လီလီ: "သူကမ်ားရာရာစစငါ့ကိုလာ........."

မိုးျပည့္: " စိတ္ထိန္းပါ။ မမေလး ဒိီလိုကေလကေခ်ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အတြက္နဲ့လက္ကိုေသြးစြန္းမခံပါနဲ့ "

လီလီ: "သူ့အတြက္ေတာ့ငါ့လက္ေသြးစြန္းမခံပါဘူး။ သူမေသေပမယ့္သူ့စိတ္ကိုေသေအာင္သတ္မွာ "

မိုးျပည့္: "မမေလးမွာစီစဥ္ထားတာမ်ားရွိပါသလား။လက္ေထာက္ျဖစ္တဲ့က်ြန္မေတာင္ဘာမွမသိလိုက္ပါလား။ "

လီလီေခါင္းကိုခါကာမိုးျပည့္ကိုျပံဳးျပလိုက္ျပီး

လီလီ: "အစီအစဥ္ေတြမလိုပါဘူး။ သူအရမ္းခ်စ္တဲ့သူ့မိသားစုကိုတိုက္ခန္းတစ္ခန္းမွာ.............ေဖာင္း......ဟားဟား"

မိစိုး: "စြေကာင္မ.......နင္ဇာတ္ညႊန္းေမ့သြားျပန္ျပီလား "

မိုးျပည့္ကထိန္းထားသမ်ွေပါက္ထြက္ကာအားရပါးရရီေနေတာ့သည္။

မိုးျပည့္: "လီလီ......လီလီေကာင္မကဟားဟားတဲ့။ သရုပ္ေဆာင္ညံ့လိုက္တာ။ ငါစာသားေမ့သြားေရာ"

မိစိုး: "နင္တို္ကဟာ......ငါ့အပိုင္းဘယ္ေတာ့ေရာက္ေတာ့မလဲ"

မိုးျပည့္: "ေနာက္တစ္ေခါက္........ဒီတစ္ေခါက္ပဲ။ ငါေသခ်ာလုပ္ပါမယ္"

ဖူးပြင့္: "အရင္တစ္ေခါက္ကလဲနင္အဲ့လိုပဲေျပာတာေလ"

မိုးျပည့္: "ရီတာျကီးက.....ထိန္းလို့မွမရတာ။ အဲ့တာ......ဟို.......ဟိုေကာင္မေျကာင့္"

မိုးျပည့္အရီမရပ္နိုင္ပဲနဲ့လီလီကိုလက္ညိဳးထိုးျပသည္။

လီလီ: "စြေကာင္မ......လီးလား။ အားေနငါ့ကိုပဲအျပစ္တင္...."

ဖူးပြင့္: "အိမ္မွာပဲေလ့က်င့္ျကေတာ့။အခုလဲငါတို့ပဲက်န္ေတာ့တယ္။ က်န္တဲ့ေကာင္မေတြကလဲငါတို့ေလာက္မျကိဳးစားျကဘူးဟာ။ စိတ္ပ်က္........."

လင္းေရႊ: "ငါတို့ကေတာ့ Taxiနဲ့ပဲျပန္ရမယ္။ ေစာက္ဆံကမြဲေနပါတယ္ဆိုမွ"

ဖူးပြင့္: "လီလီေရာ........နင့္ကိုလာမျကိဳေသးဘူးလား။ "

လီလီ: "မမကိုေတာ့လာမျကိဳနဲ့လို့ေျပာထားတယ္။ ဒီေန့ညေနေတြ့စရာလူရွိလို့"

မိစိုး: "ဘယ္သူလဲ။ နင့္မမ မဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့ေဖာက္ျပန္ေနတာလား"

လီလီ: "မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီတိုင္းအသိအစ္မတစ္ေယာက္ကအျပင္မွာေတြ့မလိုေျပာလို့ပါ။ ေခၚေနတာျကာျပီးေလ။ အားနာလို့အခုလိုက္သြားမလို့"

မိစိုး: "ေအာင္မယ္ေလး......ဒီေကာင္မေဖာက္ျပန္ေတာ့မယ္။ "

မိုးျပည့္: "အဲ့ဒီေစာက္ခ်ိဳးေတြသိတယ္ေနာ္။ ျကာလာရင္ဘာလာဘလာေတြျဖစ္ကုန္မယ္။ "

လီလီ: "ငါကနင္တို့လိုမ်ားထင္ေနလား။ ငါကတစ္ေယာက္ဆိုတစ္ေယာက္။ ပိေတာက္ဆိုပိေတာက္ပဲကြ"

လင္းေရြွ: "ေစာက္ပိုေတြ.......ျပီးေတာ့ထားခဲ့တာပဲ"

