ခင္ကအစားျကီးသူပီသစြာအားရင္အားသေလာက္လီလီ့ကိုစားသည္။

အခုစာေမးပြဲနီးလာလို့လီလီ့အေမကခင္ကိုစာသင္ေပးပါလို့ေျပာလာသျဖင့္အခုလည္းစာသင္ရင္းစားျပန္သည္။

လီလီစာညံ့လာရင္ေတာ့တရားခံကခင္ပဲ။

ဘာလို့ငါ့ကိုပဲျမင္ျကတာပါလိမ့္။ သူဘာသာသူစာမက်က္နိုင္တာငါ့အမွားမွမဟုတ္တာ။ ညတိုင္းသူကဆြဲေဆာင္မွုရွိေနတာမို့သူ့မွာအျပစ္ရွိတယ္။

လီလီ: "မမ!!!"

ခင္: "ကေလးရယ္.....လန့္သြားတာပဲ"

လီလီ: "လန့္သြားရေအာင္ဘာေတြစဥ္းစားေနတာလဲ"

ခင္: "ကေလးရဲ့ပူစီအေျကာင္း"

ခင္ကအတည့္ျကီးေျပာေတာ့လီလီရွက္သြားသည္။ အခုတေလာပူလို့Bra နဲ့ underwear ေလးကိုပဲအျပင္ကုတ္အက်ီေလးကိုဝတ္ထားျပီးျကယ္သီး2လံုးေလာက္ျဖဳတ္ထားလို့ရင္သားေတြက္ုိေတာ့ျမင္ရပါတယ္။

လီလီ: "မကလည္း.....စိတ္ကအဲ့တာျကီးပဲ"

ခင္: "အာ့ဆိုနို့တိုက္....."

လီလီ: "ဟာ....ဘာမွလည္းမဆိုင္ဘူး"

ခင္: "နို့တိုက္ပါဆို။ နို့ပဲစို့မယ္"

လီလီ: "နို့ပဲစို့မယ္ဆိုျပီးေတာ့မနက္က်ရင္ထေတာင္မနိုင္ေတာ့ဘူး။ "

ခင္: "လုပ္ပါေနာ္....ေနာ္လို့"

မတတ္သာေတာ့တဲ့အဆံုးအခန္းတံခါးသြားပိတ္ကာျကယ္သီးေတြကိုျဖဳတ္လိုက္သည္။ေဘာလီျကိဳးကိုျဖဳတ္ကိုျဖဳတ္တဲ့အထိခင္ကမ်က္စိကိုအစာေက်ြးေနသည္။ ေဘာလီကိုေတာ့ေဘးကိုပစ္လိုက္ေပမယ့္ကုတ္အက်ီတစ္ထည္ကိုမခ်ြတ္ပဲျကယ္သီးျဖဳတ္လ်က္သားထားသည္။ ျပီးေတာ့ထြက္လာတဲ့ရင္သား2မႊာ။ ျကီးလာသလိုပဲ။ အဲ့တာမ်ိဳးကိုမွျကိုက္တာေလခင္က🌚🌚

လီလီ: "မ......ျဖည္းျဖည္း...အားးး"

ခင္ကပါးစပ္ထဲထည့္ယံုမကကိုက္ပါကိုက္လိုက္သည္။ ခင္ရဲ့ပါးစပ္ထဲမွသြားရည္မ်ားကိုလီလီရဲ့nipplesထိပ္ေလးဆီမွာခ်န္ထားခဲ့သည္။ ျပီးေတာ္ေနာက္တစ္ဖက္ကိုစို့ဖို့ျပင္ေနတုန္း

"ေဒါက္.....ေဒါက္...ေဒါက္"

ကိုျကီး: "ဘာလို့တံခါးပိတ္ထားတာလဲ။ ျမန္ျမန္ဖြင့္ေပး.။။ငပလီမ"

လီလီ: "ေဩာ္....အင္း....ခနေစာင့္ကိုျကီး...လာျပီ"

လီလီအက်ီကိုျကယ္သီးျပန္တပ္ျပီးေတြ့တဲ့ေဘာင္းဘီေကာက္စြပ္လိုက္သည္။ ခင္ကျပာယာခပ္စြာလီလီရဲ့braကိုလိုက္ရွာေနသည္။ ရွာေတြ့တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့သူ့ကေလးကတံခါးေတာင္ဖြင့္ေနျပီ

