🎵🎵တီ........တီ........တီ"🎵🎵

"ဟယ္လို"

ခင္အလုပ္မ်ားေနတုန္းဖုန္းလာတာမ်ိဳးမုန္းသည္။ ဒါေပမယ့္အခုဖုန္းဆက္တဲ့သူကလီလီရဲ့တိတ္တခိုး bodyguardေလးမို့ေကာက္ကိုင္လိုက္ရသည္။

"မမေလး။ ကိစၥကအေထြအထူးမရွိေပမယ့္္မသကၤာစရာရွိလို့ပါ"

"ဘာျဖစ္လဲေျပာ။"

"ေက်ာင္းအုပ္ဆရာျကီးကလီလီတို့ရွိတဲ့အခန္းကိုပဲေခ်ာင္းေနတယ္မမေလး။ ျပီးေတာ့ေက်ာင္းသားေတြေန့လည္စာစာတဲ့အခ်ိန္ဆိုက်ြန္ေတာ္ကိုအခန္းထဲေပးမဝင္ဘူး။ အရင္ကသန့္ရွင္းေရးေတြေျပာျပတာေတာ့နားခ်ိန္တိုင္းေက်ာင္းသားေတြရဲ့အမွုိက္ေတြကိုမေကာက္ေပးပဲစစ္ရမယ္တဲ့။ အခုကသူကိုယ္တိုင္ေပးေတာင္မဝင္ဘူး။ လီလီတို့အခန္းဘဲေပးမဝင္တာ။ အျခားအခန္းက်သူဘာမွမေျပာဘူး"

ထင္သားပဲ။ ခင္အစကတည္းထင္တယ္။ ငေက်ာ္တစ္ေကာင္ဘယ္လိုလုပ္ခင္နဲ့လီလီတို့ဆက္ဆံေရးကိုသိတာပါလိမ့္။ ခင္အျကံေကာင္းလို့ေတာ္ေသးသည္။ ခင့္အျကံကအဲ့ဒီေက်ာင္းမွာရွိတဲ့လံုျခံုေရးနဲ့ သန့္ရွင္းေရးတစ္ခ်ိဳ့တစ္ဝက္ကိုအလုပ္ထြက္ေစျပီးသူတို့အစားမိမိရဲ့လူမ်ားကိုအစားထိုးဝင္ေစသည္။ ကိုေက်ာ္တစ္ေယာက္ဘာေတြျကံေနမွန္းမသိေပမယ့္ခင့္ရဲ့ကေလးကိုေတာ့ထိခိုက္လို့မျဖစ္ပါ။

"မင္းခန့္ ......နင္နဲ့သီဟနဲ့ေက်ာင္းအုပ္ျကီးဆိုတဲ့သူကိုေစာင့္ျကည့္ထား။ က်န္တဲ့သူေတြကိုလီလီကိုပိုျပီးအနီးကပ္ေစာင့္ေရွာက္ေစခ်င္တယ္။ "

"ဟုတ္ကဲ့ မမေလး"

"ေအး..ဒါပဲ။ လီလီတစ္ခုခုျဖစ္ရင္နင္တို့မလြယ္ဘူးေနာ္။"

ေသခ်ာသတိေပးကာဖုန္းခ်လိုက္သည္။ ျဖစ္နိုင္ရင္ကိုယ္တိုင္အနီးကပ္ေစာင့္ေရွာက္ခ်င္ေပမယ့္အလုပ္ေတြနဲ့မအား။

"မခင္ေရ........Meetingစေတာ့မယ္ေနာ္"

ေတြးဖို့ေတာင္မအားတဲ့ခင့္အျဖစ္။ အရမ္းပင္ပန္းတာပဲ။ အခုခ်ိန္ေလးကေလးရဲ့မ်က္နွာေလးေတြ့ရရင္္အေမာေျပသြားမွာပဲ။ ေတြးဖို့မအားတဲ့ျကားကေနေတာင္ကေလးရဲ့အေျကာင္းကိုေတြးလိုက္ပါေသးတယ္။

