《Dark Moon /✔️/》7. Амиа хорлолт
Advertisement
Зайрмаг зардаг болоод нилээд удаж байна. Магадгүй 14 хоносон байх. Энэ хугацаанд тэдний борлуулалт эрс нэмэгдэж, хүүхдүүд байнга тэр машин руу гүйдэг болсон.
Үнэхээр амттай гэж ам уралдан ярьцгаах тэр зайрмагнаас авахыг хүсэвч хэтэрхий үнэтэй байна. Ганцаараа байдаг надад бол энэ долоо хоногийн хүнсний мөнгө.
Дахиад л зайрмаг зарж байгаа тэднийг ажиглан зогсож байлаа. Маркетингээ тултал нь хийж байгааг мэдэх ч сургуулийнхан тэр аяараа гүйхээр гэдгийг мэдсэнгүй. Удалгүй баячуудын унадаг тансаг хар Jeep ирэн зогсоход дотроос нь Ким Жина бууж ирэв.
Сүүлд мансуурчихсан байдалтай Сонүгийн байгаа мухрын өрөө рүү орсоор хаалгаа түгжсэнтэй нь таарсан юм байна.
Жина машинаас үсрэх шахам буугаад зайрмаг руу гүйх бол Сонү өөдөөс нь инээмсэглэж харагдав. Тэд үерхэж байгаа юм байх даа?
Арай ядан амьсгаагаа дарсаар бөөрөлзгөнөтэй зайрмаг Сонүгийн гарнаас авсанаа амаа олохгүй шахам идэж эхлэв. Бүр зайрмаганд нь донтчихжээ.
Тэгж байгаад нэгийг санасан бололтой эргэн харж машин руугаа даллахад дахин хаалга онгойж хоёр охин бууж ирэх авай. Зэргэлдээх охидын сургуулийг эзэгнэгч, тэргүүн баячуудын охид болох Кан Сэми, Юн Мисү хоёр.
Жинаг тэдэнтэй найз гэдгийг мэдэх юм байна. Ойрд дурлаад байгаа зайрмагнаасаа амсуулахаар ирж дээ гэж бодож байлаа. Бууж ирээд тэд эхэндээ ийм хямдхан машиныг голсон бололтой харж байсанаа дотор нь зогсох залуусыг хараад инээмсэглэж эхлэлээ.
Гэхдээ тус бүр хувийн жолоочтой явдаг охид өнөөдөр нэг машинд сууж ирсэн шалтгаан юу байв?
Сэми түрүүлж гүзээлзгэнэ захиалахад Сонхүн авч өгөөд инээв. Түүнийг дурласан гэдэгт мөрийцье. Пак Сонхүнийг сэтгэл татам инээмсэглэлтэй гэдгийг бол үгүйсгэхгүй.
Жаахан харамлах мэдрэмж төрөөд байх чинь. Үгүй ээ, би чинь юу бодоод байна аа?
Сэмиг зайрмагаа аваад холдсоны дараа Мисү урагшилсаар нэрстэй зайрмаг захиаллаа. Түрүүнээс хойш байдлыг ажиглаж жуумалзан зогссон Жонвон гэнэт ухас хийгээд түүний зайрмагийг хийж өгөх нь тэр.
Өөдөөс нь инээмсэглээд зогсож байгаа сайхан залууд ер нь хэн татгалзах юм бэ?
Мисү ч бас үсээ чихнийхээ араар хийж, сормуусаа хөдөлгөсөөр аваад Сэмитэй нэгдэхээр шийджээ.
Тэр хоёр зэрэг шахам зайрмагнаас амсаж үзээд нүд нь томрох үзэгдэв. Ухаан жолоогүй идэж дуусгачихаад дахин нэгийг авахаар эргэсэн ч аль хэдийн зайрмагны машин оргүй алга болжээ.
Адерналин ихээр ялгарсан тэдний нүд итгэж ядан эргэн тойрноо хараад бага зэрэг гуйвсаар машинд буцан суулаа. Жина ч тэднийг орсоны дараа өөрөө сууж, тас хар машин тоос бужигнуулсаар алсран холдов.
Үнэндээ одоо бол хонх дуугарч завсарлагаа дууссаныг илтгэж байгаа ч тэд чинь баячууд шүү дээ, хэнд хамаатай юм.
