*Unicode*

လည်တိုင်တွေပြင်းပြင်းထန်ထန်စုပ်ယူခံရခြင်းတွေ...သည်အမျိုးသားကို အားသုံးတွန်းဖယ်လျှင်နာသွားမည်စိုးသည့် မသိစိတ်တွေနှင့် Jeykay ဟာရုန်းကန်ခြင်းအဆင့်ထိသာပြုခဲ့သည်။ ခါးထက်မှနယ်ကျွံ့လာသောလက်တွေ ဘယ်ကိုသွားလို့ဘယ်စီဦးတည်နေမှန်း Jeykay လိုအပေအတေတစ်ယောက်က အတပ်သိတာပေါ့။

မနှစ်မြို့ဘူးဆိုသည်ထက် မလိုလားဘူး...ဒီအနမ်းကြမ်းတွေ အထိအတွေကြမ်းကြမ်းတွေ အတိတ်စီကနာကျင်မှုတွေ ကပ်ကပ်လာသည့် ဂဟေစပ်ခြင်းအမှု မလိုလားပေဘူး။ အဆက်ဟောင်းနဲ့ရုပ်ဆင်သည်တစ်ခုတည်းနဲ့ ကုတင်ပေါ်တင်အစားထိုးခံရအောင် ဂျေကပေါပေါပဲပဲဟုတ်မနေဘူး...သို့ပေမဲ့ သို့ပေမဲ့ သူ့အပေါ်ယစ်မူးနေတဲ့အမျိုးသားကိုလည်း နာကျင်သွားအောင်မလုပ်ရက်တဲ့အထိ ဘယ်အရာတွေကတွေဝေစေနေတာလဲ။

တွန်းဖယ် ဆွဲထိုးပစ်ရမဲ့ အချိန်မှာသန်ပါသည်ဆိုတဲ့အားတွေဟာ ချိနဲ့ကုန်သည်။ တော်ရုံမဟုတ်ခဲ့တဲ့အချစ်တွေ အတိတ်မေ့နေခြင်းမှာတောင် ထိုအမျိုးသားငြိုငြင်သွားမှာမလိုလားတဲ့အထိ ချစ်ခြင်း အရှိန်အဟုန်ဟာသိပ်ကောင်း၏။

အကာကွယ်ကင်းမဲ့သွားတဲ့ခန္ဓာနှစ်ခုဟာ အညိုရောင်ကုတင်ထက်...နှုတ်ခမ်းသို့အနမ်းတွေဟာ ကြမ်းသွားလိုက် နူးညံ့လာလိုက် ပုံမှန်အချိန်တွေ၌ ရေလှိုင်းတွေလို ရင်ခုန်စရာကောင်းနေမှာမှန်သော်ငြား ယခု၌ရာဂစိတ်အစား စို့နင့်စွာကြေကွဲခြင်းတွေသာရှိနေသည့် နှစ်ဦးသားမျက်ဝန်းတွေ ငွေ့ရည်ဖွဲ့နေလျက်။

ကိုယ့်အပြစ်တွေနည်းခဲ့တာမှမဟုတ်တာ မင်းကိုမထိသင့်သေးတာမှန်ပေမဲ့ တောင်းပန်ပါတယ် တကယ်ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်...အတိတ်ကိုနည်းနည်းလောက်မှတ်မိပေးလို့ မရဘူးလား။ အတ္တကြီးစွာနဲ့ ကိုယ့်ကိုချစ်ပေးခဲ့တဲ့အချစ်ကိုပဲ သတိရပေးလို့မဖြစ်ဘူးလား...မင်းသူစိမ်းလိုဆက်ဆံတိုင်း အရေးမပါသလိုဆက်ဆံလာတိုင်း သေမတက်ပဲကူးရာ! ဒီကောင်သေမတက်ပဲ။

မျက်ရည်စတချို့နှင့် ခေါင်းခါကာငြင်းနေတဲ့မျက်နှာလေးအား လက်ဝါးတို့ဖြင့်အုပ်မိုးကိုင်ရင်း ကိုယ်တိုင်လည်းမျက်ရည်စတွေနဲ့...။

"တောင်းပန်ပါတယ် ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်ကူးရယ်...မင်းကို မင်းကိုကိုယ့်အပိုင်အဖြစ် တံဆိပ်ပြန်ခတ်ထားမှဖြစ်မှာမို့ တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ."

နဖူးပေါ်ကျဆင်းနေသည့် ဆံနွယ်စချို့အားသပ်တင်ပေးရင်း ချော့မြူသည့်အခါအဆိုးလေးက ခေါင်းတွေရမ်းကာပိုတိုးလို့ငြင်းဆန်လာသည်။

ဆက်နွယ်သွားသည့်ရပ်ဝန်းတွေ ကျောပြင်ထက်ရောက်လာသည့် လက်သီးဆုတ်တွေ အောက်နှုတ်ခမ်းကိုက်ကာ နာကျင်မှုတင်းခံနေသည့် တွန့်ချိုးထားသည့်မျက်နှာလေး...ဒီလိုအခြေအနေတွေကြုံတွေ့ခဲ့သည့်အခေါက်တိုင်း ထိုကျောပြင်ကျယ်ကိုကုတ်ရာအသေးလေးတောင် မဖြစ်စေတဲ့အထိ ကူးမေတ္တာတွေလျှံပယ်ခဲ့တာ အခုထိတိုင်။ ဒီကောင် ဒီကောင်ကသာနာကျင်အောင်အမျိုးမျိုးဝေသနာတွေပေးနေမိတာ မတန်မှန်းသိပေမဲ့ ကူးဆိုတဲ့ပန်းကိုကိုယ်ပဲချိုးယူပါစေ...ကိုယ်ပဲအပိုင်စားရချင်တာ။ အစမှာမင်းရွေးချယ်ထားတာကင်မ်ထယ်ယောင်း ဆိုကတည်းက အဆုံးမှာလည်းကင်မ်ထယ်ယောင်းကိုရွေးရမယ် ကူးရယ်။

ချွေးမျက်ရည်ရောယှက်နေရင်း ညင်ညင်သာသာဖလှယ်သည့် အနမ်းတွေကအနည်းငယ်တော့ နှစ်သိမ့်ဖွယ်ကောင်းသား။ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းတွေ နားရှက်ဖွယ်ရိုက်ခတ်သံတချို့ရယ် တရိပ်ရိပ်ရွေ့လျားနေတဲ့နာရီလက်တံတွေ မညင်သာမကြမ်းတမ်း အနမ်းတွေချော့မြူတဲ့ ပင့်ချက်တွေသည် အလိုရမ္မက်မီးထက် ချစ်ခြင်းတရားဆိုတဲ့ကြိုးလှလှလေး တစ်ကြောင်းကိုဖော်ကျူးပြသနေသည်မှာ ကာယံကံရှင်တွေကိုယ်တိုင်အသိ။