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

12:15 at school

လီလီ: "Yum....yum. Yum. အရမ္းစားေကာင္းတာပဲ။ လင္းေရြွ ေရာ့စားျကည့္။ဒီေက်ာင္းက အစားအေသာက္လည္းမဆိုးပါဘူး"

လင္းေရြွ: "မစားပါဘူး။ ဒီလိုဟင္းေတြခ်က္တာသန္္ရဲ့လားေတာင္မသိပဲပါးစပ္ထဲအကုန္မ်ိဳစို့ေနလိုက္။သိလား။ မဟုတ္ရင္အာဖရိကတိုက္ကမစားရမေသာက္ရျဖစ္ေနတဲ့ကေလးေတြက်ေနတာပဲ"

လီလီကလင္းေရြွကိုမ်က္ေစာင့္ပိတ္ထိုးကာဆက္စားေနလိုက္သည္။ ကန္စြန္းရြက္အခ်ဥ္ဟင္းနဲ့ဆိတ္သားဟင္းကလီလီသိပ္မစားေပမယ့္အျပင္မွာစားရလို့လားမသိ။ အခုမွအရမ္းစားေကာင္းေနသည္။

မိစိုး: "ဟဲ့......ဟိုမွာေက်ာင္းအုပ္ဆရာျကီးလားမထင္ရဘူးေနာ္။ ခန့္ေနတာပဲ"

လီလီကေတာ့အစားမပ်က္။ နဂိုကတည္းကလည္းျကည့္ခ်င္ေနတာမွမဟုတ္တာ။ ေက်ာင္းအပ္တဲ့ေနကသူ့ရဲ့အျပဳအမူေတြကလည္းအရမ္းထူးဆန္းသည္။

မိုးျပည့္: " အမယ္.....နင္တို့ျကီးေတာ္ျကီးကမမရွိလို့ေကာင္ေလးေခ်ာေခ်ာေတြေတာင္မငမ္းေတာ့ဘူးတဲ့"

မိုးျပည့္၊ ဖူးပြင့္၊ မိစိုး၊ လင္းေရြွ:

"Ayyyyyyyအဲ လယ္"

လီလီကလြဲျပီးသူငယ္ခ်င္းတစ္စုလံုးကအသံက်ယ္ျကီးနဲ့စေနတာမို့ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ့ေတာင္လီလီ့တို့ဝိုင္းအားျကည့္လာျကသည္။ ဆရာမေတြလည္းျကည့္ေနတာမို့လီခီေဒါသထြက္ျပီး

လီလီ: "ေသာက္ေကာင္မေတြက အသံကအဲ့ေလာက္က်ယ္ရလား။ သူမ်ားေတြျကည့္ကုန္ျပီး။ ေသာက္ပါးစပ္ပိတ္ထား "

ေလသံေလးနဲ့ေျပာကာမ်က္ေစာင္းျကီးပိတ္ထိုးပစ္လိုက္သည္။ ဒါေတာင္ဒင္းတို့ကမရပ္ေသးပဲ

မိစိုး: "အမယ္။ မဟုတ္လို့လား။ မမမဟုတ္ရင္.......မမမဟုတ္ရင္.....ဘယ္သူမ်ားလဲ"

ရြဲ့သလိုလိုေျပာေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုသူတို့ကိုေသေလာက္ေအာင္မုန္းသည္။ ေဘးမွာလဲေက်ာင္းသားေတြရွိေနသည္မို့

မိုးျပည့္၊ ဖူးပြင့္: "မာမီတဲ့.....ဟားဟားဟား"

အသံကသိပ္ေတာ့မက်ယ္လိုက္ေပမယ့္ေလွာင္ရယ္ေနျကတာမို့.....

လီလီ: "ေအး.....နင္တို့ေျပးထား။ ငါဒီတစ္ပြဲစားကုန္ရင္နင္တို့ေသျပီ"

မိုးျပည့္: "ခနခန ေနဦး။ ငါအရင္ေျပးမယ္"

မိစိုး: "ငါ္ေနာက္လိုက္ခဲ့😝😝"

လီလီကေတာ့တစ္ဇြန္းျပီးတစ္ဇြန္းပါးစပ္ထဲဇြတ္ထည့္ရင္း....မိုးျပည့္တို့ကေတာ့အေနာက္ကိုလွည့္ျကည့္ရင္းေျပးရင္း.......

