"ေတာင္.....ေတာင္...ေတာင္"

လီလီေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းထိုးသံျကားသျဖင့္အေပ်ာ္ျကီးေပ်ာ္သြားသည္။ သခၤ်ာသင္လို့ငိုက္ေနေပမယ့္ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေရာက္ေရာ မ်က္လံုးကျပဴးလာသည္။

"ကဲ....ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းထိုးျပီးဆိုေတာ့ဒီေန့ကေတာ့ဒီေလာက္ပဲေပါ့။ ဒါနဲ့က်န္တဲ့3ပုဒ္ကေတာ့ကိုယ့္ဘာသာကိုတြက္လာ"

"ဟာ......ဆရာမ"

လီလီတင္မကတစ္ခန္းလံုးရဲ့အသံျဖစ္သည္။

"ဟာေတြဘာေတြလုပ္မေနနဲ့။ အေရွ့ကဥပမာေတြကိုျကည့္ျပီးလုပ္ေလ။ လြယ္လြယ္ေလးပါ။ ကဲကဲသတိထားျပီးအိမ္ျပန္က်ေတာ့"

"ဟုတ္။ Thank you teacher. See you tomorrow."

နွုတ္ဆက္ျပီးတာနဲ့လီလီလြယ္အိတ္ကိုေကာက္လြယ္ကာလင္းေရြွကိုေတာင္မေစာင့္ပဲမိစိုးတို့အခန္းေရွ့ေျပးသြားလိုက္သည္။ မိစိုးတို့ကေတာင္ျပန္ေစာင့္ေနျကေသးသည္။ လင္းေရြွကမ်က္ေစာင္းထိုးရင္း

လင္းေရြွ: "ေဘးနားမွာရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းကိုေတာင္မေထာက္အခန္းေဘးကသူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္သြားေစာင့္တယ္တဲ့လား။ Fake friend . You're fake friend"

သီခ်င္းဆိုသလိုေျပာေနေတာ့လီလီကလည္းအားက်မခံ

လီလီ: "i don't care ah ah ah ah ah. I don't care ah ah ah ah ah "

လင္းေရြွ: "ေသာက္ေကာင္မျပန္လာစမ္း"

သီခ်င္းဆိုျပီးတာနဲ့လီလီခိက္ခ်င္းေျပးသြာယေသာေျကာင့္လင္းေရြွကလြယ္အိတ္ကိုပါခ်ြတ္ကာလီလီ့ကိုေျပးရိုက္ေလသည္။ က်န္တဲ့သူေတြကေတာ့အေနာက္မွာက်န္ရင္း

မိုးျပည့္: "လိုက္...လိုက္။လင္းေရြွေရ....မိရင္သူ့ပါးရင္ကိတ္ကိတ္ျကီးကိုဓားနဲ့လွီးျဖတ္လိုက္"

ဖူးပြင့္: " အမယ္ သူ့ဟာျကီးဘယ္ေလာက္ျကီးလဲဆိုတာနင္ေတြ့ဖူးတာေပါ့။ "

မိုးျပည့္: "ေတြ့ဖူးတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ သူ့မမေျပာျပတာ။ လက္နွစ္ဆုပ္စာတဲ့"

မိုးျပည့္ကလက္ဝါးျဖန့္ျပီးညစ္တဲ့ပံုစံလုပ္ျပလိုက္သည္။ ထိုအခါမွမိစိုးနဲ့ဖူးပြင့္တို့က

မိစိုး+ဖူးပြင့္: "အိုက္စ္ဘာျကီးတုုန္း ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ။ "

မိုးျပည့္: "တကယ္။ မယံုရင္ငါ screen shotရိုက္ျပီးပို့ေပးမယ္။ "

ဖူးပြင့္: "ေတာ္ျပီး။ ဒီေကာင္မကနွာဗူးမျကီး"

"ဟားဟားဟား"

သံုးေယာက္စလံုးျပိဳင္တူရီလိုက္သည္။ ဟို2ေယာက္ကေတာ့အရိပ္ေတာင္မေတြ့ေတာ့။

လင္းေရြွလီလီ့အေနာက္ေျပးလိုက္ေနတုန္းဆရာျကီးလာေနတာကိုေတြ့လို့တားမလို့ရွိေသး။ မမွီလိုက္။ လီလီဆရာျကီးကိုဝင္တိုက္ေလျပီးျဖစ္သည္။

"အယ္........ဟို.......ဆရာျကီး..သမီးေတာင္းပန္ပါတယ္။ တကယ္မျမင္လိုက္လို့ပါ။ အေလာတျကီးလည္းျဖစ္ေနတာမို့လို့....ဟီးဟီး"

"ရပါတယ္.......ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ေနာက္က်ရင္ေတာ့သတိထားေပါ့"

ေက်ာင္းသားမ်ားေရာလင္းေရြွကပါလီလီနဲ့ဆရာျကီးတို့ကိုေျကာင္ျကည့္ေနျကသည္။ လင္းေရြွကတစ္ေယာက္ေယာက္လာတာက္ုိေတြ့လို့လီလီကိုအခ်က္ျပကာ

"အဟမ္း.."

လီလီေခါင္းအေနာက္လွည့္လာေတာ့မွ

လင္းေရႊ ဆရာျကီးအေနာက္မွလာေနတဲ့မိန္းမေလးတစ္ေယာက္ကိုမ်က္ေစာင္းထိုးျပေလသည္။ ငတံုးမတစ္ေကာင္ကေတာ့မသိ။ အခ်က္ျပတာကိုမ်က္လံုးျပဴးျပီးေတာ့ျပန္ျကည့္ေနတဲ့လီလီ့ကို အခ်က္ျပဖို့လက္ေလ်ာ့လိုက္ပါျပီ။ အေနာက္ကက်န္ေနတဲ့မိစိုးေတာင္ေရာက္လာျပီး

ဖူးပြင့္: "ဘာျဖစ္လို့လဲ။ လူေတြျကည့္ေနတာ"

လင္းေရႊ ကျကားေတာင္မျကားအေရွ့ကမွုခင္းကိုပဲစိတ္ဝင္စားသည္။ အေျကာင္းမွာဆရာျကီးကမသြာယေသးပဲလီလီ့ကိုစကားေျပာေေနေသးေသာေျကာင့္ျဖစ္သည္။ ဆရာျကီးရဲ့အေနာက္ကေကာင္မေလးကလည္းလီလီ့ကိုျကည့္ေနသည္။ လီလီကေတြ့သည့္ပံုမေပၚ။

"ကေလး..."

