*Unicode*

ဖုန်းနံပါတ်ဘလော့သွားတဲ့အပြင် အဆက်အသွယ်မရ ပျောက်ပါပျောက်နေတော့ ကင်မ်ထယ်ယောင်းမှာပူလောင်လိုက်တာမှမဟားတရား။ စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့လူတွေစီကလည်း စာမလာသတင်းမကြား။ ကိုယ်တိုင်ထွက်ရှာပြန်တော့လည်း ပုန်းနေသူဟာထွက်မလာ။

ကူးငယ်ဆိုတဲ့ဟာလေးကလေ ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့သူကိုယ်တိုင် မီးခွက်ထွန်းရှာထားတဲ့ ပြဿနာလှလှလေး။

နှိပ်စက်ချင်ရင်တခြားနည်းနဲ့နှိပ်စက်ပါ ကူးရာ။ ပျောက်သွားလို့မဖြစ်လို့ မင်းထပ်ပျောက်သွားရင် ဒီကောင်သေဖို့ကလွဲလမ်းမရှိတော့ဘူး...မင်းသိရဲ့လား။

5 နှစ်ကျော်တဲ့ အရူးတစ်ယောက်လိုအတိတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဒဏ်ချက်တွေကနည်းနည်းနှောနှောမဟုတ်ခဲ့တဲ့အခါ ကူးကိုသိပ်သည်းရပါသည်။ အလုပ်ခန်းထဲလက်တောပ့်တစ်လုံးရယ် ဖုန်းတစ်လုံးရယ် တစ်ခုတည်းသောဖုန်းနံပါတ်အားခေါ်နေဆဲ။ ကင်မ်ထယ်ယောင်းအပူသည် ဝန်ထမ်းတွေစီပါကူးစက်ကုန်ရင် တစ်ရုံးလုံးဖုန်းတစ်လုံးစီဖြင့် ဖြေဆိုသူမဲ့ဖုန်းအား အခါတစ်ရာမကခေါ်ဆိုနေကြသည်မှာ ရုပ်ပျက်လှပါသည်။

သွားနေကြ club တွေမှာလည်းမရှိ။ လောင်းကစရားဝိုင်းမှန်သမျှစုံးစမ်းတော့လည်း မလာဘူးတဲ့။ Leo ဆိုတစ်ယောက်ကို သွားမေးကာမှ အသဲဟာထပ်၍ဆားသိပ်ခံလိုက်ရသည်။

Grayson နဲ့ခရီးထွက်နေတယ်ထင်တယ်တဲ့...ရိုက်ချက်ကပါးပါးနဲ့သိပ်ပြင်းသည်။ သူယုံတယ် ကူးဟာဒီလိုမလုပ်ဘူး...ကူးကသူ့ကိုသိပ်ချစ်တဲ့ဟာ သူ မကြိုက်တာတွေလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး!

တင်*

ဝင်လာတဲ့ message တစ်စောင်နှင့်ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ။ လက်ခနဲဖြစ်သွားသည့် မျက်အိမ်ကျဥ်းကျဥ်းနှင့်အတူ ခုံထက်ချိတ်ထားသည့်ကုတ်အနက်အားအောက်ဝတ်ကာ အလောတကြီးထွက်သွားရသည့် အကြောင်းပြချက်လှလှလေးသည် Jeykay။

မြို့အစွန်းရှိ တရားမဝင်လောကသားတို့ကြီးစိုးရာ ကာစီနို၌ စကီတစ်ယောက်နှင့်ပျော်ပါးနေသည့် နှလုံးသားငယ်လေးကသိပ်ဆိုးသည်။ အပျော်သိပ်ကြိုက်လာတာကို မတားဆီးရက်ပေမဲ့ အန္တရာယ်များတာတွေပါလာရင် တားကိုတားရမည်။ ကူးတစ်ခုခုဖြစ်ရင် ပထမဆုံးရင်ကျိုးရမှာဒီကောင်။

စားပွဲပေါ်ခြေဆန့်ထားရင်း ညာဘက်လက်ချောင်းတွေကြားမှ ဖဲချပ်တွေအားစီးကရက်ပြင်းပြင်းရိုက်ယူရင်း piercing ဖောက်ထားသည့်မျက်ခုံးတို့တွန့်ချိုး၍ စူးစူးစိုက်စိုက်ကိုအရသာခံကြည့်နေတဲ့ ဂျေဟာ ကာစီနိုအတွင်းကလူတွေ၏ အာရုံကိုအပြည့်အဝဖမ်းစားလျက်။

အချိုးကျကျရောစပ်ထားသည့် အရက်ခွက်အားကမ်းကာ အထာပေးသည့်စကီလေးဟာ ရင်သားကြီးကြီးတွေအားတစ်ဝက်နီးပါးဟိုက်ကျနေသည့် ခပ်ဟော့ဟော့အနီရောင် dress နှင့် ဆေးဆိုးပန်းရိုက်မျက်နှာဟာ မှုန်နေအောင်လှ၏။ ချယ်သထားသည့်လက်သည်းရှည်ရှည်တို့မှ အုပ်ကိုင်ရင်း ခွက်အားယူလိုက်သည့်ဂျေဟာ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပါပင့်ပြလိုက်၍ သူမကခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယ်သည်။

ဖလစ်ခြင်းရသအား ခံစားရင်း အနိုင်ရခြင်း feeling ကပါပေါင်းစပ်လာသည့်အခါ ပါးချိုင်းခွက်သည်အထိ ပြုံးစစဖြင့်ပါးစောင်းအားလျှာထိုးကာ ခပ်ထေ့ထေ့အကြည့်တွေဟာအသက်ဝင်နေခဲ့သည်။

ဒီတစ်ဝိုင်းနိုင်ရင် ကားမော်ဒယ်အသစ်ဝယ်ဖို့ Jeykay အတွက်ဖူလုံသွားပြီ။ ကိုယ့်အတွေးနှင့်ကိုယ်ဟုတ်နေတုန်း ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်းအသံများကြောင့် အကုန်လုံးလန့်လန့်ဖြန့်ဖြန့်မတ်တပ်ထရပ်ကြသည်။ တရားမဝင်သည်အလျောက် ထွက်ပြေးသူကထွက်ပြေးဖြင့် အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲနိုင်လှသည်။

"ကူး...!"