ကိုျကီး: "ဘာေတြလုပ္ေနတာတုန္း။ ဒီေလာက္ျကာတာ"

ကိုျကီးကခင့္ကိုေတြ့သြားျပီးေနာက္မ်က္နွာပ်က္သြားသည္။

လီလီ: "စာလုပ္ေနတာ.....မမကဝိုင္းကူလုပ္ေပးေနတာ"

ကိုျကီး: "ေအာ္...ဟုတ္လား။ အာ့ဆိုလဲျပီးတာပဲ"

ေျပာျပီးတာနဲ့ျပန္သြားသည္။ အေနာက္ကခင္ကေတာ့

ခင္: "ဘာလာလုပ္တာတုန္း။ ေမးျပီးေတာ့ျပန္သြားတယ္။ မမတို့ကိုလက္ပူးလက္ျကပ္မိခ်င္လ္ု့ိမ်ာယလား"

လီလီ: "ကိုျကီးကသိေနျပီလား"

ခင္: "မသိပါဘူး။ ေျပာလည္းမေျပာထားဘူး။ သိလည္းဘာျဖစ္လဲ။ ကေလးမွာမတစ္ေယာက္လံုးရွိတာပဲ။ ဘယ္သူမွဘာမွမလုပ္ရဲဘူး"

လီလီ: "ကိုယ္ေျပာတဲ့စကားကိုမွတ္ထားေနာ္။ ျပီးမွပါးစပ္ကမွားျပီးေျပာတာဆိုရင္ပါးခ်ည္းပဲလိမ့္ခ်မွာ"

ခင္: "ဟင္....ေျကာက္စရာျကီး"

လီလီ: "ဘာလဲ။ မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား"

ခင္: "ခ်စ္တာေပါ့။ ခ်စ္တာေပါ့။ တစ္ေယာက္ပဲရွိတာအရမ္းခ်စ္တယ္"

လို့ေျပာကာအားရပါးရဖက္လိုက္ျပီးမ်က္နွာအနွုံကိုအာဘြားေတြဇြတ္ေပးလိုက္သည္။

လီလီ: "ေတာ္ပါေတာ့....မ။စာလုပ္ရဦးမယ္"

ခင္: " ဟုတ္သားပဲ။ ကေလးေလးစာျကိုးစားေနာ္။ စာေတာ္ရင္ဆုခ်မယ္"

လီလီ: "မ ဟာေတြျကီးကလဲဆုေရာအျပစ္ဒဏ္ေရာကတူတူပဲ"

ခင္: "မတူပါဘူး။ ဆုကအခ်စ္ေတြပါတယ္။ အျပစ္ဒဏ္ကအခ်စ္ေတြမပါဘူး"

လီလီ: "အပိုေတြပါ။ သူ့ဘာသာသူစားခ်င္လို့ဂြင္ဆင္တာကို"

ခင္: "ဝြန္း......ကေလးကလည္း"

လီလီ: "အဲ့ဒီေတာ့......အဲ့ဒီေတာ့....ဘာလုပ္ခ်င္လဲ"

ခင္: "စားခ်င္တယ္🌚🌚"

-

-

-

-

-

-

-

-

-

မိစိုး: "ဖလမ....နင့္အေျဖစာရြက္နည္းနည္းေလးေလာက္ေထာင္ျပရင္ေသသြားမလား"

ဖူးပြင့္: "ဆရာမငါ့ကိုျကည့္ေနတာေတာက္ေလွ်ာက္ပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္ျပရမလဲ"

ူ

မိစိုး: "နင္တို့ကလည္းစိတ္ဓာတ္ပဲ။ မိုးျပည့္ကလဲအေနာက္ေတာင္မလွည့္။ "

မိုးျပည့္: "အေနာက္လွည့္ဖို့ေမ့သြားတယ္။ နင္တို့နွစ္ေကာင္ေရာအဆင္ေျပလား"

လီလီ: "ေျပတာေပါ့။ ငါတို့ကစာဂ်ပိုးေတြပဲ"

လင္းေရြွ: "ေျပာလိုက္စမ္းပါ။ ငါတို့ကနင္တို့လိုစာခိုးခ်တဲ့အဆင့္မဟုတ္ဘူး။ "

မိုးျပည့္: "ဖလမ"

လင္းေရြွ: "ရာ့...နင္အရင္ဆဲတာေနာ္။ ျပီးမွ........."

