"သမီးေရစာလုပ္ရမယ္ေလ။ သမီးကမူလတန္းမဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္။ တဣသိုလ္ဝင္တန္းကြဲ့။ စာမလုပ္ရင္ေမေမဂိုက္ေခၚရမလား"

ေမေမကလည္းေက်ာင္းဖြင့္ခါနီးျပီးဆိုလုပ္ျပီ။ ဂိုက္လည္းမေခၚခ်င္ဘူး။ စာလည္းမလုပ္ခ်င္ဘူး။ အား!!!ဘယ္လိုလုပ္10တန္းေတာင္ေရာက္သြားတာလဲ။ အခ်ိန္ေတြကျမန္လိုက္တာ........

"ေဟာ္......သမီးေလးေရ ဒီမွာလုပ္ပါဦး။ အန္တီတို့ကလီလီကိုစာလုပ္ခိုင္းေနတာ။ အခုခ်ိန္ကလည္းအေရးျကီးတယ္။ သမီးကပဲျကည့္လုပ္ေပးပါဦး။ "

ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းကေနေရာက္ေနမွန္းမသိတဲ့မမ။ ေကာင္းပါတယ္ေလ ေမေမနဲ့သူရဲ့ေခ်ြးမေလးနဲ့တည့္ေနတာဆိုေတာ့.........ဟီးဟီး။

"အန္တီကလည္းလီလီကအရင္ကတည္းကေနအဆင့္1ခ်ည္းပဲယူလာတာ။ စိတ္ပူစရာေတာ့မလိုပါဘူး"

ေျပာရင္းလီလီ့ေဘးနားဝင္ထိုင္လိုက္သည္။

"အဲ့လိုဆိုရင္ေတာ့ပိုေကာင္းတာေပါ့။ ျဖစ္နိုင္ရင္ဆရာဝန္ျကီးျဖစ္ေစခ်င္တာ။ ဒါမွမဟုတ္လည္းအင္ဂ်င္နီယာေပါ့။ ဒါဆိုသူ့အေဖလုပ္ငန္းအတြက္လည္းပိုျပီးေတာ့အေထာက္အကူျဖစ္တာေလ။ ေအး...အဲ့တာမွမဟုတ္ပဲ2ဘာသာ3ဘာသာဂုဏ္ထူးေတြထြက္လာျကည့္။ သိတယ္ေနာ္လီလီ..."

လီလီကေတာ့ျပံဳးျဖီးကာမမကိုျကည့္လိုက္သည္။ မမကရယ္ခ်င္စိတ္ကိုထိန္းထားရင္း။

"သမီးရယ္။ သမီးလည္းေဆးေက်ာင္းမွီတာပဲ။ ျဖစ္နိုင္ရင္လီလီ့ကိုစာျပေပးပါလား။ လီလီ့အတြက္လည္းအဆင္ေျပတယ္ေလ။ အလုပ္ကိစၥကိုလည္းနားထားခိုင္းလိုက္မယ္"

"အန္တီအဲ့လိုလုပ္ေပးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ေက်းဇူးတင္တာေပါ့။ လီလီေလးကလိမၼာပါတယ္။ စာသင္ေပးဖို့ဆိုတာကသိပ္မခက္ပါဘူး"

မမကလီလီ့ရဲ့ဆံပင္ေလးမ်ားကိုပြတ္သပ္ရင္းေျပာသည္။ လီလီကပိုလို့ေတာင္အဆင္ေျပတာေပါ့။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ့စာလုပ္လို့စာဆီကိုအာရံုလာမွလာပါ့မလား။

"ဒါဆိုအန္တီသြားလိုက္ဦးမယ္။ သူ့ကိုေသခ်ာဆံုးမလိုက္ပါ။ ညွာမေနနဲ့။ လီလီကိုေတာ့အပ္ပါတယ္ေနာ္။ သမီးေလး"

"ဟုတ္ကဲ့ပါ။ စိတ္မပူပါနဲ့။ သမီးအတြက္ေတာ့လီလီကညီမေလးတစ္ေယာက္လိုပါပဲ။ စိတ္ခ်ပါ။"

မမစကားကိုေတာ့လီလီမျကိုက္ခ်င္။ အဲ့လိုzoneျကီးမ်ိဳးကိုလီလီမုန္းတယ္။ friend zoneလိုမ်ိဳးေပါ့။ အခုလိုဆိုရင္ sis zoneလို့ေျပာရမလား။ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာလီလီမုန္းတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္းလီလီစိတ္ပူစရာေတာ့မလိုပါဘူး။ လီလီကlove zoneမွာေလ...