ဟောဟဲစိုက်နေသောမောဟိုက်သံစွာ ခေါ်သံနဲ့အတူ လူတစ်ကိုယ်လုံးမျက်စိရှေ့ထွက်လာသည့်အခါ စုပ်သပ်ကာ ထိုင်နေသည့်ခုံထက်ပတ်လက်လန်ချလိုက်သည်။ သွားပြီး အကြီးကြီးကိုသွားတာ။ အတူဆော့နေတဲ့ မေဘေးတွေပြေးကုန်ကြပြီ...ဂျေ့ဒေါသတွေဟာ တစ်နုတ်နုတ်။ ရခါနီးဆဲဆဲ လွတ်ထွက်သွားတဲ့ငွေအမောက်ဟာ ဘီလီယံနဲ့ချည်သည်။

တောက်စ့် ကင်မ်ထယ်ယောင်း!

ဒုစရိုက်တွေပြည့်နေသည့် ကာစီနို၌ ရဲတွေရန်မှကာရန် အဝင်အထွက်တင်းကြပ်လွန်းတာထက်ပိုစွာ...စကားဝှက်သိမှသာ ဝင်ခွင့်ရသည့်နေရာပေမို့ အတင်းအကြပ်ဝင်လျှင်အစောင့်တွေလက်ထဲ ကျိုးကျေရစမြဲ။ အခုတော့ဆူညံ့သံတွေကြောင့် ရဲဝင်ပြီထင်တဲ့ကောင်တွေနဲ့ ငွေပေးရမှာကြောက်လို့ပြေးတဲ့မေဘေးတွေနဲ့ သီချင်းသံသဲ့သဲ့ကလွဲ လူဆိုလို့ Jeykay တို့နှစ်ယောက်သာ။

ထိန်းထားသည့်ဒေါသတွေဟာ သေးငယ်မနေ။ ဆံပင်တို့အားစိတ်ရှုပ်စွာ ခပ်ကြမ်းကြမ်းထိုးဖွပစ်ရင်း အရက်ခွက်အားတင်းထင်းဆုတ်ကိုင်ထားမိသည်။

"လိုက်ရှာလိုက်ရတာ...ဘာလို့ဖုန်းမကိုင်ရတာလဲ။ ကိုယ်မင်းကိုလွမ်း.."

သွေးစို့နေသည့်ဒဏ်ချက်တစ်ချို့နှင့် လာဖက်ရန်ပြင်သည့် ထယ်ယောင်းမျက်ဝန်းတွေစိုးရိမ်မှု လွမ်းဆွတ်မှုတွေအပြည့်...မတ်တပ်ထရပ်ကာရှောင်တိမ်းသည့်ဂျေသည် မနှစ်မြို့မှုတွေအပြည့်။

"ခင်ဗျားလက်ကဒဏ်ရာတွေသွေးတွေနဲ့ ကျုပ်ကိုလာမဖက်စမ်းနဲ့! "

ခဏကအစောင့်တွေနဲ့ ထိုးကြိတ်ခဲ့တုန်းဓားအသေးနှင့် လက်ဖျံအားဆွဲဖြဲသလိုဖြစ်သွား၍ ခြင်းခြင်းနီတဲ့သွေးတွေကတစ်တောက်တောက်။ နာကျင်မှုဒဏ်ကိုမခံစားရဘူး...ကူးမျက်စိအရှေ့ရှိနေယုံနှင့်တင် ရောဂါဆိုတာပျောက်ပြီးသား။

မျက်နှာအနည်းငယ်ပျက်သွားခဲ့ပေမဲ့ မငြိုငြင်ရက် အပြုံးနုနုလေးဖန်တီးလိုက်ပြီး သိပ်မြတ်နိုးရတဲ့လက်ချောင်းတွေအား ဆွဲယူလေတော့တားဆီးသံမထွက်လာခဲ့။

"ကူး သွားရအောင်...ဒီနေရာတွေကမင်းနဲ့မအပ်စပ်ဘူး သိရဲ့လား"

"ခင်ဗျားလက်က.."

"ရတယ်မနာဘူး...အ့!"

တွဲထားသည့်ထယ်ယောင်းလက်ပေါ် အရက်ခွက်အား ဇိမ်ပြေလက်ပြေလောင်းချလိုက်သည့် ဂျေဟာခပ်ရွဲ့ရွဲ့အပြုံးတွေ မျက်နှာထက်ဝေဝေဆာဆာ။ ဆစ်ခနဲဆစ်ခနဲဒဏ်တွေအား မိုက်မိုက်ကန်းကန်း သဘောကျပြန်သည့် ကူးပေးတဲ့အပြစ်ဒဏ်အားကျေကျေနပ်နပ်ခံယူသည့် တစ်လျှောက် အံ့ကြိတ်ကာလည်ပင်းကြောထောင်သည်အထိ အံကြိတ်ခံခဲ့သည်။

သွေးစနှင့်ဝါကျင်ကျင်အရက်ရောယှက်နေသည့် အရည်တစ်ချို့ဟာကြမ်းပြင်ထက်အိုင်ပေါက်လျက်။

"ခင်ဗျားနဲ့မဆိုင်တဲ့ကိစ္စတွေ သောက်ရမ်းဝင်မပါချင်နဲ့!...စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ ဖယ်စမ်း!!"

ပုခုံးအားတိုက်ကာ ပေစောင်းစောင်းပြတ်သားလွန်းတဲ့ အကြည့်တွေအောက် ယောက်ျားတန်မဲ့မျက်ရည်ဟာပေါက်ခနဲ။ တရိပ်ရိပ်မျက်စိရှေ့ပျောက်သွားသည့် လူသားနောက်ပြေးလိုက်ချင်သည့် စိတ်တွေအားခြေတွေဟာနာမခံခဲ့။

*စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ* တဲ့လား...မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူးကူးရယ်။ ကိုယ်မင်းကိုစိုးရိမ်တဲ့စိတ် လွမ်းတဲ့စိတ်နဲ့တစ်ဇွတ်ထိုးမိတာ...မင်းစိတ်ပျက်လို့မဖြစ်ဘူး။

ဒီကောင်သိပ်ချစ်တာ မင်းကိုဒီကောင်သိပ်ချစ်လို့ပါကွာ...အဲ့မျက်ဝန်းတွေနဲ့မနှိပ်စက်ပါနဲ့။