လီလီ: "နင္တို့ေတာ့ေသျပီးသာမွတ္"

လီလီပါးစပ္ကေနသူရဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိျေမတၱာပို့ရင္းေျပးလာလိုက္ေတာ့သည္။

ဒီေန့ခင္လီလီ့ကိုသြားျကိဳမယ္လို္စဥ္းစားထားသည္။ အန္ကယ္တို့သြားမျကိုရေအာင္ခင္ျကိုေျပာထားရမယ္။ ခင္တကယ္ကိုေမ့သြားခဲ့တာအခန္းတံခါယေခါက္ဖို့ကို ....သတိရတဲ့အခ်ိန္ကတံခါးေတာင္ဟေနျပီးအန္ကယ္နဲ့အန္ကယ္တို့ရဲ့စကားသံမ်ားကိုျကားလိုက္ရသည္။

"နိုင္ငံျခားမွာခြဲစိတ္မွရမယ္တဲ့။ တစ္ခုခုလုပ္ပါဦး။ ရွင့္သမီးေလးကသူ့ျကီးျကီးကိုအရမ္းခ်စ္တာေလ"

"ငါလည္းတတ္နိုင္သမ်ွလုပ္ေနတာပဲ။ ခဏေစာင့္ပါဦး။ အခုေခ်ြးမေလးခင္ေျကာင့္ငါတို့လုပ္ငန္းအရမ္းအဆင္ေျပေနတယ္။ ဒါေပမယ့္1လေလာက္ေစာင့္ပါဦး။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က်ရင္ company ရဲ့ဘ႑ာေရးပတြက္စိတ္ပူစရာမရွိေတာ့ဘူး။ အခုခ်ိန္ကတကယ္ကိုအဆင္မေျပလို့ပါ မိန္းမရယ္။"

"ရွင္....ရွင့္အတြက္ေတာ့ companyကပိုအေရးျကီးမွာေပါ့။ က်ြန္မအတြက္ေတာ့မိသားစုဆိုလို့က်ြန္မအစ္မတစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တာ။ က်ြန္မဆံုးရွုံးလို့မျဖစ္ဘူး။ "

"မိန္းမရယ္.....ကိုယ္.....ကိုယ္က"

ရုတ္တရပ္အန္တီ့ေျခသံမ်ားျကားေသာေျကာင့္ခင္အခုမွအခန္းေရွ့မွျဖတ္သြားသလိုလမ္းေလ်ွာက္သြားလိုက္သည္။ အန္တီကသတိထားမိပံုမေပၚ။ မ်က္ရည္မ်ားက်ကာအျပင္သို့ထြက္သြားသည္။ ခင္ေသခ်ာမေတြးတတ္ေတာ့။ ဒါကေလးရဲ့မိသားစုကိစၥဆိုတာေသခ်ာပါသည္။ မိသားစုအတြင္းေရးမို့ခင္ဝင္မပါသင့္ေသာ္လည္းခင္မွတ္မိသည့္စကားက

"သမီးေလးကသူ့ျကီးျကီးကိုအရမ္းခ်စ္တာေလ"

ျကီးျကီးဆိုေသာသူကိုခင္တစ္ခါတစ္ေလစကဝိုင္းမွာပါေသာေျကာင့္သတိထားမိပါသည္။ ဒါေပမယ့္ေသခ်ာေတာ့မသိ။ ကေလးသူ့ျကီးျကီးကိုအရမ္းခ်စ္ေျကာင္းေျပာေနတတ္သည္။ ျကီးျကီးမွာလည္းေရာဂါရွိတယ္နဲ့တူတယ္။ သူသာထြက္သြားရင္ကေလးေတာ့အရမ္းဝမ္းနည္းေနေတာ့မွာပဲ။ ကေလးကိုေျပာျပသင့္လား။ ဒါမွမဟုတ္အန္ကယ္တို့နဲ့ပဲတိုင္ပင္ရင္ေကာင္းမလား။ ခင္အခန္းထဲဝင္သြားေသာအခါအန္ကယ္ကသူ့မ်က္နွာကိုလက္ျဖင့္အုပ္ကာေခါင္းငုပ္ကာထိုင္ေနသည္။