"အဲ့တာဆိုအန္တီသြားျပီးေနာ္။ လီလီ မမစကားနားေထာင္။ ထြက္ေျပးဖို့မျပင္နဲ့ေနာ္။ တုတ္မွာကအသက္အရြယ္မေရြးဘူး"

ေမေမ့ေျကာင့္ျကက္သီးပါထသြားေသာလည္းစပ္ျဖီးျဖီးသာေနျပလိုက္သည္။ ေမေမထြက္သြားျပီးေနာက္ မမကလီလီကိုစိုက္ျကည့္ရင္း

"ျကားလား။ ေယာကၡမျကီးကမွာသြားတယ္။ ေသခ်ာဆံုးမတဲ့။ မညွာနဲ့တဲ့။ ဟင္း......."

"မကလည္းတစ္ခ်က္ဆိုအဲ့တာျကီးပဲ။ နွာဗူးမျကီး"

"အဲ့ဒီနွာဗူးျကီးကသူလိုခ်င္ရင္လုပ္ေပးတဲ့သူရွိမွနာဗူးလို့ရတာေလ။ ကေလးရွိလို့နွာဗူးေနတာပါ။"

"ေျပာလိုက္ရင္အဲ့လိုခ်ည္းပဲ။ "

ရွိသမ်ွသြားအကုန္ေဖာ္ကာရီျပရင္းခါးေနာက္ကေနလာဖက္ျပီးပုခံုးေပၚမွာေမးတင္ထားေလရဲ့။ ကေလးလို့သာသူေခၚေနတာ....သူကပိုျပီးေတာ့ေတာင္ကေလးဆန္ေသးတယ္။

"သြား.....စာလုပ္မလို့။ "

"ကေလးကစိတ္ဆိုးသြားျပီးလား။ မမဘာမွမလုပ္ရေသးဘူးေလ။ "

"သြားပါဆိုမွ....... "

လီလီအသံမာမာနဲ့အေနာက္လွည့္ေျပာလိုက္စဥ္.......ခင္ကအဲ့တာကိုအခြင့္ေကာင္းယူျပီးနွုတ္ခမ္းကိုနမ္းလိုက္သည္။ ထိရံုေလးမ်ွသာနမ္းျပီးေတာ့ခင္က

"မမသြားျပီးေနာ္။ ကေလးအတြက္စာအုပ္သြားဝယ္ေပးမယ္။ "

ဘာမွေတာင္ျပန္မလုပ္ရေသးပဲျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ထြက္သြားေသာမမအားျကည့္ရင္းလီလီအခ်စ္ေတြပိုတိုးလာသည္။ သူ့ကိုခ်စ္လို့ဘယ္ေတာ့မွေနာင္တရမိမွာမဟုတ္ပါဘူး။

-

-

-

-

-

-

-

-

ခင္တစ္ေယာက္အင္းဝစာအုပ္ဆိုင္တြင္

"အင္း.....ေဖြးလာခဲ့ေပးဆို။ ငါဘာဝယ္ရမွန္းမသိဘူး။ သူ့အတြက္လိုအပ္တာေလးေတြဝယ္ေပးမလို့။ ျမန္ျမန္လာခဲ့ေနာ္။ အင္းဝစာအုပ္ဆိုင္မွာငါေစာင့္ေနမယ္"

"ခင္..."

ခင္လွည့္ျကည့္လိုက္ေတာ့ထိုသူကကိုေက်ာ္။ ကိုေက်ာ္ဆိုသူမွာခင့္ကိုမရမကလိုက္ျကိုက္ေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ခင့္အတြက္လည္းအေနွင္္အယွက္ျဖစ္ေစသည္။ ျပီးေတာ့သူကလီလီတတ္ေနတဲ့ေက်ာင္းရဲ့ေက်ာင္းအုပ္ျကီး။

"ဘာလဲ"

ခင္ကခပ္ျပတ္ျပတ္ပဲေျပာလိုက္ေတာ့သူ့မ်က္နွာညိုးသြားသည္။

"ဒီတိုင္းသြားရင္းနဲ့ေတြ့လို့လာနွုတ္ဆက္တာပါ။ ဒါနဲ့ ဘာလို့ဟိုကရင္ျကီးနဲ့နင္တို့ relationship မေတြ့ေတာ့ဘူးေနာ္။ ဘာေတြျဖစ္ျကလို့လဲ။"

"ငါ့ဘာသာဘာျဖစ္ျဖစ္နင့္ေစာက္ပူမပါဘူးထင္တာပဲ။ "

