လီလီ : "ဟူးးး နောက်ဆုံးတော့ပြီးပြီးပေါ့"

လင်းရွှေ : "ငါတို့ငရဲကျနေခဲ့ကြတာ။ နင်တို့ဘယ်လောက်ထိမှန်းထားလဲ"

မိုးပြည့် : "၄ဘာသာဂုဏ်ထူးလောက်? ဒါနဲ့ငါတို့မအောင်ရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ "

မိစိုး : "ငါကတော့ဂုဏ်ထူးတွေပါချင်မှပါမှာ။ အောင်ယုံနဲ့တင်ကျေးဇူးတင်ရဦးမှာ"

ဖူးပွင့် : "သေချာတယ်။ ငါကျမှာ"

လင်းရွှေ : "ငါတို့တစ်ဖွဲ့လုံးတူတူကျရင်ငါအရမ်းပျော်မိမှာပဲ။ "

လီလီ : "နင်ပဲကျ။ ငါမကျနိုင်ဘူး။ ငါ့မမနဲ့အရမ်းသာယာတဲ့ဘ၀လေးတည်ဆောက်ဦးမှာ "

လင်းရွှေ : "အမယ် သူကများ။ ဟဲ့နင်အရင်လပတ်စာမေးပွဲကအမှတ်ကောင်းတယ်ဆ်ိုပေမယ့်အခုကကျမှာပဲ။ နင်တစ်ချိန်လုံးgameဆော့နေတာလေ။ discordမှာအမြဲနင်တစ်ယောက်တည်းမီးစိမ်းနေတာ။ ဘယ်ချိန်စာပို့ပို့ချက်ချင်းreplyပြန်တယ်။ ငါလောင်းရဲတယ်နင်ကျမှာ "

လီလီ : "နင့်ဖေစဖုတ် replyကြာတော့လဲဆဲတယ်။ replyပြန်တော့လဲပြောတယ်။ "

ရုတ်တရပ်ကျောင်း၀င်းထဲကိုခင်၀င်လာကာလီလီကိုလက်ပြရင်း

ခင် : "ကလေးရေ "

လီလီ : "ဪ မမ။ ခဏစောင့်ခလေးလာပြီ။ ဟဲ့ကောင်မတွေ ငါပြန်လာခဲ့မယ်နော်။ ငါနေရာဘယ်သူမှမထိုင်စေနဲဲ့ "

လင်းရွှေ : "ဪ အေး"

ဖူးပွင့် : "ခုနကနင့်ဖေစဖုတ်လို့ဆဲတာကဘယ်သူတုန်း။ သူ့မမရှေ့ဆိုအသံကပြောင်းသွားလိုက်တာများ "

မိုးပြည့် : "Bingo ငါလဲအဲ့ဒီတစ်ချက်တော့စောက်မြင်ကပ်တယ်။ "

လင်းရွှေ : "ummm ဖူးပွင့် ဟိုတစ်ယောက်ကနင့်ကိုခေါ်နေတာလား "

ဖူးပွင့်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့လီလီ့ရဲ့မမရဲ့သူငယ်ချင်း ဖွေးးးးးးး

ဆိုင်ကယ်ပေါ်ကနေစမတ်ကျကျဆင်းလာပေမယ့်သူ့အရပ်နဲ့မမှီတော့အခက်တွေ့နေတဲ့ပုံပါပဲ။ သူမကခင်နဲ့မတူအရပ်တော်တော်ပုတာပါ

ဖွေး : "သဲလေးကစာမေးပွဲဖြေပြီးပြီးပေါ့"

ဖူးပွင့် : "ဟင်အင်းမပြီးသေးဘူး "

ဖွေး : "ဟယ် ဖြေပြီးပြီးလေ။ ဆရာမတွေတောင်နှုတ်ဆက်ပွဲလုပ်နေကြတဲ့ဟာ "

ဖူးပွင့် : "တွေ့ရင်ဘာလို့မေးနေသေးလဲ"

ဖွေး : "ဒီပေါက်စလေးကတော့အရမ်းစွာတာပဲကွာ"

ဖူးပွင့် : "အဲ့ဒီပေါက်စလေးကို ရှင်ခေါင်းမော့ကြည့်နေရတယ်မလား "

ဖွေး : "အခုခေတ်ကလေးတွေကအရပ်ရှည်လာတာကိုး "

ဖူးပွင့် : "လိုရင်းကိုပဲပြော။ ဘာလုပ်မလို့လာတာလဲ"

ဖွေး : "သဲလေးနဲ့hotelသွားမလို့"

ဖူးပွင့် : "ရှင် ဒါကြီးကိုကျောင်းမှာလာပြောစရာလား။ ရှင်မရှက်တတ်ဘူးလား"

ဖွေး : "ဟင် hotel မှာ ဘူဖေးတွေhotpotတွေသွားစားမယ်လေ။ ဘာတုန်း"

ဖူးပွင့် : "ဒီမှာ ရှင့်အကြောင်းကျွန်မမသိဘူးများထင်နေလား။ မမခင်ကအကုန်ပြောပြတယ်။ ရှင်လေ...............ကျွန်မပြောရင်တော့လွန်ကုန်တော့မယ်။ သွား မလိုက်ဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့သွားမှာ "

ဖွေးသူမအနောက်ကခုံတွေကကြည့်ကာတစ်ချက်ရယ်လိုက်ပြီး

ဖွေး : "မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေကထွက်ပြေးကုန်ပြီ "

ဖူးပွင့်အနောက်ကိုလှည့်ကြည့်တော့တကယ်ပင်။

ဖူးပွင့်'s mind : "စောက်ကောင်မတွေအရေးကြီးပြီးဆိုထားသွားကြတယ်။ "

ဖွေး : "ဘယ်လိုလဲလိုက်ခဲ့မလား "

ဖူးပွင့် : "ကျွန်မကအသက်မပြည့်သေးဘူး "