ခင္အသံေပးလိုက္မွေခါင္းေစာင္းျပီးလာျကည့္တဲ့လီလီ။ ေဩာ္.....သူကကိုေက်ာ္နဲ့ကြယ္ေနလို့မေတြ့တာကိုး။

"ဟာ.....ခင္...ဒီကိုဘယ္လိုလုပ္....ကိုယ့္ဆီလာတာလား"

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ေမးလိုက္ေသာေမးခြန္းကိုအတြက္ခင္ ကိုေက်ာ္ကိုသနားမိသည္။

"ကေလးကိုလာျကိဳတာ။ အဲ့ဒီကေလးမေလးေလ"

ကိုေက်ာ္ျကီးကလီလီ့ကိုျကည့္ကာဝမ္းနည္းသြားသည္။ ေက်ာ္ျကီးရယ္....မခ်စ္ဘူးဆိုမခ်စ္ဘူးေပါ့။ေမ်ွာ့္လင့္မေနနဲ့။နင္ပဲနာက်င္ရမွာလို့စိတ္ထဲကသာေျပာေနလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့လီလီကခင့္အနားလာျပီးသူ့ဆရာက္ုနွုတ္ဆက္ေလသည္။

"ဆရာျကီး.....ဒါဆိုသမီးျပန္ေတာ့မယ္။ "

"ေအး...ေအး။ ျပန္ေတာ့ေလ"

ေျပာသာေျပာတာသူ့မ်က္နွာကျငိဳးနြမ္းေနတုန္း။ လီလီကခင့္ရဲ့လက္ကိုဆြဲကာေခၚလာသည္။ ခင္ကစိတ္ဆိုးခ်င္ေသးသည္။ ဘာျဖစ္လို့ကေလးနဲ့သူနဲ့စကားေတြေျပာေနတာလဲ။ သိပ္သေဘာမက်ခ်င္။ လီလီကခင့္ကိုဆြဲေခၚလာတုန္းေဘးကေကာင္မေလးေတြက

"လီလီေရ.....ငါတို့ျပန္ျပီေနာ္။ "လို့ေျပာကာမ်က္လံုးတစ္ဖက္မွိတ္ျပသြားသည္။ ဒီေကာင္မေလးေတြနဲ့ေရာဘယ္လိုပက္သက္တာလဲ။ ျကည့္ရတာေတာ့ေတြ့ဖူးသလိုပဲ။ အဲ့ဒီေကာင္မေလးေတြကို။

"သူတို့ကိုပါမေခၚသြားဘူးလား။ မသူတို့အိမ္ထိပို့ေပးလိုက္မယ္ေလ"

"အာ......အဲ့ဒီဘယ္ဘက္က3ေယာက္ကတိုက္ခန္းတစ္ခန္းထဲေနျကတာ။ ေက်ာင္းကားနဲ့သူတို့လာတာ။ ညာဘက္က1ေယာက္ကသူ့တို့အိမ္ကလူလာျကိဳလိမ့္မယ္။ သဝန္တိုေနတာမလား။ ကေလးသိပါတယ္ေနာ္။ "

ေျပာရင္းခင့္ပါးကိုျဖတ္ခနဲ့အာဘြားေပးလိုက္သည္။ ခင္ကသူ့ပါးကိုျပန္ကိုင္ရင္းေဒါသလည္းထြက္ရွက္လည္းရွက္ေနသည္။ မမအျဖစ္ကိုလီလီရယ္ကာေက်ာင္းအျပင္သို့ေျပးထြက္သြားလိုက္သည္။ ေက်ာင္းျပင္ေရာက္ေတာ့မမ မလိုက္လာေတာ့။ သူ့ကားကိုသြားထုတ္ေလသည္။ ခဏအျကာမွာေတာ့

"ပြမ္.....ပြမ္"

"ကေလး မ ဒီမွာ"

လီလီကားကိုေတြ့တာေျပးကာဝင္လိုက္သည္။ မမကကားမွန္ကိုျပန္တင္လိုက္ျပီးဆူေလသည္။

"ဘာလို့သူမ်ားေရွ့မွာလာနမ္းတာတုန္း။ တစ္မ်ိဳးေတြထင္ေနဦးမယ္။ "

"ထင္ပါေစေပါ့။ မမကကေလးရဲ့အပိုင္ဆိုတာသူတို့ကိုျပဖို့လိုတယ္။ "

ကေလးဆိုးေလးကိုျကည့္ကာလီလီျပံဳးမိသည္။ ဒီလိုအဆိုးေလးကိုပဲသိပ္သိပ္တုန္ေအာင္ခ်စ္ေနရတာေလ။

"ဒီေန့ေက်ာင္းတက္ရေရာအဆင္ေျပရဲ့လား။ အနိုင္က်င့္တာေတြရွိေသးလား။ "

"မမကလည္း...အခုေခတ္ျကီးမွာေတာ့မရွိေလာက္ပါ။ အဆင္ေတာ့ေျပပါတယ္။ တစ္ခုပဲ"

"ဘာျဖစ္လို့လဲကေလးရဲ့...."

