《မင္းကို ခ်စ္မဝေသးလို႔(BL Novel,Myanmar tran)》Ch-28
Advertisement
Unicode
..
ထို့နောက် ယွမ်ဖူ သည် ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်နှင့် ဂျာပေါင်တို့အား မြင်း ရထားပေါ်မှဆင်းနိုင်ရန် ကူညီဆောင်ရွတ်ပေး၏။ဟုန်ယန်းစားသောက်ဆိုင်သည် သူ့နယ်ပယ်တွင်တော်တော်လေးအောင်မြင်မှုရထားတဲ့ စီပွားရေးလုပ်ငန်းဟုဆိုနိုင်သည်။ရွှမ်းရန်ဟန်ချန် တစ်ယောက် ဒီစားသောက်ဆိုင်ကိုရွေးထားခြင်းသည် တော်တော်လေးအရွေးတော်ပြီး စေ့စပ်သေချာတယ်လို့ပြောလို့ရသည်။
သူတို့ရောက်လာတဲ့အချိန်ကစောပြီး ညနေစာ,စားချိန်မဟုတ်သေး တာတောင်မှ ဆိုင်အတွင်းမှာ လူပြည့်နေပြီဖြစ်သည်။သူတို့လဲ စားသောက် ဆိုင်အတွင်းသို့ရောက်သွားရော အစောင့်တွေသည်လဲ အလျှိုုလျှိုုပျောက်သွားတော့သည်။
ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်တို့အုပ်စုကတော့ တတိယထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းကို သွားလိုက်ကြ၏။ဒီအခန်းသည် ဟုန်ယန်းစားသောက်ဆိုင်၏အကောင်းဆုံးအခန်းဖြစ်သလို မြို့တော်ရဲ့ရှုခင်းကိုကြည့်လို့အကောင်းဆုံးအခန်းဆိုလဲမမှားချေ။ဒီအခန်းရဲ့ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကိုကြည့်လိုက်ရင် အနောက်ပိုင်းမြို့တော်ရဲ့လမ်းတော်တေယ်များများ ကို သေချာမြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ နှင့်အဖွဲ့သည် အံဝင်ခွင်ကျအခန်း၏ တတိ ယထပ်သို့ သွားကြသည်။
ဲပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအတွက် ပြင်ဆင်နေရာပေးထားတာဖြစ်လေသည်။ဂျာပေါင်ကတော့ ပြတင်းပေါက်ကနေ လမ်းပေါ်ရှိသွားလာနေကြသော လမ်းသွားလမ်းလာများ နှင့် ဈေးရောင်းသူများကို လှမ်း၍ကြည့်နေလေသည်။ သူ့အတွက်တော့ အရာအားလုံးဟာဆန်းသစ်နေပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေခဲ့ပါတယ်....။
ဟုန်ယန်လုံ ည် ဟုန်ယန်း၏ ချက်ပြုတ်ရေးကို အထူးတာဝန်ယူ၏။ ဒီအဆောက်အဦးတွင် ကျန်းနန်မှ အထူးဖိတ်ကြားထားသော စားဖိုမှူးများစွာလဲရှိသည်။
"ဒီမှာ ဟွိုင်ယန်းရဲ့အစားအစာတွေ ခလေးတို့ တောင်ပိုင်းသားတွေရဲ့ အကြိုက်တွေဟုတ်ရဲ့လား...'' ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်က လင်ဂျာပေါင်အား ညှင်သာစွာပြောလိုက်၏။
''ထမင်းစားပြီးရင် မင်းကိုဈေးတန်းထဲလိုက်ပို့ပေးမယ်....''
သူစီစဉ်ပေးထားတဲ့ညစာဟာ စိတ်မပျက်စရာမကောင်းဘူးဆိုတာကို ပျော်ရွင်စွာစားသောက်နေတဲ့ ခလေးလေးကိုကြည့်ရင်း ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်တစ်ယောက် အတည်ပြုနေခဲ့၏။
ဂျာပေါင်သည်လဲ ဒီနေ့ဟင်းလျာများကို တကယ်ကိုပင် နှစ်သက်နေ၏။နန်းတော်ထဲကလောက် ခင်းကျင်းပုံကမသန့်ရှင်းဘူးဆိုပေမဲ့ အရသာကတော့ နန်းတော်ထဲကနဲ့ယှဉ်ရင်မညံ့ပါဘူး။အထူးသဖြင့် ဒီနေ့ညရဲ့ နာမည်ကြီးကတော့ ဟွိုင်ယန်း လျှိုရှီအသားလုံးဟင်းလျာပဲ! အသားလုံးတွေအလုံးအကြီးကြီးတွေ....။
အဆီပါပေမဲ့ပွယောင်းယောင်းကြီးမဟုတ်ပဲ အသားများကကျစ်လစ်နေ၏။အရောင်ကနီမြန်းနေကာ ဆီရွှမ်းနေလေသည်။ဒါကို အစိမ်းရောင်အသီးရွက်များဖြင့်အလှဆင်ထားပြီး အနံ့ကလဲမွှေးကြိုင်နေလေရာ လုံးဝကိုဆွဲမက်ဖွယ်ရာပင်။ဂျာပေါင် သည်လဲ ထိုအသားလုံးကြီးကို အချဉ်ရည်ဖြင့်တို့စားလေရာ စားကောင်း ကောင်းဖြင့် တစ်ယောက်ထဲ၂လုံးစားလိုက်လေတော့သည်။
ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်ကတော့ ဒီနေ့ သူ့ခလေးရဲ့အစားစားချင်စိတ်ကို အလွန်မင်းသဘောကျကျေနပ်နေခဲ့တာကြောင့် ယွမ်ဖူကို ဒီနေ့တာဝန်ယူချက်ပြုတ်သည့်စားဖိုမှုးအား ဆုချီးမြှင့်ရန်အမိန့်ပေးခဲ့လေသည်။