ခန္ဓာထက်ကဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေက မနာပါဘူး။ ကူးအကြည့်တွေက ရင်တည့်တည့်တစ်ရစ်ရစ်စိုက်ဝင်လာတဲ့မြားတွေလို အောင့်တက်လွန်းတယ်။ ဒီကောင့်အပေါ် သူစိမ်းဆန်သွားလိုက်တာ...အရင်ကကူးငယ်ကို ဘာတွေလုပ်မှပြန်ရမှာလဲ။ ပြုခဲ့သမျှအပြစ်တွေကျေဖို့ နာကျင်ပေးရတာမလုံလောက်သေးမှန်း သိပါတယ် ဒါမဲ့..ဒါမဲ့ မင်းရဲ့စိမ်းကားမှုကိုမခံနိုင်ဘူးကူးရဲ့...ဒီကောင်နာလိုက်တာ ဒီကောင်အခုမှနာတက်နေလိုက်တာ မျက်ရည်တွေလွယ်တက်နေလိုက်တာ အခုမှဖြစ်ပျက်ပြနေတာ သောက်တလွဲတွေပါကွာ။ ဒါပေမယ့် စစ်မှန်တယ် ကိုယ့် Honey ရယ် ကိုယ်ဟန်ဆောင်နေတာမဟုတ်ကြောင်း တစ်တောက်တောက်ကျနေတဲ့ နှလုံးသွေးတွေကသက်သေပြနေတယ်။

"Jeykay !"

ဒုန်းဒုန်းဒိုင်းဒိုင်းဆိုင်ထဲဝင်လာသည့် သူငယ်ချင်းကြောင့် leo မှာလန့်သွားရတာအမှန်။ ပါးစောင်အာလျှာဖြင့်ထိုးရင်း တောက်ခ်တစ်ခေါက်ခေါက်ဖြင့် ရဲတက်နေသောဒေါသအငွေ့ဖြင့်မျက်ဝန်းတွေ...ဆိုဖာနက်ထက်ခပ်လျောလျောပစ်ထိုင်ကာ တက်တူးရှိဝာလက်သည့် ဆိုဖာလက်ရန်းအားတစ်အုန်းအုန်းထုကာ ကျန်တစ်ဖက်ကတွန့်ချိုးထားသောမျက်ခုံးတို့အား ဖိချေနေသည်။

"Jeykay မင်းတစ်ခုခုဖြစ်လာတာလား"

"မီးလောင်တာထက်ဆိုးတဲ့ ဂျေလောင်နေတာ!...တောက်ခ် !!"

ပါးစပ်ကလည်းဆိုရင်း ခပ်ထူထူလေးလေးဖိနပ်နက်နက်ကြီးဝတ်ထားသည့် ခြေသည် အရှေ့မှစားပွဲအား ပြင်းထန်စွာကန်ပြစ်လိုက်သည့်အခါ Leo မျက်ခုံးတို့ပင့်တက်သွားသည်။

တော်သေးတာပေါ့ ဆိုင်ကလူရှင်းနေလို့။

"ဆိုပါဦး ဘာကိုလောင်"

"မင်း...မင်းမသိပါဘူး!!"

"ငါ့နှယ် မသိလို့မေးတာလေ.."

"သောက်ပေါင်ပိတ်ထားပေးစမ်း...လောင်နေတာတွေမင်းပေါ်ပြာချမိလိမ့်မယ် Leo "

"ငါလုပ်လိုက်ရ...နေနေမင်းဟာမင်းလောင်နေ!"

လောင်တာလောင်နေတာ ဘာကိုလောင်မှန်း လက်ညိုးထိုးပြစရာရေရေရာရာရှိမနေတဲ့အခါ လှောင်ရယ်ကြမလား။ Grayson စီက လက်ထက်ချင်တယ် ဆိုတဲ့စကားကြောင့်လောင်တာလား၊ ကာစီနိုမှာပျက်သွားတဲ့ ပွဲကြောင့်လား၊ အနာတရတွေနဲ့ ထယ်ယောင်းဂီးကြောင့်လေလား။

စိတ်ပေါက်လို့သာလုပ်ချင်ရာလုပ်ခဲ့တာ မျက်ဝန်းထဲကမထွက်သော သွေးစတချို့နဲ့မျက်နှာ...မြင်ယောင်လာတိုင်း ရင်ဘတ်ကအသက်ရှူရပ်မတက်ခံရခက်ပါသည်။ အကြောင်းအရင်းတွေမရှိ နာကျင်နေတဲ့မျက်နှာချောချောကို မကြည့်ရက်ခြင်းစိတ်တွေ အလုအယက်တိုးဝင်လာရင် ဂျေအတွက်မသက်သာနေခဲ့။ ဘာတွေမှန်းမသိတဲ့ စို့နင့်နင့်စိတ်ခံစားချက်တွေ အဖြေမရှာတက်သည့်အခါ ဒေါသထွက်ရသည်။

စိတ်ပေါက်ပေါက်နှင့်ထိုင်နေတာ သတိပြန်ဝင်တော့ လက်ကနာရီက ညနေ 3 နာရီပင်ညွှန်းပြနေသည်။ စက်ပိတ်ထားသည့်ဖုန်းအား ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ miss call ပေါင်းများစွာက screen ထက်အပြေးအလွှား။ TaeV လို့မှတ်ထားသည့် ဖုန်းအပြင် unknown ဆိုသောဖုန်းပေါင်းများစွာမှ များစွာသော miss call တွေကစိတ်ရှုပ်စရာကောင်းစွာ...21349 ဆိုသောအနီရောင်ဂဏန်းတွေက phone icon ပေါ်အကျဥ်းတန်စွာ။

"အဲ့လောက်ထိအောင် အားအားယားယားခေါ်နေနိုင်ကြတာလား...ဟက် "

///////

စီးကရက်တစ်လိပ်မီးညှိကာ နယူးယောက်ခ်ရဲ့ညနေခင်း view အားမှန်အကာမှ ကြည့်နေတဲ့မျက်ဝန်းတွေ ထင်သလောက်အသက်ဝင်မနေခဲ့။ ဒဏ်ရာတွေအားဆေးထည့်ရန် သတိမရသလိုနာလို့နာမှန်းပင်မသိအောင် ထုံပေနေပြီ။ ခေါင်းထဲရှိတာသည် ကူးစိတ်ကောက်နေသည်ဟုတစ်ထစ်ချတွေး၍ မည်သို့ချော့ရမလဲ စဥ်းစားရတာ ခေါင်းမွှေးပင်ဖြူချင်လာသည်။

"ဖုန်းဖွင့်လောက်ပြီထင်ပါရဲ့..."

