အပိုင်း-148

အချိန်တိုတိုအတွင်း ရှောင်လန် ရဲ့ စရိုက် က အရမ်းတုံးအလွန်းတယ် သူ့ကိုအရင်လုံးဝစကားစမပြောဘူး။ သူကစကားပြောဖို့ မေးခွန်းစမေးတိုင်း သူမကပြောဖို့ဆန္ဒမရှိဘူး။ ဒီလိုစရိုက်မျိုးရှိသူဖြစ်တာကြောင့် ရေရှည်ကျငြီးငွေ့လာခဲ့သည်။

သို့ပေမဲ့ ရှောင်လန် ရဲ့အလှနဲ့အရည်အချင်းကြောင့် သူ့ချစ်မြတ်နိုးမှုနဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို ၃ နှစ်ကြာ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ လင်းကျန့်ယွမ် လိုအရူးတစ်ယောက် မွေးခဲ့တာကြောင့် ဧကရာဇ်ရဲ့ ကျက်သရေ ကိုတွန်းချသလိုဖြစ်သွားပြီးရလဒ်အနေနဲ့ သဘောကျနှစ်သက်မှု ကျဆင်းခဲ့ရတယ်။

ကြည့်ရတာ ရှောင်လန် သူ့သမီးကိုကောင်းကောင်းသင်ကြားထားပုံရတယ်။

စိတ်ခံစားချက်အနည်းငယ်ဝင်ရောက်လာစဉ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကိုတွေးမိကာ ကြင်ယာတော်မိန် ဘက်လှည့်ပြီး "မင်းနဲ့ မင်းသမီး ရဲ့ မယ်တော် တနှစ်ထဲဝင်တာ ကျန်း မှတ်မိသေးတယ် ဟုတ်တယ်မလား?"

ကြင်ယာတော် မိန်လည်း ချက်ချင်း သာမန်အတိုင်းအပြုံးလေးနဲ့ ပြန်တုန့်ပြန်တယ်။ "ဟုတ်ပါတယ်အရှင်" ကျွန်တော် မျိုးမ အရှင့်ဆီမှာရှိနေတာ ၇ နှစ်ကျော်ပါပြီ"

ဧကရာဇ် လင်းပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်တယ်။

လင်းဖေးလုကိုလက်မောင်းထည့်ပိုက်ထားပြီး လင်းတန် ကို စာမေးပွဲစစ်တော့ လင်းတန် သဘာဝကျကျ မေးခွန်းတစ်ခုချင်းစီ ပြည့်စုံစွာဖြေဆိုပြီး လင်းချင်း ဧကရာဇ် ရဲ့ ကျေနပ်သည့်အကြည့်ကိုဘေးက ကြည့်နေသည်.

လင်းချင်းခေါင်းမော့လာပြီး ဧကရာဇ် ကိုချောင်းကြည့်ကာ အသံခပ်နိမ့်နိမ့်နဲ့ "အစ်ကိုတော် မင်းသမီး ၅ လေးကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ညီတော် ၄ ရိုက်ခံရမှာ "

လင်းတန်လည်း မတက်နိုင်ပဲ ရီရင်း"ညီမတော်လေး က အရမ်းထက်မြက်တယ်။သူမ နွေဉီးစတင်တာနဲ့ အစ်ကိုတော်တို့နဲ့အတူ ကျောင်းတက်သင့်တယ်"

မင်းသားများနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ထွက်သွားကြတယ်။လင်းဖေးလု အစက ထွက်သွားဖို့လုပ်ပေမဲ့ ဧကရာဇ် လင်းကပြုံးရင်းမေးတယ်။ "မနေ့က မပြီးသေးတဲ့ ချက်ကစားပွဲ ဆက်သင်ယူချင်သေးလား?"

သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "ဟုတ်!!"