မိုးျပည့္: "အခုခ်ိန္ကစျပီးေတာ့အသည္းကြဲဆရာမလင္းေရႊကစတင္သင္ျကားေပးပါေတာ့မယ္ရွန္ "

လင္းေရြွ: "ဟဲ့.....မေျပာင္နဲ့ေနာ္"

မိစိုး၊ လီလီ၊ ဖူးပြင့္: "အသည္းကြဲတယ္ဆိုတာအရွူးလိုပဲကြာ။ အရွူးလိုပဲလား"

လင္းေရြွ: "ငါဖိနပ္နဲ့ေကာက္ေပါက္လိုက္ရ........ေျပးစမ္း"

အေျပးျမန္တဲ့လင္းေရႊေျကာင့္သဲျကီးမဲျကီးေျပးလာတဲ့လီလီကေတာ့အေရွ့မွာရွိတဲ့ရင္ခြင္ျကီးကိုသတိမထားမိပဲအားျကီးနဲ့ေျပးဝင္လိုက္ပါတယ္။ ဖူးပြင့္ကလွမ္းတားေသာ္လည္း

ဖူးပြင့္: "ေကာင္မေရ........အေရွ့ကိုျကည့္"

ဖူးပြင့္ေျပာျပီးတာနဲ့လီလီကေတာ့သူမရဲ့ရင္ခြင္ထဲကြက္ထိက်ေရာက္သြားပါျပီ။ တစ္ခုထူးဆန္းတယ္သိလား။ လီလီကအရွိန္နဲ့ျကီးေျပးလာတာမို့သူ့ကိုလြင့္နိုင္တဲ့အထိျဖစ္နိုင္ေပမယ့္အခုကသူကအေနာက္ကိုတစ္လွမ္းဆုတ္သြားယံုေလးပဲ။ ရင္ခြင္ထဲကိုကြက္တိေရာက္သြားတာဆိုေတာ့တမင္ေစာင့္ေနတာလား။ အဲ့လိုျဖစ္ေအာင္လို့

"အဆင္ေျပရဲ့လား။ "

လီလီ: "အဆင္ေျပရဲ့လားလို့"

ဖူးပြင့္(ေလသံေလးျဖင့္): "အဲ့ဒီေကာင္မကေျပးတိုင္းသူမ်ားကိုတိုက္ေနေတာ့တာပဲကြာ"

မိစိုး(ေလသံျဖင့္္): "ေနာက္တစ္ခါက်ရင္သူ့ကိုေျပးတိုက္လို့ေခၚရေအာင္"

လီလီကလႊဲျပီးက်န္တဲ့သူေတြကခပ္လွမ္းလွမ္းမွေနကာလီလီရဲ့အေျခအေနကိုေစာင့္ျကည့္ေနျကသည္။

"ေဩာ္......လီလီမလား"

လီလီ: "ရွင္"

"တစ္ရွင္ရွင္နဲ့ဘာလဲ။ မမွတ္မိဘူးလား ။ အစ္မဟန္နီေလ"

လီလီသူ့ရင္ခြင္ကေနခြာျပီးသူ့မ်က္နွာကိုေသခ်ာျကည့္ေတာ့မွ

လီလီ: "မဟန္နီ??"

ဟန္နီ: "အင္း.....ဒီေနေလ်ွာက္လည္မယ္လို့ကတိေပးထားတဲ့တစ္ေယာက္ေလ။ ေစာင့္ေနတာကေလးကို"

လီလီ: "ေစာင့္္တာျကာေနျပီလား။ ဖုန္းေခၚမွလာလို့ေျပာထားလ်က္သားနဲ့"

ဟန္နီ: "ဒီတိုင္းျကိုေစာင့္ခ်င္လို့ပါ။ ကဲ.....သြားေတာ့မလား။ "

လီလီ: "အင္း။ သြားမယ္ေလ။ ဒါနဲ့ခဏ...."

လီလီအေနာက္ကိုလွည့္ျကည့့္လိုက္ေတာ့ဘယ္သူ့ကိုမွမေတြ့ေတာ့။ ရုတ္တရပ္ဖုန္းထဲသို့ massageတစ္ခုေရာက္လာသည္။

မိစိုး: "နင့္ေဘးကေနပဲျဖတ္သြားတာေစာက္လံုးကန္းေနလို့မေတြ့ဘူးမလား"

လီလီေက်ာင္းအျပင္ကိုလွမ္းျကည့္လိုက္ေတာ့taxiေပၚကေနလက္ခလယ္ေထာင္ျပေနတဲ့မိစိုး။ ျမင္ကြင္းကေနေပ်ာက္သြားတဲ့အထိေတာင္လက္ခလယ္ေထာင္ျပေနတုန္း။

ဟန္နီ: "အဟမ္း.......အခုရျပီလား"

လီလီ: "ဟုတ္။ ဒါေပမယ့္အက်ီလဲဦးမလားလို့။ "

