*Unicode*

"အိမ်တော့ပြန်လာတက်သေးတာပဲ! အပျော်အပါးတွေလျော့လို့ပြောရင်လည်း ဘယ်တော့မှနားမထောင်ဘူး...JeyKay မင်းအသက်ငယ်တော့တာမဟုတ်ဘူး အလုပ်အကိုင်အတည်တကျနဲ့နေပါတော့ !"

"ရည်းစားတွေထည်လဲတွဲနေတာ ကိုယ်တို့နည်းနည်းသဘောမကျဘူး...မင်းအကျင့်တွေမပြင်ရင် မင်းအမေလီရာတို့စီပြန်ပို့ရလိမ့်မယ် "

ဒါတွေပဲ အိမ်မပြန်လာချင်ရတဲ့အကြောင်းရင်းတွေ။ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ ဓာတ်ပြားဟောင်းကြီးဟာ ဖွင့်ပါများတော့ ပီကေတစ်ဖောက်ဖောက်ဝါးနေသည့် မျက်မှန်အနက်ဖြင့် JeyKay အပေါ်မတိုးတော့။ ဘယ်သူ့အပေါ်မှနစ်နာအောင်လုပ်မနေ၍ သူအမှားမရှိဘူး...အေးဆေးပေါ့။ ခံုအားတက်တူးပါသည့်လက်ချောင်းတွေက တစ်တောက်တောက်ခေါက်ရင်း ခါးထောက်ကာမျက်ထောင့်နီတွေဖြင့် ကိုရီးယားညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်အား အသာအယာအကဲခတ်နေပစ်သည်။

ဖြူစွတ်စွတ်အသားအရေပိုင်ထားသည့် နှစ်ယောက်လံုးဒေါသစိတ်ဖြင့်နီရဲ၍နေသည်။ ကြည့်ကောင်းလွန်းတဲ့ရုပ်ရည်တွေမှာ မိန်းမလေးတွေအကြိုက်...။ခြေ ငြိမ်လွန်းတဲ့လူပျိုကြီးတွေစီက ဂရုစိုက်ခံရခြင်းတေွပိုပိုသာသာ ရနေတဲ့ JeyKay ဘဝကထင်သလောက် လွယ်မနေပါဘူး။

"မင်ဟိုဂီ နဲ့မင်ယွန်းဂီခင်ဗျ...အိမ်ပြန်လာတုန်းလေးညီအစ်ကိုမနှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး လူကိုနားမုဒိန်းကျင့်နေတာ တော်သင့်ပြီထင်တယ္ "

တပ်ထားသည့်မျက်မှန်ကို အောက်ချွတ်ကာ ပင်လယ်ပြာမျက်ဝန်းတွေအား ဝိုင်းသထက်ဝိုင်းအောင်လုပ်ရင်း မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ဂျေဟာတကယ့်ပလီပလာတွေ သိပ်ကျွမ်းကျင်သည္။

"ကိုယ်တို့ကမင်းအတွက်ပြောနေတာ...ဒီလိုတွေပဲအချိန်ဖြုန်း "

"အားး ခေါင်းကိုက်လိုက်တာ "

ဟိုဂီရဲ့မပြီးနိုင်တဲ့တရားတွေလာမဲ့အရေး ကြိုမြင်ကာ ခေါင်းအားလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်အုပ်ကိုင်၍ ဂျေဟာသရုပ်ဆောင်လည်းသိပ်တော်သည်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမဲ့ JeyKay ခေါင်းကိုက်သည်ဆိုလျှင် ပြာယာခတ်ကာစိတ်ပူကြီးတဲ့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်။ ဘာမှလျှောက်မတွေးနဲ့ စိတ်ကိုငြိမ်ငြိမ်ထားဆိုတဲ့ မြောင် ခေါ် မင်ယွန်းဂီရဲ့စကားလံုးတွေကိုလည်း အလွတ်ရနေပြီးဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော 5 နှစ်လောက်က အပြင်းအထန် Car accident ဖြစ်ပြီးမျက်ကြည်လွှာဆံုးရှုံးခဲ့ရသလို ဦးခေါင်းပိုင်းအထိများ၍ ကိုမာဝင်သွားကာ မှတ်ဥာဏ်စနစ်တွေပျက်စီးကုန်သည်တဲ့။ အမှတ်ရစွာ ဆေးရုံမှနိုးထခြင်းပထမဆံုးရက် မှာခေါင်းတွေသေအောင်ကိုက်ခဲနေပြီး အမှောင်အတိမြင်ကွင်းတွေ...ပွေ့ဖက်ငိုယိုကြသည့် ဒယ်ဒီနဲ့မာမီရယ် လူပျိုကြီးနှစ်ယောက်ရယ်ကို သူမမှတ်မိခဲ့ဘူး...စဥ်းစားတိုင်းသေအောင်ကိုက်ခဲတဲ့ ခေါင်းတွေအောင့်တက်တဲ့ရင်ဘတ်တွေ လံုးဝကိုစက်ဆုပ်ဖွယ်အတိ။ ခါးလွန်းပြင်းလွန်းတဲ့ဆေးတွေအချိန်တိုင်းသောက်နေခဲ့ရတာတွေ အတော်ကိုပင်ပန်းခဲ့ရတာ။

မျက်ကြည်လွှာအစားထိုးကုသပြီး ဆေးရုံကဆင်းပြီးသည်အထိ မေ့သွားသည့်အတိတ်ကိုစဥ်းစားဖို့ကြိုးစားတိုင်း ကိုက်ခဲလာတက်သလို တစ်ချက် တစ်ချက်အလိုလိုနေရင်းကိုက်ခဲတက်တဲ့ခေါင်းတွေ။ တစ်ခါကိုက်တိုင်း မနေနိုင်စွာအော်ဟစ်နေရသည်အထိပြင်းပြင်းထန်ထန်။ အမှောင်အတိအမြင်အာရုံမှ ပံုမှန်အမြင်အာရုံရလာသည့် JeyKay အတွက်အရာရာဟာအထူးအဆန်းတွေဖြစ်နေခဲ့သေးသည်။ အိမ်ထဲအိမ်ပြင်ထွက်ခွင့်မရခဲ့ရာကနေ နယူးယောက်ခ်မြို့အတွင်းသာ သွားလာခွင့်ပေးခဲ့သည်။ ပိတ်ပင်ခြင်းတွေရဲ့နောက်ကွယ် အတိတ်ဆိုးကိုပြန်မမှတ်မိရလေအောင် မင်ညီအစ်ကိုကသိပ်သည်းကာတုန်အောင် ဂရုစိုက်ပေးထားသည်မှာ လိုလေသေးမရှိ။

