေရာတွင်စုဝေးသွားကာ တဖြည်းဖြည်းချင်းပျောက်ကွယ်သွားချေသည်။

ရေခဲမှန်တစ်ချပ်လုံးဘန်းခနဲကွဲကြေသွားပေသည်။

ကျင်းဖေးထုန်နှင့်ရှုလင်ကျားသည်​မြေပြင်ပေါ်ရှိရေအိုင်ကိုကြည့်ကာ တစ်အောင့်မျှစကားမပြောမိပေ။

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာတော့ ဒါကပုတီးစေ့ထဲမှာပုန်းကွယ်နေတဲ့အစွဲဖြစ်နေပုံရတယ်။ ဒီလူရဲ့နှလုံးသားထဲမှာမေ့မရဆုံးနောင်တက သေခြင်းနဲ့ရှင်ခြင်းကြားမှာ သူ့အမေကိုထားခဲ့မိလို့ပဲဖြစ်မယ်။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"အဲ့ဒါထက်ပိုလောက်တယ်၊ ကိုယ်သိသလောက်ကတော့ ဒီလိုမိစ္ဆာနဲ့ရင်ဆိုင်ရရင်မသေလောက်ဘူး။ ကိုယ့်အထင် အဲ့ဒီ့အမျိုးသမီးကိုယ်တိုင်ကမိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ သူမမှာဒီလိုအရာမျိုးကိုခုခံနိုင်တဲ့အစွမ်းအစရှိမှာပဲ။ သူမရဲ့သားကသူမကိုမခေါ်ထုတ်သွားရင်တောင် သူမကနန်းတော်ကိုချိပ်ပိတ်ဖို့အရမ်းကြောက်နေတာကြောင့် သူမပြေးထွက်သွားရင်တောင်မှ သူမကိုယ်သူမကယ်တင်နိုင်မှာမဟုတ်လောက်ဘူး။"

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကိစ္စမှာပို၍ပင်ဆိုးဝါးသွားလိမ့်မည်ပင်။

သို့သော် မည်သူကမှားသည်၊ မည်သူကမှန်သည်အား ရှင်းလင်းစွာအကဲဖြတ်ဖို့ရာခဲယဥ်းလှပေ၏။

တတိယမင်းသားကအသိတရားမရှိဘူးဟုပြောချင်သည်လား။ သို့သော် သူကားလောကကြီးထဲတွင်အတွေ့အကြုံလုံးဝမရှိသည့်လူငယ်လေးတစ်ယောက်သာ။ သူဟာအရင်ကတည်းကလွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း သူ့အသက်ကိုစွန့်စားကာနန်းတော်ထဲပြန်သွား၍ သူ့မိခင်ကိုရိုးသားစစ်မှန်စွာခေါ်ထုတ်သွားချင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ကိုယ်လုပ်တော်ကားသူမ၏သားအတွက်လွတ်မြောက်ဖို့ရာပစ္စည်းအချို့ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိစကားများမှာ မတိုင်ခင်ကထိုအမေနှင့်သားဆက်ဆံရေးဟာသိပ်မနီးစပ်ကြောင်းသက်သေပြနေပေရာ သူတို့၏အပြန်အလှန်နားလည်မှုမှာအကန့်အသတ်ရှိသည်။

သို့သော် တတိယမင်းသားကပြန်မလာဘဲ ဝတ်ရုံနီနှင့်အမျိုးသမီးကိုသေရေးရှင်ရေးအခိုက်အတန့်မှာမထားသွားခဲ့လို့ရှိရင် သူမဘာသာလွတ်မြောက်လာကာသူမအသက်ကိုကယ်တင်နိုင်လောက်သည်။

သူကားရှင်းရှင်းလင်းလင်းကိုလူကယ်ချင်သော်လည်း လူသတ်လိုက်မိသည်ပင်။

ရှုလင်ကျားခေါင်းခါမိသည်။

သူပြောလိုက်သည်။

"ဝတ်ရုံနီနဲ့အမျိုးသမီးရဲ့နာကျည်းချက်အငြိုးနဲ့ တတိယမင်းသားရဲ့သူ့အမေကိုသတ်မိတဲ့နောင်တက ပုတီးစေ့ထဲမှာကျန်ရှိနေတဲ့အရာတွေကိုဆိုတာ အခုသိသာနေပြီပဲ။"

သူကပုတီးစေ့လက်ကောက်ကိုသစ်ကိုင်းဖြင့်ကောက်မကာကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အထင် အဲ့ဒါက​ပုတီးစေ့လက်ကောက်ရဲ့အရင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့တတိယမင်းသားဖြစ်ဖို့များတယ်၊ ကျွန်တော်ပုတီးစေ့ထဲကစိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ကိုမသိပေမဲ့ ခင်ဗျားပြောတဲ့မိစ္ဆာအိပ်မက်ဆိုးနဲ့နည်းနည်းဆင်သလိုပဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"မင်းပြောတာမှန်တယ်၊ ကိုယ်လည်းအဲ့လိုပဲတွေးမိတယ်။"

