*Unicode*

ကုတင်ထက်အသက်ရှူမှန်မှန် ငြိမ်သက်စွာအိပ်မောကျနေသည့် ကူး။ သူလေ ဒီသက်ရှိလေးကိုမျက်စိရှေ့မှောက်မြင်နေရပါလျက် လွမ်းနေတဲ့ခံစားချက်ကြီးကအတိုင်းထက်အလွန်။ ညနေစောင်းနေရောင်ဖျဖျ အနည်းငယ်ကကူးခန္ဓာထက်ဖြာကျနေတဲ့အခါ ခပ်ရမ်းရမ်းအဝတ်အစားနဲ့ ကူးဟာသိပ်လှပါသည်။

မြတ်နိုးလိုက်တာ ချစ်လိုက်ရတာကူးရယ်...မင်းကိုထိတွေ့ဖို့တောင် ဒီကောင်နဲ့တန်ပါ့မလား စိုးရိမ်နေမိတယ်။ ဆံနွယ်ဖျဖျတို့အားသပ်တင်ပေးရင်း နဖူးပြင်လေးအား နှုတ်ခမ်းဖြင့်ခပ်ဖွဖွဖိကပ်မိသည်။ မျက်တောင်စိတ်စိတ်လေးတွေ နှာတံလုံးလုံးလေးရယ် ပြီးတော့နှုတ်ခမ်းကောက်ကမှည့်နက်လေး ဘယ်လောက်ထိတောင်အောက်မေ့ခဲ့ရလဲ ကိုယ်သာအသိ။ လက်ချောင်းထွေးထွေးလေးတွေအား ဆုတ်ကိုင်ကာ တက်တူးခပ်နက်နက်တို့ပြည့်နေသည့် လက်ဖမိုးအား နမ်းရှိုက်မိပြန်သည်။ လက်မောင်းတစ်လျှောက်က အရုပ်တွေအားထယ်ယောင်းတစ်ခုခြင်းစီထိတွေ့ရင်း မျောဆဲ။

အရင်ကကူးငယ်က သေးသွယ်သွယ်လေးဆို အခုကူးငယ်က ထယ်ယောင်းအမြင်ကြီးထွားနေတာမဟုတ်ပဲ ခပ်ကစ်ကစ်နဲ့လုံးလုံးလေး...ပါးဖောင်းဖောင်းတွေပျောက်နေတာကလွဲရင်ပေါ့။

အိပ်ရာတစ်ဖက်ဘေးဝင်လှဲကာ ကူးငယ်ရဲ့ခေါင်းလုံးလုံးအောက် လက်လျိုသွင်း၍ ခပ်ဆွေးဆွေးမျက်ဝန်းတွေက မြတ်နိုးမှုအပေါင်းခညောင်းကာ တရိပ်ရိပ်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ကြည့်လေလွမ်းလေအချစ်ပိုရလေ...ကိုယ့်ကိုမမှတ်မိတော့ရင်တောင် ကိုယ့်ကိုတော့အရင်လိုပြန်ချစ်ပေးမယ်မဟုတ်လား။

ယောင်ရမ်းကာရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်လာသည့် နှလုံးသားငယ်ငယ်ကြောင့် ထယ်ယောင်းပြုံးမိပြန်သည်။ အံ့ဝင်ခွင်ကျစေရန် ကူးအားရင်ခွင်ထဲအနည်းငယ်ဆွဲသွင်းပစ်လိုက်သည်။

"ဒီရင်ခွင်ကမင်းကိုယ်ငွေ့ကို လွမ်းနေခဲ့တာနှစ်တွေအတော်ကြာပြီ ကိုယ့် Honey ရယ် "

ဆံနွယ်တွေအားနမ်းရှုံ့ကာ ထယ်ယောင်းသည်ကူးဆိုတဲ့သက်ရှိလေးကို အနူးညံ့ဆုံးအထိအတွေ့ အညင်သာဆုံးနမ်းရှိုက်ခြင်းတွေနဲ့ နယူးယောက်ခ်ရဲ့ညနေခင်းအား အလှဆုံးပုံဖော်ပစ်လိုက်သည်။

နောက်ကျနောက်ကျရင် နေထွက်ချိန်အစ နေဝင်ချိန်အဆုံးကူးကကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိနေရမှာ။ မနက်ပိုင်းမှာ နဖူးပြင်ကိုအနမ်းပေးမယ်။ ညနေစောင်းမှာတော့ ဆွဲဆောင်လွန်းတဲ့နှုတ်ခမ်းအောက်က မှည့်နက်လေးကိုပြင်းပြင်းစုပ်ယူပစ်မယ်...။ ရုန်းမရတဲ့ အချစ်ကြိုးတွေနဲ့တင်းတင်းချည်မည်။

တတီတီမြည်တီးလာသော ဖုန်းသံဟာတိတ်ဆိတ်နေသော Condo အတွင်းကျယ်လောင်စွာထွက်ပေါ်လာခြင်းရဲ့နောက် ရင်ခွင်ထဲအိပ်မောကျနေတဲ့ ကူးငယ်နိုးထလာခဲ့ပြီ။

"ဘယ်ကဖုန်း...ဟင်...ခင်ဗျား"

အိမ်မှာအိပ်နေမိသည်အထင်ဖြင့် ထအော်မည့်အသံသည် မျက်လုံးအဖွင့် လူကိုစိုက်ကြည့်နေသည့် ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့လူကြောင့် တိမ်ဝင်သွားလျက်။

ထွေထွေထူးထူးမေးမနေပဲ မလှမ်းမကမ်းစားပွဲမှအဆက်မပျက်မြည်တီးနေတဲ့ အိပ်ရေးပျက်စေသောဖုန်းကို အလိုမကျစွာကောက်ကိုင်၍ လက်တစ်ဖက်ကဆံနွယ်တို့အား ခပ်ကြမ်းကြမ်းထိုးဖွပစ်လိုက်သည်။

"အွန်း Darling...ကိစ္စမရှိရင်ဖုန်းမဆက်စမ်းနဲ့ ငါအားမနေဘူး..."

"ကျစ်! ဂျေ...ကိုယ်ကမင်းရဲ့ချစ်သူနော်။ ပေါ့ပျက်ပျက်တွေမပြောလာနဲ့! ချစ်လို့လွှတ်ထားတာမဆိုးလာနဲ့ ဂျေ...ပြော အခုဘယ်မှာလဲ"

"ငါ့ကိစ္စပါ !"