မလှပခဲ့တဲ့ သွေးစက်လက်နှင့်အတိတ်တွေအား လှပအောင်ပြုပြင်သည့် အခြင်းအရာ၌ ချိုမြိန်မနေပေမဲ့ ခပ်စူးစူးချဥ်ချဥ်နှင့်ပြင်းပြင်းလေး...တစ်မျိုးတော့ယစ်မူးစရာကောင်းတာပေါ့။

ပင်လယ်ပြာမျက်ဝန်းတွေအား ငေးကြည့်ရင်း စီးချက်ညီညီလှုပ်ရှားခြင်းတွေအဆုံး အိမ်မက်ကမ္ဘာစီရောက်သွားသည့် အဆိုးလေးအား ရင်ခွင်ထဲသွင်းကာ အိပ်စက်ရတော့မဲ့ညဟာ အိမ်မက်တွေလှတော့မည်ထင်...။

"ကိုယ့်ရဲ့ကူး ပင်ပန်းသွားပြီ...ကိုယ့်စီလိမ်လိမ်မာမာပြန်လာပါကွာ"

ဟောက်သံသေးသေးလေးဖြင့် ရင်အုံအားမျက်နှာလာအပ်ကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်လာသည့် လက်တွေသည် ထိလွယ်ရှလွယ်ဖွေးဥဥအသားရေဖြစ်သည့်အလျောက် ထယ်ယောင်းလက်ချက်ဖြင့် နီရဲနေလျက်။

တက်တူးတွေအပြည့်နဲ့လက်က မပြောင်းလဲစွာအရင်အတိုင်း နူးနူးအိအိလေး။ အဆိုးလေးက အားကစားလိုက်စားထားတာ ကစ်ကစ်လေးဖြစ်နေ၍ ဖက်ထားရတာတပွေ့တပိုက်ကြီးပင်။ တော်ရုံအလွမ်းတွေမဟုတ်သည့်အတွက် ပိတ်ကျထားသည့်မျက်ခွံတွေသို့ ဖိကပ်နမ်းရှိုက်၍ ရဲနေသည့်နှာတံလုံးလုံးလေးသို့ အသဲယားစွာထိတွေ့မိပြန်သည်။ မပြောင်းလဲခြင်းတွေမှာ အိပ်နေချိန်စူထားတတ်တဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးပါးအပါအဝင်ပေါ့...။တမြေ့မြေ့ကြည့်ရင်း တစိမ့်စိမ့်သိမ့်ဝင်နေတဲ့အချစ်တွေ။

ကိုယ်မင်းကိုချစ်လိုက်တာ ကူးရာ...။

ကြားခံနယ်ရှိမနေသည့် ခန္ဓာနှစ်ခု..လေတိုးမပေါက်အောင်ဖက်ထားမှုအား စောင်းပါးတစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးထားလျက်။ ဒီရင်ခွင်ကမင်းအငွေ့အသက်ကိုသေအောင်တောင်းတခဲ့တာ..ဒီညတော့ဆုတစ်ခုပြည့်ပြီ။ Darling ဆိုတဲ့ ကိုယ့်ကိုခေါ်မဲ့အသံလေးရယ် မင်းရဲ့အချစ်ရယ် မင်းရယ်...အဲ့တာတွေရရင်ဒီကောင်သေပျော်ပြီ။

အတွေးတွေနယ်ချဲ့ နှလုံးသားငယ်အားတမြေ့မြေ့ကြည့်ရင်း ညဥ့်နက်မှအိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

////////

နေရောင်ဖျဖျမျက်နှာထက်ထိုးကျလာသည့်အခါ လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်လာသည့် ထယ်ယောင်း..ပထမဆုံးခံစားမိသည်က ရင်ခွင်ထဲကပျောက်နေသည့်အနွေးလုံးလေး။ ဘေးမှာရှိမည်အထင်ဖြင့် စမ်းလိုက်သော်အေးစက်စက်လေဟာပြင်သာ ရှိနေသည့်အခါ မျက်ဝန်းတို့ပွင့်လာပြီးထထိုင်မိသည်။

"ကူး..."

အတူတူမနက်ခင်းအစပျိုးနိုးထပြီး morning date အနေနဲ့ မနက်စာထွက်စားကြမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးကို လှလှတွေးထားခဲ့တာ။ ထပြန်သွားတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား.....ကိုယ်တိုင်ချိုးဖူးခဲ့တဲ့အချိုးတွေမို့ ကူးလုပ်သွားမှာသေအောင်ကြောက်နေတဲ့ ထယ်ယောင်းဟာသွေးပျက်နေလေပြီ။ ဘာမဟုတ်တဲ့ကိစ္စလေးပေမဲ့ ချစ်မိသူအဖို့ အရာရာဟာသိပ်တန်ဖိုးကြီးမားသည်။ သူနဲ့ သူနဲ့ဟူသော အတူတူလုပ်မည်ကိစ္စအရပ်ရပ်တွေအား အစီအစဉ်ချထားမိရင် ပျက်စီးသွားမှာသေအောင်သွေးပျက်မိတာ ခံစားဖူးသူမှသိလိမ့်မည်။

"အော်...ခင်ဗျားနိုးပြီပဲ "

တော်သေးတာပေါ့ တကယ့်ကိုတော်သေးတာပေါ့။ ချစ်စရာကောင်းစွာ သည်လူသားကသူ့စီမှာရှိနေသေးသည်။ ရေချိုးခန်းထဲမှရေစက်လက်နှင့် တပတ်တစ်ထည်ပတ်ကာထွက်လာသူသည် ခေါင်းမှရေတို့သုတ်ရင်း မှန်တင်ခုံရှေ့သို့သွားရပ်သည်။ တောင့်တင်းတင်းခန္ဓာထက်မှာ နီညိုရောင်အကွက်တွေဟာ သိပ်လှစွာတည်ရှိနေတာမြင်ရတော့ ကုတင်ထက်ငေးပြီးရင်းငေးနေရသည့် ဘဝပါလေ။