"စာက်က္ရတယ္ေလ"

ေျပာရင္းသက္ျပင္းခ်ေနေသာလီလီ့ကိုျကည့္ကာခင္အသည္းေတြယားလာသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္မွလုပ္ေတာ့မယ္ဟုေတြ့ထားလိုက္သည္။ (ဘာလုပ္မွာလဲဟင္🌚🌚)

"ဒါနဲ့ကေလး....အဲ့ဒီေက်ာင္းအုပ္ဆရာျကီးဆိုတဲ့သူနဲ့ေဝးေဝးေန"

"ဘာလို့လဲ။ သဝန္တိုလို့လား။ မ.....ကေလးမွာမပဲရွိတာ။ ဆရာအထိေတာ့လီလီဖြန္မေျကာင္ပါဘူး"

"ကေလးမေျပာတာနားေထာင္။ သူနဲ့ေဝးေဝးေန။ သူကမတို့အေပါင္းအသင္းကပဲ။ သူ့အေျကာင္းမ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။သူကေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး။ "

"ဟုတ္...ကဲ့"

တစ္လံုးခ်င္းဆီေျပာရင္းမ်က္နွာျကီးဆူသြားေသာလီလီေလး။ ဘယ္လိုလုပ္ခ်စ္ဝမလဲ။ ခင္္ရဲ့လက္ကဂီယာတိုင္ကေနလီလီရဲ့ေပါင္းနားသို့ဆင္းသြားသည္။ ခင္ လီလီရဲ့ေပါင္တံတစ္ေလ်ွာက္ကိုပြတ္ကာ

စိတ္ကိုေလ်ာ့ေနသည္။ ေသခ်ာေျပာရင္ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းေတာင္မသိေတာ့။ အခုခင္ကေသြးဆူေနသည့္အျပင္လီလီရဲ့စကပ္ကတိုေသာေျကာင့္စိတ္ေျပလိုေျပျငားပြတ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ အို....မျဖစ္ေသးပါဘူး။ ပိုျပီးလိုခ်င္လာသလိုပဲ။ သိစိတ္ကဆက္လုပ္သင့္မလုပ္သင့္ေဝခြဲမရျဖစ္ေနခ်ိန္မသိစိတ္ကေတာ့လီလီရဲ့ေပါင္တံကိုသာမက pussyေလးဆီပါက်ဴးေက်ာ္လာသည္။ ကေလးကေတာ့ဘယ္လိုျဖစ္ေနမွန္းေတာ့မသိ။ ကေလးရဲ့ေခ်ြးထြက္ေနတာေလး ဒါမွမဟုတ္လည္း moanသံေလးေတြသာေတြ့ျမင္ခဲ့ရင္ခင္ကေတာ့ကားေပၚမွာတင္ဇာတ္လမ္းကစနိုင္သည္။ အဲ့တာေျကာင့္ကေလးဘက္ကိုလွည့္ေတာင္မျကည့္။ တစ္ဖက္ကလီလီကေတာ့မမရဲ့အပြတ္အသပ္ေတြျကားဂိမ္းေဆာ့ေတာင္မပ်က္.....။

အိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့လီလီကိုယ့္အခန္းထဲကိုခ်က္ခ်င္းသြားသည္။ မမကေတာ့ေရခဲေသတၱာထဲကဝိုင္ေတြထုတ္ရင္း

"မာမီ.....အခုခ်ိန္ျကီးေသာက္မလို့လား။ ညမွေသာက္ေလ"

လီလီရဲ့ေခၚသံေျကာင့္ခင္စိတ္ျကြသြားသည္။ ဝိုင္ေတာင္မလိုေတာ့။ လီလီကအခန္းထဲဝင္သြားတာကိုအေနာက္မွလိုက္လာခဲ့သည္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ကေလးအိပ္ရာေပၚမွာဂိမ္းေဆာ့ေနတုန္း။ အင္း....အခုမွညေနေစာင္းေလး။ သူ့မိဘေတြေတာ့ျပန္လာဦးမွာမဟုတ္။ အခ်ိန္ေကာင္းကိုအက်ိဳးရွိရွိအသံုးခ်ရမွာေပါ့။ ခင္ကိုယ့္အခန္းထဲျပန္သြားတာပစၥည္းတစ္ခုသြားတပ္လာခဲ့သည္။ အျပင္ကေနေဘာင္းဘီျပန္ဝတ္ထားလိုက္သည္။ ကေလးကိုစပရိုက္တိုက္မလို့ေလ။

ကေလးဆီျပန္လာကာကေလးကိုဒူး2ဖက္သာေထာင္ေစကာခင္ကဒူး2ဖက္ျကားကဂိမ္းေဆာ့ေနတဲ့လက္2ဖက္ျကားကိုေတာင္ဝင္ျပီးလီလီရဲ့နွုတ္ခမ္းသားေလးကိုနမ္းေလသည္။ ခင့္ရဲ့အနမ္းမ်ားမွာျကမ္းတမ္းသည္ဟုဆိုရသလို ေသြးထြက္တဲ့အထိေတာ့မဟုတ္ဘူး။

"မမ....အြင့္....လီ...လီလီ....အြင့္ ....ခဏ"

လီလီကေတာ့ဂိမ္းလည္းေဆာ့နမ္းလည္းနမ္းေနသည္။ လီလီကိုစိတ္ဆိုးစြာျဖင့္ခင္အနမ္းမ်ားကိုရပ္ပစ္လိုက္ျပီး

"အဲ့ဒီေစာက္ဂိမ္းလား။ မာမီလား။ တစ္ခုေရြး"

"မာမီေပါ့။ မာမီကိုပဲေရြးမွာေပါ့။ ခဏေလးပဲျပီးရင္စိတ္ျကိုက္လုပ္ေတာ့"

ခင္စိတ္မရွည္ေတာ့။ လီလီကိုမေစာင့္ပဲလည္တိုင္ကိုအနမ္းမ်ားေပးလိုက္သည္။ အက်ီကိုခ်ြတ္ကာအေဝးကိုပစ္လိုက္သည္။ braကိုေတာင္ဆြဲခ်ြတ္ဖို့လီလီကခါးမေကာ့ေပးတာေျကာင့္္bra ရဲ့အျပင္သားေလးကိုက္လိုက္သည္။ အဲ့ဒီအခါမွလီလီရဲ့ phone screenေပၚေျပးေနတဲ့လက္ေတြကျငိမ္ျကသြားျပီးဖုန္းကိုေတာင္လီလီအိပ္ရာေဘးနားခ်လိုက္သည္။ ခါးေကာ့လာေသာေျကာင့္ခင္ျပံဳးလိုက္ျပီး braကိုခ်ြတ္ကာရင္သားေတြကိုျပြတ္ျပြတ္မည္ေအာင္စုပ္ေနလိုက္သည္။ လီလီကိုယ္တိုင္ကလည္းမေနနိုင္ေသာအခါ

"အား.....မ...မာမီ..."