ဖွေး : "စောက်ပိုတွေမပြောနဲဲ့။ မနက်ဖြန်ပဲ၂၀ပြည့်တော့မယ့်ဟာကို။ လာလိုက်ခဲ့"

ဖူးပွင့် : "ဘယ်သူကဆိုင်ကယ်နှင်းမှာလဲ။ ရှင်အရပ်နဲဲ့ဆိုင်ကယ်တွေကျိုးနေဦးမယ်"

ဒီတစ်ခါဖွေးဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်ကာ

ဖွေး : "ဟားဟား ကရင်မလေးရေ ဘယ်သူမှဆိုင်ကယ်ကိုမနှင်းဘူး။ ဆိုင်ကယ်ကိုမောင်းမှာ။ ဆိုင်ကယ်ကမကျိုးတတ်ဘူး။ မှောက်ကျတာပဲရှိမယ် ဟားးဟားဟား။ တကယ့်ကရင်မစစ်စစ်ပဲ "

ဖူးပွင့် : "ရှင်ရီလို့၀ပြီးလား"

ဖွေး : "မ၀သေးဘူး"

ဖူးပွင့် : "မ၀သေးရင်လဲအဲ့ဒီမှာလဲသေလိုက်"

ဖွေး : "သဲလေး နေပါဦး "

ဖူးပွင့်ကကျောင်းထဲပြေး၀င်ကာဆရာမတစ်ယောက်ကိုဖက်လိုက်ပြီးဖွေးကိုကြည့်ကာတတွတ်တွတ်ပြောနေသည်။ ဖွေးလဲအအခြေအနေကြည့်ကာပြန်ထွက်လာလိုက်သည်။

ဖွေး : "skincareဦးမှပဲ။ ရုပ်ကလူလိင်ရုပ်နဲ့တူတော့လဲခက် "

-

-

-

-

-

-

-

-

ခင် : "ကလေးတို့ဆရာမတွေနှုတ်ဆက်ရဦးမှာမလား။ မ စောင့်မယ်လေ ပြီးရင်လာခဲ့

လီလီ : "အရေးကြီးပြောစရာရှိလို့လား။ နှုတ်ဆက်ပွဲကတော့လစ်ထွက်လာလဲရပါတယ်မရဲ့ "

ခင် : "ဆိုးလိုက်တဲ့ကလေး။ သွား အဲ့လိုမလုပ်ရဘူး။ ဆရာမတွေဆိုတာကိုယ့်ကိုပညာတွေသင်ပေးထားတာ။ သွား မဆိုးရဘူး"

လီလီ : "ဟုတ်......ကဲ့"

လေးပင့်နေတဲ့အသံနဲ့အတူခြေလှမ်းများသည်ကျောင်း၀င်းထဲသို့ပြန်လည်ဦးတည်သွားသည်။ မျက်နှာကြီးစူပုပ်နေမယ့်လီလီကိုမြင်ယောင်ပြီးခင်ပြုံးမိသည်။ ဒါတွေကအလိမ်အညာမှန်းသိနေတာတောင်အလိမ်အညာတွေကိုပဲစွဲမက်နေတယ်ဆိုပါတော့.................. ဒါတွေကဟန်ဆောင်နေတယ်ဆိုတာဘယ်လိုလုပ်ယုံရမှာလဲ ကလေးရယ်

-

-

-

-

-

-

-

-

ဆရာမတွေကိုကန်တော့ပြီးခုံတွေပါသိမ်းသန့်ရှင်းရေးပါလုပ်ခဲ့လိုက်ရသည်။ အကျီအဖြူကမီးခိုးရောင်ပြောင်းနေပြီး ကျောနောက်ကအကျီနဲ့ကပ်နေတဲ့ချွေးတွေကိုလဲခံစားမိပါသည်။ ကျောင်းကားကနောက်ကျနေပြီဆိုပေမယ့်ကျန်ခဲ့တဲ့ကလေးတွေကိုလိုက်ပို့နေတုန်းဖြစ်သည်။ မမကိုလိုက်ရှာပေမယ့်ကားသာတွေ့သည်လူကမတွေ့..............

ကိုကျော် : "ဟို ကလေး "

လီလီ : "သမီးကိုခေါ်တာလား "

ကိုကျော် : " ဒီမှာဘယ်သူရှိသေးလို့တုန်း "

လီလီ : "ဪ ဟုတ်။ ဒါနဲ့ကလေးလို့မခေါ်ပါနဲ့ "

ကိုကျော် : "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဆရာခေါ်တာမို့လို့မကြိုက်တာလား "

လီလီ : "မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့တာကသမီးချစ်ရတဲ့တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက်သီးသန့်ခေါ်တဲ့nicknameမို့လို့ပါ "

ကိုကျော် : " ဟုတ်ပါပြီ။ အဲ့ဒါဆိုနောက်ကျရင်မခေါ်တော့ဘူး။ ဆရာသမီးကိုပြောစရာရှိလို့။ သမီးတို့ရဲ့အတန်းပိုင်ဆရာမကကျန်းမာရေးမကောင်းလို့ဆေးရုံပါတက်နေရပြီလေ။ အဲ့ဒါကြောင့်ဆရာတို့လဲသူသက်သာတဲ့အချိန်ထိသူ့ကိုနားခွင့်ပေးလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါ​ကျောင်းမှာကျန်ခဲ့တဲ့သူ့ပစ္စည်းတွေကိုသမီးကတစ်ဆင့်ပေးခိုင်းချင်လို့......... ဆရာကမနက်ဖြန်မင်းတို့ရဲ့အဖြေစာရွက်တွေကိုလဲပညာရေးဌာနဆီသွားပို့ရဦးမယ်။ ကိစ္စတွေလဲလုပ်စရာတစ်ပုံကြီးရှိလို့.........အဲ့ဒါကြောင့် "

လီလီ : "သွားပို့တာတော့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့်ဆရာမကဘယ်ဆေးရုံမှာလဲဟင် "