မတိုင်ခင်ကကျန်းရွေ့၏ဖော်ပြချက်ကိုဖြတ်၍ ပုတီးစေ့လက်ကောက်ထဲရှိစိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ဟာကျန်းရွေ့၏မနာလိုဝန်တိုစိတ်နှင့်အမုန်းတရားကိုပေါက်ဖွားကာကြီးထွားစေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုလုယူဖို့ရာကြံစည်နေခဲ့ကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွေ့ရှိသွားကြသည်။ ဉာဏ်အမျှော်အမြင်ရှိမှုအပြီးရှိ ပိုမြင့်သောအိပ်မက်ဆိုး၏ထူးခြားသောလက္ခဏာများဖြစ်သည်။

သူတို့တိုက်ခိုက်ကြချိန်တွင် သူတို့ထဲကတစ်ယောက်မှာဒဏ်ရာရသွားပြီး တတိမင်းသား၏လက်ကောက်ထဲတွင်ဝင်ပူးနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ဖို့များသည်။

နန်းတော်ထဲတွင်ဆုံးပါးသွားခဲ့သည့်ဝတ်ရုံနီနှင့်အမျိုးသမီးကတော့ဖြင့် မှန်တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်လာကာ သူမ၏အငြိုးအတေးကသူမသားနောက်လိုက်နေခဲ့သည်။ သူမသည်များသောအားဖြင့်အိပ်မက်ဆိုး၏ဖိနှိပ်ခြင်းခံထားရကာ ပေါ်မလာခြင်းမရှိပေ။ ပုတီးစေ့ထဲကစိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ပျောက်ဆုံးသွားသော် သူမကပြဿနာရှာဖို့ကြိုးစားစပြုလာသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကပြောလာသည်။

"ဒီပုတီးစေ့ရဲ့သတ္ထုအမျိုးအစားကိုကိုယ်မမြင်နိုင်ပေမဲ့လည်း ဒီပစ္စည်းကစိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်နဲ့အငြိုးအတေးကိုအချိန်အကြာကြီးပျောက်ကွယ်မသွားအောင်အတူထိန်းထားနိုင်တယ်ဆိုတော့ စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားရှိတဲ့ရတနာတစ်ခုဖြစ်လောက်တယ်၊ ကြည့်ရတာ တတိယမင်းသားရဲ့အဆောင်ဖြစ်ပုံပဲ။"

"မှန်တစ္ဆေရဲ့အငြိုးကသူ့ကိုလိုက်ဖမ်းပေမဲ့ ပုတီးစေ့တားဆီးတာခံခဲ့ရတယ်။ နောင်တရှိတဲ့လူတွေသာလျှင် သူတို့ရဲ့အတွင်းစိတ်ခုခံမှုကိုအလွယ်လေးဖောက်ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပြီးတော့ မိစ္ဆာတွေကိုအခွင့်အရေးပေးလိုက်သလိုဖြစ်သွားတာ၊ အငြိုးနောက်ကနေ အိပ်မက်ဆိုးကဝင်လာတာဖြစ်မယ်။"

ရှုလင်ကျားခေါင်းငြိမ့်ကာ ရုတ်တရက်ပြောမိသည်။

"အဲ့ဒါကလည်း ခင်ဗျားကိုအတိတ်အကြောင်းအသိပေးနေတာ။ ခင်ဗျားမှာမိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ရှိပြီး ကျွန်တော့်မှာမရှိဘူးဆိုတော့ ခင်ဗျားမှာလည်းနောင်တတစ်ခုခုရှိနေတယ်လို့ဆိုလိုတာပဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်၏မျက်နှာထားမှာမသိမသာအေးခဲသွားချေသည်။

ရှုလင်ကျား၏သာမန်ကာလျှံကာမှတ်ချက်ကား အဓိကအချက်ကိုတကယ်ထိမိသွားသည်။

သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိအမျိုးမျိုးသောအမူအရာများနှင့် အချိန်နှင့်အမျှအမြဲပေါ်လာလေ့ရှိသည့်ဝမ်းနည်းမှုနှင့်နှလုံးသားနာကျင်မှုပေါ်အခြေခံ၍ ဂိုဏ်းမှထွက်သွားပြီးနောက်တွင် ရှုလင်ကျားမှာမတော်တဆမှုတစ်ခုရှိခဲ့သည်ဟု ကျင်းဖေးထုန်သံသယဖြစ်မိသည်။

၎င်းဟာလည်း ရှုလင်ကျားကိုဟယ်ဇီကျိုးခေါ်သွားတုန်းက မြေခွေးအသွင်နှင့်ရှိနေခဲ့ရသည့်အကြောင်းရင်းကိုရှင်းပြနိုင်လောက်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်အမြဲကံဆိုးသည်ဟုခံစားရသဖြင့် ဒီခန့်မှန်းချက်ကိုထုတ်မပြောချင်ဘဲ တဝိုးတဝါးပြောမိသည်။

