!unicode!

ကျင်းဖေးထုန်၏သရုပ်မှန်ကားယင်းကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်ပင်။ သူဟာသူမထင်မှတ်ထားသည်ကိုပြောလာပေမဲ့ ၎င်းဟာလည်းတစ်ဖက်လူ၏ရိုးသားစစ်မှန်မှုကိုပြသလျက်ရှိသည်။

ရှုလင်ကျားဒေါသပြေသွားကာပြောမိသည်။

"ခင်ဗျားကျွန်တော့်ကိုဒီအကြောင်းပြောပြဖို့မလိုပါဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကကျွန်တော်နဲ့ဆက်စပ်နေလားလို့မေးတာ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့ကိုအပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့်ပုတ်ကာပြောလာသည်။

"မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကတကယ့်ကိုမင်းနဲ့ဆက်စပ်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကကိုယ့်ရဲ့ဇစ်မြစ်ကစတင်လာခဲ့တာ။"

သူကဆိုသည်။

"ကိုယ်ကကိုယ့်အဖေရဲ့တစ်ဦးတည်းသောသားဆိုတော့ ကိုယ်ငယ်ငယ်လေးကတည်းကအမွေဆက်ခံသူအဖြစ်ပျိုးထောင်ခံခဲ့ရတာ။ ကိုယ့်အဖေကကိုယ့်အပေါ်အရမ်းမျှော်မှန်းထားတယ်။ ကိုယ့်ပုခုံးပေါ်မှာဝန်ထမ်းထားရမှန်း ကိုယ်လည်းကောင်းကောင်းသတိထားမိတာမို့ ကြိုးစားပမ်းစားလေ့ကျင့်ခဲ့တယ်။ အဆင့်တက်တဲ့အရေးကြီးကာလအတွင်းမှာ ကိုယ်အခေါက်ပေါင်းများစွာမေ့မြောမှုနဲ့တွေ့ကြုံခဲ့ရတယ်၊ တစ်ခါတုန်းကဆို နှစ်တစ်ရာကျော်တောင်ကြာသွားခဲ့တာ။ ကိုယ်သတိပြန်ရလာတော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေအများကြီးရရှိခဲ့တာပဲ။"

"အဲ့ဒါအပြင် ဘဝကြီးကချောမွေ့နေပြီး ထူးခြားတဲ့ဖြစ်ရပ်၊ ထူးဆန်းတဲ့ရိုက်ခတ်မှုနည်းနည်းလေးတောင်မတွေ့ကြုံခဲ့ရဘူး။"

ကျင်းဖေးထုန်၏စကားများမှာသာမန်ဖြစ်ပေမဲ့ ရှုလင်ကျားမှာထိုအထဲမှသဲလွန်စအချို့ရလိုက်သည်မို့ သူ့မျက်နှာထားမှာတဖြည်းဖြည်းချင်းလေးနက်လာသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကတစ်အောင့်မျှတန့်သွားပြီး တစ်ဖန်ပြန်ပြောလာသော် သူ့လေသံမှာအနည်းငယ်ဇဝေဇဝါဖြစ်နေပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်မှာမိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ရှိလာကတည်းက ကိုယ်အိပ်ရာကနိုးလာတိုင်း အိပ်မက်ထဲကလူရဲ့မျက်နှာကိုလုံးဝမမှတ်မိပေမဲ့ ကိုယ်အရင်ကတစ်ခါမှမကြုံဖူးခဲ့တဲ့ဖြစ်ရပ်တွေအများကြီးကိုတဖြည်းဖြည်းချင်းမှတ်မိလာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီ့အရာတွေဘယ်တုန်းကဖြစ်သွားခဲ့တာလဲ။ ကိုယ်မမှတ်မိသလို ကိုယ်သဲလွန်စတောင်လုံးဝရှာမရခဲ့ဘူး!"

သူ့နှလုံးသားမှာအခုန်ပိုမြန်လာသည်ကိုရှုလင်ကျားခံစားမိကာပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ့ဖြစ်ရပ်တွေကခင်ဗျားမေ့မြောနေတုန်းဖြစ်သွားခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျားသံသယဝင်နေတာလား။ မေ့မြောတယ်ဆိုတာက တကယ်တော့ ဖုံးကွယ်ဖို့အကြောင်းရင်းသက်သက်ပဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"ကိုယ်ထပ်ခါတလဲလဲတွေးကြည့်ပေမဲ့ ဒီဟာအပြင်ဖြစ်နိုင်တဲ့အခြားဖြစ်နိုင်ချေကိုတကယ်စဥ်းစားလို့မရဘူး။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်မေ့မြောနေတုန်းက အခန်းထဲမှာကိုယ်တစ်ယောက်တည်းရှိနေပြီး ဘယ်သူ့မှကိုယ့်ကိုလာမနှောင့်ယှက်ရဲကြတာမို့ ကိုယ်တကယ်မေ့မြောတာလား၊ အတုအယောင်​မေ့မြောတာလား၊ ကိုယ်အိပ်ခန်းထဲမှာရှိမရှိ ဘယ်သူမှမသိကြဘူး။ ဒါကြောင့်မို့ ကိုယ့်အနီးတစ်ဝိုက်ကလူတွေကိုစစ်ဆေးခဲ့တာ။ အချိန်တွေကြာပြီးနောက်မှာတောင် သဲလွန်စလုံးဝမတွေ့ခဲ့ဘူး....ကိုယ့်မိဘတွေသိလောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့သူတို့ကနည်းလမ်းရှာဖို့နန်းတော်ကထွက်သွားကြတာ၊ သူတို့ဘယ်မှာရှိနေမှန်းတောင်မသိလို့ ကိုယ်မေးလို့မရဘူး။"