အရင်ကကူးက နူးညံ့လွန်းစွာထိလွယ်ရှလွယ်လေး စာအုပ်ဆိုင်သွားရတာသိပ်ကြိုက်တဲ့အကျင့်လေးကရှိသေး...လက်ရှိကူးဟာသိပ်ကိုမိမိုက်သည် စာအုပ်တွေထက် ကလပ် လောင်းကစား အရက်တွေနဲ့ပျော်မွေ့နေတဲ့သူ။ အဆိုးလေးကိုလိမ္မာစေချင်သည်အမှန်။

"အရာတွေထင်နေတာပဲ...ကျစ်...ခင်ဗျားနောက်တစ်ခါအရာထင်အောင်မလုပ်စမ်းနဲ့။ Darling မြင်ရင်မကောင်းဘူး"

မှန်တွင်ပေါ်နေသော အမှတ်တို့အပေါ်အားစိတ်ပျက်စွာကြည့်ရင်း ညီးညူလာသည့်မျက်နှာဟာ အနည်းငယ်ရှုံ့ထားလျက်။

ဆစ်ခနဲဆိုမှ ဆစ်ခနဲပါပဲ။ ပြုံးလတ်စအပြုံးတွေတောင့်တင်းအေးခဲသွားစေတဲ့အထိ စကားတွေဟာရင်ဝကိုထိထိမိမိဆောင့်ကန်လိုက်တာမှ အားပြင်းစွာ။

တစ်ချိန်ကကိုယ်ပေးတဲ့အမှတ်အသားတွေကို ပျောက်သွားမှာစိုးသည့်အောင် အတိ သဘောကျတက်တဲ့ကူးက အခုတော့ တစ်ခြားသူမြင်မှာစိုးတယ်တဲ့လား။ အဟား နာလိုက်တာကူးရယ်...ဒီကောင်မျက်ရည်ကျမတက်ပဲ။

ဝဲလာတဲ့မျက်ရည်တွေဟာ အထိန်းအကွပ်မဲ့ပါပဲ။

ကိုက်ရာအကွင်းလိုက်တွေ နီညိုညိုပုတ်ပုတ်စုပ်ချက်တွေဟာလည်း လည်တိုင်ရင်ညွန့်တစ်လျှောက် နေရာလျစ်လပ်မရှိစွာနေရာယူထားနေတာ ကျိန်းသေပေါက် Grayson သာမြင်ရင် နေ့ခြင်းညခြင်းဂျေကို အိမ်ထောင်သည်ဘဝကိုဆွဲခေါ်သွားမှာ...ဂျေလွတ်လပ်မှုတွေအကျဥ်းမချခံနိုင်လို့ ဆိုလိုက်တဲ့စကား တစ်ဘက်သားအပေါ်ဘယ်လိုဘယ်ပုံထိရောက်သွားသလဲ တွေးခြင်းဟာဂျေ့စတိုင်မဟုတ်။ ပြောစရာရှိတာကွေ့ဝိုက်နည်းတွေသွယ်ဝိုက်နည်းတွေ သုံးမနေချင် စောက်ရစ်ရှည်တယ်...ပြောချင်တာကိုဒဲ့ပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပေါ့

"ပြီးတော့ ကင်မ်ထယ်ယောင်း ခင်ဗျားကျုပ်စီအားတိုင်းဖုန်းမဆက်စမ်းနဲ့...ကျုပ်တို့ရဲ့ဘာမဟုတ်တဲ့ဆက်ဆံရေးက အဲ့လောက်ထိဆက်သွယ်နေဖို့မလိုသလို။ တရားဝင်မဟုတ်တဲ့ပတ်သက်မှု ဆိုတာခင်ဗျားမေ့မထားနဲ့"

တရားမဝင်ဘူး အင်း ဟုတ်တာပေါ့ ကူးရဲ့အပျော်စာရင်းထဲမှာလေ လက်ခံပါတယ်...ကိုယ်နဲ့ပတ်သက်မှုကဘာမဟုတ်တဲ့အရာသွင်း လိုက်တာတော့ ဒီကောင်ဘယ်လိုတုံ့ပြန်တော့ရမလဲ။ ဒီကောင်တန်ဖိုးထားတာလေ..မင်းစီကပေစောင်းစောင်းအကြည့်အစ အနမ်းတွေအဆုံး ဖန်တီးမိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖြစ်နိုင်ရင်ပွေ့ဖက်သိမ်းထားချင်တဲ့အထိ မြတ်နိုးမိနေတာ အချစ်ရယ်မင်းပြောထွက်လိုက်တာ ပြောရက်လိုက်တာ။ပြောစကားတွေမရှာနိုင်တော့လောက်အောင်ထိ ခပ်ပါးပါးရိုက်ရိုက်ချက်တွေက စပ်ပြင်းပြင်း။

အိပ်ရာထက် ငေးငေးငိုင်ငိုင်သာထိုင်နေမိတဲ့ ထယ်ယောင်း...ထဖို့လည်းမစဥ်းစားမိသလို တစ်တောက်တောက်ကျနေတဲ့ မျက်ရည်စက်တွေလည်းသုတ်ဖို့ရာ သတိမရ။

"အလုပ်ခံရတာကျုပ်လေ...ခင်ဗျားကဘာလို့ငိုနေရတာလဲ။ မသိရင်ကျုပ်ကပဲ တက်လုပ်ပြီးတာဝန်မယူထွက်ပြေးဖို့လုပ်နေတဲ့ကောင်လိုလို"

ကုတင်ထက်မျက်ရည်အရွဲသားနဲ့ ထိုလူရယ် အဝတ်စားကောက်ဝတ်နေတဲ့ ကျုပ်ရယ်...လူယုတ်မာနေရာအရောက်သွင်းခံလိုက်ရတာ ဂါးးးစိတ်တိုလိုက်တာ

"ဟဟ...ကူးကတော့လေ။ မနက်စာအတူသွားစားကြမလားကူး ကိုယ်မင်းကိုပြန်လိုက်ပို့ပါ့မယ်...မင်းစိတ်ပါမှပါ"

အင်္ကျီကြယ်သီးတပ်နေသည့်နှလုံးသားလှလှထံ တပတ်တစ်ထည်ကောက်ပတ်ကာ ကျန်ကြယ်သီးတွေတပ်ပေးရင်းမေးသည့်အခါ မေးလေးမော့လျက်တွေးဆဆလေးလုပ်နေသော သူလေးကအဆိပ်သိပ်ပြင်းတာ။ မြင်နေရတဲ့လည်ပင်းသားအား တစ်ချက်ပင့်ရှိုက်လိုက်သည်။ ဆပ်ပြာနံ့သင်းသင်းလေးကနှာတံဝဝေ့ခနဲ။