ရင္သားတစ္ဖက္ျပီးတစ္ဖက္စို့ေနေသာခင္ေျကာင့္လီလီလည္းလိုခ်င္လာျပီ။ မမသည္ တျပြတ္ျပြတ္စို့ေနရာမွလီလီျပန္ျကည့္ျပီး

"ဂိမ္းမေဆာ့ေတာ့ဘူးလား။ ရွုံးသြားမယ္ေနာ္"

"Mommy..... သူပဲေစာင့္္ေတာင္မေစာင့္ပဲနဲ့"

ခင္ devil smileနွင္္ျပံဳးကာအလုပ္ဆက္လုပ္ေနလိုက္သည္။ ခါးခ်ပ္ခ်ပ္ေလးကို love biteရာမ်ားထင္က်န္ေစျပီးစကပ္ကိုဆြဲခ်ြတ္ကာ underwear ကိုတစ္ခါတည္းခ်ြတ္ခ်ဘိုက္သည္။ ေတြ့ရတဲ့ viewေလးကခင့္အတြက္အလွဆံုးပါပဲ။ wet pussyေလးကိုခင္လ်ွာနဲ့ျပဳစုကာကိုယ့္ေဘာင္းဘီဇစ္ကိုျဖဳတ္လိုက္သည္။ လီလီရဲ့ကိုယ္တစ္ပိုင္းကကုတင္ေပၚမွာေျခေထာက္ေတြကေတာ့ျကမ္းျပင္ေပၚခ်ထားသည္။ ခင္ကေတာ့ေျခေထာက္2ေခ်ာင္းျကားထိုင္ခ်ကာစမူဆာစားေနေသာနာဗူးျကီး......။

ခင္မတ္တပ္ရပ္လိုက္ျပီးလီလီရဲ့ေျခေထာက္ကိုကိုင္ထားကာျဖည့္ျဖည့္ခ်င္းထည့္လိုက္သည္။

"အား...mommy"

Moanသံျကားတာနဲ့ခင္အရွိန္တင္လိုက္သည္။ မတ္တပ္အေနအထားနဲ့အရွိန္တင္ေနေသာခင့္ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္ကဝင္လာရင္ေတာင္တားနိုင္မယ္မထင္။ လီလီတစ္ကိုယ္လံုးဘာအဝတ္မွမရွိေတာ့ေပမယ့္ ခင္ကဝတ္စံုျပည့္။ straponတပ္ထားတဲ့ေနရာကလြဲလို့ေပါ့။

"အား.....အား mommy....အားးး"

"Oh fuck ေကာင္းလိုက္တာ။ ကေလးနည္းနည္းသည္းခံ. Ohhh. Yesss"

"Bae!!louder"

"Mom.... Mmy... Ahhh. Mommy"

အသားခ်င္းထိလို့ထြက္လာတဲ့အသံ။ ကေလးရဲ့ moanသံေတြ။ ကေလးရဲ့ေခ်ြးထြက္ေနတဲ့ပံုေလးေတြ။ ဒီ mommyျကီးထန္ေနတာလည္းဒီကေလးကဆြဲေဆာင္တာကိုး။ ရပ္ေတာင္မရပ္ခ်င္ဘူး။ ျဖစ္နိုင္ရင္2ရက္3ရက္ဆက္တိုက္ေတြလုပ္ခ်င္တာ။

"Mom~~~~mommy ကေလး...အား....ျပီးေတာ့မယ္။ "

လီလီကျပီးေတာ့မယ္လို့ေျပာတာနဲ့ခင္ကလီလီ့ကိုေရာသူေရာကုတင္ေပၚေရာက္ေစျပီး ကုတင္ေပၚကေနျမန္ျမန္ေဆာင့္္ျပန္သည္။

နည္းနည္းမပိုင္သလိုျဖစ္ေနေသးတာေျကာင့္လီလီရဲ့ေထာင္ေနတဲ့ဒူးကိုျခားေစျပီးအလယ္မွာေနရာယူကာလီလီရဲ့ခါးကိုကိုင္ျပီးဆက္လုပ္လိုက္သည္။ လီလီျပီးသြားကာ cumေတြထြက္က်လာေပမယ့္ခင္ကမရပ္ေသး။ ပိုျမန္ျမန္ေဆာင့္္ေနေသးသည္။ 10မိနစ္ေလာက္ေဆာင္္ျပီးေနာက္ခင္ျပီးသြားတဲ့ပံုပဲ။ ေဆာင့္ခ်က္ေတြထဲအရွိန္အျပင္းဆံုးကိုေဆာင့္္ကာခင္ျပီးသြားသည္။ ခင္ကမထုတ္ေသးပဲလီလီရဲ့ pussyထဲမွာပဲမိနစ္အနည္းငယ္ျကာေတာင္ထည့္ထားတုန္း။ လီလီရဲ့အတြင္းသားကေတာ့ရုတ္တရပ္ပူလာသည္။ မမကလီလီအေပၚမွာလွဲကာအနားယူေနျပီး လီလီရဲ့ပုခံုးသားေတြကိုလည္းအနမ္းမ်ားေပးေနသည္။

"Mommy~~~မာမီ့ရဲ့ဟာျကီးကိုထ...ထုတ္လိုက္ေတာ့ေလ"

"Mommyခိုင္းတာလုပ္မယ္ဆိုရင္ထုတ္ေပးမယ္"

လီလီ ခင္ရဲ့ပူေနြးေနြးဒဏ္ျကီးကိုမခံနိုင္ေတာ့တာေျကာင့္ေခါင္းျငိမ့္လိုက္သည္။ ခင္ကထုတ္တာေတာင္3ခ်က္ေလာက္ေဆာင့္ျပီးမွထုတ္သည္။

"Mommyကဘာလုပ္ခိုင္းမလို့လဲ"

"ေနာက္တစ္ခ်ီ"

"ဟင္!!"