ရှုလင်ကျားခေါင်းငြိမ့်မိသည်၊ ကျင်းဖေးထုန်၏စကားများဟာလည်းသူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံနှင့်ပတ်သတ်၍ ထင်မြင်ချက်အချို့ကိုအတည်ပြုပေးလိုက်သည်ပင်။

---အတိတ်၊ လက်ရှိပစ္စုပ္ပန်နှင့်ဝိညာဥ်ကူးပြောင်းခြင်းမဟုတ်၊ သူတို့ဟာအလွန်အရေးကြီးသောဖြစ်ရပ်များကိုမေ့သွားခဲ့ရုံသာ။

"ကိုယ့်ရဲ့မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကြောင့် မင်းကိုလျို့ဝှက်အကြံနဲ့ချဥ်းကပ်ခဲ့တာလို့မင်းပြောခဲ့တယ်မလား။ မဟုတ်ဘူး။"

ကျင်းဖေးထုန်ကပြောလာသည်။

"ကိုယ်မင်းကိုတွေ့တုန်းက ကိုယ်မင်းကိုမိစ္ဆာအတွင်းစိတ်နဲ့လုံးဝမဆက်စပ်မိဘူး။ ကိုယ်တို့သိပ်အကြာကြီးအတူမရှိဖူးတော့ သူကမင်းနဲ့တူမတူဆိုတာကိုယ်မပြောနိုင်ဘူး။ ကိုယ်တွေးမိတာက----"

သူခေါင်းလှည့်ကာရှုလင်ကျားကိုနက်ရှိုင်းသောအကြည့်တစ်ချက်ပေး၍ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ့်စိတ်ခံစားချက်တွေကမင်းကြောင့်ပိုပိုပြီးအလွယ်တကူသက်ရောက်ခံလိုက်ရတယ်လို့ကိုယ်ခံစားမိခဲ့ရုံပဲ။ ကိုယ်မနေနိုင်ဘဲတွေးကြည့်မိတယ်၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့နှလုံးသားကနှစ်ခြမ်းခွဲလို့ရနိုင်လား။ တစ်ချိန်တည်းမှာလူနှစ်ယောက်ကိုသဘောကျနိုင်လား။ ဘယ်သူမှမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်...မလုပ်သင့်ဘူး။"

ထိုစကားထဲတွင် နှုတ်ခမ်းထက်တွင်မဖော်ပြခဲ့သည့်မရေတွက်နိုင်သောခံစားချက်များရှိနေပေရာ ရှုလင်ကျားနှလုံးတစ်ချက်ဆောင့်ခုန်သွားသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကမျက်လွှာချကာဆိုသည်။

"ဒီတော့မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကမင်းနဲ့တူတယ်လို့ကိုယ်မတွေးမိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ကိုယ်မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကိုမင်းနဲ့ဆက်စပ်ကြည့်ပြီး အဲ့ဒါကိုအတည်ပြုချင်ခဲ့တာ။"

သူဒါကိုပြောသော် နောက်ဆုံးတွင်ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတစ်ခုခုကိုသံသယဝင်လို့ရှိရင် လက်ဦးမှုရယူသင့်တယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်လုံးတူတူပါပဲ။"

တစ်ခဏကြာသော် ရှုလင်ကျားတီးတိုးဆိုမိသည်။

"ခင်ဗျားဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလို့ပြောခဲ့တယ်မလား။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"အင်း။ ဒါကဒီတစ်ခေါက်လျို့ဝှက်ဂူထဲဝင်လာရတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ဘူးလား။ ကိုယ်ခုနကအရင်ကနဲ့မတူတဲ့အိပ်မက်တစ်ခုမက်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီ့အိပ်မက်ထဲမှာ ကိုယ်အဲ့လူရဲ့မျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရတယ်။"

ကျင်းဖေးထုန်ဟာလည်းဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သောလူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူဘာမှမဖုံးကွယ်ဘူးဟုပြောခဲ့သည်မို့ သူဟာအရာရာတိုင်းကိုအလုံးစုံဖွင့်ပြောလာပေသည်။

သူသည်နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင်ပျံ့ကြဲနေသည့်မရေတွက်နိုင်သောအိပ်မက်များစွာမက်ခဲ့သော်လည်း မအောက်မေ့နိုင်သောမြင်ကွင်းအချို့ကိုအချိန်နှင့်အမျှထပ်ခါတလဲလဲမြင်ယောင်နေခဲ့၏။ ယခုတွင် ကျင်းဖေးထုန်ကထိုအိပ်မက်များထဲရှိအရေးကြီးသောမြင်ကွင်းအများအပြားကိုကောက်နှုတ်ကာ ရှုလင်ကျားကိုပြောပြလိုက်သည်။

ရှုလင်ကျားမှာကျင်းဖေးထုန်ပြောတာကိုနားထောင်ရင်း သူ့အိပ်မက်ကိုသတိရသွားသည်။ သူပိုနားထောင်လေလေ သူပိုမိုကြောက်ရွံ့လာလေလေပင်။ ဘဝ၏အချိန်ကာလတစ်ခုကိုထပ်ပေါင်းထည့်ခြင်း၏ ဤမဖော်ပြနိုင်သောခံစားချက်မျိုးဟာ တကယ့်ကိုထူးဆန်းလှသည်။

သူဘာမှမမှတ်မိပေမဲ့ ကျင်းဖေးထုန်ပြောသည်ကိုကြားလိုက်ရသော် သူကူကယ်ရာမဲ့စွာရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

ထို့နောက် ကျင်းဖေးထုန်ဟာလည်း မြစ်ထဲရှိရောင်ပြန်ဟပ်မှုကိုပြောလာသည်။

"...ဒီတော့ ကိုယ်အဖြူရောင်မြူခိုးနောက်လိုက်ပြီး မြစ်ဆီကိုမသိလိုက်ဘဲလျှောက်သွားမိတယ်။ အဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းက ရေပေါ်မှာအရိပ်တစ်ခုပေါ်လာပေမဲ့ ကိုယ့်မျက်နှာမဟုတ်ဘူး..."