ကိုေက်ာ္: "ဟို....သမီးတို့ေရ"

ဖူးပြင့္: "ရွင္....ဆရာျကီး"

ကိုေက်ာ္: "သမီးတို့5ေယာက္လံုးကိုေျပာစရာရွိလို့။ ရံုးခန္းမွာေစာင့္ေနေပးပါလား။ ဆရာျပီးရင္လာခဲ့မယ္"

မိစိုး: "ဟုတ္ဆရာ.....လာသြားရေအာင္"

-

-

-

-

-

-

-

လင္းေရြွ: "ဆရာျကီးကငါတို့ေခၚတာလဲမသိ။ ရံုးခန္းေခၚခံထိတယ္ဆိုတာဒါမ်ိဳးလား"

မိစိုး: "မဟုတ္ပါဘူး။ အျပစ္ရွိမွေလ။ ျပီးေတာ့မိဘေတြပါေခၚရတာ"

မိုးျပည့္: "ငါတို့ခိုးခ်တာမ်ားမိသြားလို့မ်ားလား"

လီလီ: "ဟဲ့.....အဲ့တာဆိုငါမပါဘူး။ ခ်ီးေတြ...နင္တို့ပဲခိုးခ်တာေလ"

မိုးျပည့္: "သူငယ္ခ်င္းပဲရာ။ ေအးအတူပူအမ်ွခံစားရေအာင္"

လီလီ: "ခ်ီးကိုခံစား"

ကိုေက်ာ္: "ေစာင့္ေနတာျကာသြားလား။ sorryပါ။ ကိစၥေလးေတြရွိေနေသးလို့"

ဖူးပြင့္: "ဒါနဲ့ဆရာသမီးတို့ကိုဘာျဖစ္လို့ေခၚတာလဲ"

ကိုေက်ာ္: "ကိစၥကေတာ့နွစ္ခုရွိတယ္။ ပထမတစ္ခုကဆရာတို့ရဲ့ေက်ာင္းသားေကာင္စီကေရာဆရာဆရာမေတြေရြးတဲ့ Top 5 Beautiful female studentsမွာသမီးတို့5ေယာက္ေလာက္လံုးပါတယ္။ congratulations ပါ"

All: "ရွင္!!"

ကိုေက်ာ္: "ဘာလို့အဲ့ဒီေလာက္ေတာင္လန့္သြားတာလဲ"

မိစိုး: "ဆရာ.....ဒါဆိုအရင္နွစ္ကqueenကေရာ"

ကိုေက်ာ္: "အရင္နွစ္ကqueenကသူေလ။ အခုကသမီးတို့ေလ။ ေနာက္အပတ္က်ရင္ပဲေက်ာင္းသားေတြက္ုိမဲေပးျပီးေရြးခိုင္းေတာ့မွာ။ သမီးတို့မျငင္းပါနဲ့။ ျပီးေတာ့ဒုတိယတစ္ခုကလီလီနဲ့ဖူးပြင့္ကိုဆရာျပဇာတ္တစ္ခုမွာထည့္ခ်င္တယ္"

ဖူးပြင့္၊ လီလီ: "ျပဇာတ္???"