"မင်းကိစ္စကကိုယ့်ကိစ္စပဲ...ကိုယ်လာခေါ်မယ် လိပ်စာပြော"

"Grayson !!.စိတ်မတိုချင်ဘူးနော် ငါတစ်နေရာရာမှာကောင်းကောင်းရှိနေတယ်...လာလာမရစ်နဲ့ အာရုံစားတယ်"

"ကိုယ်မင်းနဲ့ညစာအတူစားချင်ရုံကို..."

"နောက်မှပေါ့...ဒါပဲ Darling "

လေလိုအနားရောက်လာသည့် ထယ်ယောင်းဟာခါးကိုအနောက်မှသိုင်းဖက်လာခြင်းမှာ မရုန်းမိ။ ကိုယ်တိုင်လည်းသဘောကျနေခြင်းမှာ ငြင်းရင်ရူးနေလို့ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မင်းသတိလစ်သွားလို့ ခေါ်လာတာ...ကိုယ်နမ်းရုံနမ်းမိတာပါ "

ပြောရင်းဆိုရင်းပင် ဂုတ်ပိုးသားအားတရှုံ့ရှုံ့နမ်းရှိုက်လာသည့်သူဟာထယ်ယောင်း။ ခေသူမဟုတ်သည့် ဂျေဟာငြိမ်မနေခဲ့။ ကျောပေးရာမှမျက်နှာချင်းဆိုရင်လှည့်ကာ ထယ်ယောင်းလည်တိုင်တွေထက် လက်တို့ရောယှက်ထား၍ ထယ်ယောင်းနည်းတူ ရီဝေဝေအကြည့်တွေက မှောင်စပျိုးချိန်၌ အရည်လဲ့ကာနေ၏။

"ခွင့်မတောင်းနမ်းတဲ့သူက ခင်ဗျားသာမဟုတ်နေရင် ကျုပ်ဆွဲထိုးပြီးလောက်ပြီ...ကျုပ်ကဈေးမပေါဘူး"

ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့ လူအတွက်ဆိုရင်တော့ ကူးငယ်ဖြစ်စေ Jeykay ဖြစ်စေ...အလိုလိုနေရင်း ခင်ဗျားဆန္ဒတွေမငြိုမငြင် လိုက်လျောမိတဲ့အထိ ဈေးပေါပစ်မိတာ ကံစေရာလား ဝဋ်ဆိုတာလား။

ဒီကောင် ချစ်မိသွားခြင်းနောက်ကူးလောက်အဖိုးတန်တာ ဘယ်အရာမှမရှိပါဘူး။ ကူးနဲ့ပတ်သက်ရင် အပြုံးလေးတွေကအစ ဆံချည်မျှင်လေးအဆုံး ထယ်ယောင်ဆိုတဲ့ကောင်က သိမ်းဆည်းထားချင်တာ။ ဈေးမပေါမှန်း ဒီကောင်သိပါတယ် ကိုယ်မင်းကိုတစ်ခြားတစ်ယောက်နဲ့ တွဲမြင်ခြင်းမှာ မခံမရက်အောင်ပူလောင်လွန်းလို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာ မင်းကိုပေါပေါပဲပဲဆက်ဆံခဲ့တာမှမဟုတ်ပဲ။

"မင်းကကိုယ်တန်ဖိုးဖြတ်လို့မရတဲ့အထိ အဖိုးတန်လွန်းတာထက်ပိုတယ် ကူးရဲ့..."

"ဟဟ...!"

"မလှောင်ပါနဲ့ကွာ"

"မလှောင်ပါဘူး သဘောကျလို့ရယ်မိတာ လှောင်တဲ့သဘော ဆောင်သွားရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပေါ့!"

နဖူးခြင်းတေ့ကာ မျက်လွှာလေးချလိုက်သူ၏ ကော့ညွတ်နေသော မျက်တောင်စိတ်စိတ်တွေသည် သဘောကျစရာကောင်းစွာ ညို့ယူလွန်း၍ ဝဲအုံကတဒုန်ဒုန်ဖြင့်။

"ထယ်ယောင်းဂီး..."

"ဗျာ ကိုယ့်ရဲ့ကူး"

အနူးညံ့ဆုံးထူးသံလေးမှာ ဂျေဆိုတဲ့ ဇိုးလေးမျက်နှာ၌ ပန်းရောင်လှိုင်းလေးဖြတ်ပြေးသွားကာ အပြုံးနုနုလေးဖြစ်ထွန်းလျက်။

ထိုလူက ဂျေစိတ်တွေအားတသိမ့်သိမ့်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ပထမဆုံးလူ။ ထူးဆန်းတဲ့ခံစားချက်တွေက နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက် ရိုလာကိုစတာ စီးနေရသလို ခပ်ပြင်းပြင်းလေး။

"ခင်ဗျားနဲ့ထိတွေနေရတာ ခင်ဗျားနဲ့နီးကပ်နေတာ ခင်ဗျားစီကမက်မက်မောမောနမ်းရှိုက်ခံရတာ ခင်ဗျားကျုပ်ကိုကြည့်နေတဲ့ နှစ်နှစ်ကာကာအကြည့်တွေ...အင်း ကျုပ်ရူးလောက်အောင်သဘောကျမိပြီထင်တယ်။ "

ဖြတ်ခနဲပွင့်လာတဲ့ ပင်လယ်ပြာရောင်မျက်ဝန်းလှလှတွေ အညိုရောင်မျက်ဝန်းအား စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာမှစကားလုံးတစ်ချို့ပွင့်အံထွက်ကျလာခဲ့သည်။

နားဝင်အချိုဆုံးဆိုတာတွေပေါ့...နောက်ကွယ်ကခါးသက်မှုအတွက်လည်း ပြင်ဆင်ထားသင့်ပြီ။

"ကျုပ်နဲ့ တွဲမလား"

"က...ကူး"

"ကျုပ်ဘက်က ပထမဦးဆုံးတွဲဖို့စပြောဖူးတာ ခင်ဗျားကိုပဲ...ငြင်းရက်လားကင်မ်ထယ်ယောင်း။"

လက်ခံပေးမလား မငြင်းဘူးမဟုတ်လား ဆိုတဲ့စကားတွေထက် ငြင်းရက်လားကင်မ်ထယ်ယောင်း ဆိုသော တင်တင်စီးစီးစကားလုံးအား ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်သုံးကာ အပီအပြင်ချုပ်သွားခြင်း။ Jeykay ဟာ Jeykay ပါပဲ။ ကိုယ့်ဘက်ပါအောင်သိပ်စွယ်တက်တာ။

"မင်းဆိုတာနဲ့ ယိမ်းပြီးသားကောင်ပါ..."