"ကိုယ်မသိဘူး၊ မပြောတတ်ဘူး၊ ခဏထားလိုက်တာပေါ့။"

ရှုလင်ကျားမျက်မှောင်ကြုတ်ကာပြောမိသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကိုဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ။ အထဲဝင်လာပြီးတော့ဘာမှလည်းမဖြေရှင်းနိုင်ဘူး။"

ကျင်းဖေးထုန်ကပြုံးကာဆိုသည်။

"ဘယ်သူကမှဘာမှမဖြေရှင်းနိုင်ဘူး? ကိုယ်ရဲ့မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကမင်းမှန်းကိုယ်သိတယ်​လေ။ သူ့ကိုခဏလောက်ပေးနေလိုက်တာကိစ္စမရှိပါဘူး။"

ရှုလင်ကျားအကြည့်လွှဲကာပြောမိသည်။

"အဲ့ဒါကကျွန်တော်လို့ကျွန်တော်ဝန်မခံခဲ့ပါဘူးနော်။"

ကျင်းဖေးထုန်ကပြုံးလျက်ပြောလာသည်။

"မင်းစိတ်မရှည်ရင်တောင်အသုံးမဝင်ပါဘူး၊ ရပါတယ်၊ အချိန်ယူရမှာပေါ့ကွာ။"

"ကိုယ်တို့အခုလက်ရှိဦးစားပေးရမှာက ပုတီးစေ့လက်ကောက်ထဲကလွတ်မြောက်သွားတဲ့အိပ်မက်ဆိုးမိစ္ဆာဘယ်သွားလဲဆိုတာကိုယ်တို့ရှာဖို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် အန္တရာယ်တစ်ခုခုဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"

ဒီကိစ္စကိုပြောလိုက်ရာ ရှုလင်ကျား၏မျက်နှာထားမှာလေးနက်လာပြီးသူပြောလိုက်သည်။

"သူကတကယ်လို့အိပ်မက်ဆိုးသာဆိုရင်....တကယ်ပဲ။"

လက်ကျန်အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါ၅၀ရာခိုင်နှုန်းမှာ တစ်ဖက်လူထံကျရောက်သွားဖို့များသည်ကိုပြောစရာမလိုပေ၊ ဇုန်ဝူရှင်းချိပ်ပိတ်ခံလိုက်ရတည်းက အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့အရာမပေါ်လာသည်မှာကြာညောင်းလှပြီပင်။

အကယ်၍ ပိုက်ကွန်မှချောထွက်သွားကာအသတ်မခံခဲ့ရသည့်ထိုကဲ့သို့သောငါးတစ်ကောင်သာတကယ်ရှိခဲ့လျှင် သူဟာပိုမိုအင်အားကြီးလာနိုင်သကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပုလိပ်ရောဂါပမာပျံ့နှံ့လာနိုင်ပြီး သိပ်မကြာခင်နောက်ပိုင်းတွင် ဒုတိယ၊ တတိယမတော်တဆမှုများဖြစ်လာကာ ကပ်ဘေးတစ်ခုထပ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ အခုမေးချင်တာက ၊ ဘယ်မှာသွားရှာရမလဲ။

မှန်တစ္ဆေကအတွင်းလူဖြစ်လောက်သည်။

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"အခုမှန်တစ္ဆေရဲ့အငြိုးကအရမ်းသန်မာလွန်းတာမို့ ပြန်လည်ဝင်စားဖို့နည်းလမ်းမရှိဘူး။ သူမရဲ့အငြိုးကိုဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရင် တတိယမင်းသားရဲ့အစွဲကသူမကိုယ်ကိုရှာဖွေနိုင်လိမ့်မယ်၊ အဲ့အခါကျရင် ခင်ဗျားသဲလွန်စတချို့မေးလို့ရမှာပေါ့။"

ကျင်းဖေးထုန်၏မျက်လုံးတောက်သွားကာပြောမိသည်။

"မင်းပြောချင်တာက ခုနကစိတ်အစွဲထဲမှာဝင်ရှာစေချင်တာလား။"

ရှုလင်ကျားဖြည်းညှင်းစွာခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"အန္တရာယ်နည်းနည်းရှိလောက်ပေမဲ့ ဒါက အခုလက်ရှိအခြေအနေမှာ ကျွန်တော်စဥ်းစားလို့ရတဲ့တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းပဲ။"

ပုံရိပ်ယောင်စိတ်အစွဲထဲဝင်ရောက်ရန်အလို့ငှာ လူတစ်ယောက်ကစိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ကိုသုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်ကအပြင်မှာကျန်ခဲ့မည်ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ကဒဏ်ရာရသွားကာ ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင်သေဆုံးသွားခဲ့လို့ရှိရင် သူဟာလုံးဝနိုးထလာတော့မည်မဟုတ်ဘဲ ဧကန်သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ပင်။