"အာ ခင်ဗျားနော် မျက်နှာမသစ်ရသေးပဲ...ညစ်ပတ်လိုက်တာ"

စူအောင့်အောင့်လေးမှ တကယ့်ကိုစူအောင့်အောင့်လေး။ အသဲယားရပြန်ကာ ရယ်မိပြန်သည်။ ခဏကဝမ်းနည်းတယ် အခုရယ်မောမိတယ်...ဒီလူသားဟာအဆိပ်ဆို ဒီလူသားငယ်ကပဲဖြေဆေးလေး။

"ကိုယ်တောင်းဆိုတာလက်ခံလေကွာ..မဟုတ်ရင် မနက်ပိုင်းတစ်ချီပြန်စပြစ်မှာ"

"ခင်ဗျား!..ကျစ် ပြီးရောဗျာ"

"Yes! ဒါမှကိုယ့်ကူးကွ...5မိနစ်ပဲစောင့်ကိုယ်ရေအမြန်ချိုးခဲ့မယ်"

"အင်း အင်း ဟုတ်ပြီ မြန်မြန်လုပ်နော်"

လက်သီးလက်မောင်းတန်းကာ ပျော်သွားသူကြောင့် ဂျေပဲလိုက်ပြုံးမိသေး။ သူငိုနေတာထက် ပြုံးရယ်နေတာမျိုးကိုပဲ လက်ခံနိုင်တဲ့စိတ်က ထူးဆန်းတယ်မဟုတ်လား...ဟဟ

"အမိန့်တော်တိုင်းပါဗျာ ပြန်တော့မသွားနော်"

"မပြန်ပါဘူး ဆို"

မနက်ပိုင်းအေးစိမ့်စိမ့်လေတို့ကြား လည်ပိတ်ဆွယ်တာအစိမ်းရောင်ဖြင့် ဂျေဟာ မိမိုက်လွန်းတဲ့ပုံပျောက်ကာ စူပုတ်ကာအစိမ်းလုံးလေးဖြစ်လို့နေသည်။ အမှတ်အသားတွေတစ်ခြားသူမမြင်စေချင်ဘူး ပြောတဲ့စကားအကျကောက်ကာ မရမကဝတ်ခိုင်းလာသည့် အင်္ကျီဟာ...ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့လူကလေ အမိန့်တွေသိပ်ပေးတာ။ လက်တစ်ဖက်ကနှစ်ကားမောင်းနေတဲ့ အမျိုးသားဟာသောက်ရမ်းအထာကျသည်။ ဂျေလက်တစ်ဖက်ကို အပိုင်သိမ်းကာတဖွဖွနမ်းရင်း ခြွေပြန်သည်။

Grayson နဲ့တောင်မဖြတ်သန်းဖူးတဲ့ ဆက်နွယ်မှုတွေ ထိုလူ့အတင်းအကြပ်လုပ်ရက်တွေကို စိတ်မဆိုးနိုင်ရလည်း ကိုယ်တိုင်လည်းနားမလည်။ အဖြေထုတ်ရအောင်လည်း စဥ်းစားခြင်းတွေက ဂျေအမုန်းဆုံးအရာတွေ။ စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း နေတက်တဲ့အကျင့်တွေကပြောလာတယ်...Grayson ထက် Kim Taehyung ကိုပိုလိုအပ်ပါတယ်တဲ့....။

"ကူး..."

"ဟင်"

"ချစ်တယ်...မင်းကိုယ့်အပေါ်ထားခဲ့တဲ့အချစ်တွေထက် မပိုနိုင်ခဲ့ရင်တောင် မလျော့သောအချစ်တွေနဲ့ချစ်တယ်."

ပြူးပြူးကြောင်ကြောင်လေးလုပ်နေတဲ့ ပုံကအမှန်တကယ်ပင် အရင်ကကူးလေးအတိုင်းပါပဲ...။

"ပြန်ချစ်ပေးပါလို့မတောင်းဆိုရက်ပေမဲ့ ကိုယ့်အချစ်ကိုလက်ခံပေးပါ...မင်းအပေါ်ကိုယ်ချစ်ခြင်းတရားတွေလွမ်းခြုံခွင့်ပြုပါလား"

ဂျေလက်ဝါးပြင်အား ထိုလူကသူ့ပါးသို့အပ်ကာ အက်ရှရှအသံကနူးညံ့ညံ့ဆိုလာသည်။ မျက်ဝန်းတွေလေးနက်နေ၍ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူဘာပြန်ပြောရမည်လဲ အစရှာမရ..။

အင်း ဆိုပြီး စိတ်အလိုကိုခွင့်ပြုဖို့ရာလည်း မြောင်တို့ရိုက်သွင်းထားတဲ့အတွေးတွေဟာ ငြင်းဖို့ရာပဲတိုက်တွန်းနေသည်။

*အချစ်ဆိုတဲ့မီးကို တစ်ဇွတ်ထိုးတိုးဝင်လို့လောင်ကျွမ်းပြာကျပြီးပြီ

အချစ်ကို မထိတွေ့နဲ့ ဂျေ

မင်းခံစားရတာလုံလောက်တာထက်ပိုနေပါပြီ*တဲ့

အတိတ်မေ့သွားရလောက်တဲ့အထိ ပြင်းထန်တဲ့ car accident ကဂျေရူးမိတဲ့အချစ်ကြောင့်လို့ ဒေါက်တာအီဆောင်းနဲ့အစ်ကိုမင် ပြောတာတစ်စိုးတစ်စခိုးနားထောင်လို့ သိရဖူးသည်။ ကြောက်လို့မဟုတ်ပေမဲ့ ဂျေဟာမျက်မမြင်ဘဝအားထပ်မရောက်ချင်....။ အချစ်ဘာသာမှာကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သွားတဲ့ ကူးတစ်ယောက်လက်ရှိအခြေအနေတွင် အချစ်အကြောင်းတစ်လုံးတစ်လေမျှမသိလေတော့ ချစ်မိရင် မတော်တဆမှုဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့အစွဲဟာ နည်းနည်းတော့ရယ်ရတာပေါ့။ Love, romantic, Drama စတဲ့အချစ်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ ရုပ်ရှင်,သီချင်း တွေနဲ့အထိအတွေ့မရှိအောင်ထားနိုင်တဲ့ မင်ညီအစ်ကိုကသိပ်တော်သည်။