ကိုေက်ာ္: "အင္း.....ဆရာတို့အရင္နွစ္ကရိုမီယိုနဲ့ဂ်ဴးလိယက္တို့ ေပၚလီယာနာတို့အေျကာင္းျပဇာတ္လုပ္ခဲ့တယ္။ အခုက်ေတာ့ witchesဆိုတဲ့ပံုျပက္တစ္ပုဒ္ျပဇာတ္ျပန္ကမလို့။ အဲ့တာေျကာင့္သမီးတို့ကိုထည့္ခ်င္တာ"

လီလီ: "ဆရာ....သမီးတို့ကေက်ာင္းသူသစ္ေတြေလ။ သမီးတို့ကဒီလိုမ်ိဳးပြဲေတြျပဇာတ္ေတြအေျကာင္းဘာမွသိေသးတာမဟုတ္ဘူး။ ယုတ္စြအဆံုးေက်ာင္းကိုေတာင္နွံ့ေအာင္ေရာက္ဖူးေသးတာမဟုတ္ဘူး။ အဲ့တာေျကာင့္သမီးတို့လုပ္ရင္အမွားေတြျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္တယ္"

ကိုေက်ာ္: "ေက်ာင္းသူသစ္မို့လို့ေပါ့သမီးရယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြကိုက်င့္သားရေအာင္ေက်ာင္းသူသစ္တိုင္းကိုပါဝင္ေစတယ္။ Top 5မွာပါသြားတာကေတာ့သမီးတို့ရဲ့ရုပ္ခံေျကာင့္ပဲေလ။ နားလည္ရဲ့လား"

လီလီ: "ဟုတ္နားလည္ပါတယ္"

ကိုေက်ာ္: "ဒါဆိုသမီးတို့အားလံုးTop 5ကေနမပါခ်င္တဲ့သူရွိလား"

အားလံုးတိတ္သြားကာတစ္ေယာက္မ်က္နွာတစ္ေယာက္ျပန္ျကည့္ျကသည္။

ကိုေက်ာ္: "ဒါဆိုမရွိဘူးေနာ္။ အဆင္ေျပျပီးေပါ့။ ျပန္ခ်င္ေနျကျပီမလား။ ျပန္လို့ရပါျပီ"

ဖူးပြင့္: "ဟုတ္.....ေက်းဇူးပါဆရာ"

အားလံုးထြက္သြားျပီး10မိနစ္ေလာက္ျကာေသာအခါအခန္းထဲရွိကိုေက်ာ္ကတစ္ေယာက္တည္းစကားေျပာလိုက္တာက

ကိုေက်ာ္: "ခဏေလးပါခင္ရယ္။ လမ္းမွာသူ့အစ္ကိုေရာညီမေရာဝင္ရွုပ္ေနလို့ျကာေနတာ။ ကိုယ္အေရာက္လာခဲ့ပါ့မယ္ခင္ရယ္"

___________________________

တိုသြားလား။ အခုတေလာမ upျဖစ္လ္ု့ိ sorry. ဆႏၵျပရတာနဲ့ငိုေနရတာနဲ့မအားဘူး။ Thank for reading 💗💗

Unicode

ခင်ကအစားကြီးသူပီသစွာအားရင်အားသလောက်လီလီ့ကိုစားသည်။

အခုစာမေးပွဲနီးလာလို့လီလီ့အမေကခင်ကိုစာသင်ပေးပါလို့ပြောလာသဖြင့်အခုလည်းစာသင်ရင်းစားပြန်သည်။

လီလီစာညံ့လာရင်တော့တရားခံကခင်ပဲ။

ဘာလို့ငါ့ကိုပဲမြင်ကြတာပါလိမ့်။ သူဘာသာသူစာမကျက်နိုင်တာငါ့အမှားမှမဟုတ်တာ။ ညတိုင်းသူကဆွဲဆောင်မှုရှိနေတာမို့သူ့မှာအပြစ်ရှိတယ်။

လီလီ: "မမ!!!"

ခင်: "ကလေးရယ်.....လန့်သွားတာပဲ"

လီလီ: "လန့်သွားရအောင်ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ"

ခင်: "ကလေးရဲ့ပူစီအကြောင်း"

ခင်ကအတည့်ကြီးပြောတော့လီလီရှက်သွားသည်။ အခုတလောပူလို့Bra နဲ့ underwear လေးကိုပဲအပြင်ကုတ်အကျီလေးကိုဝတ်ထားပြီးကြယ်သီး2လုံးလောက်ဖြုတ်ထားလို့ရင်သားတွေက်ိုတော့မြင်ရပါတယ်။

လီလီ: "မကလည်း.....စိတ်ကအဲ့တာကြီးပဲ"

ခင်: "အာ့ဆိုနို့တိုက်....."