အတိတ်ဆိုတဲ့အရာကိုမေ့မေ့ပျောက်ပျောက်ထားခဲ့မိတာ ပြန်စဥ်းစားရင်ခေါင်းမကိုက်တက်တော့သည်အထိ။ ရံဖန်ရံခါ မှုန်ဝါးဝါးပံုရိပ်တွေမြင်တာကလွဲလို့ပေါ့။ အတိတ်တွေမလှကြောင်း ထိုပံုရပ်ဝါးတွေမြင်ရတိုင်း ဆွဲနုတ်ခံရသလိုနာတက်တဲ့နှလံုးသားက တီးတိုးပြောတက်သည်။ လက်ရှိမှာနေပျော်တော့ အတိတ်တွေဟာအရေးမကြီးတော့။

အနားကိုလေနှင့်အလျင်ရောက်လာသည့် မြောင်သည် စိုးရိမ်ကြီးစွာမျက်အိမ်တို့ဆောက်တည်ရာရမနေ။

"ခေါင်းကိုက်ပြန်တာလား...ကိုယ်ပြောထားတယ်လေ အတွေးတွေနယ်မချဲ့နဲ့လို့ စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားနော်...အရမ်းကိုက်နေလား အီဆောင်းကိုခေါ်...."

"အဲ့လောက်ထိမလိုပါဘူး...ဒီလိုပဲစိတ်ရှုပ်သွားလို့ကိုက်လာတာ မြောင်ရဲ့"

ဘေးမှအသင့်ရှိနေသောပုခံုးပေါ်မှီချရင်း စချွဲတော့သည့် ကလေးကြီး။ ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ နားမညီးဖို်မရေးကြီးသည်။

"မင်းကလေးကိုမဆူတော့နဲ့! ဆေးသွားယူချည် "

"ဂျွန် အရမ်းနေရခက်နေလား ကိုယ်တောင်းပန္ပါတယ္ကွာ မင်းနေမကောင်းတာကို မသိပဲဆူနေမိတာ ဆေးယူခဲ့မယ်"

ဆေးဆိုတာနဲ့ ဆတ်ခနဲထောင်လာတဲ့ ဂျေဟာဆေးဆိုတဲ့အရာကိုဝေးဝေးကပင်ရှောင်တက်တဲ့အမျိုး။ လူကအလန်းကြီးရှိနေတာကို မသောက်နိုင်ပါဘူး။ လူပျိုကြီးတွေပိုကိုပိုတယ်!

"မကောင်းဘူး! နှစ်ယောက်လံုးမကောင်းဘူး...အိပ်ရေးမဝသေးလို့်ခေါင်းကိုက်တာကို ဆေးပဲတိုက်ချင်နေကြတယ်...အဲ့ဆေးကိုယ့်ဟာကိုယ်သောက်ကြ !!"

ထအော်ကာ အပေါ်ထပ်ပြေးတက်သွားသူကြောင့် နောက်ကလိုက်ရန်ပြင်ကြရပြန်သည်။

"မတက်လာကြနဲ့! မဟုတ်ရင်စိတ်ဆိုးပစ်မှာ!"

ဒုန်းဒုန်းဒိုင်းဒိုင်းခြေသံတွေအဆံုး တံခါးပိတ်သံဝုန်းခနဲကြောင့် မင်ယွန်းဂီတို့နှစ်ယောက် ဇက်လေးတွေပုခနဲ။

"ဟိုဂီ...အီဆောင်းကိုတစ်ရက်လောက်ခေါ်ခဲ့!"

"ဘာလုပ်ဖို့လဲ "

"ဂျွန်ငယ့် အခြေအနေစမ်းသပ်ကြည့်ဖို့...ခေါင်းကိုက်ကိုက်နေရင် အတိတ်ပြန်သတိရသွားမှာဆိုးတယ်"

"အင်း...ခေါ်ခဲ့မယ္ ဂျွန်သာအိမ်ကပ်ဖို့လိုတာ"

အဲ့ဒီနေ့ ဒေစီယာနှလုံးခွဲစိတ်တဲ့နေ့ ဂျွန်ငယ်အရေးပေါ်ဖြစ်တဲ့နေ့က သွေးသံရဲရဲဖြင့်အသက်မျှင်းမျှင်းသာကျန်တဲ့ ဂျွန့်အခြေအနေဟာ ဆိုးရွားလွန်းတာထက်ပိုနေခဲ့သည်။ တစ်ဘက်မှာလည်း ဒေစီယာနှလုံးဟာရပ်တန့်တော့မည့်အခြေအနေ။ ဂျွန်ငယ်ကိုလက်လွတ်လိုက်၍လည်း မဖြစ်သလို ဆရာဝန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒေစီယာကိုလည်းလက်မလွတ်ရက်။ ပြာများနေခဲ့ရသည့် အီဆောင်းတစ်ယောက် ဂျွန်ငယ့်အား အသက်ကယ်ဆေးထိုးကာ အက်ကွဲနေသည့်ဦးခေါင်းပိုင်းအားသွေးတိတ်စေပြီး အကြမ်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

ကံကောင်းခဲ့တယ်ဆိုရမလား အချိန်ကိုက်သေဆုံးသွားခဲ့သည့် လူနာတစ်ယောက်၏နှလုံးအား လူနာရှင်ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဒေစီယာထံအစားထိုးပေးခဲ့သည်။ မကိုက်ညီသည့်နှလုံးဖြစ်နေသည့်အလျောက် နေသားမကျသည့်အခါ ဒေစီယာတစ်ချက်တစ်ချက် မခံမရပ်နိုင်အောင်နှလုံးတွေအောင့်ခဲ့ရသည်လေ။