ညစာစားပြီးနောက် ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်သည် ဂျာပေါင်ကိုခေါ်၍ လမ်းပေါ်ရှိဈေးတန်းတွေဆီကို ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ဈေးဆိုင်ငယ်များကိုတစ်ဆိုင်ပြီးတစ်ဆိုင်လိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူစိတ်ဝင် စားသည်အရာတွေ့ရင် သေချာအနီးကပ်ငုံ့ကြည့်လေ၏။
ကျားပေါင်တို့ တဖြည်း ဖြည်း ရွံ့ထည်ပစ္စည်းရောင်းသည့်ဆိုင်သို့ရောက်လာကြ၏။ရွှံ့စေးအရုပ်လေးများကို သေချာသပ်ရပ်စွာနေရာချထားသည်မှာ မျက်စိမလွှဲချင်စရာပင်။
ကျားပေါင်ကတော့ ဒီရွံ့ရုပ်လေးတွေကိုကြည့်ပြီး အရမ်းကို အပျော်ရွှင်နေပုံရတာကြောင့် ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်သည် ယွမ်ဖူကိုလှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး ပိုက်ဆံပေးခိုင်းလိုက်၏။
"ကြိုက်ဟာ နည်းနည်းရွေးလိုက်..."
"ဂျာပေါင်တစ်ခုပဲ ယူပါ့လိုက်မယ်..." လောဘမကြီးဘဲ သူအကြိုက်ဆုံးတစ်ခုကို ခေါင်းငုံ့ပြီးရွေးနေလိုက်သည်။
ဂျာပေါင်အရုပ်ရွေးနေသော ရွံ့စေးပစ္စည်းဈေးဆိုင်ငယ်သည် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ရှေ့တွင်ရှိနေတာဖြစ်သည်။ ထိုစားသောက်ဆိုင်၏ ဒုတိယထပ်ပြတင်းပေါက်တံခါးသည် ပွင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းနှစ်လုံးထွက်ပေါ်လာ၍ လမ်းသွားလမ်းလာများအား ငုံ့ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေတော့၏။
"ဒီအရုပ်လေးက အရမ်းကြွရွနေတာပဲဟ!ကောက်ကြောင်းလေးကဝိုင်းပြီး ထင်းနေရော ဟားဟားဟား..."
ဂျာပေါင်ဒီနေ့ဝတ်ထားတာက ခပ်ပါးပါးသာမာန်အဝတ်စားပဲဝတ်တာကြောင့် သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်းနဲ့ တင်းပါးလုံးလုံးလေးက လုံးဝကိုပေါ်လွင်၍နေ၏။လင်ဂျာပေါင်ကတော့ သူ့ကြောင့် အပေါ်ထပ်မှဆူညံဆူညံဖြစ်နေတာကို လုံးဝမသိပဲ သူ့ဘာသာအရုပ်ကိုသာ သဲကြီးမဲကြီးအာရုံစိုက်၍ရွေးနေလေရာ နောက်ဆုံးတွင် အနီရောင်အဝတ်အစားနှင့် ရွှံ့နွံရုပ်လေးကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။
ရွှမ်းရန်ဟန်ချန် သည် ဂျာပေါင်ရွေးချယ်ထားတဲ့အရုပ်လေးကိုလက်ခံယူလိုက်ပြီးနောက် ဂျာပေါင်အား သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး ထိုဆိုင်ထဲမှထွက်လာခဲ့တော့သည်။သူ မထွက်လာခင်အချိန်မှာ စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ဒုတိယထပ်ပြတင်းပေါက်ကို အေးစက်စွာလှမ်းကြည့်လိုက်၏။ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်ပြီး စူးရှနေတာကြောင့် ဒုတိယထပ်ရှိ လူနှစ်ယောက်သည် ချက်ချင်းတိတ်ကျသွားလေသည်။
ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်တို့ ခပ်လှမ်းလှမ်းရောက်သွားမှာသာ ထိုအမျိုးကောင်းသား၂ယောက်သည် လှုပ်ဖို့သတိရကြလေတော့သည်။ထိုအမျိုးကောင်းသား၂ယောက်သည်ကား ချွဲဇီချီနှင့် ကျန်းယင်ရှင်းတို့ပင်။
ချွဲဇီချီက ချွဲယုံ၏အငယ်ဆုံးညီ ချွဲကွေ့၏သားဖြစ်သည်။ချွဲဇီချီ က ငယ်စဉ်ကပင်မိဘတွေနဲ့အတူကြီးပြင်းပြီးနေခဲ့ရာတာဖြစ်တာကြောင့် သူ့မိသားစုရဲ့အရှိန်ဝါကိုလဲနားလည်ပြီး ထိုမိသားစုနောက်ခံအာဏာကိုလဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ကောင်းစွာအသုံးချပြီး ထောင်လွှားနေတော့၏။