ကိုကျော် : "ဟင်.......သမီးသူငယ်ချင်းတွေကပြောတော့သမီးကဆရာမဆီသွားမယ်ဆိုလို့ဆရာလမ်းကြုံပစ္စည်းတွေထည့်ပေးမလို့။ ဆရာနားကြားမှားတာလားမသိ။ အခုတလောဦးနှောက်ကမူမမှန်တော့ဘူး။ sorry နော် ဆရာပဲသွားပို့လိုက်တော့မယ် "

လီလီ : "ရပါတယ်ဆရာရဲ့ သမီးရဲ့အတန်းပိုင်ဆရာမပဲ။ နဂိုကတည်းကသမီးဆရာမဆီသွားမယ့်အစီအစဥ်ရှိပါတယ်။ ဆရာလဲအလုပ်များနေတာဆိုတော့သမီးပဲသွားပို့လိုက်မယ်လေ "

ကိုကျော် : "အဲ့တာဆိုရင်တော့ကျေးဇူးတင်တာပေါ့သမီးရယ်။ ဆရာဒီနေ့ပဲပစ္စည်းတွေထုပ်ပိုးထားလိုက်မယ်။ မနက်ဖြန်၁၀နာရီကျောင်း၀မှာလုံခြုံရေးနဲ့အပ်ထားလိုကါမယ်နော် "

လီလီ : " သမီးလဲ၀ိုင်းကူပေးမယ်လေ "

လီလီလွယ်အိတ်ကိုအရှိန်ဘေးချလိုက်တော့ဇစ်ကိုအဆုံးထိမပိတ်ထားသောကြောင့်၁လက်မလောက်လွတ်နေတဲ့ဇစ်ကြားကနေဓားမြှောင်လေးထွက်လာသည်။ လီလီကတော့သတိတောင်မထားမိပေမယ့်ကိုကျော်ကဓားမြှောင်ကိုကြည့်ပြီးစိတ်ခုသွားသည်။ ခဲတံချွန်ရအောင်လဲ ဒီဓားမြောင်ကထက်လွန်းလို့လက်တစ်ချောင်းလုံးကိုပါပြတ်အောင်လုပ်နိုင်သည်။ လီလီရဲ့ဓားမြှောင်ကိုကြည့်ပြီးကြောက်လန့်လာတဲ့စိတ်ကိုအနောက်နေရောက်လာတဲ့ခင်ကအသိစိတ်ပြန်ကပ်ပေးလိုက်ကာ

ခင် : "ကျော်ကြီး "

ကိုကျော် : "ဟမ်.... ဪ ခင်"

ခင် : "ငါ ကလေးကိုပြန်ခေါ်သွားတော့မလို့။ အရေးကြီးကိစ္စမရှိရင်ငါခေါ်သွားလို့ရလား "

လီလီ : "မ ခဏနေပါဦး။ ဆရာနဲ့ပစ္စည်းတွေ၀ိုင်းသိမ်းပေးမလို့။ နည်းနည်းတော့ကြာမယ်။ စောင့် "

ကိုကျော် : "ခင် ကိုယ်ခင်နဲ့စကားခဏလောက်ပြောလို့ရမလား "

ဒီတစ်ခေါက်စိတ်ခုသွားတာကတော့လီလီပင်။ တပည့်ရှေ့မှာတောင်ပြောဆိုပုံကြီးကလဲ............... ဟွန့် မမကိုစိတ်ကောက်ဦးမှပါ

ခင် : " okey "

မမကလက်ခံလိုက်တာနဲ့သူတို့နှစ်ယောက်လီလီနဲ့ခပ်​ေ၀း​ေ၀းမှာစကားပြောနေကြသည်။ ဆရာပုံစံကိုကြည့်ရတာကြောက်နေသလိုပဲ။ သူ မမနဲ့စကားပြောနေတဲ့ပုံကလီလီ့ကိုကြောက်လို့မမကိုတိုင်ပြောနေတဲ့ပုံစံမျိုး.........ခစ်ခစ် ။ မမနဲ့နောက်ကျောပြင်လေးကိုကြည့်ရတာအားကိုးချင်စရာကြီး...........သူတို့နှစ်ယောက်စကားပြောနေတုန်းလီလီ့ဘက်ကိုလှည့်လာပြီး လီလီဘေးကအရာတစ်ခုကြည့်နေကြတော့လီလီလဲလိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူတို့ဘာကြည့်နေမှန်းတော့မသိပေမယ့်.............

လီလီ : "အိုမို ငါဓားလေး "

လီလီ့ရဲ့ဓားမြှောင်လေးကိုအောက်ကိုကျနေတာတွေ့တော့ချက်ချင်းကောက်ယူလိုက်ပြီးအိတ်ထဲကိုဇစ်လုံအောင်ပိတ်ပြီးထည့်လိုက်သည်။ NCT's Ten ကဒီဓားကိုသူ့Liveမှာအသုံးပြုခဲ့ပြီးသူကဒီဓားကိုကြိုက်တယ်လို့ပြောခဲ့တဲ့အချိန်ကတည်းလီလီ၀ယ်ထားတာဖြစ်သည်။ ဒီဓားတစ်ချောင်းကmade in thailand မို့လို့စျေးကမြန်မာငွေ၅ထောင်အများဆုံးပဲရှိလိမ့်မယ်လို့ခန့်မှန်းခဲ့ပေမယ့်တကယ်တမ်းကျTenသုံးလိုက်လို့စျေးကမိုးပေါ်ထောင်တက်သွားသည်။ မှတ်မိပါသေးတယ် အဲ့ဒီအချိန်က..........