"အချစ်...အဲ့ဘာသာရပ်ကို ကျုပ်မကျွမ်းဘူး"

ဝိုင်းစက်နေသော ပင်လယ်ပြာမျက်ဝန်းတွေမုသားမပါကြောင့်သက်သေတည်သော အလှပဆုံးဖြစ်တည်မှုပေါ့။ ဆံနွယ်အိအိတို့အား ထိုးဖွပေးရင်း ထယ်ယောင်းနှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံပြုံးသည်။

"ကိုယ်သင်ပေးမှာပေါ့...အချစ်ဆိုတာမြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းကြောင်းကိုယ်သင်ပေးမှာပေါ့"

အချစ်ဆိုတာသိအောင် ကိုယ့်ကိုကူးသင်ပေးပြခဲ့ပြီးပြီပဲ အခုကိုယ့်အလှည့်ပေါ့။ မင်းစိတ်မပျက်စေရပါဘူးကိုယ့်အချစ်...အများကြီးချစ်ပြပါ့မယ်။ ဒီလူကိုနာအောင်တော့ စကားတွေနဲ့မရက်စက်ပါတော့နဲ့နော်.....

ဟူး...ဇာတ်သိမ်းပေးချင်လှပြီ

ခိုက်သတိပေးချင်တာကလေ အရင်ကပြောထားသလိုရက်တွေအလိုက် မအပ်ပေးဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး သင်တန်းစာတွေနဲ့လုံးနေတော့လေ။ ဒါမဲ့ပုံမှန်အပ်တဲ့အချိန်ရောက်လို့မှ မအပ်ရင်လေ လာသတိပေးကြပါနော် အဲ့လိုဆိုမိုတီအနေနဲ့အားယူပြီးရေးနိုင်တာမို့

Thanks for your support

Love you all❤

************

*Zawgyi*

လည္တိုင္ေတြျပင္းျပင္းထန္ထန္စုပ္ယူခံရျခင္းေတြ...သည္အမ်ိဳးသားကို အားသုံးတြန္းဖယ္လွ်င္နာသြားမည္စိုးသည့္ မသိစိတ္ေတြႏွင့္ Jeykay ဟာ႐ုန္းကန္ျခင္းအဆင့္ထိသာျပဳခဲ့သည္။ ခါးထက္မွနယ္ကြၽံ႕လာေသာလက္ေတြ ဘယ္ကိုသြားလို႔ဘယ္စီဦးတည္ေနမွန္း Jeykay လိုအေပအေတတစ္ေယာက္က အတပ္သိတာေပါ့။

မႏွစ္ၿမိဳ႕ဘူးဆိုသည္ထက္ မလိုလားဘူး...ဒီအနမ္းၾကမ္းေတြ အထိအေတြၾကမ္းၾကမ္းေတြ အတိတ္စီကနာက်င္မႈေတြ ကပ္ကပ္လာသည့္ ဂေဟစပ္ျခင္းအမႈ မလိုလားေပဘူး။ အဆက္ေဟာင္းနဲ႕႐ုပ္ဆင္သည္တစ္ခုတည္းနဲ႕ ကုတင္ေပၚတင္အစားထိုးခံရေအာင္ ေဂ်ကေပါေပါပဲပဲဟုတ္မေနဘူး...သို႔ေပမဲ့ သို႔ေပမဲ့ သူ႕အေပၚယစ္မူးေနတဲ့အမ်ိဳးသားကိုလည္း နာက်င္သြားေအာင္မလုပ္ရက္တဲ့အထိ ဘယ္အရာေတြကေတြေဝေစေနတာလဲ။

တြန္းဖယ္ ဆြဲထိုးပစ္ရမဲ့ အခ်ိန္မွာသန္ပါသည္ဆိုတဲ့အားေတြဟာ ခ်ိနဲ႕ကုန္သည္။ ေတာ္႐ုံမဟုတ္ခဲ့တဲ့အခ်စ္ေတြ အတိတ္ေမ့ေနျခင္းမွာေတာင္ ထိုအမ်ိဳးသားၿငိဳျငင္သြားမွာမလိုလားတဲ့အထိ ခ်စ္ျခင္း အရွိန္အဟုန္ဟာသိပ္ေကာင္း၏။

အကာကြယ္ကင္းမဲ့သြားတဲ့ခႏၶာႏွစ္ခုဟာ အညိုေရာင္ကုတင္ထက္...ႏႈတ္ခမ္းသို႔အနမ္းေတြဟာ ၾကမ္းသြားလိုက္ ႏူးညံ့လာလိုက္ ပုံမွန္အခ်ိန္ေတြ၌ ေရလွိုင္းေတြလို ရင္ခုန္စရာေကာင္းေနမွာမွန္ေသာ္ျငား ယခု၌ရာဂစိတ္အစား စို႔နင့္စြာေၾကကြဲျခင္းေတြသာရွိေနသည့္ ႏွစ္ဦးသားမ်က္ဝန္းေတြ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ေနလ်က္။

ကိုယ့္အျပစ္ေတြနည္းခဲ့တာမွမဟုတ္တာ မင္းကိုမထိသင့္ေသးတာမွန္ေပမဲ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္ တကယ္ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္...အတိတ္ကိုနည္းနည္းေလာက္မွတ္မိေပးလို႔ မရဘူးလား။ အတၱႀကီးစြာနဲ႕ ကိုယ့္ကိုခ်စ္ေပးခဲ့တဲ့အခ်စ္ကိုပဲ သတိရေပးလို႔မျဖစ္ဘူးလား...မင္းသူစိမ္းလိုဆက္ဆံတိုင္း အေရးမပါသလိုဆက္ဆံလာတိုင္း ေသမတက္ပဲကူးရာ! ဒီေကာင္ေသမတက္ပဲ။

မ်က္ရည္စတခ်ိဳ႕ႏွင့္ ေခါင္းခါကာျငင္းေနတဲ့မ်က္ႏွာေလးအား လက္ဝါးတို႔ျဖင့္အုပ္မိုးကိုင္ရင္း ကိုယ္တိုင္လည္းမ်က္ရည္စေတြနဲ႕...။

"ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ကူးရယ္...မင္းကို မင္းကိုကိုယ့္အပိုင္အျဖစ္ တံဆိပ္ျပန္ခတ္ထားမွျဖစ္မွာမို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ."