ဒေစီယာအနားသာကပ်နေသည့် ကင်မ်နီဝန်းဆိုတဲ့အမျိုးသမီးရယ် အားနည်းကာမေ့မြောနေခဲ့သော ကင်မ်ထယ်ယောင်းရယ်ကြောင့် ဂျွန်ငယ်အားခွဲစိတ်ချိန်စိတ်အေးရသည်။ မပိုင်နိုင်သည့်ကုထံုးတွေလိုအပ်လာသည့်အခါ ဂျွန့်မိဘတွေကနယူးယောက်ခ်သွားကုသရန် ဆန္ဒပြင်းပျခဲ့သည့်အလျောက် မင်ဟိုဂီတို့ညီအစ်ကိုဟာလည်းသဘောတူကာ လေယာဉ်ဖြင့်ကိုရီးယားမြေမှတိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာကာ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆံုးပြီဆိုသောသတင်းသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။

ကိစ္စဖြစ်စဥ်စလယ်ဆံုး သိနေခဲ့သောဂျီမင်ဟာ ကင်မ်ထယ်ယောင်းအပေါ်အဆံုးအထိ ဖံုးကွယ်ထားပေးနိုင်ခဲ့သည်...သိပ်တော်တယ်ဆိုနိုင်ပေမည်။

မျက်ရည်မိုးတွေခမ်းလုနီးနီးငိုကြွေးခဲ့ရတဲ့ ထိုနေ့ရက် ပူလောင်လွန်းတဲ့မီးတောက်တွေလို ပြန်တွေးတိုင်းမျက်ရည်ဝဲရသည်ကား ယနေ့အထိ။ ပင်ပန်းခဲ့ရတဲ့ အတိတ်တွေအတွက်အစွမ်းကုန်အလိုလိုက်သည့်အခါ ဆိုးသွမ်းလာသည့်ဂျွန်ဟာ အကျင့်စရိုက်တွေအကုန်ပြောင်းလဲကုန်သည်။

နူးညံ့မှုလေးကနေ ပြင်းရှရှအဖြစ်

ထိလွယ်ရှလွယ်ကနေ မာလွန်းတဲ့နှလုံးသားပိုင်ရှင်အဖြစ်...ဂျွန်ဂျောင်ဂုဟာ မည်သို့မည်ပံုနေနေ သဘောကျချင်စရာအတိ။

"ဟျောင့် Leo ညကြရင်နေရာအသစ် ဒိုးမယ်...အပြောင်းအလဲဖြစ်အောင်ပေါ့ကွာ"

ကုတင်ပေါ်ကန့်လန့်ဖြတ် ပတ်လတ်လှန်ကာရယ်မောလျက် ဖုန်းပြောနေသည့် ဂျွန် မဟုတ်တော့တဲ့ ဂျေဟာတက်တက်ကြွကြွ။

Club တက် လောင်းကစားဝိုင်းသွား ရည်းစားတွေနဲ့ပတ်အီ ဒါတွေဟာ ဂျေသက်မှတ်ထားတဲ့ ပျော်ရွှင်ခြင်းပံုသေနည်းတွေ။ ကိုယ်ပျော်ဖို႔ အချစ်ဆိုတဲ့ သူများနှလုံးသားကိုကစားခြင်းတွေဟာ ဂျေ့အဘိဓာန်မှာ အမှားမဟုတ်။

ဂျေတို့က Love Myself ပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုထက် ဘယ်ကောင့်ကိုမှချစ်တက်တာမဟုတ်။

"ဟားးဟားး ဟုတ်ပြီ...see you bro ညမှ ဒီကောင်ကိုလာခေါ်လှည့် "

ဖုန်းကိုတွေ့ရာပစ်လိုက်ကာ အိပ်ရာပေါ်မှထကာ ဝတ်ထားသည့် ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက်ရုပ်ပံုတွေဖြင့် အနက်ရောင်တီရှပ်အား ကောက်ချွတ်ပစ်လိုက်သည်အခါ ဆွဲဆောင်မှာပြင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေဟာ ဖြူဥဥအသားအရေနှင့်ထင်းလင်းလျက်။

လက်ကောက်၀တ်ထက်မှ အနက်ရောင်နာရီကြီးကြီးအား မှန်တင်ခံုရှေ့သွားအထား မှန်ပေါ်မှကိုယ့်ပံုရိပ်ကိုယ် အတန်ကြာစိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ရှိသင့်ရှိထိုက်သည့်ကြွက်သားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ သူများတွေကို အတောင့်ကြီးထဲမပါပေမဲ့ ဂျေဟာအားကိုးထိုက်တဲ့ ယောက်ျားသားပါပဲ။ တက်တူးတွေနဲ့ လက်မောင်းကိုကြည့်မလား ထင်းလွန်းတဲ့မေးရိုးကိုကြည့်မလား အရာရာဟာမိမိုက်လွန်း၍ Perfect ။ သို့သော် ဖြူသည်ထက်ပိုလွန်းသော ဖွေးဥဥအသားအရေက တစ်ချို့နေရာတွေ၌ပန်းရောင်သမ်းနေသည် ဥပမာ- လက်ချောင်းခြေချောင်း အဆစ်တွေရယ်ထိပ်ပိုင်းလေးတွေရယ်...နှာတံလံုးလံုးလေးရောပေါ့။

ကြီးသော်လည်း သေးသွယ်သယောင်ခန္ဓာအချိုးအစား ခါးနေရာဆို တကယ့်သေးသေးလေး၊ ကလေးမျက်နှာနဲ့ ပြာလဲ့လဲ့မျက်ဝန်းတွေ ကြောင့် သိပ်လှနေပြန်သည်။

ဒီရုပ်ရည်နဲ့ ရည်းစားတစ်ယောက်တည်းတွဲရင် ကျန်တဲ့လူတွေအတွက်ဘယ်တရားပါ့မလဲ...