ထို့အပြင် သူတို့မှန်ထဲတွင်မြင်ခဲ့ရသည့်အရာမှာ ဖြစ်ရပ်၏တစိတ်တပိုင်းသာဖြစ်သည်။ သူတို့ထိုကမ္ဘာထဲဝင်လိုက်သည်နှင့် အမည်မသိနေရာထဲတွင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်သော အခြားအဖြစ်အပျက်များစွာဖြစ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ရှုလင်ကျားမှန်သည်၊ ယင်းကားစင်စစ်ပင်တစ်ခုတည်း​သောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"ကိုယ်သွားမယ်၊ မင်းကအပြင်မှာကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုကူစောင့်ပေး။"

ရှုလင်ကျားပြောမိသည်။

"ခင်ဗျားဘာသွားလုပ်မလို့လဲ၊ ဒါကစိတ်အစွဲကြောင့်ဖြစ်တည်လာတဲ့ပုံရိပ်ယောင်နော်၊ ခင်ဗျားရင်ထဲမှာမိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ရှိနေတဲ့ဟာကို အထဲဝင်သွားပြီးတော့အဆိပ်ကိုအဆိပ်နဲ့တိုက်မလို့လား။ ကျွန်တော်သွားမယ်။"

ကျင်းဖေးထုန်သည်ပုံမှန်အားဖြင့်ရှုလင်ကျားစကားနားထောင်သည်ဟုပြောလို့ရသော်လည်း ဤကဲ့သို့သေရေးရှင်ရေးကိစ္စနှင့်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရှုံးမပေးချင်ဘဲမျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။

"ရှောင်ကျား။"

နှစ်ဦးသားမှာတစ်အောင့်ကြာတန့်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်

ရှုလင်ကျား​ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ကာပြောလိုက်သည်။

"အင်းပါ၊ အချိန်မဖြုန်းနဲ့တော့။ ကျွန်တော်တို့အတူသွားကြမလား။ ကျွန်တော်တို့လည်း အချင်းချင်းဂရုစိုက်လို့ရတယ်လေ။"

ကျင်းဖေးထုန်၏နှလုံးသားမသိမသာလှုပ်ခတ်သွားကာ ထိုအိပ်မက်များထဲတွင်ရှုလင်ကျားကထပ်ခါတလဲလဲထွက်သွားပေမဲ့ သူကဘယ်သောအခါမှအတူမပါသွားခဲ့သည်ကိုသတိရသွားသည်။ "အတူတူ"ဆိုသည့်စကားလုံးကားအလွန်ရိုးရှင်းသည့်တိုင် အောင်မြင်ဖို့ရာအင်မတန်ခဲယဥ်းလှသည်။

ကိုယ်တို့သာအရင်ကတည်းကအတူရှိခဲ့ကြရင်....

သူပြောမိသည်။

"အင်း။ ဒါဆိုရင်လုံခြုံတဲ့နေရာတစ်ခုရှာကြရအောင်။"

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤလျို့ဝှက်ဂူကားယခုတွင်နန်ဇီဂိုဏ်းသားများစောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ဤသည်ကားဘယ်သူမဆိုဖောက်ဝင်လို့ရသည့်နေရာမဟုတ်တော့ပေ။ ဤနေရာမှာအန္တရာယ်ကင်းသည်ဟုပြော၍ရသည်။

ရှုလင်ကျားနှင့်ကျင်းဖေးထုန်သည်အနောက်လှည့်ကာ ခုနကသူတို့ရှိနေခဲ့ကြသည့်ဂူထံပြန်သွား၏။

ရှုလင်ကျားနှင့်ကျင်းဖေးထုန်မှာအရှေ့တွင်ပုတီးစေ့လက်ကောက်ချထားကာ ဘေးချင်းကပ်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ တစ်အောင့်ကြာသော်ကျင်းဖေးထုန်ကပြောလာသည်။

"မင်းဘာလို့မြေခွေးအသွင်မပြောင်းတာလဲ။"

ရှုလင်ကျားကသူ့ကိုခုခံလိုစွာကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"မင်းမြေခွေးအဖြစ်ပြောင်းပြီး ကိုယ့်ဝတ်ရုံလက်ထဲမှာပုန်းနေလို့ရှိရင် ပိုအန္တရာယ်ကင်းပြီးတော့လုံခြုံမှုရှိတယ်လေ။ မကောင်းတဲ့ဘက်ကတွေးကြည့်ရင် မင်းတိုက်ခိုက်ခံရရင်တောင် မင်းတစ်ယောက်တည်းပုန်းနေလို့ရှိရင် မင်းအဖမ်းခံလိုက်ရနိုင်တယ်။"

သူကပြုံးကာဖြင့်ရှုလင်ကျားကိုကြည့်လာသည်။

"ကိုယ်အရင်ကမမြင်ဖူးတာလည်းမဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒီတော့မင်းအတွက်ကိစ္စမရှိဘူးမလား။"