အတွေးနဲ့အတူ ဝင်သွားသည့်ဖုန်းကောလ်သည် တစ်ဖက်လူကိုင်လိုက်သည့်မှာ မထူးဆန်းသော်ငြား ကင်မ်ထယ်ယောင်းအတွက် ရင်ခုန်စရာအတိ။ စကားပြန်မည်အသံလေးအား နားစွင့်နေရခြင်းတွင်လည်း ကြည်နူးရပြန်သည်။ ကင်မ်ထယ်ယောင်းရူးရင် ဘယ်ကောင်မှလိုက်မှီမှမဟုတ်။

"တံခါးလာဖွင့်! "

လေးလုံးတည်းသောစကားစုသာပြော၍ ပေးသွားသောအမိန့်တွင် ခဏသာတောင့်တောင့်ကြီးရပ်နေမိသည်။

တံခါးလာဖွင့် ဆိုတော့ ကူး ကူးကတိုက်ခန်းရှေ့ရောက်နေသည်များလား...။

စီးကရက်မီးအားသတ်ကာ အပြေးအလွှားပင်တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်တော့ ပုံမှန်နှင့်မတူစွာ ဟူဒီအဖြူအားဝတ်ထားသူကြောင့် ထယ်ယောင်းမှာဒီဟာလေးကို တင်းတင်းဖက်ပစ်ချင်သည်။ စူအောင့်အောင့်မျက်နှာလေး ငြိုငြင်သွားမှာစိုး၍ ငြိမ်နေရတာလည်းမလွယ်လှပါ။

"ကျုပ် အပေါက်ဝမှာပဲရပ်နေရမှာဆိုရင်လှည့်ပြန်မယ်"

"လှည့်မပြန်ပါနဲ့...လာခဲ့ကူး"

ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့်ဝင်သွားသည့်သူအား ပြုံးကာကြည့်ရင်း တံခါးပိတ်၍နောက်ကလိုက်ရသည်။ ကုတင်ခေါင်းရင်းထက်က ဓာတ်ပုံအားရပ်ကြည့်နေသည့် ဂျေသည်မျက်ဝန်းတို့ဝိုင်းလျက်...။

မှိတ်ထားလို့ကော့ညွတ်နေတဲ့ ရှည်လျားတဲ့မျက်တောင်၊ ဘေးစောင့်အနေအထားမို့ လုံးနေတဲ့နှာတံဟာ ခပ်ထင်းထင်း၊ ခပ်အုပ်အုပ် မတိုမရှည်အညိုရောင်ဆံနွယ်တွေ.....ရောယှက်ထားသည်လက်နှစ်ဖက်...အပြာရင့်ရောင်ကောင်းကင်မှ တစ်လက်လက်ကြယ်တွေထဲမှတစ်ပွင့် ကြွေကျနေပုံအားအမိအရရိုက်ယူထားခြင်း ထိုဓာတ်ပုံသည်ပြီးပြည့်စုံလှသည်။ ဂျေနဲ့တူတဲ့ကောင်လေးရဲ့ပုံ...ဒီလူ့အခန်းထဲအခန့်သားနေဝာယူထားပုံထောက် ရိုးရှင်းတဲ့ပတ်သက်မှုတွေ ဖြစ်နေမည်မထင်။

"အဲ့နေ့က ကူးကသိပ်လှနေတာနဲ့ ကိုယ်တောင်သတိမထားမိပဲ ဓာတ်ပုံရိုက်ယူထားမိတာ...ဟဟ"

"က..ကူး...ဟုတ်လား။ အဲ့ဓာတ်ပုံထဲကသူက ကူးဆိုတာပေါ့လေ "

"အွန်း...ကိုယ့်ရဲ့အသဲတစ်ခြမ်းပေါ့။ သူပျောက်သွားတဲ့ဒီနှစ်တွေကြား ကိုယ်အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာ ဆေးရုံတောင်တက်ယူရတဲ့အထိ"

"အခုရော..."

"ကိုယ့်စီပြန်ရောက်လာပြီ"

*အင့်*

ခါးအားဆွဲဖက်သည့်အခါ ဂျေဟာရုန်းသည်။ သို့သော်မလွတ်ခဲ့....

"ကျုပ်က ဂျေ...ခင်ဗျားအဆက်ဟောင်းနဲ့မမှားစမ်းနဲ့!!"

ကူးဟာ ကူးမဟုတ်ပါဘူး ငြင်းနေတာကပိုကယိုတော့နိုင်သား...ဆုတ်ထားတဲ့ Jeykay လက်တွေ။ အလိုမကျ၍တင်းမာလာသည့်မျက်နှာထားတွေ...Jeykay ဟာထယ်ယောင်းအပေါ် မသိစိတ်မှသဝန်တိုတက်နေပြီ။

"ကိုယ့်အသဲတစ်ခြမ်းဆိုတာတော့ ကျိန်းသေတယ်...ကိုယ်မင်းကိုမြတ်နိုးလွန်းမိနေပြီ"

လည်တိုင်ထက်မျက်နှာကပ်လာသည့် ထယ်ယောင်းကိုဂျေဟာတွန်းဖယ်သည်။ မလိုမချင်ကိုခါးသီးစွာ တုန့်ပြန်တာ။

ရုန်း...ကြိုက်သလောက်ရုန်း

ဒီကောင်မလွတ်ပေးနိုင်ဘူး ကူး

ဒီတစ်ခါတော့ တင်းနေအောင်ချည်ထားချင်တယ်

လွမ်းနေကြပြီလား။စာတစ်ဖက်နဲ့ဆိုတော့ အချိန်မလောက်လို့ကြာနေတာ ခိုက်ကိုခွင့်လွတ်ကြပါ။

မခွဲချင်သေးလို့ ဆွဲဆန့်နေတာကိုလည်းနားလည်ပေးကြပါ

Love you all❤

***************

*Zawgyi*

ဖုန္းနံပါတ္ဘေလာ့သြားတဲ့အျပင္ အဆက္အသြယ္မရ ေပ်ာက္ပါေပ်ာက္ေနေတာ့ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းမွာပူေလာင္လိုက္တာမွမဟားတရား။ စုံစမ္းခိုင္းထားတဲ့လူေတြစီကလည္း စာမလာသတင္းမၾကား။ ကိုယ္တိုင္ထြက္ရွာျပန္ေတာ့လည္း ပုန္းေနသူဟာထြက္မလာ။

ကူးငယ္ဆိုတဲ့ဟာေလးကေလ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းဆိုတဲ့သူကိုယ္တိုင္ မီးခြက္ထြန္းရွာထားတဲ့ ျပႆနာလွလွေလး။