ေျပာရင္းခင္ထြက္သြားဖို့ျပင္ေတာ့သူကခင့္လက္ကိုဆြဲရင္း

"ငါကိုေတာ့စဥ္းစားေပးပါဦးေနာ္"

ခင္သူရဲ့လက္ကေနျပန္ရုန္းလိုက္ျပီးျပန္ထြက္လာခဲ့သည္။ ထြက္လာသည့္လက္မွာေဖြးကိုပါေတြ့လိုက္သည္။

"ဟဲ့....နင္ေျပာေတာ့စာအုပ္ဝယ္မယ္ဆို"

"လာစမ္းပါ။ ငေက်ာ္တစ္ေကာင္ရွိလို့ျပန္ထြက္လာတာ။ တစ္ျခားဆိုင္မွာပဲဝယ္ရေအာင္"

"ေအး.....ေအးပါ။ ခဏေနဦး။ ငါ့ဆီမွာကားပါတယ္"

ခင္ ေဖြးရဲ့ကားျဖင့္ေတြ့မိေတြ့ရာစာအုပ္ဆိုင္သို့ဝင္၍လီလီ့အတြက္အေထာက္အကူျဖစ္မယ့္စာအုပ္ေတြကိုဝယ္လာလိုက္သည္။

"ေဖြး...နင့္ကိုယံုျကည္လို့ရပါတယ္ေနာ္။"

"ရတာေပါ့။ ငါနွစ္က်ကေလးေတြကိုသင္ျပေပးလိုက္တာဂုဏ္ထူးပါထြက္ပါတယ္ဆို။ နင္သာအသင္အျပေကာင္းရင္ဒီစာအုပ္ေတြနဲ့ဆိုေအးေဆးပဲ"

"ေအးပါ။ ယံုလိုက္ပါ့မယ္။ ဟဲ့....ဟိုအေရွ့ကဆိုင္မွာတစ္ခ်က္ခ်ေပး။ ငါ bubble teaဝယ္မလို့"

"ခင္!!!!ခဏ....ငါအတြက္ပါဝယ္ေပး"

"ေစာက္ေကာင္မအသံဇိုးျကီးနဲ့"

သူ့သူငယ္ခ်င္းကိုေမတၱာပို့ကာခင္သြားဝယ္ေလသည္။ ခက္သည္ကဒီဆိုင္မွာလူအရမ္းမ်ားေနေသာေျကာင့္ေစာင့္ရဦးမယ္။ ေသာက္ခ်င္ေတာ့လည္းေစာင့္ေပါ့။

ေဖြးတစ္ေယာက္ထဲကားမွာFBျကည့္ေနတုန္းေဖြးရဲ့အာရံုကိုဖမ္းစားသြားတဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္..............။ အရမ္းလွတာပဲ။ သူ့ေဘးကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့မလို့ေဖြးကိုသတိမထားမိေပမယ့္ေဖြးကကေပၚကဆင္းကာသူ့အေနာက္ကိုလိုက္သြားသည္။ ကြက္တိပဲ။ သူ့သူငယ္ခ်င္းေတြကဆိုင္တစ္ေယာက္ဆီအေျပးဝင္သြားေပမယ့္သူ့ကတစ္ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့သည္။ ေဘးကခံုေလးေပၚထိုင္ကာသူငယ္ခ်င္းကိုသူ့ေစာင့္ေနပံုရသည္။ တစ္ခုခုလုပ္မွပဲ။ သူ့ဖုန္းနံပါတ္ေလးသိမွရမယ္။

"ညီမေလး....အစ္ကိုဒီနားမွာထိုင္လို့ရလား"

ေဖြးသူမကိုအေနာက္ေနေခ်ာင္းျကည့္တုန္းဘယ္ကေပၚမွာမွန္းမသိတဲ့အစစ္ေကာင္။ ထိုင္လို့ရမလားတဲ့။ အင္း.....နည္းလမ္းေတာ့ေတြ့ျပီးထင္ပါတယ္။

"ရွင္......ေဩာ္ဟုတ္ရပါတယ္။ "

"ဒါနဲ့ဒီကညီမေလးနာမည္ကိုသိခြင့္ရွိမလားဗ်ာ"

"ရွင္.......ဖူးပြင့္ပါ။ "

"အစ္ကို့နာမည္ကကိုသီဟပါ။ ညီမေလးနဲ့ခင္ခ်င္လို့ပါ"