ညို့ယူနေတာတော့မင်းလွန်တယ်ကလေးရယ်။

"ကိုယ်မင်းကောင်လေးလုပ်မယ်"

"Nice! ထယ်ယောင်းဂီးကကျုပ်လိုချင်တဲ့အဖြေကိုကောင်းကောင်းပေးတက်တာပဲ ဟဟ"

"ကိုယ်တို့ တွဲနေပြီဆိုတော့...Grayson ကရော"

"သူ့ကိုခေါင်းထဲမထည့်နဲ့ ကျုပ်အကြောင်းပဲခေါင်းထဲထည့်ပါခင်ဗျားရယ်..."

လက်ပေါ်လက်ညိုးကပ်ရင်း ပြုစားပြန်သည်။ လေသံဖျော့ဖျော့ရယ် ပြာလဲ့လဲ့မျက်ဝန်းတွေရယ် ရူးသထက်ရူးရတာဒီကောင်။ ကိုယ်မင်းကို ချစ်တာထက်ပိုမိကုန်ပြီ...။

"ကူးငယ် ကိုယ်တို့နမ်းကြမလား"

"ပျော့ခွေသွားတဲ့အထိ စွမ်းနိုင်မလားကင်မ် "

"အဆိုးလေးပဲ"

"ထင်ထားတာထက်ဆိုးတယ် ခံနိုင်ပါ့မလား"

"ဟဟ စိန်လိုက်လေ..."

ထိကပ်သွားတဲ့နှုတ်ခမ်းတွေ ဆာလောင်ခြင်းအနမ်းကိုပုံဖော်မိကြသည့် စုပ်ချက်တွေပြင်းလွန်းသည်။ ကုဋေကဋာ အဆိုးလေးဂျေဟာ စီနီယာကျသည့် ထယ်ယောင်းအနမ်းတွေအား အမှီလိုက်နိုင်သည့်စကေးသည်တော်ရုံမဟုတ်။ တိုးဝင်နယ်ချဲ့၍ ရစ်ပတ်သွားသောလျှာဖျားတွေ...ယိုဖိတ်လာသောနှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ငွေမျှင်ရောင်တချို့သည် စီးဆင်းသွားပုံသိပ်လှ၏။ ကူးငယ်ခါးထက် လက်ဝါးပြင်တွေဟာ အငြိမ်မနေခဲ့သလို ထယ်ယောင်းလည်ထောင်မှ လက်ဝါးရဲရဲတွေဟာလည်း အနက်ရောင်ဆံနွယ်တို့ကြား တိုးဖွကာနေသည်။ မောဟိုက်သောအသက်ရှူသံပြင်းပြင်းတွေဖြင့် ထိုနေ့ရဲ့နေဝင်ချိန်ဟာပို၍အသက်ဝင်နေခဲ့သည်။

ကူးကို 25℅ ကင်မ်ထယ်ယောင်းပိုင်ပြီဟု သတ်မှတ်ထားနိုင်သည်။ ကျန် 75℅ ၌ 25℅ သည်မင်ညီအစ်ကိုပိုင်၍ 50℅ သည်တော့ Grayson ဆိုတဲ့ကောင်လေးကပိုင်၏။ အပြည့်အဝပိုင်ဆိုင်ချင်သည့် သူ့အတွက်ရင်ဆိုင်ရမဲ့လူတွေက အင်အားအသင့်အတင့်ဖြင့်စောင့်ကြိုလျက်။

ကင်မ်ထယ်ယောင်းအတွေးသိပ်မှားခဲ့တာ...ရင်ဆိုင်ရမဲ့အကြီးမှားဆုံးက ကူးဆိုတဲ့ ရင်ခုန်သံလှလှလေးဆိုတာ တွေးပင်မကြည့်ခဲ့မိ။လက်ရှိတွဲလာနေစဥ်တစ်လျှောက်လုံး ဒီကောင့်နှလုံသားကို ကစားလိုက်တာမှ စုတ်ပြတ်သတ်နေအောင်။ အဆိပ်တွေပြည့်နေတဲ့ မျက်ဝန်းပြာလဲ့လဲ့လေးတွေ အပြစ်ဆိုချင်ဖွယ်တစ်စက်မှ မရှိတဲ့အထိ။ နှုတ်ခမ်းရဲရဲက ထိထိမိမိနာကျင်အောင်ပြောတက်တဲ့ စကားလုံးလှလှတွေ။ မှန်းရခက်တဲ့စိတ်အခြေအနေတွေ နားလည်ရခက်လွန်းတဲ့အပြုအမူတွေ မသေရုံတမယ်ထိုးစိုက်လာတဲ့ဓားသွားလေးတွေက ကူးငယ်စီကပေမို့ မျက်ရည်တွေနဲ့ ထယ်ယောင်းအတွက် တန်ဖိုးကြီးလွန်းသည်။

ဝဋ်ဆိုတာနာတက်တဲ့အမျိုးပေမို့ ကိုယ့်ထံပြန်လည်လာတဲ့အခါ တကယ့်ကိုလှလှပပလေး...။

"ကျစ်...ကိုင်စမ်းပါကွာ။ စိတ်ပူရလွန်းလို့ရူးတော့မယ်"

ကိုရီးယားမပြန်ဖြစ်ပဲ နယူးယောက််ခ်မှလုပ်ငန်းခွဲတွေ၌ ဦးစီးရင်း ချစ်ရသူပေးတဲ့ပြစ်ဒဏ်တွေ ခံယူနေတဲ့ ဦးလေးကြီးကင်မ်ထယ်ယောင်းဟာ မငြိုမငြင်။ ဒီနေ့နဲ့ဆို 3 ရက်အတိရှိပြီ။ စာမလာ အကြောင်းမကြား ဖုန်းခေါ်တော့လည်းဝင်ရက်သား ချပစ်...တကယ်ပူထူလွန်းလို့ရူးတော့မယ်။ စိတ်ဆိုးစိတ်ကောက်ရင်တောင် ဒီကောင်ကချော့မှာပါ အဆက်အသွယ်ဖျက်ထားတော့ အရူးမီးဝိုင်းပြာယာခတ်နေပုံက အိန္ဒြေပျက်စွာ။

အိပ်ခန်းထဲ ဟိုလျှောက်ဒီလျှောက်လုပ်ရင်း မနက်အာရုံကတည်းက ထပ်ဖန်တလဲလဲခေါ်နေမိတဲ့ ဖုန်းဟာကိုင်သူမဲ့နေလည်း ဇွဲဟာမလျော့ခဲ့...အခုဆိုညနေပိုင်းဘက်ရောက်လို့လာပြီ။ ကူးစီသာစိတ်ရောက်နေ၍ ဘာမှမစားရသေးတဲ့ဗိုက်ကိုလည်း အာရုံရမနေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း...