Advertisement
Үүнээс хойш тэр гурван охид өглөө бүр ирж зайрмаг авдаг болсон. Зайрмаганд ингэж гүн донтно гэж байдаг аа? Өдөр бүр үйлчлүүлэхийн хажуугаар Сонхүн, Жонвон, Сонү гуравтай улам дотно болсон харагдана.
Уран зохиолын багш орж ирчихээд утга зохиол, дэлхийн сонгодог туужуудыг ярьж байтал Тэжүн инээсээр гараа өргөлөө.
"Багшаа, хэдүүлээ ийм уйтгартай зүйл ярьж байсанаас хөгжилдье л дөө." гэхэд багш балмагдаж орхив. Ёс зүйгүй байна даа, Тэжүн гуай.
"Дэлхийн сонгодог урлагийг, тэр тусмаа Франц утга зохиолыг уйтгартай гэж хэлдэг хүн хэзээнээс манай ангид гараад ирчихсэн билээ?"
Жэйк хамгийн дуртай цаг нь орж байхад ийнхүү бүдүүлэг аашласанд уурласан бололтой Тэжүн рүү муухай харахад өнөөх нь амаа хаагаад чимээгүй болов.
Сонхүн хажууд Жэйкийг зөв хэллээ гэсэн шиг дэмжих бол ард суух Асахигийн царай бас л ууртай боллоо. Удахгүй би хэт сандарсандаа зүрхээр явах байх аа.
Багахан хагаралтай хичээлийн цаг дуусч Сонхүн намайг хүргэж өгөхөөр гарлаа.
Залуу охиныг гарнаас нь хөтлөсөөр гарч одоход ард нь үлдсэн залуу уураа барьсаар хүнд хүнд амьсгалж байв. Цаад суудлаас нь цүнхээ үүрсээр босч ирсэн өнөөх бүдүүлэг сурагч мөрөн дээр нь алгадаад чихэнд нь ойртлоо.
"Хурдлахгүй бол Дани уурлаж эхлэх байх шүү."
Тэжүнийг хэлэхэд Асахи гэх залуу хүү улам бухимдсан бололтой хамаг сандлаа өшигчсөөр гарч одов. Өөрт нь боломж олдохгүй, Со Мирэг үргэлж тэр муу цус сорогч нохой шиг салахгүй дагаад байх нь эгдүүцлийг нь дээд цэгт нь хүргэнэ.
Гэртээ харихаар явж байх замдаа хөтлөлцсөн гар луугаа дахин нэг ширтлээ. Хэзээнээс айдаг байсан нэгнээсээ догдлолыг мэдэрдэг болчихсон юм бэ? Яагаад үргэлж толгойд минь эргэлдэж, санаанаас гарахаа байчихсан юм бэ чи. Пак Сонхүн.
Учир нь олдохгүй энэ харилцаандаа хэзээ нэгэн цагт шантарна, тэр намайг шархлуулна гэдгийг мэдэж байгаа ч бага багаар дасаж эхлээд байна. Чамайг чөтгөр аваасай.
Тэр өдөр мухрын өрөөгөөр тэнэж яваагүй, чиний төгөлдөр хуурын аяыг сонсоогүй, тэнд анх чамаас догдлолыг мэдрээгүй бол. Үгүй ээ бүр анхнаасаа тэр тэнэг үдэшлэгт очоогүй бол би өнөөдөр зүгээр байх байсан юм.
Явсаар хаалганы маань гадаа ирчихээд Сонхүн гараа салгаж, намайг ор гэлээ. Гэрээ түлхүүрдэн эргүүлж байхдаа битгий явчихаасай гэж бодсон ч хаалгаа онгойлгов уу үгүй юу тэр далласаар яваад өглөө.
Мирэг хүргэж өгчихөөд Жонвоны зурвас илгээсэн газар луу явахаар болж жолоогоо атгав. Гэрээсээ харанхуй шөнө гарчих вий гэж бодсон ч өмнөх тохиолдсон явдалаа санаад гарахгүй байх гэж бодлоо.
Өмнө нь:
Мирэ ойрын хэд хоног тайван байгаа тул зүгээр гэж бодоод гэгээ тасарч байх үед дэлгүүр орохоор гэрээсээ гарав.