ထိုစကားလုံးများဟာရှုလင်ကျား၏ပျံ့ကြဲနေသည့်အတွေးများကိုပြန်ဆွဲခေါ်လာသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကရောင်ပြန်ဟပ်မှုအကြောင်းပြောလို့ပြီးသွားသည်ကိုကြားလိုက်ရရင်း သူ့ရင်ထဲတွင်သတိချပ်သွားသည်။

ကိစ္စကဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီဟာကမှန်နှင့်ဆက်နွယ်နေသည်ပင်။

ကျင်းဖေးထုန်ဟာသူပြောသင့်သည့်အရာအားလုံးကိုတစ်နာရီနီးပါးပြောနေခဲ့သည်။ ရှုလင်ကျားကခေါင်းငုံ့ကာစဥ်းစားနေသည်ကိုမြင်လိုက်ရရင်း သူမနေနိုင်ဘဲစိုးရိမ်သွားမိသည်။

ကျင်းဖေးထုန်မဝံ့မရဲမေးမိသည်။

"မင်းဘာတွေတွေးနေတာလဲ။"

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုဘာလို့ရုတ်တရက်ထမေးလဲသိလား။"

ကျင်းဖေးထုန်သက်မချမိကာ တည်ငြိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

"မင်းခုနကဓားရေးလေ့ကျင့်နေတုန်းက ဘာမြင်ခဲ့လို့လဲ။"

ရှုလင်ကျားသူ့ကိုနက်နဲသောအကြည့်တစ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

သူလှည့်ကာကျန်းရွေ့၏ပုတီးစေ့လက်ကောက်ကိုသူ့ဝတ်ရုံလက်ထဲမှထုတ်၍ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင်ပစ်ချလိုက်သည်။

ရှုလင်ကျားပြောမိသည်။

"ကျွန်တော်ခုနကအထင်လွဲသွားမိတယ်၊ ခင်ဗျားရိုးသားနေမှတော့ ကျွန်တော်ဘာပြောနိုင်အုံးမှာလဲ။ ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်ခုနအိပ်မက်တစ်ခုမက်ပြီးတော့ တစ်ခုခုကိုမြင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့နောက်ဆုံးစမ်းစစ်ချက်ကတော့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံးဒီနေ့မတူတာတွေတွေ့ကြုံခဲ့ရတာက ဒီပစ္စည်းကြောင့်ပဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ပုတီးစေ့လက်ကောက်ကိုသာမန်ကာလျှံကာတစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ အရေးမစိုက်ဘဲလည်ချောင်းရှင်းလိုက်သော်လည်း သူ့အသံကအနည်းငယ်သြရှနေဆဲပင်။

သူကရှုလင်ကျားကိုမေးလာသည်။

"အဲ့ဒါဆို မင်းအိပ်မက်ထဲမှာဘာမြင်ခဲ့တာလဲ....?"

ရှုလင်ကျားသူ့ကိုတစ်အောင့်မျှစိုက်ကြည့်ကာပြောမိသည်။

"ရှစ်ရှုန်း၊ ခင်ဗျားကကျွန်တော့်ရှစ်ရှုန်းလား။"

ကျင်းဖေးထုန်သူ့မျက်ဝန်းထဲစိုက်ကြည့်မိကာ သူ့ရင်ထဲတွင်ပူဆွေးသောကများစွာကိုရုတ်ခြည်းခံစားလိုက်သည်။

သူသည်ရှုလင်ကျား၏အိပ်မက်ကိုတိတ်တဆိတ်နားထောင်မိ၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင်မိစ္ဆာတို့၏ဒုက္ခပေးခြင်းခံခဲ့ရရင်း ထိုပျံ့ကြကာမရင်းနှီးသောမှတ်ဉာဏ်တို့ကသူ့နှလုံးသားကိုကိုက်ခဲစေပေမဲ့ ၎င်းကအမှန်ဟုတ်မဟုတ်သူမပြောနိုင်ပေ။ ယင်းကားနောက်လူတစ်ဦး၏ရှုထောင့်မှထို​ဖြစ်ရပ်တို့ကို ကျင်းဖေးထုန်အတည်ပြုနိုင်သည့်ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

ရှုလင်ကျားစကားပြောနေတုန်း သူဟာလူနှစ်ဦး၏ပျံ့ကြဲနေသည့်မှတ်ဉာဏ်တို့ထံမှအဆုံးမဲ့လှပသောအတိတ်ကို အတူပြန်ဆက်ဖို့ရာအဆက်မပြတ်ကြိုးစားနေမိပေမဲ့ အရာရာတိုင်းကားမိုးရေထဲတွင်နစ်မြုပ်သွားသည့်စာရွက်ဝါပမာ မှင်တို့စွန်းထင်းသွားပြီး ချစ်ခြင်းမေတ္တာသာလျှင်စကားလုံးအနည်းငယ်ထဲတွင်မြင်နိုင်သည်။

ဒီလိုအချိန်ကောင်းလေးတွေကဘာလို့မေ့ဖျောက်ခံလိုက်ရတာလဲ။

မင်းချစ်ဖူးလား။

သို့သော် ဘာပဲဖြစ်ခဲ့ပါစေ အတိတ်မှာမေ့ဖျောက်ခံလိုက်ရပြီမို့ ယခုတော့ဖြင့်အချင်းချင်းအပြန်အလှန်ပွေ့ဖက်၍ အတည်ပြုလို့မရနိုင်တော့ပေ။