"အန္ကယ္........အဆင္ေျပရဲ့လား။"

"ေဩာ္.....သမီးေလး။ ဘယ္အခ်ိန္ကေရာက္ေနတာလဲ။ အန္ကယ္အဆင္ေျပပါတယ္။ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး"

"ခုနကပဲေရာက္တာပါ။ အန္ကယ္ကိုေျပာမလို့။ လီလီကိုသမီးပဲသြားျကိုလိုက္ပါ့မယ္လို့။ အန္ကယ္မအားမွာစိုးလို့ပါ"

"အန္ကယ္လည္းေျပာမလို့ပဲ။ လီလီကိုသြားျကိုေပးပါဦးလို့။ အခုတေလာအန္ကယ္လည္းမအားဘူးေလ။ "

အန္ကယ္ကခင့္ကိုျကည့္ကာျပံဳးလိုက္ျပီး

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ သမီးရယ္။ လီလီလိုကေလးဆိုးေလးကိုဂရုစိုက္ေပးတာ။ "

"ကိုယ္နဲ့အမ်ိဳးေတာ္လာမယ့္သူပဲေလ ။ဂရုစိုက္ေပးမွာေပါ့"

ခင္အျကံဆိုးနဲ့ျပံဳးမိသည္။ ဟုတ္တာပဲေလ။ ခင္မလိမ္ပါဘူး။ ခင္နဲ့လီလီနဲ့ကအမ်ိဳးေတာ္လာလိမ့္မယ္ေလ။ အနာဂတ္က်ရင္...မရီးအေနနဲ့ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ လီလီရဲ့ဇနီးအေနနဲ့..........ဟီးဟီး

______________________________

လိုအပ္တာရွိရင္ေျပာျကပါဦးေနာ္။ အခုတေလာျမန္ျမန္မ upေပးနိုင္လို့ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အခုမွ viewerေတြကိုသတိထားမိတယ္။ part 9မွာ viewerေတြသိပ္သပ္မ်ား🌚🌚

Unicode

🎵🎵တီ........တီ........တီ"🎵🎵

"ဟယ်လို"

ခင်အလုပ်များနေတုန်းဖုန်းလာတာမျိုးမုန်းသည်။ ဒါပေမယ့်အခုဖုန်းဆက်တဲ့သူကလီလီရဲ့တိတ်တခိုး bodyguardလေးမို့ကောက်ကိုင်လိုက်ရသည်။

"မမလေး။ ကိစ္စကအထွေအထူးမရှိပေမယ့်မသင်္ကာစရာရှိလို့ပါ"

"ဘာဖြစ်လဲပြော။"

"ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးကလီလီတို့ရှိတဲ့အခန်းကိုပဲချောင်းနေတယ်မမလေး။ ပြီးတော့ကျောင်းသားတွေနေ့လည်စာစာတဲ့အချိန်ဆိုကျွန်တော်ကိုအခန်းထဲပေးမဝင်ဘူး။ အရင်ကသန့်ရှင်းရေးတွေပြောပြတာတော့နားချိန်တိုင်းကျောင်းသားတွေရဲ့အမှိုက်တွေကိုမကောက်ပေးပဲစစ်ရမယ်တဲ့။ အခုကသူကိုယ်တိုင်ပေးတောင်မဝင်ဘူး။ လီလီတို့အခန်းဘဲပေးမဝင်တာ။ အခြားအခန်းကျသူဘာမှမပြောဘူး"