ဟာ......ဒီေကာင္။ အဲ့ဒီအကြက္ေတြရိုးေနျပီး။ နာမည္ေလးကဖူးပြင့္တဲ့ခ်စ္စရာေလး။

"အဆင္ေျပရင္ဖုန္းနံပါတ္ေလးပါေပးထားမလားဗ်။ အခ်င္းခ်င္းပိုရင္းနွီးေအာင္ေပါ့"

"ဟို......အဲ့တာကေလအဆင္မေျပ"

ေဖြးမေနနိုင္ေတာ့ပဲစကားဝင္ျဖတ္ေျပာလိုက္သည္။

"အဟမ္းဟမ္း......ဟိုေကာင္ေလး"

"ဗ်ာ........က်ြန္ေတာ့္ကိုေျပာတာလား။"

"ဟုတ္တယ္။ မင္းရဲ့မွတ္ပံုတင္ျပ"

"ဘာကိစၥနဲ့ျပရမွာလဲ။ သြားစမ္းပါ"

"ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အနားမွာေဝ့လည္ေျကာင္ပတ္လုပ္ေနရင္းသံသယရွိသူအေနနဲ့ရဲစခန္းမွာ1လေလာက္အခ်ဳပ္ခ်လို့ျရတယ္။ မင္းသိလား မင္းမွတ္ပံုတင္မျပရင္ေတာ့ငါစခန္းအထိလိုက္ပို့ေပးမယ္"

"ဟာ.....အဲ့လိုေတာ့မလုပ္နဲ့ေလ။ ေရာ့......ဒီမွာ"

ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးမ်က္နွာနဲ့ေပးလိုက္ပံုမ်ား။ ေစာက္ခြက္ျကီးပါးရိုက္ခ်င္စရာ။ အလယ္ကေနမ်က္နွာငယ္ေလးနဲ့ျကည့္ေနတဲ့ေဖြးရဲ့သဲေလးေျကာင့္ျပံဳးမိသည္။ ခ်စ္စရာေလးကိုး

"ခင္ဗ်ားကလိုက္စစ္ေနရေအာင္... ခင္ဗ်ာရဲ့ရဲလိုင္စင္ျပ"

"ငါရဲမွမဟုတ္တာ"

"ဘာ!!!!!ဒါနဲ့မ်ားဘာလို့လိုက္စစ္ေနတာလဲ"

"ငါရဲမဟုတ္ေပမယ့္လို့မင္းကိုေထာင္ခ်နိုင္တယ္။ သြားမလား။ ငါမင္းကိုလိုက္ပို့ေပးရမလား"

ေဘးနားမွာရွိတဲ့အေစာင့္ေတြကိုမ်က္စပစ္ျပီးေျပာလိုက္ေတာ့မွသူထြက္သြားေတာ့သည္။ ကဲ.....အခုခ်ိန္ကေတာ့ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းလို့ရျပီးေပါ့။

"ဟို ......ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင့္။ "

"ေက်းဇူးတင္ရင္ဖုန္းနံပါတ္ေပး"

"ရွင္!!!!!"

"ဖုန္းနံပါတ္ေပးလို့။ ဟိုတစ္ေကာင္ကေယာက်ားေလးမို့လို့ေပးစရာမလိုဘူးေလ။ အစ္မကက်ေတာ့မိန္းကေလးေလ။ ေပးလို့ရပါတယ္"

ေဖြးရဲ့ဖုန္းကိုေပးလိုက္ေတာ့ သူကဖုန္းကိုယူျပီးဖုန္းနံပါတ္ေပးတယ္။ မဆိုးပါဘူး။ ပထမေျခလွမ္းေပါ့။ ေဖြးကမယံုလို့ဆက္ျကည့္ေတာ့တကယ္သူ့ဖုန္းေသခ်ာတာနဲ့

"ဒါဆိုရင္အခ်ိန္တိုင္းဖုန္းဆက္လို့ရတယ္။ အကူအညီလိုရင္ဖုန္းဆက္လိုက္။ "

ဖုန္းကိုလွုပ္ျပကာထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ကားနားေရာက္ေတာ့ျကိဳေရာက္ေနတဲ့ခင္စုတ္။

"နင္ေသာ့ခတ္သြားေတာ့ငါကဘယ္လိုလုပ္ဝင္ရမွာတုန္း။ ဒီမွာအရည္ေပ်ာ္ကုန္မွအရသာမရွိဘူးလုပ္မေနနဲ့"

ကားထဲေရာက္သည္အထိခင္တတြတ္တြတ္ေျပာေနတုန္း။ ေဖြးကေတာ့နားမဝင္ေတာ့ပါဘူး။

"ေသာက္ေကာင္မ ငါေျပာတာနင္ျကားရဲ့လား။ ဘာလို့ဒီေလာက္ေတာင္ျပံဳးေနရတာလဲလို့။ ငါေမးတာ10ေခါက္ေလာက္ရွိျပီးနဲ့တူတယ္"