ကျင်းဖေးထုန်နှင့်ယှဥ်လျှင် ရှုလင်ကျား၏စိတ်အခြေအနေမှာပိုမိုရှုပ်ထွေးလျက်ရှိသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင်မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကိုလက်ခံခဲ့ရသော်လည်း ရှုလင်ကျားကတော့ဒီကနေ့မှသာဝေဝါးသောသဲလွန်စအချို့ကိုရရှိခဲ့သည်။

သူ့အတွက် တစ်ခါတည်းနားလည်ကာလက်ခံဖို့လိုအပ်သည့်အရာများစွာရှိနေပြီး သူကလောကကြီးတစ်ခုလုံးကိုတစ်ဖန်နားလည်ဖို့လိုအပ်သည်ဟုပြောခြင်းဟာချဲ့ကားမှုတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

သူ၏စိတ်မြန်သောအကျင့်စရိုက်ကြောင့်မဟုတ်ရင် သူနည်းနည်းသိလိုက်သည်နှင့် အခြားအရာများအကြောင်းမေးလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ သူနှင့်ကျင်းဖေးထုန်ကြားရှိဆက်ဆံရေးမှာလည်းပျက်စီးသွားတာကြာပြီဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူစိတ်မရှည်ဖြစ်သွားကာ ကျင်းဖေးထုန်ကအရာရာတိုင်းကိုပြောပြလာပြီး ရှုလင်ကျားစိုးရိမ်သွားရသည်။

၎င်းမှာမတိကျသော်လည်း ထိုအိပ်မက်များထဲတွင် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိဆက်ဆံရေးမှာသိသိသာသာကိုပုံမှန်ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများထက်ပိုသည်။ ကျင်းဖေးထုန်၏စကားထဲရှိဝေဝါးသောခံစားချက်တို့ကိုရှုလင်ကျားအလုံးစုံနားမလည်ပေ။

သို့သော် အဆုံးတွင် ၎င်းဟာသူ့အိပ်မက်မဟုတ်သကဲ့သို့ သူဟာလည်းထိုအထဲတွင်ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိ။

လက်တွေ့ဘဝတွင် အတိတ်ကိုမမှတ်မိသရွေ့ ၎င်းတကယ်ဖြစ်ခဲ့သည်ဟုမဆိုလို။ ရှုလင်ကျားသည်ကျင်းဖေးထုန်စတွေ့တုန်းက နီးကပ်မှုနှင့်ရင်းနှီးမှုတို့ကိုခံစားရသကဲ့သို့စိမ်းကားမှုကိုလည်းခံစားခဲ့ရပြီး ၎င်းမှာဒီကမ္ဘာလောကကြီးထဲတွင်ပိုမိုနီးစပ်နိုင်ပုံမပေါ်ပေရာ သူ့စိတ်အခြေအနေမှာအလွန်ရှုပ်ထွေးနေပေသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကားလူတို့၏နှလုံးသားကိုထိုးဖောက်သိမြင်ရာတွင်အမြဲတမ်းထူးချွန်သော်လည်း ရှုလင်ကျား၏အတွေးတို့ကိုဖောက်မမြင်နိုင်ပေ။

တိတ်တဆိတ်သက်ပြင်းချကာ ကျင်းဖေးထုန်လက်နောက်ပစ်လျက်သားဖြင့် အဝေးရှိကောင်းကင်ပြာကိုမော့ကြည့်မိသည်။

သူရှုလင်ကျား၏အိပ်မက်ကိုတွေးကြည့်မိသည်၊ သူကသူ့ကိုအိပ်မက်ထဲတွင်တွန့်ဆုတ်စွာဆိုကာ သူ့အားသူ့ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကိုသွားတွေ့ရန်စည်းရုံးသိမ်းသွင်းခဲ့ပုံ၊ သူ့နံဘေးမှထွက်မသွားဖို့ပြောခဲ့ပုံတို့ကိုစဥ်းစားမိသည်။

ထိုနေ့ကနွေလယ်ခေါင်သစ်ပင်ရိပ်အောက်တွင် ချယ်ရီသီးများနှင့်ချယ်ရီအရသာအနမ်းတို့အကြောင်းသူတွေးမိသည်။

ထွက်သွားရာတွင်အနောက်လှည့်သွားပုံ၊ ပြန်တွေ့ကြရာတွင်သတိရှိနေပုံ၊ သူ့နှလုံးသားအားတစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင်းလှုပ်ခတ်စေပုံတို့ကိုတွေးမိသည်။

ဂိုဏ်းထဲရှိရှုလင်ကျား၏အဖြစ်အပျက်အကြောင်းကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူခံစားခဲ့ရသည့်နာကျည်းမှုနှင့်သောကတို့ကိုလည်းမှတ်မိသည်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ သူဘာတွေးနေမိလဲ။ တကယ်တော့ အိပ်မက်ထဲ၌ အတိတ်နှင့်ပစ္စုပ္ပန်ထဲတွင် တစ်ဖက်လူကမှတ်မိသည်ဖြစ်စေ မမှတ်မိသည်ဖြစ်စေ သူ့ရင်ထဲတွင်လူတစ်ယောက်တည်းသာရှိသည်။

ရှုလင်ကျားရေရွတ်မိသည်။

"ကျွန်တော်တော့​​မေ့လဲသွားတော့မှာပဲ၊ အဲ့ဒီ့လူကတကယ်ဘဲကျွန်တော်လား။ ခင်ဗျားပြောတာကြားပြီးတာတောင် ကျွန်တော်ဘာမှမမှတ်မိလာဘူး။"

ကျင်းဖေးထုန်ကရှုလင်ကျား၏ပုခုံးကိုပုတ်ကာရုတ်တရက်ဆိုသည်။

"မင်းကဘယ်သူလဲ။"

"...ရှုလင်ကျား။"