ဟန္နီ: "ရပါတယ္။ ေက်ာင္းအက်ီနဲ့လဲလွတာပဲ"

လီလီ: "ဟုတ္ပါျပီရွင့္္"

ကားေပၚေရာက္မွလီလီသတိထားမိတာကဝမ္းဆက္ဝတ္ထားတဲ့သူ့ရဲ့ခႏၶာကိုယ္ေလး။

Fbမွာပဲရင္းနွီးတာမို့အျပင္မွာဆိုေနရခက္ေနမလားလို့ေတြးမိေပမယ့္သူကမဟုတ္။ ဖုန္းထဲမွာေျပာတဲ့အတိုင္းပဲရင္းရင္းနွီးနွီးေျပာသည္။ သူပံုေတြျကည့္ရသေလာက္ေတာ့ေအးေအးလိုထင္ရေပမယ့္အျပင္မွာကေတာ့ငေပါေလး

ဟန္နီ: "အစ္မလည္းေက်ာင္းကေနပဲတန္းထြက္လာတာ။ ေရခ်ိဳးရပ်င္းတာလဲပါတာေပါ့"

လီလီ: "ဟာ.......ညစ္ပတ္အိုးျကီး။ "

ဟန္နီ: "ေရတူတူခ်ိဳးေပမယ့္လူရွိရင္ခ်ိဳးေပ်ာ္တာေပါ့သဲရာ "

လီလီ: "final yearေရာက္ေနတာေတာင္ရည္းစားမရွိဘူးဆိုပါေတာ့"

ဟန္နီ: "ေယာက်ားေလးေတြကသစၥာမရွိလို့ပါ"

လီလီ: "အဲ့ဒါဆိုမိန္းကေလးနဲ့တြဲေလ။သစၥာရွိတယ္။ "

ဟန္နီကားကိုအရွိန္ေလ်ာ့ကာရပ္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့လီလီ့မ်က္နွာကိုေသခ်ာျကည္္ရင္း

ဟန္နီ: "မိန္းကေလးဆိုရင္ေတာင္လီလီနဲ့ပဲတြဲဖို့လီလီကိုေစာင့္ေနတာ"

လီလီကလဲစေနာက္ေနသည္အထင္နဲ့ဟန္နီမ်က္နွာျပန္ျကည့္ျပီးေျပာလိုက္တာက

လီလီ: "မမေစာင့္ေနတဲ့လီလီကရည္းစားရွိေနတယ္ဆိုရင္ေရာ......."

ဟန္နီ: "ဟင္......တကယ္ရည္းစားရွိတာလား"

လီလီဘာမွမေျပာပဲျပံဳးျပကာကားေပၚကဆင္းသြားသည္။ ဆိုင္ထဲသို့ဝင္ကာထိုင္ျပီးမီနူးျကည့္ေနတုန္း

ဟန္နီ: "ေျပာျပပါ။ တကယ္ရည္းစားရွိတာလား"

လီလီ: "ဝယ္ေက်ြးရင္ေျပာျပမယ္။ "

ဟန္နီ: "စားပါ။ ျကိုက္သေလာက္စား။ သဲျပီးရင္အစ္မျပန္စားမယ္ေနာ္🌚🌚"

ဆိုလိုတာကိုနားမလည္တဲ့လီလီက

လီလီ: "ဘာျဖစ္လို့လဲ။ တူတူစားလို့မရဘူးလား။ ခံု2ခံုရွိတာပဲ"

ဟန္နီ: "ဟင္းဟင္း........မွာထားလိုက္။ အစ္မျပီးရင္ျပန္လာမယ္ "

လီလီ: " Naē"

-

-

-

-

-

-

-

-

-

"သူမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ကားေပၚတက္သြားတယ္မမေလး"

ခင္: "အဲ့ကားဘယ္သြားလဲလိုက္ျကည့္ထား။ meetingရွိတယ္။ ဖုန္းမဆက္နဲ့။ ဘာလုပ္ေနလဲဆိုတာဓာတ္ပံုရိုက္ထား။ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ငါ့ကေလးကိုအရင္ကာကြယ္ေနာ္။ ဒါနဲ့အဲ့ဒီကားကသူ့သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ကားလား"

"သူငယ္ခ်င္းလို့ေတာ့မထင္ဘူးမမေလး။ တဣသိုလ္ေက်ာင္းသူျဖစ္လိမ့္မယ္။ ေက်ာင္းအက်ီလဲမဝတ္ထားဘူးျပီးေတာ့သူကလီလီကိုအျပင္ကေနအျကာျကီးေစာင့္ေနတာ"