ရှုလင်ကျားမျက်လုံးလှိမ့်ကာပြောမိသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါဆိုခင်ဗျားကျွန်တော့်ကိုခွန်အားကြီးတယ်ဆိုတဲ့စကားကလွဲရင် ကျွန်တော့်ကိုမြှောက်ပင်ဖို့အခြားစကားလုံးတွေကိုလေ့လာပြီးပြီလား။"

အရင်တစ်ခေါက်ကျင်းဖေးထုန်ကသူ၏မြေခွေးကိုယ်အတွက်သူ့ကိုချီးကျူးမြှောက်ပင့်ခဲ့သော်လည်း ရှုလင်ကျားကသဘောမကျဖြစ်ကာ ပြန်သွားပြီးစကားလုံးအနည်းငယ်ပိုလေ့လာရန်ပြောခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ထိုစကားများပြောလာသည်ကိုကြားလိုက်ရသော် ကျင်းဖေးထုန်ကူကယ်ရာမဲ့စွာရယ်မောမိချေသည်။

သူကားတကယ့်ကိုလေ့လာထားပုံပေါ်ကာ ရှုလင်ကျား၏မေးခွန်းကိုကြားလိုက်ချိန်တွင် အသက်မရှူဘဲပြောလာသည်။

"ညီအစ်ကိုမြေခွေးကသန်မာထွားကြိုင်းပြီးတော့ဒယ်စောက်ကိုမနိုင်ပြီး တောင်တန်းနဲ့မြစ်တွေကို ဒေါသ၊ ခက်ထန်မှုနဲ့မောက်မာမှုတွေနဲ့ဝါးမျိုစွမ်းရှိတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုးကအကြာကြီးလေးစားအားကျနေခဲ့ရတာမို့ ညီအစ်ကိုရဲ့အသွင်အစစ်ကိုမြင်ချင်ပါတယ်ဗျာ၊ အဆင်ပြေပါရဲ့လားခင်ဗျ။"

ကျင်းဖေးထုန်၏ဖော်ပြချက်အတိုင်း ရှုလင်ကျား၏မျက်စိရှေ့တွင်ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်လာခဲ့သည်။

----တောင်တန်းပမာကြွက်သားတို့ဖြင့်ဝဖြိုးဖြိုးမြေခွေးတစ်​ကောင်က မြစ်ထဲရှိရေကိုသောက်နေသည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြစ်ရေမှာကုန်ခမ်းသွားပြီးနောက် မြေခွေးကကောင်းကင်ပေါ်ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ဆူညံသံအနည်းငယ်အပြီးတွင် တောင်ထွတ်တစ်ခုလုံးပြိုကျသွားပြန်သည်။

ရှုလင်ကျား: "...."

သူကားအမြဲတစေခွန်အားကြီးကာသန်မာသည်ဟုသတ်မှတ်ထားသော်လည်း ဒီလိုမျိုးကြီးကတော့.....ထားလိုက်ပါတော့လေ။

ကျင်းဖေးထုန်၏ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့်"ချီးကျူးမြှောက်ပင့်"ဖို့ရာကြိုးစားအားထုတ်နေမှုကြီးကိုရှောင်ရှားရန်အလို့ငှာ ရှုလင်ကျားကသူ့ကိုယ်သူလူသားတစ်ဦး၏လက်ဖဝါးအရွယ်သာရှိသည့်မြေခွေးဖြူလေးအသွင်ပြောင်းလဲလိုက်ရသည်။

နောက်ခြေနှစ်ဖက်ကိုအားပြု၍ သူဟာကျင်းဖေးထုန်ကိုယ်ပေါ်ခုန်တက်လိုက်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံလက်ကိုဆွဲဖွင့်ကာအထဲဝင်သွားလိုက်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့ဝတ်ရုံလက်ထဲရှိမြေခွေးလေး၏ခေါင်းကိုထိလိုက်ရာ သူ့လက်ချောင်းအကိုက်ခံရလုနီးပါးဖြစ်သွားကာ မနေနိုင်ဘဲရယ်မောမိပြီး သူ့လက်ကိုပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

သူသည်ရေကိုရေခဲအဖြစ်ပြောင်းကာ ဒီတစ်ခေါက်တွင်ရေခဲမှန်တစ်ခုလုံးကိုပိုကြီးအောင်တမင်ပြုလုပ်၍ ပုတီးစေ့နှင့်ဆက်နွယ်နေသည့်နာကျည်းချက်အငြိုးအတေးကိုနှိုးဆွကာ နီစွေးနေသည့်နန်းတော်အားမှန်ထက်တွင်ပြန်ပေါ်ဘာစေသည်။

ကျင်းဖေးထုန်စိတ်ကိုစုစည်းကာ အသက်ရှုနှုန်းကိုဖြည်းညှင်းစွာညှိ၍ သူ့လက်ဝါးကိုအေးစက်စက်မှန်မျက်နှာပြင်ပေါ်ဖိကပ်လိုက်သည်။