ႏွိပ္စက္ခ်င္ရင္တျခားနည္းနဲ႕ႏွိပ္စက္ပါ ကူးရာ။ ေပ်ာက္သြားလို႔မျဖစ္လို႔ မင္းထပ္ေပ်ာက္သြားရင္ ဒီေကာင္ေသဖို႔ကလြဲလမ္းမရွိေတာ့ဘူး...မင္းသိရဲ႕လား။

5 ႏွစ္ေက်ာ္တဲ့ အ႐ူးတစ္ေယာက္လိုအတိတ္ဆိုးေတြရဲ႕ ဒဏ္ခ်က္ေတြကနည္းနည္းႏွောႏွောမဟုတ္ခဲ့တဲ့အခါ ကူးကိုသိပ္သည္းရပါသည္။ အလုပ္ခန္းထဲလက္ေတာပ့္တစ္လုံးရယ္ ဖုန္းတစ္လုံးရယ္ တစ္ခုတည္းေသာဖုန္းနံပါတ္အားေခၚေနဆဲ။ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းအပူသည္ ဝန္ထမ္းေတြစီပါကူးစက္ကုန္ရင္ တစ္႐ုံးလုံးဖုန္းတစ္လုံးစီျဖင့္ ေျဖဆိုသူမဲ့ဖုန္းအား အခါတစ္ရာမကေခၚဆိုေနၾကသည္မွာ ႐ုပ္ပ်က္လွပါသည္။

သြားေနၾက club ေတြမွာလည္းမရွိ။ ေလာင္းကစရားဝိုင္းမွန္သမွ်စုံးစမ္းေတာ့လည္း မလာဘူးတဲ့။ Leo ဆိုတစ္ေယာက္ကို သြားေမးကာမွ အသဲဟာထပ္၍ဆားသိပ္ခံလိုက္ရသည္။

Grayson နဲ႕ခရီးထြက္ေနတယ္ထင္တယ္တဲ့...ရိုက္ခ်က္ကပါးပါးနဲ႕သိပ္ျပင္းသည္။ သူယုံတယ္ ကူးဟာဒီလိုမလုပ္ဘူး...ကူးကသူ႕ကိုသိပ္ခ်စ္တဲ့ဟာ သူ မႀကိဳက္တာေတြလုပ္မွာမဟုတ္ဘူး!

တင္*

ဝင္လာတဲ့ message တစ္ေစာင္ႏွင့္ဓာတ္ပုံတစ္ပုံ။ လက္ခနဲျဖစ္သြားသည့္ မ်က္အိမ္က်ဥ္းက်ဥ္းႏွင့္အတူ ခုံထက္ခ်ိတ္ထားသည့္ကုတ္အနက္အားေအာက္ဝတ္ကာ အေလာတႀကီးထြက္သြားရသည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္လွလွေလးသည္ Jeykay။

ၿမိဳ႕အစြန္းရွိ တရားမဝင္ေလာကသားတို႔ႀကီးစိုးရာ ကာစီနို၌ စကီတစ္ေယာက္ႏွင့္ေပ်ာ္ပါးေနသည့္ ႏွလုံးသားငယ္ေလးကသိပ္ဆိုးသည္။ အေပ်ာ္သိပ္ႀကိဳက္လာတာကို မတားဆီးရက္ေပမဲ့ အႏၱရာယ္မ်ားတာေတြပါလာရင္ တားကိုတားရမည္။ ကူးတစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ပထမဆုံးရင္က်ိဳးရမွာဒီေကာင္။

စားပြဲေပၚေျခဆန့္ထားရင္း ညာဘက္လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားမွ ဖဲခ်ပ္ေတြအားစီးကရက္ျပင္းျပင္းရိုက္ယူရင္း piercing ေဖာက္ထားသည့္မ်က္ခုံးတို႔တြန့္ခ်ိဳး၍ စူးစူးစိုက္စိုက္ကိုအရသာခံၾကည့္ေနတဲ့ ေဂ်ဟာ ကာစီနိုအတြင္းကလူေတြ၏ အာ႐ုံကိုအျပည့္အဝဖမ္းစားလ်က္။

အခ်ိဳးက်က်ေရာစပ္ထားသည့္ အရက္ခြက္အားကမ္းကာ အထာေပးသည့္စကီေလးဟာ ရင္သားႀကီးႀကီးေတြအားတစ္ဝက္နီးပါးဟိုက္က်ေနသည့္ ခပ္ေဟာ့ေဟာ့အနီေရာင္ dress ႏွင့္ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္မ်က္ႏွာဟာ မႈန္ေနေအာင္လွ၏။ ခ်ယ္သထားသည့္လက္သည္းရွည္ရွည္တို႔မွ အုပ္ကိုင္ရင္း ခြက္အားယူလိုက္သည့္ေဂ်ဟာ မ်က္ခုံးတစ္ဖက္ပါပင့္ျပလိုက္၍ သူမကခိုးခိုးခစ္ခစ္ရယ္သည္။

ဖလစ္ျခင္းရသအား ခံစားရင္း အနိုင္ရျခင္း feeling ကပါေပါင္းစပ္လာသည့္အခါ ပါးခ်ိဳင္းခြက္သည္အထိ ၿပဳံးစစျဖင့္ပါးေစာင္းအားလွ်ာထိုးကာ ခပ္ေထ့ေထ့အၾကည့္ေတြဟာအသက္ဝင္ေနခဲ့သည္။

ဒီတစ္ဝိုင္းနိုင္ရင္ ကားေမာ္ဒယ္အသစ္ဝယ္ဖို႔ Jeykay အတြက္ဖူလုံသြားၿပီ။ ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကိုယ္ဟုတ္ေနတုန္း ဝုန္းဝုန္းဒိုင္းဒိုင္းအသံမ်ားေၾကာင့္ အကုန္လုံးလန့္လန့္ျဖန့္ျဖန့္မတ္တပ္ထရပ္ၾကသည္။ တရားမဝင္သည္အေလ်ာက္ ထြက္ေျပးသူကထြက္ေျပးျဖင့္ အနည္းငယ္ဖရိုဖရဲနိုင္လွသည္။

"ကူး...!"