ေဖြးခင့္ကိုတည့္တည့္ျကည့္ကာျပံဳးလိုက္ျပီး

"ငါလည္းနင့္လိုငါအရမ္းခ်စ္ရတဲ့သူကိုရွာေတြ့ျပီ"

_____________________________

လိုအပ္တာရွိရင္ေျပာျကပါဦးေနာ္။

Unicode

"သမီးရေစာလုပ်ရမယ်လေ။ သမီးကမူလတန်းမဟုတ်တော့ဘူးနော်။ တဣသိုလ်ဝင်တန်းကွဲ့။ စာမလုပ်ရင်မေမေဂိုက်ခေါ်ရမလား"

မေမေကလည်းကျောင်းဖွင့်ခါနီးပြီးဆိုလုပ်ပြီ။ ဂိုက်လည်းမခေါ်ချင်ဘူး။ စာလည်းမလုပ်ချင်ဘူး။ အား!!!ဘယ်လိုလုပ်10တန်းတောင်ရောက်သွားတာလဲ။ အချိန်တွေကမြန်လိုက်တာ........

"ဟော်......သမီးလေးရေ ဒီမှာလုပ်ပါဦး။ အန်တီတို့ကလီလီကိုစာလုပ်ခိုင်းနေတာ။ အခုချိန်ကလည်းအရေးကြီးတယ်။ သမီးကပဲကြည့်လုပ်ပေးပါဦး။ "

ဘယ်အချိန်ကတည်းကနေရောက်နေမှန်းမသိတဲ့မမ။ ကောင်းပါတယ်လေ မေမေနဲ့သူရဲ့ချွေးမလေးနဲ့တည့်နေတာဆိုတော့.........ဟီးဟီး။

"အန်တီကလည်းလီလီကအရင်ကတည်းကနေအဆင့်1ချည်းပဲယူလာတာ။ စိတ်ပူစရာတော့မလိုပါဘူး"

ပြောရင်းလီလီ့ဘေးနားဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"အဲ့လိုဆိုရင်တော့ပိုကောင်းတာပေါ့။ ဖြစ်နိုင်ရင်ဆရာဝန်ကြီးဖြစ်စေချင်တာ။ ဒါမှမဟုတ်လည်းအင်ဂျင်နီယာပေါ့။ ဒါဆိုသူ့အဖေလုပ်ငန်းအတွက်လည်းပိုပြီးတော့အထောက်အကူဖြစ်တာလေ။ အေး...အဲ့တာမှမဟုတ်ပဲ2ဘာသာ3ဘာသာဂုဏ်ထူးတွေထွက်လာကြည့်။ သိတယ်နော်လီလီ..."

လီလီကတော့ပြုံးဖြီးကာမမကိုကြည့်လိုက်သည်။ မမကရယ်ချင်စိတ်ကိုထိန်းထားရင်း။

"သမီးရယ်။ သမီးလည်းဆေးကျောင်းမှီတာပဲ။ ဖြစ်နိုင်ရင်လီလီ့ကိုစာပြပေးပါလား။ လီလီ့အတွက်လည်းအဆင်ပြေတယ်လေ။ အလုပ်ကိစ္စကိုလည်းနားထားခိုင်းလိုက်မယ်"

"အန်တီအဲ့လိုလုပ်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ကျေးဇူးတင်တာပေါ့။ လီလီလေးကလိမ္မာပါတယ်။ စာသင်ပေးဖို့ဆိုတာကသိပ်မခက်ပါဘူး"

မမကလီလီ့ရဲ့ဆံပင်လေးများကိုပွတ်သပ်ရင်းပြောသည်။ လီလီကပိုလို့တောင်အဆင်ပြေတာပေါ့။ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူနဲ့စာလုပ်လို့စာဆီကိုအာရုံလာမှလာပါ့မလား။

"ဒါဆိုအန်တီသွားလိုက်ဦးမယ်။ သူ့ကိုသေချာဆုံးမလိုက်ပါ။ ညှာမနေနဲ့။ လီလီကိုတော့အပ်ပါတယ်နော်။ သမီးလေး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ သမီးအတွက်တော့လီလီကညီမလေးတစ်ယောက်လိုပါပဲ။ စိတ်ချပါ။"

မမစကားကိုတော့လီလီမကြိုက်ချင်။ အဲ့လိုzoneကြီးမျိုးကိုလီလီမုန်းတယ်။ friend zoneလိုမျိုးပေါ့။ အခုလိုဆိုရင် sis zoneလို့ပြောရမလား။ ဘယ်လိုပဲပြောပြောလီလီမုန်းတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်းလီလီစိတ်ပူစရာတော့မလိုပါဘူး။ လီလီကlove zoneမှာလေ...