နဖူးေပၚက်ဆင္းေနသည့္ ဆံႏြယ္စခ်ိဳ႕အားသပ္တင္ေပးရင္း ေခ်ာ့ျမဴသည့္အခါအဆိုးေလးက ေခါင္းေတြရမ္းကာပိုတိုးလို႔ျငင္းဆန္လာသည္။

ဆက္ႏြယ္သြားသည့္ရပ္ဝန္းေတြ ေက်ာျပင္ထက္ေရာက္လာသည့္ လက္သီးဆုတ္ေတြ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုက္ကာ နာက်င္မႈတင္းခံေနသည့္ တြန့္ခ်ိဳးထားသည့္မ်က္ႏွာေလး...ဒီလိုအေျခအေနေတြႀကဳံေတြ႕ခဲ့သည့္အေခါက္တိုင္း ထိုေက်ာျပင္က်ယ္ကိုကုတ္ရာအေသးေလးေတာင္ မျဖစ္ေစတဲ့အထိ ကူးေမတၱာေတြလွ်ံပယ္ခဲ့တာ အခုထိတိုင္။ ဒီေကာင္ ဒီေကာင္ကသာနာက်င္ေအာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးေဝသနာေတြေပးေနမိတာ မတန္မွန္းသိေပမဲ့ ကူးဆိုတဲ့ပန္းကိုကိုယ္ပဲခ်ိဳးယူပါေစ...ကိုယ္ပဲအပိုင္စားရခ်င္တာ။ အစမွာမင္းေ႐ြးခ်ယ္ထားတာကင္မ္ထယ္ေယာင္း ဆိုကတည္းက အဆုံးမွာလည္းကင္မ္ထယ္ေယာင္းကိုေ႐ြးရမယ္ ကူးရယ္။

ေခြၽးမ်က္ရည္ေရာယွက္ေနရင္း ညင္ညင္သာသာဖလွယ္သည့္ အနမ္းေတြကအနည္းငယ္ေတာ့ ႏွစ္သိမ့္ဖြယ္ေကာင္းသား။ အသက္ရႉသံျပင္းျပင္းေတြ နားရွက္ဖြယ္ရိုက္ခတ္သံတခ်ိဳ႕ရယ္ တရိပ္ရိပ္ေ႐ြ႕လ်ားေနတဲ့နာရီလက္တံေတြ မညင္သာမၾကမ္းတမ္း အနမ္းေတြေခ်ာ့ျမဴတဲ့ ပင့္ခ်က္ေတြသည္ အလိုရမၼက္မီးထက္ ခ်စ္ျခင္းတရားဆိုတဲ့ႀကိဳးလွလွေလး တစ္ေၾကာင္းကိုေဖာ္က်ဴးျပသေနသည္မွာ ကာယံကံရွင္ေတြကိုယ္တိုင္အသိ။

မလွပခဲ့တဲ့ ေသြးစက္လက္ႏွင့္အတိတ္ေတြအား လွပေအာင္ျပဳျပင္သည့္ အျခင္းအရာ၌ ခ်ိဳၿမိန္မေနေပမဲ့ ခပ္စူးစူးခ်ဥ္ခ်ဥ္ႏွင့္ျပင္းျပင္းေလး...တစ္မ်ိဳးေတာ့ယစ္မူးစရာေကာင္းတာေပါ့။

ပင္လယ္ျပာမ်က္ဝန္းေတြအား ေငးၾကည့္ရင္း စီးခ်က္ညီညီလႈပ္ရွားျခင္းေတြအဆုံး အိမ္မက္ကမၻာစီေရာက္သြားသည့္ အဆိုးေလးအား ရင္ခြင္ထဲသြင္းကာ အိပ္စက္ရေတာ့မဲ့ညဟာ အိမ္မက္ေတြလွေတာ့မည္ထင္...။

"ကိုယ့္ရဲ႕ကူး ပင္ပန္းသြားၿပီ...ကိုယ့္စီလိမ္လိမ္မာမာျပန္လာပါကြာ"

ေဟာက္သံေသးေသးေလးျဖင့္ ရင္အုံအားမ်က္ႏွာလာအပ္ကာ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္လာသည့္ လက္ေတြသည္ ထိလြယ္ရွလြယ္ေဖြးဥဥအသားေရျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ထယ္ေယာင္းလက္ခ်က္ျဖင့္ နီရဲေနလ်က္။

တက္တူးေတြအျပည့္နဲ႕လက္က မေျပာင္းလဲစြာအရင္အတိုင္း ႏူးႏူးအိအိေလး။ အဆိုးေလးက အားကစားလိုက္စားထားတာ ကစ္ကစ္ေလးျဖစ္ေန၍ ဖက္ထားရတာတေပြ႕တပိုက္ႀကီးပင္။ ေတာ္႐ုံအလြမ္းေတြမဟုတ္သည့္အတြက္ ပိတ္က်ထားသည့္မ်က္ခြံေတြသို႔ ဖိကပ္နမ္းရွိုက္၍ ရဲေနသည့္ႏွာတံလုံးလုံးေလးသို႔ အသဲယားစြာထိေတြ႕မိျပန္သည္။ မေျပာင္းလဲျခင္းေတြမွာ အိပ္ေနခ်ိန္စူထားတတ္တဲ့ ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးအပါအဝင္ေပါ့...။တေျမ့ေျမ့ၾကည့္ရင္း တစိမ့္စိမ့္သိမ့္ဝင္ေနတဲ့အခ်စ္ေတြ။

ကိုယ္မင္းကိုခ်စ္လိုက္တာ ကူးရာ...။

ၾကားခံနယ္ရွိမေနသည့္ ခႏၶာႏွစ္ခု..ေလတိုးမေပါက္ေအာင္ဖက္ထားမႈအား ေစာင္းပါးတစ္ထည္ျဖင့္ ဖုံးထားလ်က္။ ဒီရင္ခြင္ကမင္းအေငြ႕အသက္ကိုေသေအာင္ေတာင္းတခဲ့တာ..ဒီညေတာ့ဆုတစ္ခုျပည့္ၿပီ။ Darling ဆိုတဲ့ ကိုယ့္ကိုေခၚမဲ့အသံေလးရယ္ မင္းရဲ႕အခ်စ္ရယ္ မင္းရယ္...အဲ့တာေတြရရင္ဒီေကာင္ေသေပ်ာ္ၿပီ။

အေတြးေတြနယ္ခ်ဲ့ ႏွလုံးသားငယ္အားတေျမ့ေျမ့ၾကည့္ရင္း ညဥ့္နက္မွအိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။

////////

ေနေရာင္ဖ်ဖ်မ်က္ႏွာထက္ထိုးက်လာသည့္အခါ လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြျဖစ္လာသည့္ ထယ္ေယာင္း..ပထမဆုံးခံစားမိသည္က ရင္ခြင္ထဲကေပ်ာက္ေနသည့္အႏြေးလုံးေလး။ ေဘးမွာရွိမည္အထင္ျဖင့္ စမ္းလိုက္ေသာ္ေအးစက္စက္ေလဟာျပင္သာ ရွိေနသည့္အခါ မ်က္ဝန္းတို႔ပြင့္လာၿပီးထထိုင္မိသည္။

"ကူး..."