ဒီလိုနဲ့အိပ္ရာထဲမွာမဟုတ္ပဲေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာေနာက္တစ္ခ်ီသာမကေနာက္2ခ်ီေတာင္ျပီးခဲ့ရသည္။ လီလီရဲ့ Gameကေတာ့ DEFEATတဲ့

_____________________________

လိုအပ္တာရွိရင္ေျပာျကပါဦး။ ရိုင္းသြားရင္ေတာင္းပန္ပါတယ္။

Unicode

"တောင်.....တောင်...တောင်"

လီလီကျောင်းခေါင်းလောင်းထိုးသံကြားသဖြင့်အပျော်ကြီးပျော်သွားသည်။ သင်္ချာသင်လို့ငိုက်နေပေမယ့်ကျောင်းဆင်းချိန်ရောက်ရော မျက်လုံးကပြူးလာသည်။

"ကဲ....ကျောင်းခေါင်းလောင်းထိုးပြီးဆိုတော့ဒီနေ့ကတော့ဒီလောက်ပဲပေါ့။ ဒါနဲ့ကျန်တဲ့3ပုဒ်ကတော့ကိုယ့်ဘာသာကိုတွက်လာ"

"ဟာ......ဆရာမ"

လီလီတင်မကတစ်ခန်းလုံးရဲ့အသံဖြစ်သည်။

"ဟာတွေဘာတွေလုပ်မနေနဲ့။ အရှေ့ကဥပမာတွေကိုကြည့်ပြီးလုပ်လေ။ လွယ်လွယ်လေးပါ။ ကဲကဲသတိထားပြီးအိမ်ပြန်ကျတော့"

"ဟုတ်။ Thank you teacher. See you tomorrow."

နှုတ်ဆက်ပြီးတာနဲ့လီလီလွယ်အိတ်ကိုကောက်လွယ်ကာလင်းရွှေကိုတောင်မစောင့်ပဲမိစိုးတို့အခန်းရှေ့ပြေးသွားလိုက်သည်။ မိစိုးတို့ကတောင်ပြန်စောင့်နေကြသေးသည်။ လင်းရွှေကမျက်စောင်းထိုးရင်း

လင်းရွှေ: "ဘေးနားမှာရှိတဲ့သူငယ်ချင်းကိုတောင်မထောက်အခန်းဘေးကသူငယ်ချင်းတွေတောင်သွားစောင့်တယ်တဲ့လား။ Fake friend . You're fake friend"

သီချင်းဆိုသလိုပြောနေတော့လီလီကလည်းအားကျမခံ

လီလီ: "i don't care ah ah ah ah ah. I don't care ah ah ah ah ah "

လင်းရွှေ: "သောက်ကောင်မပြန်လာစမ်း"

သီချင်းဆိုပြီးတာနဲ့လီလီခိက်ချင်းပြေးသွာယသောကြောင့်လင်းရွှေကလွယ်အိတ်ကိုပါချွတ်ကာလီလီ့ကိုပြေးရိုက်လေသည်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့အနောက်မှာကျန်ရင်း

မိုးပြည့်: "လိုက်...လိုက်။လင်းရွှေရေ....မိရင်သူ့ပါးရင်ကိတ်ကိတ်ကြီးကိုဓားနဲ့လှီးဖြတ်လိုက်"

ဖူးပွင့်: " အမယ် သူ့ဟာကြီးဘယ်လောက်ကြီးလဲဆိုတာနင်တွေ့ဖူးတာပေါ့။ "

မိုးပြည့်: "တွေ့ဖူးတာတော့မဟုတ်ဘူး။ သူ့မမပြောပြတာ။ လက်နှစ်ဆုပ်စာတဲ့"

မိုးပြည့်ကလက်ဝါးဖြန့်ပြီးညစ်တဲ့ပုံစံလုပ်ပြလိုက်သည်။ ထိုအခါမှမိစိုးနဲ့ဖူးပွင့်တို့က

မိစိုး+ဖူးပွင့်: "အိုက်စ်ဘာကြီးတုန်း ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ။ "

မိုးပြည့်: "တကယ်။ မယုံရင်ငါ screen shotရိုက်ပြီးပို့ပေးမယ်။ "

ဖူးပွင့်: "တော်ပြီး။ ဒီကောင်မကနှာဗူးမကြီး"

"ဟားဟားဟား"

သုံးယောက်စလုံးပြိုင်တူရီလိုက်သည်။ ဟို2ယောက်ကတော့အရိပ်တောင်မတွေ့တော့။

လင်းရွှေလီလီ့အနောက်ပြေးလိုက်နေတုန်းဆရာကြီးလာနေတာကိုတွေ့လို့တားမလို့ရှိသေး။ မမှီလိုက်။ လီလီဆရာကြီးကိုဝင်တိုက်လေပြီးဖြစ်သည်။

"အယ်........ဟို.......ဆရာကြီး..သမီးတောင်းပန်ပါတယ်။ တကယ်မမြင်လိုက်လို့ပါ။ အလောတကြီးလည်းဖြစ်နေတာမို့လို့....ဟီးဟီး"

"ရပါတယ်.......ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ နောက်ကျရင်တော့သတိထားပေါ့"

ကျောင်းသားများရောလင်းရွှေကပါလီလီနဲ့ဆရာကြီးတို့ကိုကြောင်ကြည့်နေကြသည်။ လင်းရွှေကတစ်ယောက်ယောက်လာတာက်ိုတွေ့လို့လီလီကိုအချက်ပြကာ

"အဟမ်း.."