ေဟာဟဲစိုက္ေနေသာေမာဟိုက္သံစြာ ေခၚသံနဲ႕အတူ လူတစ္ကိုယ္လုံးမ်က္စိေရွ႕ထြက္လာသည့္အခါ စုပ္သပ္ကာ ထိုင္ေနသည့္ခုံထက္ပတ္လက္လန္ခ်လိဳက္သည္။ သြားၿပီး အႀကီးႀကီးကိုသြားတာ။ အတူေဆာ့ေနတဲ့ ေမေဘးေတြေျပးကုန္ၾကၿပီ...ေဂ့်ေဒါသေတြဟာ တစ္ႏုတ္ႏုတ္။ ရခါနီးဆဲဆဲ လြတ္ထြက္သြားတဲ့ေငြအေမာက္ဟာ ဘီလီယံနဲ႕ခ်ည္သည္။

ေတာက္စ့္ ကင္မ္ထယ္ေယာင္း!

ဒုစရိုက္ေတြျပည့္ေနသည့္ ကာစီနို၌ ရဲေတြရန္မွကာရန္ အဝင္အထြက္တင္းၾကပ္လြန္းတာထက္ပိုစြာ...စကားဝွက္သိမွသာ ဝင္ခြင့္ရသည့္ေနရာေပမို႔ အတင္းအၾကပ္ဝင္လွ်င္အေစာင့္ေတြလက္ထဲ က်ိဳးေက်ရစၿမဲ။ အခုေတာ့ဆူညံ့သံေတြေၾကာင့္ ရဲဝင္ၿပီထင္တဲ့ေကာင္ေတြနဲ႕ ေငြေပးရမွာေၾကာက္လို႔ေျပးတဲ့ေမေဘးေတြနဲ႕ သီခ်င္းသံသဲ့သဲ့ကလြဲ လူဆိုလို႔ Jeykay တို႔ႏွစ္ေယာက္သာ။

ထိန္းထားသည့္ေဒါသေတြဟာ ေသးငယ္မေန။ ဆံပင္တို႔အားစိတ္ရႈပ္စြာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းထိုးဖြပစ္ရင္း အရက္ခြက္အားတင္းထင္းဆုတ္ကိုင္ထားမိသည္။

"လိုက္ရွာလိုက္ရတာ...ဘာလို႔ဖုန္းမကိုင္ရတာလဲ။ ကိုယ္မင္းကိုလြမ္း.."

ေသြးစို႔ေနသည့္ဒဏ္ခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ လာဖက္ရန္ျပင္သည့္ ထယ္ေယာင္းမ်က္ဝန္းေတြစိုးရိမ္မႈ လြမ္းဆြတ္မႈေတြအျပည့္...မတ္တပ္ထရပ္ကာေရွာင္တိမ္းသည့္ေဂ်သည္ မႏွစ္ၿမိဳ႕မႈေတြအျပည့္။

"ခင္ဗ်ားလက္ကဒဏ္ရာေတြေသြးေတြနဲ႕ က်ဳပ္ကိုလာမဖက္စမ္းနဲ႕! "

ခဏကအေစာင့္ေတြနဲ႕ ထိုးႀကိတ္ခဲ့တုန္းဓားအေသးႏွင့္ လက္ဖ်ံအားဆြဲၿဖဲသလိုျဖစ္သြား၍ ျခင္းျခင္းနီတဲ့ေသြးေတြကတစ္ေတာက္ေတာက္။ နာက်င္မႈဒဏ္ကိုမခံစားရဘူး...ကူးမ်က္စိအေရွ႕ရွိေနယုံႏွင့္တင္ ေရာဂါဆိုတာေပ်ာက္ၿပီးသား။

မ်က္ႏွာအနည္းငယ္ပ်က္သြားခဲ့ေပမဲ့ မၿငိဳျငင္ရက္ အၿပဳံးႏုႏုေလးဖန္တီးလိုက္ၿပီး သိပ္ျမတ္နိုးရတဲ့လက္ေခ်ာင္းေတြအား ဆြဲယူေလေတာ့တားဆီးသံမထြက္လာခဲ့။

"ကူး သြားရေအာင္...ဒီေနရာေတြကမင္းနဲ႕မအပ္စပ္ဘူး သိရဲ႕လား"

"ခင္ဗ်ားလက္က.."

"ရတယ္မနာဘူး...အ့!"

တြဲထားသည့္ထယ္ေယာင္းလက္ေပၚ အရက္ခြက္အား ဇိမ္ေျပလက္ေျပေလာင္းခ်လိဳက္သည့္ ေဂ်ဟာခပ္႐ြဲ႕႐ြဲ႕အၿပဳံးေတြ မ်က္ႏွာထက္ေဝေဝဆာဆာ။ ဆစ္ခနဲဆစ္ခနဲဒဏ္ေတြအား မိုက္မိုက္ကန္းကန္း သေဘာက်ျပန္သည့္ ကူးေပးတဲ့အျပစ္ဒဏ္အားေက်ေက်နပ္နပ္ခံယူသည့္ တစ္ေလွ်ာက္ အံ့ႀကိတ္ကာလည္ပင္းေၾကာေထာင္သည္အထိ အံႀကိတ္ခံခဲ့သည္။

ေသြးစႏွင့္ဝါက်င္က်င္အရက္ေရာယွက္ေနသည့္ အရည္တစ္ခ်ိဳ႕ဟာၾကမ္းျပင္ထက္အိုင္ေပါက္လ်က္။

"ခင္ဗ်ားနဲ႕မဆိုင္တဲ့ကိစၥေတြ ေသာက္ရမ္းဝင္မပါခ်င္နဲ႕!...စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ ဖယ္စမ္း!!"

ပုခုံးအားတိုက္ကာ ေပေစာင္းေစာင္းျပတ္သားလြန္းတဲ့ အၾကည့္ေတြေအာက္ ေယာက္်ားတန္မဲ့မ်က္ရည္ဟာေပါက္ခနဲ။ တရိပ္ရိပ္မ်က္စိေရွ႕ေပ်ာက္သြားသည့္ လူသားေနာက္ေျပးလိုက္ခ်င္သည့္ စိတ္ေတြအားေျခေတြဟာနာမခံခဲ့။

*စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ* တဲ့လား...မရည္႐ြယ္ခဲ့ပါဘူးကူးရယ္။ ကိုယ္မင္းကိုစိုးရိမ္တဲ့စိတ္ လြမ္းတဲ့စိတ္နဲ႕တစ္ဇြတ္ထိုးမိတာ...မင္းစိတ္ပ်က္လို႔မျဖစ္ဘူး။