လင်းရွှေ : "ဟဲ့ လုံး၀မ၀ယ်နဲ့နော်။ ဒါသပ်သက်စျေးတင်ရောင်းတာ။ နင့်ရဲ့Tenသုံးလို့ လာပါ။ ပြန်ရအောင်"

လီလီ : "ခဏနေပါဦး။ စျေးလေးကြည့်ဦးမယ်။ ထိုင်းဘတ်ဆိုတော့မြန်မာငွေလယ်လောက်လဲ "

လင်းရွှေ : "၈သိန်းနဲ့၅သောင်း"

လီလီ : "အိုးခိုင်မော့ ဒါတွေကိုငါပွဲစျေးတန်းမှာ၃ထောင်နဲ့သွား၀ယ်လို့ရတယ်။ "

လင်းရွှေ : "အဲ့ဒါကိုပြောတာ။ လာပါ သူ့ရဲ့albumပဲသွား၀ယ်ရအောင် "

ဆိုင်ရှင် : "ဆ၀ါဒီခပ် ရာဒိုင့်အလိုင်ခါ့ "

လီလီ : "ဟဲ့ သူဘာပြောတာလဲ"

လင်းရွှေ : "မသိဘူးဟာ "

လီလီ : "ဟဲ့ နင်ကထိုင်းလေ စောက်ကောင်မ ငါပါးရိုက်မိတော့မယ်"

လင်းရွှေ : "ဘာ၀ယ်မလဲလို့မေးတာ"

လီလီ : "ဒီဓား ဒီဓား "

လင်းရွှေ : "ဟဲ့ သေချာစဥ်းစားပါဦး "

လီလီ : "ပါးစပ်ပိတ်ထား ငါကrich kid"

လင်းရွှေ : "Rkကငါ့ဆီကပိုက်ဆံချေးနေရတာကိုတော့ထည့်မပြောတော့ပါဘူး "

လီလီ : " အီကဲ "

လင်းရွှေ : "ฉันต้องการซื้อมีดเล่มนี้ ( အဲ့ဒီဓားလေး၀ယ်ချင်လို့ )"

ဆ်ိုင်ရှင် : "ดาบเล่มนี้เป็นไอเท็มที่แพงที่สุด คุณควรซื้อหลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบ (အဲ့ဒီဓားကပစ္စည်းတွေထဲမှာစျေးအကြီးဆုံးနော်။ မင်းမ၀ယ်ခင်သေချာစဥ်းစားသင့်တယ်)"

လင်းရွှေလီလီ့ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ဘာစကားမှနားမလည်လို့ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ပြုံးပြသည်။ လင်းရွှေလဲတားလို့ရမှာမဟုတ်တဲ့အတွက်ကြောင့်သက်ပြင်းချကာ

လင်းရွှေ : "ราคาเท่าไหร่ (ဘယ်လောက်လဲဟင် )"

ဆိုင်ရှင် : "ราคา 16,000 บาท แต่ลดให้ 500 บาท (ဘတ်၁သောင်း၆ထောင်ဆိုပေမယ့်ငါ၅ရာဘတ်လျော့ပေးပါ့မယ့်) "

လင်းရွှေ : "လျော့ပေးတာကလဲတော်တော်များသကိုး"

လင်းရွှေပိုက်ဆံကိုကြည့်ပြီးမထုတ်ရဲဖြစ်နေသလောက်အနောက်ကကောင်မကြီးကပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ကြည့်နေတော့နောက်ဆုံးတော့ပိုက်ဆံပေးလိုက်သည်။ တော်ပါသေးလို့ကြွတ်ကြွတ်အိတ်ဖိုးပါမပေးရတာ။

လီလီ : "yoooo thank u so much broooooo"

လင်းရွှေ : "ငါတစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ်အဲ့လောက်ပိုက်ဆံမသုံးဖူးဘူး။ လီလီနင်ရူးနေပြီဟဲ့ "

လီလီ : "အေးပါအေးပါသမီးရယ်

ပိုက်ဆံကအရစ်ကျပေးမယ်။ စိတ်ထိန်း"

လင်းရွှေ : "နောက်တစ်ခါကျရင်နင်နဲ့မလိုက်တော့ဘူး"

လီလီ : "ငါကတော့နင့်နောက်လိုက်မှာ "

လင်းရွှေ : "ခွေးမသား"

လီလီ : "တကယ်ဆဲတာဟ "

ပြန်စဥ်းစားမိရင်လီလီရဲ့သူငယ်ချင်းတွေကလီလီအတွက်ပြောမနာဆိုမနာလေးတွေ။ အရမ်းရိုက်သတ်ချင်စရာကောင်းတာ။ တစ်ခါတစ်လေအချင်းချင်းShamingလုပ်ရင်ရစရာတောင်မရှိဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်Bullyလုပ်ခံရတာနဲ့အဲ့တစ်ယောက်ထဲအမြဲအသင့်ရှိနေပေးပြန်ရော...................အဲ့လိုမျိုးfriendshipလေးကတော့နှစ်ယောက်ထပ်မရှိနိုင်တော့ပါဘူး။ အရမ်းနွေးထွေးတဲ့second familyလေး

ခင် : "ကလေးပြန်မယ်လေ "

လီလီ : "ဪ အင်း။ ကလေးbubble teaသောက်ချင်သေးတယ်။ "

ခင်: "ကားထဲမှာရှိတယ် "

လီလီ : "အာ အဲ့တာကြောင့်မကိုချစ်တာ "

ပြောရင်းနဲ့နှုတ်ခမ်းပြွတ်ကနဲနမ်းလိုက်သည်။ မမကတော့ဘေးပတ်၀န်းကျင်ကိုကြည့်ရင်းမျက်နှာနီလာကာ

ခင် : "လူရှေ့မှာတော့မလုပ်နဲ့လေ "

လီလီ : " ကလေးပင်ပန်းနေပြီအိမ်ပြန်ရအောင်။ ချီ"

နှုတ်ခမ်းလေးဆူပြီးချွဲလိုက်တော့ထပ်ပြီးတော့ဘယ်ညာကြည့်ကာချီလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ကျောင်းကားကအခုမှစထွက်သည်မို့Romanticအတွဲလေးလီလီတို့ကိုကြည့်ကာ

"wowww lily on the top Ayyy"

" big jealous on u လီလီရေ "