အတူတူမနက္ခင္းအစပ်ိဳးနိုးထၿပီး morning date အေနနဲ႕ မနက္စာထြက္စားၾကမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးကို လွလွေတြးထားခဲ့တာ။ ထျပန္သြားတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးမလား.....ကိုယ္တိုင္ခ်ိဳးဖူးခဲ့တဲ့အခ်ိဳးေတြမို႔ ကူးလုပ္သြားမွာေသေအာင္ေၾကာက္ေနတဲ့ ထယ္ေယာင္းဟာေသြးပ်က္ေနေလၿပီ။ ဘာမဟုတ္တဲ့ကိစၥေလးေပမဲ့ ခ်စ္မိသူအဖို႔ အရာရာဟာသိပ္တန္ဖိုးႀကီးမားသည္။ သူနဲ႕ သူနဲ႕ဟူေသာ အတူတူလုပ္မည္ကိစၥအရပ္ရပ္ေတြအား အစီအစဥ္ခ်ထားမိရင္ ပ်က္စီးသြားမွာေသေအာင္ေသြးပ်က္မိတာ ခံစားဖူးသူမွသိလိမ့္မည္။

"ေအာ္...ခင္ဗ်ားနိုးၿပီပဲ "

ေတာ္ေသးတာေပါ့ တကယ့္ကိုေတာ္ေသးတာေပါ့။ ခ်စ္စရာေကာင္းစြာ သည္လူသားကသူ႕စီမွာရွိေနေသးသည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွေရစက္လက္ႏွင့္ တပတ္တစ္ထည္ပတ္ကာထြက္လာသူသည္ ေခါင္းမွေရတို႔သုတ္ရင္း မွန္တင္ခုံေရွ႕သို႔သြားရပ္သည္။ ေတာင့္တင္းတင္းခႏၶာထက္မွာ နီညိုေရာင္အကြက္ေတြဟာ သိပ္လွစြာတည္ရွိေနတာျမင္ရေတာ့ ကုတင္ထက္ေငးၿပီးရင္းေငးေနရသည့္ ဘဝပါေလ။

အရင္ကကူးက ႏူးညံ့လြန္းစြာထိလြယ္ရွလြယ္ေလး စာအုပ္ဆိုင္သြားရတာသိပ္ႀကိဳက္တဲ့အက်င့္ေလးကရွိေသး...လက္ရွိကူးဟာသိပ္ကိုမိမိုက္သည္ စာအုပ္ေတြထက္ ကလပ္ ေလာင္းကစား အရက္ေတြနဲ႕ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတဲ့သူ။ အဆိုးေလးကိုလိမၼာေစခ်င္သည္အမွန္။

"အရာေတြထင္ေနတာပဲ...က်စ္...ခင္ဗ်ားေနာက္တစ္ခါအရာထင္ေအာင္မလုပ္စမ္းနဲ႕။ Darling ျမင္ရင္မေကာင္းဘူး"

မွန္တြင္ေပၚေနေသာ အမွတ္တို႔အေပၚအားစိတ္ပ်က္စြာၾကည့္ရင္း ညီးၫူလာသည့္မ်က္ႏွာဟာ အနည္းငယ္ရႈံ႕ထားလ်က္။

ဆစ္ခနဲဆိုမွ ဆစ္ခနဲပါပဲ။ ၿပဳံးလတ္စအၿပဳံးေတြေတာင့္တင္းေအးခဲသြားေစတဲ့အထိ စကားေတြဟာရင္ဝကိုထိထိမိမိေဆာင့္ကန္လိုက္တာမွ အားျပင္းစြာ။

တစ္ခ်ိန္ကကိုယ္ေပးတဲ့အမွတ္အသားေတြကို ေပ်ာက္သြားမွာစိုးသည့္ေအာင္ အတိ သေဘာက်တက္တဲ့ကူးက အခုေတာ့ တစ္ျခားသူျမင္မွာစိုးတယ္တဲ့လား။ အဟား နာလိုက္တာကူးရယ္...ဒီေကာင္မ်က္ရည္က်မတက္ပဲ။

ဝဲလာတဲ့မ်က္ရည္ေတြဟာ အထိန္းအကြပ္မဲ့ပါပဲ။

ကိုက္ရာအကြင္းလိုက္ေတြ နီညိုညိုပုတ္ပုတ္စုပ္ခ်က္ေတြဟာလည္း လည္တိုင္ရင္ၫြန့္တစ္ေလွ်ာက္ ေနရာလ်စ္လပ္မရွိစြာေနရာယူထားေနတာ က်ိန္းေသေပါက္ Grayson သာျမင္ရင္ ေန႕ျခင္းညျခင္းေဂ်ကိဳ အိမ္ေထာင္သည္ဘဝကိုဆြဲေခၚသြားမွာ...ေဂ်လြတ္လပ္မႈေတြအက်ဥ္းမခ်ခံနိုင္လို႔ ဆိုလိုက္တဲ့စကား တစ္ဘက္သားအေပၚဘယ္လိုဘယ္ပုံထိေရာက္သြားသလဲ ေတြးျခင္းဟာေဂ့်စတိုင္မဟုတ္။ ေျပာစရာရွိတာေကြ႕ဝိုက္နည္းေတြသြယ္ဝိုက္နည္းေတြ သုံးမေနခ်င္ ေစာက္ရစ္ရွည္တယ္...ေျပာခ်င္တာကိုဒဲ့ပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေပါ့