ထင်သားပဲ။ ခင်အစကတည်းထင်တယ်။ ငကျော်တစ်ကောင်ဘယ်လိုလုပ်ခင်နဲ့လီလီတို့ဆက်ဆံရေးကိုသိတာပါလိမ့်။ ခင်အကြံကောင်းလို့တော်သေးသည်။ ခင့်အကြံကအဲ့ဒီကျောင်းမှာရှိတဲ့လုံခြုံရေးနဲ့ သန့်ရှင်းရေးတစ်ချို့တစ်ဝက်ကိုအလုပ်ထွက်စေပြီးသူတို့အစားမိမိရဲ့လူများကိုအစားထိုးဝင်စေသည်။ ကိုကျော်တစ်ယောက်ဘာတွေကြံနေမှန်းမသိပေမယ့်ခင့်ရဲ့ကလေးကိုတော့ထိခိုက်လို့မဖြစ်ပါ။

"မင်းခန့် ......နင်နဲ့သီဟနဲ့ကျောင်းအုပ်ကြီးဆိုတဲ့သူကိုစောင့်ကြည့်ထား။ ကျန်တဲ့သူတွေကိုလီလီကိုပိုပြီးအနီးကပ်စောင့်ရှောက်စေချင်တယ်။ "

"ဟုတ်ကဲ့ မမလေး"

"အေး..ဒါပဲ။ လီလီတစ်ခုခုဖြစ်ရင်နင်တို့မလွယ်ဘူးနော်။"

သေချာသတိပေးကာဖုန်းချလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်ရင်ကိုယ်တိုင်အနီးကပ်စောင့်ရှောက်ချင်ပေမယ့်အလုပ်တွေနဲ့မအား။

"မခင်ရေ........Meetingစတော့မယ်နော်"

တွေးဖို့တောင်မအားတဲ့ခင့်အဖြစ်။ အရမ်းပင်ပန်းတာပဲ။ အခုချိန်လေးကလေးရဲ့မျက်နှာလေးတွေ့ရရင်အမောပြေသွားမှာပဲ။ တွေးဖို့မအားတဲ့ကြားကနေတောင်ကလေးရဲ့အကြောင်းကိုတွေးလိုက်ပါသေးတယ်။

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

12:15 at school

လီလီ: "Yum....yum. Yum. အရမ်းစားကောင်းတာပဲ။ လင်းရွှေ ရော့စားကြည့်။ဒီကျောင်းက အစားအသောက်လည်းမဆိုးပါဘူး"

လင်းရွှေ: "မစားပါဘူး။ ဒီလိုဟင်းတွေချက်တာသန်ရဲ့လားတောင်မသိပဲပါးစပ်ထဲအကုန်မျိုစို့နေလိုက်။သိလား။ မဟုတ်ရင်အာဖရိကတိုက်ကမစားရမသောက်ရဖြစ်နေတဲ့ကလေးတွေကျနေတာပဲ"

လီလီကလင်းရွှေကိုမျက်စောင့်ပိတ်ထိုးကာဆက်စားနေလိုက်သည်။ ကန်စွန်းရွက်အချဉ်ဟင်းနဲ့ဆိတ်သားဟင်းကလီလီသိပ်မစားပေမယ့်အပြင်မှာစားရလို့လားမသိ။ အခုမှအရမ်းစားကောင်းနေသည်။

မိစိုး: "ဟဲ့......ဟိုမှာကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးလားမထင်ရဘူးနော်။ ခန့်နေတာပဲ"

လီလီကတော့အစားမပျက်။ နဂိုကတည်းကလည်းကြည့်ချင်နေတာမှမဟုတ်တာ။ ကျောင်းအပ်တဲ့နေကသူ့ရဲ့အပြုအမူတွေကလည်းအရမ်းထူးဆန်းသည်။

မိုးပြည့်: " အမယ်.....နင်တို့ကြီးတော်ကြီးကမမရှိလို့ကောင်လေးချောချောတွေတောင်မငမ်းတော့ဘူးတဲ့"

မိုးပြည့်၊ ဖူးပွင့်၊ မိစိုး၊ လင်းရွှေ:

"Ayyyyyyyအဲ လယ်"