"နင်ကိုနင်Blinkလို့ပြောကတည်းကခြောက်နေမှန်းငါသိသားပဲ "

" lily eating pussy eyyyy"

ကျောင်းသားတွေ၀ိုင်းစနေတာကြောင့်ခင်မျက်နှာပျက်လာပေမယ့်လီလီကတော့

လီလီ : "ငါမစားဘူး။ ငါ့မမပဲpussyစားတာ"

ဟျောင့် ငါ့မမကိုမကြည့်နဲ့။ ဟဲ့ ဟိုတစ်ကောင် ခြောက်နေတော့လီးဖြစ်လား။ hoodie အနီနဲ့တစ်ကောင် ငါကTopမဟုတ်ဘူး bottomဟဲ့ "

ကိုယ့်မသိတဲ့သူတွေကိုပါတစ်ခုချင်းဆီဖြေပေးတဲ့လီလီကိုကားထဲအမြန်ထည့်လိုက်ပြီးခါးပတ်ပါပတ်ပေးလိုက်ကာမျက်နှာကိုအုပ်ပြီးခင်လဲကားစက်နှိုးလိုက်တော့သည်။ ခုနကအသံဗြဲကြီးနှင့်အော်ခဲ့တဲ့လီလီကလဲသူမဟုတ်တော့သလို ခင်ဆီကလဲသက်ပြင်းချသံတွေပဲကြားနေရတော့

လီလီ's mind : "ဒီတိုင်းငြိမ်နေရင်ကောင်းမလား။ တစ်ခုခုပြောလိုက်ရင်ကောင်းမလား "

ခင် : " သဘက်ခါဆိုသွားတော့မှာ။ လေယာဥ်လက်မှတ်တွေဖြတ်ပြီးပြီ "

လီလီ : "ကလေးလဲကြီးကြီးဆီပြန်မလို့။ ကြီးကြီးကပိုဆိုးလာတယ်တဲ့ "

ခင် : "တစ်ယောက်ထဲပြန်မလို့လား "

လီလီ : "ကိုကြီးကလဲဖေဖေမရှိတုန်းရုံးခွဲကိုတာ၀န်ယူထားရလို့မအားဘူးတဲ့။ "

ခင် : "မလဲပို့ပေးလို့မရဘူး။ အလုပ်တွေပုံနေတယ် "

လီလီ : "သိပါတယ်; "

ခင် : " ကားဂိတ်ကနေစီးတာမကြိုက်ဘူးဆို "

လီလီ : " မိစိုးရဲ့ကားနဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့သွားမှာ "

ခင် : " အင်း ကောင်းတယ်"

ရွဲ့ပြောတာလားလို့မေးချင်ပေမယ့်မမရဲ့ရုပ်တည်ကြီးကြောင့်ငြိမ်နေရသည်။ မမUSသွားမယ်ဆိုကတည်းကလီလီတို့တပူးပူးတတွဲတွဲမနေဖြစ်တာကြာရောပေါ့။ လီလီ့ရဲ့စာမေးပွဲကြောင့်နေမှာပါ။ ဒီလူကြီးကလီလီဂုဏ်ထူးမပါမှာကိုအသေကြောက်နေတာ။ သူမ မသိတာကလီလီတက်နေတဲ့ကျောင်းကဂုဏ်ထူး၁ဘာသာကို၅သိန်းနဲ့ရရှိနိုင်ပါကြောင်း..................

အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့မမနားပဲကပ်နေကာအခန်းထဲထိပါလိုက်သွားသည်။ မမရဲ့ကုတင်ပေါ်မှာလဲချရင်းအိပ်မယ်ကြံတုန်း

ခင် : "ကလေး အခုချိန်ကြီးမအိပ်နဲ့တော့အိပ်ချင်ရင်ကိုယ့်အခန်းကိုသွားအိပ် "

လီလီ : "ကိုယ့်မိန်းမအခန်းပဲကိုး။ အိပ်လို့မရဘူးလား"

ခင်ဘာမှပြန်မပြောတော့ပဲရေချိုးခန်းထဲ၀င်သာတော့လီလီတစ်ယောက်ထဲငိုင်ကျန်ခဲ့ရင်း

လီလီ : "တစ်ခုခုတော့မှားနေပြီထင်တာပဲ။ မကအရင်ကအဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်ကောက်နေလို့များလား။ ငါပြန်ချော့ရမှာလား "

🎶🎶 Boy, you got me hooked onto something

Who could say that they saw us coming?

Tell me

Do you feel the love?

Spend a summer or a lifetime with me

Let me take you to the place of your dreams

Tell me

Do you feel the love?🎶🎶

လီလီ : "ဟယ်လို "

ကိုကျော် : "သမီးလီလီလား"

လီလီ : "ဟုတ်ပါတယ်။ ဪ ဆရာလား "

ကိုကျော် : " ဟုတ်တယ်။ သမီးဆရာမက*

Sakura hospital မှာနော်။ VVIPအခန်းယူထားတာမို့လို့ရှာရတာလွယ်မှာပါ။ ပစ္စည်းတွေကိုလုံခြုံရေးနဲ့အပ်ခဲ့တယ်နော်"

လီလီ : " ဟုတ်ကဲ့။ မနက်ဖြန်ကျရင်သမီးပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ် "

ကိုကျော် : "သမီးကိုပဲစိတ်ချလိုက်တော့မယ်။ ဂရုစိုက်ဦး "

လီလီ : "ဟုတ်ကဲ့"

meanwhile လီလီ : " အဲ့ဒီဆေးရုံကဘယ်နားရှိမှန်းမသိ။ Google mapနဲ့ဆို ရွာလည်နေဦးမယ်။ အာ မသိတော့ဘူး။ အိပ်တော့မယ် "

မျက်လုံးကိုပိတ်လိုက်ပေမယ့်ခနကြာတော့ကိုယ်သင်းနံ့သင်းသင်းလေးကြောင့်အလိုလိုပြုံးနေမိသည်။ မမကိုလီလီမျက်စိရှေ့ရောက်လာမည့်အချ်ိန်ကိုကွက်တိစောင့်ကာမျက်လုံးကိုအသာလေးဖွင့်လိုက်သည်။ လီလီရှေ့ကမြင်ကွင်းလေးကအရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ များသောအားဖြင့်Black suitတွေပဲ၀တ်တတ်တဲ့မမက ရင်ဘက်နဲ့တင်ကိုတောင်မလုံတဲ့တဘက်အဖြူရောင်လေးတိုတိုလေးနဲ့ အသားကဖြူ၀င်းနေတာမို့လို့အပြစ်ပြောစရာမရှိ။ ပုခုံးနောက်ကမှည့်လေးကိုနမ်းခွင့်ရလျှင်လူ့ဖစ်ရကျိုးနပ်ပါဘိ.....