လီလီ: "ဟာ....ဘာမှလည်းမဆိုင်ဘူး"

ခင်: "နို့တိုက်ပါဆို။ နို့ပဲစို့မယ်"

လီလီ: "နို့ပဲစို့မယ်ဆိုပြီးတော့မနက်ကျရင်ထတောင်မနိုင်တော့ဘူး။ "

ခင်: "လုပ်ပါနော်....နော်လို့"

မတတ်သာတော့တဲ့အဆုံးအခန်းတံခါးသွားပိတ်ကာကြယ်သီးတွေကိုဖြုတ်လိုက်သည်။ဘောလီကြိုးကိုဖြုတ်ကိုဖြုတ်တဲ့အထိခင်ကမျက်စိကိုအစာကျွေးနေသည်။ ဘောလီကိုတော့ဘေးကိုပစ်လိုက်ပေမယ့်ကုတ်အကျီတစ်ထည်ကိုမချွတ်ပဲကြယ်သီးဖြုတ်လျက်သားထားသည်။ ပြီးတော့ထွက်လာတဲ့ရင်သား2မွှာ။ ကြီးလာသလိုပဲ။ အဲ့တာမျိုးကိုမှကြိုက်တာလေခင်က🌚🌚

လီလီ: "မ......ဖြည်းဖြည်း...အား"

ခင်ကပါးစပ်ထဲထည့်ယုံမကကိုက်ပါကိုက်လိုက်သည်။ ခင်ရဲ့ပါးစပ်ထဲမှသွားရည်များကိုလီလီရဲ့nipplesထိပ်လေးဆီမှာချန်ထားခဲ့သည်။ ပြီးတော်နောက်တစ်ဖက်ကိုစို့ဖို့ပြင်နေတုန်း

"ဒေါက်.....ဒေါက်...ဒေါက်"

ကိုကြီး: "ဘာလို့တံခါးပိတ်ထားတာလဲ။ မြန်မြန်ဖွင့်ပေး.။။ငပလီမ"

လီလီ: "ျ....အင်း....ခနစောင့်ကိုကြီး...လာပြီ"

လီလီအကျီကိုကြယ်သီးပြန်တပ်ပြီးတွေ့တဲ့ဘောင်းဘီကောက်စွပ်လိုက်သည်။ ခင်ကပြာယာခပ်စွာလီလီရဲ့braကိုလိုက်ရှာနေသည်။ ရှာတွေ့တဲ့အချိန်မှာတော့သူ့ကလေးကတံခါးတောင်ဖွင့်နေပြီ

ကိုကြီး: "ဘာတွေလုပ်နေတာတုန်း။ ဒီလောက်ကြာတာ"

ကိုကြီးကခင့်ကိုတွေ့သွားပြီးနောက်မျက်နှာပျက်သွားသည်။

လီလီ: "စာလုပ်နေတာ.....မမကဝိုင်းကူလုပ်ပေးနေတာ"

ကိုကြီး: "အော်...ဟုတ်လား။ အာ့ဆိုလဲပြီးတာပဲ"

ပြောပြီးတာနဲ့ပြန်သွားသည်။ အနောက်ကခင်ကတော့

ခင်: "ဘာလာလုပ်တာတုန်း။ မေးပြီးတော့ပြန်သွားတယ်။ မမတို့ကိုလက်ပူးလက်ကြပ်မိချင်လ်ို့မျာယလား"

လီလီ: "ကိုကြီးကသိနေပြီလား"

ခင်: "မသိပါဘူး။ ပြောလည်းမပြောထားဘူး။ သိလည်းဘာဖြစ်လဲ။ ကလေးမှာမတစ်ယောက်လုံးရှိတာပဲ။ ဘယ်သူမှဘာမှမလုပ်ရဲဘူး"

လီလီ: "ကိုယ်ပြောတဲ့စကားကိုမှတ်ထားနော်။ ပြီးမှပါးစပ်ကမှားပြီးပြောတာဆိုရင်ပါးချည်းပဲလိမ့်ချမှာ"

ခင်: "ဟင်....ကြောက်စရာကြီး"

လီလီ: "ဘာလဲ။ မချစ်တော့ဘူးလား"