လီလီကလွဲပြီးသူငယ်ချင်းတစ်စုလုံးကအသံကျယ်ကြီးနဲ့စနေတာမို့ကျောင်းသားအချို့တောင်လီလီ့တို့ဝိုင်းအားကြည့်လာကြသည်။ ဆရာမတွေလည်းကြည့်နေတာမို့လီခီဒေါသထွက်ပြီး

လီလီ: "သောက်ကောင်မတွေက အသံကအဲ့လောက်ကျယ်ရလား။ သူများတွေကြည့်ကုန်ပြီး။ သောက်ပါးစပ်ပိတ်ထား "

လေသံလေးနဲ့ပြောကာမျက်စောင်းကြီးပိတ်ထိုးပစ်လိုက်သည်။ ဒါတောင်ဒင်းတို့ကမရပ်သေးပဲ

မိစိုး: "အမယ်။ မဟုတ်လို့လား။ မမမဟုတ်ရင်.......မမမဟုတ်ရင်.....ဘယ်သူများလဲ"

ရွဲ့သလိုလိုပြောနေတဲ့အချိန်ဆိုသူတို့ကိုသေလောက်အောင်မုန်းသည်။ ဘေးမှာလဲကျောင်းသားတွေရှိနေသည်မို့

မိုးပြည့်၊ ဖူးပွင့်: "မာမီတဲ့.....ဟားဟားဟား"

အသံကသိပ်တော့မကျယ်လိုက်ပေမယ့်လှောင်ရယ်နေကြတာမို့.....

လီလီ: "အေး.....နင်တို့ပြေးထား။ ငါဒီတစ်ပွဲစားကုန်ရင်နင်တို့သေပြီ"

မိုးပြည့်: "ခနခန နေဦး။ ငါအရင်ပြေးမယ်"

မိစိုး: "ငါ်နောက်လိုက်ခဲ့😝😝"

လီလီကတော့တစ်ဇွန်းပြီးတစ်ဇွန်းပါးစပ်ထဲဇွတ်ထည့်ရင်း....မိုးပြည့်တို့ကတော့အနောက်ကိုလှည့်ကြည့်ရင်းပြေးရင်း.......

လီလီ: "နင်တို့တော့သေပြီးသာမှတ်"

လီလီပါးစပ်ကနေသူရဲ့သူငယ်ချင်းတွေကိြမေတ္တာပို့ရင်းပြေးလာလိုက်တော့သည်။

ဒီနေ့ခင်လီလီ့ကိုသွားကြိုမယ်လ်ိုစဉ်းစားထားသည်။ အန်ကယ်တို့သွားမကြိုရအောင်ခင်ကြိုပြောထားရမယ်။ ခင်တကယ်ကိုမေ့သွားခဲ့တာအခန်းတံခါယခေါက်ဖို့ကို ....သတိရတဲ့အချိန်ကတံခါးတောင်ဟနေပြီးအန်ကယ်နဲ့အန်ကယ်တို့ရဲ့စကားသံများကိုကြားလိုက်ရသည်။

"နိုင်ငံခြားမှာခွဲစိတ်မှရမယ်တဲ့။ တစ်ခုခုလုပ်ပါဦး။ ရှင့်သမီးလေးကသူ့ကြီးကြီးကိုအရမ်းချစ်တာလေ"

"ငါလည်းတတ်နိုင်သမျှလုပ်နေတာပဲ။ ခဏစောင့်ပါဦး။ အခုချွေးမလေးခင်ကြောင့်ငါတို့လုပ်ငန်းအရမ်းအဆင်ပြေနေတယ်။ ဒါပေမယ့်1လလောက်စောင့်ပါဦး။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် company ရဲ့ဘဏ္ဍာရေးပတွက်စိတ်ပူစရာမရှိတော့ဘူး။ အခုချိန်ကတကယ်ကိုအဆင်မပြေလို့ပါ မိန်းမရယ်။"