ခင် : "ကလေး "

သူ့ကိုငမ်းနေတဲ့ကလေးကိုမှန်ကနေသတိပေးလိုက်သည်။ ဒီလိုအငမ်းလွန်သလိုမျိုးမကြားချင်ယောင်ဆောင်တာကလဲကလေးရဲ့လိမ်ညာမှုတွေထဲတစ်ခုပဲမလား.....ဒီတစ်ခါတော့အနောက်ကိုလှည့်ပြီး

ခင် : "ကလေး !!"

လီလီ : "ဟမ် ......ဟမ် "

ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားတဲ့ပုံစံလေးကအရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာကိုတော့ခင်လက်ခံပါတယ်

ခင် : "ရေမချိုးသေးဘူးလား။ မမှောင်ခင်ချိုးထား "

​လီလီကိုပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ကိုယ်သုတ်ဖို့ပု၀ါကိုလှမ်းယူလိုက်ပေမယ့်လက်ကမပါလာ။ ဘယ်ရောက်သွားပါလိမ့်လို့ရှာမယ်လို့ကြံနေတုန်းအနောက်ကနေသုတ်ပေးနေတဲ့ကလေးရဲ့အထိအတွေ့လေး............

လီလီ : "မကိုယ်တိုင်ဆပ်ပြာတိုက်ပေးရင်ချိုးမယ် "

ခင် : "ကလေးကလားနဲ့ "

လီလီ : "အာ သူများကိုကလေးလို့ခေါ်နေပြီးတော့အခုတော့ကလေးကလားတဲ့ ဟွန့် "

ခင် : "လေယာဥ်ချိန်ပြောင်းသွားပြီ။ မနက်ဖြန်ညနေဆိုသွားတော့မှာ "

လီလီ : " ဘာလို့အဲ့ဒီလောက်လောနေကြတာလဲ "

ခင် : "မလောပါဘူး။ သဘက်ခါသွားလဲဘာထူးလို့လဲ။ ၈နာရီ၉နာရီလောက်ပဲကွာတဲ့ဟာ"

လီလီ : "အဲ့ဒီ၈နာရီ၉နာရီအတွင်းမှာကလေးနဲ့မ ချစ်တင်းနှောရင်၈ချီလောက်ပြီးနိုင်တယ်ဆိုတာသိလား "

လီလီရဲ့လက်ထဲကပု၀ါကချထားကာမမရဲ့သဘက်ကိုဆွဲချဖို့ပြင်နေတုန်းမမကလီလီ့ရဲ့လက်ကိုအတင်းထိန်းကာ

ခင် : " မ စိတ်မပါသေးဘူး"

လီလီ : "သေချာလား"

အင်းလို့တစ်လုံးတည်းဖြေလိုက်ရင်ကိုပင်Moanသံများပါထွက်ကျသွားမှာကိုခင်သိသည်။ back hugမှာလာတဲ့Back kissလေးများခင့်ကိုကြက်သီးထစေပြီးဘယ်သူသင်ထားပေမယ့်မသိပေမယ့်ခင့်ရဲ့နားရွက်တွေအထိပါကျူးကျော်လာသည်။ လီလီ့ရဲ့လက်ကောက်၀တ်ကိုအတင်းထိန်းတာကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီးရင်သားများကိုအတင်းညစ်လေတော့သည်။ ဘာအသံမှမထွက်အောင်အတန်တန်ထိန်းထားတဲ့ကြားက

ခင် : "အား.......ကျစ်"

လီလီရဲ့လှုပ်ရှားမှုများရပ်တန့်သွားမှခင်လဲအသိစိတ်ပြန်၀င်ကာ

ခင် : "ဒီလောက်ထိန်းထားတဲ့ကြားကထွက်ဖြစ်အောင်ထွက်လိုက်သေးတယ် "

နောက်တော့လီလီကအခန်းတံခါး၀ဆီသွားတာမို့ခင်လဲအ၀တ်အစားမြန်မြန်လှမ်း၀တ်ပေမယ့်ရုတ်တရပ်မီးပြတ်သွားသည်။

ခင် : "အခုချိန်မှလာပြတ်ရလား umm ကလေးရေ မမျက်မှန်လေး၀ိုင်းရှာပေးပါဦး။ "

လီလီဆီကဘာအသံမှမကြား။ အပြင်တော့မထွက်သွားသေးတာသေချာသည်။ စောက်လုံးကလဲကန်းနေတော့ဒုက္ခပါပဲ။

မမြင်မစမ်းနဲ့ခြေထောက်လေးနည်းနည်းချင်းစီရွေ့ပြီးဖုန်းယူဖို့သွားပေမယ့်တစ်ယောက်ယောက်ကအရှိန်နဲ့တွန်းချလိုက်လို့အကုန်ကျိုးပဲ့ကုန်ပြီလို့ထင်ပေမယ့်ကုတင်ပေါ်အိပ်လျက်သားဖြစ်နေသည်။

ခင် : "ကလေး မကိုအဲ့လိုမစနဲ့နော် "

လီလီ : "၀ွန်း စမှာပဲကွာ "

ခင် : "ဖယ် မကိုမျက်မှန်ရှာပေး "