ခင္: "အဲ့ဒီေကာင္မေလးရဲ့အေျကာင္းကိုလဲစံုစမ္းထား။ အေသးစိတ္ေနာ္။ ငါ့ကေလးကိုလဲမ်က္စိေအာက္ကမေပ်ာက္ေစနဲ့။ "

"ဟုတ္ကဲ့ပါ။ မမေလးစိတ္မပူပါနဲ့။ "

ခင္ဖုန္းနဲ့အတူသက္ျပင္းပါခ်လိုက္သည္။

ခင္: "အဲ့တာေျကာင့္ငါ့ကေလးကငါ့ကိုလာမျကိဳခိုင္းတာ။ သူတို့ဘာလုပ္မလို့ပါလိမ့္"

"အစ္မေရ........အခန္းထဲမွာလူစံုေနျပီေနာ္။ အစ္မကိုေစာင့္ေနျကတယ္"

ခင္: "ေဩာ္.....ဟုတ္လား။ လာခဲ့မယ္။ "

-

-

-

-

-

-

-

-

-

တစ္ဖက္မွာလဲကိုေက်ာ္က

ကိုေက်ာ္: "သားျကီး editလုပ္ျပီးျပီးလား"

"ခနပဲေစာင့္။ အသံျပင္လိုက္ဦးမယ္။ ဒီစာသားထဲကအတိုင္းအသံလုပ္မယ္မလား"

ကိုေက်ာ္: "ေအး.....အဲ့ဒီအသံနဲ့လုပ္မွာရတယ္မလား"

"ရတယ္။ ဒါေပမယ့္သူ့အသံကိုနားယဥ္ေနတဲ့သူေတြကေသခ်ာနားေထာင္ရင္အသံနွစ္ခုကမတူတာသူတို့သိနိုင္တယ္။ ခက္တာကသူ့အသံကခပ္ဆင္ဆင္ပဲလုပ္လို့ရတယ္။ တကယ္ယ့္အျပင္ကလူအသံနဲ့တစ္ထပ္တည္းက်ေအာင္လုပ္လို့မရဘူး"

ကိုေက်ာ္: "သားျကီးလုပ္စမ္းပါကြာ။ ငါေကာင္းေကာင္းေက်ြးေမြးပါ့မယ္ "

"ေဟ်ာင့္ ေက်ာ္ျကီး.........မင္းဘာသာမင္းေက်ြးခ်င္ေက်ြးမေက်ြးခ်င္ေနငါအတတ္နိုင္ဆံုးကဒီေလာက္ပဲကြ။ မေက်နပ္ရင္တစ္ျခားသူသြားခိုင္း"

ကိုေက်ာ္: "မင္းလည္းသိလ်က္နဲ့။ရိုးရိုး studioေတြေတာင္မင္းေလာက္မလုပ္နိုင္တာ။ လုပ္နိုင္တဲ့studioက်ေတာ့လဲခင္ေလးနြယ္ကိုယ္တိုင္ပိုင္တာေလ။ ဘယ္လိုလုပ္စိတ္ခ်ရမွာလဲ။ "

"ေတာင္းပန္တယ္ ေက်ာ္ျကီးရာ။ ငါလည္းလုပ္နိုင္တာဒီေလာက္ပဲ။ မင္းေပးတဲ့အသံဖိုင္ကလဲေလယူေလသိမ္းကလဲမျပည့္စံု။ တစ္ျခားအသံေတြကလဲပါေသး။ ဒီေလာက္လုပ္နိုင္တာေတာင္ေက်းဇူးတင္။"

ကိုေက်ာ္: "ေအးပါကြာ။ မင္းလုပ္ျပီးျပီးလား။ နားေထာင္ျကည့္မယ္ေလ"

"Ok ဒီမွာ"

"သူ့အေမ????အင္း။ သူ့မိသားစုအားလံုးကငါ့ပစ္မွတ္ပဲ။ သူကေတာ့ငါဆီမွာေမ်ာပါေနျပီေလ။ သူကေတာ့ရပါျပီး။ သူ့အေမရယ္သူအေဖရယ္သူညီမေလး.......အင္း။အခန္းတစ္ခန္းထဲကိုသူတို့သံုးေယာက္ကိုစုေခၚလိုက္မယ္။ ျပီးရင္........ေဖာင္း......ဟားဟား။ ခ်ိန္ကိုက္ဗံုးေလးပဲလိုတယ္။ ေစ်းေတာ္တဲ့ဟာေလးပဲဝယ္လိုက္။ ျပီးရင္အစီအစဥ္စျကတာေပါ့"

ကိုေက်ာ္: "ဟုတ္ျပီ။ အဆင္ေျပတယ္။ သူ့အသံအတိုင္းပဲ။ အသံဖိုင္ငါ့ကိုေပး။ copyလည္းကူထားဦး။ ငါတို့လည္းအစီအစဥ္စျကတာေပါ့"