ဒီေကာင္သိပ္ခ်စ္တာ မင္းကိုဒီေကာင္သိပ္ခ်စ္လို႔ပါကြာ...အဲ့မ်က္ဝန္းေတြနဲ႕မႏွိပ္စက္ပါနဲ႕။

ခႏၶာထက္ကဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြက မနာပါဘူး။ ကူးအၾကည့္ေတြက ရင္တည့္တည့္တစ္ရစ္ရစ္စိုက္ဝင္လာတဲ့ျမားေတြလို ေအာင့္တက္လြန္းတယ္။ ဒီေကာင့္အေပၚ သူစိမ္းဆန္သြားလိုက္တာ...အရင္ကကူးငယ္ကို ဘာေတြလုပ္မွျပန္ရမွာလဲ။ ျပဳခဲ့သမွ်အျပစ္ေတြေက်ဖိဳ႕ နာက်င္ေပးရတာမလုံေလာက္ေသးမွန္း သိပါတယ္ ဒါမဲ့..ဒါမဲ့ မင္းရဲ႕စိမ္းကားမႈကိုမခံနိုင္ဘူးကူးရဲ႕...ဒီေကာင္နာလိုက္တာ ဒီေကာင္အခုမွနာတက္ေနလိုက္တာ မ်က္ရည္ေတြလြယ္တက္ေနလိုက္တာ အခုမွျဖစ္ပ်က္ျပေနတာ ေသာက္တလြဲေတြပါကြာ။ ဒါေပမယ့္ စစ္မွန္တယ္ ကိုယ့္ Honey ရယ္ ကိုယ္ဟန္ေဆာင္ေနတာမဟုတ္ေၾကာင္း တစ္ေတာက္ေတာက္က်ေနတဲ့ ႏွလုံးေသြးေတြကသက္ေသျပေနတယ္။

"Jeykay !"

ဒုန္းဒုန္းဒိုင္းဒိုင္းဆိုင္ထဲဝင္လာသည့္ သူငယ္ခ်င္းေၾကာင့္ leo မွာလန့္သြားရတာအမွန္။ ပါးေစာင္အာလွ်ာျဖင့္ထိုးရင္း ေတာက္ခ္တစ္ေခါက္ေခါက္ျဖင့္ ရဲတက္ေနေသာေဒါသအေငြ႕ျဖင့္မ်က္ဝန္းေတြ...ဆိုဖာနက္ထက္ခပ္ေလ်ာေလ်ာပစ္ထိုင္ကာ တက္တူးရွိဝာလက္သည့္ ဆိုဖာလက္ရန္းအားတစ္အုန္းအုန္းထုကာ က်န္တစ္ဖက္ကတြန့္ခ်ိဳးထားေသာမ်က္ခုံးတို႔အား ဖိေခ်ေနသည္။

"Jeykay မင္းတစ္ခုခုျဖစ္လာတာလား"

"မီးေလာင္တာထက္ဆိုးတဲ့ ေဂ်ေလာင္ေနတာ!...ေတာက္ခ္ !!"

ပါးစပ္ကလည္းဆိုရင္း ခပ္ထူထူေလးေလးဖိနပ္နက္နက္ႀကီးဝတ္ထားသည့္ ေျခသည္ အေရွ႕မွစားပြဲအား ျပင္းထန္စြာကန္ျပစ္လိုက္သည့္အခါ Leo မ်က္ခုံးတို႔ပင့္တက္သြားသည္။

ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဆိုင္ကလူရွင္းေနလို႔။

"ဆိုပါဦး ဘာကိုေလာင္"

"မင္း...မင္းမသိပါဘူး!!"

"ငါ့ႏွယ္ မသိလို႔ေမးတာေလ.."

"ေသာက္ေပါင္ပိတ္ထားေပးစမ္း...ေလာင္ေနတာေတြမင္းေပၚျပာခ်မိလိမ့္မယ္ Leo "

"ငါလုပ္လိုက္ရ...ေနေနမင္းဟာမင္းေလာင္ေန!"

ေလာင္တာေလာင္ေနတာ ဘာကိုေလာင္မွန္း လက္ညိုးထိုးျပစရာေရေရရာရာရွိမေနတဲ့အခါ ေလွာင္ရယ္ၾကမလား။ Grayson စီက လက္ထက္ခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့စကားေၾကာင့္ေလာင္တာလား၊ ကာစီနိုမွာပ်က္သြားတဲ့ ပြဲေၾကာင့္လား၊ အနာတရေတြနဲ႕ ထယ္ေယာင္းဂီးေၾကာင့္ေလလား။

စိတ္ေပါက္လို႔သာလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ခဲ့တာ မ်က္ဝန္းထဲကမထြက္ေသာ ေသြးစတခ်ိဳ႕နဲ႕မ်က္ႏွာ...ျမင္ေယာင္လာတိုင္း ရင္ဘတ္ကအသက္ရႉရပ္မတက္ခံရခက္ပါသည္။ အေၾကာင္းအရင္းေတြမရွိ နာက်င္ေနတဲ့မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာကို မၾကည့္ရက္ျခင္းစိတ္ေတြ အလုအယက္တိုးဝင္လာရင္ ေဂ်အတြက္မသက္သာေနခဲ့။ ဘာေတြမွန္းမသိတဲ့ စို႔နင့္နင့္စိတ္ခံစားခ်က္ေတြ အေျဖမရွာတက္သည့္အခါ ေဒါသထြက္ရသည္။

စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ထိုင္ေနတာ သတိျပန္ဝင္ေတာ့ လက္ကနာရီက ညေန 3 နာရီပင္ၫႊန္းျပေနသည္။ စက္ပိတ္ထားသည့္ဖုန္းအား ဖြင့္လိုက္သည့္အခါ miss call ေပါင္းမ်ားစြာက screen ထက္အေျပးအလႊား။ TaeV လို႔မွတ္ထားသည့္ ဖုန္းအျပင္ unknown ဆိုေသာဖုန္းေပါင္းမ်ားစြာမွ မ်ားစြာေသာ miss call ေတြကစိတ္ရႈပ္စရာေကာင္းစြာ...21349 ဆိုေသာအနီေရာင္ဂဏန္းေတြက phone icon ေပၚအက်ဥ္းတန္စြာ။

"အဲ့ေလာက္ထိေအာင္ အားအားယားယားေခၚေနနိုင္ၾကတာလား...ဟက္ "

///////

စီးကရက္တစ္လိပ္မီးညွိကာ နယူးေယာက္ခ္ရဲ႕ညေနခင္း view အားမွန္အကာမွ ၾကည့္ေနတဲ့မ်က္ဝန္းေတြ ထင္သေလာက္အသက္ဝင္မေနခဲ့။ ဒဏ္ရာေတြအားေဆးထည့္ရန္ သတိမရသလိုနာလို႔နာမွန္းပင္မသိေအာင္ ထုံေပေနၿပီ။ ေခါင္းထဲရွိတာသည္ ကူးစိတ္ေကာက္ေနသည္ဟုတစ္ထစ္ခ်ေတြး၍ မည္သို႔ေခ်ာ့ရမလဲ စဥ္းစားရတာ ေခါင္းေမႊးပင္ျဖဴခ်င္လာသည္။

"ဖုန္းဖြင့္ေလာက္ၿပီထင္ပါရဲ႕..."