သူ၏ဝတ်ရုံလက်မှတစ်ဆင့်၊ သေးငယ်သောအမွှေးနုနုဖြင့်လက်ဖဝါးငယ်မှာခပ်မြန်မြန်ဆန့်ထွက်လာပြီး ကျင်းဖေးထုန်၏လက်ဝါးအောက်တွင်မှန်ကိုဖိကပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်၊ သူ့ရှေ့ရှိမြင်ကွင်းမှာမြူခိုးပမာအပြင်ကိုဖြည်းဖြည်းချင်းစိမ့်ထွက်ကာပျံ့နှံ့လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကိုဖုံးကွယ်သွားသည်။

အနည်းငယ်မူးဝေမှုအပြီးတွင် သူ့ရှေ့ရှိမြင်ကွင်းမှာပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

သူဟာနူးညံ့သောအိပ်ရာထက်တွင်လဲလျောင်းနေသည်ကို ရှုလင်ကျားသိလိုက်ရပြီး စောင်ကားအိစက်ကာနွေးထွေးပြီး သူ့ကိုတိမ်တိုက်ပမာဖုံးအုပ်ထားကာ အလွန်ဖျော့တော့သောဆေးနံ့ဖြင့်ဝန်းရံထားပြီး ဆီမီးခွက်ထဲတွင်လောင်ကျွမ်းနေသည့်အမွှေးနံ့သာရနံ့မှာအလွန်ပြင်းပေသည်။

သူထထိုင်၍ ပတ်ပတ်လည်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူကားတိတ်ဆိတ်သောနန်းတော်ထဲတွင်လှဲနေပုံပေါ်သည်ကိုသာသိလိုက်ရသည်။

အပြင်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူဟာဤထူးခြားဆန်းကြယ်သောကမ္ဘာထဲဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏နဂိုပုံပန်းသွင်ပြင်ကိုထိန်းသိမ်းကာ အတိတ်ဖြစ်ရပ်ထဲတွင်ဆွဲသွင်းမခံရလောက်ဟု ရှုလင်ကျားအစကထင်ခဲ့မိသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူကားတစ်စုံတစ်ယောက်နှင့်ဆက်နွယ်နေသေးပုံရကာ ယခုတွင်သူဟာလည်းမြေခွေးအသွင်ဟုတ်မနေတော့ပေ။

သို့သော် ကျင်းဖေးထုန်ဘယ်ရောက်သွားမှန်းမသိရပေ။

အဆောင်ခန်းတစ်ခုလုံးမှာသေသပ်မှုရှိပြီး အခန်းထဲတွင်အဆင်တန်ဆာသိပ်အများကြီးမရှိသကဲ့သို့ ခစားသည့်နန်းတော်အစေခံများပင်ရှိမနေပေ။

သို့သော်လည်း ပိုင်ရှင်မှာလျစ်လျူရှုခံထားရသည်ထက်စာလျှင် ခမ်းနားသောပုံစံကိုမကြိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းမြင်နိုင်သည်။ သူအသုံးပြုသည့်အရာရာတိုင်းမှာစျေးကြီးကာရှားပါးသည်။

ရှုလင်ကျားစောင်ကိုပင့်မ၍ အိပ်ရာပေါ်မှထွက်လိုက်ရာ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကအလွန်အားနည်းသည်ကိုသိလိုက်ရသည်၊ သူနည်းနည်းလှုပ်လိုက်သည်နှင့် အနည်းငယ်ပင့်သက်ရှိုက်ရသည်။ သူချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးလိုက်ရာ အပြင်မှာစောင့်နေသည့်အစေခံအမျိုးသမီးကချက်ချင်းအထဲဝင်လာသည်။

"အရှင်မင်းသား၊ အဆင်ပြေပါရဲ့လား။"

နန်းတွင်းအစေခံကစိုးရိမ်တကြီးပြောလာသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးမ အရှင်မင်းသားသောက်ပြီးလည်ချောင်းစိုစိုသွားအောင် သွေးစပျစ်နွယ်နဲ့မေပယ်နှင်းရည်ယူလာပေးပါ့မယ်။"

သွေးစပျစ်နွယ်နှင့်မေပယ်နှင်းရည်ကားတစ်မျိုးတစ်ဖုံရင်းနှီးနေသယောင်။ မတိုင်ခင်ကပြောပြခဲ့ဖူးသည့်လူကိုရှုလင်ကျားမေ့သွားသည်၊ နာမည်ကားဆေးပြင်းတစ်ဖုံဖြစ်ပုံမပေါ်။

သူမသောက်ချင်ပေ။

"မလိုပါဘူး၊ ငါအဆင်ပြေတယ်၊ မင်းအရင်ဆင်းသွားနှင့်။"

နန်းတော်အစေခံကထွက်မသွားဘဲပြောလာသည်။

"အရှင်မင်းသားဒီကနေ့တွေ့ဆုံပွဲအတွက် ကျုုံးကျိခန်းမကိုသွားမယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်၊ အခုအချိန်ရောက်နေပြီဆိုတော့ အကြီးဆုံးမင်းသားသွားချင်ပါသလား။"