Advertisement
Хэрэгтэй зүйлээ авчихаад гэр лүүгээ ордогийн даваан дээр наана харанхуй буланд хэдэн хүмүүс тамхи татан зогсохыг анзаарлаа. Яагаад заавал энэ цагаар гэж?
Зүгээр гэж бодоод хажуугаар нь зөртөл тэд Мирэг дагуулан ширтэж байсанаа араас нь дагав. Жаал охин сандарсандаа утсаа гаргаж ирэн Сонхүн рүү залгах гэсэн ч хэн нэгэн гүйцэж ирээд утсыг нь түлхэж орхилоо.
Харанхуйд царай нь харагдсангүй. Ингээд л баларлаа гэж бодохуй дор зодоон нүдээн болоод явчихав. Өдөр бороо орсоны үүднээс Мирэд өгсөн хүрмээ эргүүлэн авахаар ирж байсан Сонхүн. Тэр охиныг таниж ирсэнээр аврагджээ.
Арай гэж сиймхий гаран Мирэг татсаар залуу хөвгүүн гэрт нь оруулж өгөхөөр явлаа. Ард үлдсэн өнөөх залуусыг араас нь хөөх гэхэд зогсоосон нэгнийх нь дүрэмт хувцасны энгэр дээр И Тэжүн гэж байсаныг охин залуу хоёрын хэн нь ч анзаарсангүй.
Машинаа барин Жонвон, Сонү хоёр дээр очиж байхдаа соёогоо харсаар явав. Удахгүй чамайг баярлуулна аа. Тоормослон зогсоход тэр хоёр намайг тосоод бусад залуус анд гарсан, харин тэд намайг л хүлээж байсан гэлээ.
Хотоос зайдуу орших модон байшинд ирэх гэсээр байтал харанхуй болсон гэдгийг анзаарчихаад дотогш орлоо.
Газраар нэг зайрмагны уут бас зүү тариур. Амархан гэгч нь бидний урхинд ороод ирчихсэн өнөөх гурван охин бүр цагаандаа гарч тариуртай бодис судас руугаа шахсаар сууж байлаа. Асуусан харцаар харвал тэд
"Зайрмаг гэх мэт энэ бүгдийг идээд дуусгачихсан. Тэгэхээр нь угаасаа мансуурчихсанаас хойш гээд тариур өгчихсөн юм." гээд Сонү мөрөө хавчив.
Аль хэдийнээ гүнээс гүн мансуурчихсан байсан ч намайг харчихаад аальгүйтэж инээлдэх охид. Амь гуйн уйлж байхдаа ч хөөрхөн байх даа.
За боль доо, залуус аа. Одоо хар тамхийг ил задгай, нэг удаагийн уутанд хэтэрхий ойлгомжтойгоор хийж зарахаа байсан шүү дээ. Тэгж зарж байгаа бол усан тэнэг л байна даа.
Энэ бол цоо шинэ, илүү олон хүнд хүртээх боломж. Хар тамхи гол орц нь болсон өнгө алагласан амтат зайрмаг. Хэн ч биднийг өвс зарж байна гэж мэдэхгүй шүү дээ.
Адгийн наад зах нь үнэртэхгүй, бас амтагдахгүй. Цагдаа нарыг хуурч байна. Хэт амархан. Энэ зайрмагнаас нэг л амссан бол дахиж идэхийг хүснэ. Тэр хүслээ дарж чадвал зүгээр өнгөрөх ч, хоёр дахиа идэхээр ирвэл маш хүчтэй донтолтын шинж тэмдэг илрэх болно.
Эцэст нь хэзээ ч салж хагацаж чадахгүйгээр гүн мансуурагч, хар тамхичин болдог юм.
Ахлах суруулийнхныг бүхэлд нь оруулж орхисон. Бахархмаар биш гэж үү? Энэ чинь бараг л сүлжээ бизнес. Ашиг ч сайн олдог. Солонгос улсын бүх ахлах сургууль дахь зах зээлийг бид атгаж байна.
Тэдний мансууралт болсон гэж үзсэн тул тэр гурвыг салгаад өөр өөр өрөө рүү авч явлаа.
Сэми билүү дээ тэр охиныг нэг өрөөнд оруулж ирж суулгаад, хаалга цонхоо сайн түгжиж эхлэлээ. Өөрийн мэдэлгүй загатнаагаа гаргах гэсэн соёо минь ил болчихож.