__________________________

ျကာသြားတယ္ ဘီယာနဲ ။ နဂိုကတည္းကငိုေနရပါတယ္ဆိုမွ Rosé soloကိုေစာင့္ေနခဲ့ေပမယ့္1ရက္ေလးသီျပီးလြဲသြားတဲ့ BLINKေလးေျကာင့္ငိုတာမရပ္နိုင္ေတာ့ဘူး။ On the groundကို streamတိုင္းသူ့အေျကာင္းစဥ္းစားမိရင္းဝမ္းနည္းတယ္။ ျကာေနတာေတာင္ေစာင့္ျပီးဖတ္ေနျကေပးလို့အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Unicode

လီလီ: "သူကများရာရာစစငါ့ကိုလာ........."

မိုးပြည့်: " စိတ်ထိန်းပါ။ မမလေး ဒီလိုကလေကချေကောင်မလေးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့လက်ကိုသွေးစွန်းမခံပါနဲ့ "

လီလီ: "သူ့အတွက်တော့ငါ့လက်သွေးစွန်းမခံပါဘူး။ သူမသေပေမယ့်သူ့စိတ်ကိုသေအောင်သတ်မှာ "

မိုးပြည့်: "မမလေးမှာစီစဉ်ထားတာများရှိပါသလား။လက်ထောက်ဖြစ်တဲ့ကျွန်မတောင်ဘာမှမသိလိုက်ပါလား။ "

လီလီခေါင်းကိုခါကာမိုးပြည့်ကိုပြုံးပြလိုက်ပြီး

လီလီ: "အစီအစဉ်တွေမလိုပါဘူး။ သူအရမ်းချစ်တဲ့သူ့မိသားစုကိုတိုက်ခန်းတစ်ခန်းမှာ.............ဖောင်း......ဟားဟား"

မိစိုး: "စွကောင်မ.......နင်ဇာတ်ညွှန်းမေ့သွားပြန်ပြီလား "

မိုးပြည့်ကထိန်းထားသမျှပေါက်ထွက်ကာအားရပါးရရီနေတော့သည်။

မိုးပြည့်: "လီလီ......လီလီကောင်မကဟားဟားတဲ့။ သရုပ်ဆောင်ညံ့လိုက်တာ။ ငါစာသားမေ့သွားရော"

မိစိုး: "နင်တ်ိုကဟာ......ငါ့အပိုင်းဘယ်တော့ရောက်တော့မလဲ"

မိုးပြည့်: "နောက်တစ်ခေါက်........ဒီတစ်ခေါက်ပဲ။ ငါသေချာလုပ်ပါမယ်"

ဖူးပွင့်: "အရင်တစ်ခေါက်ကလဲနင်အဲ့လိုပဲပြောတာလေ"

မိုးပြည့်: "ရီတာကြီးက.....ထိန်းလို့မှမရတာ။ အဲ့တာ......ဟို.......ဟိုကောင်မကြောင့်"

မိုးပြည့်အရီမရပ်နိုင်ပဲနဲ့လီလီကိုလက်ညိုးထိုးပြသည်။

လီလီ: "စွကောင်မ......လီးလား။ အားနေငါ့ကိုပဲအပြစ်တင်...."

ဖူးပွင့်: "အိမ်မှာပဲလေ့ကျင့်ကြတော့။အခုလဲငါတို့ပဲကျန်တော့တယ်။ ကျန်တဲ့ကောင်မတွေကလဲငါတို့လောက်မကြိုးစားကြဘူးဟာ။ စိတ်ပျက်........."

လင်းရွှေ: "ငါတို့ကတော့ Taxiနဲ့ပဲပြန်ရမယ်။ စောက်ဆံကမွဲနေပါတယ်ဆိုမှ"

ဖူးပွင့်: "လီလီရော........နင့်ကိုလာမကြိုသေးဘူးလား။ "

လီလီ: "မမကိုတော့လာမကြိုနဲ့လို့ပြောထားတယ်။ ဒီနေ့ညနေတွေ့စရာလူရှိလို့"

မိစိုး: "ဘယ်သူလဲ။ နင့်မမ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ဖောက်ပြန်နေတာလား"

လီလီ: "မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီတိုင်းအသိအစ်မတစ်ယောက်ကအပြင်မှာတွေ့မလိုပြောလို့ပါ။ ခေါ်နေတာကြာပြီးလေ။ အားနာလို့အခုလိုက်သွားမလို့"

မိစိုး: "အောင်မယ်လေး......ဒီကောင်မဖောက်ပြန်တော့မယ်။ "

မိုးပြည့်: "အဲ့ဒီစောက်ချိုးတွေသိတယ်နော်။ ကြာလာရင်ဘာလာဘလာတွေဖြစ်ကုန်မယ်။ "