လီလီခေါင်းအနောက်လှည့်လာတော့မှ

လင်းရွှေ ဆရာကြီးအနောက်မှလာနေတဲ့မိန်းမလေးတစ်ယောက်ကိုမျက်စောင်းထိုးပြလေသည်။ ငတုံးမတစ်ကောင်ကတော့မသိ။ အချက်ပြတာကိုမျက်လုံးပြူးပြီးတော့ပြန်ကြည့်နေတဲ့လီလီ့ကို အချက်ပြဖို့လက်လျော့လိုက်ပါပြီ။ အနောက်ကကျန်နေတဲ့မိစိုးတောင်ရောက်လာပြီး

ဖူးပွင့်: "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ လူတွေကြည့်နေတာ"

လင်းရွှေ ကကြားတောင်မကြားအရှေ့ကမှုခင်းကိုပဲစိတ်ဝင်စားသည်။ အကြောင်းမှာဆရာကြီးကမသွာယသေးပဲလီလီ့ကိုစကားပြောနေသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဆရာကြီးရဲ့အနောက်ကကောင်မလေးကလည်းလီလီ့ကိုကြည့်နေသည်။ လီလီကတွေ့သည့်ပုံမပေါ်။

"ကလေး..."

ခင်အသံပေးလိုက်မှခေါင်းစောင်းပြီးလာကြည့်တဲ့လီလီ။ ျ.....သူကကိုကျော်နဲ့ကွယ်နေလို့မတွေ့တာကိုး။

"ဟာ.....ခင်...ဒီကိုဘယ်လိုလုပ်....ကိုယ့်ဆီလာတာလား"

မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်မေးလိုက်သောမေးခွန်းကိုအတွက်ခင် ကိုကျော်ကိုသနားမိသည်။

"ကလေးကိုလာကြိုတာ။ အဲ့ဒီကလေးမလေးလေ"

ကိုကျော်ကြီးကလီလီ့ကိုကြည့်ကာဝမ်းနည်းသွားသည်။ ကျော်ကြီးရယ်....မချစ်ဘူးဆိုမချစ်ဘူးပေါ့။မျှော့်လင့်မနေနဲ့။နင်ပဲနာကျင်ရမှာလို့စိတ်ထဲကသာပြောနေလိုက်သည်။ ပြီးတော့လီလီကခင့်အနားလာပြီးသူ့ဆရာက်ုနှုတ်ဆက်လေသည်။

"ဆရာကြီး.....ဒါဆိုသမီးပြန်တော့မယ်။ "

"အေး...အေး။ ပြန်တော့လေ"

ပြောသာပြောတာသူ့မျက်နှာကငြိုးနွမ်းနေတုန်း။ လီလီကခင့်ရဲ့လက်ကိုဆွဲကာခေါ်လာသည်။ ခင်ကစိတ်ဆိုးချင်သေးသည်။ ဘာဖြစ်လို့ကလေးနဲ့သူနဲ့စကားတွေပြောနေတာလဲ။ သိပ်သဘောမကျချင်။ လီလီကခင့်ကိုဆွဲခေါ်လာတုန်းဘေးကကောင်မလေးတွေက

"လီလီရေ.....ငါတို့ပြန်ပြီနော်။ "လို့ပြောကာမျက်လုံးတစ်ဖက်မှိတ်ပြသွားသည်။ ဒီကောင်မလေးတွေနဲ့ရောဘယ်လိုပက်သက်တာလဲ။ ကြည့်ရတာတော့တွေ့ဖူးသလိုပဲ။ အဲ့ဒီကောင်မလေးတွေကို။

"သူတို့ကိုပါမခေါ်သွားဘူးလား။ မသူတို့အိမ်ထိပို့ပေးလိုက်မယ်လေ"

"အာ......အဲ့ဒီဘယ်ဘက်က3ယောက်ကတိုက်ခန်းတစ်ခန်းထဲနေကြတာ။ ကျောင်းကားနဲ့သူတို့လာတာ။ ညာဘက်က1ယောက်ကသူ့တို့အိမ်ကလူလာကြိုလိမ့်မယ်။ သဝန်တိုနေတာမလား။ ကလေးသိပါတယ်နော်။ "

ပြောရင်းခင့်ပါးကိုဖြတ်ခနဲ့အာဘွားပေးလိုက်သည်။ ခင်ကသူ့ပါးကိုပြန်ကိုင်ရင်းဒေါသလည်းထွက်ရှက်လည်းရှက်နေသည်။ မမအဖြစ်ကိုလီလီရယ်ကာကျောင်းအပြင်သို့ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။ ကျောင်းပြင်ရောက်တော့မမ မလိုက်လာတော့။ သူ့ကားကိုသွားထုတ်လေသည်။ ခဏအကြာမှာတော့

"ပွမ်.....ပွမ်"

"ကလေး မ ဒီမှာ"

လီလီကားကိုတွေ့တာပြေးကာဝင်လိုက်သည်။ မမကကားမှန်ကိုပြန်တင်လိုက်ပြီးဆူလေသည်။

"ဘာလို့သူများရှေ့မှာလာနမ်းတာတုန်း။ တစ်မျိုးတွေထင်နေဦးမယ်။ "

"ထင်ပါစေပေါ့။ မမကကလေးရဲ့အပိုင်ဆိုတာသူတို့ကိုပြဖို့လိုတယ်။ "

ကလေးဆိုးလေးကိုကြည့်ကာလီလီပြုံးမိသည်။ ဒီလိုအဆိုးလေးကိုပဲသိပ်သိပ်တုန်အောင်ချစ်နေရတာလေ။

"ဒီနေ့ကျောင်းတက်ရရောအဆင်ပြေရဲ့လား။ အနိုင်ကျင့်တာတွေရှိသေးလား။ "

"မမကလည်း...အခုခေတ်ကြီးမှာတော့မရှိလောက်ပါ။ အဆင်တော့ပြေပါတယ်။ တစ်ခုပဲ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲကလေးရဲ့...."

