အပိုင်း-149

နေ့လည်မတိုင်ခင်ထိ အပြီး နေလည်စာစားချိန်နိုးလာတယ်။ မကြာခင် နန်းတွင်းအစေခံ တစ်ယောက် အကြောင်းလာကြားတယ်။ရေပူစမ်းအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးနေ့လည်ခင်း အသုံးပြုနိုင်ပြီလို့ လာပြောတာဖြစ်တယ်။

ဆောင်းတွင်းတုန်းက ဟိုတယ်တွေမှာ သူမ ရေပူစမ်း စိမ်ရတာ သဘောကျတယ်။သူမ ‌ဆံပင်စည်းပြီး လည်ပင်းထိ နှစ်မြုပ်နေရတာ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတယ်.

ဒီနန်းဆောင်မှာ ရေပူစမ်းအများကြီးရှိတယ်။ကိုယ့်အိပ်ခန်းဆောင်တိုင်းတစ်ခုရှိသည်။ အင်ပါယာစစ်သည်များ မင်းသမီး ၅ ဘယ်သွားသွားအနောက်ကလိုက်ကြပေမဲ့ ရေပူစမ်းက သီးသန့်နေရာဖြစ်တာကြောင့် နန်းတွင်းအစေခံ များကလွဲပြီး ဘယ်သူမှဝင်ခွင့်မရှိချေ။

လင်းဖေးလု ကိုယ်ကိုကိုယ်တွေးမိတာက ငါ ရေစိမ်နေတုန်း လုပ်ကြံခံရနိုင်တယ် ဒါက မဖြစ်နိုင်တော့မဟုတ်ဘူးမလား?

ဟုတ်သည်။မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။

သူမ ရုန်းကန်းတွေး‌တောနေသည်။

တချိန်ထဲ ကုန်းကုန်းပင်မန်ရောက်လာပြီး သူ့ကိုမြင်တော့ အလျင်စလို " မင်းသမီး ၅ အရှင် ဆင့်ခေါ် လိုက်ပါတယ်.ဒီအစေခံနဲ့အတူကျေးဇူးပြုပြီးလိုက်ခဲ့ပေးပါ"

လင်းဖေးလု ပင်မန် နောက်သို့လိုက်သွားသည်။ အရှင်က သူမကို နှစ်သက်လာတာကြောင့် ကုန်းကုန်း စနောက်တယ်။ "ဒီနေ့ ကြိုးသေးနှစ်ချောင်း တချောင်းအဖြစ် ပေါင်းတဲ့နေ့ပဲ"

ဧကရာဇ်ဆီမှာ ကလေးဆန်ဆန်ပြုမူနေရတာ တကယ်အဆင်ပြေတယ်များထင်နေကြသလား?

အပြစ်ကင်းပြီးချစ်ဖို့ကောင်းစွာ "အဖေ ဘယ်သွားနေတာလဲ?"

ဧကရာဇ် လင်း လက်‌လေးကိုင်ပြီး "မင်းတစ်ယောက်တည်း ရေပူစမ်းစိမ်တာ လုံခြုံတယ်မထင်လို့ ပိုကောင်းတဲ့နေရာ ခေါ် သွားမလို့"

ဧကရာဇ် လင်း သူမ အတွက် သူ့ကိုယ်ပိုင်နေရာကိုခေါ် သွားတာလို့တွေးမိပေမဲ့ တကယ်တမ်းကြည့်လိုက်တော့ အထက်တန်းလွှာကြင်ယာတော် ရှီ ဆီ ခေါ် သွားတာဖြစ်တယ်။