"ရှင်....ရှင့်အတွက်တော့ companyကပိုအရေးကြီးမှာပေါ့။ ကျွန်မအတွက်တော့မိသားစုဆိုလို့ကျွန်မအစ်မတစ်ယောက်ပဲရှိတော့တာ။ ကျွန်မဆုံးရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး။ "

"မိန်းမရယ်.....ကိုယ်.....ကိုယ်က"

ရုတ်တရပ်အန်တီ့ခြေသံများကြားသောကြောင့်ခင်အခုမှအခန်းရှေ့မှဖြတ်သွားသလိုလမ်းလျှောက်သွားလိုက်သည်။ အန်တီကသတိထားမိပုံမပေါ်။ မျက်ရည်များကျကာအပြင်သို့ထွက်သွားသည်။ ခင်သေချာမတွေးတတ်တော့။ ဒါကလေးရဲ့မိသားစုကိစ္စဆိုတာသေချာပါသည်။ မိသားစုအတွင်းရေးမို့ခင်ဝင်မပါသင့်သော်လည်းခင်မှတ်မိသည့်စကားက

"သမီးလေးကသူ့ကြီးကြီးကိုအရမ်းချစ်တာလေ"

ကြီးကြီးဆိုသောသူကိုခင်တစ်ခါတစ်လေစကဝိုင်းမှာပါသောကြောင့်သတိထားမိပါသည်။ ဒါပေမယ့်သေချာတော့မသိ။ ကလေးသူ့ကြီးကြီးကိုအရမ်းချစ်ကြောင်းပြောနေတတ်သည်။ ကြီးကြီးမှာလည်းရောဂါရှိတယ်နဲ့တူတယ်။ သူသာထွက်သွားရင်ကလေးတော့အရမ်းဝမ်းနည်းနေတော့မှာပဲ။ ကလေးကိုပြောပြသင့်လား။ ဒါမှမဟုတ်အန်ကယ်တို့နဲ့ပဲတိုင်ပင်ရင်ကောင်းမလား။ ခင်အခန်းထဲဝင်သွားသောအခါအန်ကယ်ကသူ့မျက်နှာကိုလက်ဖြင့်အုပ်ကာခေါင်းငုပ်ကာထိုင်နေသည်။

"အန်ကယ်........အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"ျ.....သမီးလေး။ ဘယ်အချိန်ကရောက်နေတာလဲ။ အန်ကယ်အဆင်ပြေပါတယ်။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

"ခုနကပဲရောက်တာပါ။ အန်ကယ်ကိုပြောမလို့။ လီလီကိုသမီးပဲသွားကြိုလိုက်ပါ့မယ်လို့။ အန်ကယ်မအားမှာစိုးလို့ပါ"

"အန်ကယ်လည်းပြောမလို့ပဲ။ လီလီကိုသွားကြိုပေးပါဦးလို့။ အခုတလောအန်ကယ်လည်းမအားဘူးလေ။ "

အန်ကယ်ကခင့်ကိုကြည့်ကာပြုံးလိုက်ပြီး

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သမီးရယ်။ လီလီလိုကလေးဆိုးလေးကိုဂရုစိုက်ပေးတာ။ "

"ကိုယ်နဲ့အမျိုးတော်လာမယ့်သူပဲလေ ။ဂရုစိုက်ပေးမှာပေါ့"

ခင်အကြံဆိုးနဲ့ပြုံးမိသည်။ ဟုတ်တာပဲလေ။ ခင်မလိမ်ပါဘူး။ ခင်နဲ့လီလီနဲ့ကအမျိုးတော်လာလိမ့်မယ်လေ။ အနာဂတ်ကျရင်...မရီးအနေနဲ့တော့မဟုတ်ဘူး။ လီလီရဲ့ဇနီးအနေနဲ့..........ဟီးဟီး

______________________________

လိုအပ်တာရှိရင်ပြောကြပါဦးနော်။ အခုတလောမြန်မြန်မ upပေးနိုင်လို့တောင်းပန်ပါတယ်။ အခုမှ viewerတွေကိုသတိထားမိတယ်။ part 9မှာ viewerတွေသိပ်သိပ်များ🌚🌚