နန်းတော်အစေခံအမျိုးသမီးကသူ့ကို"အကြီးဆုံးမင်းသား"ဟုဆက်တိုက်ခေါ်နေလေရာ မတိုင်ခင်က"တတိယမင်းသား"ကိုစဥ်းစားမိသွားသည်၊ သူဝင်ထားတဲ့လူကပုတီးစေ့လက်ကောက်ပိုင်ရှင်ရဲ့အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်များဖြစ်နေမလား။

ဒီတွေ့ဆုံပွဲမှာမင်းသားအားလုံးတက်ရောက်ဖို့ဖြစ်နိုင်သည်မို့ တတိယမင်းသားကိုတွေ့ရလောက်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေကိုအကဲဖြတ်မိရာ အိပ်မက်ဆိုးကမတိုက်ခိုက်လာသေးပေ။ ထိုလူကိုကြိုတွေ့ထားသ၍ သူ့မိခင်ကိုကယ်တင်ရာတွင်ကူညီကာ နှစ်ဦးစလုံး၏ရင်ထဲရှိနောင်တနှင့်နာကျည်းမှုကိုဖယ်ရှားပေးလိုက်မည်ဆိုလျှင် မှန်ထက်ရှိနာကျည်းချက်အငြိုးပျောက်ကွယ်သွားကာ မှန်တစ္ဆေကိုရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။

ရှုလင်ကျား​ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါသွားမယ်၊ အဝတ်အစားလဲရအောင်။"

နန်းတော်အစေခံကအပြင်ထွက်သွားကာ ညွှန်ကြားချက်ပေးလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင်လူတစ်အုပ်တန်းစီဝင်လာပြီး သူ့ကိုစောင့်ပြီးဝတ်ရုံလဲပေးကာ ကျုံးကျိခန်းမကိုပို့ပေးဖို့ရာ သူ့ကိုအတောင်ပံနှင့်ငါးပုံစံဝေါယာဥ်၏အလယ်တွင်ထိုင်စေသည်။

ဤဟောခန်းမကားအလွန်ထူးခြားဆန်းကြယ်ကာ လေထဲတွင်မတ်တပ်ရပ်နေသည့်အလား လွင့်မျောနေသည့်တိမ်တိုက်တို့ဝန်းရံလျက်ရှိပြီး ခရမ်းရွှေရောင်အမိုးအုတ်ကြွပ်များမှာနေရောင်ခြည်အောက်တွင်ထူးခြားစွာတဖျတ်ဖျတ်တောက်ပလို့နေကာ ထူးဆန်းပြီးသံစဥ်ညီသောခေါင်းလောင်းသံတို့ကကောင်းကင်ကိုဖြတ်၍မြည်ဟည်းသွားချေသည်။

ရှုလင်ကျားသည်ဝေါယာဥ်အောက်တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤကဲ့သို့မြင့်မားသောဟောခန်းမအောက်တွင် ရှည်လျားသောကျောက်စိမ်းနက်ခြေနင်းတုံးပေါင်းတစ်သောင်းခန့်ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ဟာသေမျိုးလောကထဲတွင်ဆိုလျှင် သာမန်လူတို့ဘဝတစ်သက်စာတက်လှမ်းရင်တောင် အထဲဝင်ပြီးအပြန်အလှန်ကြည့်ရှုဖို့ရာအချိန်ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ လမ်းတစ်ဝက်တွင်ခြေကုန်လက်ပမ်းကျသွားပေလိမ့်မည်။

သူထိုင်နေသည့်ဝေါယာဥ်ထမ်းစင်မှာလေထဲမြင့်တက်သွားပြီး တိမ်တိုက်တို့နှင့်အတူတစ်တန်းတည်းသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ဟောခန်းမ၏အရှေ့ကိုပျံသန်းသွားသည်။

ကြီးမားသောငါးဟာ၎င်း၏အတောင်ပံတို့ကိုသိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အစောင့်များကခေါင်းငုံ့ကာဖြင့် သူဝေါယာဥ်ပေါ်ကဆင်းရာတွင်ကူညီပေးလာသည်။ ဝေါယာဥ်အများအပြားကသူ့နံဘေးတွင် ၂တန်း၊ ၃တန်းမျှရပ်ထားသည်။ တူညီသောဝတ်ရုံနှင့်လူငယ်များဟာလည်းထိုအထဲမှဆင်းလာကြသည်။ သူတို့ကသူ့ကိုမြင်သော် အကုန်လုံးလာနှုတ်ဆက်ကြသည်။

"အစ်ကိုတော်။"

ဤနန်းတော်ကားမည်သူ့အပိုင်ဖြစ်ကြောင်း ရှုလင်ကျားသိချင်နေမိသည်။ သူထိုလူတို့ကိုဘယ်တုန်းကမျှမမြင်ဖူးသည်မို့ သူတို့ညီအစ်ကိုများကြားရှိဆက်ဆံရေးကိုအကဲဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ လူတိုင်းကိုညီတူညီမျှဆက်ဆံရင်း သူခေါင်းငြိမ့်ကာဖြင့်ပေါ့ပါးစွာသဘောတူလိုက်သည်။