"ဂျေ မင်းဖုန်းတွေဆက်တိုက်လာနေတယ်...ဘာတွေရှုပ်ထားပြန်ပြီလဲ..."

"ငါဘယ်သူနဲ့မှရန်မဖြစ်ထားပါဘူး Darling ရာ...အာရုံစိုက်မနေနဲ့ မောသွားရင်ရပ်လိမ့်မယ်"

ဒီရက်ပိုင်းလူကပ်လွန်းတဲ့ဂျေ လိုချင်တာအတွက်လာချွဲနေမှန်းသိပေမဲ့ ချွဲခံရတဲ့သူမှာပန်းတွေပွင့်လို့။ ရှားပါးလွန်းနဲ့နေ့ရက်လေပေမို့ အပန်းဖြေအိမ်ကိုခေါ်တဲ့အခါ ချောချောခြူခြူပါလာသည်။အခုလည်းပေါင်ပေါ်ခေါင်းအုံး၍ Grayson ဖုန်းကိုအပိုင်စီးကာဂိမ်းဆော့နေသူသည် အခန်းထဲကတဂွမ်ဂွမ်မြည်နေတဲ့ဖုန်းအား နည်းနည်းမျှအရေးမစိုက်။ ဆံနွယ်တို့အား ထိုးဖွပေးနေသည့် Grayson လက်တွေအောက် Jeykay ဟာလုံးဝကိုဇိမ်ခံနေသည်။

"Darling အခုထွက်မဲ့ကားမော်ဒယ်ကရှယ်ပဲ သိလား"

"အင်း..."

ဆတ်ခနဲထထိုင်ကာ ဖုန်းအားစားပွဲပေါ်ပစ်တင်လိုက်ပြီး တွန့်ချိုးထားပြန်တဲ့မျက်ခုံးတွေ။ အင်း အွန်း အော် ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေက ဂျေမကြိုက်ဆုံးပဲ...အကြောင်းပြချက်လာမမေးနဲ့ မသိဘူး။ ဒေါသအား တံတွေးနဲ့အတူမြိုချပစ်ကာ လိုချင်တာကိုရအောင်တောင်းရဦးမည်...ဘဝကခါးလိုက်တာ။ လူပျိုကြီးတွေကလည်း ဝယ်ပေးလိုက်ရင်ပြီးနေတာကို အခုတော့အောက်ကျခံနေရတယ်။

"ကားဘော်ဒီပိုင်းတွေက လုံးဝငါ့အကြိုက်တွေပဲ သိလား Darling..."

"ကိုယ်မင်းနဲ့ လက်ထက်ချင်ပြီ"

"ဘာ!!!"

ဝိုင်းစက်သွားသော မျက်ဝန်းတွေနဲ့အတူ ထအော်သောအသံနက်နက်ဟာ တစ်အိမ်လုံးဟိန်းထွက်လျက်။

"တွဲလာတာနှစ်တွေကြာပြီ ဂျေ...ထင်တိုင်းကျဲ ရည်းစားထည်လဲတွဲနေတာ ကိုယ်တကယ်မကြိုက်ဘူး။ ကိုယ့်ဂျေကတခြားကောင်တွေ ကောင်မတွေနဲ့ထိတွေ့နေတာ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ထားရတာပင်ပန်းပြီ...ဂျေ့ အိမ်ကလူတွေလည်းသဘောတူထားပြီပဲ ကိုယ်ကိုလက်ထက်ပါနော်"

ဂနာမငြိမ်သည့် မျက်ဝန်းပြာတွေဟာလှုပ်လှုပ်ရှားရှား လွင့်စဲမျောစဲအခြေအနေကိုပဲသဘောကျတာ။ ကြိုးတွေနဲ့ချည်မဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေမှာ အထိန်းအချုပ်တွေဟာရှိကိုရှိနေမှာ...အရာရာသည်းခံပေးထားတဲ့ Grayson ကိုလည်း ငြင်းဆန်ရမှာ အားနာသည်။ Grayson ဟာလူကောင်းတစ်ယောက် Jeykay လိုအဆိုးအသွမ်းနဲ့မလိုက်ဖက်ဘူး...ချစ်ပေးတာနဲ့တင်လုံလောက်နေပြီ။ ညီလေးတစ်ယောက်လိုပဲသဘောထားကြောင်း မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ကြည့်နေတဲ့ မျက်ဝန်းပိုင်ရှင်ကိုမဖွင့်ဟရက်။

ဒီကိစ္စချွန်လွှတ်လိုက်သူဟာ နှစ်ယောက်မရှိသည့် မြောင် ဆိုတာတွေးကြည့်တာနဲ့ပြေးသိသည်။

"ကိုယ်မင်းကိုချစ်တယ် ကိုယ့်ကိုလက်ထက်ပါ ဂျေ...မင်းစီကပထမဆုံးတောင်းဆိုနေတာ မငြင်းပါနဲ့လား"

"ဟင့်အင်း...ငါ...ငါအဆင်သင့်မဖြစ်သေးသလို မင်းကိုလည်း မချစ်သေးဘူး။ မဟုတ်ဘူး အချစ်ဆိုတာကို မသိဘူး...မခံစားကြည့်ချင်ဘူး"

"ဂျေ !"

"ငါ့ကို နေရကြပ်အောင်မလုပ်စမ်းပါနဲ့ ! ငါမလုပ်ချင်တဲ့အရာတွေ တွန်းအားပေးတာ မကြိုက်မှန်းမင်းအသိဆုံးနော် Grayson !"