"ၿပီးေတာ့ ကင္မ္ထယ္ေယာင္း ခင္ဗ်ားက်ဳပ္စီအားတိုင္းဖုန္းမဆက္စမ္းနဲ႕...က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ဘာမဟုတ္တဲ့ဆက္ဆံေရးက အဲ့ေလာက္ထိဆက္သြယ္ေနဖို႔မလိုသလို။ တရားဝင္မဟုတ္တဲ့ပတ္သက္မႈ ဆိုတာခင္ဗ်ားေမ့မထားနဲ႕"

တရားမဝင္ဘူး အင္း ဟုတ္တာေပါ့ ကူးရဲ႕အေပ်ာ္စာရင္းထဲမွာေလ လက္ခံပါတယ္...ကိုယ္နဲ႕ပတ္သက္မႈကဘာမဟုတ္တဲ့အရာသြင္း လိုက္တာေတာ့ ဒီေကာင္ဘယ္လိုတုံ႕ျပန္ေတာ့ရမလဲ။ ဒီေကာင္တန္ဖိုးထားတာေလ..မင္းစီကေပေစာင္းေစာင္းအၾကည့္အစ အနမ္းေတြအဆုံး ဖန္တီးမိသမွ် အရာအားလုံးကို ျဖစ္နိုင္ရင္ေပြ႕ဖက္သိမ္းထားခ်င္တဲ့အထိ ျမတ္နိုးမိေနတာ အခ်စ္ရယ္မင္းေျပာထြက္လိုက္တာ ေျပာရက္လိုက္တာ။ေျပာစကားေတြမရွာနိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ထိ ခပ္ပါးပါးရိုက္ရိုက္ခ်က္ေတြက စပ္ျပင္းျပင္း။

အိပ္ရာထက္ ေငးေငးငိုင္ငိုင္သာထိုင္ေနမိတဲ့ ထယ္ေယာင္း...ထဖို႔လည္းမစဥ္းစားမိသလို တစ္ေတာက္ေတာက္က်ေနတဲ့ မ်က္ရည္စက္ေတြလည္းသုတ္ဖို႔ရာ သတိမရ။

"အလုပ္ခံရတာက်ဳပ္ေလ...ခင္ဗ်ားကဘာလို႔ငိုေနရတာလဲ။ မသိရင္က်ဳပ္ကပဲ တက္လုပ္ၿပီးတာဝန္မယူထြက္ေျပးဖို႔လုပ္ေနတဲ့ေကာင္လိုလို"

ကုတင္ထက္မ်က္ရည္အ႐ြဲသားနဲ႕ ထိုလူရယ္ အဝတ္စားေကာက္ဝတ္ေနတဲ့ က်ဳပ္ရယ္...လူယုတ္မာေနရာအေရာက္သြင္းခံလိုက္ရတာ ဂါးးးစိတ္တိုလိုက္တာ

"ဟဟ...ကူးကေတာ့ေလ။ မနက္စာအတူသြားစားၾကမလားကူး ကိုယ္မင္းကိုျပန္လိုက္ပို႔ပါ့မယ္...မင္းစိတ္ပါမွပါ"

အကၤ်ီၾကယ္သီးတပ္ေနသည့္ႏွလုံးသားလွလွထံ တပတ္တစ္ထည္ေကာက္ပတ္ကာ က်န္ၾကယ္သီးေတြတပ္ေပးရင္းေမးသည့္အခါ ေမးေလးေမာ့လ်က္ေတြးဆဆေလးလုပ္ေနေသာ သူေလးကအဆိပ္သိပ္ျပင္းတာ။ ျမင္ေနရတဲ့လည္ပင္းသားအား တစ္ခ်က္ပင့္ရွိုက္လိုက္သည္။ ဆပ္ျပာနံ႕သင္းသင္းေလးကႏွာတံဝေဝ့ခနဲ။

"အာ ခင္ဗ်ားေနာ္ မ်က္ႏွာမသစ္ရေသးပဲ...ညစ္ပတ္လိုက္တာ"

စူေအာင့္ေအာင့္ေလးမွ တကယ့္ကိုစူေအာင့္ေအာင့္ေလး။ အသဲယားရျပန္ကာ ရယ္မိျပန္သည္။ ခဏကဝမ္းနည္းတယ္ အခုရယ္ေမာမိတယ္...ဒီလူသားဟာအဆိပ္ဆို ဒီလူသားငယ္ကပဲေျဖေဆးေလး။

"ကိုယ္ေတာင္းဆိုတာလက္ခံေလကြာ..မဟုတ္ရင္ မနက္ပိုင္းတစ္ခ်ီျပန္စျပစ္မွာ"

"ခင္ဗ်ား!..က်စ္ ၿပီးေရာဗ်ာ"

"Yes! ဒါမွကိုယ့္ကူးကြ...5မိနစ္ပဲေစာင့္ကိုယ္ေရအျမန္ခ်ိဳးခဲ့မယ္"

"အင္း အင္း ဟုတ္ၿပီ ျမန္ျမန္လုပ္ေနာ္"

လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းကာ ေပ်ာ္သြားသူေၾကာင့္ ေဂ်ပဲလိုက္ၿပဳံးမိေသး။ သူငိုေနတာထက္ ၿပဳံးရယ္ေနတာမ်ိဳးကိုပဲ လက္ခံနိုင္တဲ့စိတ္က ထူးဆန္းတယ္မဟုတ္လား...ဟဟ

"အမိန့္ေတာ္တိုင္းပါဗ်ာ ျပန္ေတာ့မသြားေနာ္"

"မျပန္ပါဘူး ဆို"

မနက္ပိုင္းေအးစိမ့္စိမ့္ေလတို႔ၾကား လည္ပိတ္ဆြယ္တာအစိမ္းေရာင္ျဖင့္ ေဂ်ဟာ မိမိုက္လြန္းတဲ့ပုံေပ်ာက္ကာ စူပုတ္ကာအစိမ္းလုံးေလးျဖစ္လို႔ေနသည္။ အမွတ္အသားေတြတစ္ျခားသူမျမင္ေစခ်င္ဘူး ေျပာတဲ့စကားအက်ေကာက္ကာ မရမကဝတ္ခိုင္းလာသည့္ အကၤ်ီဟာ...ကင္မ္ထယ္ေယာင္းဆိုတဲ့လူကေလ အမိန႔္ေတြသိပ္ေပးတာ။ လက္တစ္ဖက္ကႏွစ္ကားေမာင္းေနတဲ့ အမ်ိဳးသားဟာေသာက္ရမ္းအထာက်သည္။ ေဂ်လက္တစ္ဖက္ကို အပိုင္သိမ္းကာတဖြဖြနမ္းရင္း ေႁခြျပန္သည္။