သူကအုပ်စုဖွဲ့၍ မကြာ ခဏဆိုသလို ပေကျင်းမြို့ရှိ ချောချောလှလှဆို ယောကျာ်း၊မိန်းမမခွဲခြားပဲ ဖွန်လိုက်ကြောင်ကာ ကာအိန္ဒြေပျက်သိအထိလိုက်နှောက်ယှက်တတ်သူဖြစ်သည်။
"မင်းဘာတွေကြောင်ကြည့်နေတာလဲ...!ဘာတွေပြောနေတာလဲ..." ချွဲဇီချီက ဒေါသတကြီးနဲ့ပြော၏။
"ငါ အရင်က ဒီလူကိုကောသူ့နောက်ကခပ် လျှိုလျှိုဝတ်ထားတဲ့သူကိုကော တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ ငါထင်တာတော့ ဘေဂျင်းကမဟုတ်လောက်ဘူး။တခြားမြို့ကထင်တယ်။ဒီလူစိမ်းတွေကြောင့် စိတ်မဆိုးပါကွာ မင်းသိချင်ရင်နောက်မှငါစုံစမ်းပေးပါ့မယ်....'' ကျန်းယင်ရှင်းသည် စိတ်ကျေနပ်စေရန်ဖျောင်းဖျ၍ပြောလိုက်၏။
ကျန်းယင်ရှင်း၏ဖခင်သည် ချွဲကွေ့၏လူယုံဖြစ်တာကြောင့် သးသည်လဲ ချွဲဇီချီ၏နောက်လိုက်အဖြစ်သို့ အလိုလျောက်ရောက်သွားတော့တာဖြစ် သည်။
"အင်း... ဘေဂျင်း ချင်းလုံမှာဒွိလိင်လေးတွေများလွန်းတယ်။ငါ့ရဲ့များပြားလှတဲ့အတွေ့ကြုံရပြောရရင်တော့ ဒီတစ်ယောက်ကကြည့်လို့အကောင်းဆုံးပဲ!ဖင်လေးက မြည်းစမ်းပြီး အရသာခံချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ကောက်နေတာပဲ...ဟား ဟား" ချွဲဇီချီသည်သူ့စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း တဟားဟားအော်ရယ်ရင်း သဘောကျစွာပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟား ချီရှောင်ရဲ့အမြင်ကတော့ စူးရှပြီးကောင်းနေတုန်းပဲကွ!ချီရှောင် ကြိုက်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲ့တစ်ယောက်ကို ချီရှောင်နဲ့ပျော်ပါးဖို့အတွက် အရှာလွှတ်ထားရတော့မယ်ထင်တယ် ဟားဟား..."
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဒွိလိင်ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက်ကိုချစ်မြတ်နိုးနေတယ်လို့ သတင်းကြားထဲက သူသည်လဲဒွိလိင်လေးတွေကိုဆော့ကစားရတာသဘောကျလာတာ....။အစက သူ့အနေနဲ့အပျော်ဆိုပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီဒွိလိင်လေးတွေနဲ့ပျော်ပါးရတာကို နှစ်ခြိုက်လာတာဖြစ်သည်။
နှစ်ယောက်သားရယ်မောလျက် အဓိပ္ပါယ်မရှိအာခြောင်၍ပြောနေကြပါသော်လည်း ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်လွှတ်လိုက်သည့် လျှိုဝှက်တပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့ကတော့ သူတို့ရဲ့ စကားသံများအား ကြားသွားခဲ့ပြီဆိုတာကို မသိခဲ့ကြပေ....။
နန်းတော်သို့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အတွင်းစာကြည့်ဆောင်တွင် လျှို့ဝှက်အထူးတပ်သားသည် သူ,ကြားလာခဲ့သည့် စကားများအား ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်ကိုပြန်ပြောပြနေခဲ့သည်။သူ့မျက်နှာကတော့ သွေးမရှိတော့သလိုလုံးဝကိုဖျော့တော့လို့နေ၏။
အန်းဝေသည် ဘာအမှုယာမှမပြပဲ ခံစားချက်မဲ့နေသည့်မျက်နှာဖြင့်သာ ခပ်တည်တည်နေ,နေပေမဲ့ သူ့စိတ်တွင်တော့တကယ်ကို တဆတ်ဆတ်တုန်၍ကြောက်လန့်နေတော့သည်။အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အခုမျက်နှာပေးက တကယ်ကိုကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်.....
''ဒီချွဲမိသားစုဝင်ကတော့....အရမ်း သတ္တိကောင်းနေတဲ့ပုံပဲ....''
Advertisement
ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့များ သူ့ရဲ့ရတနာလေးကို ပစ်မှားပြီး ထိပါးဖို့ကြံစည်နေတာလဲ ....!ရွှမ်းရန်ဟန်ချန်သည် အံ့ကိုခပ်တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး
"ကျန်းရှောက်ကို လာတွေ့ဖို့ပြောလိုက်...''
"နားလည်ပါပြီ!''