လီလီ: "ငါကနင်တို့လိုများထင်နေလား။ ငါကတစ်ယောက်ဆိုတစ်ယောက်။ ပိတောက်ဆိုပိတောက်ပဲကွ"

လင်းရွှေ: "စောက်ပိုတွေ.......ပြီးတော့ထားခဲ့တာပဲ"

မိုးပြည့်: "အခုချိန်ကစပြီးတော့အသည်းကွဲဆရာမလင်းရွှေကစတင်သင်ကြားပေးပါတော့မယ်ရှန် "

လင်းရွှေ: "ဟဲ့.....မပြောင်နဲ့နော်"

မိစိုး၊ လီလီ၊ ဖူးပွင့်: "အသည်းကွဲတယ်ဆိုတာအရှူးလိုပဲကွာ။ အရှူးလိုပဲလား"

လင်းရွှေ: "ငါဖိနပ်နဲ့ကောက်ပေါက်လိုက်ရ........ပြေးစမ်း"

အပြေးမြန်တဲ့လင်းရွှေကြောင့်သဲကြီးမဲကြီးပြေးလာတဲ့လီလီကတော့အရှေ့မှာရှိတဲ့ရင်ခွင်ကြီးကိုသတိမထားမိပဲအားကြီးနဲ့ပြေးဝင်လိုက်ပါတယ်။ ဖူးပွင့်ကလှမ်းတားသော်လည်း

ဖူးပွင့်: "ကောင်မရေ........အရှေ့ကိုကြည့်"

ဖူးပွင့်ပြောပြီးတာနဲ့လီလီကတော့သူမရဲ့ရင်ခွင်ထဲကွက်ထိကျရောက်သွားပါပြီ။ တစ်ခုထူးဆန်းတယ်သိလား။ လီလီကအရှိန်နဲ့ကြီးပြေးလာတာမို့သူ့ကိုလွင့်နိုင်တဲ့အထိဖြစ်နိုင်ပေမယ့်အခုကသူကအနောက်ကိုတစ်လှမ်းဆုတ်သွားယုံလေးပဲ။ ရင်ခွင်ထဲကိုကွက်တိရောက်သွားတာဆိုတော့တမင်စောင့်နေတာလား။ အဲ့လိုဖြစ်အောင်လို့

"အဆင်ပြေရဲ့လား။ "

လီလီ: "အဆင်ပြေရဲ့လားလို့"

ဖူးပွင့်(လေသံလေးဖြင့်): "အဲ့ဒီကောင်မကပြေးတိုင်းသူများကိုတိုက်နေတော့တာပဲကွာ"

မိစိုး(လေသံဖြင့်): "နောက်တစ်ခါကျရင်သူ့ကိုပြေးတိုက်လို့ခေါ်ရအောင်"

လီလီကလွှဲပြီးကျန်တဲ့သူတွေကခပ်လှမ်းလှမ်းမှနေကာလီလီရဲ့အခြေအနေကိုစောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"ျ......လီလီမလား"

လီလီ: "ရှင်"

"တစ်ရှင်ရှင်နဲ့ဘာလဲ။ မမှတ်မိဘူးလား ။ အစ်မဟန်နီလေ"

လီလီသူ့ရင်ခွင်ကနေခွာပြီးသူ့မျက်နှာကိုသေချာကြည့်တော့မှ

လီလီ: "မဟန်နီ??"

ဟန်နီ: "အင်း.....ဒီနေလျှောက်လည်မယ်လို့ကတိပေးထားတဲ့တစ်ယောက်လေ။ စောင့်နေတာကလေးကို"

လီလီ: "စောင့်တာကြာနေပြီလား။ ဖုန်းခေါ်မှလာလို့ပြောထားလျက်သားနဲ့"

ဟန်နီ: "ဒီတိုင်းကြိုစောင့်ချင်လို့ပါ။ ကဲ.....သွားတော့မလား။ "

လီလီ: "အင်း။ သွားမယ်လေ။ ဒါနဲ့ခဏ...."

လီလီအနောက်ကိုလှည့်ကြည့့်လိုက်တော့ဘယ်သူ့ကိုမှမတွေ့တော့။ ရုတ်တရပ်ဖုန်းထဲသို့ massageတစ်ခုရောက်လာသည်။

မိစိုး: "နင့်ဘေးကနေပဲဖြတ်သွားတာစောက်လုံးကန်းနေလို့မတွေ့ဘူးမလား"

လီလီကျောင်းအပြင်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့taxiပေါ်ကနေလက်ခလယ်ထောင်ပြနေတဲ့မိစိုး။ မြင်ကွင်းကနေပျောက်သွားတဲ့အထိတောင်လက်ခလယ်ထောင်ပြနေတုန်း။

ဟန်နီ: "အဟမ်း.......အခုရပြီလား"