ထမြည်လာသောဖုန်းထံဝင်လာသည့် နံပါတ်စိမ်းဖြင့်ဖုန်း။ ကောက်ကိုင်ကာ ပြတင်းပေါက်အနားရပ်ရင်း ဆေးလိပ်တွေဟန်ပါပါမီးညိှရင်း ရှုိက်ဖွာလိုက်သည်။

"ဟယ်လို "

"ကိုယ်ပါ ကင်မ်ထယ်ယောင်း "

လေလိုင်းထဲမှအက်ရှရှစကားသံကြောင့် မျက်ခံုးတို့မြင့်တက်လျက်။ ဖုန်းနံပါတ်တောင် စံုစမ်းပြီးသွားပြီပဲ ဒီဘဲမြန်ချက်။

ဒီဘဲရဲ့အက်ရှရှခပ်ဩဩအသံဖြင့် E skill တွေကို ဂျေသိပ်ကြွေသည်။ အကြောင်းရင်းမဲ့စွာ ကင်မ်ထယ်ယောင်းနဲ့ စကားပြောနေတာဖြစ်ဖြစ် အတူရှိနေတာဖြစ်ဖြစ် လှုိင်းတချို့လှုပ်ခတ်ခြင်းကို ခံစားမိသည်။ သို့သော် ဒါတွေကိုအရေးလုပ်ရလောက်အောင် အားယားမနေတော့ မေးခွန်းတွေထုတ်စဥ်းစားမနေပါ။

"မင်းအားရဲ့လား ဂျေ "

"ဟဟ...JeyKay ကအချိန်တိုင်းအားပါတယ် လေလွင့်လူငယ်ဆိုတော့ "

ကူးရဲ့စကားသံတွေမှာ ထယ်ယောင်းပြုံးလိုက်မိသည်။ ပြုံးရယ်ဖို့ခက်ခဲတာနှစ်တွေဘယ်လောက်ကြာကြာ ကူးနဲ့ဆို ပြုံးဖို့်ဟာခဏပဲ။

"ကိုယ်မင်းနဲ့အေးဆေးတွေ့ချင်တယ် "

"တွေ့ရုံပဲလား..."

"ဟင်."

ရယ်သဲ့သ့ဲစကားတွေရဲရဲတင်းတင်းပါပဲ...ကူးကပြောင်းလဲသွားတာမှ တော်တော်လေးကို။ ရင်ခုန်သွားသည်မှအလွန် မဟုတ်ဘူး ကူးအသံလေးကြားနေရကတည်းက ခုန်ပေါက်နေတဲ့ရင်အစံု ချစ်တယ်ပြောပစ်ချင်ပေမဲ့ ကူးအချစ်တွေနဲ့တန်အောင် အစကနေပြန်လိုက်မှာမို့ စိတ်ရှည်ရမည်။

"တွေ့ရုံပဲဆိုပျင်းစရာကြီး...ကျုပ်က ပျော်စရာဖန်တီးရင်းပဲ အချိန်ဖြုန်းချင်တာ"

"က...ကူး "

တိုးလျလျအသံလေးမှာ ဂျေအော်ရယ်မိသည်။ တကယ်ဒီလူကြီးအသံတွေတိမ်ဝင်သွားတာ အဖြူထည်လား ဖြူစင်ယောင်ဆောင်တာလား။ သေချာတာကတော့ ရှက်သွားသည်ထင်။ တော်ကီတွေတောင်မသံုးရသေးဘူး ဘဲကြီးကယိမ်းချင်နေပြီ...တကယ်ပဲလွယ်လိုက်တာ။

ကူး...ကူး တစ်ကူးတည်းကူးနေတာတော့ ဂျေမကြည်တာအမှန်။

"ခင်ဗျားလျှောက်တွေးမနေနဲ့...ကျုပ်ကပျော်ချင်ရင် Club မှာတွေ့မယ်လို့်ပြောမလို့ကို "

"ကိုယ် ကိုယ်မတွေးပါဘူးကွာ...ဒါနဲ့ဂျေကို ကိုယ်ကူးလို်ပဲခေါ်ချင်တာ ခွင့်ပြုမလား"

"အဲ့တာက...သဘောသဘော !"

"ခွင့်ပြုလိုက်တာပဲ လူကိုပျော်အောင်ကွာ "

"အဲ့လောက်တောင်ပျော်တာလား...ထားပါ လိပ်စာပို့လိုက်မယ် ညလာခဲ့နော် ထယ်ယောင်းဂီး"

"ကောင်းပြီဗျာ...ကိုယ့်ကိုသတိရနေပေးနော် အချိန်တိုင်းမိနစ်တိုင်း "

ချစ်ခြင်းတွေ အစပြန်ပျိုးမဲ့လမ်း ဆူးတွေတစ်နင့်တစ်ပိုးကြိုဆိုလျက်ပါပဲ ကင်မ်ထယ်ယောင်း။

ဒီလပြီးဆံုးရေးကြည့်မယ်လုိ့စိတ်ကူးထားတယ်ကွ😾❤

ပေါ့သွားရင်မီယားနဲ အလုပ်နဲ့မို့ ဟီး

Love you all❤

*********

*Zawgyi*

"အိမ္ေတာ့ျပန္လာတက္ေသးတာပဲ! အေပ်ာ္အပါးေတြေလ်ာ့လို႔ေျပာရင္လည္း ဘယ္ေတာ့မွနားမေထာင္ဘူး...JeyKay မင္းအသက္ငယ္ေတာ့တာမဟုတ္ဘူး အလုပ္အကိုင္အတည္တက်နဲ႕ေနပါေတာ့ !"