လီလီ : "Bottomမထိုင်ချင်လို့ဒီလိုပြောနေတာလားတော့မသိပေမယ့်မရှာပေးနိုင်ပါဘူး။ မမဖွေးကပြောတယ်အပေါ်မှာနေတဲ့မရသာကအရမ်းကောင်းတယ်တဲ့ "

ခင် : "မသာမတစ်ကောင်ကလေးကိုဘာတွေလိုက်သင်ထားလဲမသိဘူး.....ခဏ ကလေး.......မလုပ်နဲ့လေ အားး"

လီလီကမရဲ့တဘက်ကိုချွတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုသူမရဲ့underwear လေးနဲ့မမရဲ့pussyနဲ့ထိကပ်ခံလိုက်တဲ့မမရဲ့reactionလေးပေါ့။ အတွင်းခံနဲ့တောင်ဒီလောက်ကောင်းတာချွတ်ထားရင်နိဗ္ဗာန်ပဲ။

အဲ့ဒီfeelingလေးကိုကြိုက်လွန်းလို့ဒီပုံံအတိုင်းပဲဆက်ပွတ်နေမိသည်။ အခုကခင်ကအိပ်လျက်အနေအထားမှာဖြစ်ပြီးလီလီဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကိုခင့်ရဲ့ညာဘက်ခြေထောက်ပေါ်တင်ကာ ညာခြေထောက်ကခင့်ရဲ့ဘယ်ခြေထောက်အောက်မှာ ပြီးတော့Bottomမထိုင်ဖူးတဲ့ခင်ကလီလီပေါင်ကိုအားကိုးတကြီးကိုင်ထားလေရဲ့။ လီလီအောက်ပိုင်းကလှုပ်ရှားမှုမပျက်အောင်အကျီတွေကိုချွတ်လိုက်ပြီးတာနဲ့ခင့်ရဲ့နို့ကိုတန်းစို့တာပဲ။ နို့စို့လိုက်မှအောက်ပိုင်းမှာသက်သာသွားပြီမှတ်တာ။ လက်ချောင်းရှည်ရှည်တွေမလာခင်အထိပေါ့

ခင် : "အား ကလေး......ကလေး ၂ချောင်းနဲ့ကကျပ်လွန်းတယ်။ မရတော့ဘူး။ ပြန်ထုတ်"

လီလီ : "သူ့အလှည့်ကျတော့ဒုတ်ချောင်းတစ်ချောင်းလုံးပါထည့်ပြီးတော့ ........."

လီလီလက်ကလဲအဆက်မပြတ်ခင့်ကိုလဲနမ်းဖို့ကြိုးစားပေမယ့်ရုန်းထွက်ပြီး သူမရဲ့အသံချိုချိုလေးကိုသာထုတ်ပြလေသည်။ နောက်တော့လက်ကလှုပ်ရှားမှုကိုရပ်လိုက်တော့.........

ခင် : " ကလေး ဆက်လုပ်ပေးပါလား "

မထင်မှတ်ထားတဲ့အဖြစ်မို့လီလီအံ့ဩရင်းနဲ့

လီလီ : "မကလိုချင်နေတာပဲ။ ကလေးလဲမရပ်ပါဘူး။ ပိုကောင်းလုပ်ပေးမလို့"

လီလီရဲ့နှုတ်ခမ်းက ရင်သားကနေတစ်ဆင့်ဗိုက် ဗိုက်ကနေထပ်အောက်ဆင်းပေမယ့်ကြောင်လေးရဲ့သခင်ကရှက်လို့လားမသိ။ ကြောင်လေးကအရမ်းလိုချင်နေတာတောင်ခြေထောက်ကိုအတင်းစေ့ထားသည်။ လီလီရအောင်တိုး၀င်ကာအခွင့်ရသည်နှင့်လျှာကျွေးလိုက်တော့သည်။

မရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကမရဲ့တေးသံချိုချိုလေးကိုမကြားရအောင်လုပ်နေတာစိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ တေးသံချိုချိုလေးမကြားရပေမယ့်လို့အရသာချိုချိုလေးကိုတော့ရပါတယ်။ အရမ်းကောင်းတာရှယ်ပဲ

အမှန်တိုင်းပြောရင်လီလီဘယ်လိုလျှာကျွေးရမှန်းမသိပါဘူး။ အနီကားတွေအ၀ါကားတွေကြည့်ပေမယ့်သူတို့ခေါင်းကွယ်လို့မမြင်ရဘူး။ မမဖွေးသင်ပေးတာကတော့အစေ့လေးကိုနာနာထိုးပေးလို့ပြောပေမယ့်ဘယ်နားမှာအစေ့ရှိမှန်းမသိပါဘူး။ ကိုယ့်ဟာကိုမှာတောင်ရှာလို့မတွေ့ပါဘူး။ အဲ့တာကြောင့် မမကအဲ့ဒီနားလေး လို့ပြောတဲ့အခါ လီလီကတော့ခေါင်းပူပါပြီး။ နောက်ဆုံးတော့မမကအားမရလို့နဲ့တူတယ်။ လီလီရဲ့ခေါင်းကိုလက်နဲ့ဖိချလေသည်။ အသက်ရှူမလို့ခဏလောက်ခွာလိုက်တာတောင်အဆင်မပြေ။ ချက်ချင်းလက်နဲ့လီလီခေါင်းကိုပြန်ကပ်စေသည်။

ခင် : "ပြီးတော့မယ်.........အားးး ပြီး......ပြီး"