လီလီ: "ဟုတ်။ ဒါပေမယ့်အကျီလဲဦးမလားလို့။ "

ဟန်နီ: "ရပါတယ်။ ကျောင်းအကျီနဲ့လဲလှတာပဲ"

လီလီ: "ဟုတ်ပါပြီရှင့်"

ကားပေါ်ရောက်မှလီလီသတိထားမိတာကဝမ်းဆက်ဝတ်ထားတဲ့သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်လေး။

Fbမှာပဲရင်းနှီးတာမို့အပြင်မှာဆိုနေရခက်နေမလားလို့တွေးမိပေမယ့်သူကမဟုတ်။ ဖုန်းထဲမှာပြောတဲ့အတိုင်းပဲရင်းရင်းနှီးနှီးပြောသည်။ သူပုံတွေကြည့်ရသလောက်တော့အေးအေးလိုထင်ရပေမယ့်အပြင်မှာကတော့ငပေါလေး

ဟန်နီ: "အစ်မလည်းကျောင်းကနေပဲတန်းထွက်လာတာ။ ရေချိုးရပျင်းတာလဲပါတာပေါ့"

လီလီ: "ဟာ.......ညစ်ပတ်အိုးကြီး။ "

ဟန်နီ: "ရေတူတူချိုးပေမယ့်လူရှိရင်ချိုးပျော်တာပေါ့သဲရာ "

လီလီ: "final yearရောက်နေတာတောင်ရည်းစားမရှိဘူးဆိုပါတော့"

ဟန်နီ: "ယောကျားလေးတွေကသစ္စာမရှိလို့ပါ"

လီလီ: "အဲ့ဒါဆိုမိန်းကလေးနဲ့တွဲလေ။သစ္စာရှိတယ်။ "

ဟန်နီကားကိုအရှိန်လျော့ကာရပ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့လီလီ့မျက်နှာကိုသေချာကြည်ရင်း

ဟန်နီ: "မိန်းကလေးဆိုရင်တောင်လီလီနဲ့ပဲတွဲဖို့လီလီကိုစောင့်နေတာ"

လီလီကလဲစနောက်နေသည်အထင်နဲ့ဟန်နီမျက်နှာပြန်ကြည့်ပြီးပြောလိုက်တာက

လီလီ: "မမစောင့်နေတဲ့လီလီကရည်းစားရှိနေတယ်ဆိုရင်ရော......."

ဟန်နီ: "ဟင်......တကယ်ရည်းစားရှိတာလား"

လီလီဘာမှမပြောပဲပြုံးပြကာကားပေါ်ကဆင်းသွားသည်။ ဆိုင်ထဲသို့ဝင်ကာထိုင်ပြီးမီနူးကြည့်နေတုန်း

ဟန်နီ: "ပြောပြပါ။ တကယ်ရည်းစားရှိတာလား"

လီလီ: "ဝယ်ကျွေးရင်ပြောပြမယ်။ "

ဟန်နီ: "စားပါ။ ကြိုက်သလောက်စား။ သဲပြီးရင်အစ်မပြန်စားမယ်နော်🌚🌚"

ဆိုလိုတာကိုနားမလည်တဲ့လီလီက

လီလီ: "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ တူတူစားလို့မရဘူးလား။ ခုံ2ခုံရှိတာပဲ"

ဟန်နီ: "ဟင်းဟင်း........မှာထားလိုက်။ အစ်မပြီးရင်ပြန်လာမယ် "

လီလီ: " Naē"

-

-

-

-

-

-

-

-

-

"သူမိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ကားပေါ်တက်သွားတယ်မမလေး"

ခင်: "အဲ့ကားဘယ်သွားလဲလိုက်ကြည့်ထား။ meetingရှိတယ်။ ဖုန်းမဆက်နဲ့။ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာဓာတ်ပုံရိုက်ထား။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင်ငါ့ကလေးကိုအရင်ကာကွယ်နော်။ ဒါနဲ့အဲ့ဒီကားကသူ့သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ကားလား"

"သူငယ်ချင်းလို့တော့မထင်ဘူးမမလေး။ တဣသိုလ်ကျောင်းသူဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျောင်းအကျီလဲမဝတ်ထားဘူးပြီးတော့သူကလီလီကိုအပြင်ကနေအကြာကြီးစောင့်နေတာ"

ခင်: "အဲ့ဒီကောင်မလေးရဲ့အကြောင်းကိုလဲစုံစမ်းထား။ အသေးစိတ်နော်။ ငါ့ကလေးကိုလဲမျက်စိအောက်ကမပျောက်စေနဲ့။ "

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။ မမလေးစိတ်မပူပါနဲ့။ "