ပင်မန်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ဧကရာဇ် လင်း အိပ်ရာပေါ် ၌ ပေါက်စီလေးနဲ့အတူချက်ကစားကြတယ်။

မျှော်လင့်ထားသည်အတိုင်း ကြင်ယာတော် မိန် ထပ်ပြီး လစ်လျုရူခံရတယ်။

ထိုအချိန် မှာ ဧကရာဇ် က သူ့ ကိုထွက်သွားဖို့မပြောပဲ ပျော် ရွှင်စွာပြုံးပြီး " မင်းသမီး ၅ ရှိနေတယ် သစ်သီးများများခွာ သူမ ကြိုက်တယ်"

"..."

လင်းဖေးလု အပြစ်ကင်းစွာ စိုက်ကြည့်တယ်။

ကြင်ယာ‌‌တော် မိန်က လုံးဝကိုဆရာကျပြီး သူရဲ့တည်ငြိမ်သည့်အပြုအမူကို ပြီးပြည့်စွာထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ချိုမြိန်စွာ ပြုံးပြီး စနောက်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့ ပါ အရှင်။ ကျွန်မသိထားသလောက် အရှင်မင်းကြီး မင်းသမီး ၅ ကို သင်ကြားပေးတာ ကောင်းချီးပါပဲ။ အရှင်က ကျွန်မ ကိုသင်ကြားပေးတုန်းက အဲလောက်ထိ စိတ်မရှည်ဘူး"

ဧကရာဇ် လင်း ရီပြီး "မင်း မဟုတ်တာပြောနေပြန်ပြီ။ ကိုယ်တော် မင်းကို စိတ်မရှည်လို့လား?"

ကြင်ယာတော် မိန် ညည်းတွားတယ် "အရှင်ရဲ့ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုက ချက်ကစားပွဲပေါ် မှာ မှ မဟုတ်တာ ဒါက သိသာ..."

ကြင်ယာတော် မိန် ရပ်သွားပြီး ရှက်သွေးဖြာသွားကာ ရုတ်တရက် လင်းဖေးလု ရှိသေးတာ အမှတ်ရလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်ဝန်းများက ဧကရာဇ် ကို ပရောပရေအကြည့်နဲ့ ကြည့်နေ၏။

လင်းဖေးလု အတွေးမှောင်သွား၏။ ညစ်ပတ်တာ ပြောတယ် ဧကရာဇ် ကို ဆွဲ‌ဆောင်ဖို့ကြိုးစားနေတာ သိသာ‌လိုက်တာ။

ဧကရာဇ် လင်းလည်း တစ်ခုခုပြန်တွေးမိပြီး သူ့မျက်နှာသူ့သမီးရှေ့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သွားကာ ကြင်ယာတော် မိန်ကို ကဲ့ရဲ့တဲ့ အကြည့်တစ်ချက်ပေးပြီး နည်းနည်းလေးတောင်စိတ်မဆိုးချေ။ လင်းဖေးလု ဧကရာဇ် နဲ့ ၂ ပွဲဆော့ပြီးနောက် သန်းဝေလာတယ်။

"အိပ်ငိုက်နေပြီလား?"

လင်းဖေးလု ပြန်မဖြေခင် ဧကရာဇ် ကုန်းကုန်းပင်မန်ဘက်လှည့်ပြီး "မင်းသမီး ၅ အနားယူဖို့ ပြန်ပို့လိုက်"

ဒါနဲ့လင်းဖေးလု ပြန်ထွက်လာခဲ့တယ်။

ခန်းမထဲ က ထွက်လာတော့ ကြင်ယာတော် မိန်ရဲ့ချစ်မြတ်နိုးစေတဲ့ ရီသံ ကြားရတယ်။

နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖောက်လွဲ ဖောက်ပြန် နဲ့ ညစ်ပတ်တယ်။

သူမ ပြန်သွားတော့ ဧကရာဇ် စကားအနည်းငယ်လှည့် ပြောတယ်။ ဒီကြင်ယာတော်မိန် အင်္ကျီလက်ထဲ လှည့်စားမှုတစ်ချို့တွေ ရှိတယ်။ အချိန် အတော် ကြာ ထိ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းခံနေရတာ မအံ့ဩတော့ဘူး။

ထားလိုက်တော့ ..အခု အိပ် ချိန်ပဲ။