ကျန်းရှောက်သည် အတွင်းဆောင်ကိုရောက်လာပြီးနောက် မျက်နှာသေဖြင့်သာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏အမိန့်ကိုနာခံခဲ့လေသည်။''နားလည်ပါပြီ!''
နောက်နေ့မှာတော့ ချွဲကွေ့၏သား ချွဲဇီချီတစ်ယောက် မြို့တော်၏ လမ်းကြားတစ်ခုတွင် လည်ပင်းပြတ်၍သေဆုံးနေကြောင်း လူထုထဲတွင် သတင်းပျံ့လွှင့်၍လာ၏။
⭐⭐⭐⭐⭐⭐
Zawgyi
..
အခန္း-၂၈
..
ထို့ေနာက္ ယြမ္ဖူ သည္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ႏွင့္ ဂ်ာေပါင္တို့အား ျမင္း ရထားေပၚမွဆင္းနိုင္ရန္ ကူညီေဆာင္ရြတ္ေပး၏။ဟုန္ယန္းစားေသာက္ဆိုင္သည္ သူ႔နယ္ပယ္တြင္ေတာ္ေတာ္ေလးေအာင္ျမင္မွုရထားတဲ့ စီပြားေရးလုပ္ငန္းဟုဆိုနိုင္သည္။ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ တစ္ေယာက္ ဒီစားေသာက္ဆိုင္ကိုေရြးထားျခင္းသည္ ေတာ္ေတာ္ေလးအေရြးေတာ္ၿပီး ေစ့စပ္ေသခ်ာတယ္လို့ေျပာလို့ရသည္။
သဴတို့ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္ကေစာၿပီး ညေနစာ,စားခ်ိန္မဟုတ္ေသး တာေတာင္မွ ဆိုင္အတြင္းမွာ လူျပည့္ေနၿပီျဖစ္သည္။သူတို့လဲ စားေသာက္ ဆိုင္အတြင္းသို့ေရာက္သြားေရာ အ
ေစာင့္ေတြသည္လဲ အလၽွိုဳလၽွိုဳေပ်ာက္သြားေတာ့သည္။
ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တို့အုပ္စုကေတာ့ တတိယထပ္ရွိ သီးသန္႔ခန္းကို သြားလိုက္ၾက၏။ဒီအခန္းသည္ ဟုန္ယန္းစားေသာက္ဆိုင္၏အေကာင္းဆုံးအခန္းျဖစ္သလို ၿမိဳ့ေတာ္ရဲ့ရွုခင္းကိုၾကည့္လို့အေကာင္းဆုံးအခန္းဆိုလဲမမွားေခ်။ဒီအခန္းရဲ့ျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကိုၾကည့္လိုက္ရင္ အေနာက္ပိုင္းၿမိဳ့ေတာ္ရဲ့လမ္းေတာ္ေတယ္မ်ားမ်ား ကို ေသခ်ာျမင္ေတြ႕နိုင္ေလသည္။ ႏွင့္အဖြဲ႕သည္ အံဝင္ခြင္က်အခန္း၏ တတိ ယထပ္သို့ သြားၾကသည္။
ဲေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒါဟာ စားေသာက္ဆိုင္ပိုင္ရွင္ကိုယ္တိုင္ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားအတြက္ ျပင္ဆင္ေနရာေပးထားတာျဖစ္ေလသည္။ဂ်ာေပါင္ကေတာ့ ျပတင္းေပါက္ကေန လမ္းေပၚရွိသြားလာေနၾကေသာ လမ္းသြားလမ္းလာမ်ား ႏွင့္ ေဈးေရာင္းသူမ်ားကို လွမ္း၍ၾကည့္ေနေလသည္။ သူ႔အတြက္ေတာ့ အရာအားလုံးဟာဆန္းသစ္ေနၿပီး စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေနခဲ့ပါတယ္....။
ဟုန္ယန္လုံ ည္ ဟုန္ယန္း၏ ခ်က္ျပဳတ္ေရးကို အထူးတာဝန္ယူ၏။ ဒီအေဆာက္အဦးတြင္ က်န္းနန္မွ အထူးဖိတ္ၾကားထားေသာ စားဖိုမွူးမ်ားစြာလဲရွိသည္။
"ဒီမွာ ဟြိဳင္ယန္းရဲ့အစားအစာေတြ ခေလးတို့ ေတာင္ပိုင္းသားေတြရဲ့ အႀကိဳက္ေတြဟုတ္ရဲ့လား...'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္က လင္ဂ်ာေပါင္အား ညႇင္သာစြာေျပာလိုက္၏။
''ထမင္းစားၿပီးရင္ မင္းကိုေစ်းတန္းထဲလိုက္ပို့ေပးမယ္....''