Grayson လက်တွေတင်းနေအောင် ဆုတ်မိသွားသည်။ Darling လို့သာခေါ်ခဲ့တဲ့သူက နာမည်အရင်းကိုအော်ခေါ်လိုက်သည့်အခါ ဒေါသအရင်းခံလေးကပေါက်ထွက်ချင်လာပြီ။ ခေါင်းအားတဖျင်းဖျင်းကုတ်ကာ စီးကရက်တွေရှိုက်ဖွာရင်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ရင်ဘတ်တွေဖြင့် ဂျေရဲ့စိတ်ရှုပ်နေပုံကရူးလောက်သည်။ စိတ်မချနိုင်တာဒါတွေ...အခုနောက်ပိုင်းဂျေကသူတွဲနေတဲ့ ဘဲကြီးနဲ့သာမာန်ထက်ပိုနေတာ သတင်းတွေနားနဲ့မဆံ့အောင်အထိ။ ဂျေဆက်ဆံပုံတွေက အရင်လူတွေနဲ့မတူကြောင်း မြည်နေတဲ့ဖုန်းသံတွေကသက်သေ။

"ဘာလို့လဲ! ဘာကြောင့်လဲ ဂျေ!!..မင်းစီဖုန်းခေါ်နေတဲ့ ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့ကောင်ကြောင့်လား...အဲ့ဘဲနဲ့တွဲကတည်းကမင်းစောက်ချိုးတွေ ကိုယ့်အပေါ်ပြောင်းလွန်းနေတာ မသိဘူးထင်နေလား!"

"မဆိုင်တာပတ်မရမ်းနဲ့ !!"

"ကိုယ်သတ်မှာနော်...မင်းရှုပ်တာပွေတာသည်းခံပေးနိုင်တယ် အဆုံးသတ်မှာ Grayson ဆိုတဲ့ဒီကကောင်နဲ့ပဲလက်ထက်ရမှာ Jeykay ! ငါမလုပ်ဘူးမထင်နဲ့ "

"အားရှ်...စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ F**K! "

Online Class ကိစ္စတွေကြောင့်နောက်ကျနေတာ စိတ်မဆိုးကြပါနဲ့ဗျာ

ဒဏ္ဍာရီ အက်ကြောင်း ဆိုတဲ့ အသစ်လေးတင်ထားတယ် နိုတီမတက်ဘူးဆိုလို့≧﹏≦

Love you all ❤

**************

*Zawgyi*

ကုတင္ထက္အသက္ရႉမွန္မွန္ ၿငိမ္သက္စြာအိပ္ေမာက်ေနသည့္ ကူး။ သူေလ ဒီသက္ရွိေလးကိုမ်က္စိေရွ႕ေမွာက္ျမင္ေနရပါလ်က္ လြမ္းေနတဲ့ခံစားခ်က္ႀကီးကအတိုင္းထက္အလြန္။ ညေနေစာင္းေနေရာင္ဖ်ဖ် အနည္းငယ္ကကူးခႏၶာထက္ျဖာက်ေနတဲ့အခါ ခပ္ရမ္းရမ္းအဝတ္အစားနဲ႕ ကူးဟာသိပ္လွပါသည္။

ျမတ္နိုးလိုက္တာ ခ်စ္လိုက္ရတာကူးရယ္...မင္းကိုထိေတြ႕ဖို႔ေတာင္ ဒီေကာင္နဲ႕တန္ပါ့မလား စိုးရိမ္ေနမိတယ္။ ဆံႏြယ္ဖ်ဖ်တိဳ႕အားသပ္တင္ေပးရင္း နဖူးျပင္ေလးအား ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ခပ္ဖြဖြဖိကပ္မိသည္။ မ်က္ေတာင္စိတ္စိတ္ေလးေတြ ႏွာတံလုံးလုံးေလးရယ္ ၿပီးေတာ့ႏႈတ္ခမ္းေကာက္ကမွည့္နက္ေလး ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ေအာက္ေမ့ခဲ့ရလဲ ကိုယ္သာအသိ။ လက္ေခ်ာင္းေထြးေထြးေလးေတြအား ဆုတ္ကိုင္ကာ တက္တူးခပ္နက္နက္တို႔ျပည့္ေနသည့္ လက္ဖမိုးအား နမ္းရွိုက္မိျပန္သည္။ လက္ေမာင္းတစ္ေလွ်ာက္က အ႐ုပ္ေတြအားထယ္ေယာင္းတစ္ခုျခင္းစီထိေတြ႕ရင္း ေမ်ာဆဲ။

အရင္ကကူးငယ္က ေသးသြယ္သြယ္ေလးဆို အခုကူးငယ္က ထယ္ေယာင္းအျမင္ႀကီးထြားေနတာမဟုတ္ပဲ ခပ္ကစ္ကစ္နဲ႕လုံးလုံးေလး...ပါးေဖာင္းေဖာင္းေတြေပ်ာက္ေနတာကလြဲရင္ေပါ့။

အိပ္ရာတစ္ဖက္ေဘးဝင္လွဲကာ ကူးငယ္ရဲ႕ေခါင္းလုံးလုံးေအာက္ လက္လ်ိဳသြင္း၍ ခပ္ေဆြးေဆြးမ်က္ဝန္းေတြက ျမတ္နိုးမႈအေပါင္းခေညာင္းကာ တရိပ္ရိပ္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ ၾကည့္ေလလြမ္းေလအခ်စ္ပိုရေလ...ကိုယ့္ကိုမမွတ္မိေတာ့ရင္ေတာင္ ကိုယ့္ကိုေတာ့အရင္လိုျပန္ခ်စ္ေပးမယ္မဟုတ္လား။

ေယာင္ရမ္းကာရင္ခြင္ထဲတိုးဝင္လာသည့္ ႏွလုံးသားငယ္ငယ္ေၾကာင့္ ထယ္ေယာင္းၿပဳံးမိျပန္သည္။ အံ့ဝင္ခြင္က်ေစရန္ ကူးအားရင္ခြင္ထဲအနည္းငယ္ဆြဲသြင္းပစ္လိုက္သည္။

"ဒီရင္ခြင္ကမင္းကိုယ္ေငြ႕ကို လြမ္းေနခဲ့တာႏွစ္ေတြအေတာ္ၾကာၿပီ ကိုယ့္ Honey ရယ္ "

ဆံႏြယ္ေတြအားနမ္းရႈံ႕ကာ ထယ္ေယာင္းသည္ကူးဆိုတဲ့သက္ရွိေလးကို အႏူးညံ့ဆုံးအထိအေတြ႕ အညင္သာဆုံးနမ္းရွိုက္ျခင္းေတြနဲ႕ နယူးေယာက္ခ္ရဲ႕ညေနခင္းအား အလွဆုံးပုံေဖာ္ပစ္လိုက္သည္။