ခင်: "ချစ်တာပေါ့။ ချစ်တာပေါ့။ တစ်ယောက်ပဲရှိတာအရမ်းချစ်တယ်"

လို့ပြောကာအားရပါးရဖက်လိုက်ပြီးမျက်နှာအနှုံကိုအာဘွားတွေဇွတ်ပေးလိုက်သည်။

လီလီ: "တော်ပါတော့....မ။စာလုပ်ရဦးမယ်"

ခင်: " ဟုတ်သားပဲ။ ကလေးလေးစာကြိုးစားနော်။ စာတော်ရင်ဆုချမယ်"

လီလီ: "မ ဟာတွေကြီးကလဲဆုရောအပြစ်ဒဏ်ရောကတူတူပဲ"

ခင်: "မတူပါဘူး။ ဆုကအချစ်တွေပါတယ်။ အပြစ်ဒဏ်ကအချစ်တွေမပါဘူး"

လီလီ: "အပိုတွေပါ။ သူ့ဘာသာသူစားချင်လို့ဂွင်ဆင်တာကို"

ခင်: "ဝွန်း......ကလေးကလည်း"

လီလီ: "အဲ့ဒီတော့......အဲ့ဒီတော့....ဘာလုပ်ချင်လဲ"

ခင်: "စားချင်တယ်🌚🌚"

-

-

-

-

-

-

-

-

-

မိစိုး: "ဖလမ....နင့်အဖြေစာရွက်နည်းနည်းလေးလောက်ထောင်ပြရင်သေသွားမလား"

ဖူးပွင့်: "ဆရာမငါ့ကိုကြည့်နေတာတောက်လျှောက်ပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြရမလဲ"

ူ

မိစိုး: "နင်တို့ကလည်းစိတ်ဓာတ်ပဲ။ မိုးပြည့်ကလဲအနောက်တောင်မလှည့်။ "

မိုးပြည့်: "အနောက်လှည့်ဖို့မေ့သွားတယ်။ နင်တို့နှစ်ကောင်ရောအဆင်ပြေလား"

လီလီ: "ပြေတာပေါ့။ ငါတို့ကစာဂျပိုးတွေပဲ"

လင်းရွှေ: "ပြောလိုက်စမ်းပါ။ ငါတို့ကနင်တို့လိုစာခိုးချတဲ့အဆင့်မဟုတ်ဘူး။ "

မိုးပြည့်: "ဖလမ"

လင်းရွှေ: "ရာ့...နင်အရင်ဆဲတာနော်။ ပြီးမှ........."

ကိုကျော်: "ဟို....သမီးတို့ရေ"

ဖူးပွင့်: "ရှင်....ဆရာကြီး"

ကိုကျော်: "သမီးတို့5ယောက်လုံးကိုပြောစရာရှိလို့။ ရုံးခန်းမှာစောင့်နေပေးပါလား။ ဆရာပြီးရင်လာခဲ့မယ်"

မိစိုး: "ဟုတ်ဆရာ.....လာသွားရအောင်"

-

-

-

-

-

-

-

လင်းရွှေ: "ဆရာကြီးကငါတို့ခေါ်တာလဲမသိ။ ရုံးခန်းခေါ်ခံထိတယ်ဆိုတာဒါမျိုးလား"

မိစိုး: "မဟုတ်ပါဘူး။ အပြစ်ရှိမှလေ။ ပြီးတော့မိဘတွေပါခေါ်ရတာ"

မိုးပြည့်: "ငါတို့ခိုးချတာများမိသွားလို့များလား"

လီလီ: "ဟဲ့.....အဲ့တာဆိုငါမပါဘူး။ ချီးတွေ...နင်တို့ပဲခိုးချတာလေ"

မိုးပြည့်: "သူငယ်ချင်းပဲရာ။ အေးအတူပူအမျှခံစားရအောင်"

လီလီ: "ချီးကိုခံစား"

ကိုကျော်: "စောင့်နေတာကြာသွားလား။ sorryပါ။ ကိစ္စလေးတွေရှိနေသေးလို့"

ဖူးပွင့်: "ဒါနဲ့ဆရာသမီးတို့ကိုဘာဖြစ်လို့ခေါ်တာလဲ"

ကိုကျော်: "ကိစ္စကတော့နှစ်ခုရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုကဆရာတို့ရဲ့ကျောင်းသားကောင်စီကရောဆရာဆရာမတွေရွေးတဲ့ Top 5 Beautiful female studentsမှာသမီးတို့5ယောက်လောက်လုံးပါတယ်။ congratulations ပါ"

All: "ရှင်!!"