"အဲ့တာဆိုအန်တီသွားပြီးနော်။ လီလီ မမစကားနားထောင်။ ထွက်ပြေးဖို့မပြင်နဲ့နော်။ တုတ်မှာကအသက်အရွယ်မရွေးဘူး"

မေမေ့ကြောင့်ကြက်သီးပါထသွားသောလည်းစပ်ဖြီးဖြီးသာနေပြလိုက်သည်။ မေမေထွက်သွားပြီးနောက် မမကလီလီကိုစိုက်ကြည့်ရင်း

"ကြားလား။ ယောက္ခမကြီးကမှာသွားတယ်။ သေချာဆုံးမတဲ့။ မညှာနဲ့တဲ့။ ဟင်း......."

"မကလည်းတစ်ချက်ဆိုအဲ့တာကြီးပဲ။ နှာဗူးမကြီး"

"အဲ့ဒီနှာဗူးကြီးကသူလိုချင်ရင်လုပ်ပေးတဲ့သူရှိမှနာဗူးလို့ရတာလေ။ ကလေးရှိလို့နှာဗူးနေတာပါ။"

"ပြောလိုက်ရင်အဲ့လိုချည်းပဲ။ "

ရှိသမျှသွားအကုန်ဖော်ကာရီပြရင်းခါးနောက်ကနေလာဖက်ပြီးပုခုံးပေါ်မှာမေးတင်ထားလေရဲ့။ ကလေးလို့သာသူခေါ်နေတာ....သူကပိုပြီးတော့တောင်ကလေးဆန်သေးတယ်။

"သွား.....စာလုပ်မလို့။ "

"ကလေးကစိတ်ဆိုးသွားပြီးလား။ မမဘာမှမလုပ်ရသေးဘူးလေ။ "

"သွားပါဆိုမှ....... "

လီလီအသံမာမာနဲ့အနောက်လှည့်ပြောလိုက်စဉ်.......ခင်ကအဲ့တာကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီးနှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်သည်။ ထိရုံလေးမျှသာနမ်းပြီးတော့ခင်က

"မမသွားပြီးနော်။ ကလေးအတွက်စာအုပ်သွားဝယ်ပေးမယ်။ "

ဘာမှတောင်ပြန်မလုပ်ရသေးပဲမြန်မြန်ဆန်ဆန်ထွက်သွားသောမမအားကြည့်ရင်းလီလီအချစ်တွေပိုတိုးလာသည်။ သူ့ကိုချစ်လို့ဘယ်တော့မှနောင်တရမိမှာမဟုတ်ပါဘူး။

-

-

-

-

-

-

-

-

ခင်တစ်ယောက်အင်းဝစာအုပ်ဆိုင်တွင်

"အင်း.....ဖွေးလာခဲ့ပေးဆို။ ငါဘာဝယ်ရမှန်းမသိဘူး။ သူ့အတွက်လိုအပ်တာလေးတွေဝယ်ပေးမလို့။ မြန်မြန်လာခဲ့နော်။ အင်းဝစာအုပ်ဆိုင်မှာငါစောင့်နေမယ်"

"ခင်..."

ခင်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ထိုသူကကိုကျော်။ ကိုကျော်ဆိုသူမှာခင့်ကိုမရမကလိုက်ကြိုက်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ခင့်အတွက်လည်းအနှေင်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ ပြီးတော့သူကလီလီတတ်နေတဲ့ကျောင်းရဲ့ကျောင်းအုပ်ကြီး။

"ဘာလဲ"

ခင်ကခပ်ပြတ်ပြတ်ပဲပြောလိုက်တော့သူ့မျက်နှာညိုးသွားသည်။

"ဒီတိုင်းသွားရင်းနဲ့တွေ့လို့လာနှုတ်ဆက်တာပါ။ ဒါနဲ့ ဘာလို့ဟိုကရင်ကြီးနဲ့နင်တို့ relationship မတွေ့တော့ဘူးနော်။ ဘာတွေဖြစ်ကြလို့လဲ။"

"ငါ့ဘာသာဘာဖြစ်ဖြစ်နင့်စောက်ပူမပါဘူးထင်တာပဲ။ "

ပြောရင်းခင်ထွက်သွားဖို့ပြင်တော့သူကခင့်လက်ကိုဆွဲရင်း

"ငါကိုတော့စဉ်းစားပေးပါဦးနော်"