ေနာက္က်ေနာက္က်ရင္ ေနထြက္ခ်ိန္အစ ေနဝင္ခ်ိန္အဆုံးကူးကကိုယ့္ေဘးမွာ ရွိေနရမွာ။ မနက္ပိုင္းမွာ နဖူးျပင္ကိုအနမ္းေပးမယ္။ ညေနေစာင္းမွာေတာ့ ဆြဲေဆာင္လြန္းတဲ့ႏႈတ္ခမ္းေအာက္က မွည့္နက္ေလးကိုျပင္းျပင္းစုပ္ယူပစ္မယ္...။ ႐ုန္းမရတဲ့ အခ်စ္ႀကိဳးေတြနဲ႕တင္းတင္းခ်ည္မည္။

တတီတီျမည္တီးလာေသာ ဖုန္းသံဟာတိတ္ဆိတ္ေနေသာ Condo အတြင္းက်ယ္ေလာင္စြာထြက္ေပၚလာျခင္းရဲ႕ေနာက္ ရင္ခြင္ထဲအိပ္ေမာက်ေနတဲ့ ကူးငယ္နိုးထလာခဲ့ၿပီ။

"ဘယ္ကဖုန္း...ဟင္...ခင္ဗ်ား"

အိမ္မွာအိပ္ေနမိသည္အထင္ျဖင့္ ထေအာ္မည့္အသံသည္ မ်က္လုံးအဖြင့္ လူကိုစိုက္ၾကည့္ေနသည့္ ထယ္ေယာင္းဆိုတဲ့လူေၾကာင့္ တိမ္ဝင္သြားလ်က္။

ေထြေထြထူးထူးေမးမေနပဲ မလွမ္းမကမ္းစားပြဲမွအဆက္မပ်က္ျမည္တီးေနတဲ့ အိပ္ေရးပ်က္ေစေသာဖုန္းကို အလိုမက်စြာေကာက္ကိုင္၍ လက္တစ္ဖက္ကဆံႏြယ္တို႔အား ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းထိုးဖြပစ္လိုက္သည္။

"အြန္း Darling...ကိစၥမရွိရင္ဖုန္းမဆက္စမ္းနဲ႕ ငါအားမေနဘူး..."

"က်စ္! ေဂ်...ကိုယ္ကမင္းရဲ႕ခ်စ္သူေနာ္။ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ေတြမေျပာလာနဲ႕! ခ်စ္လို႔လႊတ္ထားတာမဆိုးလာနဲ႕ ေဂ်...ေျပာ အခုဘယ္မွာလဲ"

"ငါ့ကိစၥပါ !"

"မင္းကိစၥကကိုယ့္ကိစၥပဲ...ကိုယ္လာေခၚမယ္ လိပ္စာေျပာ"

"Grayson !!.စိတ္မတိုခ်င္ဘူးေနာ္ ငါတစ္ေနရာရာမွာေကာင္းေကာင္းရွိေနတယ္...လာလာမရစ္နဲ႕ အာ႐ုံစားတယ္"

"ကိုယ္မင္းနဲ႕ညစာအတူစားခ်င္႐ုံကို..."

"ေနာက္မွေပါ့...ဒါပဲ Darling "

ေလလိုအနားေရာက္လာသည့္ ထယ္ေယာင္းဟာခါးကိုအေနာက္မွသိုင္းဖက္လာျခင္းမွာ မ႐ုန္းမိ။ ကိုယ္တိုင္လည္းသေဘာက်ေနျခင္းမွာ ျငင္းရင္႐ူးေနလို႔ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

"မင္းသတိလစ္သြားလို႔ ေခၚလာတာ...ကိုယ္နမ္း႐ုံနမ္းမိတာပါ "

ေျပာရင္းဆိုရင္းပင္ ဂုတ္ပိုးသားအားတရႈံ႕ရႈံ႕နမ္းရွိုက္လာသည့္သူဟာထယ္ေယာင္း။ ေခသူမဟုတ္သည့္ ေဂ်ဟာၿငိမ္မေနခဲ့။ ေက်ာေပးရာမွမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုရင္လွည့္ကာ ထယ္ေယာင္းလည္တိုင္ေတြထက္ လက္တို႔ေရာယွက္ထား၍ ထယ္ေယာင္းနည္းတူ ရီေဝေဝအၾကည့္ေတြက ေမွာင္စပ်ိဳးခ်ိန္၌ အရည္လဲ့ကာေန၏။

"ခြင့္မေတာင္းနမ္းတဲ့သူက ခင္ဗ်ားသာမဟုတ္ေနရင္ က်ဳပ္ဆြဲထိုးၿပီးေလာက္ၿပီ...က်ဳပ္ကေဈးမေပါဘူး"

ကင္မ္ထယ္ေယာင္းဆိုတဲ့ လူအတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ကူးငယ္ျဖစ္ေစ Jeykay ျဖစ္ေစ...အလိုလိုေနရင္း ခင္ဗ်ားဆႏၵေတြမၿငိဳမျငင္ လိုက္ေလ်ာမိတဲ့အထိ ေဈးေပါပစ္မိတာ ကံေစရာလား ဝဋ္ဆိုတာလား။

ဒီေကာင္ ခ်စ္မိသြားျခင္းေနာက္ကူးေလာက္အဖိုးတန္တာ ဘယ္အရာမွမရွိပါဘူး။ ကူးနဲ႕ပတ္သက္ရင္ အၿပဳံးေလးေတြကအစ ဆံခ်ည္မွ်င္ေလးအဆုံး ထယ္ေယာင္ဆိုတဲ့ေကာင္က သိမ္းဆည္းထားခ်င္တာ။ ေဈးမေပါမွန္း ဒီေကာင္သိပါတယ္ ကိုယ္မင္းကိုတစ္ျခားတစ္ေယာက္နဲ႕ တြဲျမင္ျခင္းမွာ မခံမရက္ေအာင္ပူေလာင္လြန္းလို႔ မထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ခဲ့တာ မင္းကိုေပါေပါပဲပဲဆက္ဆံခဲ့တာမွမဟုတ္ပဲ။

"မင္းကကိုယ္တန္ဖိုးျဖတ္လို႔မရတဲ့အထိ အဖိုးတန္လြန္းတာထက္ပိုတယ္ ကူးရဲ႕..."

"ဟဟ...!"

"မေလွာင္ပါနဲ႕ကြာ"

"မေလွာင္ပါဘူး သေဘာက်လိဳ႕ရယ္မိတာ ေလွာင္တဲ့သေဘာ ေဆာင္သြားရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးေပါ့!"