ကိုကျော်: "ဘာလို့အဲ့ဒီလောက်တောင်လန့်သွားတာလဲ"

မိစိုး: "ဆရာ.....ဒါဆိုအရင်နှစ်ကqueenကရော"

ကိုကျော်: "အရင်နှစ်ကqueenကသူလေ။ အခုကသမီးတို့လေ။ နောက်အပတ်ကျရင်ပဲကျောင်းသားတွေက်ိုမဲပေးပြီးရွေးခိုင်းတော့မှာ။ သမီးတို့မငြင်းပါနဲ့။ ပြီးတော့ဒုတိယတစ်ခုကလီလီနဲ့ဖူးပွင့်ကိုဆရာပြဇာတ်တစ်ခုမှာထည့်ချင်တယ်"

ဖူးပွင့်၊ လီလီ: "ပြဇာတ်???"

ကိုကျော်: "အင်း.....ဆရာတို့အရင်နှစ်ကရိုမီယိုနဲ့ဂျူးလိယက်တို့ ပေါ်လီယာနာတို့အကြောင်းပြဇာတ်လုပ်ခဲ့တယ်။ အခုကျတော့ witchesဆိုတဲ့ပုံပြက်တစ်ပုဒ်ပြဇာတ်ပြန်ကမလို့။ အဲ့တာကြောင့်သမီးတို့ကိုထည့်ချင်တာ"

လီလီ: "ဆရာ....သမီးတို့ကကျောင်းသူသစ်တွေလေ။ သမီးတို့ကဒီလိုမျိုးပွဲတွေပြဇာတ်တွေအကြောင်းဘာမှသိသေးတာမဟုတ်ဘူး။ ယုတ်စွအဆုံးကျောင်းကိုတောင်နှံ့အောင်ရောက်ဖူးသေးတာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့တာကြောင့်သမီးတို့လုပ်ရင်အမှားတွေဖြစ်လိမ့်မယ်ထင်တယ်"

ကိုကျော်: "ကျောင်းသူသစ်မို့လို့ပေါ့သမီးရယ်။ ဒါမျိုးတွေကိုကျင့်သားရအောင်ကျောင်းသူသစ်တိုင်းကိုပါဝင်စေတယ်။ Top 5မှာပါသွားတာကတော့သမီးတို့ရဲ့ရုပ်ခံကြောင့်ပဲလေ။ နားလည်ရဲ့လား"

လီလီ: "ဟုတ်နားလည်ပါတယ်"

ကိုကျော်: "ဒါဆိုသမီးတို့အားလုံးTop 5ကနေမပါချင်တဲ့သူရှိလား"

အားလုံးတိတ်သွားကာတစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ပြန်ကြည့်ကြသည်။

ကိုကျော်: "ဒါဆိုမရှိဘူးနော်။ အဆင်ပြေပြီးပေါ့။ ပြန်ချင်နေကြပြီမလား။ ပြန်လို့ရပါပြီ"

ဖူးပွင့်: "ဟုတ်.....ကျေးဇူးပါဆရာ"

အားလုံးထွက်သွားပြီး10မိနစ်လောက်ကြာသောအခါအခန်းထဲရှိကိုကျော်ကတစ်ယောက်တည်းစကားပြောလိုက်တာက

ကိုကျော်: "ခဏလေးပါခင်ရယ်။ လမ်းမှာသူ့အစ်ကိုရောညီမရောဝင်ရှုပ်နေလို့ကြာနေတာ။ ကိုယ်အရောက်လာခဲ့ပါ့မယ်ခင်ရယ်"

___________________________

တိုသွားလား။ အခုတလောမ upဖြစ်လ်ို့ sorry. ဆန္ဒပြရတာနဲ့ငိုနေရတာနဲ့မအားဘူး။ Thank for reading 💗💗