ကျင်းဖေးထုန်ကအပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့်ပြောလာသည်။

"အဲ့ဒါပဲလေ၊ ကျင်းဖေးထုန်သိတဲ့လူကလည်းရှုလင်ကျားလို့ခေါ်တယ်။ ဘာတွေပဲဖြစ်နေပါစေ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကအရင်တုန်းကတွေ့ဖူးသည်ဖြစ်စေ မတွေ့ဖူးသည်ဖြစ်စေ၊ မင်းကမင်းပဲ။"

"အဲ့ဒီ့မှတ်ဉာဏ်တွေကတကယ်တွေ့ကြုံခဲ့တာဆိုရင် အဲဲ့ဒါတွေကမင်းရဲ့ခွဲထုတ်လို့မရတဲ့အစိတ်အပိုင်းပဲ။ တွေးကြည့်လိုက်ရင်အဆင်ပြေပေမဲ့ မေ့ပစ်လိုက်ရင် ဘာမှမခံစားရတော့ဘူးမလား။"

သူမထင်ထားမိပေ။ သူဟာထိုစကားများကိုအရင်ပြောလာသည့်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ရှုလင်ကျားကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်ခေါင်းလှည့်ကာသူ့ကိုကြည့်မိသည်။ ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့ကိုပြုံးပြကာဆိုသည်။

"ကိုယ်ဒီမှာရှိနေတာပဲလေ။"

ရှုလင်ကျားကိုထိုသို့မြင်လိုက်ရရင်း ၎င်းမှာသူဓားတိုက်ကွက်ကိုပြန်လေ့ကျင့်တုန်းက အတိတ်ကိုအနည်းငယ်မျှသတိရသွားသောကြောင့်ဖြစ်ကာ မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ရှိလာမည်မဟုတ်။ ကျင်းဖေးထုန်အနည်းငယ်စိတ်သက်သာရာရသွားမိသော်လည်း ဒီယာယီပြောင်းလဲလို့မရနိုင်သောအခြေအနေတွင်ရှိမနေချင်ပေ။ မြင်ကွင်းအပေါ်တွင်အလွန်ငြိတွယ်နေခြင်းဟာသူတို့နှစ်ဦးကြားရှိလေထုအားထူးဆန်းသွားစေသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ပြောလို့ပြီးသွားသော် သူကပုတီးစေ့လက်ကောက်ကိုကောက်မကာဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီအကြောင်း​ပြောကြရအောင်။"

ရှုလင်ကျားအာရုံစူးစိုက်ထားပြီးနောက် ပုတီးစေ့လက်ကောက်ထံအာရုံပြောင်းသွားကာပြောလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ၊ လက်ရှိအခြေအနေဆိုရင် ပုတီးစေ့ထဲကစိတ်ဝိညာဥ်ကပျောက်သွားပေမဲ့လည်း အထဲမှာအစွဲအလမ်းတချို့ရှိနေသေးတယ်၊ ဒီအစွဲကမှန်ဝိညာဥ်နဲ့တစ်ခုခုဆိုင်နေလိမ့်မယ်။"

ပုတီးစေ့လက်ကောက်ထဲရှိစိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဒီပုတီးစေ့လက်ကောက်ဟာသိပ်အသုံးမဝင်သည့်အသုံးမဝင်သောအခွံနှင့်ညီမျှသည်ဟုထင်ခဲ့မိသည်။ ဒီကနေ့တွေ့ရှိမှုဟာကြီးမားသောအမြတ်ဟုပြော၍ရသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"ဒါဖြင့်ရင် အစွဲတချို့မြင်ရမလားကြိုးစားကြည့်ရတာပေါ့။"

သူသည်သူ့နံဘေးရှိမြစ်ထံတိုက်ကွက်တစ်ခုထုတ်လိုက်ရာ ရေဘောလုံးတစ်လုံးကကျင်းဖေးထုန်လက်ထဲတွင်ဖြစ်တည်လာပြီး ကျင်းဖေးထုန်က၎င်းကိုပြားသွားအောင်ဖိညှစ်လိုက်ရာ ရေဘောလုံးကသလင်းကျောက်ပမာကြည်လင်သောရေခဲအဖြစ်ပြောင်းသွား၏။

ရှုလင်ကျားကရေခဲမှန်ရှေ့တွင်ပုတီးစေ့လက်ကောက်ကိုထားကာ သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှာစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားကိုစုစည်း၍ ၎င်းကိုအသာထိလိုက်သည်။

ခုနကမှငြိမ်ကျသွားသည့်ပုတီးစေ့လက်ကောက်တစ်ခုလုံးမှာတစ်ဖန်ပြန်လည်တောက်ပလာပြီး ကျင်းဖေးထုန်နှင့်ရှုလင်ကျားတို့အတူကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်အောင့်ကြာသော် မှန်မျက်နှာပြင်ကတဖြည်းဖြည်းချင်းသွေးနီရောင်ပြောင်းသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာသတိအပြည့်ကပ်ထားပြီး ရှုလင်ကျားပြောသည့်အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်တစ္ဆေပေါ်လာသည်ဟုထင်မိသော်လည်း ပုံရိပ်ကတဖြည်းဖြည်းချင်းနောက်ပြန်ရွေ့သွားရင်းဖြင့် မှန်ထဲမှာပေါ်လာသည့်ပုံရိပ်မှာလူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ ရွှန်းရွှန်းတောက်နန်းတော်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူတို့ရှင်းလင်းစွာမြင်လိုက်ရသည်။

ထိုနန်းတော်ထဲ၌ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး သွေးတို့ကလှေကားရှည်တစ်လျှောက်စီးကျနေကာ ကြမ်းပြင်မှာလက်နက်တို့နှင့်အတူဒဏ်ရာရသူများ၊ လူသေတို့ရှိနေပြီးလူအချို့မှာပျံဝဲလျက်၊ အချို့မှာအံ့အားသင့်စွာအော်ဟစ်နေလျက်၊ အချို့မှာတိုက်ခိုက်နေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာအလွန်ရှုပ်ယှက်ခတ်လျက်ရှိသည်။

