Чи бол миний бүхэл бүтэн орчлон ертөнц минь.

–

- Миний уугаарай гэж хэлсэн эмийг уугаагүй хэрэг үү?

Ээжид өнөөдөр бие тавгүйрхсэн талаараа хэлэхэд тэр сэтгэл зовнисон харцаар харсаар асуулаа.

- Өглөө яарч байгаад мартчихажээ.

Үнэхээр л Сонүтай болзоно гэхээс догдлон байсан надад тэр эм мэтийн зүйлд анхаарах сөхөө байгаагүй юм.

- Тэгвэл цаашдаа тогтмол уух хэрэгтэй шүү. Цаг нь болохоор хэлж өгөх болохоор тэр хүртэл...

Тэр цааш босон явахдаа ингэж хэлсэн ба сүүлийн өгүүлбэрээ тэрээр албаар өөртөө л сонсогдох төдий хэлсэн боловч угаас дуу чимээгүй гэрт байгаа тул надад бүдэг бадаг сонсогдсон юм.

Үнэндээ ээж яагаад гэнэтхэн өөр аашлах болсон, миний амьдралд гарж ирсэн хөөрхөн залуу Ким Сонү, ямар учиртай эм гээд энэ бүгдийг бүрэн ухаарч ойлгож, сүүлийн үед болоод байгаа энэ зүйлүүдэд хангалттай гайхширч байгаа ч гэсэн ээжийн хэлснээр 'Хүссэнээ л хийж амьдармаар байгаа' болохоор зүгээр д тэдгээр зүйлсийг зөнд нь хаяхыг илүүд үзэж байв.

–

- Чи яагаад ойрд надаас зайгаа бариад байгаа юм?

Сүүлийн долоо хоног Сонү надаас илт хөндийрөн, үргэлж л асуултаар булдаг байсан жаахан хүүхэп шиг зангаа гаргахаа больчихсон байсанд нь гайхан үүний зэрэгцээ айж байлаа.

Түүнийг алдах вий гэж.

- Зүгээр л.

- Алив ээ, хэл л дээ. Үгүй бол би галзуурах нь. Эсвэл чи надад дургүй болчихсон юм уу?

Түүний миний асуултыг аргацаах төдий хариулт хэлсэнд нь бухимдан үнэхээр л дотор бачуураад, нулимс юу юугүй гарах гээд ирэв.

Ким Сонү л, тэр л намайг ийм болгож дөнгөж дээ. Өөртөө ийм их хэмжээгээр дурлуулж дээ намайг.

- Үгүй дээ, би одоо ч чамд анхных шигээ хайриай хэвээрээ. Үгүй юм байна, бүр ч илүү хайртай болчихсон юм байна. Зүгээр л удахгүй тэмцээн чинь болох гэж байхад би чамд хэтэрхий төвөг болоод чамд муугаар нөлөөлөх вий гэсэн дээ л.

Бид сургуулиас гаран алхаж байсан ч тэрээр ярьж эхлэхдээ зогсон, зангирсан хоолойтой нулимс дуслуулан зогсох намайг тэврэн толгой илээд ийн хэлсэн юм.

- Хөөе! Тэнэг минь, чи юу гэж надад садаа болж байдаг юм. Харин ч чи миний хажууд байж юу ч хамаагүй ярьж байвал надад тухтай анхаарал төвлөрөхөд илүү амар байдаг. Тийм байхад иймхэн юмнаам болоод надаас зайгаа барьж байдаг.

Намайг дуугаа өндөрсгөхөд тэр бага зэрэг гайхсан ч миний хэлэхийг сонсон зөөлөн инээмсэглээд амыг нь гараараа дарчихав.

- Ойлголоо доо. Тийм юм бол одооноос чамаас минут ч холдолгүй хаа явсан газарт чинь дагаж яваад, чалчиж байя. Тийм болохоор энэ хөөрхөн нүднээсээ, наад үнэтэй нулимсаа битгий унагаад бай. Би өөрийг чинь чамаас илүү хайрладаг байтал тиймхэн юман дээр нулимс дуслуулах хэрэггүй. Чиний нулимс хэтэрхий хайраэ шүү дээ.

Тэрээр байж болох хамгийн зөөлөн хоолойгоороо надад ийн хэлээд дахиад л зүрхийг минь дааж гаршгүй их догдлол дунд унагааж орхих нь тэр.

Үүнээс хойш бид гар гараасаа хөтлөлцсөөр хэдэн долоо хоногийн өмнө ороод хайлж орхисон цасан дээгүүр явсаар аль хэдийн зул сарын уур амьсгал ороод эхэлсэн дэлгүүрүүдийн нэг рүү орон дулаацангаа тэр хавийг сонирхож байлаа.

Би аль түрүүн л гаднаас цонхны цаана харагдаж байсан хэсэгт очин бие биенээ тэврэн зогсох хоёр хүнийг дүрсэлсэн шаазан эдлэлийг барьж аван сониучирхан Сонүд харуулав.

- Чи проксемикс гэж мэднэ биз дээ?