ခင်သူရဲ့လက်ကနေပြန်ရုန်းလိုက်ပြီးပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထွက်လာသည့်လက်မှာဖွေးကိုပါတွေ့လိုက်သည်။

"ဟဲ့....နင်ပြောတော့စာအုပ်ဝယ်မယ်ဆို"

"လာစမ်းပါ။ ငကျော်တစ်ကောင်ရှိလို့ပြန်ထွက်လာတာ။ တစ်ခြားဆိုင်မှာပဲဝယ်ရအောင်"

"အေး.....အေးပါ။ ခဏနေဦး။ ငါ့ဆီမှာကားပါတယ်"

ခင် ဖွေးရဲ့ကားဖြင့်တွေ့မိတွေ့ရာစာအုပ်ဆိုင်သို့ဝင်၍လီလီ့အတွက်အထောက်အကူဖြစ်မယ့်စာအုပ်တွေကိုဝယ်လာလိုက်သည်။

"ဖွေး...နင့်ကိုယုံကြည်လို့ရပါတယ်နော်။"

"ရတာပေါ့။ ငါနှစ်ကျကလေးတွေကိုသင်ပြပေးလိုက်တာဂုဏ်ထူးပါထွက်ပါတယ်ဆို။ နင်သာအသင်အပြကောင်းရင်ဒီစာအုပ်တွေနဲ့ဆိုအေးဆေးပဲ"

"အေးပါ။ ယုံလိုက်ပါ့မယ်။ ဟဲ့....ဟိုအရှေ့ကဆိုင်မှာတစ်ချက်ချပေး။ ငါ bubble teaဝယ်မလို့"

"ခင်!!!!ခဏ....ငါအတွက်ပါဝယ်ပေး"

"စောက်ကောင်မအသံဇိုးကြီးနဲ့"

သူ့သူငယ်ချင်းကိုမေတ္တာပို့ကာခင်သွားဝယ်လေသည်။ ခက်သည်ကဒီဆိုင်မှာလူအရမ်းများနေသောကြောင့်စောင့်ရဦးမယ်။ သောက်ချင်တော့လည်းစောင့်ပေါ့။

ဖွေးတစ်ယောက်ထဲကားမှာFBကြည့်နေတုန်းဖွေးရဲ့အာရုံကိုဖမ်းစားသွားတဲ့ကောင်မလေးတစ်ယောက်..............။ အရမ်းလှတာပဲ။ သူ့ဘေးကသူငယ်ချင်းတွေနဲ့မလို့ဖွေးကိုသတိမထားမိပေမယ့်ဖွေးကကပေါ်ကဆင်းကာသူ့အနောက်ကိုလိုက်သွားသည်။ ကွက်တိပဲ။ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကဆိုင်တစ်ယောက်ဆီအပြေးဝင်သွားပေမယ့်သူ့ကတစ်ယောက်ထဲကျန်ခဲ့သည်။ ဘေးကခုံလေးပေါ်ထိုင်ကာသူငယ်ချင်းကိုသူ့စောင့်နေပုံရသည်။ တစ်ခုခုလုပ်မှပဲ။ သူ့ဖုန်းနံပါတ်လေးသိမှရမယ်။

"ညီမလေး....အစ်ကိုဒီနားမှာထိုင်လို့ရလား"

ဖွေးသူမကိုအနောက်နေချောင်းကြည့်တုန်းဘယ်ကပေါ်မှာမှန်းမသိတဲ့အစစ်ကောင်။ ထိုင်လို့ရမလားတဲ့။ အင်း.....နည်းလမ်းတော့တွေ့ပြီးထင်ပါတယ်။

"ရှင်......ျဟုတ်ရပါတယ်။ "

"ဒါနဲ့ဒီကညီမလေးနာမည်ကိုသိခွင့်ရှိမလားဗျာ"

"ရှင်.......ဖူးပွင့်ပါ။ "

"အစ်ကို့နာမည်ကကိုသီဟပါ။ ညီမလေးနဲ့ခင်ချင်လို့ပါ"

ဟာ......ဒီကောင်။ အဲ့ဒီအကွက်တွေရိုးနေပြီး။ နာမည်လေးကဖူးပွင့်တဲ့ချစ်စရာလေး။

"အဆင်ပြေရင်ဖုန်းနံပါတ်လေးပါပေးထားမလားဗျ။ အချင်းချင်းပိုရင်းနှီးအောင်ပေါ့"

"ဟို......အဲ့တာကလေအဆင်မပြေ"