သူစီစဥ္ေပးထားတဲ့ညစာဟာ စိတ္မပ်က္စရာမေကာင္းဘူးဆိုတာကို ေပ်ာ္ရြင္စြာစားေသာက္ေနတဲ့ ခေလးေလးကိုၾကည့္ရင္း ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ အတည္ျပဳေနခဲ့၏။
ဂ်ာေပါင္သည္လဲ ဒီေန႔ဟင္းလ်ာမ်ားကို တကယ္ကိုပင္ ႏွစ္သက္ေန၏။နန္းေတာ္ထဲကေလာက္ ခင္းက်င္းပုံကမသန္႔ရွင္းဘူးဆိုေပမဲ့ အရသာကေတာ့ နန္းေတာ္ထဲကနဲ႔ယွဥ္ရင္မညံ့ပါဘူး။အထူးသျဖင့္ ဒီေန႔ညရဲ့ နာမည္ႀကီးကေတာ့ ဟြိဳင္ယန္း လၽွိုရွီအသားလုံးဟင္းလ်ာပဲ! အသားလုံးေတြအလုံးအႀကီးႀကီးေတြ....။
အဆီပါေပမဲ့ပြေယာင္းေယာင္းႀကီးမဟုတ္ပဲ အသားမ်ားကက်စ္လစ္ေန၏။အေရာင္ကနီျမန္းေနကာ ဆီရႊမ္းေနေလသည္။ဒါကို အစိမ္းေရာင္အသီးရြက္မ်ားျဖင့္အလွဆင္ထားၿပီး အနံ့ကလဲေမႊးႀကိဳင္ေနေလရာ လုံးဝကိုဆြဲမက္ဖြယ္ရာပင္။ဂ်ာေပါင္ သည္လဲ ထိုအသားလုံးႀကီးကို အခ်ဥ္ရည္ျဖင့္တို့စားေလရာ စားေကာင္း ေကာင္းျဖင့္ တစ္ေယာက္ထဲ၂လုံးစားလိုက္ေလေတာ့သည္။
ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ကေတာ့ ဒီေန႔ သူ႔ခေလးရဲ့အစားစားခ်င္စိတ္ကို အလြန္မင္းသေဘာက်ေက်နပ္ေနခဲ့တာေၾကာင့္ ယြမ္ဖူကို ဒီေန႔တာဝန္ယူခ်က္ျပဳတ္သည့္စားဖိုမွုးအား ဆုခ်ီးျမႇင့္ရန္အမိန္႔ေပးခဲ့ေလသည္။
ညစာစားၿပီးေနာက္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္ကိုေခၚ၍ လမ္းေပၚရွိေစ်းတန္းေတြဆီကို ျဖည္းညႇင္းစြာ ေလၽွာက္သြားခဲ့သည္။ေစ်းဆိုင္ငယ္မ်ားကိုတစ္ဆိုင္ၿပီးတစ္ဆိုင္လိုက္ၾကည့္ေနၿပီးေနာက္ သူစိတ္ဝင္ စားသည္အရာေတြ႕ရင္ ေသခ်ာအနီးကပ္ငုံ႔ၾကည့္ေလ၏။
က်ားေပါင္တို့ တျဖည္း ျဖည္း ရြံ့ထည္ပစၥည္းေရာင္းသည့္ဆိုင္သို့ေရာက္လာၾက၏။ရႊံ့ေစးအ႐ုပ္ေလးမ်ားကို ေသခ်ာသပ္ရပ္စြာေနရာခ်ထားသည္မွာ မ်က္စိမလႊဲခ်င္စရာပင္။
က်ားေပါင္ကေတာ့ ဒီရြံ့႐ုပ္ေလးေတြကိုၾကည့္ၿပီး အရမ္းကို အေပ်ာ္ရႊင္ေနပုံရတာေၾကာင့္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ယြမ္ဖူကိုလွမ္းေခၚလိုက္ၿပီး ပိုက္ဆံေပးခိုင္းလိုက္၏။
"ႀကိဳက္ဟာ နည္းနည္းေရြးလိုက္..."
"ဂ်ာေပါင္တစ္ခုပဲ ယူပါ့လိုက္မယ္..." ေလာဘမႀကီးဘဲ သူအႀကိဳက္ဆုံးတစ္ခုကို ေခါင္းငုံ႔ၿပီးေရြးေနလိုက္သည္။
ဂ်ာေပါင္အ႐ုပ္ေရြးေနေသာ ရြံ့ေစးပစၥည္းေစ်းဆိုင္ငယ္သည္ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္၏ေရွ႕တြင္ရွိေနတာျဖစ္သည္။ ထိုစားေသာက္ဆိုင္၏ ဒုတိယထပ္ျပတင္းေပါက္တံခါးသည္ ပြင့္သြားၿပီးေနာက္ ေခါင္းႏွစ္လုံးထြက္ေပၚလာ၍ လမ္းသြားလမ္းလာမ်ားအား ငုံ႔ၾကည့္ကာ က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ဟစ္ေနေတာ့၏။
"ဒီအ႐ုပ္ေလးက အရမ္းႂကြရြေနတာပဲဟ!ေကာက္ေၾကာင္းေလးကဝိုင္းၿပီး ထင္းေနေရာ ဟားဟားဟား..."