နဖူးျခင္းေတ့ကာ မ်က္လႊာေလးခ်လိဳက္သူ၏ ေကာ့ၫြတ္ေနေသာ မ်က္ေတာင္စိတ္စိတ္ေတြသည္ သေဘာက်စရာေကာင္းစြာ ညို႔ယူလြန္း၍ ဝဲအုံကတဒုန္ဒုန္ျဖင့္။

"ထယ္ေယာင္းဂီး..."

"ဗ်ာ ကိုယ့္ရဲ႕ကူး"

အႏူးညံ့ဆုံးထူးသံေလးမွာ ေဂ်ဆိဳတဲ့ ဇိုးေလးမ်က္ႏွာ၌ ပန္းေရာင္လွိုင္းေလးျဖတ္ေျပးသြားကာ အၿပဳံးႏုႏုေလးျဖစ္ထြန္းလ်က္။

ထိုလူက ေဂ်စိတ္ေတြအားတသိမ့္သိမ့္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္နိုင္တဲ့ပထမဆုံးလူ။ ထူးဆန္းတဲ့ခံစားခ်က္ေတြက နိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္ ရိုလာကိုစတာ စီးေနရသလို ခပ္ျပင္းျပင္းေလး။

"ခင္ဗ်ားနဲ႕ထိေတြေနရတာ ခင္ဗ်ားနဲ႕နီးကပ္ေနတာ ခင္ဗ်ားစီကမက္မက္ေမာေမာနမ္းရွိုက္ခံရတာ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ကိုၾကည့္ေနတဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာအၾကည့္ေတြ...အင္း က်ဳပ္႐ူးေလာက္ေအာင္သေဘာက်မိၿပီထင္တယ္။ "

ျဖတ္ခနဲပြင့္လာတဲ့ ပင္လယ္ျပာေရာင္မ်က္ဝန္းလွလွေတြ အညိုေရာင္မ်က္ဝန္းအား စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ကာ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာမွစကားလုံးတစ္ခ်ိဳ႕ပြင့္အံထြက္က်လာခဲ့သည္။

နားဝင္အခ်ိဳဆုံးဆိုတာေတြေပါ့...ေနာက္ကြယ္ကခါးသက္မႈအတြက္လည္း ျပင္ဆင္ထားသင့္ၿပီ။

"က်ဳပ္နဲ႕ တြဲမလား"

"က...ကူး"

"က်ဳပ္ဘက္က ပထမဦးဆုံးတြဲဖို႔စေျပာဖူးတာ ခင္ဗ်ားကိုပဲ...ျငင္းရက္လားကင္မ္ထယ္ေယာင္း။"

လက္ခံေပးမလား မျငင္းဘူးမဟုတ္လား ဆိုတဲ့စကားေတြထက္ ျငင္းရက္လားကင္မ္ထယ္ေယာင္း ဆိုေသာ တင္တင္စီးစီးစကားလုံးအား ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္သုံးကာ အပီအျပင္ခ်ဳပ္သြားျခင္း။ Jeykay ဟာ Jeykay ပါပဲ။ ကိုယ့္ဘက္ပါေအာင္သိပ္စြယ္တက္တာ။

"မင္းဆိုတာနဲ႕ ယိမ္းၿပီးသားေကာင္ပါ..."

ညို႔ယူေနတာေတာ့မင္းလြန္တယ္ကေလးရယ္။

"ကိုယ္မင္းေကာင္ေလးလုပ္မယ္"

"Nice! ထယ္ေယာင္းဂီးကက်ဳပ္လိုခ်င္တဲ့အေျဖကိုေကာင္းေကာင္းေပးတက္တာပဲ ဟဟ"

"ကိုယ္တို႔ တြဲေနၿပီဆိုေတာ့...Grayson ကေရာ"

"သူ႕ကိုေခါင္းထဲမထည့္နဲ႕ က်ဳပ္အေၾကာင္းပဲေခါင္းထဲထည့္ပါခင္ဗ်ားရယ္..."

လက္ေပၚလက္ညိုးကပ္ရင္း ျပဳစားျပန္သည္။ ေလသံေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ရယ္ ျပာလဲ့လဲ့မ်က္ဝန္းေတြရယ္ ႐ူးသထက္႐ူးရတာဒီေကာင္။ ကိုယ္မင္းကို ခ်စ္တာထက္ပိုမိကုန္ၿပီ...။

"ကူးငယ္ ကိုယ္တို႔နမ္းၾကမလား"

"ေပ်ာ့ေခြသြားတဲ့အထိ စြမ္းနိုင္မလားကင္မ္ "

"အဆိုးေလးပဲ"

"ထင္ထားတာထက္ဆိုးတယ္ ခံနိုင္ပါ့မလား"

"ဟဟ စိန္လိုက္ေလ..."

ထိကပ္သြားတဲ့ႏႈတ္ခမ္းေတြ ဆာေလာင္ျခင္းအနမ္းကိုပုံေဖာ္မိၾကသည့္ စုပ္ခ်က္ေတြျပင္းလြန္းသည္။ ကုေဋကဋာ အဆိုးေလးေဂ်ဟာ စီနီယာက်သည့္ ထယ္ေယာင္းအနမ္းေတြအား အမွီလိုက္နိုင္သည့္စေကးသည္ေတာ္႐ုံမဟုတ္။ တိုးဝင္နယ္ခ်ဲ့၍ ရစ္ပတ္သြားေသာလွ်ာဖ်ားေတြ...ယိုဖိတ္လာေသာႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မွ ေငြမွ်င္ေရာင္တခ်ိဳ႕သည္ စီးဆင္းသြားပုံသိပ္လွ၏။ ကူးငယ္ခါးထက္ လက္ဝါးျပင္ေတြဟာ အၿငိမ္မေနခဲ့သလို ထယ္ေယာင္းလည္ေထာင္မွ လက္ဝါးရဲရဲေတြဟာလည္း အနက္ေရာင္ဆံႏြယ္တို႔ၾကား တိုးဖြကာေနသည္။ ေမာဟိုက္ေသာအသက္ရႉသံျပင္းျပင္းေတြျဖင့္ ထိုေန႕ရဲ႕ေနဝင္ခ်ိန္ဟာပို၍အသက္ဝင္ေနခဲ့သည္။

ကူးကို 25 ကင္မ္ထယ္ေယာင္းပိုင္ၿပီဟု သတ္မွတ္ထားနိုင္သည္။ က်န္ 75 ၌ 25 သည္မင္ညီအစ္ကိုပိုင္၍ 50 သည္ေတာ့ Grayson ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးကပိုင္၏။ အျပည့္အဝပိုင္ဆိုင္ခ်င္သည့္ သူ႕အတြက္ရင္ဆိုင္ရမဲ့လူေတြက အင္အားအသင့္အတင့္ျဖင့္ေစာင့္ႀကိဳလ်က္။