Урд нь очоод аажмаар дөхөн хүзүүн дээр нь үнстэл тэр инээд алдан тэврэв. Бүх зүйл эхлэлээ хонгор минь. Хэсэг азнаад соёогоо бүрэн бүтэн гаргаж ирээд албаар өвтгөхөөр шийдэн хүзүүнд нь хүчтэйхэн зоож орхилоо.
Саяхан л тухтай нь аргагүй инээмсэглэж байсан түүний царай огцом хувиран намайг түлхсээр босов. Гэсэн ч өвсний үйлчлэл арай гараагүй шүү дээ. Удалгүй хөл алдан унаж орхив. Дээш харан унасан тэр шантрав бололтой босох гэж хичээсэнгүйд баярласаар соёогоо зоолоо. Аманд орж ирэх амтат цустай цуг тэр эцсийн амьсгалаа татав.
Амаа арчаад гарч ирэн камераа шалгатал нөгөө хоёр арай эхлээгүй байх чинь. Би л ганцаараа түргэдчихжээ. Элдэв янзын юм ярьж аргандаа улам оруулах тэд намайг харж байгааг мэдэх шиг наашаа инээмсэглэв.
Сонү түрүүлж хийхээр шийдсэн бололтой, соёогоо ил болгох нь үзэгдэж хүзүүнд нь шигтгэж орхив. Жина дуу ч гаргахгүй бие нь сулран унах нь тэр. Чимээгүй. Таалагдаж байна.
Сонү наашаа гарч ирэхтэй зэрэгцэн харцаа Жонвон дээр төвлөрүүллээ. Жаахан уянгалахаар шийдсэн бололтой тэврэлдэн сууна.
Мисү гэгч тэр охин инээд алдан шулганан ярьж байсанаа царай нь хачин болоод ирэв. Жонвон хазчихаж. Байдаг хүчээрээ түлхсэн ч тэр дийлсэнгүй. Ингээд гар нь сулрахтай зэрэгцэн Жонвон эрүүгээ даган хальт урсах цусаа ч арчилгүй өрөөнөөс гарч ирлээ.
Соёонд минь сайхан байсан биз. Гэвч бид мансуурсан хүний цус сорсон тул бага зэрэг толгой манарах мэдрэмжтэй сууцгаана. Угтаа бол бид шүүх чадалтай соёотой ч энэ удаад тэдгээр охидын цусанд нилээн их хэмжээтэй байсан бололтой хатгуулна. Удалгүй зүгээр болоход чадвартай биендээ баярласаар гурвуулаа зэрэг өндийв.
"Шуурхай мэдээ: Солонгос улсын их гурвал гэгддэг гурван том корпорацийн охид цуг алга болоод хэд хонож байсан билээ. Тэгвэл өнөөдөр тэднийг олсон бөгөөд хөхөрч цайсан цогцос нь хүйтэн горхиноос гарч ирсэн аж. Нэгнийх нь халааснаас бид ингэж торонд хоригдсон шувуу шиг амьдарч чадахгүй, уучлаарай гэсэн утга бүхий захидал гарч ирсэн бөгөөд эцэг эх нь охидынхоо бичиг мөн гэдгийг батлаж, энэ хэргийг амиа хорлолт гэж үзэн хаажээ."
Author Note: HEHE🤭
.
Advertisement
- In Serial191 Chapters
This Used to be About Dungeons
This Used to be About Dungeons is a comfy slice-of-life adventuring story that occasionally features dungeons. Updates Tuesdays, Thursdays, and Saturdays. Mostly it's about walking in the woods with a friend, looking for mushrooms to put in your soup, or haggling with the guy selling squash, or taking care of a neglected garden. It's putting some jam on shortbread biscuits. And yes, sometimes you go down into the dungeons with your friends, and you kill monsters there, or disarm traps, but when you come out, you realize you've found the perfect magic item to give to one of the local kids that helped you out when your cat was sick. Look, the dungeons are always going to be there, and sometimes you need to make a journey to one of the Spirit Gates, or make a pilgrimage with the local Cleric of Symmetry to a holy shrine. Your tour through the local dungeons can wait. You'll have rivalries with other groups, and find some dungeon eggs that need to be carefully incubated in case they turn out to be something valuable, and help a friend to build a fishing weir. There's a big world out there, a mostly tame place with lots of magic, and even more to do and see. Join me, won't you?The cover image is Morning Sunlight Effect, Eragny, by Camille Pissarro.