ခင်ဖုန်းနဲ့အတူသက်ပြင်းပါချလိုက်သည်။

ခင်: "အဲ့တာကြောင့်ငါ့ကလေးကငါ့ကိုလာမကြိုခိုင်းတာ။ သူတို့ဘာလုပ်မလို့ပါလိမ့်"

"အစ်မရေ........အခန်းထဲမှာလူစုံနေပြီနော်။ အစ်မကိုစောင့်နေကြတယ်"

ခင်: "ျ.....ဟုတ်လား။ လာခဲ့မယ်။ "

-

-

-

-

-

-

-

-

-

တစ်ဖက်မှာလဲကိုကျော်က

ကိုကျော်: "သားကြီး editလုပ်ပြီးပြီးလား"

"ခနပဲစောင့်။ အသံပြင်လိုက်ဦးမယ်။ ဒီစာသားထဲကအတိုင်းအသံလုပ်မယ်မလား"

ကိုကျော်: "အေး.....အဲ့ဒီအသံနဲ့လုပ်မှာရတယ်မလား"

"ရတယ်။ ဒါပေမယ့်သူ့အသံကိုနားယဉ်နေတဲ့သူတွေကသေချာနားထောင်ရင်အသံနှစ်ခုကမတူတာသူတို့သိနိုင်တယ်။ ခက်တာကသူ့အသံကခပ်ဆင်ဆင်ပဲလုပ်လို့ရတယ်။ တကယ်ယ့်အပြင်ကလူအသံနဲ့တစ်ထပ်တည်းကျအောင်လုပ်လို့မရဘူး"

ကိုကျော်: "သားကြီးလုပ်စမ်းပါကွာ။ ငါကောင်းကောင်းကျွေးမွေးပါ့မယ် "

"ဟျောင့် ကျော်ကြီး.........မင်းဘာသာမင်းကျွေးချင်ကျွေးမကျွေးချင်နေငါအတတ်နိုင်ဆုံးကဒီလောက်ပဲကွ။ မကျေနပ်ရင်တစ်ခြားသူသွားခိုင်း"

ကိုကျော်: "မင်းလည်းသိလျက်နဲ့။ရိုးရိုး studioတွေတောင်မင်းလောက်မလုပ်နိုင်တာ။ လုပ်နိုင်တဲ့studioကျတော့လဲခင်လေးနွယ်ကိုယ်တိုင်ပိုင်တာလေ။ ဘယ်လိုလုပ်စိတ်ချရမှာလဲ။ "

"တောင်းပန်တယ် ကျော်ကြီးရာ။ ငါလည်းလုပ်နိုင်တာဒီလောက်ပဲ။ မင်းပေးတဲ့အသံဖိုင်ကလဲလေယူလေသိမ်းကလဲမပြည့်စုံ။ တစ်ခြားအသံတွေကလဲပါသေး။ ဒီလောက်လုပ်နိုင်တာတောင်ကျေးဇူးတင်။"

ကိုကျော်: "အေးပါကွာ။ မင်းလုပ်ပြီးပြီးလား။ နားထောင်ကြည့်မယ်လေ"

"Ok ဒီမှာ"

"သူ့အမေ????အင်း။ သူ့မိသားစုအားလုံးကငါ့ပစ်မှတ်ပဲ။ သူကတော့ငါဆီမှာမျောပါနေပြီလေ။ သူကတော့ရပါပြီး။ သူ့အမေရယ်သူအဖေရယ်သူညီမလေး.......အင်း။အခန်းတစ်ခန်းထဲကိုသူတို့သုံးယောက်ကိုစုခေါ်လိုက်မယ်။ ပြီးရင်........ဖောင်း......ဟားဟား။ ချိန်ကိုက်ဗုံးလေးပဲလိုတယ်။ ဈေးတော်တဲ့ဟာလေးပဲဝယ်လိုက်။ ပြီးရင်အစီအစဉ်စကြတာပေါ့"

ကိုကျော်: "ဟုတ်ပြီ။ အဆင်ပြေတယ်။ သူ့အသံအတိုင်းပဲ။ အသံဖိုင်ငါ့ကိုပေး။ copyလည်းကူထားဦး။ ငါတို့လည်းအစီအစဉ်စကြတာပေါ့"

__________________________

ကြာသွားတယ် ဘီယာနဲ ။ နဂိုကတည်းကငိုနေရပါတယ်ဆိုမှ Rosé soloကိုစောင့်နေခဲ့ပေမယ့်1ရက်လေးသီပြီးလွဲသွားတဲ့ BLINKလေးကြောင့်ငိုတာမရပ်နိုင်တော့ဘူး။ On the groundကို streamတိုင်းသူ့အကြောင်းစဉ်းစားမိရင်းဝမ်းနည်းတယ်။ ကြာနေတာတောင်စောင့်ပြီးဖတ်နေကြပေးလို့အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။