သို့သော် ဤသည်ကားသာမန်စစ်မြေပြင်မဟုတ်ပေ။

နန်းတော်ထဲဝင်ရောက်လာသည့်ကျူးကျော်သူများမှာ"လူသား"ဟုပင်ခေါ်လို့မရနိုင်ကြောင်း ရှုလင်ကျားတွေ့လိုက်သည်။

မရေတွက်နိုင်သောရဲရဲတောက်လူသားပုံစံအရိပ်များဟာနန်းတော်ထဲတွင်လျှောက်သွားနေပြီး ၎င်းတို့၏လက်ဝါးဖြင့်ထိလိုက်သည်နှင့် လူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်အနီရောင်အကွက်များပေါ်လာသည်ကိုသူမြင်လိုက်ရသည်။

ဤအနီရောင်အကွက်မှာဆက်လက်ပျံ့နှံ့လျက်ရှိပြီး နက်ရှိုင်းသောစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားနှင့်လူများမှာမနည်းတောင့်ခံနေစဥ် တိမ်ကောသောစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားရှိသည့်လူများမှာအသိစိတ်ပျောက်သွားပြီး ရူးသွပ်နေသည့်အလားအော်ဟစ်ကာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်သူတို့တစ်ကိုယ်လုံးမှာအနီရောင်၏ဝါးမျိုခြင်းခံလိုက်ရတော့သည်။

ရှုလင်ကျားကူကယ်ရာမဲ့စွာကြည့်နေရင်းဖြင့်

အစောင့်အဖြစ်ဝတ်စားထားသည့်အစောင့်များအနက်တစ်ယောက်မှာ မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့်တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီး ရွှေရောင်လှေကားထစ်ထိပ်မှတစ်ဆင့်တောက်လျှောက်လိမ့်ကျသွားကာ သူ့မျက်နှာမှာအနီရောင်တို့စိုးမိုးခြင်းခံလိုက်ရပြီးဖြစ်သည်။

သူကသူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုခက်ခက်ခဲခဲထောင်ကာအရှေ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။ ကြည်လင်နေသေးသည့်မျက်ဝန်းတစ်စုံသာလျှင်အဆုံးမဲ့ကြောက်လန့်မှုအပြည့်ဖြစ်နေပုံမှာ ၎င်းတို့ကရေခဲမှန်ကိုထိုးဖောက်၍ ကျင်းဖေးထုန်နှင့်ရှုလင်ကျားတို့နှင့်အကြည့်ချင်းဆုံသွားသည့်နှယ်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မကောင်းတော့ဘူး----"

သူသည်ရှိရှိသမျှအားကုန်သုံးကာ အက်ရှစွာအော်ပြောမိ၏။

"ကြောက်စရာအိပ်မက်ဆိုးကြီးထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီ!"

သူတို့နှစ်ဦးသည်ထိုအသံကြောင့်ရင်ထဲတွင်တုန်လှုပ်သွားကြကာ ထို့နောက်ထိုလူဟာအကြိမ်အနည်းငယ်ရုန်းကန်နေပြီးနောက်တွင် သူ့မျက်လုံးများမှာရက်စက်ကာခက်ထန်လာပြီး သူဟာလည်းအနီရောင်ပုံရိပ်အဖြစ်ပြောင်းသွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှခုန်ထ၍ ထူးဆန်းသောငိုသံနှင့်အတူပြေးထွက်သွားသည်ကို သူတို့မြင်လိုက်ကြရသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိမြင်ကွင်းမှာ ငရဲပမာအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဒီပုတီးစေ့လက်ကောက်ကမိစ္ဆာပစ္စည်းဖြစ်နေသည်မှာမဆန်းပေ၊ ၎င်းကဤကဲ့သို့နေရာမျိုးမှထွက်လာလေရာ မိစ္ဆာမဟုတ်လျှင်ပင်ထူးဆန်းနေလိမ့်မည်။

ဤနန်းတော်မှာရင်းနှီးပုံပေါ်သည်ဟုရှုလင်ကျားဝေဝေဝါးဝါးခံစားမိလိုက်ပေမဲ့ တစ်အောင့်ကြာကြည့်နေမိပြီးနောက် သူမမှတ်မိပေမဲ့ အဓိကစကားလုံးကိုဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။

"အိပ်မက်ဆိုး?"

"ဒါကလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရာချီတုန်းက ကျင့်ကြံရေးလောကကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ဇုန်ဝူရှင်းရဲ့အကြီးစားတိုက်ခိုက်မှုဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီ့ဖြစ်ရပ်ကလူထုကိုဒေါသထွက်စေခဲ့တာမို့ ဂိုဏ်းအများအပြားကအတူစုဝေးပြီးတော့သူ့ကိုချိပ်ပိတ်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းက ဒီဖြစ်ရပ်ကိုမိစ္ဆာအိပ်မက်ဆိုးကပ်ဘေးလို့ခေါ်မှန်းကိုယ်မှတ်မိသေးတယ်။"

ရှုလင်ကျားကခပ်ဖွဖွ"အာ"ဟုဆိုကာပြောမိသည်။

"သူဖြစ်နေတာကိုး။"

အိပ်မက်ဆိုးကားတကယ်တော့ လူတို့၏စိတ်ထဲတွင်ဖယ်ရှားရခက်သည့် တဏှာလောဘနှင့်မိစ္ဆာအတွေးတို့ဖြစ်​ကြောင်း ကျင်းဖေးထုန်ပြောခဲ့ဖူးသည်ကိုသူမှတ်မိနေဆဲပင်။