အထက်တန်းလွှာကြင်ယာတော် ရှီ ထွက်လာတော့ လင်းဖေးလု ဝမ်းပမ်းတသာဖြစ်နေ၏။

သူမ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန်ပုံရိပ်ကိုပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာဖြစ်သည်။ မောင်းမဆောင်က ကိုယ်လုပ်တော် မျိုးလို နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းပြီး လှပတာမျိုးမဟုတ် ဆန့်ကျင့်ဖက်ဆန်စွာ မျက်ခုံးများနှင့် မျက်လုံးများဖျော့တော့နေပြီး မျက်ဝန်းတို့အေးစက်စက်နိုင်ကာ သေးသွယ်တဲ့လက်ချောင်းများမရှိသလို ‌မှောင်မိုက်သည့်ရောင်ဝါမျိုးရှိ၏။

ဧကရာဇ် ရောက်ရှိလာတော့ အရိုအသေပေးသည်။ နှိမ့်ချသည်လည်းမဟုတ် သည်းခံသည်လည်းမဟုတ် ဧကရာဇ် ဘေးက ကလေးမကိုအေးစက်စက်မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် ကြည့်လာသည်။

သောက်ရမ်းမိုက်တယ်!!

ဧကရာဇ်လင်း ပြုံးပီး "တန်းအာ မင်းနဲ့အတူ မင်းသမီး ကိုပါမျှဝေဖို့ ခေါ် လာခဲ့တယ်။ အနားယူတဲ့နေရာတုန်းက ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲမင်းလည်းသိတာပဲ သူမတစ်ယောက်တည်းဖြစ်တာမလိုချင်ဘူး"

လင်းဖေးလု အပြစ်ကင်းစွာ မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ပြီး ချစ်ဖို့ကောင်းနေမှုနဲ့တိုက်ခိုက်ချိန် အထက်တန်းလွှာကြင်ယာတော် ရှီရဲ့တိတ်တဆိတ်မေးခွန်းထုတ်သံ ကိုကြားရတယ်။ "အရှင် အခု ကျွန်မကိုအစောင့် လုပ်ခိုင်းတာလား?"

ဧကရာဇ် လင်း ရီရင်း သူမလိုအသံက သူ့အတွက်လုံးဝ မသက်ရောက်သလိုပင် လင်းဖေးလု ကိုရှေ့တွန်းပြီး "တခြားသူနဲ့ဆို မငြိမ်းချမ်းရဘူး ။မင်းကိုအယုံကြည်ဆုံးပဲ"

အထက်တန်းလွှာ ကြင်ယာတော် ရှီ သာမန်ဆန်သည့်အပြုံးလေးနဲ့ လင်းဖေးလု ကိုထပ်ကြည့်တယ်။

လင်းဖေးလု ချက်ချင်းအရိုအသေပေးပြီးနို့ဆန်သည့်အသံလေးနဲ့ "မင်းသမီး ၅ အထက်တန်းလွှာကြင်ယာတော် ရှီ ကိုနှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"ကိုယ်တော့် ရဲ့သမီးတော် လေးက ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။ တန်းအာ သေချာပေါက် သူ့ကိုကြိုက်မှာ ပါ"

အထက်တန်းလွှာကြင်ယာတော် အေးစက်စက်အပြုအမူမျိုးဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဧကရာဇ် လင်းကိုအရိုအသေပေးကာ " ကျွန်တော်မျိုးမ အကောင်းဆုံးလုပ်ပေးပါမယ်"

ဧကရာဇ် လင်းပျော်ရွှင်စွာထွက်သွား၏။

လင်းဖေးလု နဲ့အထက်တန်းလွှာကြင်ယာတော် ရှီ တို့ပဲ ကျန်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ် လင်း ထွက်သွားတော့ သက်ဆိုင်သည့်အသီးသီးအစေခံမျိားလည် ထွက်သွားကြသည်။ အထက်တန်းလွှာကြင်ယာတော် လှည့်ထွက်သွားပြီး အနောက် ကိုပြန်မကြည့်ချေ။ လင်းဖေးလု မလှုပ်ရှားတာသိတော့ နူးညံ့စွာ "လိုက်ခဲ့ "