"ရည္းစားေတြထည္လဲတြဲေနတာ ကိုယ္တို႔နည္းနည္းသေဘာမက်ဘဴး...မင္းအက်င့္ေတြမျပင္ရင္ မင္းအေမလီရာတို႔စီျပန္ပို႔ရလိမ့္မယ္ "

ဒါေတြပဲ အိမ္မျပန္လာခ်င္ရတဲ့အေၾကာင္းရင္းေတြ။ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဓာတ္ျပားေဟာင္းႀကီးဟာ ဖြင့္ပါမ်ားေတာ့ ပီေကတစ္ေဖာက္ေဖာက္ဝါးေနသည့္ မ်က္မွန္အနက္ျဖင့္ JeyKay အေပၚမတိုးေတာ့။ ဘယ္သူ႕အေပၚမွနစ္နာေအာင္လုပ္မေန၍ သူအမွားမရွိဘူး...ေအးေဆးေပါ့။ ခံုအားတက်တူးပါသည့်လက်ချောင်းတွေက တစ္ေတာက္ေတာက္ေခါက္ရင္း ခါးေထာက္ကာမ်က္ေထာင့္နီေတြျဖင့္ ကိုရီးယားညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္အား အသာအယာအကဲခတ္ေနပစ္သည္။

ျဖဴစြတ္စြတ္အသားအေရပိုင္ထားသည့္ နှစ်ယောက်လံုးဒေါသစိတ်ဖြင့်နီရဲ၍နေသည်။ ၾကည့္ေကာင္းလြန္းတဲ့႐ုပ္ရည္ေတြမွာ မိန္းမေလးေတြအႀကိဳက္...။ေျခ ၿငိမ္လြန္းတဲ့လူပ်ိဳႀကီးေတြစီက ဂရုစိုက်ခံရခြင်းတေွပိုပိုသာသာ ရေနတဲ့ JeyKay ဘဝကထင္သေလာက္ လြယ္မေနပါဘူး။

"မင္ဟိုဂီ နဲ႕မင္ယြန္းဂီခင္ဗ်...အိမ္ျပန္လာတုန္းေလးညီအစ္ကိုမႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး လူကိုနားမုဒိန္းက်င့္ေနတာ တော်သင့်ပြီထင်တယ္ "

တပ္ထားသည့္မ်က္မွန္ကို ေအာက္ခြၽတ္ကာ ပင္လယ္ျပာမ်က္ဝန္းေတြအား ဝိုင္းသထက္ဝိုင္းေအာင္လုပ္ရင္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖင့္ ေဂ်ဟာတကယ့္ပလီပလာေတြ သိပ်ကျွမ်းကျင်သည္။

"ကိုယ္တို႔ကမင္းအတြက္ေျပာေနတာ...ဒီလိုေတြပဲအခ်ိန္ျဖဳန္း "

"အားး ေခါင္းကိုက္လိုက္တာ "

ဟိုဂီရဲ႕မၿပီးနိုင္တဲ့တရားေတြလာမဲ့အေရး ႀကိဳျမင္ကာ ေခါင္းအားလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္အုပ္ကိုင္၍ ေဂ်ဟာသ႐ုပ္ေဆာင္လည္းသိပ္ေတာ္သည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိေပမဲ့ JeyKay ေခါင္းကိုက္သည္ဆိုလွ်င္ ျပာယာခတ္ကာစိတ္ပူႀကီးတဲ့ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္။ ဘာမွေလွ်ာက္မေတြးနဲ႕ စိတ္ကိုၿငိမ္ၿငိမ္ထားဆိုတဲ့ ေျမာင္ ေခၚ မင်ယွန်းဂီရဲ့စကားလံုးတွေကိုလည်း အလြတ္ရေနၿပီးျဖစ္သည္။

လြန္ခဲ့ေသာ 5 ႏွစ္ေလာက္က အျပင္းအထန္ Car accident ဖြစ်ပြီးမျက်ကြည်လွှာဆံုးရှုံးခဲ့ရသလို ဦးေခါင္းပိုင္းအထိမ်ား၍ ကိုမာဝင္သြားကာ မွတ္ဥာဏ္စနစ္ေတြပ်က္စီးကုန္သည္တဲ့။ အမွတ္ရစြာ ဆေးရုံမှနိုးထခြင်းပထမဆံုးရက် မွာေခါင္းေတြေသေအာင္ကိုက္ခဲေနၿပီး အေမွာင္အတိျမင္ကြင္းေတြ...ေပြ႕ဖက္ငိုယိုၾကသည့္ ဒယ္ဒီနဲ႕မာမီရယ္ လူပ်ိဳႀကီးႏွစ္ေယာက္ရယ္ကို သူမမွတ္မိခဲ့ဘူး...စဥ္းစားတိုင္းေသေအာင္ကိုက္ခဲတဲ့ ေခါင္းေတြေအာင့္တက္တဲ့ရင္ဘတ္ေတြ လံုးဝကိုစက်ဆုပ်ဖွယ်အတိ။ ခါးလြန္းျပင္းလြန္းတဲ့ေဆးေတြအခ်ိန္တိုင္းေသာက္ေနခဲ့ရတာေတြ အေတာ္ကိုပင္ပန္းခဲ့ရတာ။

မ်က္ၾကည္လႊာအစားထိုးကုသၿပီး ေဆး႐ုံကဆင္းၿပီးသည္အထိ ေမ့သြားသည့္အတိတ္ကိုစဥ္းစားဖို႔ႀကိဳးစားတိုင္း ကိုက္ခဲလာတက္သလို တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္အလိုလိုေနရင္းကိုက္ခဲတက္တဲ့ေခါင္းေတြ။ တစ္ခါကိုက္တိုင္း မေနနိုင္စြာေအာ္ဟစ္ေနရသည္အထိျပင္းျပင္းထန္ထန္။ အေမွာင္အတိအျမင္အာ႐ုံမွ ပံုမှန်အမြင်အာရုံရလာသည့် JeyKay အတြက္အရာရာဟာအထူးအဆန္းေတြျဖစ္ေနခဲ့ေသးသည္။ အိမ္ထဲအိမ္ျပင္ထြက္ခြင့္မရခဲ့ရာကေန နယူးေယာက္ခ္ၿမိဳ႕အတြင္းသာ သြားလာခြင့္ေပးခဲ့သည္။ ပိတ္ပင္ျခင္းေတြရဲ႕ေနာက္ကြယ္ အတိတ္ဆိုးကိုျပန္မမွတ္မိရေလေအာင္ မင္ညီအစ္ကိုကသိပ္သည္းကာတုန္ေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ေပးထားသည္မွာ လိုေလေသးမရွိ။