အရင်တုန်းက နူဝသည်လူသားတစ်ယောက်ကိုဖန်ဆင်းကာ စိတ်ဝိညာဥ်ဉာဏ်ပညာကိုမြေဆီလွှာထဲဖြည့်တင်းခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဥ်ဉာဏ်ပညာနှင့်မွေးဖွားလာခဲ့သည့်သူများမှာလည်း အမုန်းတရား၊ အမျက်ဒေါသ၊ မနာလိုဝန်တိုမှု၊ လူသတ်ချင်စိတ်အစရှိသည့်မကောင်းသောစိတ်ခံစားချက်မျိုးစုံရှိသည်၊ အချို့မှာလူသားတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်ချိပ်ပိတ်ခံထားရပြီး အချို့မှာ ဖရိုဖရဲကမ္ဘာဦးအစစကြဝဠာထဲပျံ့ကြဲသွားကာ ကမ္ဘာကြီးနှင့်အတူယှဥ်တွဲဖြစ်တည်လျက်ရှိသည်။

မကောင်းသောစိတ်ခံစားချက်မျိုးစုံမှာစုဝေးဖြစ်တည်လာပြီး အချိန်ကြာလာသော်ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားကာ ၎င်းမှာအိပ်မက်ဆိုးဖြစ်သည်။

၎င်းမှာစိတ်ခံစားချက်ဖြစ်သည်မို့ ၎င်းဟာပင်ကိုယ်အားဖြင့်အခြားသူတို့ကိုကူးစက်နိုင်ပြီး ခွန်အားအကြီးဆုံးတစ်ခုဟာလူတစ်ယောက်၏ဉာဏ်ကောင်းမှုကို ပုလိပ်ရောဂါပမာ ၎င်းဘာသာ၎င်းဝါးမျိုသွားလိမ့်မည်။ ယင်းကားဤအရာ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအချက်ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့ရှိနန်းတော်မှာ၎င်းကဘာမှန်းမသိပါဘဲ သူတို့ဟာသိသိသာသာကို၎င်းတို့၏အကြီးစားတိုက်ခိုက်မှုကြောင့်အကာအကွယ်မဲ့သွားကာ သူတို့မှာရှုံးတော့မည်ပင်။

သူတို့ကျရှုံးသထက်ရှုံးလာသည်နှင့် ပုံရိပ်မှာတုန်ခါသွားကာ နန်းတော်၏အတွင်းပိုင်းထံသို့ခပ်မြန်မြန်ရွေ့သွားသည်။

ရှုလင်ကျားတိုးတိုးပြောမိသည်။

"မှန်ပေါ်ကမြင်ကွင်းဟာ ပုတီးစေ့လက်ကောက်ပိုင်ရှင် ဒါမှမဟုတ် ပုတီးစေ့ထဲစိတ်ဝိညာဥ်ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာမြင်ရတဲ့မြင်ကွင်းဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကြည့်ရတာတော့ သူ့အစွဲဖြစ်ပေါ်လာတဲ့နေရာကဒီနေရာဖြစ်နေပုံပဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကတွေးကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာခေါင်းငြိမ့်၍ပြောလာသည်။

"သူကသူ့အသက်အတွက်ထွက်မပြေးဘဲ နန်းတော်ထဲပြေးဝင်သွားတယ်။"

ရှုလင်ကျားပြောမိသည်။

"ဒီနန်းတော်ကဘယ်နေရာလဲသိလား။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"ဒီနေရာကပီလော့နန်းတော်မဟုတ်တာကိုဘဲကိုယ်သိတယ်။"

နှစ်ယောက်သားစကားပြောရင်း မြင်ကွင်းကအဆက်မပြတ်လျင်မြန်စွာတုန်ခါသွားသည်ကိုကြည့်နေကြပြီး သိသာစွာဖြင့်လမ်းလျှောက်နေသည့်လူများဟာအချိန်နှင့်အမျှလျို့ဝှက်နေရာတွင်ပုန်းနေရပြီး နောက်ဆုံးတွင်ခန်းမအတွင်းထဲသို့ခက်ခက်ခဲခဲဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤနန်းတော်၏တည်နေရာကားဝေးလံခေါင်ပါးကာအတွင်းအကျဆုံးပင်။ ၎င်းမှာရန်သူ၏တိုက်ခိုက်ခြင်းခံနေရသည့်ပုံမပေါ်ပေ။ ပုတီးစေ့လက်ကောက်၏မူရင်းပိုင်ရှင်ကအထဲပြေးဝင်သွားရာ အထုပ်အပိုးတစ်ခုနှင့်နန်းတော်အစေခံမှာလွတ်မြောက်ဖို့လုပ်နေသည့်အလားပြေးထွက်လာသည်ကို သူတို့မြင်လိုက်ကြရသည်။

သူမကကြောက်လန့်မှုအပြည့်ပင်ဖြစ်ကာ ထိုအမျိုးသားကိုမြင်လိုက်ရသော် သူမရုတ်ခြည်းတောင့်တင်းသွားပြီး သူမကြောက်လန့်တကြားဒူးထောက်ချကာ တုန်ယင်နေသောအသံဖြင့်ပြောမိသည်။

"တတိယမင်းသား..."