"စာကျက်ရတယ်လေ"

ပြောရင်းသက်ပြင်းချနေသောလီလီ့ကိုကြည့်ကာခင်အသည်းတွေယားလာသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်မှလုပ်တော့မယ်ဟုတွေ့ထားလိုက်သည်။ (ဘာလုပ်မှာလဲဟင်🌚🌚)

"ဒါနဲ့ကလေး....အဲ့ဒီကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးဆိုတဲ့သူနဲ့ဝေးဝေးနေ"

"ဘာလို့လဲ။ သဝန်တိုလို့လား။ မ.....ကလေးမှာမပဲရှိတာ။ ဆရာအထိတော့လီလီဖွန်မကြောင်ပါဘူး"

"ကလေးမပြောတာနားထောင်။ သူနဲ့ဝေးဝေးနေ။ သူကမတို့အပေါင်းအသင်းကပဲ။ သူ့အကြောင်းမ ကောင်းကောင်းသိတယ်။သူကကောင်းတာမဟုတ်ဘူး။ "

"ဟုတ်...ကဲ့"

တစ်လုံးချင်းဆီပြောရင်းမျက်နှာကြီးဆူသွားသောလီလီလေး။ ဘယ်လိုလုပ်ချစ်ဝမလဲ။ ခင်ရဲ့လက်ကဂီယာတိုင်ကနေလီခီရဲ့ပေါင်းနားသို့ဆင်းသွားသည်။ ခင် လီလီရဲ့ပေါင်တံတစ်လျှောက်ကိုပွတ်ကာ

စိတ်ကိုလျော့နေသည်။ သေချာပြောရင်ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းတောင်မသိတော့။ အခုခင်ကသွေးဆူနေသည့်အပြင်လီလီရဲ့စကပ်ကတိုသောကြောင့်စိတ်ပြေလိုပြေငြားပွတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အို....မဖြစ်သေးပါဘူး။ ပိုပြီးလိုချင်လာသလိုပဲ။ သိစိတ်ကဆက်လုပ်သင့်မလုပ်သင့်ဝေခွဲမရဖြစ်နေချိန်မသိစိတ်ကတော့လီလီရဲ့ပေါင်တံကိုသာမက pussyလေးဆီပါကျူးကျော်လာသည်။ ကလေးကတော့ဘယ်လိုဖြစ်နေမှန်းတော့မသိ။ ကလေးရဲ့ချွေးထွက်နေတာလေး ဒါမှမဟုတ်လည်း moanသံလေးတွေသာတွေ့မြင်ခဲ့ရင်ခင်ကတော့ကားပေါ်မှာတင်ဇာတ်လမ်းကစနိုင်သည်။ အဲ့တာကြောင့်ကလေးဘက်ကိုလှည့်တောင်မကြည့်။ တစ်ဖက်ကလီလီကတော့မမရဲ့အပွတ်အသပ်တွေကြားဂိမ်းဆော့တောင်မပျက်.....။

အိမ်ပြနိရောက်လာတော့လီလီကိုယ့်အခန်းထဲကိုချက်ချင်းသွားသည်။ မမကတော့ရေခဲသေတ္တာထဲကဝိုင်တွေထုတ်ရင်း

"မာမီ.....အခုချိန်ကြီးသောက်မလို့လား။ ညမှသောက်လေ"

လီလီရဲ့ခေါ်သံကြောင့်ခင်စိတ်ကြွသွားသည်။ ဝိုင်တောင်မလိုတော့။ လီလီကအခန်းထဲဝင်သွားတာကိုအနောက်မှလိုက်လာခဲ့သည်။ အခန်းထဲရောက်တော့ကလေးအိပ်ရာပေါ်မှာဂိမ်းဆော့နေတုန်း။ အင်း....အခုမှညနေစောင်းလေး။ သူ့မိဘတွေတော့ပြန်လာဦးမှာမဟုတ်။ အချိန်ကောင်းကိုအကျိုးရှိရှိအသုံးချရမှာပေါ့။ ခင်ကိုယ့်အခန်းထဲပြန်သွားတာပစ္စည်းတစ်ခုသွားတပ်လာခဲ့သည်။ အပြင်ကနေဘောင်းဘီပြန်ဝတ်ထားလိုက်သည်။ ကလေးကိုစပရိုက်တိုက်မလို့လေ။

ကလေးဆီပြန်လာကာကလေးကိုဒူး2ဖက်သာထောင်စေကာခင်ကဒူး2ဖက်ကြားကဂိမ်းဆော့နေတဲ့လက်2ဖက်ကြားကိုတောင်ဝင်ပြီးလီလီရဲ့နှုတ်ခမ်းသားလေးကိုနမ်းလေသည်။ ခင့်ရဲ့အနမ်းများမှာကြမ်းတမ်းသည်ဟုဆိုရသလို သွေးထွက်တဲ့အထိတော့မဟုတ်ဘူး။

"မမ....အွင့်....လီ...လီလီ....အွင့် ....ခဏ"

လီလီကတော့ဂိမ်းလည်းဆော့နမ်းလည်းနမ်းနေသည်။ လီလီကိုစိတ်ဆိုးစွာဖြင့်ခင်အနမ်းများကိုရပ်ပစ်လိုက်ပြီး

"အဲ့ဒီစောက်ဂိမ်းလား။ မာမီလား။ တစ်ခုရွေး"

"မာမီပေါ့။ မာမီကိုပဲရွေးမှာပေါ့။ ခဏလေးပဲပြီးရင်စိတ်ကြိုက်လုပ်တော့"

ခင်စိတိမရှည်တော့။ လီလီကိုမစောင့်ပဲလည်တိုင်ကိုအနမ်းများပေးလိုက်သည်။ အကျီကိုချွတ်ကာအဝေးကိုပစ်လိုက်သည်။ braကိုတောင်ဆွဲချွတ်ဖို့လီလီကခါးမကော့ပေးတာကြောင့်bra ရဲ့အပြင်သားလေးကိုက်လိုက်သည်။ အဲ့ဒီအခါမှလီလီရဲ့ phone screenပေါ်ပြေးနေတဲ့လက်တွေကငြိမ်ကြသွားပြီးဖုန်းကိုတောင်လီလီအိပ်ရာဘေးနားချလိုက်သည်။ ခါးကော့လာသောကြောင့်ခင်ပြုံးလိုက်ပြီး braကိုချွတ်ကာရင်သားတွေကိုပြွတ်ပြွတ်မည်အောင်စုပ်နေလိုက်သည်။ လီလီကိုယ်တိုင်ကလည်းမနေနိုင်သောအခါ

"အား.....မ...မာမီ..."