အတိတ္ဆိုတဲ့အရာကိုေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ထားခဲ့မိတာ ျပန္စဥ္းစားရင္ေခါင္းမကိုက္တက္ေတာ့သည္အထိ။ ရံဖန္ရံခါ မှုန်ဝါးဝါးပံုရိပ်တွေမြင်တာကလွဲလို့ပေါ့။ အတိတ္ေတြမလွေၾကာင္း ထိုပံုရပ်ဝါးတွေမြင်ရတိုင်း ဆွဲနုတ်ခံရသလိုနာတက်တဲ့နှလံုးသားက တီးတိုးေျပာတက္သည္။ လက္ရွိမွာေနေပ်ာ္ေတာ့ အတိတ္ေတြဟာအေရးမႀကီးေတာ့။

အနားကိုေလႏွင့္အလ်င္ေရာက္လာသည့္ ေျမာင္သည္ စိုးရိမ္ႀကီးစြာမ်က္အိမ္တို႔ေဆာက္တည္ရာရမေန။

"ေခါင္းကိုက္ျပန္တာလား...ကိုယ္ေျပာထားတယ္ေလ အေတြးေတြနယ္မခ်ဲ့နဲ႕လို႔ စိတ္ၿငိမ္ၿငိမ္ထားေနာ္...အရမ္းကိုက္ေနလား အီေဆာင္းကိုေခၚ...."

"အဲ့ေလာက္ထိမလိုပါဘူး...ဒီလိုပဲစိတ္ရႈပ္သြားလို႔ကိုက္လာတာ ေျမာင္ရဲ႕"

ဘေးမှအသင့်ရှိနေသောပုခံုးပေါ်မှီချရင်း စခြၽဲေတာ့သည့္ ကေလးႀကီး။ ဘာပဲလုပ္ရလုပ္ရ နားမညီးဖို္မေရးႀကီးသည္။

"မင္းကေလးကိုမဆူေတာ့နဲ႕! ေဆးသြားယူခ်ည္ "

"ဂြၽန္ အရမ္းေနရခက္ေနလား ကိုယ်တောင်းပန္ပါတယ္ကွာ မင္းေနမေကာင္းတာကို မသိပဲဆူေနမိတာ ေဆးယူခဲ့မယ္"

ေဆးဆိုတာနဲ႕ ဆတ္ခနဲေထာင္လာတဲ့ ေဂ်ဟာေဆးဆိုတဲ့အရာကိုေဝးေဝးကပင္ေရွာင္တက္တဲ့အမ်ိဳး။ လူကအလန္းႀကီးရွိေနတာကို မေသာက္နိုင္ပါဘူး။ လူပ်ိဳႀကီးေတြပိုကိုပိုတယ္!

"မေကာင္းဘူး! နှစ်ယောက်လံုးမကောင်းဘူး...အိပ္ေရးမဝေသးလို့္ေခါင္းကိုက္တာကို ေဆးပဲတိုက္ခ်င္ေနၾကတယ္...အဲ့ေဆးကိုယ့္ဟာကိုယ္ေသာက္ၾက !!"

ထေအာ္ကာ အေပၚထပ္ေျပးတက္သြားသူေၾကာင့္ ေနာက္ကလိုက္ရန္ျပင္ၾကရျပန္သည္။

"မတက္လာၾကနဲ႕! မဟုတ္ရင္စိတ္ဆိုးပစ္မွာ!"

ဒုန်းဒုန်းဒိုင်းဒိုင်းခြေသံတွေအဆံုး တံခါးပိတ္သံဝုန္းခနဲေၾကာင့္ မင္ယြန္းဂီတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဇက္ေလးေတြပုခနဲ။

"ဟိုဂီ...အီေဆာင္းကိုတစ္ရက္ေလာက္ေခၚခဲ့!"

"ဘာလုပ္ဖို႔လဲ "

"ဂြၽန္ငယ့္ အေျခအေနစမ္းသပ္ၾကည့္ဖို႔...ေခါင္းကိုက္ကိုက္ေနရင္ အတိတ္ျပန္သတိရသြားမွာဆိုးတယ္"

"အင္း...ခေါ်ခဲ့မယ္ ဂြၽန္သာအိမ္ကပ္ဖို႔လိုတာ"

အဲ့ဒီေန႕ ေဒစီယာႏွလုံးခြဲစိတ္တဲ့ေန႕ ဂြၽန္ငယ္အေရးေပၚျဖစ္တဲ့ေန႕က ေသြးသံရဲရဲျဖင့္အသက္မွ်င္းမွ်င္းသာက်န္တဲ့ ဂြၽန့္အေျခအေနဟာ ဆိုး႐ြားလြန္းတာထက္ပိုေနခဲ့သည္။ တစ္ဘက္မွာလည္း ေဒစီယာႏွလုံးဟာရပ္တန႔္ေတာ့မည့္အေျခအေန။ ဂြၽန္ငယ္ကိုလက္လြတ္လိုက္၍လည္း မျဖစ္သလို ဆရာဝန္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ေဒစီယာကိုလည္းလက္မလြတ္ရက္။ ျပာမ်ားေနခဲ့ရသည့္ အီေဆာင္းတစ္ေယာက္ ဂြၽန္ငယ့္အား အသက္ကယ္ေဆးထိုးကာ အက္ကြဲေနသည့္ဦးေခါင္းပိုင္းအားေသြးတိတ္ေစၿပီး အၾကမ္းခ်ဳပ္ထားခဲ့သည္။