8 377 - In Serial62 Chapters
Saga [Dropped]
He is a young mercenary with the goal of becoming stronger. Why? Because he wants to once again find purpose in his life. Purpose is something he lost due to, as he says, his own weakness. It was a mistake he made that would haunt him for years to come. After he finishes a job for a certain noble he is yet again tasked with another job. Finding a runaway girl that was supposed to marry the nobles son. Deciding that he had no interest in looking for some girl he continues on his travels.After saving another noble from a bandit attack he gets hired to help him conquer one of the many towers that are scattered all across Extoria. And then as if by pure chance he finds the runaway girl and decides to bring her home and collect the bounty which somehow ends up with him having no choice but to leave the country. Deciding that he would turn his back on the war between his homeland Ion and the Empire of Avalon he becomes an adventurer who travels all over the world. [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 182 - In Serial10 Chapters
Goblin Combe
This story follows Jack Chaque-Travail, an Illusionist determined to usher in the next generation of Druids to make sure he doesn't have to watch the earth die around him. Druids used to be awakened high on mountain tops, or in deep caves, but now there are so few left they must be shipped into a summer camp to at least eke out what little potential they have. 'Come with WildWise™ and get away from the buzz of the city and towards the buzz of the sacred bee!' as quoted from their website. As years have gone by, and ozone has deteriorated, Druid training is less summoning treants and more kumbaya-ing. If there is no connection to nature, there are no more Druids, and that means horrible things for everyone left behind. Join Jack as he grifts his way through being a childrens educator, cheating and tricking them into being valuable members of society.
8 98 - In Serial18 Chapters
This project has no purpose
Summary: This is the story about the life of a "human" amidst a world that only appears to be earth at first glance. Long ago the face of this world resembled the typical tales of yore; of knights and fairies, swords and magic, however such an era has come and gone. Even the world of fantasy has progressed steadily into the modern epoch filled with the wonders of science and technology! In the ancient times a certain crisis had occured that lead to the quick decline of various magical species. Due to their low population and general incompatibility with the other races they could not crossbreed to save their numbers. Left with no other choice the major races of the world gathered together in an attempt to change the fate of this dying world. Their only hope was a special 'world-tier' magic known as 'the dusk of harmony'. The result of this magic would dissolve every race into their purest essences known as 'aspect' and instill them within the human population. The humans were the best choice as their numbers were numerous and form was similar to most races. As such, the various races of this world managed to save themselves in essence and soul only, though perhaps there was no other choice. With the various humans now carrying the weight and aspects of those who came before, life has continued onto the modern age. Yet, even amongst these hybrids 'Pures' emerge from time to time, beings who have inherited not only aspects of the ancient races, but their forms too. These Pures are often times exceptionally talented and seen as near deities. This is the story of a perculiar boy who is born with the soul of a stranger from the world known as 'Earth'. With the memories and soul of a human, he too is a rare Pure; a pure human. --- This project literally has no purpose and is being written because I felt like it. There isn't any semblance of a solid direction nor have I thought about any characters aside from the main character and a few auxiliary cast. If you would like to contribute to building this world with me then please contact me through a DM or by leaving a comment, I will be sure to credit you.
8 118 - In Serial17 Chapters
Just Keep Running (Bulldogs MC #2) [Featured]
** Wattpad Featured Story ** Lenni has been running for months, constantly moving and never putting down roots. When she runs into a face from her past, halfway around the world from home, will she finally be able to stop running, or are old habits too hard to break? This is a story of one woman's fight for survival, and the bikers who may make or break her. Contains lots of swearing. Warning: May contain triggers for suicide, domestic abuse, rape and mental health issues. Please don't read if these make you uncomfortable.Copyright © 2017. All rights reserved. This book or any portion thereof may not be reproduced or used in any manner whatsoever without the express written permission of the publisher except for the use of brief quotations in a book review.
8 100 - In Serial20 Chapters
vent diary. ✓
❪ 𝐂𝐎𝐌𝐏𝐋𝐄𝐓𝐄 ❫ ━┅ where akito has a vent diary© -AZURESILK, 2022
8 202