ဂ်ာေပါင္ဒီေန႔ဝတ္ထားတာက ခပ္ပါးပါးသာမာန္အဝတ္စားပဲဝတ္တာေၾကာင့္ သူ႔ရဲ့ခႏၶာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္းနဲ႔ တင္းပါးလုံးလုံးေလးက လုံးဝကိုေပၚလြင္၍ေန၏။လင္ဂ်ာေပါင္ကေတာ့ သူ႔ေၾကာင့္ အေပၚထပ္မွဆူညံဆူညံျဖစ္ေနတာကို လုံးဝမသိပဲ သူ႔ဘာသာအ႐ုပ္ကိုသာ သဲႀကီးမဲႀကီးအာ႐ုံစိုက္၍ေရြးေနေလရာ ေနာက္ဆုံးတြင္ အနီေရာင္အဝတ္အစားႏွင့္ ရႊံ့ႏြံ႐ုပ္ေလးကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ေလသည္။
ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္ ဂ်ာေပါင္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့အ႐ုပ္ေလးကိုလက္ခံယူလိုက္ၿပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္အား သူ႔ရင္ခြင္ထဲသို့ဆြဲသြင္းလိုက္ၿပီး ထိုဆိုင္ထဲမွထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။သူ မထြက္လာခင္အခ်ိန္မွာ စားေသာက္ဆိုင္ရဲ့ ဒုတိယထပ္ျပတင္းေပါက္ကို ေအးစက္စြာလွမ္းၾကည့္လိုက္၏။ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏ မ်က္လုံးမ်ားသည္ ေအးစက္ၿပီး စူးရွေနတာေၾကာင့္ ဒုတိယထပ္ရွိ လူႏွစ္ေယာက္သည္ ခ်က္ခ်င္းတိတ္က်သြားေလသည္။
ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တို့ ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္သြားမွာသာ ထိုအမ်ိဳးေကာင္းသား၂ေယာက္သည္ လွုပ္ဖို့သတိရၾကေလေတာ့သည္။ထိုအမ်ိဳးေကာင္းသား၂ေယာက္သည္ကား ခၽြဲဇီခ်ီႏွင့္ က်န္းယင္ရွင္းတို့ပင္။
ခၽြဲဇီခ်ီက ခၽြဲယုံ၏အငယ္ဆုံးညီ ခၽြဲေကြ႕၏သားျဖစ္သည္။ခၽြဲဇီခ်ီ က ငယ္စဥ္ကပင္မိဘေတြနဲ႔အတူႀကီးျပင္းၿပီးေနခဲ့ရာတာျဖစ္တာေၾကာင့္ သူ႔မိသားစုရဲ့အရွိန္ဝါကိုလဲနားလည္ၿပီး ထိုမိသားစုေနာက္ခံအာဏာကိုလဲ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ေကာင္းစြာအသုံးခ်ၿပီး ေထာင္လႊားေနေတာ့၏။
သူကအုပ္စုဖြဲ႕၍ မၾကာ ခဏဆိုသလို ေပက်င္းၿမိဳ့ရွိ ေခ်ာေခ်ာလွလွဆို ေယာက်ာ္း၊မိန္းမမခြဲျခားပဲ ဖြန္လိုက္ေၾကာင္ကာ ကာအိေျႏၵပ်က္သိအထိလိုက္ေႏွာက္ယွက္တတ္သူျဖစ္သည္။
"မင္းဘာေတြေၾကာင္ၾကည့္ေနတာလဲ...!ဘာေတြေျပာေနတာလဲ..." ခၽြဲဇီခ်ီက ေဒါသတႀကီးနဲ႔ေျပာ၏။
"ငါ အရင္က ဒီလူကိုေကာသူ႔ေနာက္ကခပ္ လၽွိုလၽွိုဝတ္ထားတဲ့သူကိုေကာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး။ ငါထင္တာေတာ့ ေဘဂ်င္းကမဟုတ္ေလာက္ဘူး။တျခားၿမိဳ့ကထင္တယ္။ဒီလူစိမ္းေတြေၾကာင့္ စိတ္မဆိုးပါကြာ မင္းသိခ်င္ရင္ေနာက္မွငါစုံစမ္းေပးပါ့မယ္....'' က်န္းယင္ရွင္းသည္ စိတ္ေက်နပ္ေစရန္ေဖ်ာင္းဖ်၍ေျပာလိုက္၏။
က်န္းယင္ရွင္း၏ဖခင္သည္ ခၽြဲေကြ႕၏လူယုံျဖစ္တာေၾကာင့္ သးသည္လဲ ခၽြဲဇီခ်ီ၏ေနာက္လိုက္အျဖစ္သို့ အလိုေလ်ာက္ေရာက္သြားေတာ့တာျဖစ္ သည္။
"အင္း... ေဘဂ်င္း ခ်င္းလုံမွာဒြိလိင္ေလးေတြမ်ားလြန္းတယ္။ငါ့ရဲ့မ်ားျပားလွတဲ့အေတြ႕ၾကဳံရေျပာရရင္ေတာ့ ဒီတစ္ေယာက္ကၾကည့္လို့အေကာင္းဆုံးပဲ!ဖင္ေလးက ျမည္းစမ္းၿပီး အရသာခံခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေကာက္ေနတာပဲ...ဟား ဟား" ခၽြဲဇီခ်ီသည္သူ႔စိတ္ထဲရွိသည့္အတိုင္း တဟားဟားေအာ္ရယ္ရင္း သေဘာက်စြာေျပာလိုက္သည္။
"ဟားဟား ခ်ီေရွာင္ရဲ့အျမင္ကေတာ့ စူးရွၿပီးေကာင္းေနတုန္းပဲကြ!ခ်ီေရွာင္ ႀကိဳက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့တစ္ေယာက္ကို ခ်ီေရွာင္နဲ႔ေပ်ာ္ပါးဖို့အတြက္ အရွာလႊတ္ထားရေတာ့မယ္ထင္တယ္ ဟားဟား..."
အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက ဒြိလိင္ကိုယ္လုပ္ေတာ္တစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ျမတ္နိုးေနတယ္လို့ သတင္းၾကားထဲက သူသည္လဲဒြိလိင္ေလးေတြကိုေဆာ့ကစားရတာသေဘာက်လာတာ....။အစက သူ႔အေနနဲ႔အေပ်ာ္ဆိုေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဒီဒြိလိင္ေလးေတြနဲ႔ေပ်ာ္ပါးရတာကို ႏွစ္ၿခိဳက္လာတာျဖစ္သည္။
ႏွစ္ေယာက္သားရယ္ေမာလ်က္ အဓိပၸါယ္မရွိအာေျခာင္၍ေျပာေနၾကပါေသာ္လည္း ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္လႊတ္လိုက္သည့္ လၽွိုဝွက္တပ္ဖြဲ႕ဝင္အခ်ိဳ့ကေတာ့ သူတို့ရဲ့ စကားသံမ်ားအား ၾကားသြားခဲ့ၿပီဆိုတာကို မသိခဲ့ၾကေပ....။
နန္းေတာ္သို့ျပန္ေရာက္ၿပီးေနာက္ အတြင္းစာၾကည့္ေဆာင္တြင္ လၽွို့ဝွက္အထူးတပ္သားသည္ သူ,ၾကားလာခဲ့သည့္ စကားမ်ားအား ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ကိုျပန္ေျပာျပေနခဲ့သည္။သူ႔မ်က္ႏွာကေတာ့ ေသြးမရွိေတာ့သလိုလုံးဝကိုေဖ်ာ့ေတာ့လို့ေန၏။
အန္းေဝသည္ ဘာအမွုယာမွမျပပဲ ခံစားခ်က္မဲ့ေနသည့္မ်က္ႏွာျဖင့္သာ ခပ္တည္တည္ေန,ေနေပမဲ့ သူ႔စိတ္တြင္ေတာ့တကယ္ကို တဆတ္ဆတ္တုန္၍ေၾကာက္လန္႔ေနေတာ့သည္။အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ အခုမ်က္ႏွာေပးက တကယ္ကိုေၾကာက္ဖို့ေကာင္းလြန္းတယ္.....
''ဒီခၽြဲမိသားစုဝင္ကေတာ့....အရမ္း သတၱိေကာင္းေနတဲ့ပုံပဲ....''
ဘယ္လိုသတၱိမ်ိဳးနဲ႔မ်ား သူ႔ရဲ့ရတနာေလးကို ပစ္မွားၿပီး ထိပါးဖို့ႀကံစည္ေနတာလဲ ....!ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ အံ့ကိုခပ္တင္းတင္းႀကိတ္လိုက္ၿပီး
"က်န္းေရွာက္ကို လာေတြ႕ဖို့ေျပာလိုက္...''
"နားလည္ပါၿပီ!''
က်န္းေရွာက္သည္ အတြင္းေဆာင္ကိုေရာက္လာၿပီးေနာက္ မ်က္ႏွာေသျဖင့္သာ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား၏အမိန္႔ကိုနာခံခဲ့ေလသည္။''နားလည္ပါၿပီ!''
ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ ခၽြဲေကြ႕၏သား ခၽြဲဇီခ်ီတစ္ေယာက္ ၿမိဳ့ေတာ္၏ လမ္းၾကားတစ္ခုတြင္ လည္ပင္းျပတ္၍ေသဆုံးေနေၾကာင္း လူထုထဲတြင္ သတင္းပ်ံ႕လႊင့္၍လာ၏။
⭐⭐⭐⭐⭐⭐
Advertisement
- In Serial65 Chapters
Green & Grey ✔︎
He was tall as ever, he had messy black hair, high cheekbones chiselled by the gods, and a jawline moulded to perfection. But his eyes. His eyes are a silver glowing grey. She was short, her golden-brown hair cascaded down to her waist in loose curls, her skin as flawless as a porcelain doll, and natural full pink luscious lips. And her eyes, her eyes are an emerald green.𝐇𝐞 𝐰𝐚𝐬 𝐨𝐛𝐬𝐞𝐬𝐬𝐞𝐝 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐭𝐡𝐞 𝐜𝐨𝐥𝐨𝐮𝐫 𝐞𝐦𝐞𝐫𝐚𝐥𝐝 𝐠𝐫𝐞𝐞𝐧.𝐓𝐡𝐞 𝐜𝐨𝐥𝐨𝐮𝐫 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐬𝐡𝐞 𝐜𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐠𝐞𝐭 𝐞𝐧𝐨𝐮𝐠𝐡 𝐨𝐟 𝐰𝐚𝐬 𝐠𝐫𝐞𝐲. ✫𝙇𝙖𝙣𝙙𝙤𝙣 𝘼𝙣𝙜𝙚𝙡𝙤 𝙈𝙖𝙡𝙞𝙠.He is the most feared person in their town. Anyone who crossed his way was met with the ruthlessness and cruelty within him. He kills without remorse. But when he locks his grey eyes on a pair of green ones, everything he trained to become had vanished, because of her.𝙇𝙖𝙮𝙡𝙖 𝙑𝙖𝙡𝙚𝙣𝙩𝙞𝙣𝙖 𝙎𝙪𝙢𝙢𝙚𝙧𝙨. She is known and loved by many, she was as gentle and sweet as a flower. She is the light in the darkness. But when she sets her green eyes upon his grey ones, she can't help but let her light shine through the darkness of him. Cover by - @laeeqalmfao
8 348 - In Serial15 Chapters
Why She Jumped | ✔️
❝ This is the closest I'll ever get to flying. ❞⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ No one can fully understand the truth ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ behind a girls suicide, unless the girl ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ who jumped actually tells you the full ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ story.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ But that's impossible because she's ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ dead.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ But what if she could tell you why she ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ killed herself? Would you be willing to ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ listen?⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ Well, I'm Amber Fields. And this is why I ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ jumped.This story describes the ten days before Amber committed suicide. Do not read if you are triggered by suicide or cutting. This story contains a small amount of romance. This is not meant to romanticize suicide in any way.Edited✔️
8 167 - In Serial200 Chapters
Black Lotus BL PART 1 (Novel)