ကံေကာင္းခဲ့တယ္ဆိုရမလား အခ်ိန္ကိုက္ေသဆုံးသြားခဲ့သည့္ လူနာတစ္ေယာက္၏ႏွလုံးအား လူနာရွင္ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ေဒစီယာထံအစားထိုးေပးခဲ့သည္။ မကိုက္ညီသည့္ႏွလုံးျဖစ္ေနသည့္အေလ်ာက္ ေနသားမက်သည့္အခါ ေဒစီယာတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ မခံမရပ္နိုင္ေအာင္ႏွလုံးေတြေအာင့္ခဲ့ရသည္ေလ။

ေဒစီယာအနားသာကပ္ေနသည့္ ကင္မ္နီဝန္းဆိုတဲ့အမ်ိဳးသမီးရယ္ အားနည္းကာေမ့ေျမာေနခဲ့ေသာ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းရယ္ေၾကာင့္ ဂြၽန္ငယ္အားခြဲစိတ္ခ်ိန္စိတ္ေအးရသည္။ မပိုင်နိုင်သည့်ကုထံုးတွေလိုအပ်လာသည့်အခါ ဂြၽန့္မိဘေတြကနယူးေယာက္ခ္သြားကုသရန္ ဆႏၵျပင္းပ်ခဲ့သည့္အေလ်ာက္ မင္ဟိုဂီတို႔ညီအစ္ကိုဟာလည္းသေဘာတူကာ ေလယာဥ္ျဖင့္ကိုရီးယားေျမမွတိတ္တဆိတ္ ထြက္ခြာကာ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆံုးပြီဆိုသောသတင်းသာ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့ၾကသည္။

ကိစ္စဖြစ်စဥ်စလယ်ဆံုး သိေနခဲ့ေသာဂ်ီမင္ဟာ ကင်မ်ထယ်ယောင်းအပေါ်အဆံုးအထိ ဖံုးကွယ်ထားပေးနိုင်ခဲ့သည်...သိပ္ေတာ္တယ္ဆိုနိုင္ေပမည္။

မ်က္ရည္မိုးေတြခမ္းလုနီးနီးငိုေႂကြးခဲ့ရတဲ့ ထိုေန႕ရက္ ပူေလာင္လြန္းတဲ့မီးေတာက္ေတြလို ျပန္ေတြးတိုင္းမ်က္ရည္ဝဲရသည္ကား ယေန႕အထိ။ ပင္ပန္းခဲ့ရတဲ့ အတိတ္ေတြအတြက္အစြမ္းကုန္အလိုလိုက္သည့္အခါ ဆိုးသြမ္းလာသည့္ဂြၽန္ဟာ အက်င့္စရိုက္ေတြအကုန္ေျပာင္းလဲကုန္သည္။

ႏူးညံ့မႈေလးကေန ျပင္းရွရွအျဖစ္

ထိလြယ္ရွလြယ္ကေန မာလြန္းတဲ့ႏွလုံးသားပိုင္ရွင္အျဖစ္...ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုဟာ မည်သို့မည်ပံုနေနေ သေဘာက်ခ်င္စရာအတိ။

"ေဟ်ာင့္ Leo ညၾကရင္ေနရာအသစ္ ဒိုးမယ္...အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေအာင္ေပါ့ကြာ"

ကုတင္ေပၚကန့္လန့္ျဖတ္ ပတ္လတ္လွန္ကာရယ္ေမာလ်က္ ဖုန္းေျပာေနသည့္ ဂြၽန္ မဟုတ္ေတာ့တဲ့ ေဂ်ဟာတက္တက္ႂကြႂကြ။

Club တက္ ေလာင္းကစားဝိုင္းသြား ရည္းစားေတြနဲ႕ပတ္အီ ဒါေတြဟာ ေဂ်သက္မွတ္ထားတဲ့ ပျော်ရွှင်ခြင်းပံုသေနည်းတွေ။ ကိုယ်ပျော်ဖို႔ အခ်စ္ဆိုတဲ့ သူမ်ားႏွလုံးသားကိုကစားျခင္းေတြဟာ ေဂ့်အဘိဓာန္မွာ အမွားမဟုတ္။

ေဂ်တိဳ႕က Love Myself ပါပဲ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုထက္ ဘယ္ေကာင့္ကိုမွခ်စ္တက္တာမဟုတ္။

"ဟားးဟားး ဟုတ္ၿပီ...see you bro ညမွ ဒီေကာင္ကိုလာေခၚလွည့္ "

ဖုန္းကိုေတြ႕ရာပစ္လိုက္ကာ အိပ္ရာေပၚမွထကာ ဝတ္ထားသည့္ ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက်ရုပ်ပံုတွေဖြင့် အနက္ေရာင္တီရွပ္အား ေကာက္ခြၽတ္ပစ္လိုက္သည္အခါ ဆြဲေဆာင္မွာျပင္းတဲ့ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းေတြဟာ ျဖဴဥဥအသားအေရႏွင့္ထင္းလင္းလ်က္။

လက္ေကာက္၀တ္ထက္မွ အနက္ေရာင္နာရီႀကီးႀကီးအား မှန်တင်ခံုရှေ့သွားအထား မှန်ပေါ်မှကိုယ့်ပံုရိပ်ကိုယ် အတန္ၾကာစိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။

ရွိသင့္ရွိထိုက္သည့္ႂကြက္သားေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္။ သူမ်ားေတြကို အေတာင့္ႀကီးထဲမပါေပမဲ့ ေဂ်ဟာအားကိုးထိုက္တဲ့ ေယာက္်ားသားပါပဲ။ တက္တူးေတြနဲ႕ လက္ေမာင္းကိုၾကည့္မလား ထင္းလြန္းတဲ့ေမးရိုးကိုၾကည့္မလား အရာရာဟာမိမိုက္လြန္း၍ Perfect ။ သို႔ေသာ္ ျဖဴသည္ထက္ပိုလြန္းေသာ ေဖြးဥဥအသားအေရက တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြ၌ပန္းေရာင္သမ္းေနသည္ ဥပမာ- လက္ေခ်ာင္းေျခေခ်ာင္း အဆစ္ေတြရယ္ထိပ္ပိုင္းေလးေတြရယ္...နှာတံလံုးလံုးလေးရောပေါ့။

ႀကီးေသာ္လည္း ေသးသြယ္သေယာင္ခႏၶာအခ်ိဳးအစား ခါးေနရာဆို တကယ့္ေသးေသးေလး၊ ကေလးမ်က္ႏွာနဲ႕ ျပာလဲ့လဲ့မ်က္ဝန္းေတြ ေၾကာင့္ သိပ္လွေနျပန္သည္။

ဒီ႐ုပ္ရည္နဲ႕ ရည္းစားတစ္ေယာက္တည္းတြဲရင္ က်န္တဲ့လူေတြအတြက္ဘယ္တရားပါ့မလဲ...