ထိုအခေါ်အဝေါ်ကိုကြားလိုက်ရသော် ကျင်းဖေးထုန်နှင့်ရှုလင်ကျားမှာအပြန်အလှန်ကြည့်မိသည်။ အကြည့်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတို့အသိများထဲတွင်ထိုကဲ့သို့သောလူရှိမရှိတိတ်တခိုးတွေးမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာတစ်ဖက်လူကဲ့သို့မထူးချွန်သည်မှာသနားစရာပင်။ သူတို့သည်သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စကိုပင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမှတ်မိပေရာ အခြားသူတို့၏ကိစ္စကိုမှတ်မိဖို့ဆိုရင်ပြောမနေနှင့်တော့။ သူတို့ဟာတစ်ဖက်လူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိဗလာနတ္ထိအကြည့်ကိုမြင်လိုက်ရသည်မို့ ခေါင်းပြန်လှည့်မိကြသည်။

သို့သော်လည်း တတိယမင်းသားဟာအစေခံအမျိုးသမီး၏သခင်ကိုစွန့်ပစ်သောအပြစ်ကိုအရေးစိုက်ပုံမရဘဲ ပြောသာပြောလာသည်။

"ဧကရီဘယ်မှာလဲ။"

သူ၏အသံကားညင်သာကာကြည်ကြည်လင်လင်ရှိပြီး အရွယ်ရောက်ပြောင်းလဲသောအချိန်ကာလအတွင်းရှိ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်၏သြရှသောအသံရှိသည်။ ကြည့်ရတာတော့ကောင်ငယ်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပုံရသည်။

"ဧကရီက...န၊ န၊ နန်းတော်ထဲမှာပါရှင့်။"

လူငယ်ကဒါကိုကြားသော်ပြောလိုက်သည်။

"သွားတော့။"

နန်းတော်အစေခံမှာလွတ်ငြိမ်းချမ်းသွားခွင့်ရသွားသည့်အလား ခပ်သုတ်သုတ်ထွက်သွားပြီး သူကတော့ဖြင့်နန်းတော်၏အတွင်းပိုင်းထံခြေလှမ်းကျဲများနှင့်လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှမရောက်သေးမီ သိပ်မဝေးသောနေရာမှဝိုးတိုးဝါးဝါးအော်သံကိုရှုလင်ကျားကြားလိုက်ရပြီး အဆုံးတွင်အစေခံအမျိုးသမီးမှာမလွတ်မြောက်သွားကြောင်းသိနေရင်း သူကူကယ်ရာမဲ့စွာခေါင်းခါရမ်းမိသည်။

ထို့နောက် မှန်ထဲရှိပုံရိပ်ထက်တွင် အိပ်ခန်းတံခါးမှာတတိယမင်းသား၏"ဘန်း"ခနဲတွန်းဖွင့်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ သူကကျယ်လောင်စွာဆိုသည်။

"မယ်တော်? မယ်တော်?"

အထဲတွင်ပြန်ဖြေသံမကြားပေမဲ့ "ဒေါက်"ခနဲထွက်ပေါ်လာသည်၊

ကြမ်းပြင်ပေါ်တစ်ခုခုကျသွားသည့်အသံဖြစ်သည်။

လူငယ်မှာအထဲပြေးဝင်သွားပြီး စားပွဲရှေ့တွင်သူ့ကိုနောက်ကျောပေးကာထိုင်နေသည့်အနီရင့်ရောင်နန်းတွင်းဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီးကိုရှုလင်ကျားမြင်လိုက်ရသည်။ ကြမ်းပြင်ထက်တွင်ဇောက်ထိုးထားထားသည့်မှန်တစ်ချပ်ရှိနေသည်။

သူကျင်းဖေးထုန်ကိုအလျင်စလိုပြောမိသည်။

"ဒီတစ်ယောက်ပဲ! မှန်ထဲမှာကျွန်တော်မြင်ခဲ့ရတဲ့တစ္ဆေအမျိုးသမီးကသူမပဲ!"

သူမကပုတီးစေ့လက်ကောက်ပိုင်ရှင်၏မိခင်လား။

တတိယမင်းသားကအလျင်စလိုပြောလာသည်ကိုသူကြားလိုက်ရသည်။

"မယ်တော်၊ ဘယ်အချိန်ရှိနေပြီလဲ၊ မယ်တော်ဘာလို့ဒီမှာထိုင်နေသေးတာလဲ။ မိစ္ဆာအတုတွေကအပြင်မှာတိုက်ခိုက်နေကြပြီ၊ ဘာလို့သားတော်နဲ့အတူမလိုက်ခဲ့တာလဲ!"

သူကထိုသို့ပြောကာ ခြေလှမ်းကျဲဖြင့်လျှောက်သွားပြီး အမျိုးသမီးကိုဆွဲကာမနေနိုင်ဘဲလှောင်ပြုံးပြုံးမိသည်။

"ပုံမှန်ဆိုရင်မယ်တော်ကမယ်တော့်ရဲ့ဒုတိယသားတော်ကိုအချစ်ဆုံးမဟုတ်ဘူးလား။ မယ်တော်ကသားတော်ကိုကျဂရုမစိုက်ဘူး၊ မယ်တော်အရမ်းဘက်လိုက်တာပဲ၊ ဒီလိုသေရေးရှင်ရေးအခိုက်အတန့်မှာ ဘယ်သူကမယ်တော့်ကိုကယ်မှာလဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောမိသည်။

"ထူးဆန်းတယ်၊ သူကတတိယမြောက်သားဖြစ်ပါရက်နဲ့ ဘာလို့သူ့ကိုယ်သူဒုတိယမြောက်သားတော်လို့ခေါ်နေတာလဲ။ သူကဒုတိယမြောက်သားမဖြစ်သင့်ဘူးမလား။"

ရှုလင်ကျားရုတ်တရက်ကျင်းဖေးထုန်ကိုလှမ်းဆွဲကာပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်!"

တတိယမင်းသား၏လှုပ်ရှားမှုများမှာလမ်းတစ်ဝက်ရောက်နေပေမဲ့ သူ့လက်များကလေထဲတွင်တန့်သွားကာ မသိမသာတုန်ယင်နေပေသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ အမျိုးသမီးကခေါင်းလှည့်လာသည်။