ဖွေးမနေနိုင်တော့ပဲစကားဝင်ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အဟမ်းဟမ်း......ဟိုကောင်လေး"

"ဗျာ........ကျွန်တော့်ကိုပြောတာလား။"

"ဟုတ်တယ်။ မင်းရဲ့မှတ်ပုံတင်ပြ"

"ဘာကိစ္စနဲ့ပြရမှာလဲ။ သွားစမ်းပါ"

"ကောင်မလေးတစ်ယောက်အနားမှာဝေ့လည်ကြောင်ပတ်လုပ်နေရင်းသံသယရှိသူအနေနဲ့ရဲစခန်းမှာ1လလောက်အချုပ်ချလို့ရြတယ်။ မင်းသိလား မင်းမှတ်ပုံတင်မပြရင်တော့ငါစခန်းအထိလိုက်ပို့ပေးမယ်"

"ဟာ.....အဲ့လိုတော့မလုပ်နဲ့လေ။ ရော့......ဒီမှာ"

ရှစ်ခေါက်ချိုးမျက်နှာနဲ့ပေးလိုက်ပုံများ။ စောက်ခွက်ကြီးပါးရိုက်ချင်စရာ။ အလယ်ကနေမျက်နှာငယ်လေးနဲ့ကြည့်နေတဲ့ဖွေးရဲ့သဲလေးကြောင့်ပြုံးမိသည်။ ချစ်စရာလေးကိုး

"ခင်ဗျားကလိုက်စစ်နေရအောင်... ခင်ဗျာရဲ့ရဲလိုင်စင်ပြ"

"ငါရဲမှမဟုတ်တာ"

"ဘာ!!!!!ဒါနဲ့များဘာလို့လိုက်စစ်နေတာလဲ"

"ငါရဲမဟုတ်ပေမယ့်လို့မင်းကိုထောင်ချနိုင်တယ်။ သွားမလား။ ငါမင်းကိုလိုက်ပို့ပေးရမလား"

ဘေးနားမှာရှိတဲ့အစောင့်တွေကိုမျက်စပစ်ပြီးပြောလိုက်တော့မှသူထွက်သွားတော့သည်။ ကဲ.....အခုချိန်ကတော့ဖုန်းနံပါတ်တောင်းလို့ရပြီးပေါ့။

"ဟို ......ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်။ "

"ကျေးဇူးတင်ရင်ဖုန်းနံပါတ်ပေး"

"ရှင်!!!!!"

"ဖုန်းနံပါတ်ပေးလို့။ ဟိုတစ်ကောင်ကယောကျားလေးမို့လို့ပေးစရာမလိုဘူးလေ။ အစ်မကကျတော့မိန်းကလေးလေ။ ပေးလို့ရပါတယ်"

ဖွေးရဲ့ဖုန်းကိုပေးလိုက်တော့ သူကဖုန်းကိုယူပြီးဖုန်းနံပါတ်ပေးတယ်။ မဆိုးပါဘူး။ ပထမခြေလှမ်းပေါ့။ ဖွေးကမယုံလို့ဆက်ကြည့်တော့တကယ်သူ့ဖုန်းသေချာတာနဲ့

"ဒါဆိုရင်အချိန်တိုင်းဖုန်းဆက်လို့ရတယ်။ အကူအညီလိုရင်ဖုန်းဆက်လိုက်။ "

ဖုန်းကိုလှုပ်ပြကာထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ကားနားရောက်တော့ကြိုရောက်နေတဲ့ခင်စုတ်။

"နင်သော့ခတ်သွားတော့ငါကဘယ်လိုလုပ်ဝင်ရမှာတုန်း။ ဒီမှာအရည်ပျော်ကုန်မှအရသာမရှိဘူးလုပ်မနေနဲ့"

ကားထဲရောက်သည်အထိခင်တတွတ်တွတ်ပြောနေတုန်း။ ဖွေးကတော့နားမဝင်တော့ပါဘူး။

"သောက်ကောင်မ ငါပြောတာနင်ကြားရဲ့လား။ ဘာလို့ဒီလောက်တောင်ပြုံးနေရတာလဲလို့။ ငါမေးတာ10ခေါက်လောက်ရှိပြီးနဲ့တူတယ်"

ဖွေးခင့်ကိုတည့်တည့်ကြည့်ကာပြုံးလိုက်ပြီး

"ငါလည်းနင့်လိုငါအရမ်းချစ်ရတဲ့သူကိုရှာတွေ့ပြီ"

_____________________________

လိုအပ်တာရှိရင်ပြောကြပါဦးနော်။