နောက်ဆုံးတော့မမပြီးသွားတော့သည်။ သူပြီးသွားတာတောင်လက်ကဆက်ဖိနေတုန်းပင်။ အရည်တွေကိုပါသောက်စေချင်တဲ့သဘော ။ သူ့သဘောအတိုင်းလုပ်ပေးပြီးနောက်ခေါင်းပြန်ထောင်လိုက်တော့အရမ်းမောနေတဲ့ပုံပင်။ မျက်လုံးတွေကိုပါမှိတ်ထားသည်။ လီလီရင်သားလေးတွေကိုပြန်စို့ပြန်တော့သူဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။ နို့စို့ပြီးတာနဲ့အပေါ်တက်လာကာနှုတ်ခမ်းထဲကိုတစ်ခါတည်းလျှာပါထည့်လိုက်သည်။ သူ့ဘက်ကဘာမှမတုန့်ပြန်သလောက်လီလီဘက်ကအရမ်းလိုချင်နေတဲ့Feelလေး။ အသက်ရှူမ၀တော့မှအနမ်းတွေကိုရပ်တန့်လိုက်ကာ

လီလီ : "ကလေးကိုပြီးအောင်လုပ်ပေးဦးလေ "

ခင် : "omm မမျက်နှာပေါ်လာထိုင် "

လီလီ : "မရယ် ငရဲကြီးနေဦးမယ်"

မမကဘာမှမပြောပဲလီလီကိုသူ့မျက်နှာဆီတွန်းပို့တော့ဟိုတစ်ယောက်ကလဲမလိုက်ချင်ရှာပါဘူး။ စထိုင်ကတည်းကနေခင်ကလျှာစကျွေးနေပြီဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ကလေးMoanသံကြားတာနဲ့အမျှအရှိန်မြန်လာကာ

လီလီ : "အား.........မ ပြီးတော့မယ်"

ခင်ကလီလီရဲ့တင်ပါးကိုပိုညစ်လိုက်သည်။ လျှာကလဲမြန်ရင်းမြန်။ မကြာပါဘူး။ ကလေးပြီးသွားတော့တယ်။ သူလဲခင့်အတိုင်းပဲပါးစပ်မှာအရည်တွေချန်ထားခဲ့ပြီးမှစောင်နဲ့သွားပြန်ကွေးပြန်သည်။

ခင်'s mind : "အမှန်ဆိုငါဒီလိုမျိုးထပ်မလုပ်သင့်တော့ဘူး။ ummm ဟုတ်ပါတယ်

sex pantherပဲ။ အင်း အဲ့လိုပဲသဘောထားလိုက်မယ်။ သူနဲ့ငါနဲ့ဇာတ်လမ်းကUSရောက်ရင်ပြီးပြီး "

လီလီ's mind : "ငါအခုတလော မမကိုပြောင်းလဲလာတယ်လို့ထင်လာခဲ့တာ။ ဟီးဟီး မမကအရင်အတိုင်းပဲ။ ဟုတ်သားပဲ။ မမကဘာလို့ငါ့ကိုစိမ်းကားရမှာလဲ။ မမချစ်တာဆိုလို့ငါပဲရှိတဲ့ဟာ။ ငါအမှတ်မှီရင်ခဲမမဖြစ်စေချင်တဲ့အင်ယာပဲလုပ်မှာ။ အမှတ်မမှီလဲပိုက်ဆံသုံးပေါ့။ ဖေဖေတို့သုံးရင်မမ မသိလောက်ပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်အင်ယာတော့ဖြစ်မှာပဲ။ အဲ့ဒါဆိုရင်မမကငါ့ကိုလက်ထပ်မယ်။ ပြီးရင် Yessss easy goingပဲ ။ Life is greatttt "

နှစ်ယောက်သားကတော့မအိပ်ခင်အတွေးကိုယ်စီနဲ့။ လီလီကOverthinking personကြီးမဟုတ်ခဲ့လိုတော်သေးတယ်လို့ပဲပြောရမလား။ အခုလိုကလေးဆန်တဲ့အတွေးတွေကတကယ်မဖြစ်လာနိုင်ဘူးလို့ပြောရမလား။ သေချာတာတစ်ခုကတော့သူ့ရဲ့ဇနီးလောင်းနဲ့လက်ထပ်ရမှာကိုသူစိတ်ကူးယဥ်ရင်းနဲ့ပျော်လွန်းလို့မျက်ရည်ပါကျခဲ့ရပါတယ် ။

_________________________

zawgyi

လီလီ : "ဟူးးး ေနာက္ဆုံးေတာ့ၿပီးၿပီးေပါ့"

လင္းေ႐ႊ : "ငါတို႔ငရဲက်ေနခဲ့ၾကတာ။ နင္တို႔ဘယ္ေလာက္ထိမွန္းထားလဲ"

မိုးျပည့္ : "၄ဘာသာဂုဏ္ထူးေလာက္? ဒါနဲ႔ငါတို႔မေအာင္ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ "

မိစိုး : "ငါကေတာ့ဂုဏ္ထူးေတြပါခ်င္မွပါမွာ။ ေအာင္ယုံနဲ႔တင္ေက်းဇူးတင္ရဦးမွာ"

ဖူးပြင့္ : "ေသခ်ာတယ္။ ငါက်မွာ"

လင္းေ႐ႊ : "ငါတို႔တစ္ဖြဲ႕လုံးတူတူက်ရင္ငါအရမ္းေပ်ာ္မိမွာပဲ။ "

လီလီ : "နင္ပဲက်။ ငါမက်ႏိုင္ဘူး။ ငါ့မမနဲ႔အရမ္းသာယာတဲ့ဘ၀ေလးတည္ေဆာက္ဦးမွာ "

လင္းေ႐ႊ : "အမယ္ သူကမ်ား။ ဟဲ့နင္အရင္လပတ္စာေမးပြဲကအမွတ္ေကာင္းတယ္ဆ္ိဳေပမယ့္အခုကက်မွာပဲ။ နင္တစ္ခ်ိန္လုံးgameေဆာ့ေနတာေလ။ discordမွာအၿမဲနင္တစ္ေယာက္တည္းမီးစိမ္းေနတာ။ ဘယ္ခ်ိန္စာပို႔ပို႔ခ်က္ခ်င္းreplyျပန္တယ္။ ငါေလာင္းရဲတယ္နင္က်မွာ "