ထျမည္လာေသာဖုန္းထံဝင္လာသည့္ နံပါတ္စိမ္းျဖင့္ဖုန္း။ ေကာက္ကိုင္ကာ ျပတင္းေပါက္အနားရပ္ရင္း ဆေးလိပ်တွေဟန်ပါပါမီးညိှရင်း ရှုိက်ဖွာလိုက်သည်။

"ဟယ္လို "

"ကိုယ္ပါ ကင္မ္ထယ္ေယာင္း "

ေလလိုင္းထဲမွအက္ရွရွစကားသံေၾကာင့္ မျက်ခံုးတို့မြင့်တက်လျက်။ ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္ စံုစမ်းပြီးသွားပြီပဲ ဒီဘဲျမန္ခ်က္။

ဒီဘဲရဲ႕အက္ရွရွခပ္ဩဩအသံျဖင့္ E skill ေတြကို ေဂ်သိပ္ေႂကြသည္။ အေၾကာင္းရင္းမဲ့စြာ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းနဲ႕ စကားေျပာေနတာျဖစ္ျဖစ္ အတူရွိေနတာျဖစ္ျဖစ္ လှုိင်းတချို့လှုပ်ခတ်ခြင်းကို ခံစားမိသည္။ သို႔ေသာ္ ဒါေတြကိုအေရးလုပ္ရေလာက္ေအာင္ အားယားမေနေတာ့ ေမးခြန္းေတြထုတ္စဥ္းစားမေနပါ။

"မင္းအားရဲ႕လား ေဂ် "

"ဟဟ...JeyKay ကအခ်ိန္တိုင္းအားပါတယ္ ေလလြင့္လူငယ္ဆိုေတာ့ "

ကူးရဲ႕စကားသံေတြမွာ ထယ္ေယာင္းၿပဳံးလိုက္မိသည္။ ၿပဳံးရယ္ဖို႔ခက္ခဲတာႏွစ္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ကူးနဲ႕ဆို ၿပဳံးဖို့္ဟာခဏပဲ။

"ကိုယ္မင္းနဲ႕ေအးေဆးေတြ႕ခ်င္တယ္ "

"ေတြ႕႐ုံပဲလား..."

"ဟင္."

ရယ်သဲ့သ့ဲစကားတွေရဲရဲတင်းတင်းပါပဲ...ကူးကေျပာင္းလဲသြားတာမွ ေတာ္ေတာ္ေလးကို။ ရင္ခုန္သြားသည္မွအလြန္ မဟုတ္ဘူး ကူးအသံေလးၾကားေနရကတည္းက ခုန်ပေါက်နေတဲ့ရင်အစံု ခ်စ္တယ္ေျပာပစ္ခ်င္ေပမဲ့ ကူးအခ်စ္ေတြနဲ႕တန္ေအာင္ အစကေနျပန္လိုက္မွာမို႔ စိတ္ရွည္ရမည္။

"ေတြ႕႐ုံပဲဆိုပ်င္းစရာႀကီး...က်ဳပ္က ေပ်ာ္စရာဖန္တီးရင္းပဲ အခ်ိန္ျဖဳန္းခ်င္တာ"

"က...ကူး "

တိုးလ်လ်အသံေလးမွာ ေဂ်ေအာ္ရယ္မိသည္။ တကယ္ဒီလူႀကီးအသံေတြတိမ္ဝင္သြားတာ အျဖဴထည္လား ျဖဴစင္ေယာင္ေဆာင္တာလား။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ရွက္သြားသည္ထင္။ တော်ကီတွေတောင်မသံုးရသေးဘူး ဘဲႀကီးကယိမ္းခ်င္ေနၿပီ...တကယ္ပဲလြယ္လိုက္တာ။

ကူး...ကူး တစ္ကူးတည္းကူးေနတာေတာ့ ေဂ်မၾကည္တာအမွန္။

"ခင္ဗ်ားေလွ်ာက္ေတြးမေနနဲ႕...က်ဳပ္ကေပ်ာ္ခ်င္ရင္ Club မွာေတြ႕မယ္လို့္ေျပာမလို႔ကို "

"ကိုယ္ ကိုယ္မေတြးပါဘူးကြာ...ဒါနဲ႕ေဂ်ကိဳ ကိုယ္ကူးလို္ပဲေခၚခ်င္တာ ခြင့္ျပဳမလား"

"အဲ့တာက...သေဘာသေဘာ !"

"ခြင့္ျပဳလိုက္တာပဲ လူကိုေပ်ာ္ေအာင္ကြာ "

"အဲ့ေလာက္ေတာင္ေပ်ာ္တာလား...ထားပါ လိပ္စာပို႔လိုက္မယ္ ညလာခဲ့ေနာ္ ထယ္ေယာင္းဂီး"

"ေကာင္းၿပီဗ်ာ...ကိုယ့္ကိုသတိရေနေပးေနာ္ အခ်ိန္တိုင္းမိနစ္တိုင္း "

ခ်စ္ျခင္းေတြ အစျပန္ပ်ိဳးမဲ့လမ္း ဆူးေတြတစ္နင့္တစ္ပိုးႀကိဳဆိုလ်က္ပါပဲ ကင္မ္ထယ္ေယာင္း။

ဒီလပြီးဆံုးရေးကြည့်မယ်လုိ့စိတ်ကူးထားတယ်ကွ😾

ေပါ့သြားရင္မီယားနဲ အလုပ္နဲ႕မို႔ ဟီး

Love you all❤