ကင္မ္ထယ္ေယာင္းအေတြးသိပ္မွားခဲ့တာ...ရင္ဆိုင္ရမဲ့အႀကီးမွားဆုံးက ကူးဆိုတဲ့ ရင္ခုန္သံလွလွေလးဆိုတာ ေတြးပင္မၾကည့္ခဲ့မိ။လက္ရွိတြဲလာေနစဥ္တစ္ေလွ်ာက္လုံး ဒီေကာင့္ႏွလုံသားကို ကစားလိုက္တာမွ စုတ္ျပတ္သတ္ေနေအာင္။ အဆိပ္ေတြျပည့္ေနတဲ့ မ်က္ဝန္းျပာလဲ့လဲ့ေလးေတြ အျပစ္ဆိုခ်င္ဖြယ္တစ္စက္မွ မရွိတဲ့အထိ။ ႏႈတ္ခမ္းရဲရဲက ထိထိမိမိနာက်င္ေအာင္ေျပာတက္တဲ့ စကားလုံးလွလွေတြ။ မွန္းရခက္တဲ့စိတ္အေျခအေနေတြ နားလည္ရခက္လြန္းတဲ့အျပဳအမူေတြ မေသ႐ုံတမယ္ထိုးစိုက္လာတဲ့ဓားသြားေလးေတြက ကူးငယ္စီကေပမို႔ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ထယ္ေယာင္းအတြက္ တန္ဖိုးႀကီးလြန္းသည္။

ဝဋ္ဆိုတာနာတက္တဲ့အမ်ိဳးေပမို႔ ကိုယ့္ထံျပန္လည္လာတဲ့အခါ တကယ့္ကိုလွလွပပေလး...။

"က်စ္...ကိုင္စမ္းပါကြာ။ စိတ္ပူရလြန္းလို႔႐ူးေတာ့မယ္"

ကိုရီးယားမျပန္ျဖစ္ပဲ နယူးေယာက္္ခ္မွလုပ္ငန္းခြဲေတြ၌ ဦးစီးရင္း ခ်စ္ရသူေပးတဲ့ျပစ္ဒဏ္ေတြ ခံယူေနတဲ့ ဦးေလးႀကီးကင္မ္ထယ္ေယာင္းဟာ မၿငိဳမျငင္။ ဒီေန႕နဲ႕ဆို 3 ရက္အတိရွိၿပီ။ စာမလာ အေၾကာင္းမၾကား ဖုန္းေခၚေတာ့လည္းဝင္ရက္သား ခ်ပစ္...တကယ္ပူထူလြန္းလို႔႐ူးေတာ့မယ္။ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္ရင္ေတာင္ ဒီေကာင္ကေခ်ာ့မွာပါ အဆက္အသြယ္ဖ်က္ထားေတာ့ အ႐ူးမီးဝိုင္းျပာယာခတ္ေနပုံက အိႏၵျေပ်က္စြာ။

အိပ္ခန္းထဲ ဟိုေလွ်ာက္ဒီေလွ်ာက္လုပ္ရင္း မနက္အာ႐ုံကတည္းက ထပ္ဖန္တလဲလဲေခၚေနမိတဲ့ ဖုန္းဟာကိုင္သူမဲ့ေနလည္း ဇြဲဟာမေလ်ာ့ခဲ့...အခုဆိုညေနပိုင္းဘက္ေရာက္လို႔လာၿပီ။ ကူးစီသာစိတ္ေရာက္ေန၍ ဘာမွမစားရေသးတဲ့ဗိုက္ကိုလည္း အာ႐ုံရမေန။

တစ္ဖက္တြင္လည္း...

"ေဂ် မင္းဖုန္းေတြဆက္တိုက္လာေနတယ္...ဘာေတြရႈပ္ထားျပန္ၿပီလဲ..."

"ငါဘယ္သူနဲ႕မွရန္မျဖစ္ထားပါဘူး Darling ရာ...အာ႐ုံစိုက္မေနနဲ႕ ေမာသြားရင္ရပ္လိမ့္မယ္"

ဒီရက္ပိုင္းလူကပ္လြန္းတဲ့ေဂ် လိုခ်င္တာအတြက္လာခြၽဲေနမွန္းသိေပမဲ့ ခြၽဲခံရတဲ့သူမွာပန္းေတြပြင့္လို႔။ ရွားပါးလြန္းနဲ႕ေန႕ရက္ေလေပမို႔ အပန္းေျဖအိမ္ကိုေခၚတဲ့အခါ ေခ်ာေခ်ာျခဴျခဴပါလာသည္။အခုလည္းေပါင္ေပၚေခါင္းအုံး၍ Grayson ဖုန္းကိုအပိုင္စီးကာဂိမ္းေဆာ့ေနသူသည္ အခန္းထဲကတဂြမ္ဂြမ္ျမည္ေနတဲ့ဖုန္းအား နည္းနည္းမွ်အေရးမစိုက္။ ဆံႏြယ္တို႔အား ထိုးဖြေပးေနသည့္ Grayson လက္ေတြေအာက္ Jeykay ဟာလုံးဝကိုဇိမ္ခံေနသည္။

"Darling အခုထြက္မဲ့ကားေမာ္ဒယ္ကရွယ္ပဲ သိလား"

"အင္း..."

ဆတ္ခနဲထထိုင္ကာ ဖုန္းအားစားပြဲေပၚပစ္တင္လိုက္ၿပီး တြန့္ခ်ိဳးထားျပန္တဲ့မ်က္ခုံးေတြ။ အင္း အြန္း ေအာ္ ဆိုတဲ့စကားလုံးေတြက ေဂ်မႀကိဳက္ဆုံးပဲ...အေၾကာင္းျပခ်က္လာမေမးနဲ႕ မသိဘူး။ ေဒါသအား တံေတြးနဲ႕အတူၿမိဳခ်ပစ္ကာ လိုခ်င္တာကိုရေအာင္ေတာင္းရဦးမည္...ဘဝကခါးလိုက္တာ။ လူပ်ိဳႀကီးေတြကလည္း ဝယ္ေပးလိုက္ရင္ၿပီးေနတာကို အခုေတာ့ေအာက္က်ခံေနရတယ္။

"ကားေဘာ္ဒီပိုင္းေတြက လုံးဝငါ့အႀကိဳက္ေတြပဲ သိလား Darling..."