ရင်သားတစ်ဖက်ပြီးတစ်ဖက်စို့နေသောခင်ကြောင့်လီလီလည်းလိုချင်လာပြီ။ မမသည် တပြွတ်ပြွတ်စို့နေရာမှလီလီပြန်ကြည့်ပြီး

"ဂိမ်းမဆော့တော့ဘူးလား။ ရှုံးသွားမယ်နော်"

"Mommy..... သူပဲစောင့်တောင်မစောင့်ပဲနဲ့"

ခင် devil smileနှင်ပြုံးကာအလုပ်ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။ ခါးချပ်ချပ်လေးကို love biteရာများထင်ကျန်စေပြီးစကပ်ကိုဆွဲချွတ်ကာ underwear ကိုတစ်ခါတည်းချွတ်ချဘိုက်သည်။ တွေ့ရတဲ့ viewလေးကခင့်အတွက်အလှဆုံးပါပဲ။ wet pussyလေးကိုခင်လျှာနဲ့ပြုစုကာကိုယ့်ဘောင်းဘီဇစ်ကိုဖြုတ်လိုက်သည်။ လီလီရဲ့ကိုယ်တစ်ပိုင်းကကုတင်ပေါ်မှာခြေထောက်တွေကတော့ကြမ်းပြင်ပေါ်ချထားသည်။ ခင်ကတော့ခြေထောက်2ချောင်းကြားထိုင်ချကာစမူဆာစားနေသောနာဗူးကြီး......။

ခင်မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီးလီလီရဲ့ခြေထောက်ကိုကိုင်ထားကာဖြည့်ဖြည့်ချင်းထည့်လိုက်သည်။

"အား...mommy"

Moanသံကြားတာနဲ့ခင်အရှိန်တင်လိုက်သည်။ မတ်တပ်အနေအထားနဲ့အရှိန်တင်နေသောခင့်ကိုတစ်ယောက်ယောက်ကဝင်လာရင်တောင်တားနိုင်မယ်မထင်။ လီလီတစ်ကိုယ်လုံးဘာအဝတ်မှမရှိတော့ပေမယ့် ခင်ကဝတ်စုံပြည့်။ straponတပ်ထားတဲ့နေရာကလွဲလို့ပေါ့။

"အား.....အား mommy....အား"

"Oh fuck ကောင်းလိုက်တာ။ ကလေးနည်းနည်းသည်းခံ. Ohhh. Yesss"

"Bae!!louder"

"Mom.... Mmy... Ahhh. Mommy"

အသားချင်းထိလို့ထွက်လာတဲ့အသံ။ ကလေးရဲ့ moanသံတွေ။ ကလေးရဲ့ချွေးထွက်နေတဲ့ပုံလေးတွေ။ ဒီ mommyကြီးထန်နေတာလည်းဒီကလေးကဆွဲဆောင်တာကိုး။ ရပ်တောင်မရပ်ချင်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင်2ရက်3ရက်ဆက်တိုက်တွေလုပ်ချင်တာ။

"Mom~~~~mommy ကလေး...အား....ပြီးတော့မယ်။ "

လီလီကပြီးတော့မယ်လို့ပြောတာနဲ့ခင်ကလီလီ့ကိုရောသူရောကုတင်ပေါ်ရောက်စေပြီး ကုတင်ပေါ်ကနေမြန်မြန်ဆောင့်ပြန်သည်။

နည်းနည်းမပိုင်သလိုဖြစ်နေသေးတာကြောင့်လီလီရဲ့ထောင်နေတဲ့ဒူးကိုခြားစေပြီးအလယ်မှာနေရာယူကာလီလီရဲ့ခါးကိုကိုင်ပြီးဆက်လုပ်လိုက်သည်။ လီလီပြီးသွားကာ cumတွေထွက်ကျလာပေမယ့်ခင်ကမရပ်သေး။ ပိုမြန်မြန်ဆောင့်နေသေးသည်။ 10မိနစ်လောက်ဆောင်ပြီးနောက်ခင်ပြီးသွားတဲ့ပုံပဲ။ ဆောင့်ချက်တွေထဲအရှိန်အပြင်းဆုံးကိုဆောင့်ကာခင်ပြီးသွားသည်။ ခင်ကမထုတ်သေးပဲလီလီရဲ့ pussyထဲမှာပဲမိနစ်အနည်းငယ်ကြာတောင်ထည့်ထားတုန်း။ လီလီရဲ့အတွင်းသားကတော့ရုတ်တရပ်ပူလာသည်။ မမကလီလီအပေါ်မှာလှဲကာအနားယူနေပြီး လီလီရဲ့ပုခုံးသားတွေကိုလည်းအနမ်းများပေးနေသည်။

"Mommy~~~မာမီ့ရဲ့ဟာကြီးကိုထ...ထုတ်လိုက်တော့လေ"

"Mommyခိုင်းတာလုပ်မယ်ဆိုရင်ထုတ်ပေးမယ်"

လီလီ ခင်ရဲ့ပူနွေးနွေးဒဏ်ကြီးကိုမခံနိုင်တော့တာကြောင့်ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ခင်ကထုတ်တာတောင်3ချက်လောက်ဆောင့်ပြီးမှထုတ်သည်။

"Mommyကဘာလုပ်ခိုင်းမလို့လဲ"

"နောက်တစ်ချီ"

"ဟင်!!"

ဒီလိုနဲ့အိပ်ရာထဲမှာမဟုတ်ပဲရေချိုးခန်းထဲမှာနောက်တစ်ချီသာမကနောက်2ချီတောင်ပြီးခဲ့ရသည်။လီလီရဲ့ gameကတော့ DEFEATတဲ့

_____________________________

လိုအပ်တာရှိရင်ပြောကြပါဦး။ ရိုင်းသွားရင်တောင်းပန်ပါတယ်။