Heartless President x Gentle Pianist! After three years of wasted effort, all Wen Nian'nan got were cold eyes and a body filled with scars.While looking at the ring on his hand that represented a broken promise, he became embittered."Gu Yansheng... You wish to let me go? Fine..."Wen Nian'nan rejected him with a sneer a few months later, when Gu Yansheng, shocked by the truth, brought his bodyguards to break open his door.How does one relieve the pain etched into the bone? How does one resolve an indefensible misunderstanding? Will the two be able to return to what they once were?=========================================
8 103 - In Serial37 Chapters
Her Seduction | ✔
• N O T A F A N F I C T I O N •The things I do are not for pleasure or entertainment. I do them for the sake of revenge. I seduce Vampires, drink their blood, take their money and leave them in an uncomfortable situation. Of course I can drink their blood, as long as they are not an original, a Pureblood. Purebloods are very dangerous, very strong and very beautiful. They are the ones first born and cannot be killed. They can kill anything, even normal Vampires, with just one finger of theirs. Their blood is extremely dangerous to normal Vampires, it can kill us starting from the inside and finishing on the outside. That's what I was taught. So one night, when a beautiful, supposed-to-be Vampire caught my eyes, I decided to make him my prey. But catching his attention was the biggest mistake I've ever done. Bad move.He was a Pureblood. ~ ✧ ~ ✧ ~ ✧ ~ ✧ ~WARNING: I WROTE THIS STORY WHEN I WAS 14/15! THIS WAS MY FIRST STORY ON WATTPAD SO IT WILL BE VERY CRINGE! IF YOU WANT TO READ IT, READ IT, BUT DON'T COMPLAIN! © Copyright EXOtic_Devil, 2014. All Rights Reserved.
8 159 - In Serial74 Chapters
Abhishree ~ The Queen of Mahabaleshgarh
Losing this war means captured by the enemy empire and considered as their prostitutes and servants. Dreaming that situation made my heart race even more. I settled myself on the floor, close to the door. Time passed but no one came unlocking the door and allow me to fight for our pride. "Attention..." the speaker said loudly. I quickly stood up and I could feel my heart coming out of the skin. Anything can be announced at this moment. " As the Prince of Pratapgarh killed mercilessly by our strongest army, I declare the war won by the Mahabaleshgarh and all the property belonging to Pratapgarh claimed by our empire including all Money, Royalties, children and all the ladies..." I Stood Frozen at that moment. I can't hear anything else. I tried escaping the place but suddenly the door stand banged open. I ran and in the hurry, I banged to the table and fell on the floor. I tried to stand up but They came fastly and one of them caught me by pulling my hair and made me stand. It hurt like hell. I cried, I cried loudly feeling the fear and most of all losing my everything. The person holding my hair try to press his hand against my cheeks and then one of them said " Keep her for the Prince, she is the Princess Abhishree""yes... I agree, Don't touch her. Princess can only be the prostitute of the Prince" Another one said.~~~The story is set back in the sixteen century When The most powerful empire Mahableshgarh attacked the another Empire Pratapgarh and won the battle effortlessly. Losing the battle doesn't come with the loss but with the dangerous situation for the ladies. They would be treated as prostitutes, Raped, work as a slave and in the most dangerous condition sold or killed. The never saw dream of Abhishree came true. She was taken by the Prince and has to work as his slave. But her attitude was never giving up. She considered that She was the Princess, She is the Princess and she will be the Princess.THE BATTLE IS NOT ENDED YETMature content!!!
8 194 - In Serial20 Chapters
Tori Jameson is an independent, considerably badass girl who is also the daughter of the CEO of Jameson Inc. When the US #1 company becomes threatened by a younger, more educated, highly popular and violent individual. Reid Weston- head of the American Mafia- spoke to Mr. Jameson, completely fine with an arranged marriage to his daughter so the man doesn't loose his company to Reid. In reality, Reid wanted a wife to look good in his parents eyes as he was head of the US mafia.Little does Reid know, his beautiful beloved Victoria would make him flustered and oddly submissive. How will this... mafia leader whose secretly submissive thing work?
8 197