Тэр эдлэлийг хараад хамгийн түрүүнд санаанд орсон үг минь тэр байсан тул Сонүгаас асуув.

- Үгүй ээ, тэр нь юу юм?

Би толгойгоо сэгсрэн үргэлжлүүлээд

- Орон зай гэсэн үг. Хэн нэгэн чиний эргэн тойронд байхдаа тодорхой хэмжээний үайнд байдаг шүү дээ. Харин хүмүүс тэр хэмжээ хязгаараас хэт холдож эсвэл хэт ойртвол тухайн хүнд тухгүй мэдрэмж төрдөг гэдгийг проксемиксээр тайлбарладаг. Гэхдээ юу гээч? Надад лав чи тэр хэмжээнээс холдоод явчихвал энэ дэлхийд намайг дулаацуулах зүйл үгүй мэт хоосон санагдах болно. Харин хэт ойртвол тухгүй санагдана гэж бодож байна уу? Лав үгүй. Чи надтай ойрхон байх хором бүрт чинь би аз жаргалтай байх болохоор үргэлж миний хажууд байх хэрэгтэй шүү.

- Ухаантай гэдэг нь. Зүгээр нэг шинжлэх ухаан ярьж байгаа юм шиг мөртлөө ийм хөөрхөн юм яриад л, ёстой нэг!

Сонү миний яриаг анхааралтай сонссоныхоо дараа хацар дээр минь үнсээд ийн хэлчхээд, шжжд л өнөө эдлэлээ аваад дэлгүүрийн касс руу зүглэв.

–

Гэртээ ирчхээд хичээлээ хийж дуусаад, ээжийн бэлдсэн амттанг идэнгээ ном эргүүлэн сууж байтал Сонүгаас зурвас ирэн нээж үзвээс өдөр авсан шаазан эдлэлийн нэг хэсгийг нь ширээн дээрээ байрлуулсан зураг байлаа.

Мөн түүний хажууд бидний хамгийн анх хамтдаа авхуулсан зургийг угаалгаад жаазанд хийчихсэн байгаа нь ч мөн харагдаж байлаа.

Өдөр дэлгүүрээс юмаа аваад явж байхдаа л хоёр талыг нь салгаад авч болдогийг нь мэдэн бид хоёр нэг нэгээрээ гэр лүүгээ авч явсан билээ.

- Хөөрхөн харагдаж байна. Чи бид хоёрын зураг бүр ч илүү хөөрхөн юм.

- Хичээлээ хийгээд дуусчихсан юм уу?

- Тийм ээ, одоо ном уншиж байна.

- За тэгвэл номоо унш даа, унтахаасаа өмнө ярина аа! 💕

- 💕

Зурвасаа бичиж дуусаад утсаа цааш тавихтай зэрэгцэн гэнэт дотор муухайран бөөлжих гэж байгаа мэт сонин мэдрэмж төрөн хурдхан орноосоо босож ариун цэврийн өрөө орлоо.

Үнэхээр жинхнээсээ бөөлжиж орхиод, цонхийсон царайтай гал тогооны өрөө лүү ороход зурагт үзэж байсан ээж босож ирэн духыг минь барьж үзэн ус аягалж өгөв.

- Миний охин яагаа вэ? Зүгээр үү?

Ээжийн царай хормын дотор цонхийж, хэл ам нь ээдрээд эхлэх нь намайг улам л тавгүйтүүлж орхилоо.

- Дотор тавгүйрхээд л. Муудсан хоол идсэн бололтой.

Ийн хэлэхэд ээж цааш яван дахин нэг өөр эм авчран

- Энийг өнөөх эмтэйгээ хамт ууж байгаарай. Уугаад эм чинь дуусвал ээждээ хэлээрэй, ойлгосон уу?

Ээж үнэхээр л их санаа зовж байсан ч надад хэт хэтрүүлээд байгаа мэт санагдаж байсан ч зүгээр л толгой дохин өрөө лүүгээ буцаж орон уншиж байсан номоо орхин шууд л унтахаар зэхэв.

–

Өглөө сэрэн орноосоо босолгүй утсаа шалгавал аль хэдийн үд өнгөрч байх ба Сонүгаас нийт 18 дуудлага ирчисэн байх нь тэр. Ийм орой хүртэл унтсандаа өөрөө ч итгэж ядан доош буухад ээж яг л намайг хүлээж байсан бололтой хоол бэлдэн ширээнээ суугаад хажуудаа ямар нэг дугтуйтай зүйл тавьчмхсан өмнөх өмнөхөөсөө ч нухацтай сууж байлаа.

- Өө миний охин, гялс хоолоо идчих ярилцах зшйл байна.

–

2022.12.11

За дахиад л сар мурьж байгаад ирлээ дээ :((. Ингэж удаасанд үнэхээр уучлаарай, ямар ч шинэ санаа орж ирэхгүй байсаар удчихлаа.

Ямартай ч одооноос бүр идэвхтэй байна гэж хэлж чадахгүй ч өмнөхүүд шигээ удаан хугацаагаар алга болохгүй ээ 🥹

Шинэ хэсгээ тухлан сууж таалан соёрхоорой 🥹