တတိယမင်းသား၏နန်းတော်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုသူဟာတိတ်ဆိတ်မှုကိုနှစ်သက်သောသူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းမြင်နိုင်ပေရာ အခြားသူတို့နှင့်ပတ်သတ်၍ သူစိတ်အားထက်သန်နေလိမ့်မည်မဟုတ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကဤသည်ကိုသံသယဝင်နေလျှင်ပင် ရှုလင်ကျားကသူနေထိုင်မကောင်းဘူးဟုပြောကာရှောင်လွှဲလို့ရနိုင်သည်။

ဟုတ်တာပေါ့၊ တစ်ယောက်ကမေးလာသည်။

"အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်ကနေမကောင်းဖြစ်နေပြန်ပြီလား။"

ရှုလင်ကျားသူ့ကိုတစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်မိပြီး သူ့အသံကရေခဲမှန်ထဲတွင်ကြားခဲ့ရသည်နှင့်ကွဲပြားသည်ကိုခံစားမိလိုက်သည်။

တတိယမင်းသားကဘယ်သူလဲဆိုသည့်အကြောင်းတွေးနေရင်းဖြင့် သူသာမန်ကာလျှံကာပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပါတယ်။"

သူ့ဘေးရှိအမျိုးသားကလျှောက်လာကာပြုံး၍ဝင်နှောင့်လာသည်။

"အစ်ကိုတော်ကအလုပ်အရမ်းကြိုးစားတာပဲဗျာ၊ နေမကောင်းဖြစ်နေတာတောင်မှ ကိစ္စတွေကိုဆွေးနွေးဖို့ဒီကိုလာခဲ့သေးတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့အစ်ကိုတော့်ကိုကြည့်ပြီးပင်ပန်းလာပြီ။ လုံလုံလောက်လောက်မရဲရင့်ပါနဲ့ကျွန်တော်ပြောခဲ့တယ်မလား။ မွေးဖွားမှုအရဆိုရင် အစ်ကိုတော်အကြိမ်နည်းနည်းဘဲလာရင်တောင် အစ်ကိုတော်ကအကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်ဖြစ်နေအုံးမှာပါဗျာ။"

သူပြောသည်မှာနှိမ့်ချလျက်ရှိသည်။ ၎င်းဟာထေ့ငေါ့ပြောဆိုခြင်းလား၊ စိုးရိမ်ခြင်းလားသူမသိပေ။ လူအချို့ကရယ်မောကာ အချို့လူများမှာစိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး ပြောလာသည်။

"ဒုတိယအစ်ကိုတော်၊ အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်ကိုဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲဗျာ၊ ယင်နဲ့ယန်ကထူးဆန်းမှန်းအစ်ကိုတော်သိပါတယ်။ အစ်ကိုတော့်လျှာပုပ်သွားမှာမကြောက်ဘူးလား။"

ဤလူအုပ်မှာမင်းသားများဖြစ်ကြသော်လည်း အချင်းချင်းအပြန်အလှန်စကားပြောရာတွင်သိပ်မယဥ်ကျေးကြကြောင်းရှုလင်ကျားသိလိုက်သည်။ သူကသူ့ကိုစနောက်ခဲ့သည့်ဒုတိယမင်းသားကိုတစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကရင်းနှီးပုံပေါ်ကြောင်းရုတ်ခြည်းတွေ့ရှိသွားသည်။

ဒါက...

သူ့ကိုတစ်နေရာရာမှာမြင်ဖူးတာဖြစ်ရမယ်။

သူ့မျက်လုံးများကအလွန်ထူးဆန်းသည်မို့ဖြစ်လောက်မည်၊ သူဟာတစ်ဖက်လူကိုဒေါသတကြီးကြည့်ပုံပေါက်သွားသည်မို့ သူက​ခြေနှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ကာပြောလာသည်။

"အဲ...အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်၊ ညီတော်ကရိုးသားပါတယ်၊ အစ်ကိုတော်စိတ်လှုပရှားသွားတာလား၊ ဒေါသထွက်နေတာလားဟင်? အဲ့လိုကြီးမကြည့်ပါနဲ့လားဗျာ။"

ထိုသို့နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက် သူဒီလူကိုဘယ်နေရာမှာမြင်ဖူးလဲဆိုသည်ကို ရှုလင်ကျားရုတ်ခြည်းမှတ်မိသွားသည်။

-ယွဲ့ထောင်။

ကျင်းဖေးထုန်၏ပီလော့နန်းတော်ရှိပထမဆုံးဟောခန်းမအမည်ကဘာလဲ။ ယင်းကားထိုနန်းတော်ဟောခန်းမအရှင်ဖြစ်သည်။