အေတြးနဲ႕အတူ ဝင္သြားသည့္ဖုန္းေကာလ္သည္ တစ္ဖက္လူကိုင္လိုက္သည့္မွာ မထူးဆန္းေသာ္ျငား ကင္မ္ထယ္ေယာင္းအတြက္ ရင္ခုန္စရာအတိ။ စကားျပန္မည္အသံေလးအား နားစြင့္ေနရျခင္းတြင္လည္း ၾကည္ႏူးရျပန္သည္။ ကင္မ္ထယ္ေယာင္း႐ူးရင္ ဘယ္ေကာင္မွလိုက္မွီမွမဟုတ္။

"တံခါးလာဖြင့္! "

ေလးလုံးတည္းေသာစကားစုသာေျပာ၍ ေပးသြားေသာအမိန႔္တြင္ ခဏသာေတာင့္ေတာင့္ႀကီးရပ္ေနမိသည္။

တံခါးလာဖြင့္ ဆိုေတာ့ ကူး ကူးကတိုက္ခန္းေရွ႕ေရာက္ေနသည္မ်ားလား...။

စီးကရက္မီးအားသတ္ကာ အေျပးအလႊားပင္တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ ပုံမွန္ႏွင့္မတူစြာ ဟူဒီအျဖဴအားဝတ္ထားသူေၾကာင့္ ထယ္ေယာင္းမွာဒီဟာေလးကို တင္းတင္းဖက္ပစ္ခ်င္သည္။ စူေအာင့္ေအာင့္မ်က္ႏွာေလး ၿငိဳျငင္သြားမွာစိုး၍ ၿငိမ္ေနရတာလည္းမလြယ္လွပါ။

"က်ဳပ္ အေပါက္ဝမွာပဲရပ္ေနရမွာဆိုရင္လွည့္ျပန္မယ္"

"လွည့္မျပန္ပါနဲ႕...လာခဲ့ကူး"

ေျခလွမ္းက်ဲမ်ားျဖင့္ဝင္သြားသည့္သူအား ၿပဳံးကာၾကည့္ရင္း တံခါးပိတ္၍ေနာက္ကလိုက္ရသည္။ ကုတင္ေခါင္းရင္းထက္က ဓာတ္ပုံအားရပ္ၾကည့္ေနသည့္ ေဂ်သည္မ်က္ဝန္းတို႔ဝိုင္းလ်က္...။

မွိတ္ထားလို႔ေကာ့ၫြတ္ေနတဲ့ ရွည္လ်ားတဲ့မ်က္ေတာင္၊ ေဘးေစာင့္အေနအထားမို႔ လုံးေနတဲ့ႏွာတံဟာ ခပ္ထင္းထင္း၊ ခပ္အုပ္အုပ္ မတိုမရွည္အညိုေရာင္ဆံႏြယ္ေတြ.....ေရာယွက္ထားသည္လက္ႏွစ္ဖက္...အျပာရင့္ေရာင္ေကာင္းကင္မွ တစ္လက္လက္ၾကယ္ေတြထဲမွတစ္ပြင့္ ေႂကြက်ေနပုံအားအမိအရရိုက္ယူထားျခင္း ထိုဓာတ္ပုံသည္ၿပီးျပည့္စုံလွသည္။ ေဂ်နဲ႕တူတဲ့ေကာင္ေလးရဲ႕ပုံ...ဒီလူ႕အခန္းထဲအခန့္သားေနဝာယူထားပုံေထာက္ ရိုးရွင္းတဲ့ပတ္သက္မႈေတြ ျဖစ္ေနမည္မထင္။

"အဲ့ေန႕က ကူးကသိပ္လွေနတာနဲ႕ ကိုယ္ေတာင္သတိမထားမိပဲ ဓာတ္ပုံရိုက္ယူထားမိတာ...ဟဟ"

"က..ကူး...ဟုတ္လား။ အဲ့ဓာတ္ပုံထဲကသူက ကူးဆိုတာေပါ့ေလ "

"အြန္း...ကိုယ့္ရဲ႕အသဲတစ္ျခမ္းေပါ့။ သူေပ်ာက္သြားတဲ့ဒီႏွစ္ေတြၾကား ကိုယ္အ႐ူးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့တာ ေဆး႐ုံေတာင္တက္ယူရတဲ့အထိ"

"အခုေရာ..."

"ကိုယ့္စီျပန္ေရာက္လာၿပီ"

*အင့္*

ခါးအားဆြဲဖက္သည့္အခါ ေဂ်ဟာ႐ုန္းသည္။ သို႔ေသာ္မလြတ္ခဲ့....

"က်ဳပ္က ေဂ်...ခင္ဗ်ားအဆက္ေဟာင္းနဲ႕မမွားစမ္းနဲ႕!!"

ကူးဟာ ကူးမဟုတ္ပါဘူး ျငင္းေနတာကပိုကယိုေတာ့နိုင္သား...ဆုတ္ထားတဲ့ Jeykay လက္ေတြ။ အလိုမက်၍တင္းမာလာသည့္မ်က္ႏွာထားေတြ...Jeykay ဟာထယ္ေယာင္းအေပၚ မသိစိတ္မွသဝန္တိုတက္ေနၿပီ။

"ကိုယ့္အသဲတစ္ျခမ္းဆိုတာေတာ့ က်ိန္းေသတယ္...ကိုယ္မင္းကိုျမတ္နိုးလြန္းမိေနၿပီ"

လည္တိုင္ထက္မ်က္ႏွာကပ္လာသည့္ ထယ္ေယာင္းကိုေဂ်ဟာတြန္းဖယ္သည္။ မလိုမခ်င္ကိုခါးသီးစြာ တုန့္ျပန္တာ။